حير
ح - ي - ر
KÖK- 1 geçiş
- 1 ayet
- 1 sîga
- 10 sözlük
Kur'an'daki karşılığı: Şaşkın
Notlarım
Sözlükler(10)
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR7.660 harfباب الحاء والراء و واي معهما
ح ر و، ح ر ي، ح و ر، ح ي ر، ر ح ا، و ح ر، ر و ح، ر ي ح مستعملات
حرو:
الحَراوَةُ: نحو طَعْمِ الخَرْدَلِ وشِبْهِهِ. ويقال: لهذا الكُحل حَرَاوةٌ ومَضاضةٌ في العين.
حرى:
الحَرْيُ: النُّقصانُ بعد الزّيادة. والقمر يَحْري الأول فالأول حتّى ينقص، حَرْياً.
والحَرَى- مقصور-: موضع البيض، وهو الأُفْحُوص والأُدْحِيُّ. قال:
بيضةٌ زادَ هَيْقُها عن حَراها كلَّ طارٍ عليه أنْ
باب الحاء والراء و واي معهما ح ر و، ح ر ي، ح و ر، ح ي ر، ر ح ا، و ح ر، ر و ح، ر ي ح مستعملات حرو: الحَراوَةُ: نحو طَعْمِ الخَرْدَلِ وشِبْهِهِ. ويقال: لهذا الكُحل حَرَاوةٌ ومَضاضةٌ في العين. حرى: الحَرْيُ: النُّقصانُ بعد الزّيادة. والقمر يَحْري الأول فالأول حتّى ينقص، حَرْياً. والحَرَى- مقصور-: موضع البيض، وهو الأُفْحُوص والأُدْحِيُّ. قال: بيضةٌ زادَ هَيْقُها عن حَراها كلَّ طارٍ عليه أنْ يَطْراها والحَرَى أيضاً: كلُّ مَوْضِعٍ للظّباء تأوِي إليه. والحَرَى: الجَدَارة. تقول: هو حَرِيٌّ: أي: خليقٌ. وهو حرٍ وبالحَرَى وحَرىً أن يكون كذاك،؛ وما أحراه وأَحْرِ به أن يكون كذا. وفلان يَتَحَرَّى مسرّتي، ويَتَحرَّى بكلامه وأمره الصّوابَ. وحِراءُ- ممدود-: جبل بمكّة معروف. قال الشاعر: تفرّج عنّا الهمّ لمّا بـدالـنـا حِراءٌ كرأسِ الفارسيِّ المتوَّجِ والحِرُ: يجمع على الأحراح. رجلٌ حَرِحٌ: مُولَعٌ بالأحراحِ. وحَرِحَ الرجل أُولِعَ حور: الحَوْرُ: الرُّجوعُ إلى الشّيءِ وعَنْه. والغُصّةُ إذا انحدرتْ. ويقال: حارت تَحُور، وأَحَارَ صاحبها. وكلُّ شيءٍ تَغَيَّر من حالٍ إلى حال، فقد حار يَحُور حَوْراً، كقول لبيد: وما المرءُ إلاّ كالشّهابِ وضَوْئِهِ يَحُورُ رماداً بعد إذ هو ساطع والمُحاورةُ: مُراجَعة الكلام. حاوَرتُ فلاناً في المنطق، وأَحَرْتُ إليه جوابا. وما أحار بكلمة، والاسم: الحَوِير، تقول: سمعت حَوِيرَهما وحوِارَهما. والمَحْوَرةُ من المُحاوَرة، كالمَشْوَرة من المُشاوَرة، وهي مَفْعلة. قال الشاعر: بحاجة ذي بثٍّ ومَحْـوَرَةٍ لـه كَفَى رَجْعُها من قصّة المُتَكِلّمِ وفي الحديث: نَعوذُ باللهِ من الحَوْرِ بَعْدَ الكَوْر أي: النّقصان بعد الزّيادة، كقولهم: العنوق بعد النّوق، أي: بينا كنت في كَوْرِ الزّيادة إذا أنت تَحُور راجعا إلى النقصان. ويقال: الحَوْر: ما تحت الكَوْر من العمامة، والحَوْرُ خشب يقال لها البيضاء. والحُوارُ: الفصيل أوّل ما يُنْتَج، والجميع: الحِيران. والحَوَرُ: الأديم المصبوغ بحمرة حَوَّرَتْهُ، وجَمْعُهُ: أحوار. قال: فظلَّ يرشح مِسْكاً فوقَه عَلَقٌ كأنّما قُدَّ في أثوابه الحَـوَرُ وخُفٌّ مُحَوَّرٌ: إذا بُطِنَ بحَوَرٍ. والحَوَرُ: شِدّةُ بياضِ العَيْن وشِدّةُ سَوادِها، ولا يُقال: آمرأة حَوْراء إلاّ لبيضاءَ مع حَوَرِها، والجميعُ: حُورٌ. وفي قراءة: وحِيرٌ عِينٌ. والمِحْوَرُ: الحديدة الّتي يدور فيها لسانُ الإِبزِيم في طَرَف المِنْطَقة وغيرها، والحديدة التي تدور عليها البكرة يُقال لها: المِحْوَرةُ. والمِحْوَرُ: الخَشَبةُ الّتي يُبْسَط بها العجين يُحَوَّرُ به الخبزُ تَحْويراً. والحُوَّارَى: أَجْوَدُ الدَّقيق، يُقال: حَوَّرتُه تحويراً، أي: بَيَّضتُه وامرأةٌ حَوارِيَّة، أي: بيضاء حضريّة، ولا تكون بدويّة. والحَوارِيُّونَ: الّذين كانوا مع عيسى عليه السّلام ينصرونه، وكانوا قصّارين، يقال: فعل الحواريّون كذا، ونصر الحواريون كذا، فلمّا جرى على ألسنة النّاس سُمّيَ كل ناصر حواريّاً. حير: يقال: حار بَصَرُهُ يَحارُ حَيْرَةً وحَيِراً، وذلك إذا نظرتَ إلى الشيءِ فَغَشِيَ بَصَرُك، وهو حَيْرانُ تائه، والجميع: حَيَارَى، وامرأة حَيْرَى. قال: حَيْرانَ لا يُبْرِئُه من الحَيَرْ والطّريق المُسْتَحير الّذي يأخذ في عُرْضِ مفازةٍ لا يُدْرَى أين مَنْفَذُه قال: ضاحي الأخاديد ومُسْتَحـيرِهِ في لاحبٍ يركبْنَ ضيفي نيره والحائر: حوض يُسَيَّبُ إليه مَسيلُ الماء في الأمصار يُسمَّى هذا الاسم بالماء، وبالبصرة: حائر الحُجّاج، معروف يابسٌ لا ماء فيه، وأكثر الناس يُسمّونه: الحَيْر، كما يقال لعائشة: عَيْشة يستحسنون التخفيف وطرح الألف. قال العجاج. سَقاهُ رَيّاً حائرٌ رَوِيُّ وإنّما سُمّيَ حائراً، لأنّ الماء يتحيّر فيه يرجع أقصاه إلى أدناه. واستحار الرّجل بمكانه إذا نزله أيّاما. والحِيرة بجنب الكوفة، والنّسبة إليها: حاريّ كقولهم في النسبة إلى تَمْر: تَمْريّ، فأراد أن يقول: حَيْريّ فسكّنَ الياء فصارت ألفا. والحارةُ: كلّ مَحَلَّة دنت من منازلهم، فهم أهل حارة. قال أبو عمرو: أنشدتني امرأةٌ من حمير وهي تُرقّص ابناً لها: يا ربّنا من سرّه أنْ يَكْبَـرا فَهَبْ له أهلاً وما لا حِيرَا والحِيَرُ: الكثير من الأهل والمال. والمَحارةُ: الصَّدَفُ. رحى: رحاً ورَحَيان، وثلاث أَرْحٍ، وأرحاء كثيرة، والأَرْحِيَةُ كأنّها جماعة الجماعة. ورحى الحرب: حَوْمَتُها، ورحى الموت، ومَرْحَى الحرب. قال: على الجُرْدِ شُبّاناً وشيباً كـأنَّـهـم إذا كانتِ المرحى الحديدُ المجرّبُ وقال: النّاسُ في غَفَلاتِهِـمْ ورَحَى المنيّةِ تَطْحَنُ ويقال لفَراسِنِ الفيل: أَرْحاءٌ. قال حميد: تحمل أرحاءً ثقالاً تصدمُ من كلّ جانبٍ لهنَّ مَنْسِمُ والأرحاءُ: الأضراس، الواحد: رحى. ومَرْحَى الجمل: الموضع الذي دارت عليه رحى الحرب. والمرحى: العجب. قال: وقال ابنا أميمةَ يالَ بـكـرٍ فقلت: أجهرة مَرْحَى كَبِيرُ والرَّحَى: قطعةٌ من النّجف تعظُم من نحو ميلٍ مُشرفة على ما حولَها. والرَّحَى: نبات تُسَمِّيه الفرس اسْبَانَخْ والرَّحَى: كِرْكِرةُ البعير. وحر: الوَحَرُ: وَغْرٌ في الصّدر من الغَيْظ والحِقْد. تقول: وَحِرَ صدره وَحَراً، وإنّه لَوَحِرِ الصّدر. والوَحَرُ: وَزَغَةٌ تكون في الصَّحارَى أصغر من العِظاية، وهي إلف سوامِّ أبرص خِلْقَةً. وامرأة وَحِرة: أي: سوداء دميمة قصيرة. روح: الرُّوحُ: النَّفْسُ التي يحيا بها البدن. يقال: خرجت رُوحُهُ، أي: نَفْسُه، ويقال: خَرَجَ فيُذَكُّرُ، والجميعُ أرواحٌ. والرُّوحانِيُّ من الخلق نحو الملائكة، وخُلِقَ رُوحاً بلا جسمٍ. والرُّوحُ: جبرئيل عليه السّلام. وهو روح القدس ويُقال: الرّوح ملك يقوم وحده فيكون صفّا. وإرْواحُ اللَّحم: تغيُّرُ ريحه. والرّواحُ من لدن زوالِ الشَّمسِ إلى الليل. رحنا رواحاً، يعني السير والعمل بالعشيّ. وتروّح القوم في معنى: راحوا. قال: تَروّحْ بنا يا عمر وقد قصر العصر والمَرَاحُ: الموضع الذي تروحُ إليه أو منه كالمَغْدَى من الغداة. ويقال: ما لفلان في كذا من رَواحٍ، أي من راحة. والإراحة: ردّ الإبِل بالعشيّ يُرمُحها، وفي لغة: يُهريحها، هَراحَها هراحةً، وقوله: ما تَعِيفُ اليومَ في الطَّيْرِ الرَّوَحْ أراد: الرَّوَحَة: كما تقول: الكَفَرَة والفَجَرَة، فطرح الهاء. والرَّوَحُ في هذا البيت: المُتَفَرِقةَ. والمُراوَحةُ: عملان في عمل، يُعْمَلُ ذاك مرّة، وهذا مرّة. وتراوحته الأمطار، مرّة هذا، ومرّة هذا قال العجاج: تراوحتْها رهم الرهـائم وهضب السّارية الهمائم ورجل أروح: في صدر قدمه ابساط. وبعيرٌ أروحُ، وقدم أَرْوَحُ وروحاء، وقد روح روحاً. وقَصْعَةٌ رَوْحاءُ: قريبة القعر. ريح: الرّيح: ياؤها واو صُيِّرت ياء لانكسارِ ما قبلَها، وتصغيرها: رُوَيْحة، وجمعُها: رياح وأرواح. وتقول: رِحْتَ منه رائحةً طيّبةً، أي: وجدتها. والرّائحة: ريحٌ طيّبة تجدها في النّسيم، تقول: لهذه البقلة رائحة طيّبة. والرَّيِّحَةُ: نبات يَخْضَرُّ بعدها يَيْبَس ورقُه وأَعالي أَغْصانِه. ويومٌ رَيِّحٌ طيّبٌ ذو رَوْحٍ، ويومٌ راحٌ ذو ريحٍ شديد، بني على قولك: كَبْشٌ صافٌ، أي: كثير الصّوف، قالوا ذلك على رُوحِ وصُوفٍ فلمّا خفّفوا استنامت الفتحة قبلها فصارت ألفاً، كما قالوا: قالٌ ومالٌ. ويقال: أرادوا الصّائف والرّائح، فطرحوا الهمزة تخفيفا. قال أبو ذؤيب: وسَوَّدَ ماءُ المَردفاها فلَـونُـهـا كلَوْنِ النَّوُورِ وهي أَدْماءُ سارُها وكما خففوا الحائجة فقالوا: حاجة، ألا تراه جُمِعَ على الحوائج. وأَرْوَحَ الماء وغيره، أي: تغيّر. والرّاحةُ: وجدانُك رَوْحاً بعد مَشقّة، تقول: أَرْحْنِي إراحةً فأَسْتريح. قال الأعشى: متى ما تُناخي عند باب ابن هاشم تُرِيحي وتَلْقَيْ من فواضِلِـهِ يدا والتّرويحهْ للصلاة سُمّيِتَ ْبه لاستراحةِ القومِ بينَ كلّ أَرْبِع رَكَعات. والرّاح: جمعُ راحة الكفّ. والرّاحُ: الخَمْر. قال: راح إلى الرّاح فلمّا انتشَى راح به الرّاح إلى الرّاح والرّياحةُ: أن يَرَاحَ الإنسانُ إلى الشّيء كأنّه ينشط إليه، وكذلك يرتاح، ويقال: فلان نزلتْ به بَليّةٌ فارتاح اللهُ له برحمةٍ فأنقذه. قال العجاج: فارتاح ربّي وأراد رَحْمتي أي: نظر إليّ ورحمني. والأرْيَحِيُّ: الرّجل الواسع الخُلُقِ، البسيط إلى المعروف يرتاح لما طَلَبْتَ إليه، ويَرَاحُ قلبه سروراً به. قال الشاعر: أريحيٌّ صَلْتٌ يظَلُّ له القَوْ مُ ركوداً قيامهم للهـلالِ ويُقال لكلّ شيء واسع: أَرْيَحُ. قال: ومَحْمِلٌ أَرْيَحُ حجّاجيُّ والأَرْيَحيُّ مأخوذٌ من راحَ يَرَاحُ، كما يقال للصَّلْتِ المُنْصَلِتِ: أَصْلَتيٌّ، وللمُجْتَنِب: أجنبيٌّ. والعربُ تَحمِلُ كثيراً من النَّعْتِ على أفعليّ، فيصير كأنّه نسبةٌ. قال: ولقد أَغتدي يدافعُ ركني أَجْوَليٌّ ذو مَيْعةٍ إضْرِيجُ أي: جوّالٌ سريع العَرَق. أَرِيحا: بلدة، والنّسِبْةُ إليها: أَرِيحيٌّ. والرَّيْحان: اسم جامع للرياحين الطيّبة، والطّاقةُ الواحدة: ريحانة. والرَّيْحانُ: الرّزق. والرَّيْحانُ: أطرافُ كلّ بَقْلةٍ طيّبة الرّيح إذا خرج عليه أوائل النَّوْر. والاسترواح: التَّشَمُّم. والغصن يستروح إذا آهتزّ، والمَطَر يستروح الشجر، أي: يُحييِه. قال: يَستروِحُ العلم من أَمْسَى له بَصَرُ وكان حيّاً كما يَسْتروحُ المطـرُ
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR634 harfحارَ يَحارُ حَيْرَةً وحَيْراً، أي تحَيَّرَ في أمره، فهو حَيْرانُ، وقوم حَُيارى. وحَيَّرْتُهُ أنا فَتَحَيَّر. وتَحَيَّرَ الماءُ: اجتمَعَ ودار. والحائِرُ: مُجتَمَع الماء، وجمعه حيرانٌ وحُورانٌ. ورجل حائِرٌ بائِرٌ، إذا لم يتَّجه لشيء. واستُحيرَ الشرابُ: أسيغ. وتَحَيَّر المكان بالماء واسْتَحارَ، إذا امتلأ. ومنه قول أبي ذؤيب:
تقضَّى شبابي واسْتَحارَ شَبابُها.
أي تردَّدَ فيها واجتمع. والمُسْتَحِيرُ:
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR5.108 harf(باب الحاء والياء وما يثلثهما)
(حي) الحاء والياء والحرف المعتل أصلان: أحدهما خِلاف المَوْت، والآخر الاستحياء الذي [هو] ضِدُّ الوقاحة.
فأمّا الأوّل فالحياة والحَيَوان، وهو ضِدُّ الموت والمَوَتَان. ويسمَّى المطرُ حياً لأن به حياةَ الأرض. ويقال ناقةٌ مُحْي ومُحْيِيَةٌ: لا يكادُ يموت لها ولد. وتقول: أتيتُ الأرضَ فأحييْتُها، إذا وجَدْتَها حَيَّةَ النّباتِ غَضَّة.
والأصل الآخَر: قولهم استحييت منه
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR458 harf- يقال: حار يحار حيرة، فهو حائر وحيران، وتحير واستحار: إذا تبلد في الأمر وتردد فيه، قال تعالى: ﴿كالذي استهوته الشياطين في الأرض حيران﴾ [الأنعام/71]، والحائر: الموضع الذي يتحير به الماء، قال الشاعر:
*واستحار شبابها*
(البيت تمامه:
*ثلاثة أحوال فلما تجرمت**علينا بهون واستحار شبابها*
وهو لأبي ذؤيب الهذلي، في شرح أشعار الهذليين 1/43؛ وأساس البلاغة ص 101؛ وشطره في المجمل 1/259)
وهو أن يمتلئ حتى يرى في
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR597 harfح ي ر
حار الرجل في أمره فهو حائر وحيران وامرأة حيـرى وهـم وهـن حيـارى وحيرتـه فتحيـر.
ومن المجاز: حار الماء فـي المكـان وتحيّـر واستحـار إذا اجتمـع ووقـف كأنـه لا يـدري كيـف يجري.
وجفنة مستحيرة: ممتلئة.
وأتانا بمرقة مستحيرة: كثيرة الإهالة.
واستقينا مـن الحائـر والحيـران وهـو شبـه حـوض يتحيّـر فيـه مـاء المطر.
واستحار شباب المرأة إذا تم وامتلأ.
قال أبو ذؤيب: ثلاثة أحوال
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR9.929 harfحار بَصَرُه يَحارُ حَيْرَةً وحَيْراً وحَيَراناً وتَحيَّر إِذا نظر إِلى الشيء فَعَشيَ بَصَرُهُ. وتَحَيَّرَ واسْتَحَارَ وحارَ: لم يهتد لسبيله. وحارَ يَحَارُ حَيْرَةً وحَيْراً أَي تَحَيَّرَ في أَمره؛ وحَيَّرْتُه أَنا فَتَحَيَّرَ. ورجل حائِرٌ بائِرٌ إِذا لم يتجه لشيء. وفي حديث عمر، رضي الله عنه: الرجال ثلاثة، فرجل حائر بائر أَي متحير في أَمره لا يدري كيف يهتدي فيه. وهو حائِرٌ وحَيْرانُ: تائهٌ من قوم
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR224 harf* ح ي ر * * حَارَ * يحار * حَيْرَةً * و * حَيْراً * بسكون الياء فيهما تحير في أمره فهو * حَيْرانُ * وقوم * حَيَارَى * و * حَيَّرَهُ فَتَحَيَّرَ * ورجل * حَائِرٌ * بائر إذا لم يتجه لشيء و * الحِيرةُ * بالكسر مدينة بقرب الكوفة
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR10.499 harfحار بصره يحار حيرة وحيرا وحيرا وحيرانا، بالتحريك فيهما، قال العجاج:
حيران لا يبـرئه مـن الـحـير وحي الزبور في الكتاب المزدبر. وتحير، واستحار إذا نظر إلى الشيء فعشيى بصره. وحار واستحار: لم يهتد لسبيله. وحار يحار حيرة فهو حيران، بفتح فسكون، أي تحير في أمره. رجل حائر بائر، إذا لم يتجه لشيء. وقد جاء ذلك في حديث عمر رضي الله عنه، كما تقدم في ب-ي-ر وهو المتحير في أمره
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR9.565 harfحَارَ
1 حَارَ حار , [sec. pers. حِرْتَ,] aor. يَحَارُ, (S, A, Mgh, Msb, K,) and some say يَحِيرُ, but this is a mistake, (MF,) inf. n. حَيْرَةٌ (S, A, Mgh, K) and حَيَرٌ (S, Msb, K) and حَيْرٌ and حَيَرَانٌ, (K,) He was, or became, dazzled by a thing at which he looked, (T, Msb, K,) so that he turned away his eyes from it: this is the primary signification: (T, Msb:) and so ↓ تحيّر (A, * Mgh, *
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR857 harfحَارَ
حَارَ ( y ) A ( n. ac. حَيْر 1 , حَيْرَةِ [ 1t ] , حَيَر [ 4 ] , حَيَرَان [ 36 ] ),
a. Was confused, bewildered, dumb founded; whirled, eddied ( water ).
b. [ Fī ], Was embarrassed at, by ( affair ).
حَيَّرَ
حَيَّرَ II ,
a. Confused, embarrassed, bewildered.
b. Was developed, grown ( youth ).
c. Was amassed ( water ).
اِسْتَحْيَرَ
اِسْتَحْيَرَ X ,
a. Was confused,
Sîgalar(1)
Mücavir kökler19 mücavir (30 toplam)
- هوي
1 ortak ayet · Onların hevesleri
- نفع
1 ortak ayet · Fayda eder
- ردد
1 ortak ayet · “Ridde” devenin memesinden doğumdan önce gelen süttür
- ضرر
1 ortak ayet · “Darir” zor, bulanık gören kişi demektir
- عقب
1 ortak ayet · Örümcektir, “a’kibe” yumru, “ka’b” da topuk demektir
- شطن
1 ortak ayet · Şetan, kuyudan su çekilen uzun iptir
- صحب
1 ortak ayet · Sahafe sahifa üzerine yazı yazılmış veya şekil çizilmiş…
- سلم
1 ortak ayet · “Süllem” merdiven demektir
- دون
1 ortak ayet · Dane, inek yavrusuna denir
- دعو
1 ortak ayet · Deav : Dua, gel gel anlamına kalkan eller demektir
- بعد
1 ortak ayet · Baid uzak demektir
- أمر
1 ortak ayet · Murar acı bir ağacın adıdır
Geçtiği ayetler(1)
… إِذْ هَدَانَا اللَّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا قُلْ إِنَّ …
ŞaşkınDe ki: Allah’ı bırakıp da bize fayda ve zarar veremeyen şeylere mi yalvaralım? Allah bizi hidayete erdirdikten sonra arkadaşları; bize gel, diye doğru yola çağırırken; şeytanların saptırıp şaşkın bir halde çöle düşürmek istedikleri kimse gibi ökçelerimizin üstünden gerisin geri mi dönelim? De ki: Allah’ın hidayeti, asıl hidayetin kendisidir. Ve biz; alemlerin Rabbına teslim olmakla emrolunduk.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | حير |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Ecvef |
| Bağlamsal Yakın Kökler | حور, تيه, ضلل |
| Zıt Kök | هدي |
| Çekirdek Özet 1 | Suyun bir çukurda toplanıp akacak yer bulamaması ve kendi içinde dönüp durması |
| Çekirdek Özet 2 | Kılavuzsuz kalarak doğru yönü kaybetme ve çelişkili çağrılar arasında bocalama |
| Çekirdek Özet 3 | İstikamet ve hidayet rehberliği olmadığında zihinsel ve iradi hareketin tükenmesi |
| Kritik Hata Riski | Anlamı basit bir fikir kararsızlığı sanıp ontolojik yön kaybı ve kilitlenme boyutunu gözden kaçırmak |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ح | çit, duvar | Çevirme, sınır çekme, dışarıya akışı engelleme ve hapsetme |
| ي | el ve kol | İrade, uzanma, çabalama ve yön bulma gayreti |
| ر | insan başı | Baş, zihin, ilk yöneliş ve tefekkür merkezi |
| حير | Kapalı bir sınır içinde (çit/duvar) iradenin (el) ve zihnin (baş) açık bir çıkış bulamayarak kendi etrafında dönüp bocalama hareketi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Suyun derin ve kapalı bir arazi çukurunda toplanıp akıntı oluşturamaması, kendi üzerine dönmesi; aşırı ışıktan veya güzellikten gözün kamaşarak net göremez hale gelmesi |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Kays b. el-Huteym beytinde suyun birikip dönemlendiği çukur ve havuz anlamında geçer: تَخْطُو على بَرْدِيّتين غذاهُما / غَدِق بساحَةِ حَائر يَعْبوبِ |
| Erken Arapça kullanım | Ebû Züeyb el-Hüzelî şiirinde gençliğin dolup taşması anlamında kullanılır: ثلاثة أحوال فلما تجرمت / علينا بهون واستحار شبابها; ayrıca Hz. Ömer'in bir rivayetinde yönsüz kalmış kimse hakkında رَجُلٌ حَائِرٌ بَائِرٌ ibaresi yer alır |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, el-Müfredât.
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde حير kökü, dairesel hareket, göz kamaşması, rengin solması veya beyazlaşması ile sınırlandırılmış alan tasvirleriyle kesişen bir semantik alana sahiptir. İbranice ve Aramice/Süryanice katmanında yer alan soydaş köklerde (özellikle Aramice חור / ḥwr) beyazlaşma, solgunluk, utanma veya şaşkınlıktan ötürü yüzün sararması/kamaşması manaları öne çıkar. Arapçada ise kök, suyun bir havuzda toplanıp gidecek yön bulamaması (hâir) somut tabiat olayından hareketle, aklın ve gözün yön tayin edemeyerek aynı noktada dönüp durması, donakalması ve rotasız kalması ekseninde yetkinleşmiştir.
Güven Güçlü
Kaynak HALOT, Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Suyun toplanıp akışsız kalması ve gözün kamaşması | Akışkanın göllenmesinden zihnin yön tayin edemeyişine uzanan somut-soyut anlam geçişi | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Batı Sami dillerinde kamaşma, renk solması ve donakalma bağı | Gözün netlik yitirmesi ile yön kaybı arasındaki anlamsal ortaklık | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afroasyatik üst ailede doğrulanabilir köken ilişkisi tespit edilmedi | Veri bulunamadı |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Lisān al-ʿArab.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| حير | Anlamlı | Bocalama, dairesel şaşkınlık | Suyun havuzda dönüp durması, yönsüz kalma | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| حري | Anlamlı | Uygunluk, kastetme | Bir amaca veya değere yönelip onu arama | Kur'an'da geçer |
| يحر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilir |
| يرح | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilir |
| رحي | Anlamlı | Değirmen taşı, dönme | Kendi ekseni etrafında dairesel hareket yapma | Dairesel hareket bakımından hedef kökle ilintilidir; Kur'an'da geçmez |
| ريح | Anlamlı | Rüzgâr, koku, ferahlık | Havanın hareketi, esinti ve canlanma | Kur'an'da geçer |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| حير | Merkez | Yön yitimi, dairesel bocalama | Çıkış yolu bulamayıp aynı sınır içinde dönüp durmak | Çelişkili yönler arasında kalarak açık bir hat tutturamama hali |
| حور | Komşu | Geri dönüş, noksanlaşma | Bir noktaya ulaştıktan sonra gerisin geriye dönmek | حور başa dönmeyi, حير ise yön tayin edemeyip bocalamayı ifade eder |
| تيه | Komşu | Çölde kaybolma, hedefsizlik | Geniş bir arazide hedefi tamamen unutup savrulmak | تيه sınırsızlıkta yok oluşu, حير ise kilitlenip çaresiz kalmayı belirtir |
| ضلل | Komşu | Yoldan sapma | Var olan doğru bir rotadan ayrılıp batıla gitmek | ضلل yanlış yolda ilerlemektir; حير hiçbir yolda yürüyememe krizidir |
| هدي | Zıt | Doğru yol gösterme, ulaştırma | Belirli ve açık bir hedefe doğrudan kılavuzluk etmek | Kararsızlığı ve yönsüzlüğü ortadan kaldıran açık istikameti kurar |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | حير | Bocalama, dairesel yönsüzlük | Suyun çıkış bulamayıp dönmesi gibi zihnin kilitlenmesi | Kesin |
| Latince | Perplexus, haesitāre | Dolanık, kararsız kalma | Bocalama ve takılıp kalmayı içerir; fiziksel akışkan döngüsü imgesini tam vermez | Güçlü |
| İngilizce | Bewildered, disoriented | Yönünü şaşırmış, afallamış | Yön ve bağlam kaybını tam karşılar; göllenme çekirdeğini dışarıda bırakır | Güçlü |
| Almanca | Ratlos, orientierungslos | Çaresiz, yönsüz | Rota ve akıl çaresizliğini aktarır; fiziksel havuz metaforunu taşımaz | Güçlü |
| Fransızca | Désemparé, désorienté | Yönsüz kalmış, ne yapacağını bilmez | Ruhsal çaresizlik ve rota kaybını verir; kökün su birikintisi tabanını içermez | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Le Robert.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| حَيْرَانَ | Şeytani ayartılarla çölde yönünü şaşırmış, dostlarının doğru yol çağrısına rağmen bocalayan kimsenin hali | Tevhid çağrısına sırt çevirip şirke düşen insanın ontolojik kilitlenmesi; En'âm 6:71 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İstidlal ve şüphe krizi | Delillerin denkliği durumunda aklın duraksaması ve hakikati kavrayamama hali | Zihni felç ve delilsizlik bocalaması |
| Fıkıh | Kıble ve yol tayini | Bilinmeyen arazide namaz kılarken yön tayininde ictihad zorunluluğu | Ameli kararsızlık ve kılavuzsuzluk |
| Tefsir | Temsili anlatım | Tevhid ile şirk arasındaki savrulmanın çöldeki şaşkın adam metaforuyla izahı | Kılavuzsuz insanın helak tehlikesi |
| Hadis | Fitne dönemleri tasviri | Fitneler zuhur ettiğinde insanların nereye yöneleceklerini bilemeyişi | Toplumsal istikamet kaybı ve girdap |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy rehberliği | İstikamet kaybı | Hedefsiz kalma | Vahyin açık kılavuzluğu reddedildiğinde insanın bâtıl fırkalar arasında kilitlenmesi | Kesin |
| İlmi | Metodoloji inşası | Çıkmaz döngü | İlerlemeyi durdurma | Aksiyomların veya ölçütlerin yitirilmesiyle teorik bilginin kısır döngüde tükenmesi | Güçlü |
| Siyasi | Yönetim ve vizyon | Karar felci | Otorite zaafı | Çelişkili iç ve dış baskılar karşısında karar mekanizmasının bloke olması | Güçlü |
| İktisadi | Piyasa güveni | Likidite durgunluğu | Dolaşım tıkanıklığı | Risk ve belirsizlik sebebiyle sermayenin yatırıma akamayıp atıl kalması | Muhtemel |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Girdap ve limit döngüsü dinamiği | Dış tahliye hattı bulunmayan bir akışkanın kapalı yörüngede dönerek iş üretmeksizin enerjisini tüketmesi | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Karar felci ve anomi hali | Bireyin veya grubun çelişkili uyarıcılar karşısında eylemsizliğe düşerek kendi içine kapanması | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kavramı masum bir tefekkür hayreti, mistik bir cezbe veya sıradan bir merak duygusu gibi algılamak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | حير kökü, ontolojik bir kopuşu, şeytani savrulmayı ve hidayet davetine rağmen doğrusal adım atamayan felç durumunu temsil eder |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayette yer alan varoluşsal tehlikeyi göz ardı ederek, şaşkınlık halini entelektüel bir yetkinlik veya tabii bir arayış aşaması sanmak |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın temel kavramı olan "hidayet" (doğrusal rota) olgusunun yokluğunda insanın içine düşeceği helak edici girdabı somutlaştırdığı için vazgeçilmezdir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İmanın açık istikameti ile şirkin kafa karışıklığını karşılaştıran temsil ayetlerinde belirleyicidir (En'âm 6:71). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Vahiyden ve nebevî rehberlikten uzaklaşmanın insanı özgürlüğe değil, iradi felce ve kendi içinde tükenen bir döngüye mahkûm edeceğini gösterir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamSuyun kapalı bir çukura hapsolarak çıkış bulamaması ve kendi üzerine dönüp durması; çöldeki yolcunun izini kaybedip rotasız kalması.
- Soyut anlamDışsal bir hidayet vektörü olmaksızın, çelişkili çekim kuvvetleri arasında kalan iradenin doğrusal ilerleme sağlayamayarak kapalı bir döngüde kilitlenmesi.
- Sistematik karşılıkNet kuvvetlerin dengelenememesi sonucu ilerleme hızının sıfırlanması ve sistemin kapalı bir yörüngede dönerek tükenmesi.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde bireye etki eden çelişkili çağrı ve sahte yönelimleri gösterir. Bu kuvvetlerin doğrusal bir hareket oluşturamaması () ilerlemenin durduğunu ve yönün kaybolduğunu ifade eder. Formülün devamındaki kapalı eğri integrali () ise hareketin açık bir menzile akmak yerine, kapalı bir yörüngesinde kendi içine dönen bir bocalama ve girdap hali ürettiğini simgeler.