نجم

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ن-ج-م9 sîga, 49 mücavir kök, 13 ayet, 12 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.حثثوَالنُّجُومَليلالنُّجُومُنجمقمرالنَّجْمُالنُّجُومِشمسوَالنُّجُومُوقعكدرسخرنهر

KökSîga 9Ayet 13Sure 12Mücavir 49

▶ Ağı aç (3B)

نجم

ن - ج - م

KÖK
  • 13 geçiş
  • 13 ayet
  • 9 sîga
  • 13 sözlük

Gezegen yıldızdır. Parça anlamında bitki manasına gelir.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(13)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Gezegen yıldızdır. Parça anlamında bitki manasına gelir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.346 harf
باب الجيم والنون والميم معهما ن ج م، م ن ج، ج م ن، م ج ن مستعملات نجم: النَّجمُ: اسم يقعُ على الثُّريا، وكلِّ منزلٍ من منازلِ القمر سمِّي نجماً. وكل كوكب من أعلام الكواكب يُسمى نجماً، والنُّجومُ تجمعُ الكواكب كلَّها. ويقال لمن تفكَّر في أمره لينظر كيف يُدبِّرُه: نظر النُّجوم. وعن الحَسنِ "فنظرة في النجوم" أي تفكَّر ما الذي يصرفهم عنه إذا كلَّفُوه الخروج معهم، فقال: إني طعنت، فنفروا عنه هرباً من
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR940 harf
نَجمَ الشيءَ يَنْجُمُ بالضم نُجوماً: ظهر وطلع. يقال: نَجَمَ السِنُّ، والقَرْنُ، والنَبْتُ، ونَجمَ الخارجيُّ. ونَجَمَتْ ناجِمَةٌ بموضع كذا، أي نَبَغَتْ. وفلانٌ مَنْجَمُ الباطلِ والضلالةِ بالفتح، أي معدِنه. والمِنْجَمُ، بكسر الميم: الحديدة المعترضة في الميزان، التي فيها اللسان. والنَجْمُ: الوقت المضروب، ومنه سمِّي المُنَجِّمُ. ويقال: نَجَّمْتُ المال، إذا أدَّيته نُجوماً. قال زهير: يُنَجِّمُها قومٌ
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR5.525 harf
ج ن م جنم ، جمن ، نجم ، مجن ، منج : مستعملة . أهمل الليث : جنم . جنم : روى أبو العباس ، عن ابن الأعرابيّ قال : الْجَنْمَةُ جماعَةُ الشيء . قلت : أَصْلُه الجَلْمَه ، فَصُيِّرت اللام نوناً ، وقد أَخَذ الشيء بجَلْمَته وجَنْمته ، إذا أَخَذَه كلَّه . جمن : قال الليث : الجُمانُ من الفِضّة ، يُتَّخَذُ أَمْثال اللؤلؤ . وقال غيره : توهَّمه لبيدُ لُؤْلُؤَ الصَّدف البَحريَّ فقال فيه : كَجُمانَةِ البَحْرِيّ
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR12.279 harf
(باب النون والجيم وما يثلثهما) (نجح) النون والجيم والحاء أصلٌ يدلُّ على ظَفَرٍ وصِدْق وخيرٍ. منه النَّجاح في الحوائج: الظَّفَر بها. وسَيْرٌ نَجِيحٌ: وشيك. ورأيٌ نجيح: صواب. وتناجَحَتْ أحلامهم: تتابَعتْ بصدق. وأنجَحَ الله طَلِبَتَك: أسعَفَك بإدراكها. (نجخ) النون والجيم والخاء كلمةٌ تدل على حكايةِ صوت. يقال: سمعت نَجِيخَ الماء وناجِخَتَه: صَوْتَه. والنُّجَاخ([1]): صوت السَّاعل. ومنْجِخ([2]):
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.195 harf
- أصل النجم: الكوكب الطالع، وجمعه: نجوم، ونجم: طلع، نجوما ونجما، فصار النجم مرة اسما، ومرة مصدرا، فالنجوم مرة اسما كالقلوب والجيوب، ومرة مصدرا كالطلوع والغروب، ومنه شبه به طلوع النبات، والرأي، فقيل: نجم النبت والقرن، ونجم لي رأي نجما ونجوما، ونجم فلان على السلطان: صار عاصيا، ونجمت المال عليه: إذا وزعته، كأنك فرضت أن يدفع عند طلوع كل نجم نصيبا، ثم صار متعارفا في تقدير دفعه بأي شيء قدرت ذلك. قال
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR1.032 harf
ن ج م طلع النجم والأنجم والنجوم‏.‏ وكبد النجم أي الثريّا‏.‏ ونجمت الكواكب‏:‏ طلعت‏.‏ ونجم فلان تنجيماً‏:‏ قضى في النجوم‏.‏ ونجماً نوء الأسد والسماك‏:‏ انتظرنا طلوع نجمه‏.‏ قال ابن الدمينة‏:‏ نجّمن أنواء الربيع لمأسل فلذي قضين إلى جنوب الساحل ومن المجاز‏:‏ نجم النبات والناب والقرن ‏"‏ والنجم والشجر يسجدان ‏"‏‏.‏ والحمار يحبّ النجمة ويلّقب بذي النجمة‏.‏ وتنجّم‏:‏ تتبّع النجمة واحتفر عنها‏.‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR10.741 harf
نَجَمَ الشيءُ يَنْجُم، بالضم، نُجوماً: طَلَعَ وظهر. ونَجَمَ النباتُ والنابُ والقَرْنُ والكوكبُ وغيرُ ذلك: طلَعَ. قال الله تعالى: والنَّجْمُ والشجرُ يَسْجُدانِ. وفي الحديث: هذا إِبَّانُ نُجومِه أَي وقتُ ظهورِِه، يعني النبيّ، صلى الله عليه وسلم. يقال: نَجَم النبتُ يَنْجُم إِذا طلع. وكلُّ ما طلع وظهر فقد نَجَم. وقد خُصَّ بالنَّجْم منه ما لا يقوم على ساقٍ، كما خُصَّ القائمُ على الساق منه بالشجر. وفي
Maddenin bağlantısı

نَجَمَ الشيءُ يَنْجُم، بالضم، نُجوماً: طَلَعَ وظهر. ونَجَمَ النباتُ والنابُ والقَرْنُ والكوكبُ وغيرُ ذلك: طلَعَ. قال الله تعالى: والنَّجْمُ والشجرُ يَسْجُدانِ. وفي الحديث: هذا إِبَّانُ نُجومِه أَي وقتُ ظهورِِه، يعني النبيّ، صلى الله عليه وسلم. يقال: نَجَم النبتُ يَنْجُم إِذا طلع. وكلُّ ما طلع وظهر فقد نَجَم. وقد خُصَّ بالنَّجْم منه ما لا يقوم على ساقٍ، كما خُصَّ القائمُ على الساق منه بالشجر. وفي حديث حُذَيفة: سِراجٌ من النارِ يَظْهَرُ في أَكتافِهم حتى يَنْجُم في صُدورِهم. والنَّجْمُ من النباتِ: كلُّ ما نبتَ على وجه الأَرض ونَجَمَ على غيرِ ساقٍ وتسطَّح فلم يَنْهَض، والشجرُ كلُّ ما له ساقٌ: ومعنى سُجودِهما دَوَرانُ الظلِّ معهما. قال أَبو إِسحق: قد قيل إِن النَّجْمَ يُراد به النجومُ، قال: وجائز أَن يكون النَّجْمُ ههنا ما نبت على وجه الأَرض وما طلع من نُجومِ السماء. ويقال لكل ما طلع: قد نَجمَ، والنَّجِيمُ منه الطَّرِيُّ حين نَجمَ فنبَت؛ قال ذو الرمة: يُصَعِّدْنَ رُقْشاً بَيْنَ عُوجٍ كأَنها زِجاجُ القَنا، منها نَجِيمٌ وعارِدُ والنُّجومُ: ما نَجَمَ من العروق أَيامَ الربيع، ترى رؤوسها أَمثالَ المَسالِّ تَشُقُّ الأَرضَ شقّاً. ابن الأَعرابي: النَّجْمةُ شجرةٌ، والنَّجْمةُ الكَلِمةُ، والنَّجْمةُ نَبْتةٌ صغيرة، وجمعها نَجْمٌ، فما كان له ساقٌ فهو شجر، وما لم يكن له ساقٌ فهو نَجْمٌ. أَبو عبيد: السَّرادِيحُ أَماكنُ ليِّنةٌ تُنْبت النَّجَمةَ والنَّصِيَّ، قال: والنَّجَمة شجرة تنبت ممتدة على وجه الأَرض، وقال شمر: النَّجَمة ههنا، بالفتح (* قوله «بالفتح» هكذا في التهذيب مع ضبطه بالتحريك، وعبارة الصاغاني: بفتح الجيم)، قال: وقد رأَيتها في البادية وفسرها غير واحد منهم، وهي الثَّيِّلةُ، وهي شجرة خضراء كأَنها أَوَّلُ بَذْر الحبّ حين يخرج صِغاراً، قال: وأَما ا لنَّجْمةُ فهو شيءٌ ينبت في أُصول النخلة، وفي الصحاح: ضرْبٌ من النبت؛ وأَنشد للحرث بن ظالم المُرّيّ يهجو النعمان: أَخُصْيَيْ حِمارٍ ظَلَّ يَكْدِمُ نَجْمةً، أَتُؤْكَلُ جاراتي وجارُك سالمْ؟ والنَّجْمُ هنا: نَبْتٌ بعينه، واحدُه نَجْمةٌ (* قوله «واحده نجمة وهو الثيل» تقدم ضبطه عن شمر بالتحريك وضبط ما ينبت في أصول النخل بالفتح. ونقل الصاغاني عن الدينوري أنه لا فرق بينهما) وهو الثَّيِّلُ. قال أَبو عمرو الشيباني: الثَّيِّل يقال له النَّجْم، الواحدة نَجْمة. وقال أَبو حنيفة: الثَّيِّلُ والنَّجْمة والعكْرِشُ كله شيءٌ واحد. قال: وإِنما قال ذلك لأَن الحمارَ إِذا أَراد أَن يَقْلَع النَّجْمةَ من الأَرض وكَدَمَها ارْتَدَّتْ خُصْيتاه إِلى مؤخَّرِه. قال الأَزهري: النَّجْمةُ لها قضْبة تَفْتَرِشُ الأَرضَ افْتِراشاً. وقال أَبو نصر: الثَّيِّلُ الذي ينبت على شُطُوطِ الأَنهارِ وجمعه نَجْمٌ؛ ومثلُ البيت في كون النَّجْم فيه هو الثَّيِّل قولُ زهير: مُكَلَّلٌ بأُصولِ النَّجْمِ تَنسجُه ريحُ خَرِيقٌ، لِضاحي مائة حُبُكُ وفي حديث جرير: بينَ نَخْلةٍ وضالةٍ ونَجْمةٍ وأَثْلةٍ؛ النَّجْمةُ: أَخصُّ من النجم وكأَنها واحدتُه كنَبْتَةٍ ونَبْت. وفي التنزيل العزيز: والنَّجْمِ إِذا هَوَى؛ قال أَبو إِسحق: أَقْسَمَ الله تعالى بالنجم، وجاء في التفسير أَنه الثُّرَيّا، وكذلك سمتها العرب. ومنه قول ساجعهم: طَلَع النجم غُدَيَّهْ، وابْتَغَى الراعي شُكَيَّهْ؛ وقال: فباتت تَعُدُّ النَّجْم في مُسْتَحِيرة، سريعٍ بأَيدي الآكِلينَ جُمودُها أَراد الثُّرَيا. قال: وجاء في التفسير أَيضاً أَن النجم نُزول القرآن نَجْماً بعد نَجْمٍ، وكان تَنزل منه الآيةُ والآيتان، وقال أَهل اللغة: النجمُ بمعنى النُّجوم، والنُّجوم تَجمع الكواكب كلها. ابن سيده: والنَّجْمُ الكوكب، وقد خصّ الثرَيا فصار لها علماً، وهو من باب الصَّعِق، وكذلك قال سيبويه في ترجمة هذا الباب: هذا باب يكون فيه الشيءُ غالباً عليه اسمٌ، يكون لكل مَنْ كان من أُمَّتِه أَو كان في صِفتِه من الأَسماء التي تدخلها الأَلف واللام، وتكون نَكِرتُه الجامعةَ لما ذكرتْ من المعاني ثم مثَّل بالصَّعِق والنَّجمِ، والجمع أَنْجُمٌ وأَنْجامٌ؛ قال الطرماح: وتجْتَلي غُرَّة مَجْهولِها بالرَّأْيِ منه، قبلَ أَنْجامِها ونُجومٌ ونُجُمٌ، ومن الشاذ قراءَةُ مَنْ قرأَ: وعلاماتٍ وبالنُّجُم؛ وقال الراجز: إِن الفَقيرَ بينَنا قاضٍ حَكَمْ، أَنْ تَرِد الماءَ إِذا غابَ النُّجُمْ وقال الأَخطل: كلَمْعِ أَيْدي مَثاكِيلٍ مُسَلِّبةٍ، يَنْدُبْنَ ضَرْس بَناتِ الدَّهرِ والخُطُبِ وذهب ابن جني إِلى أَنه جمع فَعْلاً على فُعْل ثم ثَقَّل، وقد يجوز أَن يكون حذف الواو تخفيفاً، فقد قرئَ: وبالنُّجُم هُمْ يَهْتَدون، قال: وهي قراءة الحسن وهي تحتمل التوجيهين. والنَّجْمُ: الثُّرَيَّا، وهو اسم لها علم مثل زيد وعمرو، فإِذا قالوا طلع النَّجْمُ يريدون الثرَيا، وإِن أَخرجت منه الأَلف واللام تنَكَّرَ؛ قال ابن بري: ومنه قول المرار: ويومٌ، مِن النَّجْم، مُسْتَوْقِد يَسوقُ إِلى الموت نُورَ الظُّبا أَراد بالنَّجْم الثرَيا؛ وقال ابن يعفر: وُلِدْتُ بِحادِي النَّجْمِ يَتْلُو قَرِينَه، وبالقَلْبِ قَلْبِ العَقْرَبِ المُتَوَقِّدِ وقال أَبو ذؤيب: فوَرَدْنَ والعَيُّوقُ مَقْعَدَ رابئِ الـ ـضُّرَباءِ، خَلْفَ النَّجْمِ، لا يَتَتلَّع وقال الأَخطل: فهلاَّ زَجَرْتِ الطيرَ لَيْلةَ جِئتِه بضِيقةَ، بين النَّجْمِ والدَّبَرانِ وقال الراعي: فباتت تَعُدُّ النَّجْمَ في مُسْتَحيرةٍ، سَريعٍ بأَيدي الآكِلينَ جُمودُها قوله: تعدّ النَّجْم، يريد الثريَّا لأَن فيها ستة أَنجم ظاهرة يتخللها نجوم صغار خفية. وفي الحديث: إِذا طلع النَّجْمُ ارتفعت العاهةُ، وفي رواية: ما طلعَ النَّجْمُ وفي الأَرض من العاهة شيءٌ، وفي رواية: ما طلعَ النجمِ قَط وفي الأَرض عاهةٌ إِلا رُفِعت؛ النَّجْمُ في الأَصل: اسمٌ لكل واحد من كواكب السماء، وهو بالثريَّا أَخصُّ، فإِذا أُطلق فإِنما يراد به هي، وهي المرادة في هذا الحديث، وأَراد بطلوعها طُلوعَها عند الصبح، وذلك في العَشْرِ الأَوْسَط من أَيَّارَ، وسقوطُها مع الصبح في العَشْر الأَوسط من تِشْرِينَ الآخِرِ، والعرب تزعم أَن بين طلوعها وغروبها أَمْراضاً ووَباءً وعاهاتٍ في الناس والإِبلِ والثِّمارِ، ومُدَّةُ مغيبِها بحيث لا تُبْصَر في الليل نَيِّفٌ وخمسون ليلةً لأَنها تخفى بقربها من الشمس قبلها وبعدها، فإِذا بعدت عنها ظهرت في الشَّرْق وقت الصبح؛ قال الحربي: إِنما أَراد بهذا الحديث أَرضَ الحجاز لأَن في أَيَّارَ يقع الحَصادُ بها وتُدْرِك الثمارُ، وحينئذ تُباعُ لأَنها قد أُمِنَ عليها من العاهة؛ قال القتيبي: أَحْسَبُ أَن رسول الله، صلى الله عليه وسلم، أَرادَ عاهةَ الثِّمارِ خاصة. والمُنَجِّمُ والمُتَنَجِّمُ: الذي ينظر في النُّجوم يَحْسُب مَواقِيتَها وسيرَها. قال ابن سيده: فأَما قول بعض أَهل اللغة: يقوله النَّجَّامون، فأُراه مُولَّداً. قال ابن بري: وابنُ خالويه يقول في كثير من كلامه وقال النجَّامون ولا يقول المُنَجِّمون، قال: وهذا يدل على أَن فعله ثلاثي. وتَنَجَّمَ: رعى النُّجومَ من سَهَرٍ. ونُجومُ الأَشياء: وظائفُها. التهذيب: والنُّجومُ وظائفُ الأَشياء، وكلُّ وظيفةٍ نَجْمٌ. والنَّجْمُ: الوقتُ المضروب، وبه سمي المُنَجِّم. ونَجَّمْتُ المالَ إِذا أَدَّيته نُجوماً؛ قال زهير في دياتٍ جُعِلت نُجوماً على العاقلة: يُنَجِّمُها قومٌ لقَوْمٍ غَرامةً، ولم يُهَرِيقُوا بينَهم مِلءَ مِحْجَمِ وفي حديث سعد: واللهِ لا أَزيدُك على أَربعة آلافٍ مُنَجَّمةٍ؛ تَنْجِيمُ الدَّينِ: هو أَن يُقَدَّرَ عطاؤه في أَوقات معلومة متتابعةٍ مُشاهرةً أَو مُساناةً، ومنه تَنْجِيمُ المُكاتَب ونجومُ الكتابةِ، وأَصله أَن العرب كانت تجعل مطالعَ منازِل القمر ومساقِطَها مَواقيتَ حُلولِ دُيونِها وغيرها، فتقول إِذا طلع النَّجْمُ: حلَّ عليك مالي أَي الثريّا، وكذلك باقي المنازل، فلما جاء الإِسلام جعل الله تعالى الأَهِلّةَ مَواقيتَ لِمَا يحتاجون إِليه من معرفة أَوقات الحج والصوم ومَحِلِّ الدُّيون، وسَمَّوْها نُجوماً اعتباراً بالرَّسْمِ القديم الذي عرفوه واحْتِذاءً حَذْوَ ما أَلفُوه وكتبوا في ذُكورِ حقوقِهم على الناس مُؤَجَّلة. وقوله عز وجل: فلا أُقْسِمُ بمواقع النُّجوم؛ عنَى نُجومَ القرآن لأَن القرآن أُنْزِل إِلى سماء الدنيا جملة واحدة، ثم أُنزل على النبي، صلى الله عليه وسلم، آيةً آيةً، وكان بين أَول ما نزل منه وآخره عشرون سنةً. ونَجَّمَ عليه الدّيةَ: قطَّعها عليه نَجْماً نجماً؛ عن ابن الأَعرابي؛ وأَنشد: ولا حَمالاتِ امْرِئٍ مُنَجِّم ويقال: جعلت مالي على فلان نُجوماً مُنَجَّمةً يؤدي كلَّ نَجْمٍ في شهر كذا، وقد جعل فلانٌ مالَه على فلان نُجوماً معدودة يؤدِّي عند انقضاء كل شهر منها نَجْماً، وقد نَجَّمها عليه تَنْجيماً. نظر في النُّجوم: فَكَّر في أَمر ينظر كيف يُدَبِّره. وقوله عز وجل مُخْبِراً عن إِبراهيم، عليه السلام: فنظَر نَظْرَةً في النُّجوم فقال إِنِّي سَقِيمٌ؛ قيل: معناه فيما نَجَمَ له من الرأْي. وقال أَبو العباس أَحمد بن يحيى: النُّجومُ جمع نَجْم وهو ما نَجَمَ من كلامهم لَمَّا سأَلوه أَن يخرج معهم إِلى عِيدِهم، ونَظَرَ ههنا: تَفكّر ليُدَبِّرَ حُجَّة فقال: إِنِّي سَقِيم، أَي منْ كُفْرِكم. وقال أَبو إِسحق: إِنه قال لقومه وقد رأَى نَجْماً إِني سقيم، أَوْهَمَهم أَن به طاعوناً فتَوَلَّوْا عنه مُدْبِرين فِراراً من عَدْوَى الطاعون. قال الليث: يقال للإِنسان إِذا تفكر في أَمر لينظر كيف يُدبِّره: نظر في النُّجوم، قال: وهكذا جاء عن الحسن في تفسير هذه الآية أَي تفكّر ما الذي يَصْرِفُهم عنه إِذا كلَّفوه الخروج معهم. والمِنْجَم: الكعب والعرقوبُ وكل ما نَتأَ. والمِنْجَم أَيضاً: الذي يُدَقّ به الوتد. ويقال: ما نَجَمَ لهم مَنْجَمٌ مما يطلبون أَي مَخْرج. وليس لهذا الأَمر نَجْمٌ أَي أَصلٌ، وليس لهذا الحديث نَجْم أَي ليس له أَصلٌ. والمَنْجَمُ: الطريق الواضح؛ قال البعيث: لها في أَقاصِي الأَرضِ شأْوٌ ومَنْجَمُ وقول ابن لَجَإٍ: فصَبَّحَتْ، والشمسُ لَمَّا تُنْعِمِ أَن تَبْلغَ الجُدَّةَ فوقَ المَنْجَمِ قال: معناه لم تُرِدْ أن تبلغ الجُدّة، وهي جُدّة الصبح طريقتُه الحمراء. والمَنْجَمُ: مَنْجَمُ النهار حين يَنْجُمُ. ونَجَمَ الخارجيّ، ونجمَتْ ناجمةٌ بموضع كذا أَي نَبَعت. وفلانٌ مَنْجَمُ الباطل والضلالة أَي معدنُه. والمَنْجِمان والمِنْجَمانِ: عظمان شاخِصان في بواطن الكعبين يُقْبِل أَحدُهما على الآخر إِذا صُفَّت القدمان. ومِنْجَما الرجْل: كَعْباها. والمِنْجَم، بكسر الميم، من الميزان: الحديدة المعترضة التي فيها اللسان.وأَنْجَمَ المطرُ: أَقْلَع، وأَنْجَمَت عنه الحُمّى كذلك، وكذلك أَفْصَمَ وأَفْصَى. وأَنْجَمت السماءُ: أَقْشَعت، وأَنْجَم البَرْد؛ وقال:أَنْجَمَت قُرَّةُ السماء، وكانت قد أَقامَتْ بكُلْبة وقِطارِ وضرَبه فما أَنْجَمَ عنه حتى قتله أَي ما أَقْلَع، وقيل: كلُّ ما أَقْلَع فقد أَنْجَمَ. والنِّجامُ: موضع؛ قال معقل بن خُويلِد: نَزِيعاً مُحْلِباً من أَهلِ لِفْتٍ لِحَيٍّ بين أَثْلةَ والنِّجامِ نحم: النَّحِيمُ: الزَّحِيرُ والتنحْنُح. وفي الحديث: دخلتُ الجنةَ فسمعتُ نَحْمةً من نُعَيم أَي صوتاً. والنَّحِيمُ: صوتٌ يخرج من الجوف، ورجل نَحِمٌ، وربما سمي نُعَيْمٌ النَّحّامَ. نَحَمَ يَنْحِمُ، بالكسر، نَحْماً ونَحِيماً ونَحَماناً، فهو نَحَّام، وهو فوق الزَّحير، وقيل: هو مثل الزحير: قال رؤبة: من نَحَمانِ الحَسَدِ النِّحَمِّ بالَغ بالنِّحَمِّ كشِعْر شاعر ونحوه وإِلا فلا وجه له؛ وقال ساعدة بن جؤية: وشَرْحَب نَحْرُه دامٍ وصَفْحَتُه، يَصِيحُ مثلَ صِياحِ النَّسْرِ مُنْتَحم وأَنشد ابن بري: ما لَك لا تَنْحِمُ يا فلاحُ، إِنَّ النَّحِيمَ للسُّقاةِ راحُ وأَنشده أَبو عمرو: ما لك لا تنحم يا فلاحه، إِن النحيم للسُّقاة راحه (* قوله «يا فلاحه» في التهذيب: يا رواحه). وفَلاحة: اسم رجل. ورجل نَحّام: بَخِيل إِذا طُلِبت إِليه حاجة كثر سُعالُه عندها؛ قال طرفة: أَرَى قَبْرَ نَحّامٍ بَخيلٍ بماله، كقَبْرِ غَوِيٍّ في البَطالةِ مُفْسِد وقد نَحَمَ نَحِيماً. ابن الأَعرابي: النَّحْمة السَّعْلة، وتكون الزحيرةَ. والنَّحِيمُ: صوتُ الفَهْدِ ونحوه من السباع، والفعل كالفعل والمصدر كالمصدر، ونَحَمَ الفَهْدُ يَنحِم نَحِيماً ونحوه من السباع كذلك، وكذلك النَّئِيمُ، وهو صوت شديد. ونَحَم السَّوَّاقُ (* قوله «نحم السواق» في التهذيب: الساقي) والعاملُ يَنْحَم ويَنْحِمُ نَحِيماً إِذا استراح إِلى شِبْه أَنينٍ يُخرِجه من صدره. والنَّحِيمُ: صوت من صَدْر الفرس. والنُّحامُ: طائر أَحمر على خلقة الإِوَزِّ، واحدته نُحامة، وقيل: يقال له بالفارسية سُرْخ آوى؛ قال ابن بري: ذكره ابن خالويه النُّحام الطائر، بضم النون. والنَّحَّامُ: فرس لبعض فُرْسان العرب؛ قال ابن سيده: أُراه السُلَيْكَ بن السُّلَكة السَّعْديّ عن الأَصمعي في كتاب الفرس؛ قال: كأَنَّ قَوائِمَ النَّحَّامِ، لَمَّا تَرَحَّل صُحْبَتي أُصُلاً، مَحارُ والنَّحَّامُ: اسمُ فارس من فرسانهم.

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR438 harf
* ن ج م * * نَجَمَ * الشيء ظهر وطلع وبابه دخل يُقال نَجَمَ السِّنُّ والقَرْن والنَّبْت إذا طلعت و * النَّجْمُ * الوقت المضروب ومنه سُمي * المُنَجِّم * ويقال * نَجَّمَ * المال * تَنْجِيماً * إذا أراده نُجُوما و * النَّجْمُ * من النبات ما لم يكن على ساق قال الله تعالى ﴿والنَّجْم والشجر يسجُدان﴾ والنَّجْم الكوكب والنَّجْم الثُّريَّا وهو اسم لها علم كزيد وعمرو فإذا قالوا طلع النَّجْم يُريدون
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR11.137 harf
| | ( النَّجْمُ : الكَوْكَبُ ) الطَّالِعُ ، هَذَا هو | الأَصْلُ ( ج : أنُجمٌ ، وأَنْجَامٌ ) ، كأَفْلُس | وأَفْرَاج ، قال الطِّرمَّاحُ : | % ( وتَجْتَلِي غُرَّةَ مَجْهُولِها % | بالرَّأْيِ مِنْهَا قَبْلَ أَنْجَامِهَا ) % | | ( ونُجُومٌ ) . ومِنْهُ قَولُ الشَّاعِرِ : | % ( فَفي السَّمَاءِ نُجُومٌ مَا لَهَا عَدَدٌ % | ولَيْسَ يُكْسَفُ إِلاَّ الشَّمْسُ والقَمَرُ ) % | | ( ونُجُمٌ ، بِضَمَّتَيْن ، وهو
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR870 harf
أَنْجَمَ 4 أَنْجَمَ ذ It (rain, &c.) left off. (K.) نَجْمٌ نَجْمٌ ذ [A star. ― -b2- Also, An asterism, or constellation: being applied autonomastically to] the Pleiades. (S.) ― -b3- نُجُومٌ [like عِرْقٌ] signifies also The sprouts from the roots [of a tree, or shrub], before the رَبِيع [meaning either spring or autumn], the heads of which one sees like large needles, clearing the ground. (TA.)
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.538 harf
نَجَمَ نَجَمَ U ( n. ac. نُجُوْم 27 ), a. Appeared; rose ( star ); bubbled out ( water ). b. Issued, resulted. c. Accomplished, executed. نَجَّمَ نَجَّمَ II , a. Observed the stars, practised astrology. b. see I (c) . أَنْجَمَ أَنْجَمَ IV , a. see I (a) . b. Ceased. c. Cleared up ( sky ). تَنَجَّمَ تَنَجَّمَ V , a. see II (a) . اِنْتَجَمَ اِنْتَجَمَ VIII , a. see IV (b) , ( c
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok25.041 harf
نجم نَجَمَ - يَنْجُمُ - نَجْم ٌ نَجَمَ - يَنْجُمُ + الكائن أو الأمر: يخرج ويطلع ويظهر متلألأً صريحاً جلياً نَجْمٌ : اسم فعل " نَجَمَ - يَنْجُمُ ": وهو كذلك ما يكون بفعل " نَجَمَ - يَنْجُمُ ": كل ما يخرج ويظهر ويبرز متلألأ صريحاً جلياً: من أمر (بمعنى نتيجة وينتج)، أو نبت، أو كوكب في السماء، وهو اصطلاحاً: الكوكب شديد التلألأ في السماء واللفظ
Tamamını oku

Sîgalar(9)

Mücavir kökler49 mücavir (69 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. قمر

    3 ortak ayet · Kamer gökteki ayın kütlesi demektir

  2. شمس

    3 ortak ayet · Güneş demektir

  3. حثث

    1 ortak ayet · Hüsse kaba kum demektir

  4. كدر

    1 ortak ayet · Çökertidir

  5. ليل

    3 ortak ayet · Durgun suyda dibe çöken mile “leyl“, akıp denize giden…

  6. شجر

    2 ortak ayet · Ağaç

  7. سخر

    2 ortak ayet · Sahr kayalık sahadır

  8. ثقب

    1 ortak ayet · Delik demektir

  9. طلب

    1 ortak ayet · Onu talep eder

  10. طمس

    1 ortak ayet · Hemen sildik

  11. سجد

    2 ortak ayet · Sacid, meyvesinin bolluğundan dolayı dalları veya gövdesi…

  12. نهر

    2 ortak ayet · Durgun suyda dibe çöken mile “leyl“ akıp denize giden…

Geçtiği ayetler(13)

  1. فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ

    YıldızlarDerken yıldızlara bir göz atarak baktı.

  2. وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ

    YıldızlarGecenin bir kısmında ve yıldızların batışından sonra da tesbih et.

  3. فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ

    YıldızlarHayır yıldızların yerleri üzerine yemin ederim;

Sîga sayfası: وَالنُّجُومُ
Sîga sayfası: وَالنُّجُومَ
Sîga sayfası: وَبِالنَّجْمِ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökنجم
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerكوكب, شهاب, سراج, طرق
Zıt Kökأفل
Çekirdek Özet 1Bir şeyin gizli olduğu zeminden parça parça, belirli aralıklarla ve belirgin biçimde baş göstermesi
Çekirdek Özet 2Gece karanlığında istikamet gösteren gök cismi ve yeryüzünde gövdesiz biçimde topraktan fışkıran taze nebatat
Çekirdek Özet 3Zamanlama, periyodik doğuş, aşamalı/taksitli tezahür ve hidayet göstergesi olma niteliği
Kritik Hata RiskiKökü sadece astrolojik bir kehanet aracına veya salt kozmik bir kütleye indirgeyip, taşıdığı kılavuzluk ve aşamalı tezahür dinamiğini gözden kaçırmak

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
نجDışarı fırlama, kabuğundan sıyrılma, engeli aşarak yukarıya çıkma ve belirme; نجد (yüksek yer), نجو (kurtulup sıyrılmak, kabuğu soymak), نجل (tohumun topraktan fışkırması, evlat) köklerinde olduğu gibi saklı alandan açık alana fırlayışı ifade ederمÇekirdeğe katılan م harfinin toplayıcı ve kütlesel karakteriyle bu fırlama hareketi, belirli aralıklarla ve bütüncül odaklar halinde (gökte ışık kümesi, yerde gövdesiz sürgün, ağızda diş veya başta boynuz şeklinde) periyodik olarak baş gösteren somut bir odak niteliği kazanmıştır

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
نfiliz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılıkSaklı bir kaynaktan veya derinlikten sürekli biçimde hareketlenen potansiyeli ve canlı çıkışı simgeler
جdeğnek, deve; taşıma, yol alma, toplamaBir tabakayı veya mesafeyi aşarak bünyeyi yukarıya ve ileriye doğru taşıma hareketini temsil eder
مsu; akış, çokluk, derinlikOrtaya çıkan unsurun somut bir cisim, toplanmış bir odak veya belirli fasılalarla yayılan bir tezahür halinde toplanmasını anlatır
نجمFilizin taşınarak belirgin bir kütleye dönüşmesiDerindeki canlı potansiyelin (ن) bir engeli veya mesafeyi aşarak (ج) görünür bir merkez veya ışık/filiz odağı halinde belirip toplanması (م); gizlilikten açığa çıkan, periyodik olarak baş gösteren nesne

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir nesnenin saklı bulunduğu yerden patlak verip baş göstermesi; hayvanın boynuzunun, çocuğun dişinin etten çıkması ve tohumun gövdesiz olarak toprağın üstüne fırlayıp yayılması
Cahiliye şiiri kullanımıErken dönem çöl hayatında yıldızın (özellikle Süreyya kümesinin) doğuşu vaktin ve sıcağın göstergesidir: طَلَعَ النَّجْمُ غُدَيَّةً / وَابْتَغَى الرَّاعِي شُكَيَّهْ
Erken Arapça kullanımİbnü'd-Dümeyne ve erken dönem şahitlerinde bahar yağmuru yıldızlarının doğuşu ve borcun taksitlendirilerek ödenmesi (تنجيم المال) anlamında kullanılır; ayrıca vahyin parça parça indirilmesi de bu kökle adlandırılmıştır

Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha ve Asās al-Balāgha نجم maddeleri.

Sami etimolojik katman

Sami dillerinde نجم kökü, özellikle Güney-Batı Sami sahasında ve klasik Arapçada kendine has somut morfolojik gelişimini korumuş bir köktür. Kuzey-Batı Sami dillerinde (İbranice ve Aramice) genel olarak "yıldız" kavramı için kök denkliği كوكب dairesinde yoğunlaşırken (İbranice kokhav, Aramice kowkhba), Arapçada bu kök asıl olarak "topraktan veya zeminden aşamalı fışkırma, belirme, periyodik olarak patlak verme" somut eyleminden (Maqāyīs'in tespit ettiği طُلُوعٌ ve ظُهُور ilkesi) doğmuştur. Bu kök, semantik matrisinde gizil bir kaynaktan zaman aralıklarıyla doğan her türlü unsuru kapsar; gökyüzünde belirli takvim vakitlerinde doğup batan yıldız kümeleri (bilhassa Ülker/Süreyya) bu hareket benzerliği sebebiyle bu adla anılmıştır. Arapçanın iç mantığında kök, tekil bir gök nesnesinden ziyade "doğuş anı ve periyodik görünüm" vasfını öne çıkararak diğer Sami dillerindeki sabit yıldız isimlendirmelerinden nüansla ayrışır.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Gesenius, Lisān al-ʿArab ve David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönGizli zeminden fışkırma ve baş göstermeDişin, boynuzun veya otsu bitkinin zemini yarıp çıkması fiilinden gök kubbede belirli aralıklarla beliren yıldızlara isim verilmiştirKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiArapça ve Güney Sami takvim-doğuş ilişkisiİbranice ve Aramicede yıldız için k-k-b kökü hakimken, Arapçada doğuş ve aşamalı görünüş eylemi isimleşerek astro-morfolojik bir terime evrilmiştirGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıAfro-Asyatik dışı güvenilir bir etimolojik kökteşlik tespit edilememiştirVeri bulunamadı

Kaynak Maqāyīs al-Lugha ve Lane’s Lexicon نجم maddesi.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
نجمAnlamlıBaş gösterme, doğma, belirmeBitkinin, dişin çıkması; gök cisminin doğması; bir borcun taksitlere bölünmesiHedef kök; Kur'an'da geçer
نمجAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde bu diziliş için müstakil bir anlam bildirilmemiştirKur'an'da geçmez
جنمAnlamlıBir tür ağaç veya sert cisimBazı sözlüklerde sert odunlu bir bitki türüne verilen isim olarak kaydedilirKur'an'da geçmez
جمنAnlamlıİnci, süs tanesi, gerdanlıkİnci tanesi ve deniz kabuğundan yapılan parlak diziler (cümâne)Parlak odak niteliğiyle hedef kökle zayıf anlamsal temas; Kur'an'da geçmez
منجAnlamlıMancınık mili, terazi koluAğırlığı dengeleyen veya fırlatan düzenek ekseniHedef kökle yapısal ilişki zayıftır; Kur'an'da geçmez
مجنAnlamlıSertleşme, aldırış etmeme, arsızlaşmaBir şeyin sert ve kalın hale gelmesi; utanma hissinin perdesini yırtıp aşmasıGizliliği yırtıp açığa çıkma yönüyle çekirdeğe uzak akrabadır; Kur'an'da geçmez

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
نجمMerkezPeriyodik doğuş, baş gösterme ve kılavuz ışıkBelirli zaman fasılalarıyla doğan, yolu aydınlatan ve gövdesiz bitip fışkıran unsurlarHareketin aşamalılığı ve zamansal periyodu merkezdedir
كوكبKomşuSabit veya parıldayan gök cismiكوكب kütlesi, kalıcı parlaklığı ve küresel varlığı öncelerken, نجم onun doğuşunu ve yol gösterici işaret oluşunu vurgularKur'an'da süs ve düzen bağlamında kütle vurguludur
شهابKomşuIşık hüzmesi, parlayıp geçen alevشهاب yakıcı, delici ve ani parlayan ateş huzmesidir; نجم gibi sabit menzilli veya periyodik değildirGüvenlik ve kovma bağlamında kullanılır
سراجKomşuIşık ve ısı kaynağı olan kandilسراج bizatihi ışık üreten büyük merkezi kaynağı (Güneş) ifade eder; نجم yansıyan veya menzil belirten noktasal ışıktırAydınlatma kapasitesi bakımından daha baskındır
أفلZıtBatma, gözden kaybolma, sönmeنجم kökünün doğuş, fışkırma ve baş gösterme hareketine bütünüyle zıt olarak batışı ve ufukta kayboluşu anlatırVarlığın ufuktan çekilip silinmesi halidir

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaنجمDoğarak beliren kılavuz gök cismi, gövdesiz bitkiHareketin periyodik doğuşunu, taksiti ve yolu gösterme vasfını bünyesinde toplarKesin
Latincestella, astrumYıldız, takımyıldızSadece astronomik cismi karşılar; kökün filizlenme, fışkırma ve taksitlendirme anlamlarını dışarıda bırakırGüçlü
İngilizcestar, asterism, periodic emergenceYıldız, periyodik belirişYıldız karşılığı astronomik yönü verir ancak kökün gövdesiz bitki ve taksitli iniş nüansını içermezGüçlü
AlmancaStern, AufgehenYıldız, doğuş, belirmeStern cismi karşılar; Aufgehen ise kökün طلوع (doğma/belirme) hareket boyutuna yaklaşırGüçlü
Fransızcaétoile, apparition périodiqueYıldız, dönemsel görünümCismi adlandırır fakat Arapçadaki vahiy fasılası ve nebatat boyutunu tek başına taşıyamazGüçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary ve Lane’s Lexicon.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
النُّجُومِ / وَالنُّجُومُGece karanlığında yol bulma aracı olan gök cisimleriİnsanın kara ve deniz karanlıklarında yönünü tayin etmesi bağlamı (En'âm 6:97, Nahl 16:16)
وَالنَّجْمُİlahi nizam ve emre amade kılınmış kozmik varlıklarYaratılışın intizamı ve Allah'ın kudretine boyun eğme bağlamı (A'râf 7:54, Nahl 16:12, Hac 22:18)
وَالنَّجْمُGövdesi bulunmayan, yere yayılan otsu bitkiAğaç ile karşıtlık içinde yeryüzündeki ilahi secde ve tesbihat bağlamı (Rahmân 55:6)
النَّجْمُ الثَّاقِبُ / وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَىBelirli bir parlak yıldız (Süreyya veya Şi'râ) yahut delici ışıkVahyin hakikatine ve ilahi gözetime yapılan yemin bağlamı (Necm 53:1, Târık 86:3)
مَوَاقِعِ النُّجُومِVahyin parça parça indiriliş fasılaları (tefsir vecihli)Kur'an'ın parça parça (tencîmen) kalbe iniş menzilleri ve kozmik nizam bağlamı (Vâkıa 56:75)
النُّجُومُ طُمِسَتْ / انْكَدَرَتْKıyamet günü ışığı sönen ve dökülen yıldızlarKozmik intizamın bozulması ve hesap gününün dehşeti bağlamı (Tekvîr 81:2, Mürselât 77:8)

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamMüneccimlik ve astrolojik kaderciliğin reddiYıldızların olaylar üzerinde müstakil tesir sahibi (müessir-i hakiki) değil, sadece Allah'ın emrine boyun eğmiş alametler olduğu vurgusuSebeplik vehminin kırılarak tevhide ve ilahi kudrete yöneliş
FıkıhKitabet akdi ve borçların taksitlendirilmesiKölenin hürriyet bedelini veya borçlunun zimmetini belirli vadelere (nücûm) bölerek ödemesi (tencîm)Zaman fasılalarına bölünmüş aşamalı borç ifası
TefsirTenzîlü'l-Kur'ân müneccemen ve nebatat ayrımıKur'an'ın toptan değil hadiselere göre parça parça indirilmesi ve Rahmân suresindeki necm lafzının gövdesiz bitki mi yıldız mı olduğu münakaşasıVahyin zamansal yayılımı ve yerdeki yeşilliğin ilahi itaati
Hadisİstiskâ ve envâ inançlarının tashih edilmesiYağmurun yıldızların batışına ve doğuşuna (nev' / envâ) bağlanmasının şirk unsuru sayılarak nehyedilmesiTabiat olaylarının doğrudan ilahi iradeye isnat edilmesi

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniHidayet ve ayet düzeniİlahi işaretYön buldurma ve itaati temsilHem gökte yol gösteren bir fener hem de yerde secde eden boyun eğici bir yaratılış örneğidirKesin
İlmiAstronomi ve takvim ilmiZaman ve koordinat nirengisiYön ve mevsim tayiniTabiatı okumada insanın matematiksel ve gözlemsel nirengi noktası işlevini görürKesin
SiyasiVahyin aşamalı inşasıTedricilik ilkesiToplumu merhale merhale dönüştürmeVahyin tencîm ile inmesi, siyasi ve hukuki nizamın birdenbire değil sindirilerek kurulmasını sağlarGüçlü
İktisadiMali taahhütler ve borçlanmaTaksitlendirme ve vade planıÖdeme kapasitesini zamana yaymaBorcun veya bedelin taşınabilir dilimlere (nücûm) bölünerek ekonomik hayatın kilitlenmesini önlerKesin

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerAyrık/kesikli zaman serileri ve kuantalanma (discrete states / quanta)Kökün kesintisiz bir akış yerine belirli fasılalarla, tane tane ve kuantum paketleri gibi baş göstermesi, fizikteki kuantalanmış enerji seviyeleri ve matematikteki ayrık adımlarla birebir örtüşürGüçlü
Beşeri bilimlerTedrici reform ve fazlı adaptasyon kuramıToplumsal normların ve pedagojik ilkelerin kitleye tek seferde yüklenmeyip, zamana yayılan fasılalarla (tencîm) içselleştirilmesi süreciGüçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca uzay boşluğundaki devasa plazma küreleri (fiziksel yıldızlar) olarak görmek veya popüler burç/fal kültürünün bir nesnesi seviyesine indirgemek
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kök, sadece gök cismini değil, yerde gövdesiz yayılıp secde eden bitkileri, karanlık yollarda hidayet rehberi olan işaretleri ve vahyin zihinlere sindirilerek taksit taksit iniş biçimini (tencîm) kapsar
Yanlış anlamanın doğuracağı hataRahmân suresindeki ayeti tabiat bütünlüğünden koparmak; vahyin nüzul sürecindeki tedriciliğin sosyo-psikolojik hikmetini kavramaktan mahrum kalmak ve kozmik nizamı rehbersiz bir mekanizmaya indirgemek

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın hem hitap ettiği insanın duyusal dünyasındaki karanlıkları yarıp yol bulduran fıtri kılavuzları (yıldızları) hem de bizzat kendi nüzul metodolojisini (aşama aşama, hadiselerin seyrine göre inmeyi) aynı kavramsal kökle izah etmesi bakımından kurucudur
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Yaratılışın nizamı ve boyun eğişini bildiren kevni ayetlerde (A'râf 7:54, Rahmân 55:6), vahyin kaynağına ve hakikatine yemin edilen metinlerde (Necm 53:1, Vâkıa 56:75) ve yön bulma nimetinin anlatıldığı bağlamlarda (En'âm 6:97, Nahl 16:16) belirleyicidir
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Yıldızların insan kaderine hükmeden veya gaipten haber veren müstakil güçler olduğu yönündeki Câhiliye ve astroloji yanılgısını yıkarak, onları bütünüyle ilahi emre amade kılınmış (müsahhar) birer yol gösterici ve ölçü vasıtası konumuna yerleştirir

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamSaklı bulunduğu zemini yarıp aşamalı ve belirgin biçimde baş gösteren filiz, boynuz, diş veya gökyüzünün karanlığını delen ışık odağı.
  • Soyut anlamBelirli zaman aralıklarıyla kendini gösteren periyodik tezahür, rehberlik eden nirengi noktası ve zamana yayılmış aşamalı oluşum.
  • Sistematik karşılıkKaranlık veya belirsizlik ortamında sabit koordinat sağlayarak hedefi bulduran, bütünü sindirilebilir parçalara bölerek varlığı ve vahyi inşa eden tedrici intizam ilkesi.
  • LaTeX modeliS(t)=∑k=1nδ(t−tk)⋅Φk
  • LaTeX açıklamasıFormülde S(t) zaman içinde aşamalı olarak baş gösteren toplam tezahürü (necm halini) temsil eder. δ Dirac delta fonksiyonu olup belirli periyotlarda ve ayrık anlarda (tk) aniden patlak veren doğuş hareketini simgeler. Φk ise her bir doğuş fazında açığa çıkan ışık, bilgi, vahiy fasılası veya filiz paketidir; böylece sistem sürekli bir belirsizlik yerine kesikli ve aşamalı koordinatlarla aydınlığa kavuşur.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ن