بدي
ب - د - ي
جذر- الورود: ٣١
- الآيات: ٢٩
- الصيغ: ٢٠
- المعاجم: ٨
معناه في القرآن: Açığa çıkarırsınız
تشمل هذه الصفحة أيضًا الكتابات: بدو · بدى
ملاحظاتي
المعاجم(٨)
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٢٬٨٩٣المدخل: بدوباب الدال والباء و و ء ي معهما
د ب أ، ب د و، ب د أ، ب ي د، أ ب د، د أ ب، أ د ب، و ب د مستعملات
دباً:
الدُّبّاء: القَرْع والواحدة دُبّاءةٌ.
وفي الحديث عن النبيِّ صلّى اللهُ عليه وسَلَّم أنَّه نَهَى عن الدُّباءِ والحَنْتَم والنَّقير، وهي أوعيةٌ كانوا ينتبذون فيها وضَرِيَتْ فكان النَّبيذُ يغلي فيها سريعاً ويُسكِرُ فنَهاهم عن الانتِباذ فيها، ثم رخَّصَ -عليه الصلاة والسلام- في الانتِباذ فيها بشرط أن
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٩٬١٠١المدخل: بدو(باب الباء والدال وما بعدهما في الثلاثي)
(بدر) الباء والدار والراء، أصلان: أحدهما كمال الشيء وامتلاؤه، والآخر الإسراع إلى الشيء.
[أمّا] الأوّل فهو قولهم لكلّ شيء تَمَّ بَدْرٌ، وسمِّي البدرُ بدراً لتمامه وامتلائه. وقيل لعشرة آلاف درهمٍ بَدْرةٌ، لأنَّها تمام العدد ومنتهاه. وعينٌ بَدْرَةٌ أي ممتلئةٌ*. قال شاعر:
وعين لها حَدْرةٌ بدرةٌ *** إلى حاجبٍ غُلَّ فيه الشُّفُر([1])ويقال لمَسْكِ السَّخْلة
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٣٤٧المدخل: بدوب د و
لقد بدوت يا فلان أي نزلت البادية وصرت بدوياً ومالك والبـداوة وتبـدى الحضـري.
ويقـال: أيـن النـاس فتقـول: قـد بـدوا أي خرجـوا إلـى البـدو.
وكانـت لهـم غنيمـات يبـدون إليهـا.
وفعـل كذا ثم بـدا لـه وبـدا لـه في هذا الأمر بداء وهو ذو بدوات.
وكلفني من بدواتك أي من حوائجك التي تبدو لك.
وركي مبد: بارز ماؤه ونقيضه ركي غامد.
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٩٩المدخل: بديب د ي
باداه بارزه وكاشفت الرجل وباديته وجاليته بمعنًى.
وباد بين الرجلين: قايس بينهما وباين.
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٦٧٣المدخل: بدو* ب د ا * * بدا * الأمر من باب سما أي ظهر وقرئ ﴿الذين هم أراذلنا بادي الرأي﴾ أي في ظاهر الرأي ومن همزه جعله من بدأت ومعناه أول الرأي وبدا القوم خرجوا إلى * بَادِيَتِهم * وبابه عدا و * بَدَا * له في هذا الأمر * بَدَاءٌ * بالمد أي نشأ له فيه رأي وهو ذو * بَدَواتٍ * و * البَدُوُ * * البَاديةُ * والنسبة اليه * بَدَوِيٌّ * وفي الحديث ﴿من بدا جفا﴾ أي من نزل البادية صار فيه جفاء الأعراب و *
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٣٬٨٨٩المدخل: بدو: ( و ( *!بَدَا ) الأَمْرُ *!يَبْدُو ( *!بَدْواً ) ، بالفتْحِ ، ( *!وبُدُوّاً ) كقُعُودٍ ، وعليه اقْتَصَر الجَوْهرِيُّ ؛ ( *!وبَداءً ) ، كسَحابٍ ، ( *!وبَداءَةً ) كسَحابَةٍ ، ( *!وبُدُوّاً ) ، هكذا في النسخِ كقُعُود وفيه تكْرارٌ والصَّوابُ *!بَداً كما في المُحْكَم وعَزَاهُ إلى سِيْبَوَيْه : أَي ( ظَهَرَ .
( *!وأَبْدَيْتُه ) : أَظْهَرْتُه ؛ كما في الصِّحاحِ ، وفيه إشارَةٌ إلى أنَّه يَتَعدَّى
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٩٤٩المدخل: بدى: ( ي ( *!بَدَيْتُ بالشَّيءِ ) ، بفتْحِ الدالِ ، ( *!وبَدِيتُ به ، ) بكسْرِها : أَي ( ابْتَدَأْتُ ) ؛ ) لُغَةٌ للأَنْصارِ ، نَقَلَهُ الجَوْهرِيُّ ، وأَنْشَدَ لعبدِاللَّهِ بنِ رواحَةَ :
باسمِ الإلهِ وبه *!بَدِينَا
ولو عَبَدْنا غيرَه شَقِينا وحَبَّذا رَبّاً وحُبَّ دِينا قالَ ابنُ بَرِّي : قالَ ابنُ خَالَوَيْه : ليسَ أَحَدٌ يقولُ *!بَدِيتُ بمعْنَى: بَدَأْتُ إلاَّ الأنْصار ، والناسُ كُلَّهم
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٥٬٠٧٧المدخل: بدوبَدَا
1 بَدَا بد بدا , (T, S, M, &c.,) aor. يَبْدُو, (S, Msb,) inf. n. بُدُوٌّ (S, M, Msb, K) and بَدْوٌ and بَدَآءٌ (M, K) and بَدَآءَةٌ (K) and بَدًا, (M, on the authority of Sb,) for which last we find, in [some of] the copies of the K, بُدُوٌّ, a repetition, (TA,) or بُدُوْءٌ, (so in other copies of the K,) It appeared; it became apparent, open, manifest, plain, or evident: (T, S, M, Msb, K:)
بَدَا 1 بَدَا بد بدا , (T, S, M, &c.,) aor. يَبْدُو, (S, Msb,) inf. n. بُدُوٌّ (S, M, Msb, K) and بَدْوٌ and بَدَآءٌ (M, K) and بَدَآءَةٌ (K) and بَدًا, (M, on the authority of Sb,) for which last we find, in [some of] the copies of the K, بُدُوٌّ, a repetition, (TA,) or بُدُوْءٌ, (so in other copies of the K,) It appeared; it became apparent, open, manifest, plain, or evident: (T, S, M, Msb, K:) and ↓ تبدّى [signifies the same; or he showed himself, or it showed itself; (see an ex. in art. جيش, voce جَاشَ, last sentence;) or] he, or it, came in sight, or within sight. (KL.) ― -b2- بَدَا لَهُ فِى الأَمْرِ, (T, M, Msb, K, and Har p. 665,) inf. n. بَدْوٌ (M, K) and بَدًا (M, and so in a copy of the K) and بَدَآءٌ, (T, M, and so in the CK,) or بَدَآءَةٌ and بَدَاةٌ; (as in some copies of the K;) or ↓ بَدَا لَهُ فِى الأَمْرِ بَدَآءٌ, (S, IB,) the last word being in the nom. case because it is the agent; (IB, TA;) An opinion presented itself, or occurred, to him, or arose in his mind, syn. نَشَأَ, (S, K, and Har ubi suprà,) or appeared to him, (M,) [respecting the affair, or case,] different from his first opinion, so that it turned him therefrom: (Har ubi suprà:) or there appeared to him, respecting the affair, or case, what did not appear at first: (Msb:) accord. to Fr, ↓ بَدَا لِى بَدَآءٌ means another opinion appeared to me: accord. to Az, بَدَا لِى بَدًا means my opinion changed from what it was. (TA.) Esh-Shemmàkh says, لَعَلَّكَ وَ المَوْعُودُ حَقٌّ وَفَاؤُهُ بَدَا لَكَ فِى تِلْكَ القَلُوصِ بَدَآءُ [May-be (but it is right that the promise be fulfilled) an opinion different from thy first opinion hath arisen in thy mind respecting that youthful she-camel]. (M, TA.) ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا رَأَوُا الْآيَاتِ لَيَسْجُنَنَّهُ, in the Kur [xii.35], means بَدَا وَقَالُوا لَيَسْجُنُنَّهُ ↓ لَهُمْ بَدَآءٌ, [i.e. Then an opinion arose in their minds, after they had seen the signs of his innocence, and they said that they should certainly imprison him,] because ليسجننّه, being a proposition, cannot be the agent: so says Sb. (M.) بَدَا لِلّهِ أَنْ يَقْتُلَهُمْ, occurring in a trad., means (tropical:) God determined that He would slay them: for, as IAth says, بَدَآءٌ signifies the deeming to be right a thing that is known after its having been not known; and this may not be attributed to God: but as is said by Suh, in the R, one may say, [of God,] بَدَا لَهُ أَنْ يَفْعَلَ كَذَا, [properly signifying It occurred to him, or appeared to him, that he should do such a thing,] as meaning (tropical:) He desired to do such a thing; [as also بَدَا لَهُ فِى فِعْلِ كَذَا;] and thus the phrase in the trad., here mentioned, has been explained. (TA.) [One says also, اِفْعَلْ كَذَا مَا بَدَا لَكَ Do thou thus as long as it seems fit to thee: see, a verse of El-Ahmar cited voce جَلَّ.] ― -b3- بَدَا القَوْمُ, (T, S, M, K,) inf. n. بَدْوٌ, (S,) or بَدَآءٌ; (M, K;) [the latter of which is said in the TA to be the right;] or بَدَا اـِلَى البَادِيَةِ, inf. n. بَدَاوَةٌ and بِدَاوَةٌ; (Msb;) The people, or company of men, went forth to the بَادِيَة [or desert]: (M, Msb, K:) or, the former, went forth to their بَادِيَة: (S:) or went forth from the region, or district, of towns or villages or of cultivated land, to the pasturingplaces in the deserts: (T:) [ISd says,] بَدْوٌ may be used as meaning بِدَاوَةٌ, which is the contr. of حِضَارَةٌ: (M:) [J says,] بَدَاوَةٌ and بِدَاوَةٌ signify the dwelling, or abiding, in the بَادِيَة [or desert]; the contr. of حِضَارَةٌ: but Th says, I know not بَدَاوَةٌ, with fet-h, except on the authority of AZ alone: (S:) As says that بداوة and حضارة are with kesr to the ب and fet-h to the ح; but AZ says the reverse, i. e. with fet-h to the ب and kesr to the ح: (T:) both are also explained as signifying the going forth to the بَادِيَة: and some mention بُدَاوَةٌ, with damm; but this is not known: (TA:) ↓ تبدّى like wise signifies he went forth from the constant sources of water to the places where herbage was to be sought [in the desert]; (T;) or he dwelt, or abode, in the بَادِيَة. (S, K.) It is said in a trad., مَنْ بَدَا جَفَا, i. e. He who abides in the desert becomes rude, rough, coarse, or uncivil, like the desert-Arabs. (S.) And in another, كَانَ يَبْدُو اـِلَى هٰذِهِ التِّلَاعِ [He used to go forth to these water-courses in the desert, or these high grounds, or low grounds, &c.]. (TA.)― -b4- [Hence,] بَدَا He voided his excrement, or ordure; (M, K;) as also ↓ ابدى (T, K) [and ابدأ]: because he who does so goes forth from the tents or houses into the open country. (T.) -A2- بَدَانِى بِكَذَا, aor. يَبْدُو, is like بَدَأَنِى [i. e. He began with me by doing such a thing]. (M, TA.) -A3- بَدِيَتِ الأَرْضُ The land produced, or abounded with, بَدَاة, i. e. truffles: (K, * TA:) or had in it truffles. (TK.) ― -b2- And The land had in it بَدَاة, meaning dust, or earth. (K, * TK.)
بدّى 2 بدّى بد بدى بدي , inf. n. تَبْدِيَةٌ, He showed, or made apparent, a want that occurred, or presented itself, to him. (TA.) [See بدَآءَةٌ.] ― -b2- He sent forth a horse [or beast] to the place of pasture [app. in the بَادِيَة, or desert]. (TA, from a trad.)
مُبَادَاةٌ 3 مُبَادَاةٌ مباداه مباداة The going, or coming, out, or forth, in the field, to encounter another in battle, or war. (TA.) ― -b2- And [more commonly] The showing open enmity, or hostility, with any one: (KL, TA:) [a meaning more fully expressed by the phrase مُبَادَاةٌ بِالعَدَاوَةِ: for you say,] بَادَى بِالعَدَاوَةِ He showed open enmity, or hostility, [with another;] syn. جَاهَرَ بِهَا; (S, K; *) as also ↓ تبادى: (K:) or you say, بالعدواة ↓ تبادوا they showed open enmity, or hostility, one with another; syn. تَجَاهَرُوا بِهَا. (S.) You say also, بادى النَّاسَ بِأَمْرِهِ He showed, or revealed, to the people, or to men, his affair, or case. (TA.) [Thus, باداهُ بِالأَمْرِ and لَهُ الأَمْرَ ↓ ابدى signify the same; i. e. He showed, or revealed, to him the affair, or case.] ― -b3- And بادى بَيْنَهُمَا He measured, or compared, them both together, each with the other. (A, TA.)
ابداهُ 4 ابداهُ أبد أبداه أبدى ابداه ابداة He made it apparent, open, manifest, plain, or evident; he showed, exhibited, manifested, evinced, discovered, or revealed, it; (S, M, Msb, K;) and it has been said [correctly, as will be seen below,] that ابدى عَنْهُ signifies the same. (MF, TA.) It is said in a trad., مَنْ يُبْدِ لَنَا صَفْحَتَهُ نَقَمَ عَلَيْهِ كِتَابُ اللّٰهِ, i. e. (tropical:) Whoso showeth, or revealeth, to us his deed [or crime] which he was concealing, [the book of God shall execute vengeance upon him, meaning] we will inflict upon him the punishment ordained by the book of God. (TA.) ابدى لَهُ صَفْحَتَهُ also means (tropical:) He showed open enmity, or hostility, with him. (A and TA in art. صفح.) And ابدى عَنْ قَعْرِهِ, said of water, means It showed its bottom, by reason of its clearness. (L in art. مكد.) See also 3. ― -b2- أَبْدَيْتَ فِى مَنْطِقِكَ Thou deviatedst, or hast deviated, from the right way in thy speech. (S.) ― -b3- See also 1.
تبدّى 5 تبدّى أبدى بد بدا تبدى تبدي : see 1, in two places. -A2- In the common dial. of the people of El-Yemen, it signifies He ate the morning-meal; syn. تَغَدَّى. (TA.)
تبادى 6 تبادى أباد بادى تبادى تبادي : see 3, in two places. ― -b2- Also He affected to be like, or imitated, the people of the بَادِيَة [or desert]. (S, K.)
بَدٍ بَدٍ بد : see بَدْوٌ, in two places.
بَدًا بَدًا بد بدا The excrement from the anus (M, K *) of a man. (M.) [And بَدَآءٌ, from أَبْدَأَ, signifies the same.] ― -b2- A joint (مَفْصِل) of a man; (AA, M, K;) as also بَدْءٌ: (AA, M:) pl. أَبْدَآءٌ. (AA, M, K.) -A2- بَدَا for بَدًا: see بَدْوٌ, in two places.
بَدْوٌ بَدْوٌ بدو بدوي : see بَادِيَةٌ: -A2- and see also بَادٍ. -A3- Also The first of a thing; originally [بَدْءٌ,] with hemzeh: (Har p. 583:) and ↓ بَدِىٌّ, also, [originally بَدِىْءٌ,] signifies the first: (TA:) [and ↓ بَدٍ and ↓ بَدَا, the latter for بَدًا, are used for بَدْءٍ. Hence,] one says, ↓ اِفْعَلْ ذٰلِكَ بَادِى بَدٍ, (S,) or بَادِىَ بَدٍ, (M, K,) and ↓ بَادِى بَدِى, (Fr, S, M,) or بَادِىَ بَدِى, (as in some copies of the K,) or ↓ بادى بَدِىٍ, (as in other copies of the K and in the TA,) and ↓ بَادَىَ بَدًا, (M, K,) mentioned by Sb, who says that it is without tenween, though analogy does not forbid its being with tenween, (M,) meaning Do thou that first; (S, TA;) or, the first thing: (Fr, TA:) originally [بَادِئَ بَدْءٍ, &c.,] with hemz. (S, K. [See بَدْءٌ.]) Hence also the phrase, ↓ الحَمْدُلِلٰهِ بَدِيًّا [Praise be to God in the first place]. (TA.)
بَدِي بَدِي بد بدى بدي for بَدٍ: see بَدْوٌ.
بَدَاةٌ بَدَاةٌ بد بداه بداة بدوي داهي : see بَدَآءٌ: ― -b2- and see also بَادِيَةٌ. -A2- Also, (K, TA,) like قَطَاةٌ, (TA, [but in the CK بَدْأَة, q. v.,]) Truffles; syn. كَمْأَةٌ. (K.) ― -b2- And Dust, or earth. (K.)
بَدْوَةٌ بَدْوَةٌ بد بدا بدوه بدوة بدوي Either side of a valley. (AHn, M, K.)
بَدَوِىٌّ بَدَوِىٌّ بدوى بدوي دواية دوى دوي [Of, or belonging to, or relating to, the بَدْو, or desert: and, used as a subst., a man, and particularly an Arab, of the desert:] a rel. n. from بَدْوٌ, (S, M, K,) extr. [with respect to rule], (M, K,) for by rule it should be بَدْوِىٌّ; (ElTebreezee, TA;) or it is an irregular rel. n. from بَادِيَةٌ: (Msb:) and ↓ بَدَاوِىٌّ and ↓ بِدَاوِىٌّ are similar rel. ns., (M, K,) from بَدَاوَةٌ and بِدَاوَةٌ, as syn. with بَدْوٌ and بَادِيَةٌ, agreeably with rule; or the former of these two may be a rel. n. from بَدْوٌ and بَادِيَةٌ, and therefore extr. [with respect to rule]; but it is said that when a rel. n. may be regarded as regular or irregular, it is more proper to regard it as regular; (M;) or the former is a rel. n. signifying of, or belonging to, or relating to, البَدَاوَة as meaning the dwelling, or abiding, in the desert, (S, TA,) accord. to the opinion of AZ; and the latter is a rel. n. from البِدَاوَة accord. to the opinion of As and others; and is held by Th to be the chaste form: (TA:) but بَدَوِىٌّ is the only one of these rel. ns. that is known to the common people: (M:) it is opposed to a townsman or villager. (TA.) [The pl. is بَدَاوَى, and vulg. بِدْوَانٌ. See also بَادٍ, often applied to a man as syn. with بَدَوِىٌّ.]
بَدَوَاتٌ بَدَوَاتٌ بداة بدوات : see بَدَآءٌ, in three places.
بَدَآءٌ بَدَآءٌ بدآء [An opinion that occurs to one, or arises in the mind; and particularly one that is different from a former opinion;] a subst. from بَدَا in the phrase بَدَا لَهُ فِى الأَمْرِ. (Msb.) See 1, in four places. One says also, ↓ هُوَ ذُو بَدَوَاتٍ He is one who has various opinions occurring to him, or arising in his mind, (IDrd, S, * K, * and Har p. 665,) of which he chooses some and rejects others: (IDrd, TA:) it is said in praise, (IDrd, TA, and Kzz in Har ubi suprà,) and sometimes in dispraise: (Kzz in Har ubi suprà:) بَدَوَاتٌ is pl. of ↓ بَداةٌ, [which is therefore syn. with بَدَآءٌ,] like as قَطَوَاتٌ is pl. of قَطَاةٌ. (IDrd, TA, and Har ubi supra.) One says likewise ↓ أَبُو البَدَوَاتِ, meaning The father [i. e. originator] of opinions that present themselves to him. (IDrd, TA.) And ↓ السُّلْطَانُ ذُو عَدَوَاتٍ وَذُو بَدَوَاتٍ (S, [in which the context indicates it to mean The Sultلn is characterized by deviations from the right way:] but accord. to SM, it is) a trad., meaning the Sultلn ceases not to have some new opinion presenting itself to him. (TA.)
بِدَآءٌ بِدَآءٌ بدآء , in the common dial. of the people of ElYemen, signifies The morning-meal; syn. غَدَآءٌ. (TA.)
بَدِىٌ بَدِىٌ بد بدى بدي : see بَادِيَةٌ: ― -b2- and see بَدْوٌ, in three places. ― -b3- Also, [or بِئْرٌ بَدِىٌّ,] originally بَدِىْءٌ, q. v. in art. بدأ, (TA,) A well: (T:) or a well that is not ancient: (TA:) pl. بُودَانٌ, formed by transposition from بُدْيَانٌ. (T.)
بَدَآءَةٌ بَدَآءَةٌ بدآءه بدآءة What appears, or becomes apparent, of wants, or needful things: pl. بَدَاآتٌ; for which one may also say, بَدَاوَاتٌ. (T.) These two pls. also signify Wants that appear, or become apparent, to one. (TA.) [The latter of them is likewise pl. of what next follows.]
بَدَاوَةٌ بَدَاوَةٌ بداوه بداوة and بِدَاوَةٌ: see بَادِيَةٌ. ― -b2- The former also signifies The first that appears, or becomes apparent, of a thing. (Lh, M, K.) [See بَدَآءَةٌ.]
بَدَاوِىٌّ بَدَاوِىٌّ بداوى بداوي and بِدَاوِىٌّ: see بَدَوِىٌّ.
بَادٍ بَادٍ اـد باـد باد بادي Appearing, or apparent; or becoming, or being, apparent, open, manifest, plain, or evident. (Msb.) [Hence,] بَادِىَ الرَّأْىِ At the [first] appearance of opinion; (Fr, Lh, M;) or according to the appearance of opinion; (Zj, S, K; *) which may mean either insincerely or inconsiderately: (Zj, TA:) so in the Kur xi. 29; (Zj, S;) where only AA read it with hemz: (TA:) if with hemz, it is from بَدَأْتُ, and means at first thought, or on the first opinion. (S; and Lh in M, art. بدأ: see بَدْءٌ.) For بَادِى بَدٍ, or بَادِىَ بَدٍ, and بَادِى بَدِى, &c., see بَدْوٌ, in four places. ― -b2- بَادِى بَدِى is sometimes used as a name for Calamity, or misfortune: it consists of two nouns made one, like مَعْدِىْ كَرِبَ. (S.) ― -b3- بَادٍ also signifies A man going forth to the بَادِيَة [or desert]: (M, * Msb, K, * TA:) or one who is in the بَادِيَة, dwelling in the tents, and not remaining in his place: (TA:) pl. بَادُونَ and بُدًّا [in the TA erroneously said to be بُدًى like هُدًى] and بُدَّآءٌ: (M, K:) and ↓ بَدْوٌ is a quasi-pl. n. of بَادٍ; (M, TA;) or is for أَهْلُ بَدْوٍ, meaning people who go forth to the desert; (M;) or it means dwellers in the desert, or people of the desert: (MF:) ↓ بَادِيَةٌ also signifies the same as بَادُونَ, i. e. people migrating from the constant sources of water, and going forth to the desert, seeking the vicinity of herbage; contr. of حَاضِرَةٌ; and بَوَادِى [or بَوَادٍ] is pl. of بَادِيَةٌ. (T.)
بَادَاةٌ بَادَاةٌ أداة بأداة باد باداه باداة بادى : see what next follows.
بَادِيَةٌ بَادِيَةٌ بادي باديه بادية (T, S, &c.) A desert; so called because of its being open, or uncovered; (TA;) contr. of حَضَرٌ; (M, K;) as also ↓ بَدْوٌ, (S, * M, Msb, K,) and ↓ بَادَاةٌ, (M, K,) or ↓ بَدَاةٌ, (TA, [thought by SM to be the correct form because found by him in the M, in which I find باداة,]) and ↓ بَدِىٌّ, said to be used as syn. with بَادِيَةٌ in a verse of Lebeed cited among the exs. of the preposition بِ, p. 142, (TA,) and ↓ بدَاوَةٌ (M, K) and ↓ بِدَاوَةٌ; (M;) [of which the last two and the second (namely, بَدْوٌ,) seem to be originally inf. ns.; see 1:] or a land in which are no towns or villages or cultivated soil: (Lth, T:) or the places to which people migrate from the constant sources of water, when they go forth to the desert, seeking the vicinity of herbage; also termed مَبَادٍ, which is syn. with مَنَاجِعُ, contr. of مَحَاضِرُ, and pl. of ↓ مَبْدًى, (T,) this last signifying the contr. of مَحْضَرٌ: (S:) the pl. of بَادِيَةٌ is بَوَادٍ. (T, Msb.) ― -b2- See also بَادٍ.
مَبْدًى مَبْدًى مبدى مبدي مبديي : pl. مَبَادٍ: see بَادِيَةٌ.
رَكِىٌّ مُبْدٍ رَكِىٌّ مُبْدٍ ١ Wells showing their water; having it uncovered by dust or earth; contr. of رَكِىٌ غَامِدٌ. (A in art. غمد.)
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٨٤١المدخل: بدى١
1 بَدِيتُ بِالشَّىْءِ ذ and بَدَيْتُ بِهِ i. q. [بَدَأْتُ and] اِبْتَدَأْتُ [I began with the thing; or made it to have precedence, or to be first]; (M, K;) of the dial. of the Ansلr: (M:) the people of ElMedeeneh say, بَدَيْنَا, or بَدِينَا, [accord. to different copies of the S,] in the sense of بَدَأْنَا: (S:) [the right reading seems to be بَدَيْنَا; for] IKh says, none says بَدَيْتُ in the
١ 1 بَدِيتُ بِالشَّىْءِ ذ and بَدَيْتُ بِهِ i. q. [بَدَأْتُ and] اِبْتَدَأْتُ [I began with the thing; or made it to have precedence, or to be first]; (M, K;) of the dial. of the Ansلr: (M:) the people of ElMedeeneh say, بَدَيْنَا, or بَدِينَا, [accord. to different copies of the S,] in the sense of بَدَأْنَا: (S:) [the right reading seems to be بَدَيْنَا; for] IKh says, none says بَدَيْتُ in the sense of بَدَأْتُ, except the Ansلr: all others say, بَدِيتُ and بَدَأْتُ; when the hemzeh is suppressed, the د is pronounced with kesr, and therefore the hemzeh is changed into ى. (IB, TA.) [See a verse of Ibn-Rawلhah cited voce بَدْءٌ.]
بِدَايَةٌ بِدَايَةٌ ركي مبد , said by Mtr to be a vulgar word, and by IB to be erroneous, but by IKtt to be of the dial. of the Ansلr: see art. بدأ [voce بَدْءٌ, second sentence, in two places]. (TA.)
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٦٢٨المدخل: بدوبَدَا
بَدَا U ( n. ac. بَدْو 1 , بَدَآء [ 22A ] , بَدَاْوَة 22t , بُدُوَّة 27t )
a. [ La ], Appeared, became manifest to.
b. Began.
c. Lived in the desert.
بَاْدَوَ
بَاْدَوَ III
a. [ acc. & Bi ], Encountered one another.
b. Declared enmity.
c. Repaid, rewarded ( with evil ).
أَبْدَوَ
أَبْدَوَ IV ,
a. Made apparent, manifested.
بَدْو
بَدْو 1 ,
a. Bedouins.
b. Desert.
بَدَوِيّ
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٩٥المدخل: بديبَدَى
بَدَى I بَدِيَ A ( n. ac. بَدْي 1 ),
a. Began.
بَذ
بَذ P. ,
a. Shabby; shabby-genteel.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٩٬٥٢٦المدخل: بدوبدو
بَدَا - يَبْدُوْ - بَادِي - بَدو - أَبْدى - يُبْدِي
بَدا - يَبْدُوْ + الكائن أو الشيء أو الأمر: كان مخفياً ثم ظهر للناظر أو المتلقي: كان مخفياً مستوراً لا يبين ولا يدركه ولا يشعر به الناظر أو المتلقي، ثم خرج وبرز من مخبأه وسِتْرِه، وصار ظاهراً بيناً لكل ناظر أو واع مدرك
بَادِي: اسم فاعل صفة مشبهة من " بَدا - يَبْدُوْ ": الذي كان مخفياَ
الصيغ(٢٠)
- تُبْدُواAçığa çıkarırsınız(تُفْعِلُوا)×٤
- وَبَدَاVe açığa çıktıمعانٍ أخرى: ١(وَفَعَلَ)×٤
- تُبْدُونَAçığa çıkarırsınız(تُفْعِلُونَ)×٣
- بَدَاAçığa çıktı(فَعَلَ)×٢
- تُبْدَAçığa çıkarılır(تُفْعَلْ)×٢
- يُبْدِينَAçığa çıkarırlar(يُفْعِلْنَ)×٢
- الْبَدْوِÇöl(الْفَعْلِ)×١
- بَادُونَÇölde olanlar(فَاعِلُونَ)×١
- بَادِيَÇölde olan(فَاعِلَ)×١
- بَدَتِAçığa çıktı(فَعَلَتِ)×١
الجذور المجاورةالمجاورة: ٧٤ (الإجمالي: ٢٣٤)
- خفي
الآيات المشتركة: ١١ · Hafy, Sık ağaçlı yerdir
- سوأ
الآيات المشتركة: ٩ · Sey’e(hemze): “Sivad” kara demektir
- خصف
الآيات المشتركة: ٢ · Ayakkabının yüzü için kullanılan meşin demektir
- طفق
الآيات المشتركة: ٢ · Ve ikisi yapmaya başladı
- ورق
الآيات المشتركة: ٢ · Yaprak
- كتم
الآيات المشتركة: ٣ · Su sızdırmayan sağlam tulumdur
- بغض
الآيات المشتركة: ٢ · Bahat çene altındaki et demektir
- كون
الآيات المشتركة: ١٤ · Kevn, tepe demektir
- حيق
الآيات المشتركة: ٢ · Havk Çalı süpürgesi demektir
- شيأ
الآيات المشتركة: ٨ · Şey
- صدر
الآيات المشتركة: ٣ · Okun ön yarısına denir
- سجن
الآيات المشتركة: ٢ · Dibi çepeçevre kazılmış hurma ağacı demektir
الآيات التي ورد فيها(٢٩)
إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَإِنْ تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئَاتِكُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
Açığa çıkarırsınız
لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ …
Açığa çıkarırsınız
إِنْ تُبْدُوا خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا
Açığa çıkarırsınız
إِنْ تُبْدُوا شَيْئًا أَوْ تُخْفُوهُ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا
Açığa çıkarırsınız
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | بدي |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Nakıs (son harfi illetli) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | ظهر, علن, كشف |
| Zıt Kök | خفي |
| Çekirdek Özet 1 | Gizli, örtülü veya içte olan bir şeyin açığa çıkması, görünür hale gelmesi ve tebarüz etmesi |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanın iç dünyasında sakladığı inanç, duygu veya niyetlerin söz ve davranışla dışa vurulması; hakikatin açık kılınması |
| Çekirdek Özet 3 | İçkin bilginin veya saklı durumun somut tezahüre dönüşerek hukuki, ahlaki ve ontolojik sorumluluk doğurması |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca fiziksel olarak çıplak kalmak veya yüzeysel görünürlükle sınırlayıp, içsel durumun zorunlu dışa vurumu ve niyetin ifşası boyutunu göz ardı etmek |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| بد | Bir şeyin ilk defa ortaya çıkması, ayrışması, yayılması ve belirginleşmesi; بدأ (ilk defa var etme), بدر (ansızın öne çıkma), بدع (örneksiz var etme), بدل (bir durumdan diğerine ayrışıp geçme) ve بدن (bedenin hacim kazanıp görünür olması) köklerinde olduğu gibi kapalılıktan çıkış hareketi | ي | Kapalılıktan çıkış ve ayrışma hareketini, gizli olanın duyulur alana intikal ederek doğrudan algılanabilir, görünür ve aşikar bir nitelik kazanması yönünde özelleştirmiştir |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ب | Ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Bir mahfazanın içini, saklı olanı veya dâhili durumu simgeler |
| د | Kapı; giriş, geçiş, hareket | İçeride bulunan şeyin eşikten dışarıya doğru hareket etmesini ve geçişini temsil eder |
| ي | El ve kol; iş, yapma, uzanma | Dışarı çıkan durumun somut bir fiil, tezahür veya algılanabilir etki olarak belirginleşmesini sağlar |
| بدي | İçeride saklı olanın kapıdan dışarı çıkıp elle tutulur biçimde tebarüz etmesi | İç dünyada, örtü altında veya gizlide kalan bir unsurun eşiği aşarak aleni, görünür ve muhatap tarafından doğrudan idrak edilir hale gelme hareketidir |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir nesnenin, yapının veya canlının örtü, perde ya da ufuk arkasından sıyrılarak göze görünür hale gelmesi; gizlenmeksizin meydana çıkması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Cahiliye şairi Zuheyr b. Ebî Sulmâ'nın şiirinde insanın içindeki niyet ve ahlakın gizlenemeyip eninde sonunda açığa çıkacağını ve insanlarca bilinir hale geleceğini anlatırken bu kökün türevleri kullanılır |
| Erken Arapça kullanım | Klasik kullanımda yüz yüze gelme, düşmanlığını veya niyetini gizlemeyip alenen ortaya koyma durumu ifade edilmiştir: باداه بارزه وكاشفت الرجل وباديته وجاليته |
المصدر Asâsü'l-Belâga, Lisânü'l-Arab, Dîvânu Zuheyr b. Ebî Sulmâ.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dillerinde بدي ve onunla yakından ilişkili olan /w/ ve /y/ nöbetleşmeli kök grubu, genel olarak bir durumun, nesnenin veya varlığın kapalılık halinden çıkıp görünür olması, başlangıç yapması veya ıssız/açık alana çıkması semantik dairesiyle ilişkilidir. İbranicede yer alan ve tek başına ayrılma, soyutlanma ya da kendi başına ortaya çıkma fikrini taşıyan b-d-d / b-d-y biçimleri ile Arapçadaki açıkta olma, bedevilik (açık çöle çıkma) ve tezahür etme anlamları arasında doğrudan bir kavramsal köprü bulunur. Fenike ve Ugarit yazıtlarında da bir şeyin ortaya saçılması veya sınırların belirginleşmesi bağlamında paralel fonetik izler gözlemlenir. Arapçada bu kök, zihinsel veya fiziksel kapalılığın yırtılarak nesnenin aleni ve aşikar bir varoluş kazanması yönünde semantik bir yoğunlaşmaya uğramıştır.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | بدي / بدو ikililiği | Kök, sonundaki illet harfinin doğası gereği hem açık araziye çıkmayı (bâdiye) hem de örtülü olanın açığa vurulmasını (ibdâ) kapsayan müşterek bir tezahür zeminine dayanır | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice ve Aramice b-d-d / b-d-y kökleri | İçeriden dışarıya ayrışma, tek başına ve açıkta kalma anlam örüntüsüyle fonetik ve anlamsal örtüşme mevcuttur | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik ailenin Sami dışı kolları arasında doğrudan ve kurallı bir soydaşlık formu güvenle tespit edilememiştir | Veri bulunamadı |
المصدر David Cohen, Lisânü'l-Arab, Lane's Lexicon.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| بدي | Anlamlı | Açığa çıkmak, belirmek, ifşa etmek | İçte saklı olanın görünür kılınması ve meydanda olması | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| بيد | Anlamlı | Helak olmak, yok olmak, uzaklaşmak | Varlığın silinip gitmesi, geniş ve ıssız arazide kaybolması | Kur'an'da geçer; bâdiye kavramıyla mekânsal çağrışımı vardır |
| دبي | Anlamlı | Yavaşça yürümek, debelenmek, çekirge yavrusu | Yeryüzünde küçük adımlarla ve fark edilmeksizin hareket etme | Kur'an'da geçmez; belirginleşmenin zıddı yavaş ve gizli bir hareketi anlatır |
| ديب | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bağımsız üçlü kök olarak kayıtlı değildir |
| يبد | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Arap dilinde kullanılmayan bir diziliştir (mühmel) |
| يدب | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Arap dilinde kullanılmayan bir diziliştir (mühmel) |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| بدي | Merkez | Açığa çıkma, ifşa olma | İçeride gizlenmiş olan bir duygu, niyet veya nesnenin dışa vurularak aşikar hale gelmesi | Önceden saklı olan durumun görünürlük kazanması |
| ظهر | Komşu | Görünme, üstün gelme | Bir şeyin sırtı, dış yüzü ve üstünlüğü itibariyle herkesçe bilinir olması | Gizlilikten çıkıştan ziyade nesnenin bizatihi dış yüzünün hakimiyeti |
| علن | Komşu | Aleniyet kazanma | Bir bilginin veya durumun halk arasında yayılması ve sır olmaktan çıkması | Daha çok toplumsal alanda bilginin ifşa olması |
| كشف | Komşu | Örtüyü kaldırma | Nesnenin üzerindeki engelin, perdenin fiziksel veya mecazi olarak bertaraf edilmesi | Örtünün kaldırılması fiiline odaklanır |
| خفي | Zıt | Gizlenme, örtünme | Varlığın veya bilginin algı alanından uzaklaştırılarak saklanması | Gözden, idrakten ve duyulardan uzak olma durumu |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | بدي | Açığa çıkmak, dışa vurmak | Gizli bir durumun doğrudan görünür hale gelmesi | Kesin |
| Latince | manifestare, apparere | Açığa çıkarmak, belirmek | Gizli veya belirsiz olanın açıkça algılanabilir hale getirilmesini tam karşılar | Güçlü |
| İngilizce | to disclose, to manifest, to appear | İfşa etmek, tezahür etmek | Gizli bilginin veya saklı duygunun dışa yansımasını karşılar; çöl/bâdiye boyutu dışarıda kalır | Güçlü |
| Almanca | offenbaren, zum Vorschein kommen | Açığa vurmak, gün yüzüne çıkmak | İçtekinin dışarı çıkarılarak herkesçe görülür olmasını ifade eder | Güçlü |
| Fransızca | manifester, révéler | Ortaya koymak, ifşa etmek | Örtülü kalanın görünür kılınmasını ve aşikarlık kazanmasını aktarır | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| يُبْدِينَ / تُبْدُونَ (İf'âl kalıbı) | Gizlenen bir düşünceyi, niyeti veya sırrı kasten açığa vurmak | İnsanın iç dünyasında tuttuklarını açıklaması ya da saklaması bağlamında (Bakara 2:284, Mâide 5:99) |
| أَبْدَى / تُبْدِي (İf'âl kalıbı) | Bir gerçeği, vakayı veya duyguyu ortaya koymak, aşikar etmek | Hz. Peygamber'in içinde tuttuğu bir hususun Allah tarafından açığa çıkarılması bağlamında (Ahzâb 33:37) |
| بَدَتْ (Mücerret mazi) | Düşmanlık, öfke ve kinin söz ve çehrelerde kendiliğinden belirmesi | İnkârcıların müminlere karşı besledikleri kinin ağızlarından taşması bağlamında (Âl-i İmrân 3:118) |
| بَادٍ (İsm-i fâil) | Yerleşik olmayan, dışarıdan gelen veya açık arazide yaşayan kimse | Hac ibadetinde yerli halk ile dışarıdan gelenin eşitliği bağlamında (Hac 22:25) |
| بَادِيَ الرَّأْيِ (İzafet tamlaması) | Düşünmeksizin, ilk bakışta, zahire aldanarak beliren yüzeysel görüş | Nûh kavminin iman edenleri basitlikle itham ettiği bağlamda (Hûd 11:27) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İlâhî ilim ve 'bedâ' meselesi | Allah Teâlâ hakkında cehalet ve sonradan bilme intibaı veren 'bedâ' (önceden bilmediği bir şeyin sonradan zuhur etmesi) nitelemesinin tenzih ilkesi gereği imkânsızlığı | Zamana bağlı ortaya çıkışın kula ait bir sınır oluşu |
| Fıkıh | Hukuki irade beyanı ve ziynet örtünmesi | Gizli niyetin değil, dışa vurulan (ibdâ edilen) ikrar ve akitlerin hükme esas olması; ziynetin açığa vurulmasının sınırları (Nûr 24:31) | Dışa yansıyanın bağlayıcılığı ve örtünme hudutları |
| Tefsir | İnsanın dâhili ve harici hallerinin mukayesesi | Kalplerde gizlenen ile dille veya eylemle açığa vurulan arasındaki ahlaki çelişkinin tespiti | Nifak ve ihlas ayrımının görünür kılınması |
| Hadis | Kulun günahını ifşa etmesi ve açık arazide yaşama | Mücâhere (günahını açığa vurup alenileştirme) yasağı ve bedevileşmenin getirdiği fıtri veya ahlaki durumlar | Aleniyetin ahlaki sorumluluğu |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Kalp ile amel ilişkisi | İhlasın tezahürü | İmanın sadece bâtınî bir iddiada kalmayıp amellerle açığa vurulması | Din, içsel inancın dürüst ve aleni pratiklerle görünür olmasını talep eder | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve gözlem | Fenomenolojik tezahür | Gizli hakikatin delil ve gözlem vasıtasıyla algılanabilir alana intikali | Bilimsel doğrulama, saklı yasanın olgusal olarak belirmesiyle tamamlanır | Güçlü |
| Siyasi | Yönetim ve kamu hukuku | Şeffaflık ve aleniyet | Karar alma süreçlerinin ve yönetici niyetlerinin topluma açık kılınması | Gizli ajandaların tasfiyesi, toplumsal güvenin aleniyet ile inşası sağlanır | Güçlü |
| İktisadi | Ticaret ve sözleşmeler | Şeffaf beyan ve ifşaat | Malın kusurlarının, fiyatın ve sözleşme şartlarının açıkça ortaya konulması | Aldatmanın (garar) önlenmesi için iktisadi verilerin tam olarak ibdâ edilmesi şarttır | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Gizil durumdan ölçülebilir duruma geçiş (Kuantum dalga fonksiyonunun çökmesi) | Olasılıklar halinde gizli duran bir sistemin, ölçüm anında tek bir somut ve gözlemlenebilir değere tebarüz etmesi kökün içten dışa çıkış hareketiyle örtüşür | Muhtemel |
| Beşeri bilimler | Tutum ve davranış uyumu (Dışsallaştırma / Externalization) | Bireyin zihnindeki örtülü inanç ve şemaların toplumsal alanda eyleme, söyleme ve kuruma dönüşerek görünürlük kazanması | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün yalnızca görsel bir görünme ya da ziynetin bedensel teşhiri düzeyine indirgenerek zihinsel ve ahlaki boyutun dışlanması |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök, kalpte gizlenen düşüncelerin, kin ve sevginin, ilahi kaderin ve niyetlerin Allah'ın bilgisi dahilinde dışa vurulması sürecini kuşatan ahlaki ve ontolojik bir genişliğe sahiptir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | İnsanın iç dünyası ile dışa vurdukları arasındaki ayrımın ilahi hesap bağlamındaki önemini ıskalamak; ayetlerdeki 'ibdâ' eylemini basit bir bedensel hareket sanıp niyet-eylem bütünlüğünü koparmak |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın temel epistemolojik ve ahlaki aksı olan 'gizli (sır/gayb)' ile 'açık (cehr/şehadet)' arasındaki geçişi kurar; insanın iç dünyasında gizledikleriyle dışa vurduklarının Allah katındaki eşit şeffaflığını açıklar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İnkârcıların ve münafıkların içsel kinlerini ifşa eden ayetlerde (Âl-i İmrân 3:118), Allah'ın her şeyi bildiğini beyan eden ayetlerde (Bakara 2:284) ve örtünme sınırlarının çizildiği fıkhi pasajlarda (Nûr 24:31). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Gizli tutulan niyetlerin eyleme dönüşmedikçe tamamen önemsiz olduğu ya da tam aksine dışa vurulmayan inançların mutlak güvence sağladığı şeklindeki tek taraflı yaklaşımları düzeltir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir nesnenin veya canlının kapalılık, çadır veya örtü arkasından çıkarak duyulur alana intikal etmesi, açık arazide gözlemlenebilir hale gelmesi.
- Soyut anlamZihinde, kalpte veya gayb alanında saklı bulunan bir durumun, niyetin ya da bilginin sözel, ahlaki veya eylemsel tezahür yoluyla aşikarlık kazanması.
- Sistematik karşılıkİçkin olan potansiyelin (saklı durum) bir sınır veya eşiği aşarak dışsal alana (belirginlik) transfer edilmesi ve böylece hukuki, ahlaki bir sorumluluk zeminine kavuşması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklaması
Modelde dâhili, örtülü ve henüz algılanmamış durumu; saklı alanı dış dünyadan ayıran sınırı ve eşiği; ise eşiğin aşılarak dışa vurulmuş halini temsil eder. algı, müşâhede ve sorumluluk uzayıdır; arakesitin boş küme olmaması (), ortaya çıkan durumun doğrudan idrak edilir ve hükme konu kılınır hale geldiğini matematiksel olarak ifade eder.