عصو
ع - ص - و
جذر- الورود: ١٢
- الآيات: ١٢
- الصيغ: ٦
- المعاجم: ٦
معناه في القرآن: Asân
تشمل هذه الصفحة أيضًا الكتابات: عصو/ي
ملاحظاتي
المعاجم(٦)
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٢٬٤١٧باب العين والصّاد وواي معهما
ع ص و، ع ص ي، ع و ص، ع ي ص، ص ع و، ص و ع، و ص ع مستعملات
عصو، عصي:
العصا: جماعة الإسلام، فمن خالفهم فقد شقّ عصا المسلمين.
والعصا: العود، أنثى عصا وعَصَوان وعِصِيّ.
وعَصِيَ بالسّيف: أخذه أخذ العصا، أو ضرب به ضربه بالعصا. وعصا يعصو لغة. قال:
وإنَّ المشرفيةَ قد عَلِمْـتُـمْ إذا يَعْصَى بها النَّفرُ الكرامُ
والعصا: عرقوة الدّلو، والإثنان عَصَوانِ، قال:
فجاءتْ
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٢٠٬٦٤٩المدخل: عصو/ي(باب العين والصاد وما يثلثهما)
(عصف) العين والصاد والفاء أصلٌ واحد صحيح يدلُّ على خِفّةٍ وسرعة. فالأوَّل من ذلك العَصْف: ما على الحبِّ من قُشور التّبن. والعَصْف: ما على ساق الزَّرع من الوَرَق الذي يَبس فتفتَّت، كل ذلك من العَصْف. قال الله سبحانه:﴿فَجَعَلَهُم كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ﴾ [الفيل 5]، قال بعضُ المفسِّرين: العصف: كلُّ زرعٍ أُكِل حَبُّه وبقي تبنُه. وكان ابنُ الأعرابي يقول: العَصْف: ورقُ كلِّ
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٥٥٢* ع ص و * * العَصَا * مؤنثة يقال عصا و * عَصَوان * والجمع * عُصِيٌّ * بكسر العين وضمها و * أعْصٍ * مثل زمن وأزمن وقولهم ألقى * عَصَاهُ * أي أقام وترك الأسفار وهو مَثَل وهذه عصاي قال الفرَّاء أول لحن سُمع بالعراق هذه عصاتي ويقال في الخوارج قد شقوا * عَصَا * المسلمين أي اجتماعهم وائتلافهم وانشقت العصا أي وقع الخلاف وقولهم لا ترفع عصاك عن أهلك يُراد به الأدب و * عَصاهُ * ضربه بالعصا وبابه عدا و *
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٦٬٤٣٨: ( و ( *!العَصا : العُودُ ) ، أَصْلُها من الواو لأنَّ أَصْلَها *!عصو ، وعلى هذا تَثْنِيَته *!عَصَوان ، قيلَ : سُمِّيَت بها لأنَّ الأصابِعَ واليَدَ تَجْتَمِع عليها ؛ مِن قوْلِهم : *!عَصَوْتُ القوْمَ *!أَعْصُوهُم إذا جَمَعْتهم ؛ رَواهُ الأصْمعي عن بعضِ البَصْرِيِّين ؛ قالَ : ولا يجوزُ مَدُّ العَصا ولا إدْخال التاءِ معها .
وقالَ الفرَّاءُ : أَوَّلُ لَحْنٍ سُمِعَ بالعِراقِ هذه *!عَصاتِي .
(
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٩٬٤١٣عَصَاهُ
1 عَصَاهُ ذ , (K, TA,) aor. يَعْصُوهُ, (TA,) inf. n. عَصْوٌ, (TK,) He struck him, or beat him, with the staff or stick or rod (بِالعَصَا): (K, TA:) or عَصَوْتُهُ بِالعَصَا I struck him, or beat him, with the staff &c. (S.) ― -b2- And عَصِىَ بِهَا He took it, i. e. the staff &c.: and عَصِىَ بِسَيْفِهِ he took his sword as one takes the staff: or he struck, or beat, with it as one does with
عَصَاهُ 1 عَصَاهُ ذ , (K, TA,) aor. يَعْصُوهُ, (TA,) inf. n. عَصْوٌ, (TK,) He struck him, or beat him, with the staff or stick or rod (بِالعَصَا): (K, TA:) or عَصَوْتُهُ بِالعَصَا I struck him, or beat him, with the staff &c. (S.) ― -b2- And عَصِىَ بِهَا He took it, i. e. the staff &c.: and عَصِىَ بِسَيْفِهِ he took his sword as one takes the staff: or he struck, or beat, with it as one does with the staff; as also عَصَا, aor. عَصُوَ , inf. n. عَصًا: or you say عَصَوْتُ بِالسَّيْفِ and عَصِيتُ بِالعَصَا [in the CK عَصَيْتُ]: or the reverse of this: or each of these verbs followed by بالسيف and بالعصا: (K, TA:) all these phrases are mentioned by the leading lexicologists and by ISd in the M: (TA:) or you say عَصِىَ بِالسَّيْفِ, aor. عَصَوَ , inf. n. عَصًا, meaning he struck with the sword. (S.) [See also 5.] ― -b3- عَاصَانِى فَعَصَوْتُهُ: see 3. ― -b4- [See also 2.] -A2- عَصَوْتُ القَوْمَ, (K, TA,) aor. أَعْصُوهُمْ, (TA,) I collected together the people, or party, for good or for evil. (K, TA.) [This seems to be regarded by some as the primary signification; (see عَصًا;) but, I think, without good reason.] ― -b2- And عَصَوْتُ الجُرْحَ, (S, K,) inf. n. عَصْوٌ, I bound the wound. (S, K.) -A3- عَصَا, inf. n. عَصْوٌ, also signifies It was, or became, hard: as though for عَسَا; the س being changed into ص. (TA.) -A4- And عَصَا, aor. يَعْصُو, said of a bird, It flew. (TA.)
عصّاهُ العَصَا 2 عصّاهُ العَصَا ذ , inf. n. تَعْصِيَةٌ, He gave him the عصا [or staff, &c.]. (K. [Accord. to Golius, عَصَاهُ; evidently a mistake, for عصّاه is not mentioned by him.])
3 عَاْصَوَ ↓ عَاصَانِى فَعَصَوْتُهُ He contended with me in striking, or beating, (K, TA,) or, as in the M, he acted roughly towards me, and opposed me, or contended with me, (TA,) with the عَصَا [or staff, &c.], and I overcame him [therein]. (K, TA.)
اعصى 4 اعصى ذ It (a grape-vine) put forth its عِيدَان (S, K, TA) or عُِصِىّ [i. e. rods]. (TA.)
تعصّى 5 تعصّى ذ He struck, or beat, with the عَصَا [or staff, &c.]. (Mgh.) And تعصّى بِالعَصَا He made use of the عصا [or staff, &c.]: and he struck, or beat, with it. (Mgh.)
اعتصى عَلَى العَصَا 8 اعتصى عَلَى العَصَا ذ He leaned, or he supported, or stayed, himself, upon the عَصَا [or staff, &c.]. (S, Mgh.) ― -b2- And يَعْتَصِى بِالسَّيْفِ He makes use of the sword as a staff. (S, and TA in this art. and in art. عصى.) ― -b3- And اعتصى الشَّجَرَةَ He cut a staff, or stick, or rod, (عَصًا,) from the tree. (K.)
عَصًا عَصًا ذ i. q. عُودٌ [as meaning A staff, or stick, or rod]: (K:) originally عَصَوٌ, and accordingly its dual is as below: said to be thus called because the fingers and hand are put together upon it [to grasp it], from the saying عَصَوْتُ القَوْمَ “ I collected together the people, or party; ” as related by As from some one or more of the Basrees: (TA:) of the fem. gender: (S, Msb, K:) it is said in a prov., ↓ العَصَا مِنَ العُصَيَّةِ [lit. The staff is from the little staff; the dim. having the affix ة because it is the dim. of a fem. n.]; (S;) [or] العَصَا in this prov. is the name of a mare of Jedheemeh [mentioned voce ضُلٌّ], and العُصَيَّة is that of her dam; meaning that part of the thing, or affair, is from part; (S, K, TA;) and said when one is likened to his father; or meaning that the big thing is in its commencement small: (TA: [see also Freytag's Arab. Prov. i. 17:]) it is not allowable to say عَصَآء; nor to affix ة: (As, TA:) one says, هٰذِهِ عَصَاىَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا [This is my staff; I support, or stay, myself upon it]: Fr says that the first incorrect speech heard in El-'Irلk was the saying, هٰذِهِ عَصَاتِى: (S:) the dual is عَصَوَانِ: (S, Msb:) and the pl. [of mult.] is عُصِىٌّ, (S, Msb, K,) [originally عُصُووٌ,] of the measure فُعُولٌ, (S, Msb,) and عِصِىٌّ, (S, K,) in which the ع is with kesr because of the kesrah following it, and [of pauc.] أَعْصٍ (S, Msb, K) and أَعْصَآءٌ, (K,) or this last is agreeable with analogy, but has not been transmitted, (ISk, Msb,) and is disallowed by Sb, who says that عُِصِىٌّ was used in its stead. (TA.) ― -b2- [Hence various sayings, here following. ― -b3- ] أَلْقَى عَصَاهُ [lit. He threw down his staff;] meaning (tropical:) he stayed, (S, Msb, K, TA,) and rested, (Msb,) and ceased from journeys, (S,) having reached his place: (K, TA:) a prov.; (S, TA;) applied to him to whom an affair has become suitable and who has therefore kept to it: (TA:) or he made firm his tent-pegs, and pitched his tent, or stayed; (K, TA;) like him who has returned from his journey. (TA.) And رَفَعَ عَصَاهُ [He took up his staff] means (assumed tropical:) he ceased from staying [in a place at which he had alighted; he departed]. (Har p. 454.) ― -b4- لَا تَرْفَعْ عَصَاكَ عَنْ أَهْلِكَ [Put not thou away thy staff, or stick, from thy family, or thy wife,] denotes [the practice of] discipline. (S. [See art. رفع, p. 1122, col. 3.]) ― -b5- هُمْ عَبِيدُ العَصَا [They are the slaves of the staff] means (assumed tropical:) they are [persons] beaten with the staff. (K, TA.) It is said in the A, النَّاسُ عَبِيدُ العَصَا [Mankind are the slaves of the staff], meaning that they are dreaded by reason of their doing harm [and are therefore to be kept in awe]. (TA.) ― -b6- And مَا هُمْ اـِلَّا عَبِيدُ العَصَا [They are none other than the slaves of the staff] is said of persons regarded as low, base, or vile. (TA.) ― -b7- اـِنَّهُ لَيِّنُ العَصَا [Verily he is one whose staff is supple] means (tropical:) he is gentle, a good manager of that whereof he has the charge: (S, K: *) accord. to ISd, alluding to the beating little with the عصا. (TA.) And اـِنَّهُ ضَعِيفُ العَصَا [Verily he is one whose staff is weak], meaning تِرْعِيَّةٌ [i. e., (assumed tropical:) one who performs well the act of keeping or tending, or of pasturing or feeding, camels]: (S:) or one who beats the camels little (K, TA) with the عَصا: and such is commended. (TA.) And صَلِيبُ العَصَا and صُلْبُهَا [One whose staff is hard], i. e. (assumed tropical:) one who is ungentle with the camels, beating them with the عصا: and such is discommended. (TA.) See an ex. in a verse of Er-Rل'ee cited voce صُلْبٌ. ― -b8- قَرَعَهُ بِعَصَا المَلَامَةِ [He struck him with the staff of censure] means (assumed tropical:) he exceeded the usual bounds in censuring him. (TA.) ― -b9- See also 1 in art. قرع. ― -b10- فُلَانٌ يُصَلِّى عَصَا فُلَانٍ [Such a one straightens the staff of such a one by turning it round over the fire] means (assumed tropical:) such a one manages, orders, or regulates, the affairs of such a one. (TA.) ― -b11- لَا تَدْخُلْ بَيْنَ العَصَا وَلِحَائِهَا [Enter not thou between the staff and its peel] means [(assumed tropical:) intermeddle not thou between two close friends; (see Freytag's Arab. Prov. i. 153;) or] enter not thou into that which does not concern thee. (TA.) And قَشَرْتُ لَهُ العَصَا [I peeled for him the staff] means (assumed tropical:) I discovered to him what was in my mind. (TA.) ― -b12- شَقُّ العَصَا [lit. The splitting of the staff] means (assumed tropical:) the contravening of the collective body [or the community] of El-Islلm [i. e. of the Muslims]: (K, TA:) and also (assumed tropical:) the disuniting of the collective body of the tribe: (TA:) or شَقَّ العَصَا means (tropical:) He separated himself from, and he contravened, the collective body [or the community]: (Msb:) and [it is said that] the primary signification of العَصَا is the state of combination and union: (TA:) this is the meaning in the saying, respecting the خَوَارِج [see خارِجِىٌّ], قَدْ شَقُّوا عَصَا المُسْلِمِينَ (assumed tropical:) [They have made a schism in the state of combination and union, or in the communion, of the Muslims]. (S, TA.) [Hence,] their saying اـِيَّاكَ وَقَتْلَ العَصَا means (assumed tropical:) Beware thou of slaying or being slain in making a schism in the communion of the Muslims (فِى شَقِّ عَصَا المُسْلِمِينَ). (TA.) And one says, اِنْشَقَّتِ العَصَا (S, TA) [The staff became split], meaning, (assumed tropical:) disagreement, or discord, befell. (TA.) And طَارَتْ عَصَا بَنِى فُلَانٍ شِقَقًا [lit. The staff of the sons of such a one flew in splinters], a prov., meaning (assumed tropical:) the sons of such a one became scattered in various directions. (Meyd.) ― -b13- عَصَا العَبْدِ [The stick of the slave] is the thing with which one stirs the مَلَّة [or hot ashes wherein bread is baked]. (TA.) ― -b14- العَصَا signifies also (tropical:) The bone of the shank; (K, TA;) as being likened to the عصا [properly so called]. (TA.) And [the pl.] العِصِىُّ, (assumed tropical:) The bones that are in the wing. (S.) And [the same, or] العُصِىُّ, (assumed tropical:) Certain stars, having the form of the عَصَا [or rather of عصىّ]. (TA. [But what stars these are, I have not been able to determine.]) ― -b15- Also, (i. e. العَصَا,) The tongue. (K.) [Perhaps as being likened to a staff because used in chiding.] ― -b16- And The woman's [muffler, or headcovering, called] خِمَار. (K.) ― -b17- عَصَا الرَّاعِى [The pastor's rod; and appellation of knot-grass; a species of polygonum, p. aviculare;] the بطباط [i. e. بَطْبَاط, but the former name is the better known]; male, and female, the former of which is the more potent: asserted by Dioscorides to be diuretic, and a remedy for him who suffers suppression of the urine. (Ibn-Seenà, whom we call Avicenna, book ii. p. 229.)
عُصَيَّةٌ عُصَيَّةٌ ذ dim. of عَصًا, q. v.
العَاصِى العَاصِى ذ : see عَاصٍ in art. عصى.
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٥١عَصَا
عَصَا U ( n. ac. عَصْو 1 ),
a. Struck, beat.
الجذور المجاورةالمجاورة: ٦٣ (الإجمالي: ٨٣)
- لقي
الآيات المشتركة: ٨ · “Lekat” iki yerleşik bölge arasındaki buluşma yerinin adıdır
- موسى
الآيات المشتركة: ٧ · Musa
- ثعب
الآيات المشتركة: ٢ · Suğban büyük yılan, ejderha demektir
- لقف
الآيات المشتركة: ٢ · Kapar
- هزز
الآيات المشتركة: ٢ · Kımıldadı
- حبل
الآيات المشتركة: ٢ · Habl ip demektir
- ضرب
الآيات المشتركة: ٣ · Örnek verdi
- وحي
الآيات المشتركة: ٣ · İşaretleşmek için yakılan ateştir
- حجر
الآيات المشتركة: ٢ · Taş demektir
- بجس
الآيات المشتركة: ١ · Becs suyu bolca kaynayan pınar demektir
- طود
الآيات المشتركة: ١ · Çölde rüzgarın sürükleyerek meydana getirdiği kum sıra…
- هشش
الآيات المشتركة: ١ · Ve çırparım
الآيات التي ورد فيها(١٢)
وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ …
Asân yardımıyla
… وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ …
Asân ile
فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ
Asân ile
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | عصو |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Nâkıs (üçüncü harfi illetli) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | عكف, سند, هرو |
| Zıt Kök | سقط |
| Çekirdek Özet 1 | Sertleşme, katılaşma, bir araya toplanıp bükülmez hâle gelme ve dayanılacak bir dayanak (değnek/baston) oluşturma |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanın güç yetiremediği yerde dayandığı maddî destek aracı, otoritenin ve toplumsal bütünlüğün somut göstergesi |
| Çekirdek Özet 3 | Bir sisteme dayanma, yetkiyi elinde tutma veya dayanağı elden çıkararak teslimiyet ve istikrar sağlama |
| Kritik Hata Riski | Âsâyı yalnızca sihirbazlara karşı kullanılan fiziksel veya mitolojik bir sihir aleti sayıp, onun temsil ettiği meşru yetki, ilahî dayanak ve toplumsal birlik ilkesini gözden kaçırmak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| عص | Sıkışma, sertleşme, gerilme, toplanıp yoğunlaşma; bu çekirdek عصب kökünde bağ dokusunun gerilip sarılmasını, عصر kökünde sıkıp özünü çıkarmayı, عصف kökünde rüzgârın şiddetle büküp savurmasını, عصم kökünde sımsıkı tutup engellemeyi, عصي kökünde ise boyun eğmeyip sertleşmeyi ifade eder. | و | İki nesneyi veya unsuru birbirine bağlayan, gerginlik ve sertliği tutulabilir, yaslanılabilir bir nesneye (ağaç dalına, âsâya) dönüştüren uzantı işlevi kazanmıştır. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ع | Göz; görme, bilme, kaynak | Dış dünyayı algılama, hedefe yönelme, dayanağın yerini tespit etme |
| ص | Olta, bitki; yakalama, peşine düşme, sıkıştırma | Sıkıca kavrama, birbirine kenetlenme, sağlamca bükülüp sertleşme |
| و | Çengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturma | İki unsuru bitiştirme, yere çakılma, dayanma ve sabitlik sağlama |
| عصو | Birleşen piktogramlar | Gözle tespit edilen bir hedefe veya zemine, sıkıca kavranıp bükülmez hâle getirilmiş bir aracı raptederek dayanma, yönlendirme ve tutunma eylemi |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Ağaçtan kesilerek soyulan, kurutulup sertleştirilen, üzerine dayanılan ve hayvanları gütmekte kullanılan kuru sopa veya değnek |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Göçebenin yolculuğu bitirip çadırını kurması ve yurt edinmesi anlamında kullanılan meşhur deyimde geçer: فألقَتْ عصاها واستقرّت بها النَّوَى / كما قرّ عيناً بالإياب المسـافِـرُ |
| Erken Arapça kullanım | Kılıcı âsâ gibi tutmak veya âsâ vuruşuyla vurmak anlamında عَصِيَ بالسيف veya عَصَا يعصو kullanımı; ayrıca kovanın iki yanındaki ahşap çapraz desteğe (عرقوة الدلو) verilen عَصَوانِ adı ve topluluğun birliğini kırma eylemine شقّ عصا المسلمين denmesi |
المصدر Halîl b. Ahmed, Kitâbü’l-ʿAyn; İbn Düreyd, Cemheretü’l-Luğa; İbn Manzûr, Lisânü’l-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dilleri ailesinde bu kök, ahşap bir dalın sertleştirilmesi, destek alınması, topluluğun bir çubuk veya değnek etrafında hizalanması semantiğiyle yakından ilişkilidir. İbranicede ağaç, odun ve tahta anlamındaki עֵץ ('ets) ve Aramicede עָקָא / עָצָא ile fonetik ve morfolojik paralellikler taşır. Proto-Sami katmanda sert, bükülmez, dayanıklı bitki gövdesi tasavvurundan türemiştir. Arapçada kök bir yandan nâkıs formda عصو ve عصي varyantları üzerinden bükülmezlik ve kafa tutma (isyan) fikrine, diğer yandan elle kavranan somut dayanağa (âsâ) doğru iki temel kolda özelleşmiştir. Erken dönem Arap bedevî hayatında âsâ yalnızca yürüyüş desteği değil; kabilenin toplanma odağı, hatibin hitap kürsüsü ve çobanın yönetim aletidir.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, Hebrew and English Lexicon; David Cohen, Dictionnaire des racines sémitiques.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | عصو / عصي | Sertleşmek, eğilmemek, kuru dalın direncini kuşanmak ve dayanak hâline gelmek | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice עֵץ ('ets) / Aramice עָצָא | Kuru ağaç, odun, dik ve sert bitkisel malzeme ortak semantik kökü | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Belirgin bir Afro-Asyatik dışı soydaşlık güvenle tespit edilememiştir | Veri bulunamadı |
المصدر Gesenius Hebrew Lexicon; Lisânü’l-ʿArab; Tâcü’l-Arûs.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| عصو | Anlamlı | Âsâ yapmak, âsâ ile vurmak, dayanmak | Sert tahta, dayanak ve topluluk sembolü olan değnek | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| عوص | Anlamlı | Zorlaşmak, kapalı ve girift olmak | Kelamın veya işin çetin, anlaşılmaz ve sarpa sarmış hâli | Kur'an'da geçmez |
| صعو | Anlamlı | Küçük kuş (serçe türü), küçülmek | Küçük gövdeli ve zayıf yapılı çöl kuşu (sa've) | Kur'an'da geçmez |
| صوع | Anlamlı | Ölçmek, tartmak, dağıtmak | Hububat ölçü birimi olan kap (sâ') ve saçın kıvrılması | Kur'an'da geçer (صواع) |
| وعص | Anlamlı | Kum tepesi, yumuşak ve güç yürünür zemin | Adımların battığı, yürümesi zahmetli yumuşak kumul | Kur'an'da geçmez |
| وصع | Anlamlı | Küçülmek, büzülmek, daralmak | Yuvasına sinen kuş veya daracık mekâna sıkışma | Kur'an'da geçmez |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| عصو | Merkez | Âsâ, dayanak, sebat aracı | Bizzat ele alınıp dayanılan, yönetme ve çobanlıkta kullanılan sert ağaç alet | Yaslanma, yönlendirme, güç yetiremediğinde destek bulma |
| عكف | Komşu | Bir yere tutunup kalma | Bir nesneye değil mekâna veya amele kapanarak dayanma | Ayrılmaksızın bir yerde ikamet etme ve ibadete çekilme |
| سند | Komşu | Sırtını verme, destek alma | Yüksek bir yere veya güvenilir bir nesneye arka verip yaslanma | Kendisine dayanılan aracı veya kişiyi ifade etme |
| هرو | Komşu | Büyük sopa, çomak | Dayanak olmaktan ziyade yalnızca vurma ve cezalandırma amaçlı sopa | Âsânın çobanlık ve dayanma vasfı olmaksızın vurucu hâli |
| سقط | Zıt | Düşme, yere serilme, dayanaksız kalma | Dayanağın ortadan kalkmasıyla dik duruşu kaybedip yer çekimine teslim olma | Âsânın sağladığı dikliği ve tutunmayı bütünüyle yitirme |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | عصو (عَصَا) | Âsâ, baston, dayanak, sopa | Çobanlığın, otoritenin ve yürüme desteğinin simgesi olan sert ağaç değnek | Kesin |
| Latince | baculum, virga | Değnek, âsâ, asa-yı hâkimiyet | Yürüyüş desteği ve resmî/dini otorite göstergesi çubuk | Güçlü |
| İngilizce | staff, rod, cane | Âsâ, baston, çoban değneği | İhtiyaçta dayanılan ve yönlendirme aracı olan sert ahşap nesne | Güçlü |
| Almanca | Stab, Hirtenstab | Âsâ, çoban sopası, yetki sembolü | Hem fiziki destek hem de sürü yönetimi ve liderlik gereci | Güçlü |
| Fransızca | bâton, houlette | Sopa, âsâ, çoban değneği | Yürürken güç alma, koyunları gütme ve erk simgesi | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary; Lewis & Short; Duden Deutsches Universalwörterbuch.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| عَصَايَ | Çobanlık aleti ve kişisel ihtiyaç desteği | Hz. Mûsâ'nın kendi âsâsının gündelik işlevlerini saydığı bağlam: dayanma, yaprak silkme ve diğer ihtiyaçlar (Tâhâ 20:18) |
| بِعَصَاكَ | Mucizevî tasarruf ve ilahî müdahale vasıtası | Taşa vurup su çıkarma ve denizi yarma emirlerinde kullanılan fiziksel vasıta bağlamı (Bakara 2:60, A'râf 7:160, Şuarâ 26:63) |
| عَصَاكَ / عَصَاهُ | Hakikatin batılı yutan canlı delili ve ejderha | Firavun'un huzurunda ve sihirbazlarla karşılaşmada hakikatin galebe çalması bağlamı (A'râf 7:107, A'râf 7:117, Şuarâ 26:32, Şuarâ 26:45, Neml 27:10, Kasas 28:31) |
| عِصِيَّهُمْ | Aldatma, yanılsama ve batıl iktidar araçları | Sihirbazların halkın gözünü boyamak için yere attıkları iplerle birlikte andıkları bâtıl araçlar bağlamı (Tâhâ 20:66, Şuarâ 26:44) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Nübüvvet ve mucize bahsi | Âsânın yılan veya ejderhaya dönüşmesinde zatın değişimi (inkılâb-ı hakîkat) ve ilahî kudretin nedensellik üzerindeki tasarrufu | Vasıtanın kendi gücüyle değil, ilahî hitap ile işlev görmesi |
| Fıkıh | Cuma hutbesi ve teyemmüm | Hatibin hutbe irad ederken âsâya dayanmasının sünnet veya mendup oluşu; yolcunun âsâ edinme fıkhı | Sükûnet, vekar ve hitabet esnasında bedene dayanak temini |
| Tefsir | Tâhâ 20:18 tahlili | Hz. Mûsâ'nın Rabbiyle konuşurken sözü uzatması (istînâs) ve bir aletin çok amaçlı kullanılabilirliğinin hikmeti | Dünyevî bir aletin ilahî vahiy ile kutsal bir risalet vasıtasına dönüşmesi |
| Hadis | Cemaat ve fitne rivayetleri | شقّ العصا (birlik âsâsını yarmak) mecazıyla cemaatten ayrılmanın, ümmetin birliğini bozmanın yasaklanması | Âsânın kabilenin/ümmetin parçalanmaz bütünlüğünü simgelemesi |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid ve mucize | İlahî emre ram olan beşerî vasıta | Sebeplerin acziyetini ve yaratanın mutlak hâkimiyetini gösterme | Âsâ kendi başına kuru bir odundur; ilahî emir indiğinde denizi yarar, yılan olur | Kesin |
| İlmi | Fiziksel araç kullanımı | Bedenin gücünü katlayan basit mekanik dayanak | Ağırlık merkezini dengeleme ve kaldıraç/destek rolü oynama | İnsanın sınırlı fiziki kapasitesini dışsal bir araçla destekleyip verimlileştirmesi | Güçlü |
| Siyasi | Hükümranlık ve kabile nizamı | İktidar asâsı ve toplumsal ittifak sütunu | Birliği ve meşru sevk-idare yetkisini temsil etme | Âsâ liderin çobanlık hakkını simgeler; kırılması iktidarın ve cemaatin dağılmasıdır | Güçlü |
| İktisadi | Üretim ve hayvancılık | Çobanlık sermayesi ve emek aracı | Sürüyü koruma, ağaçtan yaprak dökerek yem sağlama | İlkel üretim sürecinde maliyetsiz fakat katma değeri yüksek temel istihdam aleti | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Denge vektörü ve rijit destek noktası | Mekanikte bir sistemin devrilmesini önlemek üzere taban alanını genişleten ve dikey eksendeki yükü yere aktaran rijit çubuk modeli | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kurumsal otorite ve meşruiyet simgesi | Sosyoloji ve siyaset biliminde yöneticinin şiddet tekelini ve yönlendirme erkini somutlaştıran sembolik dayanak | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Âsâyı yalnızca antik çağlara ait bir yaşlılık bastonu veya masalsı bir sihirbaz çubuğu olarak görmek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Âsâ insanın dünyadaki zaafını telafi eden meşru bir dayanak, sürüyü ve toplumu idare etme mesuliyeti, ilahî irade karşısında araçların göreceliliği ve toplumsal birliğin sembolüdür |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Hz. Mûsâ ile Firavun ve sihirbazlar arasındaki mücadeleyi teknik bir sihir düellosuna indirgemek; hakiki dayanak ile sahte yanılsamalar arasındaki ontolojik ayrımı görememek |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'da âsâ, en yalın dünyevî aletin peygamberî davette nasıl bir meşruiyet ve mucize vasıtasına dönüştüğünü gösterir; insanın acziyetinde neye dayandığı ile imanın neyi dönüştürdüğü arasındaki bağı kurar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Hz. Mûsâ kıssasının geçtiği A'râf, Tâhâ, Şuarâ, Neml ve Kasas surelerindeki risalet, meydan okuma, firavunî düzenin çözülüşü ve çöl yürüyüşü ayetlerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Hakikatin zahiren zayıf ve basit görünen vasıtalarla galebe çalacağını bildirir; bâtılın göz boyayan karmaşık illüzyonlarının (sihirbazların ipleri ve değnekleri) ilahî hakikat karşısında tutunamayacağını ortaya koyar. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamAğaçtan kesilip kurutularak sertleştirilen, üzerine yaslanılan, hayvan güdülen ve bedene direnç sağlayan değnek.
- Soyut anlamİnsanın fiziki veya toplumsal zaafını telafi etmek üzere tutunduğu meşru destek, yöneticilik erki ve cemaat bütünlüğü.
- Sistematik karşılıkİlahî emrin temas etmesiyle tabiat kurallarını aşan dönüştürücü vasıta; bâtıl dayanakları iptal eden hakiki itimat odağı.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde , insanın dünyadaki gündelik aletler kümesini; , bu kümeden seçilen âsâyı; , gündelik dayanma ve yönlendirme işlevini temsil eder. ilahî tasarruf ve emri gösterir. , ilahî müdahale ile vasıtanın dönüştüğü hakikat delilini (ejderha/mucize) ifade ederken; bu hakikat, bâtılın tüm yapay dayanaklarının toplamından () mutlak surette büyüktür ve onları yutarak hükümsüz kılar.