غرف
غ - ر - ف
جذر- الورود: ٧
- الآيات: ٥
- الصيغ: ٦
- المعاجم: ١٣
Ğurfe, Çardak denilen yazlık evdir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Ğurfe, Çardak denilen yazlık evdir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٢٬٨٨٠باب الغين والراء والفاء معهما
ر غ ف، غ ف ر، غ ر ف، ر ف غ، ف ر غ، ف غ ر مستعملات رغف:
الرُّغْفانُ جمع الرَّغيفِ، والرُّغُفُ أيضا، والعَدَدُ أَرْغِفةٌ.
غرف: الغَرْفُ: غَرْفُكَ المَاءَ باليَدِ وبالمِغْرَفَةِ.
والغَرْفةُ: قَدْرُ اغْتِرافِكَ، مثل الكف.
والغَرْفَةُ: مرة واحدة.
والغُرْفَةُ: بيتٌ فَوقَ بيت.
وغَرْبٌ غَرُوفٌ أي كثير الأخذ.
ومزادة غَرْفِيَّةٌ: مدبوغة بالغَرْفِ.
والغَرْفُ: شجر يجلب من يبرين،
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٠٧٣الغَرْفُ: شجرٌ يُدْبَغ به. يقال: سقاءٌ غَرْفيٌّ، أي مدبوغ بالغَرْفِ. وربَّما جاء بالتحريك، حكاه يعقوب. قال الشاعر:
أمسى سُقامٌ خَلاءً لا أنيسَ بـهإلا السباعُ ومَرُّ الريح بالغَرَفِ
سُقامٌ: اسمُ وادٍ. يقال: غَرْفَت الإبل، بالكسر، تَغْرَفُ غَرَفاً، إذا اشتكت عن أكل الغَرْفِ. والغَريفُ: الشجر الكثير الملتفُّ من أي شجرٍ كان. والغَريفَةُ: جلدةٌ من أدَمٍ نحوٌ من شبرٍ فارغةٌ، في أسفل قراب السيف
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٢٬٦٨١غ ر ف
غرف ، غفر ، فرغ ، فغر ، رغف ، رفغ : مستعملة .
غرف : قال الله جل وعز : ( إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ) ( البقرة : 249 ) ، وقرىء ) غَرْفةً ، وأخْبَرْني الْمُنذِريُّ عن أبي العباس أنه قال غُرفةً قراءةُ عثمان رواه ابن عامرٍ ، ومعناه الذي يُغترَفُ نفسه وهو الاسم ، والغَرْفَةُ المرَّة من المصدرِ .
قال : وقال الكسائي : لوْ كان مَوضعُ اغترَفَ غرفَ اخْترْتُ الفَتْحَ لأنه يخرجُ عَلَى
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٧٬٠٤٦(باب الغين والراء وما يثلثهما)
(غرز) الغين والراء والزاء أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على رَزِّ الشَّيء في الشيء. من ذلك غَرَزْتُ الشَّيءَ أغرِزُه غَرْزاً. وغَرَزْتُ رِجله في الغَرْز. وغَرَزَت الجرادةُ بذَنَبِها في الأرض، مثل رَزّت. والطَّبيعة غريزة، كأنَّها شيء غُرِز في الإنسان. فأمَّا قولهم: اغترَزْت الشَّيءَ، واغترَزْت السَّيرَ اغترازاً، إذا دَنَا سيرك فمعناه تقريبُ السَّير، أي كأنِّي الآنَ وضعتُ رِجلي
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٥٣٩- الغرف: رفع الشيء وتناوله، يقال: غرفت الماء والمرق، والغرفة: ما يغترف، والغرفة للمرة، والمغرفة: لما يتناول به. قال تعالى: ﴿إلا من اغترف غرفة بيده﴾ [البقرة/249]، ومنه استعير: غرفت عرف الفرس: إذا جززته (راجع المجمل 3/694)، وغرفت الشجرة، والغرف: شجر معروف، وغرفت الإبل: اشتكت من أكله (قال السرقسطي: غرفت الإبل: اشتكت بطونها من أكل الغرف. انظر: الأفعال 2/16)، والغرفة: علية من البناء، وسمي منازل الجنة
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٣٢٣غ ر ف
تقول: مرحباً بالسيد الغطريف كأنه أسد الغريف وهو الأجمة.
قال الأعشى: كبردية الغيل وسط الغري - ف ساق الرصاف إليها غديرا ومن الكناية: قوم بيض المغارف.
ومن المجاز: خيل غوارف ومغارف: تغرف الجري بأيديها غرفاً.
وغرّف غرف الفرس وناصيته إذا جزّهما.
وتقول: تطلّبوا ما عنده وتعرّفوه ثم وافوه وتغرّفوه.
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٨٬٦٦٥غَرَفَ الماءَ والـمَرَقَ ونحوهما يَغْرُفُه غَرْفاً واغْتَرَفَه واغْتَرَفَ منه، وفي الصحاح: غَرَفتُ الماء بيدي غَرْفاً. والغَرْفةُ والغُرفة: ما غُرِف، وقيل: الغَرْفة المرَّة الواحدة، والغُرفة ما اغْتُرِف. وفي التنزيل العزيز: إلا مَن اغْترَفَ غرْفة، وغُرْفة؛ أَبو العباس: غُرْفة قراءة عثمان ومعناه الماء الذي يُغْترَفُ نفسه، وهو الاسم، والغَرْفة المرَّة من المصدر. ويقال: الغُرفة، بالضم، مِلء اليد.
غَرَفَ الماءَ والـمَرَقَ ونحوهما يَغْرُفُه غَرْفاً واغْتَرَفَه واغْتَرَفَ منه، وفي الصحاح: غَرَفتُ الماء بيدي غَرْفاً. والغَرْفةُ والغُرفة: ما غُرِف، وقيل: الغَرْفة المرَّة الواحدة، والغُرفة ما اغْتُرِف. وفي التنزيل العزيز: إلا مَن اغْترَفَ غرْفة، وغُرْفة؛ أَبو العباس: غُرْفة قراءة عثمان ومعناه الماء الذي يُغْترَفُ نفسه، وهو الاسم، والغَرْفة المرَّة من المصدر. ويقال: الغُرفة، بالضم، مِلء اليد. قال: وقال الكسائي لو كان موضعُ اغْترَف غَرَف اخترت الفتح لأَنه يخرُج على فَعْلة، ولما كان اغترف لم يخرج على فَعْلة. وروي عن يونس أَنه قال: غَرْفة وغُرْفة عربيتان، غَرَفْت غَرفة، وفي القدْر غُرْفة، وحَسَوْتُ حَسْوةً، وفي الإناء حُسْوة. الجوهري: الغُرفة، بالضم، اسم المفعول منه لأَنك ما لم تَغْرِفه لا تسميه غُرفة، والجمع غِراف مثل نُطْفة ونِطاف. والغُرافة: كالغُرْفة، والجمع غِرافٌ. وزعموا أَن ابْنةَ الجُلَنْدَى وضَعَتْ قِلادتها على سُلَحْفاة فانْسابت في البحر قالت: يا قوم، نَزافِ نزاف لم يبق في البحر غير غِراف. والغِرافُ أَيضاً: مِكيال ضَخْم مثْل الجِراف، وهو القَنْقَل. والمِغْرفةُ: ما غُرِفَ به، وبئر غَروف: يُغْرَف ماؤها باليد. ودلو غَرِيفٌ وغريفة: كثيرة الأَخذ من الماء. وقال الليث: الغَرْف غَرْفُك الماء باليد أَو بالمِغْرفة، قال: وغَرْبٌ غَرُوفٌ كثير الأَخذ للماء. قال: ومَزادةٌ غَرْفِيَّةٌ وغَرَفِيَّةٌ، فالغَرْفيَّة رَقيقةٌ من جُلود يُؤتى بها من البحرين، وغَرَفية دُبغت بالغَرَف. وسقاء غَرْفَى أَي مَدْبوغ بالغَرف. ونهر غَرَّافٌ: كثير الماء. وغيث غرَّاف: غزير؛ قال: لا تَسْقِه صَيِّبَ غَرَّافٍ جُؤَرْ ويروى عزَّاف، وقد تقدم. وغَرَفَ الناصِيةَ يَغْرِفُها غَرْفاً: جزَّها وحلَقها. وغَرَفْتُ ناصيةَ الفَرس: قطعتُها وجَزَزْتُها، وفي الحديث: أَن رسول اللّه، صلى اللّه عليه وسلم، نهى عن الغارفة، قال الأَزهري: هو أَن تُسَوِّي ناصيتها مَقْطُوعة على وسَط جَبينِها. ابن الأعرابي: غَرَف شعره إذا جَزَّه، وملَطه إذا حلَقه. وغَرَفْتُ العَوْدَ: جَزَزْته والغُرْفةُ: الخُصلةُ من الشعر؛ ومنه قول قيس: تَكادُ تَنْغَرِفُ أَي تنقطع. قال الأَزهري: والغارفةُ في الحديث اسم من الغَرْفة جاء على فاعلة كقولهم سمعت راغِيةَ الإبل، وكقول اللّه تعالى: لا تَسْمَع فيها لاغِيةً، أَي لَغْواً، ومعنى الغارفةِ غَرْفُ الناصيةِ مُطَرَّزَةً على الجبين: والغارفة في غير هذا: الناقة السريعة السير، سميت غارفة لأَنها ذات قَطْع؛ وقال الخطابي: يريد بالغارفة التي تَجُزُّ ناصيتها عند المُصِيبة. وغرَف شعَره إذا جَزَّه، ومعنى الغارفة فاعلة بمعنى مَفْعولة كعيشة راضية. وناقة غارفة: سريعة السير. وإبلٌ غَوارِفُ وخيل مَغارِف: كـأَنها تَغْرِفُ الجَرْيَ غَرْفاً، وفرس مِغْرَفٌ؛ قال مزاحم: بأَيدي اللَّهامِيم الطِّوالِ المغارِف ابن دريد (* قوله «ابن دريد» بهامش الأصل: صوابه أَبو زيد.): فرس غَرَّافٌ رَغيبُ (* قوله « رغيب» هو في الأصل بالغين المعجمة وفي القاموس بالحاء المهلة.) الشَّحْوةِ كثير الأَخذ بقوائمه من الأَرض. وغَرَفَ الشيءَ يَغْرِفُه غَرْفاً فانغرَفَ: قَطَعَه فانْقَطَعَ. ابن الأَعرابي: الغَرْفُ التَّثَني والانقصافُ؛ قال قيس بن الخَطِيم: تَنامُ عن كِبْر شأْنِها، فإذا قامَتْ رُوَيْداً تَكادُ تَنْغَرِفُ قال يعقوب: معناه تتثَنَّى، وقيل: معناه تَنْقصِف من دِقَّة خَصْرها. وانْغَرَف العظم: انكسر، وقيل: انغرف العُود انْفَرَضَ إذا كُسِر ولم يُنْعم كَسْرُه. وانْغَرَفَ إذا مات. والغُرْفة: العِلِّيّةُ، والجمع غُرُفات وغُرَفات وغُرْفات وغُرَف. والغُرفة: السماء السابعة؛ قال لبيد: سَوَّى فأَغلَقَ دونَ غُرْفةِ عَرْشِهِ، سَبْعاً طباقاً، وفوق فَرْع المَنْقَلِ كذا ذكر في الصحاح، وفي المحكم: فوق فرع المَعْقِل؛ قال: ويروى المَنْقل، وهو ظهر الجبل؛ قال ابن بري: الذي في شعره: دون عِزَّة عَرشه. والمَنْقلُ: الطريق في الجبل. والغُرْفةُ: حَبْل معْقود بأُنْشوطةٍ يُلقَى في عُنُق البعير. وغَرَف البعيرَ يَغرِفُه ويغْرُفه غَرْفاً: أَلقى في رأْسه الغُرفة، يمانية. والغَرِيفةُ: النعْلُ بلغة بني أَسَد، قال شمر: وطيِّء تقول ذلك، وقال اللحياني: الغَرِيفةُ النعْلُ الخَلَقُ. والغريفة: جِلْدةٌ مُعَرَّضةٌ فارغة نحو من الشِّبْر من أَدَم مُرَتَّبة في أَسفَلِ قِراب السيف تَتَذَبْذَب وتكون مُفَرَّضة مُزَيَّنة؛ قال الطرماح وذكر مِشْفرَ البعير: تُمِرُّ على الوِراكِ، إذا المَطايا تَقايَسَتِ النِّجادَ من الوَجينِ خَريعَ النَّعْوِ مُضْطَرِب النَّواحي، كأَخْلاقِ الغَريفةِ ذي غُضُونِ (* قوله «ذي غضون» كذا بالأصل، قال الصاغاني: الرواية ذا.) وخَريع مَنصوب بتمرّ أَي تمرّ على الوِراكِ مِشْفراً خَريع النَّعْو؛ والنَّعْوُ شَقُّ المِشفر وجعله خَلَقاً لنعُومته. وقال اللحياني: الغَريفة في هذا البيت النعْل الخلق، قال: ويقال لنعل السيف إذا كان من أَدَم غَريفة أَيضاً. والغَريفةُ والغَريفُ: الشجر المُلْتَفُّ، وقيل: الأَجَمَةُ من البَرْدِيِّ والحَلْفاء والقَصَبِ؛ قال أَبو حنيفة: وقد يكون من السَّلَمِ والضَّالِ؛ قال أَبو كبير: يأْوي إلى عُظْمِ الغَريف، ونَبْلُه كسَوامِ دَبْرِ الخَشْرَمِ المُتَثَوِّر وقيل: هو الماء الذي في الأَجَمة؛ قال الأَعشى: كبَرْدِيّة الغِيلِ، وَسْطُ الغَريـ ـف، قد خالَطَ الماءُ منها السَّريرا السَّريرُ: ساق البَرْديّ. قال الأَزهري: أَما ما قال الليث في الغريف إنه ماء الأَجَمةِ فهو باطل. والغَريفُ: الأَجمة نفْسُها بما فيها من شجرها. والغَريف: الجماعةُ من الشجر المُلْتفّ من أَي شجر كان؛ قال الأَعشى:كبردية الغِيل، وسط الغريـ ـف، ساقَ الرِّصافُ إليه غَديرا أَنشده الجوهري؛ قال ابن بري: عجز بيت الأَعشى لصدر آخر غير هذا وتقرير البيتين: كبردية الغيل، وسط الغريف، إذا خالط الماء منها السُّرورا والبيت الآخر بعد هذا البيت ببيتين وهو: أَوِ اسْفَنْطَ عانَةَ بَعْدَ الرُّقا دِ، ساقَ الرِّصافُ إليه غديرا والغَرْفُ والغَرَفُ: شجر يدبغ به، فإذا يبس فهو الثُّمام، وقيل: الغَرَف من عِضاه القياس وهو أَرَقُّها، وقيل: هو الثمام ما دام أَخضر، وقيل: هو الثمام عامّة؛ قال الهذلي: أَمْسَى سُقامٌ خَلاءً لا أَنِيسَ به غَيرُ الذِّئابِ، ومَرّ الرِّيح بالغَرَف سقامٌ: اسم واد، ويروى غير السباع؛ وأَنشد ابن بري لجرير: يا حَبّذا الخَرْجُ بين الدَّامِ والأُدَمى، فالرِّمْثُ من بُرْقة الرَّوْحانِ فالغَرَفُ الأَزهري: الغَرْف، ساكن الراء، شجرةٌ يدبغ بها؛ قال أَبو عبيد: هو الغَرْفُ والغلف، وأَمّا الغَرَفُ فهو جنس من الثُّمام لا يُدبغ به. والثُّمام أَنواع: منه الغَرَف وهو شَبيه بالأَسَل وتُتّخذ منه المَكانس ويظلّل به المزادُ فيُبَرِّد الماء؛ وقال عمرو ابن لَجإٍ في الغَرْف: تَهْمِزهُ الكَفُّ على انْطِوائها، هَمْز شَعِيب الغَرفِ من عَزْلائها يعني مَزادةً دُبغت بالغَرْف. وقال الباهِليُّ في قول عمرو بن لجإ: الغَرْف جلود ليست بقَرَظِية تُدْبغ بهَجَر، وهو أَن يؤخذ لها هُدْب الأَرْطى فيوضع في مِنْحاز ويُدَقّ، ثم يُطرح عليه التمر فتخرج له رائحة خَمْرة، ثم يغرف لكل جلد مقدار ثم يدبغ به، فذلك الذي يُغرف يقال له الغَرْف، وكلُّ مِقدار جلد من ذلك النقيع فهو الغَرْف، واحده وجميعه سواء، وأَهل الطائف يسمونه النَّفْس. وقال ابن الأَعرابي: يقال أَعْطِني نَفْساً أَو نَفْسَيْن أَي دِبْغةً من أَخْلاطِ الدِّباع يكون ذلك قدر كف من الغَرْفة وغيره من لِحاء الشجر. قال أَبو منصور: والغَرْف الذي يُدْبغ به الجلود معروف من شجر البادية، قال: وقد رأَيته، قال: والذي عندي أَن الجلود الغَرْفية منسوبة إلى الغَرْف الشَّجر لا إلى ما يُغْرف باليد. قال ابن الأَعرابي: والغَرَف الثُّمام بعينه لا يُدبغ به؛ قال الأَزهري: وهذا الذي قاله ابن الأعرابي صحيح. قال أَبو حنيفة: إذا جف الغَرَف فمضغْتَه شَبَّهْتَ رائحته برائحة الكافور. وقال مرة: الغَرْف، ساكنة الراء، ما دُبغ بغير القَرَظ، وقال أَيضاً: الغرْف، ساكنة الراء ضروب تُجمع، فإذا دبغ بها الجلد سمي غَرْفاً. وقال الأَصمعي: الغرْف، بإسكان الراء، جلود يؤتى بها من البحرين. وقال أَبو خَيْرة: الغَرْفية يمانية وبَحْرانية، قال: والغَرَفية، متحركة الراء، منسوبة إلى الغَرَف. ومزادة غَرْفية: مدبوغة بالغَرْف؛ قال ذو الرمة: وَفْراء غَرْفيةٍ أَثْأَى خَوارِزُها مُشَلْشَلٌ ضَيَّعَتْه بينها الكُتَبُ يعني مزادة دبغت بالغَرْف؛ ومُشَلشَل: من نعت السَّرَب في قوله: ما بالُ عينك منها الماء يَنْسَكبُ، كأَنَّه من كُلَى مَفْرِيَّة سَرَبُ؟ قال ابن دريد: السرَبُ الماء يُصَبُّ في السِّقاء ليدبغ فتغْلُظ سُيوره؛ وأَنشد بيت ذي الرمة وقال: من روى سرب، بالكسر، فقد أَخطأَ وربما جاء الغرف بالتحريك؛ وأَنشد: ومَرِّ الرّيح بالغَرَف قال ابن بري: قال علي بن حمزة قال ابن الأَعرابي: الغَرْف ضروب تجمع، فإذا دبغ بها الجلد سمي غَرْفاً. أَبو حنيفة: والغَرَف شجر تُعمل منه القِسِيّ ولا يدبُغ به أَحد. وقال القزاز: يجوز أَن يدبغ بورقه وإن كانت القِسِيُّ تُعمل من عيدانه. وحكى أَبو محمد عن الأَصمعي: أَن الغرْف يدبغ بورقه ولا يدبغ بعيدانه؛ وعليه قوله: وفْراء غَرْفية؛ وقيل: الغرفية ههنا المَلأَى، وقيل: هي المدبوغة بالتمر والأَرْطى والملحِ، وقال أَبو حنيفة: مزادة غرَفية وقرْبة غرفية؛ أَنشد الأَصمعي: كأَنَّ خُضْرَ الغَرَفِيّاتِ الوُسُعْ نيطتْ بأَحْقى مُجَرْئشَّاتِ هُمُعْ وغَرَفْت الجلد: دَبَغْته بالغرف. وغَرِفَت الإبل، بالكسر، تَغْرَفُ غَرَفاً: اشتكت من أَكل الغَرَف. التهذيب: وأَما الغَريف فإنه الموضع الذي تكثر فيه الحَلْفاء والغَرْف والأَباء وهي القصب والغَضا وسائر الشجر؛ ومنه قول امرئ القيس: ويَحُشُّ تَحْتَ القِدْرِ يُوقِدُها بغَضَا الغَرِيفِ، فأَجْمَعَتْ تَغْلي وأَما الغِرْيَفُ فهي شجرة أُخرى بعينها. والغِرْيَفُ، بكسر الغين وتسكين الراء: ضرب من الشجر، وقيل: من نبات الجبل؛ قال أُحَيْحة بن الجُلاحِ في صفة نخل: إذا جُمادَى مَنَعَتْ قَطْرَها، زانَ جَنابي عَطَنٌ مُعْصِفُ مَعْرَوْرِفٌ أَسْبَلَ جَبَّاره، بِحافَتَيْهِ، الشُّوعُ والغِرْيَفُ قال أَبو حنيفة: قال أَبو نصر الغِرْيَفُ شجر خَوّار مثل الغَرَبِ، قال: وزعم غيره أَن الغِرْيف البرْدِيّ؛ وأَنشد أَبو حنيفة لحاتم: رواء يَسِيل الماءُ تَحْتَ أُصولِهِ، يَمِيلُ به غِيلٌ بأَدْناه غِرْيَفُ والغِرْيَفُ: رمل لبني سعد. وغُرَيْفٌ وغَرّافٌ: اسمان. والغَرَّافُ: فرس خُزَزَ بن لُوذان.
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٣١٠* غ ر ف * * غَرَفَ * الماء بيده من باب ضرب و * اغْتَرَفَ * منه و * الغَرْفَةُ * بالفتح المرة الواحدة وبالضم اسم للمفعول منه لأنه ما لم يُغرف لا يُسمى غُرفة والجمع * غِرَافٌ * كنُطفة ونِطاف و * المِغْرَفَةُ * بالكسر ما يُغرف به و * الغُرْفَةُ * العِلِّية والجمع * َغُرُفَات * بضم الراء وفتحها وسكونها و * غُرَفٌ
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٩٬٩٢٨الغرف بالفتح ويحرك وهذه نقلها أبو حنيفة والجوهري عن يعقوب: شجر يدبغ به فإذا يبس فهو الثمام، وقال أبو عبيد: هو الغرف والغلف، وقال أبو حنيفة: الغرف والغلف، وقال أبو حنيفة: الغرف: شجر يعمل منه القسي ولا يدبغ به أحد، وقال القزاز: يجوز أن يدبغ بورقه، وإن كانت القسي تعمل من عيدانه، وحكى أبو محمد، عن الأصمعي، أن الغرف يدبغ بورقه، ولا يدبغ بعيدانه، وشاهد الفتح قول عبدة بن الطبيب العبشمي:
ومـا
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٠٬٨٧١غَرَفَ المَآءَ
1 غَرَفَ المَآءَ ذ , (Msb, K,) or غَرَفَ المَآءَ بِيَدِهِ, (S, O, TA,) aor. غَرِفَ (S, O, Msb, K) and غَرُفَ , (K,) inf. n. غَرْفٌ; (S, O, Msb;) and ↓ اغترفهُ, (Msb, K,) or اغترف مِنْهُ, (S,) or both of these; (O, TA;) He took [or laded out] the water with his hand [as with a ladle]: (K, TA:) and in like manner, بِالمِغْرَفَةِ [with the ladle]. (JK.) -A2- غَرَفَ الشَّىْءَ, (S, O,
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٢٧٣غَرَفَ
غَرَفَ I , U ( n. ac. غَرْف 1 ),
a. Took, scooped up, laded out ( water ).
b. U ( n. ac. غَرْف 1 ), Clipped, cut, sheared.
c. Tanned.
تَغَرَّفَ
تَغَرَّفَ V ,
a. Took all.
اِنْغَرَفَ
اِنْغَرَفَ VII ,
a. Was cut, severed; was bent, broken down.
اِغْتَرَفَ
اِغْتَرَفَ VIII ,
a. see I (a) .
غَرْف
غَرْف 1 ,
a. Plant used for tanning.
غِرْفَة
غِرْفَة 2t , ( pl. غِرَف 7 ),
a. Sole;
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٨٬٨٣٢غرف
غَرَفَ - يَغْرِفُ (غَرَفَ - يََعْرُفُ) - غُرْفَة - غُرَف - غُرُفَات - اغْتَرَفَ - يَغْتَرِفُ
غَرَفَ - يَغْرِفُ (غَرَفَ - يََعْرُفُ) + كائن + شيئاً: يحجز ويفصل كمية من شيء لاستعمال خاص: يحجز ويفصل كمية أو مقداراً، من كمية أو مقدار أكبر من شيء، باستعمال آلة أو أداة أو مكيال
اغْتَرَفَ - يَغْتَرِفُ: على وزن" افتعل " من " غَرَفَ - يَغْرِفُ":
الجذور المجاورةالمجاورة: ٤٨ (الإجمالي: ٦٤)
- نهر
الآيات المشتركة: ٣ · Durgun suyda dibe çöken mile “leyl“ akıp denize giden…
- تحت
الآيات المشتركة: ٢ · Ayağın alt tarafı demektir
- جري
الآيات المشتركة: ٢ · Cariye yelkenli sandal demektir
- طالوت
الآيات المشتركة: ١ · Talut
- جالوت
الآيات المشتركة: ١ · Câlut
- صبر
الآيات المشتركة: ٢ · Granit taş demektir
- طوق
الآيات المشتركة: ١ · Güç
- جزي
الآيات المشتركة: ٢ · Ceze’e (hemze ile) bir şeyin parçası, bozulmadan bütünden…
- جوز
الآيات المشتركة: ١ · Ceyeze vadinin girilen sırtı, su veya insanın geçtiği geçit…
- لقي
الآيات المشتركة: ٢ · “Lekat” iki yerleşik bölge arasındaki buluşma yerinin adıdır
- زلف
الآيات المشتركة: ١ · Alna dökülen saçtır
- صلح
الآيات المشتركة: ٢ · Sarh köşk, serh (sinle) silah demektir
الآيات التي ورد فيها(٥)
لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعَادَ
Bölmeler
لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعَادَ
Bölmeler
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | غرف |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | اخذ, قبض, حوز |
| Zıt Kök | صبب |
| Çekirdek Özet 1 | Sıvı veya yığından bir avuç yahut kap yardımıyla ölçülü bir parça alıp yukarı kaldırmak |
| Çekirdek Özet 2 | Büyük bir bütünden nefsi tehlikeye atmayacak ölçülü bir pay ayırma ve tabandan tecrit edilmiş yüksek korunaklı menzil |
| Çekirdek Özet 3 | İhtiyaç miktarınca yetinme disiplini ve dünyevi zeminden arınmış yüksek dereceli varoluş makamı |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca sıradan bir su içme veya mimari bir oda sayıp ölçülü çekilme ve zemin üstü yükseliş diyalektiğini gözden kaçırmak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| غر | Bir kütlenin derinliğine inme, yarık, boşluk veya bir akışın içine girme anlamı taşır; nitekim غرب, غرق, غرر, غرم köklerinde de derinleşme, batma ve boşluğa dalma hareketi esastır. | ف | Kenar, açıklık, ağız ve ayrılma imgesi eklenerek derinlikteki veya yatay akıştaki bir bütünden kenar vasıtasıyla ölçülü bir miktar koparıp yukarı alma ve tabandan ayrı bağımsız bir çeper oluşturma anlamına daralmıştır. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| غ | Göz / kaynak örtüsü; derinlik ve karanlık (ع imgesinin fonetik yoğunlaşmasıyla türetilmiş) | Durgun veya akan bir kütlenin derinliğine, görünmeyen haznesine ve örtülü kaynağına yönelmeyi ifade eder. |
| ر | İnsan başı; öncelik, üstlük, hareket başlangıcı | Derindeki kütleye yönelen iradi müdahaleyi, yönelişi ve yukarı doğru yükseltme hareketinin başlangıcını temsil eder. |
| ف | Ağız; açıklık, pay, sınır ve kenar | Kütleden bir açıklık/kenar vasıtasıyla belirli bir miktarın tecrit edilmesini, ağıza veya kaba alınabilir sınırlı bir pay haline getirilmesini anlatır. |
| غرف | Derin veya yaygın bir bütünden yukarıya doğru sınırlandırılmış bir pay çekip ayırma | Geniş bir sıvı veya kütle haznesinden el yahut alet vasıtasıyla yukarı doğru sınırlı bir miktar çekip alma; mekânsal olarak da zemin kütlesinden yukarı kaldırılmış, bağımsız kenarları olan korunaklı bir menzil kurma hareketidir. |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Suyun veya akışkan bir maddenin el ayası yahut kepçe gibi bir aletle bütünden yukarı kaldırılarak alınması; atın yelesinin veya alnındaki saçın kökünden kesilip alınması; tabandan yükseltilmiş çardak veya üst kat odası (علية). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Lebîd b. Rebi‘a bir beytinde arşın altındaki yüce tabakaları anlatırken kökü en yüksek makam anlamında kullanır: سَوَّى فأَغْلَقَ دونَ غُرفة عَرْشِهِ / سَبْعاً شِداداً دونَ فَرْعِ المَنْقَـلِ |
| Erken Arapça kullanım | A‘şâ bir beytinde aslan yatağı olan sık ormanlık ve sulak sazlığı nitelemek üzere kökün türevi olan غريف kelimesini kullanmıştır: كبردية الغيل وسط الغريـ / ـف ساق الرصاف إليها غديرا |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha, Lisān al-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça غرف kökü, merkezi Sami dillerinde sıvı veya taneli maddeleri bir kap veya avuç içiyle bütünden ayırıp yukarı kaldırma (kepçeleme, çekip alma) fiziksel eylemini karşılayan köklü bir morfemdir. İbranicede yer alan gārap̄ (גָּרַף) kökü, süpürüp götürmek, bütünden bir parçayı çekip koparmak veya selin önüne kattığı şeyi sürükleyip ayırması anlamında doğrudan fonetik ve anlamsal bir denkliğe sahiptir. Süryanicede grap̄ (ܓܪܦ) biçimi benzer şekilde küremek, kepçelemek, bir maddeden pay ayırmak ve temizlemek eylemlerini ifade eder. Akadca belgelerde doğrudan üçlü bir denkliği açıkça izlenemese de kökün Batı Sami kolundaki gelişim çizgisi, geniş bir yığın veya akışkan ortamdan sınırlandırılmış bir parçanın alet veya uzuv yardımıyla yukarıya ve dışarıya doğru çekilerek bütünden tecrit edilmesi matrisine dayanır. Arapçada bu ilksel eylem hem su gibi bir kaynaktan el ayasıyla bir yudum alma fiiline hem de zemin düzleminden yukarıya doğru inşa edilerek tecrit edilen yüksek odalara (çardak, köşk, üst kat) ad olarak aktarılmıştır; böylece somut hareket doğrudan mimari ve teolojik bir yükselme kavramına dönüşmüştür.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, HALOT, Lane’s Lexicon.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | غرف kökünden türeyen غَرْف ve غُرْفَة kelimeleri | Bütünden bir avuç veya kapla sıvı alma eyleminden hareketle, zemin seviyesinden yukarı kaldırılmış, alt kattan tecrit edilmiş bağımsız yüksek yapı birimine ad olmuştur. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice gārap̄ (גָּרַף) ve Süryanice grap̄ (ܓܪܦ) | Küremek, kepçelemek, bütünden bir parçayı çekip ayırmak ve süpürmek anlamında fonetik ve anlamsal açıdan düzenli bir Batı Sami ortak mirasıdır. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik çeperde g-r-p / k-r-p varyantları | Sıvı veya taneli kütleleri kavramak, kepçe veya oyuk kap vasıtasıyla kaldırmak yönündeki ilksel eylem çekirdekleriyle muhtemel paralellik taşır. | Muhtemel |
المصدر Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha, Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| غرف | Anlamlı | Bir kütleden avuçla veya kapla pay almak; yüksek oda | Hedef köktür; bütünden ölçülü bir pay koparmayı ve zeminden yükseltilmiş korunaklı mekânı anlatır. | Kur'an'da geçer |
| غفر | Anlamlı | Örtmek, korumak, bağışlamak | Bir şeyin üstünü kapatıp onu dış etkilerden ve zarardan koruma hareketidir; hedef kökle tecrit ve koruma fikrinde kesişir. | Kur'an'da geçer |
| رغف | Anlamlı | Hamuru toparlayıp somun yapmak | Parçaları bir araya getirip yuvarlak ekmek somunu haline getirme anlamındadır. | Kur'an'da geçmez |
| رفغ | Anlamlı | Genişlik, bolluk, rahat yaşam | Hayatın darlıktan kurtulup bolluk ve refah içinde akması demektir. | Kur'an'da geçmez |
| فغر | Anlamlı | Ağzı veya çiçeği sonuna kadar açmak | Bir boşluğun veya ağzın sınırlarını dışa doğru açıp genişletmesi eylemidir. | Kur'an'da geçmez |
| فرغ | Anlamlı | Boşaltmak, bir işi bitirip arınmak | Dolu olan bir kabı veya zihni içindekilerden tahliye edip boş kılma hareketidir. | Kur'an'da geçer |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| غرف | Merkez | Bütünden ölçülü pay alma ve yükseltilmiş korunaklı menzil | Bir akış veya kütleden yalnızca ihtiyaç kadarını yukarı çekerek almayı ve zemin seviyesinden bağımsızlaşmayı ifade eder. | Hem fiziksel bir avuç alımı hem de tabandan koparılmış yüksek köşkü anlatır. |
| اخذ | Komşu | Genel alma ve yakalama | اخذ nesneyi doğrudan kontrol altına almayı anlatır; غرف kökündeki gibi akışkan bir bütünden ölçülü bir parçayı yukarı çekip ayırma kaydı taşımaz. | İradeli genel edinme ve tutma eylemidir. |
| قبض | Komşu | Avuçlayarak sıkıca tutma | قبض nesneyi bütün parmaklarla kavrayıp sıkıştırmaya odaklanır; غرف ise kap veya açık el ayasıyla bir sıvıdan pay çıkarmayı anlatır. | Nesneyi sıkıştırarak elde tutma vurgusu hâkimdir. |
| حوز | Komşu | Toplayıp kendi mülkiyetine katma | حوز dağınık olanı sınır içine alıp korumaya odaklanır; غرف eylemindeki kütleden parça ayırma ve yukarı kaldırma nüansı yoktur. | Kendi alanına dâhil ederek tekel oluşturma hareketidir. |
| صبب | Zıt | Yukarıdan aşağı dökme ve boşaltma | غرف bütünden bir payı yukarı kaldırarak almayı ifade ederken, صبب eldeki veya yukarıdaki sıvıyı aşağıya doğru tamamen akıtıp boşaltmaktır. | Ayrılmış payı bütüne veya zemine boca etme eylemidir. |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | غرف | Bütünden ölçülü pay almak; yüksek çardak | Sıvıdan el ayasıyla bir miktar çekip yukarı kaldırmayı ve zeminden yükseltilmiş bağımsız odayı tek bir kökte birleştirir. | Kesin |
| Latince | Haurire, Conclave | Çekip çıkarmak, yudumlamak; üst oda | Haurire derinlikten su çekip almayı karşılar ancak yüksek oda anlamını taşımaz; mekân boyutu için cenaculum veya conclave gerekir. | Güçlü |
| İngilizce | Scoop, Upper chamber | Kepçelemek, avuçla almak; yüksek oda | Scoop bütünden ölçülü parça almayı ve kepçelemeyi tam karşılar; mekân anlamında ise upper chamber veya loft kullanılır. | Güçlü |
| Almanca | Schöpfen, Obergemach | Sudan pay almak; yüksek çardak | Schöpfen kaynaktan pay alıp kaldırmayı mükemmel karşılar; köşk ve çardak anlamı ise Obergemach ile ifade edilir. | Güçlü |
| Fransızca | Puiser, Chambre haute | Çekip almak; üst kat odası | Puiser bir kaynaktan ölçülü biçimde çekip almayı ifade eder; cennet menzili ve çardak anlamını chambre haute karşılar. | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| غُرْفَةً / اغْتَرَفَ | İhtiyaç miktarınca bir avuç su alma | Tâlût ordusunun nehirle imtihan edildiği, irade ve disiplin bağlamında bütüne dalmadan yetinilen asgari pay (Bakara 2:249). |
| الْغُرْفَةَ | Sabrın mükâfatı olan yüksek cennet makamı | Rahmân’ın has kullarının dünyevi süfli arzulardan korunup sabretmeleri neticesinde nail oldukları yüce derece (Furkân 25:75). |
| غُرَفًا / غُرَفٌ | İman ve salih amel sahiplerine vaat edilen altından ırmaklar akan kat kat köşkler | Müminlerin ebedi yurtlarında güven içinde oturacakları, zeminden yükseltilmiş yüksek mimari menziller (Ankebût 29:58, Zümer 39:20). |
| الْغُرُفَاتِ | Tehdit ve korkulardan uzak, emniyet içindeki yüce makamlar | Mal ve evladın değil, yalnızca iman ve amelin insanı ulaştırdığı tam bir güven ve sükûn menzili (Sebe' 34:37). |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Ahiret ahvali ve cennet dereceleri | Cennetteki köşklerin ve makamların cismani mi yoksa manevi dereceler mi olduğu; amel ile mükâfat arasındaki tecelli irtibatı. | Yeryüzünün süfli hallerinden mutlak arınmış en üst rütbe ve ontolojik mertebe. |
| Fıkıh | Zaruret miktarı ruhsat ve abdest/temizlik hükümleri | Nehir imtihanından hareketle haram veya şüpheli ortamda zaruret ölçüsünce faydalanma sınırı; abdestte suyu avuçla almanın sınırları. | Nefsin yok olmasını önleyecek asgari yaşamsal pay ve ölçülü istifade. |
| Tefsir | Tâlût kıssası ve cennet tasvirleri | Bir avuç suyun irade eğitimindeki rolü; cennetteki غُرَف tabirinin alt kattan tecrit edilmiş nurlu üst odalar olması. | Bütüne kapılmayıp ölçüye sığınma ve bu disiplinin semeresi olarak yüksek makamla mükâfatlandırılma. |
| Hadis | Cennet ehlinin köşklerini müşahede etmesi | Cennet ehlinin yüksek köşklerde oturanları, gökteki parlak yıldızları seyreder gibi hayranlıkla seyredeceğine dair rivayetler. | Mesafe, parlaklık, ulviyet ve erişilmez bir manevi yükseklik. |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Nefis tezkiyesi ve ahiret mükâfatı | Dünyadan kifaf-ı nefs ölçüsünce pay alma ve yüksek vuslat | Dünyanın cazibesine gark olmadan yalnızca yolculuğu sürdürecek kadarını alıp ulvi makamlara yönelme. | İnsanın maddeye batmasını engelleyip ruhunu cennet köşklerine layık bir irtifaya taşır. | Kesin |
| İlmi | Bilgi edinme ve metodolojik kavrayış | Hakikat okyanusundan taşınabilir ve sindirilebilir kuramsal pay çıkarma | Sonsuz veri akışı karşısında zihnin boğulmasını önleyip ölçülebilir kavramsal modeller kurma. | Hakikat bütünüyle ihata edilemese de ondan sistemli bir avuç/formül alarak amel etmeyi sağlar. | Güçlü |
| Siyasi | Liderlik, ordu disiplini ve liyakat imtihanı | Kriz ve kıtlık ortamında stratejik irade testi | Toplumu ve orduyu kitlesel iştah dalgalarından arındırıp disiplinli öncü çekirdeği belirleme. | Kaynak bolluğunda dahi sınıra riayet edebilen iradeli kadroların iktidara ve üst kademeye yükselmesini temin eder. | Kesin |
| İktisadi | Tüketim ahlakı ve kaynak yönetimi | İsraftan ve oburluktan arınmış sürdürülebilir pay alma | Pazardaki ve tabiat kaynaklarındaki bolluğa gark olmadan ihtiyaç miktarıyla iktifa etme. | Sermayenin tabana yayılmasını, ekolojik dengenin korunmasını ve tekelci sömürünün önlenmesini sağlar. | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Örneklem alma (Sampling) ve Kuantalama (Quantization) | Sürekli ve sonsuz bir dalga veya sıvı kütlesinden, sistemi temsil edecek sonlu, ayrık ve ölçülebilir bir değerin çekilip yukarı taşınması işlemidir. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Asketik irade ve Sosyal tabakalaşmada dikey hareketlilik | Toplumsal kitlelerin kapıldığı tüketim ve haz akışından kendini geri çekebilen bireylerin, kültürel ve ahlaki olarak üst bir tabakaya yükselmesi sürecidir. | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü Bakara 2:249 ayetinde sadece susuzluğu gidermek için alınan basit bir yudum su; cennet ayetlerinde ise modern anlamda alelade bir betonarme oda veya apartman dairesi sanmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök, akıp giden bir cazibe nehrine bütünüyle dalıp boğulmak yerine nefsi dizginleyen kritik ölçü (disiplin) ile bu disiplinin insana kazandırdığı zemin üstü yüksek varoluş makamını (ontolojik üst menzili) birlikte kurar. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Cennetin köşklerini dünyevi mimariyle sınırlandırmak; Tâlût imtihanındaki su alma eylemini ise alelade bir içecek tüketimi sanarak askeri, ahlaki ve ontolojik arınma diyalektiğini bütünüyle ıskalamak. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'da madde ile insan iradesi arasındaki ilişkiyi tayin eden temel bir ölçü koyar. İnsanın dünyaya batıp gark olmak yerine, ondan sadece yoluna devam edecek kadar bir pay alması gerektiğini ve cennetteki yüce derecelerin (غُرَف) ancak bu dünyevi dalgalara karşı gösterilen sabırla kazanılabileceğini gösterir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İrade eğitimi, cihat ve ordu disiplinini anlatan kıssa ayetlerinde (Bakara 2:249); cennet ehlinin ulaştığı yüksek makamları, manevi emniyeti ve amellerin mükâfatını tasvir eden eskatolojik ayetlerde (Furkân 25:75, Ankebût 29:58, Sebe' 34:37, Zümer 39:20). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Çilecilik adı altında dünyadan tamamen el etek çekme ifratı ile dünyevileşerek haz nehrine bütünüyle gömülme tefritini yıkar. Doğru tutumun nehri inkâr etmek değil, nehirden sadece bir avuç alıp yoluna devam edebilme kudreti olduğunu öğretir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamAkıp giden veya derin bir kütleden el ayası yahut kepçeyle ölçülü bir pay koparıp yukarı çekmek ve zemin seviyesinden yükseltilmiş korunaklı üst oda kurmak.
- Soyut anlamİştah, arzu ve tüketim seline teslim olmadan asgari yaşamsal ölçüyle yetinme disiplini; bu disiplinin neticesinde ulaşılan yüksek manevi derece ve zemin üstü güvenli makam.
- Sistematik karşılıkSonsuz akıştan sınırlı ve sorumlu bir parçayı çekip alma kabiliyeti (); alt zemin karmaşasından ve tehlikesinden yalıtılmış yüksek koordinat sistemi ().
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde akıp giden sınırsız kaynak veya arzu nehrinin toplam kütlesini, bu kütleden avuçla çekilip alınan ayrık payı temsil eder. nefsi hayatta tutacak asgari meşru sınır veya ruhsat miktarıdır. Bireyin nehirden aldığı payın bu asgari ölçüyü aşmaması () şartına bağlı olarak, ulaşılan manevi yükseklik ve korunaklı makam derecesi , bu disiplinin bir fonksiyonu olarak en üst değerine () ulaşır. Kütleye gark olanlar için durumu çöküşünü doğururken, ölçüye riayet edenler için yüksek menzil () hâsıl olur.