بدأ
ب - د - أ
KÖK- 15 geçiş
- 14 ayet
- 8 sîga
- 12 sözlük
Badiye çöl demektir. Beda çöle çıkmak, ortaya çıkmak anlamına gelir. Başlamak manasında bedee olmuştur. Ya hemzeye dönüşmüştür. Bede, Yubdiu Vaha demektir.devamı ›
Bu sayfa şu yazımları da kapsar: بدء · بدأَ
Notlarım
Sözlükler(12)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Badiye çöl demektir. Beda çöle çıkmak, ortaya çıkmak anlamına gelir. Başlamak manasında bedee olmuştur. Ya hemzeye dönüşmüştür. Bede, Yubdiu Vaha demektir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.893 harfباب الدال والباء و و ء ي معهما
د ب أ، ب د و، ب د أ، ب ي د، أ ب د، د أ ب، أ د ب، و ب د مستعملات
دباً:
الدُّبّاء: القَرْع والواحدة دُبّاءةٌ.
وفي الحديث عن النبيِّ صلّى اللهُ عليه وسَلَّم أنَّه نَهَى عن الدُّباءِ والحَنْتَم والنَّقير، وهي أوعيةٌ كانوا ينتبذون فيها وضَرِيَتْ فكان النَّبيذُ يغلي فيها سريعاً ويُسكِرُ فنَهاهم عن الانتِباذ فيها، ثم رخَّصَ -عليه الصلاة والسلام- في الانتِباذ فيها بشرط أن
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.180 harfبدأتُ الشيء بَدْءاً: ابتدأت به، وبدأت الشيء: فعلته ابتداءً. وبدأ الله الخلق وأبدأهم، بمعنىً. وتقول: فعل ذلك عَوْداً وبَدْءاً، وفي عوده وبدئه، وفي عودته وبَدْأته. ويقال: رَجَعَ عَوْدُه على بَدْئه، إذا رجع في الطريق الذي جاء منه. وفلان ما يُبْدِئ وما يعيد، أي ما يتكلم ببادئة ولا عائدة. والبدء: السيد الأول في السيادة، والثِّنيان: الذي يليه في السُّؤْدُد. قال الشاعر:
ثُنياننا إن أتاهم كان
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR9.101 harf(باب الباء والدال وما بعدهما في الثلاثي)
(بدر) الباء والدار والراء، أصلان: أحدهما كمال الشيء وامتلاؤه، والآخر الإسراع إلى الشيء.
[أمّا] الأوّل فهو قولهم لكلّ شيء تَمَّ بَدْرٌ، وسمِّي البدرُ بدراً لتمامه وامتلائه. وقيل لعشرة آلاف درهمٍ بَدْرةٌ، لأنَّها تمام العدد ومنتهاه. وعينٌ بَدْرَةٌ أي ممتلئةٌ*. قال شاعر:
وعين لها حَدْرةٌ بدرةٌ *** إلى حاجبٍ غُلَّ فيه الشُّفُر([1])ويقال لمَسْكِ السَّخْلة
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.033 harf- يقال: بدأت بكذا وأبدأت وابتدأت، أي: قدمت، والبدء والابتداء: تقديم الشيء على غيره ضربا من التقديم. قال تعالى: ﴿وبدأ خلق الإنسان من طين﴾ [السجدة/7]، وقال تعالى: ﴿كيف بدأ الخلق﴾ [العنكبوت/20]، ﴿الله يبدأ الخلق﴾ [يونس/34]، ﴿كما بدأكم تعودون﴾ [الأعراف/29].
ومبدأ الشيء: هو الذي منه يتركب، أو منه يكون، فالحروف مبدأ الكلام، والخشب مبدأ الباب والسرير، والنواة مبدأ النخل، يقال للسيد الذي يبدأ به إذا عد
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR985 harfب د أ
بدأ الله الخلق وابتدأه وكان ذلك في بدء الإسلام ومبتدإ الأمر.
وافعل هذا بدأ وباديء بدء وبـادىء بـدىء.
وافعلـه بدأً ما تريد أول شيء.
وهاتها من ذي تبدئت أي أعد الكلمة أو القصة مـن أولها.
وأبدأ في الأمر وأعاد والله المبديء المعيد وفلان ما يبدىء وما يعيد إذا لم يكن له حيلة.
قال عبيد: أقفر من أهلـه عبيـد فاليوم لا يبدى ولا يعيد وفعله عوداً وبدأً وعوداً على بدء وفي عودته
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR10.980 harfMadde başı: بدأَفي أَسماءِ اللّهِ عزَّ وجل الـمُبْدئ: هو الذي أَنـْشَأَ الأَشياءَ واخْتَرَعَها ابْتِداءً من غيرِ سابقِ مثال. والبَدْء: فِعْلُ الشيءِ أَوَّلُ. بَدأَ بهِ وبَدَأَهُ يَبْدَؤُهُ بَدْءاً وأَبْدَأَهُ وابْتَدَأَهُ. ويقالُ: لكَ البَدْءُ والبَدْأَةُ والبُدْأَةُ والبَدِيئةُ والبَداءة والبُداءة بالمدِّ والبَدَاهةُ على البدلِ أَي لكَ أَنْ تَبْدَأَ قبل غيرك في الرَّمْي وغيرهِ. وحكى اللحياني: كان ذلكَ في
في أَسماءِ اللّهِ عزَّ وجل الـمُبْدئ: هو الذي أَنـْشَأَ الأَشياءَ واخْتَرَعَها ابْتِداءً من غيرِ سابقِ مثال. والبَدْء: فِعْلُ الشيءِ أَوَّلُ. بَدأَ بهِ وبَدَأَهُ يَبْدَؤُهُ بَدْءاً وأَبْدَأَهُ وابْتَدَأَهُ. ويقالُ: لكَ البَدْءُ والبَدْأَةُ والبُدْأَةُ والبَدِيئةُ والبَداءة والبُداءة بالمدِّ والبَدَاهةُ على البدلِ أَي لكَ أَنْ تَبْدَأَ قبل غيرك في الرَّمْي وغيرهِ. وحكى اللحياني: كان ذلكَ في بَدْأَتِنا وبِدْأَتِنا، بالقصرِ والمدِّ؛(1) ( 1 قوله «وحكى اللحياني كان ذلك في بدأتنا إلخ» عبارة القاموس وشرحه« و» حكي الليحاني قولهم في الحكاية «كان ذلك » الأمر «في بدأتنا مثلثة الباء » فتحاً وضماً وكسراً مع القصر والمدّ «وفي بدأتنا محركة» قال الأزهري ولا أَدري كيف ذلك«وفي مبدانا» بالضم «ومبدئنا» بالفتح «مبدأتنا» بالفتح.) قال: ولا أَدري كيف ذلكَ. وفي مَبْدَأَتِنا عنهُ أَيضاً. وقد أَبْدَأْنا وبَدأْنا كل ذلك عنه. والبَدِيئةُ والبَداءة والبَداهةُ: أَوّلُ ما يَفْجَؤُكَ، الهاء فيهِ بدل من الهمز. وبَدِيتُ بالشيءِ قَدَّمتُهُ، أَنـْصاريّةٌ. وبَدِيتُ بالشيءِ وبَدأْتُ: ابْتَدَأْتُ. وأَبْدَأْتُ بالأَمْرِ بَدْءاً: ابْتَدأْتُ به. وبَدأْتُ الشيءَ: فَعَلْتُهُ ابْتِداءً. وفي الحديثِ: الخَيْلُ مُبَدَّأَةٌ يومَ الوِرْدِ أَي يُبْدَأُ بها في السَّقْيِ قبلَ الإِبِلِ والغَنَمِ، وقد تحذفُ الهمزة فتصيرُ أَلفاً ساكنةً.والبَدْءُ والبَدِيءُ: الأَوَّلُ؛ ومنهُ قولهم: افْعَلْهُ بادِيَ بَدْءٍ، على فَعْلٍ، وبادِي بَدِيءٍ على فَعِيلٍ، أَي أَوَّلَ شيءٍ، والياءُ من بادِي ساكِنةٌ في موضعِ النصبِ؛ هكذا يتكلمونَ بهِ. قال وربما تركوا همزه لكثرةِ الاستعمالِ على ما نذكرهُ في باب المعتل. وبادِئُ الرأْيِ: أَوَّلُهُ وابْتِداؤُهُ. وعند أَهلِ التحقيقِ من الأَوائِلِ ما أُدْرِكَ قبلَ إِنْعامِ النَّظرِ؛ يُقال فَعَلَه في بادئٍ الرأيِ. وقال اللحياني: أَنتَ بادئَ الرَأْي ومُبْتَدَأَهُ تُرِيدُ ظُلْمنا، أَي أَنتَ في أَوَّلِ الرَّأْيِ تُريدُ ظُلْمنا. وروي أَيضاً: أَنتَ باديَ الرأْي تُرِيدُ ظُلمنا بغير همز، ومعناهُ أَنتَ فيما بَدا من الرأْي وظَهَرَ أَي أَنتَ في ظاهر الرأْي، فان كان هكذا فليس من هذا الباب. وفي التنزيل العزيز: «وما نَراك اتَّبعكَ إِلاَّ الذينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْيِ» وبادئَ الرَّأْيِ؛ قرأَ أَبو عمرو وحده: بادئَ الرأْيِ بالهمز، وسائرُ القرّاءِ قرؤُوا بادِيَ بغير همز. وقال الفَرّاءُ: لا تهمزوا باديَ الرأْيِ لأَنَّ المعنى فيما يظهرُ لنا ويبدو؛ قال: ولو أَرادَ ابْتِداءَ الرأْيِ فهَمزَ كان صواباً. وسنذكره أَيضاً في بدا. ومعنى قراءة أَبي عمرو باديَ الرأْيِ أَي أَوَّلَ الرأْيِ أَي اتَّبَعُوكَ ابْتِداءَ الرَأْي حين ابْتَدؤوا ينظرونَ، وإِذا فَكَّرُوا لم يَتَّبِعُوكَ. وقالَ ابنُ الأَنباري: بادئَ، بالهمزِ، من بَدَأَ إِذا ابْتَدَأَ؛ قال: وانْتِصابُ مَنْ هَمزَ ولم يَهْمِزْ بالاتِّباع على مَذهَب الـمَصدرِ أَي اتَّبَعوكَ اتِّباعاً ظاهراً، أَو اتِّباعاً مُبْتَدأً؛ قال: ويجوز اَن يكون المعنى ما نَراك اتَّبَعَكَ إِلاَّ الذين هم أَراذِلُنا في ظاهرِ ما نَرى منهم، وطَوِيَّاتُهم على خِلافِك وعَلى مُوافَقَتنَا؛ وهو منْ بَدا يَبْدُو إِذا ظَهَر. وفي حديثِ الغُلامِ الذي قتله الخَضِرُ: فانْطَلقَ إِلى أَحَدِهم بادئَ الرَّأْيِ فَقَتَله. قال ابنُ الأَثير: أَي في أَوَّلِ رأْيٍ رآهُ وابتدائِه، ويجوز أَن يكون غير مهموز من البُدُوِّ: الظُّهور أَي في ظاهرِ الرَّأْيِ والنَّظَرِ. قالوا افْعَلْهُ بَدءاً وأَوَّلَ بَدْءٍ، عن ثعلبٍ، وبادِيَ بَدْءٍ وباديَ بَدِيٍّ لا يهمزُ . قال وهذا نادرٌ لأَنهُ ليس على التخفيفِ القياسيِّ، ولو كان كذلك لما ذكر ههنا. وقال اللحياني: أَما بادِئَ بَدْءٍ فإِنِّي أَحْمَدُ اللّهَ، وبادِي بَدأَةَ وبادئَ بداءٍ وبدا بَدْءٍ وبَدْأَةَ بَدْأَةَ وباديَ بَدوٍ وبادِي بَداءٍ أَي أَمـَّا بَدْءَ الرأْيِ فاني أَحْمَدُ اللّهَ. ورأَيتُ في بعضِ أُصول الصحاحِ يقالُ: افْعَلْه بَدْأَةَ ذي بَدْءٍ وبَدأَةَ ذِي بَدْأَةَ وبَدْأَةَ ذي بَدِيءٍ وبَدْأَةَ بَديءٍ وبَديءَ بَدْءٍ، على فَعْل، وبادِئَ بَدِيءٍ، على فَعِيلٍ، وبادِئَ بَدِئٍ، على فَعِلٍ، وبَديءَ ذي بَديءٍ أَي أَوَّلَ أَوَّلَ.وبدأَ في الأَمرِ وعادَ وأَبْدأَ وأَعادَ. وقوله تعالى: وما يُبْدئُ الباطِلُ وما يُعِيدُ. قال الزجاج: ما في موضع نصب أَيْ أَيَّ شيءٍ يُبْدِئُ الباطلُ وأَيَّ شيءٍ يُعِيدُ، وتكونُ ما نَفْياً والباطلُ هنا إِبْليِسُ، أَي وما يَخْلُقُ إِبلِيسُ ولا يَبْعَثُ، واللّهُ جلَّ وعزَّ هو الخالقُ والباعثُ. وفَعَلَه عَوْدَه على بَدْئِه وفي عَوْدِه وبَدْئِه وفي عَوْدَتِه وبَدأَته. وتقول: افْعَلْ ذلكَ عَوْداً وبَدْءاً. ويقال: رجَعَ عَوْدَه على بَدْئِه: إِذا رجع في الطريق الذي جَاءَ منه. وفي الحديث: أَنَّ النبيَّ صلى اللّهُ عليْهِ وسَلَّم نَفَّلَ في البَدْأَةِ الرُّبُعَ وفي الرَّجْعَةِ الثُلثَ، أَرادَ بالبَدْأَةِ ابتِداءَ سَفَرِ الغَزْوِ وبالرَّجْعةِ القُفُولَ منهُ؛ والمعْنى كانَ إِذا نَهَضَتْ سَرِيَّةٌ مِنْ جُملةِ العسكر الـمُقْبِل على العَدُوّ فأَوْقَعَتْ بطائِفةٍ مِنَ العَدُوّ، فما غَنِمُوا كانَ لهمْ الرُّبُع ويَشْرَكُهُمْ سائِرُ العَسكر في ثلاثةِ أَرباعِ ما غَنِموا، وإِذا فَعَلَتْ ذلك عِنْدَ عَوْدِ العسكرِ كانَ لهمْ من جميع ما غَنِمُوا الثُّلث، لأَنَّ الكَرَّةَ الثانِيَةَ أَشَقُّ عليهم، والخَطَر فيها أَعْظَمُ، وذلك لقُوّة الظهر عند دُخولهم وضَعْفِه عند خُروجهم، وهمْ في الأَوّلِ أَنْشَطُ وأَشْهى للسَّيْرِ والإِمْعانِ في بِلادِ العَدُوّ، وهمْ عِنْدَ القُفُولِ أَضْعَفُ وأَفْترُ وأَشْهَى للرُّجوعِ إِلى أَوْطانهمْ، فزادَهمْ لِذلك. وفي حديث عَلِيٍّ: واللّهِ لقد سَمِعْتُه يقول: لَـيَضْرِبُنَّكُم على الدِّين عَوْداً كما ضَرَبْتُموهم عليه بَدْءاً أَي أَوّلاً، يعني العَجَمَ والمَوالي. وفي حَديثِ الحُدَيْبِيةِ: يكونُ لهم بَدءُ الفُجُورِ وثناهُ أَي أَوّلُه وآخِرُه. ويُقالُ فلان ما يُبدِئُ وما يُعِيدُ أَي ما يَتَكَلَّمُ ببادئَةٍ ولا عائِدَةٍ. وفي الحديثِ: مَنَعَتِ العِراقُ دِرْهَمها وقَفِيزَها، ومَنَعَتِ الشامُ مُدْيَها ودِينارَها، ومنعت مِصْرُ إِرْدَبَّها، وعُدْتم مِن حيثُ بَدَأْتُمْ. قالَ ابنُ الأَثيرِ: هذا الحديثُ من مُعْجِزات سيدِنا رسولْ اللّهِ صلى اللّهُ تعالى عليهِ وسلم، لأَنهُ أَخبر بما لم يكن، وهو في عِلم اللّهِ كائن، فَخرَج لفظُه على لفظ الماضِي ودَلَّ بهِ على رضاه من عُمَر بنِ الخطاب رضيَ اللّهُ عنه بما وَظَّفَه على الكَفَرةِ من الجِزْيةِ في الامصار. وفي تفسير المنعِ قولان: أَحدُهما أَنه علِم اَنهم سَيُسْلِمُون ويَسْقُطُ عنهم ما وُظِّفَ عليهم، فصارُوا له بِإسلامهم مانعين؛ويدل عليه قوله: وعُدْتُم مِن حيثُ بَدَأْتم، لأَنَّ بَدْأَهم، في عِلْم اللّهِ، أَنهم سَيُسلِمُون، فَعَادُوا مِن حَيْثُ بَدَؤُوا. والثاني أَنهم يَخرُجونَ عن الطّاعةِ ويَعْصون الإِمام، فيَمْنَعون ما عليهم من الوَظائفِ. والمُدْيُ مِكيالُ أَهلِ الشامِ، والقَفِيزُ لأَهْلِ العِراقِ، والإِرْدَبُّ لأَهْل مِصْرَ. والابتداءُ في العَرُوض: اسم لِكُلِّ جُزْءٍ يَعْتَلُّ في أَوّلِ البيتِ بِعلةٍ لا يكون في شيءٍ من حَشْوِ البيتِ كالخَرْم في الطَّوِيلِ والوافِرِ والهَزَجِ والمُتقارَب، فإِنَّ هذه كلها يُسَمَّى كلُّ واحِدٍ من أَجْزائِها، إِذا اعْتَلَّ، ابتداءً، وذلك لأنَّ فعولن تُحذف منهُ الفاءُ في الابتداءِ، ولا تحذف الفاء من فعولن في حَشْوِ البيت البتةَ؛ وكذلك أَوّل مُفاعلتن وأَوّل مَفاعيلن يُحذفان في أَولِ البيت، ولا يُسمى مُسْتَفْعِلُن في البسيطِ وما أَشبههُ مـما علَّتُه، كعلة أَجزاءِ حَشوهِ، ابتداءً، وزعم الأَخْفَشُ أَن الخليل جَعَلَ فاعلاتن في أَوّلِ المديدِ ابتداءً؛ قال: وَلم يدرِ الأَخْفَشُ لِمَ جَعَلَ فاعِلاتُن ابْتداءً، وهي تكون فَعِلاتن وفاعِلاتن كما تكون أَجزاءُ الحَشْوِ. وذهبَ على الأَخْفَشِ أَنَّ الخَليل جعلَ فاعِلاتُن هنا ليست كالحَشو لأَن أَلِفَها تسقُطُ أَبداً بِلا مُعاقبة، وكُلُّ ما جاز في جُزْئهِ الأَوّلِ ما لا يجوز في حَشْوِهِ، فاسمه الابتداءُ؛ وإِنما سُمِّي ما وقع في الجزءِ ابتداءً لابتدائِكَ بِالإِعْلالِ. وبَدَأَ اللّهُ الخَلْقَ بَدْءاً وأَبْدَأَهمْ بمعنى خَلَقَهم. وفي التنزيل العزيز: اللّهُ يَبْدَأُ الخَلْقَ. وفيه كيفَ يُبْدِئُ اللّهُ الخَلْقَ. وقال: وهو الذي يَبْدَأُ الخَلْقَ ثم يُعيدُه. وقالَ: إِنَّه هو يُبْدِئُ ويُعِيد؛ فالأَوّل مِنَ البادِئِ والثاني منَ المُبْدِئِ وِكلاهُما صِفةٌ للّهِ جَلِيلَةٌ. والبَدِيءُ: المَخْلوقُ. وبِئرٌ بَدِيءٌ كَبديع، والجمْعُ بُدُؤٌ. والبَدْءُ والبَدِيءُ: البئر التي حُفِرت في الإِسلام حَدِيثةً وليست بعادِيَّةٍ، وتُرِكَ فيها الهمزةُ في أَكثرِ كلامهم، وذلك أَن يَحْفِر بئراً في الأَرْضِ المَواتِ التي لا رَبَّ لها. وفي حديث ابن المسيَّب: في حَرِيمِ البئرِ البَدِيءِ خَمسٌ وعِشْرونَ ذِراعاً، يقول: له خَمس وعشرون ذِراعاً حَوالَيْها حَرِيمُها، ليسَ لأَحَدٍ أَن يَحْفِرَ في تلكَ الخمسِ والعشرينَ بئراً. وإِنما شُبِّهت هذه البئرُ بالأَرضِ التي يُحْيِيها الرجُلُ فيكون مالِكاً لها، قال: والقَلِيبُ: البئرُ العادِيَّةُ القَدِيمَةُ التي لا يُعلمُ لها رَبٌّ ولا حافِرٌ، فليس لأَحدٍ أَن يَنْزِلَ على خمسينَ ذراعاً منها، وذلك أَنها لعامَّة الناس، فإِذا نزَلها نازِلٌ مَنَعَ غيره؛ ومعنى النُّزولِ أَن لا يَتَّخِذها داراً ويُقِيم عليها، وأَمـّا أَن يكون عابِرَ سَبيلٍ فلا. أَبو عبيدة يقال للرَّكِيَّةِ: بَدِيءٌ وبَدِيعٌ، إِذا حَفَرْتها أَنت، فإِن أَصَبْتها قد حُفِرَتْ قبلَك، فهي خَفِيَّةٌ، وزَمْزَمُ خَفِيَّةٌ لأنها لإِسمعِيل فاندَفنت، وأَنشَدَ: فَصَبَّحَتْ، قَبْلَ أَذانِ الفُرْقانْ، * تَعْصِبُ أَعْقارَ حِياض البُودانْ قال: البُودانُ القُلْبانُ، وهي الرَّكايا، واحدها بَدِيءٌ؛ قال الأَزهري: وهذا مقلوبٌ، والأَصلُ بُدْيانٌ، فقَدَّمَ الياءً وجعَلَها واواً؛ والفُرقانُ: الصُّبْحُ، والبَدِيءُ: العَجَبُ، وجاءَ بأَمرٍ بَدِيءٍ، على فَعِيلٍ، أَيْ عَجيبٍ. وبَدِيءٌ مِن بَدَأْتُ، والبَدِيءُ: الأَمْرُ البَدِيعُ، وأَبْدَأَ الرَّجُلُ: إِذا جاءَ بهِ، يُقال أَمرٌ بَدِيءٌ. قالَ عَبِيدُ بنالأَبرَص: فلا بَدِيءٌ ولا عَجِيبُ والبَدْءُ: السيِّدُ، وقِيلَ الشَّابُّ الـمُسْتَجادُ الرأْيِ، الـمُسْتشَارُ، والجَمْعُ بُدُوءٌ. والبَدْءُ: السَيِّدُ الأَوَّلُ في السِّيادةِ، والثُنْيَانُ: الذي يَليهِ في السُّؤْدد. قالَ أَوْسُ بن مَغْراءَ السَّعْدِيّ: ثُنْيانُنا، إِنْ أَتاهُمْ، كانَ بَدْأَهُمُ، * وبدْؤُهُمْ، إنْ أَتانا، كانَ ثُنْيانا والبَدْءُ: المَفْصِلُ. والبَدْءُ: العَظْمُ بما عَليهِ مِنَ اللَّحمِ. والبَدْءُ: خَيرُ عَظْمٍ في الجَزُورِ، وقيلَ خَيْرُ نَصِيبٍ في الجَزُور. والجمْعُ أَبْدَاءٌ وبُدُوءٌ مِثلُ جَفْنٍ وأَجْفانٍ وجُفُونٍ. قالَ طَرَفةُ بن العبد: وهُمُ أَيْسارُ لُقْمانَ، إِذا * أَغْلَتِ الشَّتْوةُ أَبْداءَ الجُزُرْ ويُقالُ: أَهْدَى لهُ بَدْأَةَ الجَزُورِأَيْ خَيْرَ الأَنصِباءِ، وأَنشَدَ ابنُ السكيت: على أَيِّ بَدْءٍ مَقْسَمُ اللّحْمِ يُجْعَلُ والأَبْداءُ: المفَاصِلُ، واحِدُها بَدًى، مقصورٌ، وهو أَيْضاً بَدءٌ، مَهْمُوزٌ، تقدِيرُهُ بَدْعٌ. وأَبْدَاءُ الجَزُورِ عَشرَةٌ: وَرِكاهَا وفَخِذَاهَا وساقاهَا وكَتِفَاهَا وعَضُداها، وهُمَا أَلأَمُ الجَزُورِ لِكَثرَةِ العُرُوقِ. والبُدْأَةُ: النَّصِيبُ مِنْ أَنـْصِباءِ الجَزُور؛ قالَ النَّمِرُ ابن تَوْلَب: فَمَنَحْتُ بُدْأَتَهَا رَقِيباً جانِحاً، * والنارُ تَلْفَحُ وَجْهَهُ بأُوَارِها وروى ابنُ الأَعرابيِّ: فمَنَحْتُ بُدَّتَها، وهي النَّصيبُ، وهوَ مَذْكورٌ في مَوْضِعِه؛ وروَى ثعلب رفِيقاً جانِحاً(1) ( 1 قوله «جانحاً» كذا هو في النسخ بالنون وسيأتي في ب د د بالميم.). وفي الصِّحاحِ: البَدْءُ والبَدْأَةُ: النصِيبُ مِنَ الجَزورِ بفَتحِ الباءِ فيهما؛ وهذا شِعْرُ النَّمِرِ بن تَوْلَبٍ بضمِّها كما ترَى. وبُدِئَ الرَّجُلُ يُبْدَأُ بَدْءاً فهو مبْدُوءٌ: جُدِرَ أَوْ حُصِبَ. قال الكميتُ: فكأَنَّما بُدِئَتْ ظواهِرُ جِلْدِهِ، * مـمَّا يُصَافِحُ مِنْ لهِيبِ سُهَامِها(2) (2 قوله «سهامها» ضبط في التكملة بالفتح والضم ورمز له بلفظ معاً اشارة إِلى أن البيت مروي بهما.) وقال اللحياني: بُدِئَ الرَّجُلُ يُبْدَأُ بَدْءاً: خَرَجَ بهِ بَثْرٌ شِبْهُ الجُدَرِيِّ؛ ثمَّ قال: قالَ بعضهم هُو الجُدريُّ بعينه. ورَجُلٌ مَبْدُوءٌ: خرَج بهِ ذلِك. وفي حديثِ عائِشة رضِي اللّه عنها أَنها قالتْ: في اليومِ الذي بُدِئَ فيهِ رسولُ اللّه صلَّى اللّه عليهِ وسلَّم، وَارَأْساه. قالَ ابنُ الأَثير: يُقالُ متى بُدِئَ فلانٌ أَي متى مَرِضَ؛ قال: ويُسأَلُ بهِ عن الحيِّ والـمَيِّتِ. وبَدَأَ من أَرضٍ إِلى أَرضٍ أُخرى وأَبْدأَ: خرَجَ منها إِلى غيرها إِبْداءً. وأَبْدأَ الرَّجلُ: كِناية عن النَّجْو، والاسمُ البَداءُ، ممدودٌ. وأَبْدَأَ الصبيُّ: خَرَجت أَسْنانُهُ بعد سُقُوطِها. والبُدْأَةُ: هَنَةٌ سوداءُ كأَنها كَمْءٌ ولا يُنتَفَعُ بها، حكاه أَبو حنيفة.
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR234 harf* ب د أ * * بَدأ * به وابتدأ و * بدأَهُ * فعله ابتداء و * بَدَأَ * الله الخلق و * أَبدأَهُم * بمعنى وباب الثلاثة قطع و * البَدِيءُ * بوزن البديع البئر التي حفرت في الإسلام وليست بعادية وفي الحديث ﴿حريم البئر البديء خمس وعشرون ذراعا﴾
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR7.010 harfبدأ به كمنع يبدأ بدءا: ابتدأ هما بمعنى واحد. وبدأ الشيء:فعله ابتداء أي قدمه في الفعل، كأبدأه رباعيا، وابتدأه كذلك، وبدأ من أرضه لأخرى: خرج. وبدأ الله الخلق: خلقهم وأوجدهم، وفي التنزيل: الله يبدأ الخلق كأبدأهم، وأبدأ من أرض فيهما، أي في الفعلين، قال أبو زيد: أبدأت من أرض إلى أخرى إذا خرجت منها. قلت: واسمه تعالى المبدئ. في النهاية: هو الذي أنشأ الأشياء واخترعها ابتداء من غير سابق مثال. ويقال: لك
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR20.494 harfبَدَأَ بِهِ
1 بَدَأَ بِهِ ذ , (T, S, M, &c.,) aor. بَدَاَ , (Mgh, K,) inf. n. بَدْءٌ, (T, S, M, Msb,) i. q. به ↓ ابتدأ; (S, Msb, K;) [He began with it;] he made it to have precedence, or to be first; gave precedence to it; syn. قَدَّمَهُ: (Mgh, Msb:) in the dial. of the Ansár, بَدِئَ به is used in this sense of قدّمه; (M;) or بَدِىَ به [without ء]; (IKtt, TA; [see بَدةءٌ;]) [and بَدَى به; see
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR769 harfMadde başı: بدءبَدَأَ
بَدَأَ A ( n. ac. بَدْء 1 )
a. [ acc. or Bi ], Began, commenced.
b. Brought to light, invented, created.
c. [ Min ], Went abroad, travelled.
بَدَّأَ
بَدَّأَ II ,
a. Gave precedence to.
b. Appreciated.
c. see I (a) .
أَبْدَأَ
أَبْدَأَ IV ,
a. see I (b) .
اِبْتَدَأَ
اِبْتَدَأَ VIII
a. [ Bi ], Began, commenced.
مَبْدَأ
مَبْدَأ 17 , ( pl. مَبَاْدَئُ 44 ),
a. Origin, principle,
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok29.792 harfMadde başı: بدءبدء
بَدَأَ - يَبْدَأُ - أَبْدَأَ - يُبْدِئُ
بَدَأَ - يَبْدَأُ + كائن + كائناً أو شيئاً أو أمراً: يصنعه لأول مرة على غير مثال مسبق
﴿كما بدأكم تعودون﴾
﴿وبدأ خلق الإنسان من طين﴾
بَدَأَ - يَبْدَأُ + كائن + بـِ شيء أو أمر: التقدير: بَدَأَ - يَبْدَأُ + كائن + كائناً أو شيئاً أو أمراً + بشيء أو أمر:
بَدَأَ - يَبْدَأُُ + كائن + كائناً أو شيئاً أو
Mücavir kökler78 mücavir (102 toplam)
- عود
10 ortak ayet · Kalabalık hayvan sürülerinin sulamalarında varış yoluyla…
- خلق
9 ortak ayet · Halk: Halk, deri veya bez parçası demektir
- قسط
2 ortak ayet · Bir şeyi böldükten sonraki yarım parçası, “nısf” bölmeden…
- سجل
1 ortak ayet · Siccil kap veya kılıf demektir
- طوي
1 ortak ayet · Buğday demeti demektir
- وعي
1 ortak ayet · Vika, şekil değiştirmeyen kap, vi’a şekil değiştiren kap…
- هيت
1 ortak ayet · Getirin
- نكث
1 ortak ayet · Bozulmuş iptir
- برهن
1 ortak ayet · Sizin burhanınız
- همم
1 ortak ayet · Erimekte olan kar, zayıflamakta olan kişi, çaba göstermek…
- طين
1 ortak ayet · Döllenmiş yumurta
- حقق
3 ortak ayet · Hokka, devlere yemin dağıtıldığı kaptır
Geçtiği ayetler(14)
إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا إِنَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ …
BaşlarHepinizin dönüşü O’nadır. Allah’ın vaadi haktır. Doğrusu O, yaratmaya başlar, sonra iman edip iyi amel işleyenlere adaletle karşılık vermek için onu tekrar eder. Küfredenlere de; küfreder olmalarından dolayı kaynar sudan bir içki ve elem verici bir azab vardır.
قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ قُلِ اللَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ
BaşlarDe ki: Ortaklarınız içinde önce yaratan, sonra bunu tekrar eden var mıdır? De ki: Allah önce yaratır, sonra bunu tekrar eder. Nasıl da döndürülüyorsunuz?
قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ قُلِ اللَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ
BaşlarDe ki: Ortaklarınız içinde önce yaratan, sonra bunu tekrar eden var mıdır? De ki: Allah önce yaratır, sonra bunu tekrar eder. Nasıl da döndürülüyorsunuz?
أَمَّنْ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَمَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أَئِلَهٌ مَعَ اللَّهِ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
BaşlarYoksa, önce yaratan, sonra da onu iade edecek olan ve sizi gökten ve yerden rızıklandıran mı? Allah’ın yanında başka bir ilah mı? De ki: Şayet doğru sözlü iseniz, delilinizi getirin.
اللَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
BaşlarAllah; ilkin yaratır, sonra onu iade eder. En sonunda hepiniz O’na döndürüleceksiniz.
وَهُوَ الَّذِي يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
Başlarİlkin yaratıp sonra onu iade eden O’dur. Bu, O’nun için pek kolaydır. Göklerde ve yerde en yüce misal O’nundur. Ve O; Aziz’dir, Hakim’dir.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | بدأ |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Hemzeli |
| Bağlamsal Yakın Kökler | أنشأ, خلق, فطر, ذرأ |
| Zıt Kök | عود |
| Çekirdek Özet 1 | Bir işe, eyleme veya varoluşa daha önce bir örneği bulunmaksızın ilk adımla girişmek, öne çıkmak |
| Çekirdek Özet 2 | İlahi yaratılışın ilk safhasını (mebde') kurarak yeniden yaratılışa (meâd) ontolojik zemin oluşturmak |
| Çekirdek Özet 3 | Varoluşsal ve ahlaki süreçlerin kurucu ilk hamlesi; sorumluluğu ve devamındaki döngüyü başlatan ilk illet |
| Kritik Hata Riski | Kökün yalnızca zamansal bir «kronolojik başlangıç» olarak daraltılması, Kur'an'daki kurucu ve döngüsel yaratılış boyutunun ıskalanması |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| بد | Bir sınırın dışına çıkma, gizlilikten kurtulup aşikâr olma, ayrışarak öne fırlama (örneğin بدر ansızın fırlamak/doğmak, بدع benzersiz biçimde ortaya çıkmak, بدن gövdesiyle belirginleşmek, بدي sahrada/açıkta belirmek) | أ | Hemze unsuru çekirdeğin taşıdığı beliriş hareketini kesin, ani ve kurucu bir ilk kesit haline getirerek eylemin başka hiçbir öncülü olmaksızın ilk defa vazedilmesini sağlamıştır. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ب | Ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Potansiyel durumun korunduğu iç mekânı, varlığın henüz belirmemiş olan gizli ve mahfuz başlangıç noktasını simgeler. |
| د | Kapı; giriş, geçiş, hareket | İçeride olandan dışarıya açılan geçiş eşiğini, saklı durumdan eyleme doğru yönelen hareketi temsil eder. |
| أ | Öküz başı; güç, öncülük, başlangıç | Hareketi sevk eden asal kuvveti, öncü ve başlatıcı ilk iradeyi ifade eder. |
| بدأ | Saklı olandan (ev) geçiş eşiğiyle (kapı) çıkarak kurucu bir kudretle (öküz başı) ilk adımı atıp eylemi varlık alanına sürmek. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir yerden başka bir yere doğru ilk defa yola çıkmak; ganimet ve pay dağıtımında en saygın kişiye ayrılan ilk hisse (البُدْأَة); parmak eklemlerinin belirgin biçimde dışa vurması. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Şair Ubeyd b. el-Ebras şiirinde acziyet ve hareketsizliği betimlerken kökün eyleme güç yetirememe boyutunu şöyle şahitlendirir: فاليوم لا يبدى ولا يعيد (Artık bugün ne yeni bir şey başlatabiliyor ne de eskisine dönebiliyor). |
| Erken Arapça kullanım | Bir işe veya sefere sıfırdan ilk adımla başlama durumunu ifade eden رجع عوده على بدئه (Başladığı yere geri döndü) ve هو بدؤ هذا الأمر (Bu işin başlatıcısı odur) deyimleri. |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha, Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn.
Sami etimolojik katman
Arapça بدأ kökü, Sami dillerinde genel olarak bir şeyin daha önce mevcut değilken ilk defa tasarlanıp ortaya konulması, kurucu mahiyette meydana getirilmesi alanı ile irtibatlıdır. İbranice ve Aramicede בדא (b-d-ʾ) formu kök itibarıyla "uydurmak, yoktan ortaya koymak, zihinden kurup ihdas etmek" (örneğin 1. Krallar 12:33'teki kalbinden ihdas etti kullanımı) anlamına gelirken, Arapçada bu kök pejoratif anlam yükünden arınarak doğrudan ontolojik ve fiili düzlemde "ilk defa yapmak, örneksiz başlatmak" çekirdeğine yerleşmiştir. Fenike ve Ugarit zemininde de kökün ayrılma ve beliriş bildiren ikili çekirdeklerle morfolojik akrabalığı bulunur; Arapça kök bu ilksel kökten türeyerek zamanın ve eylemin ilk sıfır noktasını kurma anlamını kazanmıştır.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lane’s Lexicon, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | بد ikili çekirdeğinden türeyiş | Çekirdeğin dışa vurma ve belirme niteliği, hemze ilavesiyle ilk kurucu başlangıca dönüştürülmüştür. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice בדא (b-d-ʾ) ve Süryanice karşılıklar | İbranicede zihinsel bir kurguyla yoktan tasarlamak manası taşırken Arapçada nesnel ve somut başlatma anlamına evrilmiştir. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik ayrışma ve çıkış kökleri | Doğu Çad ve Berberice katmanlarında ayrışma/ortaya çıkma kökleriyle fonetik yakınlıklar öne sürülmüştür. | Muhtemel |
Kaynak HALOT, Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| بدأ | Anlamlı | Başlamak, ilk defa var etmek | Bir işe veya yaratılışa öncülü olmaksızın ilk adımı atarak girişmek. | Hedef kök; Kur'an'da geçer. |
| بأد | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu dizilimde müstakil bir kök kullanımı tespit edilmemiştir. | Kur'an'da geçmez. |
| دبأ | Anlamlı | Kabak (dübbâ), çekirge yavrusu | Hızlıca çoğalma ve yumuşak bitkisel kabuk bağlama hali. | Kur'an'da geçmez; Arapçada müsta'meldir. |
| دأب | Anlamlı | Süreklilik, alışkanlık, yorulmaksızın devam etme | Bir işin üzerine kesintisiz düşmek, adet haline getirmek. | Kur'an'da geçer; başlatılan eylemin sürekliliğidir. |
| أبد | Anlamlı | Sonsuzluk, kesintisizlik, yabani kalma | Zamanın başı veya sonu olmayan uzantısı; yabanileşme. | Kur'an'da geçer; başlangıcın zamansal uzamı. |
| أدب | Anlamlı | İncelik, terbiye, ziyafete davet etme | İnsanları güzel bir tutum etrafında bir araya getirme. | Kur'an'da geçmez; ahlaki disiplin. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| بدأ | Merkez | İlk kurucu başlangıç | Eylemi veya varlığı daha önce örneği yokken ilk defa harekete geçirmek | Sürecin sıfır noktasını tayin eder. |
| أنشأ | Komşu | Büyüterek var etme | Bir şeyi aşama aşama geliştirip boy attırarak ortaya çıkarmak | Süreç ve gelişim vurgusu öndedir. |
| خلق | Komşu | Takdir ve biçimlendirme | Maddeyi veya unsurları ölçüp biçerek yeni bir surete kavuşturmak | Ölçü, oran ve takdir esastır. |
| فطر | Komşu | Yarıp açığa çıkarma | Varlığı kendi öz doğası (fıtratı) üzere ilk defa yararak varlık alanına çıkarmak | Potansiyelin yarılması ve açılmasıdır. |
| ذرأ | Komşu | Yayma ve türetme | Varlığı çoğaltarak yeryüzüne serpiştirmek | Çokluk ve yayılma yönü belirgindir. |
| عود | Zıt | Geri dönme, tekrarlama | Başlanan noktaya geri dönmek, bir şeyi yeniden var etmek veya sürdürmek | بدأ kökünün başlattığını tekrarlayan zıddıdır. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | بدأ | İlk defa yapmak, başlamak | Eylemi yokluktan veya başlangıç noktasından ilk olarak başlatma halidir. | Kesin |
| Latince | inchoare, initiare, incipere | Başlatmak, adım atmak, kurmak | İnisiyasyon ve ilk adımı karşılar; ancak yoktan var etme kudretini tam içermez. | Güçlü |
| İngilizce | initiate, originate, commence | Başlatmak, kökenini oluşturmak | Originate varoluşsal kökeni, initiate ise bir sürecin ilk vazedilişini verir. | Kesin |
| Almanca | initiieren, anfangen, begründen | Başlatmak, temelini atmak | Begründen ilkesel kuruluşu, anfangen zamansal ilk adımı belirtir. | Güçlü |
| Fransızca | initier, commencer, originer | Başlatmak, kaynaklık etmek | Bir olguyu ilk kez tesis etme veya devreye sokma nüansını taşır. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Wörterbuch, Littré.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| يبدأ الخلق ثم يعيده | Ontolojik ilk yaratılış (el-ibtidâ) | Kâinatın ve canlıların sıfırdan yaratılması ve bunun dirilişe delil kılınması bağlamı (Yûnus 10:4, el-Ankebût 29:19). |
| بدأ خلق الإنسان | İnsanın ilk hilkati | Âdem'in topraktan ilk defa yaratılış aşaması bağlamı (es-Secde 32:7). |
| بدؤوكم أول مرة | Düşmanlığı ve savaşı ilk başlatan taraf olma | Ahdi bozan ve saldırgan eylemi ilk defa fiiliyata döken topluluk bağlamı (et-Tevbe 9:13). |
| بادي الرأي / بادئ الرأي | İlk bakışta beliren, aceleyle verilmiş düşünce | Kıraat farkıyla kökleşip hemzeli okunuşta aklın ilk sathî hamlesini niteleme bağlamı (Hûd 11:27). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | el-Mübdi' ismi ve hudûs meselesi | Âlemin ezeli olmayıp bir başlangıçla (hudûs) yaratılması; ilk yaratılışın ahiretteki iâdeye (yeniden dirilişe) delil teşkil etmesi. | Yoktan ilk var ediş ve ontolojik öncelik. |
| Fıkıh | İbadet ve akitlerin iftitah anı | Namazın iftitah tekbiriyle başlaması, oruç ve hac ihramının başlangıç sınırları ve akitlerin kuruluş anı. | Hukuki geçerliliği doğuran ilk kurucu işlem. |
| Tefsir | Bed' ve iâde diyalektiği | Mekkî ayetlerde inkârcıların dirilişi imkânsız görmesine karşı ilk yaratılışın kolaylığı üzerinden tevhidin ispatı. | Varlığın döngüsel mantığının ilk ayağı. |
| Hadis | Bed'ü'l-vahy ve bed'ü'l-halk rivayetleri | Sahih külliyatların ilk kitaplarında vahyin ve kâinatın nasıl başladığına dair haberlerin tanzimi. | Tarihsel ve metafizik ilk eşiğin kaydı. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Yaratılış ve diriliş akidesi | Mebde' (Köken) | İtikadi temellendirme | Varlığın tesadüfle değil ilahi bir başlatma ile varlık bulduğunu tescil eder. | Kesin |
| İlmi | Bilimsel nedensellik ve kozmoloji | Başlangıç koşulları () | Modeli kurma | Bir fenomenin incelenmesinde ilk hareket ettirici kuvveti ve sınır şartını tanımlar. | Güçlü |
| Siyasi | Hukuki ve toplumsal meşruiyet | Kurucu irade / İlk hamle | Sorumluluğu yükleme | Çatışmada veya sözleşmede ilk adımı atanın hukuki statüyü belirlemesini sağlar. | Güçlü |
| İktisadi | Üretim ve girişim zinciri | İlk sermaye / İnisiyatif | Döngüyü harekete geçirme | İktisadi süreçlerde atıl kaynağı ilk defa üretime sevk eden kurucu hamleyi simgeler. | Muhtemel |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Başlangıç sınır değer problemi (Initial boundary condition) | Diferansiyel denklemlerde ve dinamik sistemlerde zamanın sıfır noktasındaki durum (), sonraki tüm evrimin türediği tekil ve kurucu koordinattır. | Kesin |
| Beşeri bilimler | Kurucu iktidar momenti (Pouvoir constituant) | Hukuk ve siyaset teorisinde mevcut bir düzene dayanmaksızın yeni bir hukuki ve anayasal nizamı ilk defa tesis eden irade hamlesidir. | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü sıradan bir zaman çizelgesindeki herhangi bir «işe başlama» fiiline indirgeyerek, arkasındaki ontolojik kudret ve kurucu model boyutunu gözden kaçırmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da بدأ, mutlak yaratıcı kudretin eşyayı sıfırdan var etmesi ve bunun zorunlu sonucu olarak yeniden diriltmeye muktedir oluşunun (bed' - iâde dengesi) şaşmaz delilidir. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Diriliş (ba's) inancını ilk yaratılıştan kopuk mucizevi bir istisna sanmak; oysa Kur'an mantığında ilk başlatma gerçekleşmişse ikincisi mantıksal olarak daha kolay ve kaçınılmazdır. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Varlığın başlangıcını (mebde') doğru kavramadan akıbetini (meâd) anlamak mümkün değildir; kök, ilahi fiilin sürekliliğini ve yaratılışın döngüsel tutarlılığını ispatlar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Özellikle Mekke döneminde müşriklerin ahiret inkârını çürüten ayetlerde ve kâinatın yaratılış yasalarını tefekküre çağıran kevni ayetlerde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Yaratılışın bir defaya mahsus olup bittiğini savunan deist kabulleri ve varlığın ezeli olduğunu öne süren materyalist yaklaşımları geçersiz kılar. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir mekândan dışarıya ilk adımı atıp çıkmak, pay dağıtımında en seçkin ilk hisseyi ayırmak.
- Soyut anlamÖncesinde bir model veya emsal bulunmaksızın bir süreci, varlığı veya eylemi ilk defa tesis edip harekete geçirmek.
- Sistematik karşılıkVaroluşsal ve ahlaki sistemlerin kurucu ilk adımı; diriliş ve dönüşüm fonksiyonunun zorunlu öncülü (mebde').
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde mutlak yokluk veya eylemsizlik halini, kurucu başlatma operatörünü (بدأ), ortaya çıkan ilk başlangıç durumunu temsil eder. zaman içindeki yayılma ve gelişim fonksiyonunu, varlığın ulaştığı nihai hali simgeler. ise geri döndürme ve yeniden yaratma operatörüdür (عود); böylece ilk başlangıcı yapan iradenin (), nihai durumu da aynı başlangıç modeli üzerinden yeniden diriltmeye muktedir olduğu bağıntılanır.