ثَمُودَ
SÎGA- 6 geçiş
- 6 ayet
- kalıp فَعُولَ
- anlam Semûd
Notlarım
Geçtiği ayetler(6)
وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَاقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ …
SemûdSemud’a da kardeşleri Salih’i. Dedi ki: Ey kavmim; Allah’a ibadet edin, sizin için O’ndan başka hiç bir ilah yoktur. Size Rabbınızdan açık bir burhan gelmiştir. İşte size bir ayet olarak Allah’ın dişi devesi. Onu bırakın da Allah’ın toprağında otlasın. Ona bir kötülükle dokunmayın. Yoksa sizi elim bir azab yakalar.
وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَاقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ …
SemûdSemud’a da kardeşleri Salih’i, Ey kavmim; Allah’a kulluk edin, sizin O’ndan başka tanrınız yoktur. O’dur sizi yeryüzünden yaratıp orayı i’mar etmenizi isteyen. Mağfiret dileyin O’ndan, sonra da tevbe edin. Şüphesiz Rabbım, size yakındır, kabul edendir, dedi.
كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِثَمُودَ
SemûdSanki orada hiç yaşamamışlardı. Bilin ki; Semud, Rabblarını inkar etmişlerdi. Ve yine bilin ki; Semud, Allah’ın rahmetinden uzaklaştı.
وَمَا مَنَعَنَا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآيَاتِ إِلَّا أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَآتَيْنَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِهَا وَمَا نُرْسِلُ بِالْآيَاتِ إِلَّا تَخْوِيفًا
SemûdBizi ayetlerle göndermekten alıkoyan şey; ancak öncekilerin onları yalanlamış olmalarıdır. Semud’a da gözleri göre göre bir dişi deve vermiştik de, ona zulmetmişlerdi. Halbuki Biz; ayetleri ancak korkutmak için göndeririz.
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ فَإِذَا هُمْ فَرِيقَانِ يَخْتَصِمُونَ
SemûdAndolsun ki; Semud’a da kardeşleri Salih’i; Allah’a ibadet edin, diye gönderdik. Hemen birbirleriyle çekişen iki grup oluverdiler.
وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ
SemûdSemud’da da. Hani onlara: Bir süreye kadar yararlanın, demişti.
Sîga mücavirleri(41)
- النَّاقَةَ(نوق)2
- أَخَاهُمْ(أخو)3
- صَالِحًا(صلح)3
- اعْبُدُوا(عبد)3
- غَيْرُهُ(غير)2
- يَخْتَصِمُونَ(خصم)1
- مَنَعَنَا(منع)1
- وَاسْتَعْمَرَكُمْ(عمر)1
- أَنْشَأَكُمْ(نشأ)1
- حِينٍ(حين)1
- مُجِيبٌ(جوب)1
- فَذَرُوهَا(وذر)1
- رَبَّهُمْ(ربب)3
- تَمَسُّوهَا(مسس)1
- تَمَتَّعُوا(متع)1
- فَرِيقَانِ(فرق)1
- تُوبُوا(توب)1
- أَرْسَلْنَا(رسل)2
- يَغْنَوْا(غني)1
- أَلِيمٌ(ألم)1
- أَرْضِ(أرض)2
- قَرِيبٌ(قرب)1
- تَأْكُلْ(أكل)1
- تَخْوِيفًا(خوف)1
- بِالْآيَاتِ(أيي)2
- يَاقَوْمِ(قوم)2
- مُبْصِرَةً(بصر)1
- بِسُوءٍ(سوأ)1
- قَالَ(قول)3
- الْأَوَّلُونَ(أول)1
- فَاسْتَغْفِرُوهُ(غفر)1
- بُعْدًا(بعد)1
- فَيَأْخُذَكُمْ(أخذ)1
- كَذَّبَ(كذب)1
- جَاءَتْكُمْ(جيأ)1
- فَظَلَمُوا(ظلم)1
- اللَّهَ(أله)3
- عَذَابٌ(عذب)1
- بَيِّنَةٌ(بين)1
- كَفَرُوا(كفر)1
- وَآتَيْنَا(أتي)1