حنف

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ح-ن-ف2 sîga, 43 mücavir kök, 12 ayet, 9 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.كونخررحُنَفَاءَوجهسلمحنفشركإبراهيمحَنِيفًاقومدينهودقنت

KökSîga 2Ayet 12Sure 9Mücavir 43

▶ Ağı aç (3B)

حنف

ح - ن - ف

KÖK
  • 12 geçiş
  • 12 ayet
  • 2 sîga
  • 13 sözlük

Hanif eğildiği zaman kırılmayan yaş çalıdır. Esnek çubuk demektir. Burada insanların fıtratına, aslına ve yaradılışına dönmeleri istenmektedir.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(13)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Hanif eğildiği zaman kırılmayan yaş çalıdır. Esnek çubuk demektir. Burada insanların fıtratına, aslına ve yaradılışına dönmeleri istenmektedir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.779 harf
باب الحاء والنون والفاء معهما ح ن ف، ن ح ف، ح ف ن، ن ف ح مستعملات حنف: الحَنَفُ: مَيْلٌ في صدر القَدَم، ورجلٌ أَحْنَفُ، ورِجْلٌ حَنْفاءُ، ويقال: سُمِّيَ الأحنفُ بنُ قَيْسٍ به لحَنَفٍ كان في رِجْله، وقالتْ حاضِنة الأحنَف: واللهِ لولا حَنَفٌ بِرجِلْـهِ ما كانَ في فِتْيانِكم كمِثْلِهِ والسُّيُوف الحَنَفيّة تُنْسَبُ إليه لأنّه أوّلُ من عَمِلَها، أي: أمَرَ باتّخاذها، وهو في القياس: سَيْفٌ
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR567 harf
الحَنَفُ: الاعوجاجُ في الرِجل، وهو أن تُقْبِلَ إحدى إبهاميْ رجليه على الأخرى. والرجل أَحْنَفُ. وقال ابن الأعرابي: هو الذي يمشي على ظهر قَدَمه من شِقِّهَا الذي يلي خِنْصرَها. يقال: ضربتُ فلاناً على رِجله فَحَنَفْتُها. والحنيفُ: المسلمُ؛ وقد سمِّي المستقيمُ بذلك كما سمِّي الغرابُ أعورَ. وتَحَنَّفَ الرجلُ، أي عَمِلَ عَمَلَ الحَنِيفِيّةِ، ويقال: اختتن، ويقال: اعتزلَ الأصنامَ وتعبّدَ قال جِرانُ
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR6.870 harf
ح ن ف نحن ، حنف ، حفن ، نحف ، نفح : ( مستعملة ) . فحن : أما فحن فمهملٌ عند الليث . وفَيْحَانُ اسم موضع ، وأظُنُّهُ فَيْعَالاً من فَحَنَ ، والأكثر أنه فَعْلاَن من الأفْيَحِ وهو الواسِعُ وسمَّت العرب المرأة فَيْحُونَةَ . حنف : قال الليث : الحَنَفُ مَيَلٌ في صدر القدَمِ ، فالرَّجُلُ أَحْنَفُ والرجْلُ حَنْفَاءُ ، ويقال : سُمي الأحنفُ بنُ قَيْسٍ به لِحَنَفٍ كان في رِجْله . وروى ثعلبٌ عن أبي نصر عن
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR5.632 harf
(باب الحاء والنون وما يثلثهما) (حنو) الحاء والنون والحرف المعتل أصلٌ واحدٌ يدلّ على تعطّف وتعوُّج. يقال حنَوْتُ الشيءَ حَنْواً وحَنَيْتُه، إذا عطفتَه حَنْياً. وحِنْوُ السرج سمِّي بذلك أيضاً، وجمعه أحناء. ومنه حنَتِ المرأة على ولدها تحنُو، وذلك إذا لم تتزوَّجْ مِن بعد أبيهم، وهو من تعطُّفها عليهم. وناقةٌ حنْواء: في ظهرها احديدابٌ. وانحنَى الشيءُ ينحني انحناءً. والمَحْنِية: منعرَج الوادي. وأمّا
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR459 harf
- الحنف: هو ميل عن الضلال إلى الاستقامة، والجنف: ميل عن الاستقامة إلى الضلال، والحنيف هو المائل إلى ذلك، قال عز وجل: ﴿قانتا لله حنيفا﴾ [النحل/120]، وقال: ﴿حنيفا مسلما﴾ [آل عمران/67]، وجمعه حنفاء، قال عزوجل: ﴿واجتنبوا قول الزور *** حنفاء لله﴾ [الحج/30 - 31]، وتحنف فلان، أي: تحرى طريق الاستقامة، وسمت العرب كل من حج أو اختتن حنيفا، تنبيها أنه على دين إبراهيم صلى الله عليه وسلم، والأحنف: من في رجله
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR547 harf
ح ن ف رجل أحْنَفُ‏:‏ يمشي على ظهر قدميه، وبه حنف وقد حنفت رجله وهي حنفـاء‏.‏ وقـال الكسائي‏:‏ الحنف من كل حيوان في اليدين ومن الإنسان في الرجلين وأنت ابن أمة حنفاء اليدين وقد جعله في يديه من قال‏:‏ وأنـت لحنفـاء اليدين لو أنها تنفق ما جاءت بزند ولا سهم وقد تحنف إلى الشيء إذا مال إليه ومنه قيل لمن مال عن كل دين أعوج‏:‏ هو حنيف وله دين حنيف وتحنف فلان إذا أسلم‏.‏ قال جران العود‏:‏ وأدركن أعجازاً
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR5.355 harf
الحَنَفُ في القَدَمَينِ: إقْبالُ كل واحدة منهما على الأُخرى بإبْهامها، وكذلك هو في الحافر في اليد والرجل، وقيل: هو ميل كل واحدة من الإبهامين على صاحبتها حتى يُرى شَخْصُ أَصلِها خارجاً، وقيل: هو انقلاب القدم حتى يصير بَطنُها ظهرَها، وقيل: ميل في صدْر القَدَم، وقد حَنِفَ حَنَفاً، ورجُل أَحْنَفُ وامرأَة حَنْفاء، وبه سمي الأَحْنَفُ بن قَيْس، واسمه صخر، لِحَنَفٍ كان في رجله، ورِجلٌ حَنْفاء. الجوهري:
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR110 harf
* ح ن ف * * الحَنِيفُ * المسلم و * تَحَنَّفَ * الرجل أي عمل عمل الحنيفية ويقال اختتن ويقال اعتزل الأصنام وتعبد
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR5.815 harf
الحنف، محركة: الاستقامة، نقله ابن عرفة، في تفسير قوله تعالى: بل ملة إبراهيم حنيفا ، قال: وإنما قيل للمائل الرجل: أحنف، تفاؤلا بالاستقامة. قلت: وهو معنى صحيح، وسيأتي ما يقويه من قول أبي زيد، والجوهري، وقال الراغب: هو ميل من الضلال إلى الاستقامة، وهذا أحسن. والحنف: الاعوجاج ي الرجل. أو أن، وفي الصحاح والعباب: وهو أن يقبل إحدى إبهامي رجليه على الأخرى، أو: هو أن يمشي الرجل على ظهر قدميه، وفي
Maddenin bağlantısı

الحنف، محركة: الاستقامة، نقله ابن عرفة، في تفسير قوله تعالى: بل ملة إبراهيم حنيفا ، قال: وإنما قيل للمائل الرجل: أحنف، تفاؤلا بالاستقامة. قلت: وهو معنى صحيح، وسيأتي ما يقويه من قول أبي زيد، والجوهري، وقال الراغب: هو ميل من الضلال إلى الاستقامة، وهذا أحسن. والحنف: الاعوجاج ي الرجل. أو أن، وفي الصحاح والعباب: وهو أن يقبل إحدى إبهامي رجليه على الأخرى، أو: هو أن يمشي الرجل على ظهر قدميه، وفي الصحاح: قدمه، من شق الخنصر، نقله الجوهري عن ابن الأعرابي. أو: هو ميل في صدر القدم، قاله الليث. أو: هو انقلاب القدم حتى يصير ظهرها بطنها. وقد حنف، كفرح، وكرم، فهو أحنف، ورجل، بالكسر حنفاء: مائلة. وحنف، كضرب: مال عن الشيء. وصخر أبو بحر الأحنف بن قيس بن معاوية التميمي البصري: تابعي كبير من العلماء الحلماء، ولد في عهده صلى الله عليه وسلم ولم يدركه، والأحنف لقب له، وإنما لقب بن لحنف كان به، قالت حاضنته وهي ترقصه: والله لولا حنف برجله ما كان في صبيانكم كمثله ويقال: إنه ولد ملزوق الأليتين حتى شق ما بينهما، وكان أعور مخضرما، وهو الذي افتتح الروزنات سنة 67 بالكوفة، ويقال: سنة 73. قال الليث: والسيوف الحنيفية تنسب له، لأنه أول من أمر باتخاذها قال: والقياس أحنفي. والحنفاء: القوس لاعوجاجها، والحنفاء: الموسى كذلك أيضا. والحنفاء: فرس حذيفة بن بدر الفزاري، قال ابن بري: هي أخت داحس، من ولد ذي العقال، والغبراء خالة داحس، وأخته لأبيه. والحنفاء: ماء لبني معاوية ابن عامر بن ربيعة، قال الضحاك بن عقيل: ألا حبذا الحنفاء والحاضر الذي به محضر من أهلها ومقـام

وقال ابن الأعرابي: الحنفاء: شجرة. قال: والحنفاء: الأمة المتلونة تكسل مرة، وتنشط أخرى، وهو مجاز. والحنفاء: الحرباء. والحنفاء: السلحفاة. والحنفاء: الأطوم: اسم لسمكة بحرية كالملصة. والحنيف، كأمير: الصحيح الميل إلى الإسلام، الثابت عليه، وقال الراغب: هو المائل إلى الاستقامة. وقال الأخفش: الحنيف: المسلم، قال الجوهري: وقد سمي المستقيم بذلك، كم سمي الغراب أعور، وقيل: الحنيف هو المخلص، وقيل: من أسلم لأمر الله، ولم يلتو في شيء. وقال أبو زيد: الحنيف: المستقيم، وأنشد: تعلم أن سيهديكـم إلـينـا طريق لا يجوز بكم حنيف وقال الأصمعي: كل من حج فهو حنيف، وهذا قول ابن عباس، والحسن، والسدي، ورواه الأزهري عن الضحاح مثل ذلك. أو الحنيف: من كان على دين إبراهيم صل الله عليه، وعلى نبينا وسلم في استقبال قبلة البيت الحرام، وسنة الاختتان. قال أبو عبيدة: وكان عبدة الأوثان في الجاهلية يقولون: نحن حنفاء على دين إبراهيم، فلما جاء الإسلام سموا المسلم حنيفا، وقال الأخفش: وكان في الجاهلية يقال: من اختتن، وحج البيت، قيل له: حنيف، لأن العرب لم تتمسك في الجاهلية بشيء من دين إبراهيم غير الختان، وحج البيت، وقال الزجاج: الحنيف في الجاهلية من كان يحج البيت، ويغتسل من الجنابة، ويختتن، فلما جاء الإسلام كان الحنيف: المسلم، لعدوله عن الشرك، وقال الزجاج في قوله تعالى: بل ملة إبراهيم حنيفا نصب: حنيفا، على الحال، والمعنى: بل نتبع ملة إبراهيم في حال حنيفيته، ومعنى الحنفية في اللغة: الميل، والمعنى أن إبراهيم حنف إلى دين الله، ودين الإسلام. والحنيف: القصير. والحنيف: الحذاء. وحنيف: اسم واد. وحنيف بن أحمد أبو العباس الدينوري، شيخ ابن درستويه هكذا في العباب، والصواب أنه تلميذه قال الحافظ: عن جعفر بن درستويه. وحنيف أيضا: والد أبي موسى عيسى بن حنيف بن بهلول القيرواني، عاصر الخطابي، وروى عن ابن داسة. قلت: ومحمد بن مهاجر، المعروف بأخي حنيف، فيه مقال، روى عن وكيع، وأبي معاوية. وحنيفة، كسفينة: لقب أثال، كغراب، بن لجيم بن صعب بن علي بن بكر بن وائل: أبي حي، وهم قوم مسيلمة الكذاب، وإنما لقب بقول جذيمة، وهو الأحوى بن عوف، لقي أثالا فضربه فحنفه، فلقب حنيفة، وضربه أثال فجذمه، فلقب جذيمة، فقال جذيمة: فإن تك خنصري بانت فإني بها حنفت حاملتـي أثـال منهم: خولة بنت جعفر بن قيس ابن مسلمة بن عبد الله بن ثعلبة بن يربوع بن ثعلبة بن الزميل بن حنيفة الحنفية، وهي أم محمد بن علي ابن أبي طالب رحمه الله تعالى، ولذا يعرف بابن الحنفية، وكنيته أبو القاسم، ولد سنة 26، وتوفي بالمدينة في المحرم سنة 81، وهو ابن خمس وستين سنة. ودفن بالبقيع، وقال بإمامته جميع الكيسانية، وقد أعقب أربعة عشر ولدا ذكرا. قال الشيخ تاج الدين بن معية النسابة: وهم قليلون. وكزبير: حنيف بن رئاب بن الحارث بن أمية الأنصاري، شهد أحدا، وقتل يوم مؤتة.

وسهل، وعثمان، ابنا حنيف ابن واهب الأوسي، أما سهل فشهد بدرا، وأبلى يوم أحد، وثبت فيه، وأما عثمان فإنه شهد أحدا أيضا وما بعدها، ومسح سواد العراق، وقسط خراجه لعمر، وولي البصرة لعلي، وعاش إلى زمن معاوية: صحابيون، رضي الله عنهم. وحنفه تحنيفا: جعله أحنف، نقله الجوهري، وتقدم شاهده من شعر جذيمة. وأبو حنيفة: كنية عشرين رجلا من الفقهاء، أشهرهم إمام الفقهاء، وفقيه العلماء، النعمان بن ثابت بن زوطى الكوفي، صاحب المذهب، رضي الله تعالى عنه وأرضاه عنا، ومنهم أبو حنيفة العميد: أمير، كاتب ابن العميد عمر بن الأمير غازي الفارابي الإتقاني، شارح الهداية، درس بالمارداني، وبالصرغتمشية، وأبو حنيفة محمد بن عبيد الله الخطيبي، يروي عن أبي مطيع، تقدم ذكره في خطب. وتحنف: عمل عمل الحنيفية، نقله الجوهري، يعني شريعة إبراهيم عليه السلام، وهيملة الإسلام، ويوصف بها فيقال: ملة حنيفية، وقال ثعلب: الحنيفية: الميل إلى الشيء، قال ابن سيده: وهذا ليس بشيء، وفي الحديث: بعثت بالحنيفية السمحة السهلة، وفي حديث ابن عباس: سئل رسولث الله صلى الله عليه وسلم: أي الأديان أحب إليك? قال: الحنيفية السمحة، يعني شريعة إبراهيم عليه السلام، لأنه تحنف عن الأديان، ومال إلى الحق، وقال عمر رضي الله عنه: حمدت الله حين هدى فؤادي إلى الإسلام والدين الحنيف أو تحنف: اختتن، أو اعتزل عبادة الأصنام، وتعبد، نقله الجوهري، وأنشد لجران العود: ولما رأين الصبح بادرن ضوءهرسيم قطا البطحاء أو هن أقطف وأدركن أعجازا من الليل بعدماأقام الصلاة العابد المتحنف وتحنف فلان إليه: إذا مال. ومما يستدرك عليه: وحسب حنيف، أي: حديث إسلامي لا قديم له، قال ابن حبناء: وماذا غير أنك ذو سبـال تمسحها وذو حسب حنيف وحنيفة: والد حذيم وحنيفة الرقاشي، صحابيان. والحنفاء: فرس حجر بن معاوية. والحنفية: المنسوبون إلى الإمام أبي حنيفة، ويقال لهم أيضا: الأحناف. وتسمية الميضأة بالحنفية: مولدة. وعبد الرحمن بن عبد العزيز بن عبد الله بن عثمان بن حنيف الأنصاري الحنيفي، بالضم، نسب إلى جده، وقد تقدم ذكر جده، كان ضريرا عالما بالسيرة، ذكره ابن سعد في الطبقات، توفي سنة 162. وأبو حنيفة الدينوري: مؤلف كتاب النبات، مشهور. وعبد الوارث بن أبي حنيفة، روى عن شعبة.

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR6.108 harf
حَنَفَ 1 حَنَفَ حنف , aor. حَنِفَ , (K,) inf. n. حَنْفٌ, (TK,) He, or it, inclined, or declined. (K, TA.) You say, حَنَفَ اـِلَيْهِ (TA) and اليه ↓ تحنّف (K) He inclined to it. (K, TA.) And حَنَفَ عَنْهُ and عنه ↓ تحنّف He declined from it. (TA.) -A2- حَنِفَ, aor. حَنَفَ , (Msb, K,) inf. n. حَنَفٌ; (Msb;) and حَنُفَ, aor. حَنُفَ ; (K;) He had that kind of distortion which is termed حَنَفٌ as
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR629 harf
حَنَفَ حَنَفَ I ( n. ac. حَنْف 1 ), a. Inclined, leant on one side. حَنِفَ حَنِفَ A ( n. ac. حَنَف 4 ), حَنُفَ U ( n. ac. حَنَاْفَة 22t ) a. Had his feet turned in, was pigeon-toed. تَحَنَّفَ تَحَنَّفَ V , a. Belonged to the sect of Haneefites. b. Abandoned the worship of idols. c. [ Fī ], Was exact in. حَنَفِيَّة حَنَفِيَّة 4yit , a. The sect of Haneefites. b. Vessel or tank
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok21.394 harf
حنف حَنَفَ - يَحْنِفُ (حَنِفَ - يَحْنَفُ) - حَنيْف - حُنَفَاء حَنَفَ - يَحْنِفُ (حَنِفَ - يَحْنَفُ) + كائن + نفسه أو شيئاً أو أشياء + لـِ كائن أو شيء: يوجهها ويميل بها جهة شطر ومركز الكائن أو الشيء: يجعل كل أعضائه وأجزائه تتجه نحو شطر ومركز الشيء: ففي القدمين تتجه القدمان مائلتين نحو الخط المتوسط من الجسم: وهو الحنَف المشهور، وضده الجنف
Tamamını oku

Sîgalar(2)

Mücavir kökler43 mücavir (64 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. شرك

    9 ortak ayet · Tasma kayış demektir

  2. إبراهيم

    7 ortak ayet · İbrahim

  3. ملل

    5 ortak ayet · İnanç

  4. دين

    5 ortak ayet · Dane, inek yavrusuna denir

  5. وجه

    4 ortak ayet · Yüz demektir

  6. فطر

    2 ortak ayet · Fıtr ; “Futr” mantar demektir

  7. هود

    2 ortak ayet · “Hidayet”in değişik söylenişidir

  8. كون

    7 ortak ayet · Kevn, tepe demektir

  9. تبع

    3 ortak ayet · İnek yavrusu, dana demektir

  10. خطف

    1 ortak ayet · Hatfe daldan yapılmış, yaya bağlanan ip ile kuşu birden…

  11. خرر

    1 ortak ayet · Sel suyunun yardığı hendek demektir

  12. قنت

    1 ortak ayet · “Kart”, “karet” sıvının katılaşması, donması, kurumuş kan…

Geçtiği ayetler(12)

  1. وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

    UyumluYahudi veya Hristiyan olun ki hidayete eresiniz, dediler. De ki: Hayır, biz Hanif olan İbrahim’in dinine uyarız. O, müşriklerden değildi.

  2. مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَكِنْ كَانَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

    Uyumluİbrahim; ne Yahudi, ne de Hristiyan idi. Fakat o, Allah’ı bir tanıyan, gerçek bir müslüman idi. Ve müşriklerden değildi.

  3. قُلْ صَدَقَ اللَّهُ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

    UyumluDe ki: Allah doğru buyurmuştur. O halde Hanif olarak İbrahim’in dinine uyun. O, müşriklerden değildi.

  4. وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا

    Uyumluİhsan ederek kendini Allah’a teslim eden ve İbrahim’in dinine uymuş olandan daha güzel din sahibi kim olabilir? Allah İbrahim’i dost edinmiştir.

  5. إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ

    UyumluDoğrusu ben, gerçekten yüzümü bir muvahhid olarak gökleri ve yeri yaratana çevirdim ve ben, müşriklerden değilim.

  6. قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

    UyumluDe ki: Şüphesiz Rabbım, beni dosdoğru yola iletti. Hanif olan İbrahim’in dinine. Ve o, müşriklerden olmadı.

  7. وَأَنْ أَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

    UyumluVe yüzünü tevhid dinine döndür, sakın müşriklerden olma diye.

  8. إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِلَّهِ حَنِيفًا وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

    UyumluMuhakkak ki İbrahim; başlı başına bir ümmetti. Allah’a itaat ederdi ve bir Hanif idi. Hiç bir zaman müşriklerden olmamıştır.

  9. ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

    UyumluSonra sana: Hanif olarak İbrahim’in dinine uy; o, hiç bir zaman müşriklerden olmadı, diye vahyettik.

  10. فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

    UyumluÖyleyse sen, yüzünü Hanif olarak dine, Allah’ın fıtratına çevir ki O, insanları bunun üzerine yaratmıştır. Allah’ın yaratışında değişme yoktur. İşte dosdoğru din budur. Ama insanların çoğu bilmezler.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökحنف
YapıÜçlü kök
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerقوم, قصد, خلص
Zıt Kökجنف
Çekirdek Özet 1Bir tarafa meyledip eğrilmek, ayağın içe doğru bükülmesiyle içbükey bir kararlılıkla basması
Çekirdek Özet 2Çarpık, sapkın ve batıl yollardan yüz çevirip tek olan fıtrî doğruluğa ve tevhide kesin meyil göstermek
Çekirdek Özet 3Şirk ve taklit sapmalarından koparak fıtrat ve hakikat eksenine kalıcı yöneliş gerçekleştiren dinamik istikamet
Kritik Hata RiskiKavramı yalnızca tarihsel bir zümrenin (İslam öncesi Hanifler) özel adı veya durağan bir mezhep sıfatı sanarak fıtrata dönüş eylemliliğinden koparmak

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
حنBir şeye doğru eğilme, içten meyil gösterme, yönelme, esneme ve ses verme; nitekim حنن şefkatle eğilmeyi, حنك ağzın kavisli iç tavanını ve tecrübeyle esnemeyi, حنث yeminden dönüp meylin bozulmasını anlatır.فÇekirdeğin taşıdığı genel eğilme ve içten meyil hareketini dış sınıra, ayrışma çizgisine ve kesin bir dönüş açıklığına taşıyarak batıldan kopup hakka doğru kesin ve içkin bir meyil kazanmasını sağlamıştır.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
حÇit, duvarBir alanı dışarıdan ayıran, sınır çizen ve koruma altına alan engel; yabancı unsurları dışarıda bırakma.
نFiliz, yılan, balıkSüreklilik, esneklik, canlı bir kıvrılmayla yön bulma ve asıl kaynağa doğru kesintisiz akış.
فAğızAçıklık, çıkış noktası, ayrım eşiği ve içtekinin dışa yöneldiği sınır.
حنفSınırları belirgin bir koruma içinde esnek ve canlı bir yönelişle çarpıklıktan ayrılıp doğrudan eşikten geçmeŞirk ve batılın oluşturduğu kuşatmayı yararak fıtrî eksene doğru canlı ve kesintisiz bir meyil gösterme hareketidir.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamAyağın başparmak tarafının diğer ayağa doğru içe bükülmesi, ayak tabanının veya sırtının içe meyletmesi; insanın yere basarken dışa değil içe doğru eğilerek adımlaması (el-ahnef).
Cahiliye şiiri kullanımıAhnef b. Kays'ın sütannesi (dâye) çocuğunu severken şu beyitle bu fiziksel kusuru övgüye dönüştürmüştür: واللهِ لولا حَنَفٌ بِرجِلْـهِ / ما كانَ في فِتْيانِكم كمِثْلِهِ
Erken Arapça kullanımİbn Habnâ et-Temîmî şiirinde yeni ve tertemiz soy bağı anlamında kullanmıştır: وماذا غير أنك ذو سبال / تمسحها وذو حسب حنيف

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha ve Lisān al-ʿArab.

Sami etimolojik katman

Sami dilleri ailesinde حنف kökü çok çarpıcı bir semantik kutuplaşma (enantiosemy / karşıt anlamlılık) sergiler. Kuzeybatı Sami dillerinde, bilhassa Süryanice ve Ârâmîcede ḥanpā kelimesi tek tanrılı vahiy çizgisinin dışına sapan, puta tapan, pagan veya dinini terk eden kâfir ve serseri anlamında kullanılmıştır. Klasik İbranicede ḥānef biçimi dinden sapan, ikiyüzlü, fâsık ve münafık kimseyi ifade eder. Arapçada ise kökün ilksel somut anlamı olan meyil ve eğilme vasfı, semantik bir sıçramayla toplumun ortak batıl gidişatından yüz çevirip tek tanrıcı fıtrata eğilme biçiminde olumlu bir anlam kazanmıştır. Çoğunluğun putperest olduğu bir vasatta onlardan sapmak sapkınlık olarak adlandırılırken, İbrâhimî gelenek ve Kur'an bu sapmayı batıldan hakka doğru bilinçli bir kopuş ve asıl fıtrata yöneliş olarak dönüştürmüştür.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Compendious Syriac Dictionary ve Jeffery The Foreign Vocabulary of the Qur'an.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönحنف meyil ve içe bükülmeAyaktaki yapısal eğrilikten hareketle her türlü çarpık inançtan yüz çevirip tek yöne eğilme anlamı türetilmiştir.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice ḥānef ve Süryanice ḥanpāErken Sami dillerinde ana akımdan sapmayı (paganlık, ikiyüzlülük) ifade ederken Arapçada batıldan hakka sapma olarak müspetleşmiştir.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıSami dilleri dışında doğrudan fonetik ve anlamsal bir bağ tespit edilememiştir.Veri bulunamadı

Kaynak David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques ve Maqāyīs al-Lugha.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
حنفAnlamlıMeyletmek, bükülmekÇarpıklıktan hakka doğru kesin ve fıtrî meyilHedef kök; Kur'an'da geçer
حفنAnlamlıAvuçlamak, kavramakİki elin ayasını birleştirerek bir şeyi avuç dolusu almakHedef kökle içbükeylik ve toplama ilişkisi vardır; Kur'an'da geçmez
نحفAnlamlıİncelmek, zayıflamakBedenin etinin azalarak incelmesi ve cılızlaşmasıEksilme ve daralma yönü taşır; Kur'an'da geçmez
نفحAnlamlıEsintinin veya kokunun yayılmasıRüzgârın hafifçe esmesi, kokunun saçılması, ansızın gelen bağışYayılma ve temas hareketi; Kur'an'da geçer
فحنKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde mühmel kabul edilir
فنحKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde mühmel kabul edilir

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
حنفMerkezTevhîdî meyil ve yönelişÇarpık olandan bilinçli olarak yüz çevirip hakka kalıcı eğilim göstermeFıtrata uygun doğruluğa kopmaz bir meyil ile bağlanmayı ifade eder
قومKomşuİstikamet ve dik duruşHerhangi bir eğrilik barındırmayan mutlak dosdoğru doğrultuحنف meylederek doğruya yönelmeyi anlatırken قوم doğrulukta sabit ve dik durmayı bildirir
قصدKomşuDenge ve itidalAşırılıklardan uzak durup orta yolu ve hedefi tam tutturmaحنف batıldan radikal kopuşu vurgularken قصد ifrat ve tefrit arası ölçüyü hedefler
خلصKomşuSaflık ve arılıkKarışımlardan, şirk kirinden ve yabancı unsurlardan arınmaحنف istikametin yönüne, خلص ise niyetin ve amelin duruluğuna odaklanır
جنفZıtHaksız meyil ve sapmaDoğrudan ve adaletten sapıp çarpıklığa ve zulme doğru eğilmeRâgıb el-İsfahânî'ye göre حنف batıldan hakka meyil iken جنف haktan batıla sapmadır

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaحنفBatıldan hakka meyledenHer türlü şirkten arınarak fıtrî tevhîde yönelen hâlKesin
LatinceRectus, orthodoxusDosdoğru, doğru inanca yönelmişDüzlüğü karşılar ancak kökün içindeki batıldan ayrışarak eğilme nüansını dışarıda bırakırMuhtemel
İngilizceMonotheistic inclinations, true in faith, uprightTevhide yönelen, dosdoğruİnançtaki samimiyeti verir fakat ayağın içe basmasından doğan fıtrî dinamik esnekliği tam taşımazGüçlü
AlmancaRechtgläubig, gottgewandtHakka yönelmiş, samimi dindarYöneliş yönünü iyi açıklar ancak kökün geleneksel putperestlikten kopuş sürecini eksik bırakırGüçlü
FransızcaMonothéiste pur, droitSaf tektanrıcı, doğruŞirki dışlamayı vurgular; bedensel meyil kökenindeki plastik imgeyi yansıtmazGüçlü

Kaynak Lane's Arabic-English Lexicon ve Oxford Latin Dictionary.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
حَنِيفًاİbrâhim'in şirkten bütünüyle uzak saf tevhid duruşuYahudi ve Hristiyan teolojik iddialarına karşı fıtrî İslam duruşu; Bakara 2:135, Âl-i İmrân 3:67, 3:95, Nisâ 4:125, En'âm 6:79, 6:161, Nahl 16:120, 16:123.
حَنِيفًاFıtrata ve hak dine kesintisiz yönelişİnsanın yaratılış ayarına tam uyum göstermesi emri; Yûnus 10:105, Rûm 30:30.
حُنَفَاءَŞirkten kaçınarak Allah'a adanmış kimselerİbadetin ve haccın yalnızca Allah'a has kılınması bağlamı; Hac 22:31, Beyyine 98:5.

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamTevhid ve fıtrat nazariyesiİbrâhim'in milletinin mahiyeti; aklın fıtratla buluşarak hiçbir aracı olmaksızın şirkten ayrışmasıİtikatta taklitten ve şirk unsurlarından mutlak arınma.
Fıkıhel-Hanîfiyyetü's-semha ilkesiDindeki kolaylık, külfetsizlik ve fıtrî ölçülere dönüşFıtrata aykırı ağır yüklerin ve ruhbanlık bidatlerinin reddi.
Tefsirİbrâhim kıssaları ve fıtrat ayetleriYahudilik ve Hristiyanlık öncesi evrensel teslimiyet çizgisinin tespitiTüm bâtıl dinlerden bilinçli bir yüz çevirişle hakka yöneliş.
HadisPeygamberlik öncesi arayışlar ve sünnetHz. Peygamber'in tebliğ ettiği dinin en sevimli niteliği olarak müsamahalı tevhidAşırılıktan uzak, fıtrata uyumlu ve dosdoğru amelî tutum.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniTevhid inancıFıtrî yönelişŞirk tortularını tasfiye etmeBâtıl inanç geleneklerinden yüz çevirip yaratılış kodlarına dönüştür.Kesin
İlmiEpistemolojiÖn kabullerden arınmaNesnel hakikate meyilDogmatik ve yerleşik yanılgılardan sıyrılarak saf delile yönelmedir.Güçlü
SiyasiHukuk ve adaletHak eksenli duruşİdeolojik sapmaları dengelemeGüç odaklarının çarpıtmalarına kapılmaksızın hakkın merkezinde yer almaktır.Muhtemel
İktisadiMülkiyet ve ahlakMeşru fıtrî dengeSömürü ve israftan kaçınmaRant ve tefecilik gibi fıtrata aykırı sapmalardan arınıp adil üretime dönmektir.Muhtemel

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerPotansiyel kuyuya yönelim ve kararlı dengeFizikte bir sistemin pertürbasyonlara kapılmayarak en düşük enerjili ve en kararlı fıtrî denge çukuruna doğru bükülüp yerleşmesiGüçlü
Beşeri bilimlerNormatif arınma ve otantik benlikBireyin sosyolojik baskı ve yabancılaşma katmanlarını aşarak kendi varoluşsal özüne dönme refleksiGüçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiHanifliği yalnızca İslam'ın doğuşu sırasında Mekke'de yaşamış birkaç tarihsel şahsiyetin adı saymak veya durağan bir mezhep kabul etmek.
Kur'an içi daha geniş anlamHer çağda ve durumda insanın tüm sahte tanrılardan, putlardan ve kültürel sapmalardan koparak fıtratındaki tevhide yönelmesini sağlayan evrensel ve dinamik yöneliş ilkesi.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataAyetlerin muhatabını geçmiş bir kavimle sınırlayıp günümüz insanının maruz kaldığı modern şirk ve yabancılaşma türlerine karşı uyanık olma zorunluluğunu gözden kaçırmak.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın sunduğu dinin tarihsel bir kabile dini ya da sonradan icat edilmiş bir doktrin değil, insanlığın ilk atası ve fıtratıyla uyumlu ezelî tevhid yürüyüşü olduğunu gösterir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?İbrâhim'in tevhid mücadelesini anlatan pasajlarda, Ehl-i Kitap ile yapılan teolojik tartışmalarda ve fıtrata dönüşün emredildiği din kurucu ayetlerde.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Dindarlığın donuk ritüeller veya kör taklitler yığını olduğu zannını yıkar; onu batıldan hakka doğru sürekli bir uyanış ve dinamik bir yöneliş olarak temellendirir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamAyak tabanının veya kemiğin içe doğru bükülmesiyle vücudun merkez doğrultusuna esnek ve kararlı biçimde yönelmesi.
  • Soyut anlamHer türlü arızî, bâtıl ve şirk temelli eğrilikten yüz çevirip insanı var eden ilk fıtrî hakikate ve tevhid merkezine bükülmek.
  • Sistematik karşılıkSistemin maruz kaldığı tüm çevresel saptırıcı vektörleri sıfırlayarak asıl çekim merkezine yönelme dinamizmi.
  • LaTeX modeliH={x∈S∣lim⁡t→∞d(x(t),θ0)=0ve∀θi≠θ0,  d(x(t),θi)>d(x(t),θ0)}
  • LaTeX açıklamasıFormülde S varoluşsal ve inançsal durumlar uzayını, x(t) insanın zaman içindeki bilinç ve eylem yönelimini, θ0 tevhid ve fıtrat merkezini, θi ise diğer tüm şirk ve bâtıl sapma kutuplarını gösterir. d mesafe metriğidir. H (hanîf) kümesi, tüm bâtıl kutuplarla arasındaki mesafeyi açarak doğrudan ve yalnızca aslî fıtrat merkezine doğru yakınsayan dinamik yöneliş durumunu ifade eder.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ح