روح
ر - و - ح
KÖK- 57 geçiş
- 52 ayet
- 32 sîga
- 12 sözlük
Reyhan kokulu çiçeğin adıdır. Rih koku demektir. Kokuyu getirmiş olmasından dolayı rüzgara da rih denmektedir. Rih aynı zamanda güç anlamı da kazanmıştır. Rüzgarın gücünü göstermektedir. Buhar ve onun gücü de rih olarak adlandırılır. Ruh, melek gibi bir varlıktır. Allah her şeyi iki çift yaratmıştır. Yani dört olarak yaratmıştır. Şuurlu varlılar da dört adettir. İnsan, cin, melek ve ruh. Kainat zahir ve batın alemlere ayrılmıştır. Gerek zahirde gerekse batında olan alemde toprak ve nur olarak ayrılmıştır. Cin zahirin narından, insan zahirin toprağında, melek batının narından, ruh da batının toprağından var edilmiştir. Nar, ışık hızına yakın hareket eder. Toprak ise ışık hızından yavaş hareket eder. Her varlığın dalgası var.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(12)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Reyhan kokulu çiçeğin adıdır. Rih koku demektir. Kokuyu getirmiş olmasından dolayı rüzgara da rih denmektedir. Rih aynı zamanda güç anlamı da kazanmıştır. Rüzgarın gücünü göstermektedir. Buhar ve onun gücü de rih olarak adlandırılır. Ruh, melek gibi bir varlıktır. Allah her şeyi iki çift yaratmıştır. Yani dört olarak yaratmıştır. Şuurlu varlılar da dört adettir. İnsan, cin, melek ve ruh. Kainat zahir ve batın alemlere ayrılmıştır. Gerek zahirde gerekse batında olan alemde toprak ve nur olarak ayrılmıştır. Cin zahirin narından, insan zahirin toprağında, melek batının narından, ruh da batının toprağından var edilmiştir. Nar, ışık hızına yakın hareket eder. Toprak ise ışık hızından yavaş hareket eder. Her varlığın dalgası var.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR7.660 harfباب الحاء والراء و واي معهما
ح ر و، ح ر ي، ح و ر، ح ي ر، ر ح ا، و ح ر، ر و ح، ر ي ح مستعملات
حرو:
الحَراوَةُ: نحو طَعْمِ الخَرْدَلِ وشِبْهِهِ. ويقال: لهذا الكُحل حَرَاوةٌ ومَضاضةٌ في العين.
حرى:
الحَرْيُ: النُّقصانُ بعد الزّيادة. والقمر يَحْري الأول فالأول حتّى ينقص، حَرْياً.
والحَرَى- مقصور-: موضع البيض، وهو الأُفْحُوص والأُدْحِيُّ. قال:
بيضةٌ زادَ هَيْقُها عن حَراها كلَّ طارٍ عليه أنْ
باب الحاء والراء و واي معهما ح ر و، ح ر ي، ح و ر، ح ي ر، ر ح ا، و ح ر، ر و ح، ر ي ح مستعملات حرو: الحَراوَةُ: نحو طَعْمِ الخَرْدَلِ وشِبْهِهِ. ويقال: لهذا الكُحل حَرَاوةٌ ومَضاضةٌ في العين. حرى: الحَرْيُ: النُّقصانُ بعد الزّيادة. والقمر يَحْري الأول فالأول حتّى ينقص، حَرْياً. والحَرَى- مقصور-: موضع البيض، وهو الأُفْحُوص والأُدْحِيُّ. قال: بيضةٌ زادَ هَيْقُها عن حَراها كلَّ طارٍ عليه أنْ يَطْراها والحَرَى أيضاً: كلُّ مَوْضِعٍ للظّباء تأوِي إليه. والحَرَى: الجَدَارة. تقول: هو حَرِيٌّ: أي: خليقٌ. وهو حرٍ وبالحَرَى وحَرىً أن يكون كذاك،؛ وما أحراه وأَحْرِ به أن يكون كذا. وفلان يَتَحَرَّى مسرّتي، ويَتَحرَّى بكلامه وأمره الصّوابَ. وحِراءُ- ممدود-: جبل بمكّة معروف. قال الشاعر: تفرّج عنّا الهمّ لمّا بـدالـنـا حِراءٌ كرأسِ الفارسيِّ المتوَّجِ والحِرُ: يجمع على الأحراح. رجلٌ حَرِحٌ: مُولَعٌ بالأحراحِ. وحَرِحَ الرجل أُولِعَ حور: الحَوْرُ: الرُّجوعُ إلى الشّيءِ وعَنْه. والغُصّةُ إذا انحدرتْ. ويقال: حارت تَحُور، وأَحَارَ صاحبها. وكلُّ شيءٍ تَغَيَّر من حالٍ إلى حال، فقد حار يَحُور حَوْراً، كقول لبيد: وما المرءُ إلاّ كالشّهابِ وضَوْئِهِ يَحُورُ رماداً بعد إذ هو ساطع والمُحاورةُ: مُراجَعة الكلام. حاوَرتُ فلاناً في المنطق، وأَحَرْتُ إليه جوابا. وما أحار بكلمة، والاسم: الحَوِير، تقول: سمعت حَوِيرَهما وحوِارَهما. والمَحْوَرةُ من المُحاوَرة، كالمَشْوَرة من المُشاوَرة، وهي مَفْعلة. قال الشاعر: بحاجة ذي بثٍّ ومَحْـوَرَةٍ لـه كَفَى رَجْعُها من قصّة المُتَكِلّمِ وفي الحديث: نَعوذُ باللهِ من الحَوْرِ بَعْدَ الكَوْر أي: النّقصان بعد الزّيادة، كقولهم: العنوق بعد النّوق، أي: بينا كنت في كَوْرِ الزّيادة إذا أنت تَحُور راجعا إلى النقصان. ويقال: الحَوْر: ما تحت الكَوْر من العمامة، والحَوْرُ خشب يقال لها البيضاء. والحُوارُ: الفصيل أوّل ما يُنْتَج، والجميع: الحِيران. والحَوَرُ: الأديم المصبوغ بحمرة حَوَّرَتْهُ، وجَمْعُهُ: أحوار. قال: فظلَّ يرشح مِسْكاً فوقَه عَلَقٌ كأنّما قُدَّ في أثوابه الحَـوَرُ وخُفٌّ مُحَوَّرٌ: إذا بُطِنَ بحَوَرٍ. والحَوَرُ: شِدّةُ بياضِ العَيْن وشِدّةُ سَوادِها، ولا يُقال: آمرأة حَوْراء إلاّ لبيضاءَ مع حَوَرِها، والجميعُ: حُورٌ. وفي قراءة: وحِيرٌ عِينٌ. والمِحْوَرُ: الحديدة الّتي يدور فيها لسانُ الإِبزِيم في طَرَف المِنْطَقة وغيرها، والحديدة التي تدور عليها البكرة يُقال لها: المِحْوَرةُ. والمِحْوَرُ: الخَشَبةُ الّتي يُبْسَط بها العجين يُحَوَّرُ به الخبزُ تَحْويراً. والحُوَّارَى: أَجْوَدُ الدَّقيق، يُقال: حَوَّرتُه تحويراً، أي: بَيَّضتُه وامرأةٌ حَوارِيَّة، أي: بيضاء حضريّة، ولا تكون بدويّة. والحَوارِيُّونَ: الّذين كانوا مع عيسى عليه السّلام ينصرونه، وكانوا قصّارين، يقال: فعل الحواريّون كذا، ونصر الحواريون كذا، فلمّا جرى على ألسنة النّاس سُمّيَ كل ناصر حواريّاً. حير: يقال: حار بَصَرُهُ يَحارُ حَيْرَةً وحَيِراً، وذلك إذا نظرتَ إلى الشيءِ فَغَشِيَ بَصَرُك، وهو حَيْرانُ تائه، والجميع: حَيَارَى، وامرأة حَيْرَى. قال: حَيْرانَ لا يُبْرِئُه من الحَيَرْ والطّريق المُسْتَحير الّذي يأخذ في عُرْضِ مفازةٍ لا يُدْرَى أين مَنْفَذُه قال: ضاحي الأخاديد ومُسْتَحـيرِهِ في لاحبٍ يركبْنَ ضيفي نيره والحائر: حوض يُسَيَّبُ إليه مَسيلُ الماء في الأمصار يُسمَّى هذا الاسم بالماء، وبالبصرة: حائر الحُجّاج، معروف يابسٌ لا ماء فيه، وأكثر الناس يُسمّونه: الحَيْر، كما يقال لعائشة: عَيْشة يستحسنون التخفيف وطرح الألف. قال العجاج. سَقاهُ رَيّاً حائرٌ رَوِيُّ وإنّما سُمّيَ حائراً، لأنّ الماء يتحيّر فيه يرجع أقصاه إلى أدناه. واستحار الرّجل بمكانه إذا نزله أيّاما. والحِيرة بجنب الكوفة، والنّسبة إليها: حاريّ كقولهم في النسبة إلى تَمْر: تَمْريّ، فأراد أن يقول: حَيْريّ فسكّنَ الياء فصارت ألفا. والحارةُ: كلّ مَحَلَّة دنت من منازلهم، فهم أهل حارة. قال أبو عمرو: أنشدتني امرأةٌ من حمير وهي تُرقّص ابناً لها: يا ربّنا من سرّه أنْ يَكْبَـرا فَهَبْ له أهلاً وما لا حِيرَا والحِيَرُ: الكثير من الأهل والمال. والمَحارةُ: الصَّدَفُ. رحى: رحاً ورَحَيان، وثلاث أَرْحٍ، وأرحاء كثيرة، والأَرْحِيَةُ كأنّها جماعة الجماعة. ورحى الحرب: حَوْمَتُها، ورحى الموت، ومَرْحَى الحرب. قال: على الجُرْدِ شُبّاناً وشيباً كـأنَّـهـم إذا كانتِ المرحى الحديدُ المجرّبُ وقال: النّاسُ في غَفَلاتِهِـمْ ورَحَى المنيّةِ تَطْحَنُ ويقال لفَراسِنِ الفيل: أَرْحاءٌ. قال حميد: تحمل أرحاءً ثقالاً تصدمُ من كلّ جانبٍ لهنَّ مَنْسِمُ والأرحاءُ: الأضراس، الواحد: رحى. ومَرْحَى الجمل: الموضع الذي دارت عليه رحى الحرب. والمرحى: العجب. قال: وقال ابنا أميمةَ يالَ بـكـرٍ فقلت: أجهرة مَرْحَى كَبِيرُ والرَّحَى: قطعةٌ من النّجف تعظُم من نحو ميلٍ مُشرفة على ما حولَها. والرَّحَى: نبات تُسَمِّيه الفرس اسْبَانَخْ والرَّحَى: كِرْكِرةُ البعير. وحر: الوَحَرُ: وَغْرٌ في الصّدر من الغَيْظ والحِقْد. تقول: وَحِرَ صدره وَحَراً، وإنّه لَوَحِرِ الصّدر. والوَحَرُ: وَزَغَةٌ تكون في الصَّحارَى أصغر من العِظاية، وهي إلف سوامِّ أبرص خِلْقَةً. وامرأة وَحِرة: أي: سوداء دميمة قصيرة. روح: الرُّوحُ: النَّفْسُ التي يحيا بها البدن. يقال: خرجت رُوحُهُ، أي: نَفْسُه، ويقال: خَرَجَ فيُذَكُّرُ، والجميعُ أرواحٌ. والرُّوحانِيُّ من الخلق نحو الملائكة، وخُلِقَ رُوحاً بلا جسمٍ. والرُّوحُ: جبرئيل عليه السّلام. وهو روح القدس ويُقال: الرّوح ملك يقوم وحده فيكون صفّا. وإرْواحُ اللَّحم: تغيُّرُ ريحه. والرّواحُ من لدن زوالِ الشَّمسِ إلى الليل. رحنا رواحاً، يعني السير والعمل بالعشيّ. وتروّح القوم في معنى: راحوا. قال: تَروّحْ بنا يا عمر وقد قصر العصر والمَرَاحُ: الموضع الذي تروحُ إليه أو منه كالمَغْدَى من الغداة. ويقال: ما لفلان في كذا من رَواحٍ، أي من راحة. والإراحة: ردّ الإبِل بالعشيّ يُرمُحها، وفي لغة: يُهريحها، هَراحَها هراحةً، وقوله: ما تَعِيفُ اليومَ في الطَّيْرِ الرَّوَحْ أراد: الرَّوَحَة: كما تقول: الكَفَرَة والفَجَرَة، فطرح الهاء. والرَّوَحُ في هذا البيت: المُتَفَرِقةَ. والمُراوَحةُ: عملان في عمل، يُعْمَلُ ذاك مرّة، وهذا مرّة. وتراوحته الأمطار، مرّة هذا، ومرّة هذا قال العجاج: تراوحتْها رهم الرهـائم وهضب السّارية الهمائم ورجل أروح: في صدر قدمه ابساط. وبعيرٌ أروحُ، وقدم أَرْوَحُ وروحاء، وقد روح روحاً. وقَصْعَةٌ رَوْحاءُ: قريبة القعر. ريح: الرّيح: ياؤها واو صُيِّرت ياء لانكسارِ ما قبلَها، وتصغيرها: رُوَيْحة، وجمعُها: رياح وأرواح. وتقول: رِحْتَ منه رائحةً طيّبةً، أي: وجدتها. والرّائحة: ريحٌ طيّبة تجدها في النّسيم، تقول: لهذه البقلة رائحة طيّبة. والرَّيِّحَةُ: نبات يَخْضَرُّ بعدها يَيْبَس ورقُه وأَعالي أَغْصانِه. ويومٌ رَيِّحٌ طيّبٌ ذو رَوْحٍ، ويومٌ راحٌ ذو ريحٍ شديد، بني على قولك: كَبْشٌ صافٌ، أي: كثير الصّوف، قالوا ذلك على رُوحِ وصُوفٍ فلمّا خفّفوا استنامت الفتحة قبلها فصارت ألفاً، كما قالوا: قالٌ ومالٌ. ويقال: أرادوا الصّائف والرّائح، فطرحوا الهمزة تخفيفا. قال أبو ذؤيب: وسَوَّدَ ماءُ المَردفاها فلَـونُـهـا كلَوْنِ النَّوُورِ وهي أَدْماءُ سارُها وكما خففوا الحائجة فقالوا: حاجة، ألا تراه جُمِعَ على الحوائج. وأَرْوَحَ الماء وغيره، أي: تغيّر. والرّاحةُ: وجدانُك رَوْحاً بعد مَشقّة، تقول: أَرْحْنِي إراحةً فأَسْتريح. قال الأعشى: متى ما تُناخي عند باب ابن هاشم تُرِيحي وتَلْقَيْ من فواضِلِـهِ يدا والتّرويحهْ للصلاة سُمّيِتَ ْبه لاستراحةِ القومِ بينَ كلّ أَرْبِع رَكَعات. والرّاح: جمعُ راحة الكفّ. والرّاحُ: الخَمْر. قال: راح إلى الرّاح فلمّا انتشَى راح به الرّاح إلى الرّاح والرّياحةُ: أن يَرَاحَ الإنسانُ إلى الشّيء كأنّه ينشط إليه، وكذلك يرتاح، ويقال: فلان نزلتْ به بَليّةٌ فارتاح اللهُ له برحمةٍ فأنقذه. قال العجاج: فارتاح ربّي وأراد رَحْمتي أي: نظر إليّ ورحمني. والأرْيَحِيُّ: الرّجل الواسع الخُلُقِ، البسيط إلى المعروف يرتاح لما طَلَبْتَ إليه، ويَرَاحُ قلبه سروراً به. قال الشاعر: أريحيٌّ صَلْتٌ يظَلُّ له القَوْ مُ ركوداً قيامهم للهـلالِ ويُقال لكلّ شيء واسع: أَرْيَحُ. قال: ومَحْمِلٌ أَرْيَحُ حجّاجيُّ والأَرْيَحيُّ مأخوذٌ من راحَ يَرَاحُ، كما يقال للصَّلْتِ المُنْصَلِتِ: أَصْلَتيٌّ، وللمُجْتَنِب: أجنبيٌّ. والعربُ تَحمِلُ كثيراً من النَّعْتِ على أفعليّ، فيصير كأنّه نسبةٌ. قال: ولقد أَغتدي يدافعُ ركني أَجْوَليٌّ ذو مَيْعةٍ إضْرِيجُ أي: جوّالٌ سريع العَرَق. أَرِيحا: بلدة، والنّسِبْةُ إليها: أَرِيحيٌّ. والرَّيْحان: اسم جامع للرياحين الطيّبة، والطّاقةُ الواحدة: ريحانة. والرَّيْحانُ: الرّزق. والرَّيْحانُ: أطرافُ كلّ بَقْلةٍ طيّبة الرّيح إذا خرج عليه أوائل النَّوْر. والاسترواح: التَّشَمُّم. والغصن يستروح إذا آهتزّ، والمَطَر يستروح الشجر، أي: يُحييِه. قال: يَستروِحُ العلم من أَمْسَى له بَصَرُ وكان حيّاً كما يَسْتروحُ المطـرُ
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR4.845 harfالروحُ يذكّر ويؤنّث، والجمع الأَرْواح، ويسمَّى القرآن رُوحاً، وكذلك جبريلُ وعيسى عليهما السلام. وزعم أبو الخَطّاب أنّه سمِع من العرب من يقول في النِسبَةِ إلى الملائكة والجنّ رُوحانيٌّ، بضم الراء، والجمع رُوحانيُّون. وزعم أبو عُبَيْدة أنّ العرب تقولُه لكل شيء فيه رُوح. ومكان رَوْحانيٌّ، بالفتح، أي طَيِّبٌ. والريح: واحدةُ الرياح والأَرْياح، وقد تُجْمع على أرواحٍ، لأنَّ أصلها الواو، وإنَّما جاءت
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR13.309 harf(باب الراء والواو وما يثلثهما)
(روي) الراء والواو والياء أصلٌ واحد، ثمّ يشتق منه. فالأصل ما كان خِلافَ العَطَش، ثم يصرَّف في الكلام لحامِلِ ما يُرْوَى منه.
فالأصل رَوِيتُ من الماء رِيّاً. وقال الأصمعي: رَوَيْت على أهلي أَرْوِي رَيّاً. وهو راوٍ من قومٍ رُواةٍ، وهم الذين يأتونهم بالماء.
فالأصل هذا، ثمّ شبِّه به الذي يأتي القومَ بِعْلمٍ أو خَبَرٍ فيرويه، كأنَّه أتاهم برِيِّهم من ذلك.
(روب)
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR3.718 harf- الروح والروح في الأصل واحد، وجعل الروح اسما للنفس، قال الشاعر في صفة النار:
*فقلت له ارفعها إليك وأحيها**بروحك واجعلها لها قيتة قدرا*
(البيت لذي الرمة من قصيدة له مطلعها:
*لقد جشأت نفسي عشية مشرف ** ويوم لوى حزوى فقلت لها صبرا*
وتسمى هذه القصيدة أحجيه العرب؛ والبيت في ديوانه ص 246؛ والبصائر 3/103؛ واللسان (حيا) )
وذلك لكون النفس بعض الروح كتسمية النوع باسم الجنس، نحو تسمية الإنسان بالحيوان،
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR2.553 harfر و ح
الملائكة خلق الله روحاني.
ووجدت روح الشمال وهو برد نسيمها.
ويوم راح وليلة راحة.
وتقول: هذه ليلة راحه للمكروب فيها راحه.
وريح الغدير: ضربته الريح.
وغصن مروح.
لعينـك يـوم البيـن أسـرع واكفـاً من الفنن الممطـور وهـو مـروح وطعام مرياح: نفاخ يكثر الرياح في البطن واستروح السبع واستراح: وجد الريح.
وأروحني الصيد: وجد ريحي.
وأروحت منه طيباً.
وأروح اللحم وغيره:
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR yok32.575 harfالرِّيحُ: نَسِيم الهواء، وكذلك نَسيم كل شيء، وهي مؤنثة؛ وفي التنزيل: كَمَثَلِ رِيحٍ فيها صِرٌّ أَصابت حَرْثَ قوم؛ هو عند سيبويه فَعْلٌ، وهو عند أَبي الحسن فِعْلٌ وفُعْلٌ.
والرِّيحةُ: طائفة من الرِّيح؛ عن سيبويه، قال: وقد يجوز أَن يدل الواحد على ما يدل عليه الجمع، وحكى بعضهم: رِيحٌ ورِيحَة مع كوكب وكَوكَبَةٍ وأَشعَر أَنهما لغتان، وجمع الرِّيح أَرواح، وأَراوِيحُ جمع الجمع، وقد حكيت أَرْياحٌ
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR1.798 harf* ر و ح * * الرُّوحُ * يذكر ويؤنث والجمع * الأرْواحُ * ويسمى القرآن وعيسى وجبرائيل عليهما السلام روحا والنسبة إلى الملائكة والجن * رُوحانِيٌّ * بضم الراء والجمع روحانيون وكذا كل شيء فيه روح روحاني بالضم ومكان * رَوْحَانِيٌّ * بفتح الراء طيب وجمع الريح * رِيَاحٌ * و * أرْيَاحٌ * وقد تجمع على * أرْوَاحٌ * و * الرِّيحُ * أيضا الغلبة والقوة ومنه قوله تعالى ﴿وتذهب ريحكم﴾ و * الرَّوْحُ * بالفتح من
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR37.536 harfالروح، بالضم النفس. وفي التهذيب: قال أبو بكر بن الأنباري: الروح والنفس واحد، غير أن الروح مذكر، والنفس مؤنثة عند العرب. وفي التنزيل: ويسألونك عن الروح قل الروح من أمر ربي وتأويل الروح أنه ما به حياة الأنفس . والأكثر على عدم التعرض لها، لأنها معروفة ضرورة. ومنع أكثر الأصوليين الخوض فيها لأن الله أمسك عنها فنمسك؛ كما قاله السبكي وغيره. وروى الأزهري بسنده عن ابن عباس في قوله: ويسألونك عن الروح
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR55.641 harfرَاحَ
1 رَاحَ ذ , (S, Msb, K,) sec. pers. رِحْتَ, (Msb,) aor. يَرَاحُ, (S, Msb, K,) inf. n. رِيحٌ; (K;) and aor. يَرُوحُ, (Msb, TA,) inf. n. رَوْحٌ, (Msb,) or رُؤُوحٌ; (TA;) It (a day) was violently windy. (S, Msb, K.) And راح, aor. يَرُوحُ, inf. n. رُؤُوحٌ, It (a day) was one of good, or pleasant, wind. (TA.) ― -b2- راح, aor. يَرَاحُ, inf. n. رَوْحٌ, It was, or became, cool and pleasant [by
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR3.793 harfرَاحَ
رَاحَ ( w ) U ( n. ac. رَوَاْح 22 ),
a. Set out, journeyed in the evening; did in the evening.
b. Set off, started; journeyed.
c. ( n. ac. رَوْح 1 , رَوَاْح 22 ) [ acc. or Ila ], Went, came to.... in the evening.
d. A ( n. ac. رِيْح [ رَاْوِح 21 ]), Was windy; was exposed to, felt the wind.
e. Blew about, affected, smote ( wind ).
f. Put forth leaves.
g. ( n. ac. رَاحَة [
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR112.390 harfروح
رَاحَ - يَرَاحُ (رَاحَ - يَرِيحُ) - رِيْح - رِيَاح - رُوْح
رَاحَ - يَرَاحُ (رَاحَ - يَرِيحُ) + الكائن + شيئاً: ضد " نفخ": يشفط ويسحب الهواء نحوه فيصيبه أو يدخله ريح: تصله نسمة أو عصفة من تحرك الهواء
رَاحَ - يَرَاحُ + الكائن + شيئاً (وخاصة للهواء والغازات): يشمه ويشفطه ويسحبه نحوه
رِيْح: على وزن " فـِعـْل " اسم فعل " رَاحَ - يَراحُ ": تحرك
Sîgalar(32)
Mücavir kökler99 mücavir (289 toplam)
- رسل
19 ortak ayet · Saçak demektir
- نفخ
6 ortak ayet · Körük demektir
- عصف
4 ortak ayet · Bir vadide tek yönde esen rüzgar demektir
- صرصر
3 ortak ayet · Dondurucu
- أيد
4 ortak ayet · Yed el veya kol demektir
- قدس
4 ortak ayet · Cemaatlerin toplandığı yerde önderin durduğu yerdir
- سحب
4 ortak ayet · Fışkıran sudur
- مريم
5 ortak ayet · Meryem
- بنو
8 ortak ayet · Oğullar
- جري
6 ortak ayet · Cariye yelkenli sandal demektir
- عيسى
4 ortak ayet · İsa
- نزل
10 ortak ayet · “Nezle” konaklama yeri demektir
Geçtiği ayetler(52)
وَهُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذَا أَقَلَّتْ سَحَابًا …
RüzgarlarO’dur ki rahmetinin önünde rüzgarı müjdeci olarak gönderir. Nihayet bunlar, ağır yüklü bulutları yüklendiğinde; Biz, onu ölü bir memlekete gönderir, su indirir ve onunla her tür mahsulleri yetiştiririz. İşte ölüleri de böylece çıkarırız. Ta ki iyice düşünüp ibret alasınız.
وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَمَا أَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ
RüzgarlarRüzgarları da aşılayıcı olarak gönderdik, gökten su indirip onunla sizi suladık. Yoksa siz onu biriktiremezdiniz.
وَهُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً طَهُورًا
RüzgarlarVe O’dur; rüzgarları rahmetinin önünde müjdeci gönderen. Ve Biz; gökten tertemiz bir su indirdik.
أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَنْ يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ أَئِلَهٌ مَعَ اللَّهِ تَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ
RüzgarlarYoksa, karanın ve denizin karanlıklarında size yol bolduran ve rahmetinin önünde rüzgarları müjdeci olarak gönderen mi? Allah’ın yanında başka bir ilah mı? Allah; onların koştukları ortaklardan münezzehtir.
وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّيَاحَ مُبَشِّرَاتٍ وَلِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
RüzgarlarRüzgarları müjdeciler olarak göndermesi, rahmetinden size tattırması emri ile gemilerin yüzmesi ve lutfundan rızık istemeniz O’nun ayetlerindendir. Belki şükredersiniz.
اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَيَبْسُطُهُ فِي السَّمَاءِ كَيْفَ يَشَاءُ وَيَجْعَلُهُ …
RüzgarlarAllah, O’dur ki; rüzgarları gönderip bulutları yürütür ve onları dilediği gibi gökte yayar ve kısım kısım yığar. Nihayet sen de aralarından yağmurun çıktığını görürsün. Allah’ın kullarından dilediğine verdiği yağmurla onlar hemen seviniverirler.
وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا كَذَلِكَ النُّشُورُ
RüzgarlarAllah, O’dur ki; bulutları yürüten rüzgarlar göndermiştir. Biz, onu ölü bir memlekete sürüp onunla yeri ölümünden sonra diriltiriz. İşte diriliş de böyledir.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | روح |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Ecvef (vâvî) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | نفس, حيي, نسم |
| Zıt Kök | موت |
| Çekirdek Özet 1 | Genişlik, ferahlık, kesintisiz akış ve hareketi sağlayan görünmez esinti veya canlılık ilkesi |
| Çekirdek Özet 2 | Varlık hiyerarşisinde maddî bedene veya donuk yapıya can, vahiy, kuvvet ve ilahi soluk bahşetme |
| Çekirdek Özet 3 | Zahir ile bâtın arasındaki temasın, ilahi emrin ve hayat dinamizminin kurucu taşıyıcısı |
| Kritik Hata Riski | Ruh kavramını yalnızca biyolojik can ya da felsefi töz olarak daraltıp Kur'an'daki vahiy, melekî güç ve ilahi destek boyutlarını gözden kaçırma |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| رو | Yayılma, akış, arayış ve durağanlıktan çıkma dinamiği; رود (arama, yönelme), روض (suyla genişleme), روع (ürperme, ani hareket), روغ (kıvrılma, akma), روم (isteme, talep) köklerinde olduğu gibi bir yöne doğru akıcı hareket potansiyeli | ح | Sınırları aşan, ferahlatan, kapalı alanı açıp nefes aldıran ve canlılığı sürekli kılan nüfuz edici bir akışa ve dinamik esintiye dönüşme |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | Varlığın üst boyutunu, yönetici ve başlatıcı ilkeyi, idrak ve kaynağı temsil eder. |
| و | Çengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturma | İki düzlemi birbirine tutturan, görünmeyen bağı ve sürekliliği sağlayan köprü işlevini yüklenir. |
| ح | Çit, duvar; çevirme, koruma, ayırma | Çevrelenmiş alanı, bedeni, sınırı koruma ve gerektiğinde bu sınırın içinden geçebilme kapasitesini gösterir. |
| روح | Üst kaynaktan inip beden çitine/sınırına bağlanan ve ona hayat üfleyen görünmez dinamizm | Başlangıç ve üst ilkeden (ر) gelen hayat bağının (و), bedensel çitin/muhafazanın (ح) içine nüfuz ederek onu canlandırması ve genişletmesi hareketidir. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Havanın hareketi, esinti, göğsün genişleyip nefes alması, günün sıcaklığının kırıldığı ikindi sonrası serinlik vakti (revâh) ve hayvanların akşam serinliğinde ağıla dönmesi (irâha). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | İmruü'l-Kays şiirinde yorulan ve soluklanan varlığın nefes alıp rahatlaması bağlamında kullanılmıştır. A'şâ'nın beytinde ise akşam vaktinde yuvalarına dönen kuşlar kastedilerek şöyle denir: مَا تَعِيفُ اليَوْمَ فِي الطَّيْرِ الرَّوَحْ / مِنْ غُرَابِ البَيْنِ أَوْ تَيْسٍ بَرَحْ |
| Erken Arapça kullanım | Zü'r-Rumme'nin ateş yakarken ateşi canlandırmak için üflenen nefesi nitelediği beytinde geçer: فَقُلْتُ لَهُ ارْفَعْهَا إِلَيْكَ وَأَحْيِهَا / بِرُوحِكَ وَاجْعَلْهَا لَهَا قِيتَةً قَدْرَا |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, el-Müfredât, Lisânü’l-Arab.
Sami etimolojik katman
Arapça روح kökü, Afro-Asyatik dil ailesinin Sami kolunda rüzgar, hava akımı, nefes ve hayati ilke anlam alanını temsil eden en köklü ve yaygın arkaik çekirdeklerden biridir. İbranicede rûaḥ (רוּחַ) hem fiziksel esinti ve hava akımını hem de canlılara hayat veren nefesi, Tanrı'nın yaratıcı ve esinlendirici ruhunu ifade eder. Süryanicede rūḥā (ܪܘܚܐ) kelimesi benzer şekilde can, esinti, koku ve Kutsal Ruh anlamlarında kullanılır. Akadcada rīḫu / rēhu biçimleri daha çok tohum ve dölleme bağlamına kaysa da, esinti ve üfleme manasıyla bağlantılıdır; ayrıca Batı Sami sahasında Ugaritçe rḥ (esinti, koku, ruh) biçiminde belgelenmiştir. Bütün bu dillerdeki ortak anlamsal çekirdek; elle tutulamaz, gözle görülemez fakat etkileri bütünüyle hissedilir olan hareketli hava akımı ve bu akımın canlı varlıktaki soluk/hayat biçimidir. Arapçada bu kök bir yandan fiziksel rüzgar (ريح), koku (رائحة) ve günün serinleme vakti (رواح) gibi somut alanlarda çeşitlenirken, diğer yandan ferahlık (روح), dirilik ve vahiyle gelen melekî kudret (روح) şeklinde en yüksek soyut mertebesine ulaşmıştır.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | ريح ve روح ayrışması | Kökün aslı vâvîdir; esinti ve koku anlamında kesre sebebiyle yâ'ya dönüşerek ريح olmuş, hayat ve ferahlık anlamında ise asıl harf korunarak روح ve روح biçimleri doğmuştur. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice rûaḥ, Süryanice rūḥā, Ugaritçe rḥ | Bütün Kuzeybatı Sami dillerinde esinti, görünmez ilahi kudret, nefes ve manevi varlık anlamlarını eşzamanlı taşır. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Antik Mısır ve Berberi dillerindeki nefes/can kökleri | Afro-Asyatik katmanda canlılığın soluk alma ve hava transferiyle eşitlendiği genel tasavvurun yansımasıdır. | Muhtemel |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha, Lisânü’l-Arab.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| روح | Anlamlı | Genişlik, rüzgar, can, ferahlık | Havanın esmesi, canlılık nefesi, rahatlama ve melekî boyut. | Hedef kök; Kur'an'da geçer. |
| رحو | Anlamlı | Değirmen taşı, dönme | Bir eksen etrafında dairesel hareket yapma, öğütme ve geniş daire çizme. | Hedef kökle akış ve dairesel hareket yakınlığı; Kur'an'da geçmez. |
| ورح | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu dizilişte bağımsız bir kök kaydı bulunmamaktadır. | Kur'an'da geçmez. |
| وحر | Anlamlı | İç öfkesi, keler/kertenkele türü | Göğüste biriken kin ve hararet; zehirli küçük sürüngen. | Hedef kökteki ferahlığın zıddı olan iç daralması; Kur'an'da geçmez. |
| حرو | Anlamlı | Acılık, yakıcılık, ısı | Boğazda ve dilde hissedilen hararet, yakıcı his. | Hedef kökün serinlik ve esinti boyutunun zıddı; Kur'an'da geçmez. |
| حور | Anlamlı | Dönüş, değişim, arılık | Bir durumdan diğerine dönme, gözdeki ak ve karanın netliği, başa sarma. | Dinamik değişim ve akış ortaklığı; Kur'an'da geçer. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| روح | Merkez | Hayat, nefes, vahiy, dinamik güç | Maddeden bağımsız veya maddeyi canlandıran görünmez, ferahlatıcı ve hareket ettirici ilahi güç. | Varlık hiyerarşisinde üst ilkeyi ve canlandırıcı soluğu temsil eder. |
| نفس | Komşu | Nefis, biyolojik benlik, can | روح ilahi kaynaktan gelen üst diri ilkeyken, نفس bu ilkenin bedenle birleşmesinden doğan bireysel şahsiyet ve arzulardır. | Bireyselleşmiş bilinç ve bedensel canlılık. |
| حيي | Komşu | Hayat, dirilik | حيي dirilik durumunun kendisi ve zıddı ölümdür; روح ise bu hayatı meydana getiren ve taşıyan esasi sebeptir. | Canlı olma vasfı ve organizmanın fonksiyonelliği. |
| نسم | Komşu | Hafif esinti, soluk | نسم rüzgarın en hafif, yumuşak dokunuşudur; روح ise hem fiziksel fırtınayı hem manevi kudreti kapsayan tümel kuvvettir. | Zayıf ve latif soluk. |
| موت | Zıt | Ölüm, donukluk, hareketsizlik | روح çekildiğinde veya esinti durduğunda varlığın girdiği fonksiyon yitimi ve çözülme hali. | Canlılığın, hareketin ve bilincin sona ermesi. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | روح | Hayat üflemesi, vahiy, rüzgar, ferahlık | Maddi esintiden ilahi emir ve vahye kadar uzanan çok katmanlı dinamizm. | Kesin |
| Latince | Spiritus, Anima, Ventus | Soluk, ruh, esinti, rüzgar | Spiritus (nefes alma, ruh) kökün hem hava hem can boyutunu tam karşılar; anima bireysel cana daha yakındır. | Güçlü |
| İngilizce | Spirit, Breath, Wind, Relief | Ruh, soluk, rüzgar, rahatlama | Spirit zihinsel ve ilahi boyutu verirken fiziksel esinti için wind, ferahlık için relief kelimelerine bölünür. | Güçlü |
| Almanca | Geist, Hauch, Wind, Trost | Ruh, üfleme, rüzgar, teselli | Geist ilahi ve zihni tarafı karşılar; fiziksel soluk Hauch, kökün روح (ferahlık) yönü ise Trost/Erleichterung ile örtüşür. | Güçlü |
| Fransızca | Esprit, Souffle, Vent | Ruh, soluk, rüzgar | Souffle can verici üflemeyi, esprit zihni/meleki hakikati, vent ise fiziksel esintiyi karşılar. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Robert Dictionnaire.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| الرُّوحُ الأمِينُ / رُوحُ القُدُسِ | Cebrail (a.s.) | Vahyi peygamberlere indiren güvenilir melekî elçi bağlamında (Şu‘arâ 26:193, Bakara 2:87). |
| رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا | Vahiy ve Kur'an | Manevi ölüleri dirilten, topluma can veren ilahi mesaj ve şeriat bağlamında (Şûrâ 42:52, Mü'min 40:15). |
| مِنْ رُوحِي / مِنْ رُوحِنَا | İnsana üflenen hayat/bilinç nefesi | Âdem'in yaratılışı ve Hz. İsa'nın Meryem'e ilka edilişi bağlamında (Hicr 15:29, Enbiyâ 21:91). |
| رَوْحِ اللَّهِ | İlahi rahmet, ferahlık ve ümit | Zorluk ve kederden kurtuluş, ilahi yardımın sağladığı iç genişliği bağlamında (Yûsuf 12:87). |
| الرِّيَاح / الرِّيح | Maddi rüzgar, rahmet müjdecisi veya azap fırtınası | Tabiat olayları, bulutların sürülmesi, gemilerin yüzdürülmesi veya kavimlerin helaki bağlamında (A‘râf 7:57, Fussilet 41:16). |
| وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ | Güç, kuvvet, heybet ve devlet | Toplumsal dayanışmanın bozulması sonucu siyasi ve askeri kudretin dağılması bağlamında (Enfâl 8:46). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Ruhun mahiyeti ve yaratılmışlığı | Ruhun cisim mi araz mı yoksa mücerred cevher mi olduğu, kadim mi hâdis mi olduğu ve İsrâ 17:85 ayetindeki sınır. | Ruhun ilahi emre bağlı, yaratılmış latif bir cevher olduğu yönünde yoğunlaşma. |
| Fıkıh | Cenine ruh üflenmesi, ölüm anı, vasiyet ve av hayvanı | Ceninin ne zaman hukuken birey sayılacağı (120 gün tartışması) ve beyin ölümü ile ruhun bedenden ayrılma tespiti. | Biyolojik hareketlilik, hukuki şahsiyetin başlangıcı ve hayatın sona ermesi. |
| Tefsir | Emr-i ilahi, vahyin ruh olarak adlandırılması | "Ruh Rabbimin emrindendir" ifadesinin bilgi sınırını mı yoksa ruhun gayb/emir alemine ait oluşunu mu gösterdiği. | İnsanı dirilten can ile toplumu dirilten vahiy arasındaki ontolojik paralellik. |
| Hadis | Ruhların cesetlerden önce yaratılması, kabir ahvali | Ruhların tanışan ordular gibi olması ("el-ervâhu cunûdun mücennedetün") ve ölüm sonrası ruhun yükselişi. | İnsan benliğinin bedenden bağımsız ahlaki ve manevi çekirdeği. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İlahi bildirim ve diriliş | Vahiy ve Melek | Kuru toprağa can veren yağmur gibi, ölü nefislere ve toplumlara hakikat soluğu üflemek | Vahiy olmaksızın din mekanik bir ritüeller yığınına döner; ruh dini canlı kılar. | Kesin |
| İlmi | Yöntem ve paradigmatik motivasyon | Anlama ve keşif aşkı | Formel kuralların ötesine geçerek bilginin amacını ve canlı hikmetini kavramak | Salt ezber ve mekanik bilgi ölüdür; ilmin ruhu hakikate ulaştıran bilinçtir. | Güçlü |
| Siyasi | Toplumsal dayanışma ve ortak irade | Kolektif güç ve caydırıcılık | Dağılmayı önleyen ortak ülkü ve siyasal heybet ("rîh") | Enfâl 4:46'da geçtiği üzere ihtilaf siyasi rüzgarı/iktidarı yok eder. | Kesin |
| İktisadi | Piyasa dinamizmi ve dolaşım | İktisadi likidite ve üretim şevki | Piyasada sermaye ve malların kesintisiz, ferah bir şekilde akışını sağlamak | Tıkanmış piyasa nefessiz kalmış beden gibidir; adil ticaret iktisadi canlılığı temin eder. | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kinetik enerji, termodinamik akış ve dalga fonksiyonu | Durgun kütleye hareket veren enerji transferi; basınca ve sıcaklık farkına bağlı olarak gazların esinti/rüzgar oluşturması ve potansiyelin kinetiğe dönüşmesi. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kolektif bilinç, moral ve kurumların kurucu felsefesi | Bir toplumu veya kurumu sadece maddi iskeletten ibaret olmaktan çıkarıp ona yön, yaşama gayesi ve motivasyon veren manevi/kültürel dinamizm. | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca bedeni terk edince hayaletimsi bir varlığa dönüşen töz ya da soyut bir psikolojik durum olarak algılamak; vahiy ve güç boyutunu dışarıda bırakmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kök; fiziksel rüzgardan (meteoroloji) vahye (epistemoloji), siyasi heybetten (sosyoloji) Hz. İsa'nın ve insanın yaratılışındaki ilahi üflemeye (ontoloji) kadar geniş bir dinamizm spektrumudur. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ruh sadece mistik bir kavram sayıldığında, ayetlerdeki toplumsal rüzgar (güç), vahiy (canlandırıcı bilgi) ve melekî müdahale kavramları sekteye uğrar; ayetler hayattan kopuk teorik bir alana hapsedilir. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın varlık ve bilgi teorisinin kilit taşıdır. Fizik alemdeki rüzgar ile gayb alemindeki melek ve vahiy arasındaki yapısal bağı kurarak ilahi fiillerin kainattaki tecellisini açıklar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Yaratılış ayetlerinde (Âdem ve İsa a.s.), vahyin mahiyetini açıklayan ayetlerde (Şûrâ, Mü'min), peygamberlerin teyidinde (Bakara, Mâide) ve tabiat-kıyamet tasvirlerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Vahyi peygamberin iç dünyasından doğan sübjektif bir tecrübe sanan yaklaşımları çürütür; vahyin dışarıdan, emir aleminden gelen nesnel ve diriltici bir ilahi nefes/kudret olduğunu gösterir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamHavanın yer değiştirmesiyle oluşan ferahlatıcı esinti, ciğerlere çekilen nefes ve günün sıcağının kırıldığı ikindi sonrası serinlik.
- Soyut anlamDonuk ve cansız maddeye nüfuz ederek ona hayat, şuur, hareket, manevi güç ve ilahi irtibat bahşeden aşkın ilke.
- Sistematik karşılıkMaddi formların (beden, toplum, kurum) çöküşünü engelleyen, onlara canlılık, meşruiyet ve fonksiyonel enerji sağlayan ilahi emir akışı.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklaması
Modelde canlandırıcı ve harekete geçirici ruh dinamiğini temsil eder. ilahi emir veya enerji girdisindeki değişimi, bu değişimin aktarıldığı zaman dilimini, ise formun (beden veya toplum) bu etkiyi kabul etme kapasitesini ve hayat alanını gösterir. Böylece ruh, durağan yapıya birim zamanda aktarılan dinamik tesirin formla kurduğu hayat bağını sembolize eder.