سبط
س - ب - ط
KÖK- 5 geçiş
- 5 ayet
- 3 sîga
- 12 sözlük
Kur'an'daki karşılığı: Ve oymaklar
Notlarım
Sözlükler(12)
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.802 harfباب السين والطاء والباء معهما
ب س ط، س ب ط، ط ب س مستعملات
بسط:
البَسطُ نقيض القَبْض.
والبَسيطةُ من الأرض كالبساط من المَتاع، وجمعه بُسُط.
والبَسْطةُ: الفضيلة على غيرك، قال اللهُ- جلّ وعزَّ-: "وزاده بَسْطةً في العِلْم والجِسم".
والبَسيط: الرجلُ المُنَبسِطُ اللسان، والمَرأة بسيطةٌ، وقد بَسُطَ بَساطةً، والصاد لغةٌ.
وبَسَطَ الينا فلانٌ يَدَه بما نُحِبُّ ونكرهُ.
وانَّه ليَبْسُطني ما بَسَطَكَ
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR879 harfشِعْرٌ سَبْطٌ وسِبْطٌ، أي مسترسِلٌ غير جعدٍ. وقد سَبِطَ شعره بالكسر يَسْبَطُ سَبَطاً. ورجلٌ سَبِطُ الشعرِ وسَبِطُ الجسم وسَبْطُ الجسم أيضاً إذا كان حَسَنَ القَدِّ والاستواءِ. قال الشاعر:
فجاءتْ به سَبْطَ العظامِ كأنَّماعِمامتُه بَيْنَ الرجالِ لِـواءُ
وقولهم: مالي أراك مُسْبِطاً، أي مُدَلِّياً رأسَك كالمهتمّ مسترخيَ البدن. وأَسْبَطَ الرجلُ، أي امتدَّ وانْبَسَطَ على الأرض من الضَرب. والتَبْسيط
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR7.702 harfس ط ب
سبط ، سطب ، بسط ، بطس ، طبس ، طسب : ( مستعملة ) .
أهمل الليث : سطب ، وطبس ، وبطس .
سطب : ورَوَى أبو العبّاس عن ابن الأعرابيّ أنّه قال : المساطِب : سنادِينُ الحدّادين .
قال : والمطَاسِب : المِياه السُّدْم ، الواحدة سَدُوم .
وقال أبو زيد : هي المَسْطبة ، وهي المَجَرّة ، ويقال للدّكّان يَقعُد الناسُ عليه : مَسْطَبة ؛ سمعْتُ ذلك من العرب .
بطس : قال الفرّاء : بِطْياسُ : اسمُ موضع على بِنَاءٍ
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR9.637 harf(باب السين والباء وما يثلثهما)
(سبت) السين والباء والتاء أصلٌ واحد يدلُّ على راحةٍ وسكون. يقال للسَّير السهل اللّين. سَبْتٌ. قال:
ومطوِيّة الأقرابِ أمّا نَهارُها *** فسَبْتٌ وأما ليلُها فَذَمِيل([1])ثمّ حُمل على ذلك السَّبْت: حلق الرّأس. ويُنشَد في ذلك ما يصحح هذا القياسَ، وهو قولُه:
* يُصبح سكرانَ ويُمسِي سَبْتَا([2]) *
لأنَّه يكون في آخر النهار مُخْثِراً([3]) قليلَ الحركة فلذلك يقال للمتحيِّر
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR426 harf- أصل السبط: انبساط في سهولة، يقال: شعر سبط، وسبط، وقد سبط سبوطا وسباطة وسباطا، وامرأة سبطة الخلقة، ورجل سبط الكفين: ممتدهما، ويعبر به عن الجود، والسبط: ولد الولد، كأنه امتداد الفروع، قال: ﴿ويعقوب والأسباط﴾ [البقرة/136]، أي: قبائل كل قبيلة من نسل رجل، وقال تعالى: ﴿وقطعناهم اثنتي عشرة أسباطا أمما﴾ [الأعراف/160]، والساباط: المنبسط بين دارين. وأخذت فلانا سباط، أي: حمى تمطه، والسباطة خط من قمامة،
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR743 harfس ب ط
هو سبطه وهم أسباطه والحسن والحسين سبطا رسول الله صلى الله تعالى عليه وسلم.
وتقول: كيف يتفق الأسباط والأقباط.
ويقال: قبائل العرب وأسباط اليهود وقريظة والنضير سبطان.
وشعر سبط بالفتح والكسر والسكون: غير جعد.
قال: وساقيان سبط وجعد وقد سبط وسبط سباطة وسبوطة.
وبال في سباطة القوم وهي كناستهم.
وقعدت في الساباط وهي سقيفة بين دارين تحتها طريق نافذ.
ومن المجاز: رجل سبط
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR8.927 harfالسَّبْطُ والسَّبَطُ والسَّبِطُ: نقيض الجَعْد، والجمع سِباطٌ؛ قال سيبويه: هو الأَكثر فيما كان على فَعْلٍ صِفةً، وقد سَبُطَ سُبُوطاً وسُبُوطةً وسَباطةً وسَبْطاً؛ الأَخيرة عن سيبويه. والسَّبْطُ: الشعر الذي لا جُعُودة فيه. وشعر سَبْطٌ وسَبِطٌ: مُسْتَرْسِلٌ غير جَعْدٍ. ورجل سبْطُ الشعر وسَبِطُه وقد سَبِطَ شعرُه، بالكسر، يَسْبَطُ سَبَطاً. وفي الحديث في صفة شعره: ليس بالسَّبْطِ ولا بالجَعْدِ القَطِطِ؛
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR671 harf* س ب ط * شعر * سَبِطٌ * بفتح الباء وكسرها أي مسترسل غير جعد وقد * سَبِطَ * شعره من باب طرب ورجل * سَبِطُ * الشعر و * سَبِطُ * الجسم و * سَبْطُ * الجسم أيضا مثل فَخِذ وفَخْذ إذا كان حسن القد والاستواء و * السِّبْطُ * واحد * الأَسْبَاطِ * وهم ولد الولد والأَسْبَاطِ من بني إسرائيل كالقبائل من العرب وقوله تعالى ﴿وقطعناهم اثنتي عشرة أسباطا أمما﴾ إنما أنث لأنه أراد اثنتي عشرة فرقة ثم أخبر أن الفرق
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR11.199 harfالسبط، بالفتح ويحرك، وككتف، الأخير لغة الحجاز: نقيض الجعد من الشعر: المسترسل الذي لا حجنة فيه، وكان شعر رسول الله صلى الله عليه وسلم لا جعدا ولا سبطا، أي كان وسطا بينهما. وقد سبط الرجل، ككرم، وسبط شعره، مثل فرح، سبطا، بالفتح كما هو مضبوط عندنا، أو هو بالتحريك كما في الصحاح، وسبوطا وسبوطة، بضمهما، وسباطة، بالفتح، وهو لف ونشر غير مرتب. والسبط، ككتف: الطويل الألواح من الرجال المستويها، بين السباطة،
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR11.916 harfسَبِطَ
1 سَبِطَ ذ , aor. سَبَطَ ; (Sb, S, M, Msb, K;) and سَبُطَ, aor. سَبُطَ ; (M, Msb, K;) inf. n. سَبَطٌ, of the former verb, (S, Msb,) or سَبْطٌ, (so in the K, as is remarked in the TA,) and سُبُوطَةٌ, (M, Msb, K,) which is of the latter verb, (M, Msb,) and سَبَاطَةٌ and سُبُوطٌ, (M, K,) which are also of the latter verb; (M;) It (hair, S, Msb) was, or became, lank, not crisp: (S, M, * Msb,
سَبِطَ 1 سَبِطَ ذ , aor. سَبَطَ ; (Sb, S, M, Msb, K;) and سَبُطَ, aor. سَبُطَ ; (M, Msb, K;) inf. n. سَبَطٌ, of the former verb, (S, Msb,) or سَبْطٌ, (so in the K, as is remarked in the TA,) and سُبُوطَةٌ, (M, Msb, K,) which is of the latter verb, (M, Msb,) and سَبَاطَةٌ and سُبُوطٌ, (M, K,) which are also of the latter verb; (M;) It (hair, S, Msb) was, or became, lank, not crisp: (S, M, * Msb, K: *) or the former verb is used in this sense, said of hair; and the latter is said of a man, signifying he was, or became, lank, not crisp, in his hair. (TA.) ― -b2- سَبَاطَةٌ, relating to a man, also signifies The being tall: (M:) or the being long in the [bones called] أَلْوَاح [pl. of لَوْحٌ], and even therein. (TA.) ― -b3- Also سَبُطَ, inf. n. سَبَاطَةٌ; (M, TA;) and سَبِطَ, inf. n. سَبَطٌ; (M;) (tropical:) He (a man) was, or became, easy, or facile, بِالْمَعْرُوفِ in beneficence. (M, TA.) And سُبُوطَةٌ is likewise expl. as signifying (tropical:) The being liberal, bountiful, or munificent. (M, TA.) ― -b4- And سَبَاطَةٌ, relating to rain, (tropical:) The being abundant and extensive. (Sh, K, TA.) [― -b5- See also the part. n. سَبِطٌ.] -A2- سَبَطَ عَلَيْهِ العَطَآءَ (tropical:) He gave to him successive and large gifts. (Sgh, TA.) -A3- سُبِطَ He was affected with fever. (Sgh, K.) [See سَبَاطِ.]
سَبَّطَتْ 2 سَبَّطَتْ ذ , (M, K, &c.,) inf. n. تَسْبِيطٌ, (S, K,) She (a camel, AZ, As, M, K, and a ewe, K) cast her young one, or fœtus, in an incomplete state: (M, K:) or before its form was apparent; (AZ, K;) like أَجْهَضَتْ and رَجَعَتْ: (AZ:) or when its fur had grown, before completion; as also سَبَّغَتٌ: (As, TA:) or سبّطت بِوَلَدِهَا she (a camel) cast her young one when its hair had grown: and سبّطت she (a ewe) cast her young one, or fœtus, abortively. (S.) The epithet applied to her in this case is ↓ مُسَبِّطٌ [without ة]. (M, K.)
اسبط 4 اسبط ذ He (a man, S, M) extended himself, or became extended or stretched, (S, M, K, TA,) upon the ground, (S, TA), in consequence of being beaten, (M, K, TA,) &c.: (TA:) he fell (M, K, TA) upon the ground, (TA,) and was unable to move, (M, K, TA,) by reason of weakness, (M, TA,) or from drinking medicine, or some other cause; on the authority of AZ: (M:) he fell upon the ground, and became extended or stretched, in consequence of being beaten, or from disease, and in like manner from drinking medicine. (TA.) And اسبط بِالأَرْضِ He clave to the ground. (Ibn-Jebeleh, M, K.) ― -b2- He was silent, by reason of fear, or fright: (M, L, K:) he was silent and still; or he lowered his eyes, looking towards the ground, and was still. (O.) ― -b3- اسبط فِى نَوْمِهِ He shut, or closed, his eyes, or eyelids, in his sleep. (Sgh, K.) ― -b4- اسبط عَنِ الأَمْرِ He feigned himself negligent of the thing or affair, inattentive to it, or heedless of it. (Sgh, K.)
سَبْطٌ سَبْطٌ ذ : see سَبِطٌ, throughout.
سِبْطٌ سِبْطٌ ذ A grandchild; (S, Msb, K;) a son's child, and a daughter's child: (M, TA:) pl. أَسْبَاطٌ; (S, Msb, TA;) which is commonly used by the vulgar as signifying daughters' children; distinguished by them from أَحْفَادٌ [which they apply to son's children, pl. of حَفِيدٌ]; but the leading lexicologists expressly declare that it includes sons' children and daughters' children, as it is said to do by ISd: IAar explained سِبْطٌ and سِبْطَانِ and أَسْبَاطٌ as signifying the particularly distinguished, and choicest, of children. (TA.) It is said in a trad., (TA,) الحَسَنُ وَالحُسَيْنُ سِبْطَا رَسُولِ اللّٰهِ El-Hasan, and El-Hoseyn are the two grandsons of the Apostle of God. (M, TA. *) ― -b2- A tribe of the Jews: pl. أَسْبَاطٌ: (M, Msb, K:) سِبْطٌ (M) and أَسْبَاطٌ (S, Msb) in relation to the Jews, (M, Msb,) or [rather] the Children of Israel, (S,) being like قَبِيلَةٌ (M) and قَبَائِلُ (S, Msb) in relation to the Arabs: (S, M, Msb:) and the former are thus called to distinguish them from the children of Ishmael. (M, TA.) In the phrase, وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَىْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا [And we divided them into twelve divisions, tribes], (S, M, K,) in the Kur [vii. 160], (S, M,) اسباطا is a substitute (S, M, K) for اثنتى عشرة, (S, M,) not a specificative, (S, M, K,) because the specificative may only be a sing.; (S, M;) the meaning being وقطّعناهم اثنتى عشرة فِرْقَةً اسباطًا, (Akh, Zj, S,) and therefore the numeral is fem.; (Akh, S;) or this is a mistake; for it should be فِرَقًا اثنتى عشرة; and therefore the numeral is fem. (Abu-l-'Abbás, TA.) Accord. to Ktr, you say, هٰذَا سِبْطٌ and هٰذِهِ سِبْطٌ, and هٰؤُلَآءِ سِبْطٌ and using سبط as a pl., meaning فِرْقَةٌ. (TA.) The saying كَأَنَّهُ سِبْطٌ مِنَ الأَسْبَاطِ is [asserted to be] a mistake, inasmuch as its author imagined that سِبْطٌ meant a man: (M:) IDrd ascribes it to El-'Ajjáj or Ru-beh: it occurs in an أُرْجُوزَة by the latter. (Sgh, TA.) [But it is applied to a single man: for] it is said in a trad., (TA,) حُسَيْنٌ سِبْطٌ مِنَ الأَسْبَاطِ, i. e. Hoseyn is [as though he were] a nation of the nations (أُمَّةٌ مِنَ الأُمَمِ K) in goodness; so expl. by Aboo-Bekr: (TA:) or one of the fathers of tribes; because of the multitude of his descendants: or one of the sons of daughters. (So in a marginal note in a copy of the “ Jámi' es-Sagheer ” of Es-Suyootee.) ― -b3- Also A generation (قَرْن) that comes after another. (Zj, TA.) -A2- And سِبْطٌ رِبْعِيَّةٌ, (TA in the present art. and in art. ربع,) or رِبْعِيَّةٌ ↓ سَبَطٌ, (so accord. to a copy of the M, in the present art.,) A palmtree of which the fruit ripens in the end of the summer, or hot-season. (M, TA.)
سَبَطٌ سَبَطٌ ذ : see the next paragraph, first sentence. -A2- Also Such as is fresh of the [plant called] حَلِىّ; one of the plants of the sands; (M;) [i. e.] the [plant called] نَصِىّ, while fresh; (A'Obeyd, S, O, K;) when it has dried up, called حَلِىّ; (A'Obeyd, S, O;) a plant like the ثِيل [q. v.], except that it becomes tall; growing in the sands: (Lth, TA:) n. un. with ة: (Lth, S:) it is one of those that, when they dry up, become white, [as is said of the حَلِىّ,] resembling hoariness, like the ثُمَام [or panic grass]: (AHn, O: in the TA, the نَمَّام:) it is asserted that the Arabs say, “ The صِلِّيَان is the bread of the camels, and the سَبَط is their خَبِيص: ” (AHn, O:) its manner of growth is like [that of] دُخْن [q. v.]; and it is a good pasture: (K:) AHn says, a desert-Arab, of 'Anazeh, told me that its manner of growth is like that of large دُخْن, falling short of [so I render دُونَ, but this also signifies exceeding,] ذُرَة [q. v.], and it has grain like the grain termed بَزْر [q. v.], which will not come forth from its envelopes but by bruising, or pounding, and men extract it and eat it, made into bread, and cooked: (M, O:) the n. un. is with ة: and the pl. is أَسْبَاطٌ. (M.) Also The tree that has many branches and one أَصْل [meaning stem]: (K:) so says Az.; adding that hence is derived أَسْبَاطٌ [pl. of سِبْطٌ]; as though the father represented the tree and the children represented the branches: (TA: [but this is questionable:]) accord. to Abo-Ziyád, a certain tree, (AHn, M, O,) growing in the sands, (AHn, O,) tall, having slender branches, eaten by the camels and the sheep or goats, (AHn, M, O,) and collected by men, who sell it upon the roads (عَلَى الطُّرُقِ), (AHn, O,) or with the tamarisk (مَعَ الطَّرْفَآءِ); (so in the TA;) without blossom and without thorns, having thin leaves of the size of [those of] the كُرَّاث [or leek] (AHn, M, O) when this first comes forth. (AHn, O.) ― -b2- See also the last sentence of the next preceding paragraph.
سَبِطٌ سَبِطٌ ذ and ↓ سَبْطٌ and ↓ سَبَطٌ, (the first and third of these in one copy of the S, and the second alone in another copy of the S, and all in the M and Msb and K,) the first of the dial. of El- Hijáz, (TA,) from سَبِطَ, and the second from سَبُطَ, the last being an inf. n. used as an epithet, (Msb,) Lank, not crisp; (S, M, * Msb, K; *) applied to hair: (S, Msb:) pl. سِبَاطٌ, which is said by Sb to be of the measure most common for a pl. of an epithet of the measure فَعَلٌ, (M,) or فَعْلٌ. (TA.) ― -b2- سَبِطُ الشَّعَرِ, (S, M,) and ↓ سَبْطُهُ, (M,) A man having lank hair: (S, M:) and in like manner سِبَاطٌ, alone, applied to a number of persons. (TA.) ↓ سَبْطٌ is also metonymically applied to (tropical:) A foreigner, like as [its contr.] جَعْدٌ is to an Arab. (TA.) ― -b3- سَبِطٌ also signifies Tall; (M, K;) applied to a man: (M:) or, as also ↓ سَبْطٌ, (TA,) or سَبِطُ الجِسْمِ, (M,) so applied, long in the [bones called] أَلْوَاح [pl. of لَوْح], (M, TA,] and even therein: (TA:) or سَبِطُ الجِسْمِ or ↓ سَبْطُهُ, (accord. to different copies of the K,) or both, (S, TA,) goodly in stature, or person, or proportion, (S, K,) and evenness. (S.) Also Having extended limbs, and perfect in make. (TA.) And سَبِطُ القَصَبِ, and ↓ سَبْطُهَا, A man [long and even, or] extended, and without protuberances, in the bones of the fore arms and the shanks. (TA.) And سَبِطُ البَنَانِ and ↓ سَبْطُهَا, (tropical:) Long in the fingers. (TA.) And سَبِطُ الخَلْقِ A man lank in make: (L in art. رد:) and سَبِطَةُ الخَلْقِ, and ↓ سَبْطَتُهُ, (tropical:) a woman lank, or soft, or tender, in make. (M, Z, TA.) And سَبِطُ السَّاقَيْنِ A man soft, or flaccid, or uncompact, in the shanks. (Ham p. 238.) ― -b4- اليَدَيْنِ ↓ سَبْطُ, (M, K, TA,) and سَبِطُهُمَا, (TA, and so in the CK,) and سَبِطُ الكَفَّيْنِ, (TA,) (tropical:) A man who is liberal, bountiful, or munificent. (M, K, TA.) And سَبِطٌ بِالْمَعْرُوفِ (tropical:) A man easy, or facile, in beneficence. (M, TA.) ― -b5- مَطَرٌ سَبِطٌ, (Sh, TA,) and ↓ سَبْطٌ, (Sh, K,) (tropical:) Rain pouring abundantly and extensively, (Sh, K,) and consecutively. (Sh, TA.)
سِبِطٌّ سِبِطٌّ ذ : see سِبِتٌّ.
سَبَاطِ سَبَاطِ ذ Fever: (M, O, K:) so called because the man attacked by it extends himself, and becomes relaxed: (Skr, O:) or fever attended with shivering, or trembling. (O.)
سُبَاطٌ سُبَاطٌ ذ (AA, S, M, K) and سُبَاطُ, being perfectly and imperfectly decl., (AA, K,) and also written with ش, (TA, and K in art. شبط, ) The name of a month in Greek; (S;) a certain month, [next] before آذَارُ; (K;) the month that is between the winter and the spring; (M;) [the fifth month of the Syrian year, corresponding with February O. S.;] it is in the winter-quarters, and in it is the completion of the day whereof the fractions circulate in the years: when the said day is complete in that month, the people of Syria call that year عَامُ الكَبِيسِ; and when a child is born, or a person arrives from a country, in that year, they consider it fortunate. (Az, TA.) [See كَبِيسٌ.]
سُبَاطَةٌ سُبَاطَةٌ ذ Sweepings, syn. كُنَاسَةٌ, (S, M, Mgh, Msb, K,) which are thrown every day in the courts of houses. (K.) ― -b2- Also A place in which sweepings (Mgh, TA) and dirt (TA) are thrown: occuring in a trad., (Mgh, TA,) and so expl. by El-Khattábee: (Mgh:) but some assign to it there the former meaning. (TA.) [It should be observed that كُنَاسَةٌ also is said to have both these meanings.] ― -b3- Also What falls from, or of, hair when it is combed. (M, TA.) -A2- A raceme of a palm-tree, with its fruit-stalks (عَرَاجِين) and its fresh ripe dates: of the dial. of Egypt. (TA.)
سَابَاطٌ سَابَاطٌ ذ A roof (S, M, Mgh, Msb, K) between two walls, (S,) or between two houses, (M, K,) having beneath it a road, or way, or passage, (S, Mgh, Msb, K,) which is a thoroughfare: (Mgh:) pl. سَوَابِيطُ (S, Msb, K) and سَابَاطَاتٌ. (S, K.)
مَا لِى أَرَاكَ مُسْبِطًا مَا لِى أَرَاكَ مُسْبِطًا ذ Wherefore do I see thee hanging down thy head like one in grief, or anxiety, lax in body? (S.) And تَرَكْتُهُ مُسْبِطًا I left him (meaning a sick person) not moving nor speaking. (TA.) -A2- أَرْضٌ مُسْبِطَةٌ, (M, and so in some copies of the S,) or ↓ مَسْبَطَةٌ, (thus in other copies of the S, and in the O,) Land abounding with سَبَط [q. v.]. (S, M, * O.)
مَسْبَطَةٌ مَسْبَطَةٌ ذ : see what next precedes.
مُسَبِّطٌ مُسَبِّطٌ ذ : see 2.
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR773 harfسَبِطَ
سَبِطَ A ( n. ac. سَبَط 4 ),
a. Was loose, flowing, lank ( hair ).
سَبُطَ
سَبُطَ U ( n. ac. سَبَاْطَة 22t , سُبُوْط 27 , سُبُوْطَة 27t ),
a. see supra.
b. ( n. ac. سَبَاْطَة 22t ), Was abundant, plentiful.
أَسْبَطَ
أَسْبَطَ IV ,
a. Fell down; was prostrate.
b. [ Bi ], Lay on ( the ground ).
c. Was silent, was cowered.
d. [ 'An ], Neglected ( affair ).
سِبْط
سِبْط 2 , ( pl.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR31.548 harfسبط
سَبُطَ - يَسْبُطُ - سَبْط- أَسْبَاط
سَبُطَ - يَسْبُطُ + الكائن: يتفرع عن أصل ثم ينفصل عنه ويُكَوِّنُ أصلاً جديداً: يتفرع الغصن أو الفرع عن نبات ثم ينفصل عنه ثم يتدلى أو يلتصق بالأرض وينبت فيها مكوناً شجرة أونبتاً مستقلاً
سَبْط: على وزن " فـَعـْل" اسم فعل بمعنى مفعول من " سَبُطَ - يَسْبُطُ ": فرع انفصل عن أصل وكون نباتاً مستقلاً: وهو
Mücavir kökler57 mücavir (75 toplam)
- إسماعيل
4 ortak ayet · Ve İsmail
- يعقوب
4 ortak ayet · Ve Yakup
- سحق
4 ortak ayet · Suhk : Eskimiş, yıpranmış elbise demektir
- إبراهيم
4 ortak ayet · İbrahim
- عيسى
3 ortak ayet · İsa
- موسى
3 ortak ayet · Musa
- نبأ
3 ortak ayet · Doğurmadan evvel devenin memesinde görülen süttür
- بجس
1 ortak ayet · Becs suyu bolca kaynayan pınar demektir
- نزل
3 ortak ayet · “Nezle” konaklama yeri demektir
- فرق
2 ortak ayet · Fırka Kayalıktan kopan parça demektir
- وحي
2 ortak ayet · İşaretleşmek için yakılan ateştir
- سلي
1 ortak ayet · Ve bıldırcın
Geçtiği ayetler(5)
… إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ …
Ve oymaklarBiz; Allah’a, bize indirilmiş olana, İbrahim’e, İsmail’e, İshak’a, Ya’kub ’a, ve torunlarına indirilmiş olanlara, Musa’ya, İsa’ya verilenlere, peygamberlere Rabbları tarafından verilmiş olanlara iman ettik. Onların hiçbirinin arasını diğerinden ayırmayız. Biz ona teslim olmuşlardanız, deyin.
… عَلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَالنَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا …
Ve oymaklarDe ki: Allah’a iman ettik. Ve bize indirilene, İbrahim, İsmail, İshak, Ya’kub ve oğullarına indirilenlere, Musa’ya, İsa’ya ve peygamberlere; Rabbları tarafından verilenlere de iman ettik. Onların hiç birisi arasında fark gözetmeyiz. Ve biz, O’na teslim olanlarız.
… مِنْ بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا
Ve oymaklarNuh’a, ondan sonra gelen peygamberlere, İbrahim’e, İsmail’e, İshak’a, Ya’kub’a ve torunlarına, İsa’ya, Eyyüb’a, Yunus’a, Harun’a ve Süleyman’a vahyettiğimiz gibi, şüphesiz sana da vahyettik. Davud’a da Zebur’u verdik.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | سبط |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | بسط, شعب, قبل |
| Zıt Kök | جعد |
| Çekirdek Özet 1 | Kıvrımsız ve pürüzsüz biçimde boylu boyunca uzanma, serbestçe salınma, düzleşme |
| Çekirdek Özet 2 | Bir kökten veya atadan kesintisiz bir hat halinde dallanıp uzanan nesil kolları, İsrâiloğulları oymakları |
| Çekirdek Özet 3 | Vahiy ve nübüvvet mirasının tek bir zümreye hapsedilmeyip bir asıldan yayılan tüm meşru kollar üzerinden teyidi |
| Kritik Hata Riski | Kelimeyi yalnızca etnik veya biyolojik bir boy teşkilatı sayarak Kur'an'daki vahyedilen nebi silsilesi boyutunu dışarıda bırakmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| سب | Bir doğrultuda çekilme, kesintisiz akış, boyuna uzama ve devamlılık; سبب kökünde birbirine bağlayan uzantı veya ip, سبت kökünde hareketin durulup yatay sükûnete uzanması, سبح kökünde akıcı biçimde kayıp gitme, سبغ kökünde tam ve bolca uzanıp örtme, سبل kökünde uzayan yol ve salınan su akıntısı bu çekirdeğin uzama dinamizmini taşır | ط | Kuşatıcı, yayıcı ve dolgun etkisi olan ط harfinin eklenmesiyle çekirdekteki doğrusal akış hareketi, kıvrımı ve düğümü olmayan, serbestçe salınan, bir gövdeden kollar ve oymaklar halinde çevreye düzgünce yayılan bir uzantı niteliği kazanmıştır |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| س | Diken, destek; tutunma, dayanma, koruma | Sağlam bir köke veya gövdeye tutunarak oradan güç alma ve sıralı bir hat üzere dizilme hareketini temsil eder |
| ب | Ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Bir ailenin, soy kucağının, içsel mekanın veya ana gövdenin içinden neşet etmeyi ifade eder |
| ط | Sepet, çark; sarma, kuşatma, içine alma | Merkezden dışarıya doğru kollar halinde açılarak geniş bir alanı çevreleme ve yayılma hareketini anlatır |
| سبط | Sağlam bir iç gövdeden ve kurucu kökten destek alarak dışa doğru kıvrılmadan, düz ve pürüzsüz hatlar halinde çevreye dallanıp uzanma hareketi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Düğümü veya kıvrımı bulunmayan düz ve akıcı saç; kumda boylu boyunca uzayıp yayılan yumuşak ot; darbe aldıktan sonra boylu boyunca yere serilip uzanma |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Tübba‘ın Medine Yahudi boyları hakkında söylediği beyitte İsrâiloğulları kabileleri anlamında geçmektedir: حَنَقاً على سِبْطَيْنِ حَلاًّ يَثْربِاً / أولى لهم بعِقابِ يومٍ سَرْمَدِ |
| Erken Arapça kullanım | Hz. Peygamber'in saç yapısını tarif eden rivayette kıvırcık ile düz arası mutedil hali nitelemek için kullanılmıştır: ليس بالسبط ولا بالجعد القطط; ayrıca torunlar için soy uzantısı anlamında kullanılır |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
Sami etimolojik katman
Arapça سبط kökü, Sami dilleri ailesinde merkezi bir idari ve soybilimsel kavram olan ortak gövdeyle doğrudan irtibatlıdır. İbranicede שֵׁבֶט (šēbeṭ) biçiminde belgelenen kelimenin ilksel somut anlamı düz asa, değnek veya vurma sopasıdır; bu asa kabile reisliğinin ve yargı yetkisinin simgesi olduğu için semantik bir kaymayla İsrâiloğulları'nın on iki kabilesini ve soy kollarını ifade eden temel kavrama dönüşmüştür. Süryanicede šəḇṭā (ܫܒܛܐ) formu benzer şekilde sopa, asa, dal ve kabile anlamlarını korur. Arapçada ise kök, fonetik /š/ > /s/ kaymasıyla bu kadim kabilevi anlamı muhafaza etmenin yanı sıra, asanın düzlüğü ve pürüzsüzlüğünden türeyen "kıvrımsız düz uzama, serbestçe salınma, düz saç" gibi somut tabiat tasvirlerini de bünyesinde canlı tutmuştur. Kur'an'daki kullanım, hem kadim Sami kabile terminolojisini doğrulamakta hem de bu yapıyı soy kütüğü boyunca kesintisiz uzanan ilahi vahiy taşıyıcısı kollar olarak tescil etmektedir.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, Lisān al-ʿArab.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Düz, yumuşak ve kıvrımsız uzama; kökten ayrılıp serbestçe uzanan nesil dalı ve torun | Asıl anlamın boylu boyunca uzanma ve pürüzsüz akıcılık olduğu, soy kollarının ağaç dalları gibi uzaması dolayısıyla bu kökle adlandırıldığı görülür | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice šēbeṭ, Süryanice šəḇṭā | Asa ve değnek anlamından kabile ve soy kolu kavramına geçiş yapan ortak Sami mirasıdır; fonetik denklik /š/ > /s/ kuralına tam uygundur | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Sami dilleri sahası dışında doğrulanmış geniş dilsel soydaş tespit edilmemiştir | Veri bulunamadı |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha, Lane's Lexicon.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| سبط | Anlamlı | Kıvrımsız uzama, düz saç, soy kolu, oymak | Bir merkezden kıvrılmadan, serbestçe ve düzgün hatlar halinde boylu boyunca uzanmayı ifade eder | Hedef köktür; Kur'an'da geçer |
| سطب | Anlamlı | Düzeltme, düzleme, örs | Demircinin zeminini düzlemesi veya aletle düzeltme yapması anlamındadır | Hedef kökle düzlük bağlamında kesişir; Kur'an'da geçmez |
| بسط | Anlamlı | Yaymak, sermek, açmak | Hedef kökteki boyuna ve hat üzere uzama yerine, bir yüzey üzerinde enine ve boyuna serilmeyi anlatır | Ortak çekirdeğin alansal açılımıdır; Kur'an'da geçer |
| بطس | Anlamlı | Ezmek, baskı uygulamak | Sertçe basma veya zemine bastırma anlamı taşır | Zayıf kullanımlıdır; Kur'an'da geçmez |
| طسب | Anlamlı | Su kabı, tas; kaybolup gitme | Çukurlaşarak su tutan nesne veya geniş düzlükte gözden kaybolma anlamındadır | Kur'an'da geçmez |
| طبس | Anlamlı | Kararma, siyah leke | Yüzeyin lekelenmesi veya rengin koyulaşması durumudur | Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| سبط | Merkez | Boyuna düzgün uzama, soy dallanması | Kökten kopmadan kıvrımsız bir hat halinde serbestçe uzanan nesil ve oymak kolunu ifade eder | Bir atadan gelen ana gövdenin doğal, pürüzsüz ve hiyerarşik uzantılarıdır |
| بسط | Komşu | Yayılma ve serilme | سبط boylamasına hat üzere uzanmayı nitelerken, بسط bir alan üzerine yayılmayı ve düzlemi kaplamayı bildirir | Mekânsal ve hacimsel genişleme vurgusu öne çıkar |
| شعب | Komşu | Toplumsal dallanma | شعب büyük bir milletin birbirinden bağımsız ana kollara ve çatallara ayrılmasını anlatırken, سبط tek bir ataya dayalı oymak çizgisini korur | Ayrışma ve dallanma hareketinin büyüklüğü ile ayrılır |
| قبل | Komşu | Kabile teşkilatı | قبل ortak yöne yönelen veya bir ataya nispetle toplanan Arap kabile birimini ifade ederken, سبط özellikle İsrâiloğulları'nın kutsal soy kollarını niteler | Kültürel aidiyet ve nübüvvet taşıyıcılığı nüansı bulunur |
| جعد | Zıt | Kıvrılma, bükülme, cimrilik | جعد kıvrılmış, düğümlenmiş, toplanmış ve sıkılmış yapıyı ifade ederken, سبط düzgünce salınmış, serbest ve cömertçe açılmış yapıyı bildirir | Saçta kıvırcıklık, ahlakta cimrilik ile tam zıt kutuptadır |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | سبط | Kıvrımsız uzantı, soy kolu, oymak | Bir asıldan serbestçe uzanan düzgün dalı ve İsrail oğullarının on iki ana boyunu anlatır | Kesin |
| Latince | tribus, stirps, progenies | Kabile, soy kökü, nesil uzantısı | Stirps kökten uzanan dalı, tribus ise siyasi ve idari kabile teşkilatını karşılar; saçın düzlüğü anlamını kapsamaz | Güçlü |
| İngilizce | tribe, clan, offshoot, lineage | Kabile, oymak, filiz, soy hattı | Offshoot fiziksel dallanmayı, lineage ve tribe toplumsal kolu karşılar; kıvrımsız akıcılık nüansı eksik kalır | Güçlü |
| Almanca | Stamm, Geschlecht, Zweig | Boy, soy, dal | Zweig bir gövdeden ayrılan düzgün kolu, Stamm ise kurumsal kabile yapısını verir | Güçlü |
| Fransızca | tribu, rameau, lignée | Kabile, dal, soy zinciri | Rameau ana ağaçtan uzanan kolu, lignée ise kesintisiz ata-evlat hattını ifade eder | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane's Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| وَالْأَسْبَاطِ | Hz. İbrâhim, İsmâil, İshâk ve Ya‘kûb silsilesinin devamında vahiy alan peygamberler zümresi | Nübüvvet zincirinin tasdiki, vahyin evrenselliği ve peygamberler arasında ayrım yapılmaması bağlamı (Bakara 2:136, 2:140; Âl-i İmrân 3:84; Nisâ 4:163) |
| أَسْبَاطًا أُمَمًا | İsrâiloğulları'nın Hz. Mûsâ döneminde idari ve içtimai olarak ayrıldığı on iki oymak | Tih çölündeki toplumsal düzen, su pınarlarının on iki kola paylaştırılması ve ümmetleşme bağlamı (A‘râf 7:160) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Nübüvvet ve vahiy nazariyesi | Esbâtın tamamının nebi mi yoksa içlerinden nebi çıkan kabileler mi olduğu; vahyin belirli bir kavmin tekeline bırakılamayacağı ilkesi | Hakikatin ırkî mülkiyet değil ilahi seçim oluşu |
| Fıkıh | Hukuki temsil ve nesep hukuku | Kabile esasına dayalı idari taksimat, su ve ganimet paylaşımında zümrelerin ayrışması; miras hukukunda torunların (evlâdü'l-veled) durumu | Hak sahibi alt birimlerin ve nesil uzantılarının meşruiyeti |
| Tefsir | Kur'an kıssaları ve lafız tahlili | Bakara ve Nisâ'da zikredilen esbâtın şahıs/peygamber, A‘râf'taki kullanımın ise topluluk ve boy yapısı olarak iki farklı veçhede tefsiri | Bağlama göre nebi zümresi veya idari oymak ayrımı |
| Hadis | Ehl-i Beyt nitelemesi ve fiziki vasıflar | Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin için "ümmetin iki sıbtı" nitelemesinin nesil devamını bildirmesi; fiziki tasvirlerde itidalli yapının ölçüsü | Maddi ve manevi soyun kesintisiz akışı |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy ve nübüvvet mirası | Kutsal elçilik kolları | İlahi bildirimin tarihe yayılmasını sağlama | Vahiy tek bir hanedanın inhisarında kalmayıp ana peygamberlik gövdesinden türeyen tüm kollara ulaştırılmıştır | Kesin |
| İlmi | Tasnif ve bilgi metodolojisi | Hiyerarşik alt başlıklar | Ana ilkeyi alt dallara pürüzsüzce açma | Bir kök kavramdan doğan alt disiplinlerin veya kategorilerin birbirine karışmadan düzgünce ayrışmasıdır | Güçlü |
| Siyasi | Toplum idaresi | Konfederal kabile birimleri | İç düzeni ve özerk temsil kabiliyetini koruma | Tek bir üst kimliğe bağlı on iki oymağın kendi iç dengesini koruyarak bir arada yönetilmesidir | Güçlü |
| İktisadi | Kaynak yönetimi | Paylaştırılmış tüketim kanalları | Çatışmayı önleyecek adil kaynak tahsisi | A‘râf 7:160'ta olduğu gibi su kaynağının on iki ayrı göze ayrılarak her oymağın kendi su yerini bilmesidir | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kökten türeyen yönlü ağaç grafı (directed rooted tree) | Bir ana kök düğümden (root node) ayrılan, döngü veya kıvrım barındırmayan, hiyerarşik olarak kesintisiz ve düzgün uzanan alt dal yapıları kökün kıvrımsız dallanma mantığıyla tam örtüşür | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Unilineal soy grubu (lineage) ve boy federasyonu | Antropolojide tek bir kurucu ataya dayanan, üyeleri arasındaki bağ kıvrımsız ve açıkça takip edilebilen, hak ve sorumlulukları paylaştıran oymak teşkilatıdır | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kelimeyi yalnızca Tevrat anlatılarındaki biyolojik kabilelere indirgeyerek, Kur'an'ın vahiy muhataplığı kıldığı evrensel manevi mirası göz ardı etmek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Tek bir asıldan doğup hakkı temsil eden, peygamberlik silsilesiyle donatılmış ve toplumsal nizamı kuran ilahi sorumluluk sahibi kollar |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Bakara 2:136 ve Nisâ 4:163'te kendilerine vahiy indirildiği açıkça zikredilen esbâtı sıradan kabile fertleri zannedip vahiy kavramında karmaşaya veya tefsir çelişkisine düşmek |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın Ehl-i Kitap ile yürüttüğü teolojik hesaplaşmada vahyin ırkî ve coğrafi tekelleri aştığını, hakikatin tek bir kökten yayılan tüm peygamberlik dallarıyla tasdik edildiğini gösterir |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İman esaslarını ve peygamberler arasında ayrım gözetmeme prensibini vazeden ayetlerde (Bakara 2:136, Âl-i İmrân 3:84) ve İsrâiloğulları'nın çöldeki idari taksimatını bildiren ayetlerde (A‘râf 7:160) belirleyicidir |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Esbâtın Yahudi veya Hristiyan olduğu iddiasını çürüterek (Bakara 2:140), onların İslam'ın saf tevhid ve teslimiyet çizgisine mensup elçiler ve topluluklar olduğunu ortaya koyar |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamKıvrımı ve düğümü olmayan düz, akıcı saç; kumda pürüzsüzce uzayan otsu bitki; bir gövdeden ayrılan düzgün dal.
- Soyut anlamBir menşeden kopmaksızın, pürüzsüz ve kesintisiz bir hat halinde ileriye ve çevreye doğru genişleyen meşru soy ve nübüvvet dallanması.
- Sistematik karşılıkOrtak bir kurucu kökten () türeyen, birbirini kesmeden kendi mecrasında uzanan ve ortak kaynağın meşruiyetini topluma taşıyan ayrık kolların () bütünü.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklaması
Modelde ortak ata veya ilahi vahiy menşeini; bu menşeden neşet ederek kıvrımsız ve bağımsız bir hat üzere uzanan her bir alt boyu, oymağı veya peygamberlik kolunu (sıbt) simgeler. ifadesi her bir kolun izdüşümünün ve meşruiyetinin tek olan ana köke dayandığını gösterir. koşulu kolların idari ve yapısal olarak birbirine karışmayan özerk yapısını; ise bu kollardan meydana gelen bütüncül toplumsal ve manevi gövdeyi (esbât) ifade eder.