سمم

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: س-م-م3 sîga, 20 mücavir kök, 4 ayet, 4 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.دخلسَمُومٍحممبوبسَمِّخلقسممخيطجزيولججرمجملوقيمننكبر

KökSîga 3Ayet 4Sure 4Mücavir 20

▶ Ağı aç (3B)

سمم

س - م - م

KÖK
  • 4 geçiş
  • 4 ayet
  • 3 sîga
  • 10 sözlük

Arı iğnesi demektir. İğne deliği ve zehir anlamları kazanmıştır.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(10)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Arı iğnesi demektir. İğne deliği ve zehir anlamları kazanmıştır.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.126 harf
باب السين والميم س م، م س يستعملان سم: جَمْعُ السَّمِّ القاتل سِمامٌ. والسَّم: خَرْتُ الإبرة. وكل مَشاقّ الرَّجُلِ والدّابَّةِ سُموم، واحدها سُمٌّ. والسُّمُومُ: الثُّقُوبُ كلُّها: المِسْمَعانِ والمَنْخِرانِ والفَمُ. والسَّمّانِ: عِرْقانِ في خَيشُوم الفَرَس، ويُجمَعُ السَّوامُّ. وسامُّ أبرَصَ: ضَربٌ من كِبار الوَزَغ، وتقول: سامّا أَبرَصَ وسَوامُّ أَبرَصَ. والسّامُّ والسّامَّةُ: الموت.
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.044 harf
السَمُّ: الثَقْبُ، ومنه سَمُّ الخِياطِ. وسُمومُ الإنسان وسِمامُهُ: فَمُهُ ومَنْخِرُهُ وأُذُنُهُ، الواحد سَمٌّ وسُمٌّ. وكذلك السَُمُّ القاتل يضم ويفتح، ويجمع على سُمومٍ وسِمامٍ. ومَسامُّ الجسد: ثُقَبه. والسَمُّ: كلُ شيء كالوَدع يخرج من البحر. قال الفراء: ما له سَمٌّ ولا حَمٌّ غيرك، وقد يضمّان أيضاً. والسَمَّانُ: عِرْفان في خيشوم الفرس. وسَمَّهُ، أي سقاه السَمَّ. وسَمَّ الطعام، أي جعل فيه السَمَّ.
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR545 harf
- السم والسم: كل ثقب ضيق كخرق الإبرة، وثقب الأنف، والأذن، وجمعه سموم. قال تعالى: ﴿حتى يلج الجمل في سم الخياط﴾ [الأعراف/40]، وقد سمه، أي: دخل فيه، ومنه: السامة (في اللسان: والسامة: الخاصة، يقال: كيف السامة والعامة؟) للخاصة الذين يقال لهم: الدخلل (انظر: البصائر 3/256)، الذين يتداخلون في بواطن الأمر، والسم القاتل، وهو مصدر في معنى الفاعل، فإنه بلطف تأثيره يدخل بواطن البدن، والسموم: الريح الحارة التي
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR198 harf
س م م ‏"‏ أضيق من سم الإبرة ‏"‏‏.‏ وسد سمي أنفه‏.‏ وعرف ذلك السامة والعامة‏.‏ وسلاح مسمـوم ومسمـم‏.‏ وتقـول‏:‏ فلان بهيّ السمامه ظاهر الوسامه وهي الشخص‏.‏ ورجل مسمسم الوجه‏:‏ به نقط كالسمسم‏.‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR8.704 harf
السَّمُّ والسِّمُّ والسُّمُّ: القاتلُ، وجمعها سِمامٌ. وفي حديث عليّ، عليه السلام، يذُمُّ الدنيا: غذاؤها سِمام، بالكسر؛ هو جمع السَّمِّ القاتل. وشيءٌ مَسْمُوم: فيه سَمٌّ. وسَمَّتْه الهامَّة: أَصابَتْه بسَمِّها. وسَمَّه أَي سقاه السمَّ. وسَمَّ الطعام: جعل فيه السُّمَّ. والسَّامَّةُ: الموتُ، نادر، والمعروف السَّامُ، بتخفيف الميم بلا هاء. وفي حديث عُمير بن أَفْصَى: تُورِدُه السَّامَّةَ أَي الموت،
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR482 harf
* س م م * * السُّمُّ * الثقب ومنه سم الخياط بفتح السين وضمها وكذا السم القاتل يفتح ويضم ويجمع على * سُمومٍ * و * سِمَامٍ * و * مَسامُّ * الجسد ثقبه و * سَمَّهُ * سقاه السم و * سَمَّ * الطعام جعل فيه السم وبابهما رد و * السَّامَّةُ * الخاصة يقال كيف السامة والعامة والسامة أيضا ذات السم و * سامُّ * أبرص من كبار الوزع و * السَّمُومُ * الريح الحارة تؤنث وجمعها * سَمَائِمُ * قال أبو عبيدة * السَّمُومُ
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR13.772 harf
| | ( *!السَّمُّ : الثُّقْب ) الضَّيِّق كخَرْق | الإِبْرة وثَقْب الأَنْف والأُذُن . ومنه | قَولُ اللهِ عَزّ وجل : ! 2 < حتى يلج الجمل في *!سم الخياط > 2 ! ( و ) السَّمُّ ( هذا | القاتِلُ المَعْرُوف ، وَيُثَلَّث فِيهِما ) ، | قال شيخُنا : صرح بالتَّثْلِيث غَيرُه ، | إلا أَنهم قالوا : المَشْهُور في الثَّقْب | الفَتْح كما في التَّنْزِيل ، والأفصَح | في القَاتِل الضّم . اْنتهى . قُلتُ : | قال يُونُس
Maddenin bağlantısı

| | ( *!السَّمُّ : الثُّقْب ) الضَّيِّق كخَرْق | الإِبْرة وثَقْب الأَنْف والأُذُن . ومنه | قَولُ اللهِ عَزّ وجل : ! 2 < حتى يلج الجمل في *!سم الخياط > 2 ! ( و ) السَّمُّ ( هذا | القاتِلُ المَعْرُوف ، وَيُثَلَّث فِيهِما ) ، | قال شيخُنا : صرح بالتَّثْلِيث غَيرُه ، | إلا أَنهم قالوا : المَشْهُور في الثَّقْب | الفَتْح كما في التَّنْزِيل ، والأفصَح | في القَاتِل الضّم . اْنتهى . قُلتُ : | قال يُونُس : أهلُ العالِيَة يقولون : | *!السُّم والشُّهد ، ويرفَعُون ، وتَمِيم | تَفْتَح السَّم والشَّهد ، وكان أبو | الهَيْثم يقول : هما لُغَتان سَمّ *!وسُمّ | لخَرْق الإِبرة . قُلتُ : ولم أرَ من | تَعرَّض لِكَسْرِهما ، وكأنها عامِّيّة . | | ( ج : *!سُمومٌ *!وسِمامٌ ) بالضَّم | والكَسْر . ومنه حديثُ عليّ رضي | الله عنه يَذُمّ الدّنيا : غِذاؤُها | *!سِمامٌ . | | ( و ) السَّمّ : ( كُلُّ شَيْء كالوَدَع ) | وأَشباهِه ( يَخرُج من البَحْر ) يُنْظَم | للزِّيْنَة . وقال الليث في جَمْعِه : | سُمُوم . | | ( و ) السَّمُّ : ( عِرْقانِ في خَيْشُومِ | الفَرَسِ ) ، وهي مَجارِي دُمُوعه ، | واحدها : سَمّ . قال أبو عُبَيْدةَ : في | وَجْه الفَرِس سُمومٌ ، ويُسْتَحَبّ عُرْيُ | *!سُمُومه ، ويُسْتَدَلُّ به على العِتْق . قال | حُمَيْد بنُ ثَوْر يَصِف الفَرسَ : | % ( طِرْفٌ أَسِيلُ مَعْقِدِ البَرِيمِ % | عارٍ لَطِيفِ موضِع *!السُّمُوم ) % | | ( *!وَسُّم الفأرِ ) : هو ( الشَّكُّ ) ، وهو | الرَّهَج ، وقد ذُكِر في مَوْضِعه . |

| | ( وَسُّم الحِمارِ : الدِّفْلَي ) ، وهي | شَجَرة ذُكِرَت في اللاّم . | | ( وَسُّم السَّمَكِ ) : هي ( شَجَرة | المَاهِيزَهْرَةَ ) ، فارسِيَّة معناه ذلِك ، | ( وتُعْرَف بالبُوصِيرِ ) ، وقد ذُكِر في | حرف الرّاء ، ( نافِعٌ لأَوْجاعِ | المَفاصِل وَوَجَع الوَرِك والظَّهْرِ | والنِّقْرِس ، وإِنَّما يَنْفَعُ من شَجَرَتِه | لِحاؤُها ، وإذا صُيّر ) شيء منه | معَجُوناً بالخَمِير ( في غَدِيرٍ أسكَرَ | سَمَكَه ) فَطَفَا على وَجْهِ الماء ، | ( وَوَرَقُها يَقِدُ في المَصابِيح بَدَلَ | الفَتِيلة ) لِمَا فِيه من قُوَّة الدُّهنِيَّة . | | ( و ) يُقالُ : ( أَصاب *!سَمَّ حاجَتِه | أي : مَقْصِدَه ) ومَطْلَبَه ، وهو بَصِير | *!بِسَمّ حاجَتِه كَذلِك . | | ( *!وسُمُومُ الإِنسانِ ) والدّابّة : مَشَقُّ | جِلْدِه . وقيل : *!سُمُومه ( *!وسِمامُه ) | بالكَسْرِ : ( فَمُهُ وَمَنْخِرَاهُ وَأُذُنَاهُ ) ، | الواحِدُ سَمّ *!وسُمّ قال : | % ( فنفَّسْتُ عن *!سَمَّيْه حتى تَنَفَّسا % ) % | | أي : مَنْخِريه . ( *!ومَسامُّ الجَسَدِ : | ثُقَبُه ) ، وقيل : *!مَسامٌ الإِنْسانِ : | تَخَلْخُل بَشَرتِه وجِلْده الذي يَبْرُزُ | عَرقُه وبُخارُ باطِنِه منها ؛ سُمِّيت | مَسَامَّ لأنّ فيها خُروقاً خَفِيَّة ، وهي |*! السّموم . ( *!وسَمَّه ) *!سَمًّا : ( سَقَاهُ | *!السُّمَّ ، و ) سَمّ ( الطَّعامَ : جَعَلَه فيه ) ، | يقال : رَجُل *!مَسْمُومٌ وطَعامٌ مَسْمُوم . | | ( و ) سَمَّ ( القَارُورَةَ ) سَمًّا : ( سَدَّها ، | و ) سَمَّ ( بَيْنَهُما ) *!يَسُمّ سَمًّا : | ( أَصْلَح ) ، قال الكُمَيْت : | % ( وَتَنْأَى قُعُورُهُم في الأُمُور % | على من يَسُمُّ ومَنْ يَسْمُل ) % | | ( و ) سَمَّ ( الشيءَ ) *!يَسُمُّه سَمًّا : | ( أَصْلَحَه . و ) *!سَمَّه سَمًّا : خَصَّه . | *!وَسَمَّ ( النِّعْمَةَ : خَصَّها *!فَسَمَّت هي ) | أي : ( خَصَّت لازِمٌ مُتَعَدٍّ ) ، قال | العَجَّاج : |

| % ( هو الذي أَنْعَمَ نُعْمَى عَمَّتِ % | على البلادِ رَبُّنَا *!وسَمَّتِ ) % | | وفي الصحاح : | % ( على الَّذِين أَسْلَمُوا وسَمَّتِ % ) % | | أي : بَلَغَت الكُلَّ . | | ( و ) سَمَّ ( الأَمرَ ) يَسُمُّه سَمَّا : ( سَبَرَه | ونَظَر ) ما ( غَوْرَه ) ، وهو مَجاز . | ( *!والسَّامَّةُ : الخَاصَّةُ ) ، ومنه عَرفَه | العَامَّة والسَّامَّة . وفي حَدِيثِ اْبنِ | المُسَيِّب : كُنَّا نَقُولُ إذا أَصْبَحْنا : | نَعوذُ بالله من شَرّ *!السّامّة | والعَامّة . قال اْبنُ الأَثِير : السّامةُ | هنا خَاصَّةُ الرَّجلُ . يقال : سَمَّ إذا | خَصَّ . | | ( و ) السّامَّة : ( المَوْتُ ) ، وهو | نادِر ، وبه فُسِّر حَدِيثُ عُمَيْر بنِ | أَفْصَى : تُورِدُه السَّامَّه | والصحيح في الموت أنه السَّامُ | بِتَخْفِيف المِيمِ بِلاَ هاء . | | ( و ) السَّامَّة : ( ذَاتُ السَّمِّ من | الحَيَوان ) ، ومنه الحَدِيث : | أُعِيذُكَما بِكَلِمات الله التَّامَّة من كل | *!سَامَّة ، والجمع : *!سَوَامُّ . وقال | شَمِر : ما لا تَقْتُل *!وتَسُمّ فَهِي *!السَّوامّ | - بتشديد الميم - لأنَّها تَسُمّ ولا تبلُغ | أن تَقْتُل مِثْل الزَّنْبُور والعَقْرَب | وَأَشْباهِهما . | | ( *!وسَامُّ أَبْرَصَ *!وَسَمُّ أَبْرَصَ : من | كِبار الوَزَعِ ) ، كما في التَّهْذِيب ، | ويقال : *!سَامًّا أَبْرص ، والجَمْعِ | *!سَوَامّ أَبْرص . وفي حَدِيثِ | عِياض : مِلْنا إلى صَخْرة فإذا | بَيْض قال : ما هذا ؟ قال : بَيْض | *!السَّامّ ؟ يُرِيد سَامَّ أَبْرَصَ ، ( و ) قد | ( ذكرت في ب ر ص ) . | | ( وأَهْلُ *!المَسَمَّةِ : الخَاصَّةُ |

| والأَقارِبُ ) ، وأَهْلُ المَنْحاة : الذين | لَيْسُوا بالأَقارب ، وقال اْبنُ | الأعرابِيّ : المَسَمَّةُ : الخَاصَّة ، | والمَعَمَّة : العَامَّة . | | ( *!والسَّمُومُ ) كَصَبُور : ( الرِّيحُ | الحَارَّةُ ) تُؤُنَّثُ ، و ( تَكُونُ غَالِباً | بالنَّهار ) ، وقيل : هي البَارِدَة لَيلاً كان | أو نَهاراً ، تكون اسْماً وصِفَةً . وقال | أبو عُبَيْدة : *!السَّمُوم بالنَّهار ، وقد | تَكونُ باللَّيل . والحَرُورُ باللَّيْل وقد | تَكونُ بالنّهار ، ونقل اْبنُ السِّيد في | الفرق عن بَعْضِهم : أن السَّمُومَ | باللَّيْل والحَرُورَ بالنّهار ، ويَدُلّ له | قَولُ الراجِزِ : | % ( اليومُ يَومٌ بارِدٌ *!سَمُومُهْ % | من عَجَز اليومَ فلا تَلُومُهْ ) % | | وقال العَجَّاج : | % ( ونسجَتْ لوامِعُ الحَرُورِ % ) % | % ( من رَقْرَقَانِ آلِها المَسْجُورِ % ) % | % ( سَبَائباً كَسَرَقِ الحَرِير % ) % | | وقوله : اليَومُ يَوْمٌ بارِدٌ أي ثابِتٌ ، | من قَوْلهم بَرَد عليه حَقّ أي : ثَبَت ، | ولَعلّ مَنْ قال في تَفْسِيرها إِنَّها | البارِدَة نَظَر إلى قَولِ هذا الرَّاجز . | | ( ج : *!سَمائِمُ ، و ) يقال منه : ( *!سُمَّ | يَومُنا بالضَّمِّ فهو مَسْمُومٌ ) ، قال : | % ( وقد عَلَوت قُتودَ الرَّحْل يَسْفَعُنِي % | يَوْمٌ قُدَيْدِمُه الجَوْزاء مَسْمُوم ) % | | ( و ) يَوْمٌ ( *!سامٌ *!ومُسِمُّ ) بِضَمِّ المِيمِ | وكَسْرِ السِّينِ ، وهذِهِ قَلِيلَة ، عن اْبنِ | الأَعرابِيّ أي : ( ذو *!سَمُومٍ ) . | | ( *!والسَّمْسَمُ : الثَّعْلَب ) ، عن اْبنِ | الأعرابيّ ، وأنشد : | % ( فارقَنِي ذَأْلاَنَهُ *!وسَمْسَمُه % ) % |

| | ( *!كالسُّمَاسِمِ بالضَّمّ ) . | | ( و ) *!السَّمْسَمُ : ( السَّمُّ ) ، وبه فُسِّر | قَولُ البَعِيثِ : | % ( مُدامِنُ جَرْعاتٍ كأن عُروقَه % | مَسارِبُ حَيَّات تَشرَّبْن *!سَمْسَمَا ) % | | يَعْنِي السَّم ، قاله اْبنُ السِّكِّيت . | | ( و ) السَّمْسَم : ( الذِّئْبُ الصَّغِير | الجِسْم ) ، سُمِّي به لِخِفَّتِه . ( أو ) هو | ( أَعَمّ *!كالسَّمْسَام ) . | | ( و ) السَّمْسَم : ( رَمْلَة ) مَعْرُوفَة ، وبه | فُسِّر قَولُ البَعِيثِ أيضاً ، ومَنْ فَسَّره بها | روى : تَسَرِّبْنَ . ومَسارِبُ الحَيّات : | آثارُها في السَّهْل إذا مَرَّت . | وتَسرَّبُ : تَجِيء وتَذْهَبُ ، شبَّه | عُروقَه بِمَجارِي حَيَّات لأنها مُلْتَوِيَة . | وقال طُفَيْل : | % ( أسَفَّ على الأَفْلاج أَيْمَنُ صَوْبِه % | وأيسَرُهُ يَعْلُو مَخارِمُ *!سَمْسَمِ ) % | | ( و ) *!السِّمْسِم ( بالكَسْرِ : حَبُّ | الحَلِّ ) ، كما في الصّحاح ، ( لَزِجٌ ، | مُفْسِدٌ للمَعِدَة والفَمِ ويُصْلِحُه | العَسَلُ ، وإذا انْهَضَم سَمَّن ، وغَسْلُ | الشَّعَر بماءِ طَبِيخ وَرَقه يُطِيلُه | ويُصْلِحُه ، والبَرِّيُّ منه يُعرَف | بِجَلْبَهَنْك ) بفَتْح الجِيمِ والبَاءِ والهَاءِ | وسُكُونِ اللاَّمِ والنُّونِ ، فارِسِيَّة | مُعرَّبة ، ( فِعلُه قَرِيبٌ من ) فعل | ( الخَرْبَقِ ، وقد يُسْقَى المَفْلُوجَ مِن | نِصْف دِرْهَمِ إلى دِرْهم فيبرَأُ ) | وَحِيًّا ، ( و ) استِعْمال ( الدِّرْهم ) منه | ( خَطِرٌ ) جِداً . | | ( و ) السِّمْسِمُ : ( الجُلْجُلاَن ) . قال | أبو حَنِيفة : هو بالسَّراة واليَمَن كَثِير ، | قال : وهو أَبيضُ . | | ( و ) السِّمْسِمُ : ( حَيَّة ) أو دُوَيْبّة | تُشْبِهُهَا . | | ( و ) السِّمْسِمُ : ( رَمْلَة ) في بِلادِ | العرب ، قال العَجَّاجُ : | % ( يا دارَ سَلْمَى يا اْسْلَمِي ثم اْسْلَمِي % | *!بِسَمْسَمٍ أو عن يَمِين سَمْسَمِ ) % |

| | ( وليست مُصَحَّفَةَ المَفْتُوحَة ) التي | تَقدَّم ذِكْرُها . وذَكَر شَاهِدَها من | قَوْلِ البَعِيث وطُفَيْل . وقال نَصْر : | مَوضِع أو جَبَل أظنُّ بنَواحِي اليَمامَة . | | ( و ) *!السُّمْسُمُ ( بالضَّمّ وقد يُكْسَر ) : | لُغَتَان نَقلهُما غَيرُ وَاحِد ( أو غَلِظ | الجَوْهَرِي في كَسْرِه : نَمْلٌ حُمْر ، | الوَاحِدَة بِهَاءِ ) ، والجَمْعُ : *!سَمَاسِم . | وقال الليثُ : يقال لدُوَيْبَّة على | خِلْقَةِ الأَكَلَة حَمْراء : هي | *!السِّمْسِمةُ . قال الأَزْهريّ : وقد | رأيتُها في البَادِية ، وهي تَلْسَع فتُؤْلِم | إذا لَسَعَت . وقال أبو خَيْرة : هي | *!السَّماسمُ ، وهي هَنات تَكونُ | بالبَصْرة يعضَضْن عَضًّا شَدِيداً ، لَهُنَّ | رُؤُوس فيها طُولٌ ، إلى الحُمْرَةِ | أَلوانُها . | | ( و ) السُّمْسُمُ : ( الخَفِيف ) اللَّطِيفُ | ( من الرَّجال ) ، وهي بِهاء . | | ( *!والسَّمْسَمَة : عَدْوُ الثَّعْلِب ) ، أو | ضَرْبٌ منه . | | ( *!والسَّمامُ ) كَسحابٍ ( *!والسَّمْسَامُ ، | *!والسُّمَاسِم كعُلاَبِط *!والسُّمْسُمَان | *!والسُّمْسُمَانِيّ بِضَمِّهِما ) كله : | ( الخَفِيفُ اللَّطِيفُ السَّرِيعُ من كُلّ | شَيْء ) . | | ( و ) *!السَّمامَةُ ( كَسَحَابَةٍ : شَخْصٌ | الرَّجل ) ، *!وسَماوَتُه : أَعْلاه . قال أَبو | ذُؤَيْب : | % ( وعادية تُلقِي الثِّيَابَ كَأَنَّما | تُزَعْزِعُها تَحْت السَّمامة رِيحُ ) % | | ( و ) من دَوَائِر الفَرَس ( دَائِرَةُ ) | السَّمَامَة : وهي ( مُسْتَحَبّة ) عند | العَرَب تَكُونُ ( في عُنُقِ الفَرَسِ ) في | عَرْضها . | | ( و ) السَّمَامَةُ : ( ما شَخَص من | الدِّيارِ الخَرابِ ، و ) أيضاً : ( اللِّواءُ ) | على التَّشْبِيه ، ( و ) قيل السَّمَامَة : | ( الطَّلْعَةُ ) ، يقال : هو بَهِيّ | السَّمَامَة ظاهِرُ الوَسامَة . | | ( *!والسُّمَّةُ بالضَّمّ ) : حَصِير تُتَّخَذ من |

| خُوصِ الغَضَفِ ، قاله أبو حنيفة . | وفي التهذيب : شِبْهُ ( سُفْرَةٍ ) عريضةٍ | تُسَفُّ ( من خُوصٍ ) و ( تُبْسَط تَحْتَ | النَّخْلِ ) إذا صُرِمت ( ليَسْقُط عليها ما | تَنَاثَرَ ) من الرُّطَب والتَّمْر ( ج ) سُمَمٌ | ( كَصُرَدٍ ) ، وفي التَّهْذِيب : | جمعها *!سُمومٌ ، وفي كِتابِ النَّبات | لأَبِي حَنِيفَة : جمعها *!سَمامٌ . | | ( و ) *!السُّمَّة : ( القَرَابَة ) الخَاصَّة . | | ( و ) *!السِّمَّة ( بالكَسْرِ والفَتْح : | الاِسْتُ ) . | | ( *!وسُمُّويَه بالضَّمِّ ) والتَّشْدِيد وسِياقُ | الحَافِظ في التَّبْصِير أنه بالفَتْح كَعَلّويه | ( لَقَب إِسْماعِيلَ بنِ عَبْدِ الله الحَافِظ ) | وآخرين . | | ( *!والأَسَمُّ : الأنفُ الضَّيِّق ) السَّمِين | أَي : ( المَنْخِرَيْن ) . | | ( *!والسُّمَاسِم ) بالضَّمّ كذا هو في | النسخ ، والصَّواب أَنَّه بالفَتْح ، وهو | ( طَائِر ) يُشْبِه الخَطاطِيف ، ولم يُذْكَر | لها واحِد ، زَادَ اللِّحْياني : لا يُقدَر | لها على بَيْض . ومنه المَثَل فيما إذا | سُئِل الرَّجُل ما لا يَجِد وما لا | يَكُون : كَلَّفْتَنِي سَلَى جَمَل ، | و كَلفْتَنِي بَيْضَ *!السَّمَاسِم ، | و كَلَّفْتَنِي بَيضَ الأَنُوق . | | ( *!والمِسَمّ كَمِسَنّ : الذي يَأْكُلُ ما | قَدَر عليه ) . | | ( *!وسُمَّى كَرُبَّى : وَادٍ بالحِجازِ ) ، | وهو بالإمالة وبِغَيْرِها ، قاله نَصْر . | | ( *!والسَّمَّان : نَبْتٌ ) . | | ( و ) *!السُّمّان ( بالضَّم : ة بِجَبَل | السّراة ) . | | ( *!وسَمائِمُ : د قُرْبَ صُحارَ ) . | | [ ] وَمِمّا يُسْتَدْرَكُ عَلَيْهِ : | | *!سَمَّتْه الهَامَّة : أصابَتْه *!بِسَمِّها . | | *!وسُمَّةُ المرأة : صَدْعُها وما اتَّصَل | به من رَكَبِها وشُفْرَيْها . وقال |

| الأصمعيّ : *!سُمَّةُ المرأة : ثَقْبَةُ | فَرجِها . وفي الحَدِيث : فأْتُوا | حَرْثَكم أَنَّى شِئْتم *!سِماماً | واحِداً ، أي مَأْتًى واحداً وهو | من *!سِمامِ الإبرة : ثَقْبُها ، واْنْتَصَب | على الظَّرْف : أي : في سِمام | واحِد ، لكنّه ظَرْف مَخْصُوص | أُجْرِي مُجْرَى المُبْهَم . | | *!وسَمَمْتُ *!سَمَّك ، أي : قَصَدْت | قَصْدَك . | | ووَضِين *!مُسَمَّم أي : مُزَيَّن *!بالسُّموم | جمع سَمّ للوَدَع المَنْظُوم . وأنشد | اللَّيث : | % ( على مُصْلَخِمٍّ ما يَكاد جَسِيمُه % | يَمُدُّ بِعَطْفَيْه الوَضِينَ *!المُسَمَّمَا ) % | | وقال اْبنُ الأعرابي : يقال لتَزاوِيق | وَجْهِ السَّقْفِ *!سَمَّان ، ومِثلُه قَولُ | اللّحياني ، قال : ولم أسمَعْ لها | بواحدة . وقال غَيْرُه : سمّ الوَضِين : | عُرْوَتُه . *!والتَّسْمِيم : أن يُتَّخَذ للوَضِين | عُرىً . وقال حُمَيْدُ بنُ ثَوْر : | % ( على كُلّ نَابِي المَحْزِمَيْن تَرَى له % | شراسِيفَ تَغْتال الوَضِينَ المُسَمَّمَا ) % | | أي : الذي له ثَلاثُ عُرًى ، وهي | *!سُمُومه . | | ويقال للجُمَّارة : *!سُمَّة القَلْب . وقال | أبو عمرو : يقال لجُمَّارة النَّخْلةَ : | سُمَّة ، والجَمْع *!سُمَمٌ ، وهي اليَقَقَة . | | وما له *!سَمٌّ ولا حَمٌّ غيرك | بِفَتْحِهِما ، ولا *!سُمّ ولا حمّ غَيرَك | بِضَمِّهِما : أي مَا لَه هَمٌّ غيرك ، وقد | ذُكِر في ح م م . | | ونَبتٌ *!مَسْمُومٌ : أصابته *!السُّموم | وكذا رَجلٌ مَسْمُومٌ . وأنشد اْبنُ بَرّي | لذِي الرُّمَّة : | % ( هَوْجاء راكِبُها وَسْنَانُ مَسْمُومُ % ) % |

| | *!وسُمُوم الفَرَس : كُلُّ عَظْم فيه | مُخّ . وسُمومُ السَّيف : حُروزٌ فيه | يُعلَّم بها . قال الشاعِرُ يمدَح | الخَوارِج : | % ( لِطافٌ بَراهَا الصَّومُ حتى كَأَنَّها % | سُيوفُ يَمانٍ أخلصَتْها *!سُمُومُها ) % | | يقول : بَيَّنَت هذه السُّموم عن هذِه | السّيوف أنها عُتُق . وسُمومُ العُتُق غير | سُمُوم الحُدْث . | | *!والسَّمامُ كسَحابٍ : ضَربٌ من | الطَّيْر نحو السُّمانَى ، واحدته : | *!سَمَامَة . وفي التَّهْذيب : ضَرْبٌ من | الطَّير دون القَطَا في الخِلْقة . وفي | الصّحاح : ضَرْبٌ من الطَّير . والنَّاقَة | السَّرِيعَةُ أيضاً عن أَبي زَيْد . وأنشدَ | اْبنُ بَرِّيّ شاهِداً على النّاقةِ السَّرِيعة : | % ( *!سَمَامُ نَجَتْ منها المَهَارَى وغُودِرَت % | أَراحِيبُها والماطِليُّ الهَمَلَّعُ ) % | | وأنشد اْبنُ السِّيد في كتاب الفرق | شاهداً على الطَّيرُ للنابِغَةِ الذُّبْيَانِيّ : | % ( *!سَماماً تُبارِي الرِّيحَ خُوصاً عُيونُها % | لَهُنَّ رَذَايا بالطَّرِيقِ وَدَائِعُ ) % | | قلتُ : ويصحّ أن يكون هذا في | صِفَة النَّاقَة . | | *!والسَّمْسامَةُ : المرأة الخَفِيفَةُ | اللَّطِيفَةُ . | | وقال اْبن الأعرابيّ : *!سَمْسَمَ | الرَّجلُ : إذا مَشَى مَشْياً رَفِيقاً . | | *!والسُّمَيْسِم مُصغَّرا : لَقَب جماعة . | | وقال اْبنُ بَرّيّ : حكى اْبنُ خَالَوَيْه | أنه يقال لِبائع السِّمْسِم : *!سَمَّاس ، كما | يقال لِبائِع اللُّؤْلُؤ : لآل . وفي حَدِيثِ | أهلِ النّار : كَأَنَّهم عِيدانُ | *!السّماسم . قال اْبن الأثيرِ : هكذا |

| يُروَى في كِتابِ مُسْلِم على اْخْتِلاف | طُرُقِه ونُسَخِه . فإن صَحَّت الرِّواية | فَمَعْناه أنّ السَّمَاسِم جمع *!سِمْسِم ، | وعِيدانُه تَراها إذا قُلِعَت وتُرِكَت | ليُؤْخَذ حَبُّها دِقاقاً سُوداً ، كأنها | مُحْتَرِقَة ، فشَبَّه بها هؤُلاَء الذَّين | يَخْرُجون من النّار . قال : وطَالَما | تَطَلَّبْتُ معنى هذه اللفظة ، وسألتُ | عنها فلم أر شافِيًّا ، ولا أُجِبْتُ فيها | بِمُقْنِع ، وما أشبَه ما تكون مُحرَّفَة . | قال : ورُبَّما كانت كأنهم عِيدَانُ | السَّاسَم ، وهو خَشَب كالآبنوس ، | والله أعلم . | | وكَفْر *!السّماسِمَة : قَرْية بمِصر على | النِّيل بالبُحَيْرة . | | [ ] وَمِمّا يُسْتَدْرَكُ عَلَيْهِ : |

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.319 harf
سَمَّ سَمَّ U ( n. ac. سَمّ 1 ), a. Poisoned. b. [ coll. ], Irritated, exasperated, embittered. c. Stopped up ( bottle ). d. Rectified. e. Appropriated. f. Was special, peculiar. g. Perforated; transpierced. h. ( n. ac. سُمُوْم 27 ), Was hot, sultry, scorching. أَسْمَمَ أَسْمَمَ IV , a. see I (h) . اِنْسَمَمَ اِنْسَمَمَ VII , a. Was irritated, exasperated, embittered. سَمّ
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR26.354 harf
سمم سَمَّ - يَسُمُّ - سَمّ - سَمُوْم سَمَّ - يَسُمُّ + كائن + كائناً أو شيئاً: يخرمه أو يثقبه ثقباً صغيراً: يفتح ويخرق في جداره فتحة دائرية ليتمكن من أن يُدْخِلَ منها إلى جوفه شيئاً: يلدغه أويزرقه ويحقنه بشيء: يجعل فيه " سُمَّاً " يولج فيه شيئاً: يحفر أو يتقب أو يخرم جداره أو جلده ويُدْخِل منه إلى الكائن شيئاً سَمّ :على وزن " فـَـعـْل": اسم
Tamamını oku

Sîgalar(3)

Mücavir kökler20 mücavir (31 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. خيط

    1 ortak ayet · Hayt iplik demektir

  2. ولج

    1 ortak ayet · Arı kovanının giriş çıkış deliğidir

  3. جنن

    2 ortak ayet · Bahçe demektir

  4. جمل

    1 ortak ayet · Erkek deve demektir

  5. حمم

    1 ortak ayet · Hümem kömür demektir

  6. بوب

    1 ortak ayet · Bab kapı demektir

  7. منن

    1 ortak ayet · “Mülle” içi dolu kapatılmış torba, “imla” içine koymak…

  8. فتح

    1 ortak ayet · Feth, kapının açılması demektir

  9. جرم

    1 ortak ayet · Cürame hurma döküntüsü demektir

  10. جزي

    1 ortak ayet · Ceze’e (hemze ile) bir şeyin parçası, bozulmadan bütünden…

  11. دخل

    1 ortak ayet · Dahl: Kuytu yer demektir

  12. كبر

    1 ortak ayet · Yaşlı adamdır

Geçtiği ayetler(4)

  1. وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ

    Sıcak havaDaha önce de cinnleri alevli ateşten yarattık.

  2. فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ

    Sıcak havaAllah; bize, lutfetti de bizi gözeneklere işleyen o Semum azabından korudu.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökسمم
YapıÜçlü
Özel DurumMükerrer
Bağlamsal Yakın Köklerخرق, ثقب, ولج, نفذ
Zıt Kökسدد
Çekirdek Özet 1İğne deliği, gözenek veya dar kanaldan derine doğru işleme ve sızma
Çekirdek Özet 2İncelik ve darlık sınırını aşma, bedenin gözeneklerine nüfuz eden yakıcı ve eritici tesir
Çekirdek Özet 3Madde veya mananın dış çeperi aşarak sistemin en kılcal yapısına sızıp yapıyı dönüştürmesi veya felç etmesi
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca öldürücü kimyasal zehir veya sıradan sıcak hava olarak daraltıp gözenek ve nüfuz edici darlık boyutunu gözden kaçırmak

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
سمYüzeyden içeriye doğru açılan dar geçit, yükselme veya derine nüfuz etme odağı; bu çekirdek سمو kökünde yükseklik ve işarete, سمك kökünde boy ve tavan kalınlığına, سمع kökünde sesin kulak deliğinden içeri sızmasına işaret eder.مÇekirdeğe eklenen ikinci mim harfiyle birlikte nüfuz etme ve darlık hali yoğunlaşmış, maddenin gözeneklerden içeriye zerk edilmesi, ince bir delikten geçiş ve tesirin en derin noktalara yayılması anlamı somutlaşmıştır.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
سDiken, destekBatma, tutunma, ince bir uçla yüzeyi delme ve sabitlenme hareketi.
مSuAkışkanlık, yayılma, sızma, kuşatıcı derinlik ve geçirgenlik.
مSuİkinci akış katmanı; sızmanın kesintisizliği, kılcal kanallarda ilerleyiş ve süreklilik.
سممDikenin açtığı yoldan akışkanın derine işlemesiİnce ve sivri bir odaktan (delik/iğne) giren akıcı ve nüfuz edici unsurun bünyenin tamamına sızarak yayılması hareketi.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamİğne deliği, kulak, burun ve derideki kılcal gözenekler; bu gözeneklerden içeri işleyen yakıcı çöl rüzgârı veya kana karışıp bedeni içten çökerten sıvı.
Cahiliye şiiri kullanımıCahiliye şiirinde kargı ve ok uçlarının sürüldüğü zehir veya içe işleyen zehirli mızrak darbeleri bu kökle ifade edilmiştir; şair Antere b. Şeddâd bir beytinde düşmana karşı hazırladığı silahın nüfuz ediciliğini ve ölümcüllüğünü kökün türevleriyle tasvir eder.
Erken Arapça kullanımBedendeki tüm gözenek ve menfezlere سُمُوم denilmesi; havanın derideki deliklerden içeri işlemesi sebebiyle gündüz esen kuru ve kavurucu sıcak rüzgâra السَّمُوم adı verilmesi.

Kaynak Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn, el-Müfredât, Asās al-Balāgha.

Sami etimolojik katman

Arapça سمم kökü, Sami dillerinde hem dar bir menfezden geçme, işaretleme ve adlandırma çizgisiyle fonetik temas kuran hem de bedene nüfuz eden zehir, acılık ve kavurucu etkiyle birleşen köklerle örtüşür. İbranicede sam (סַם) baharat, koku maddesi ve aynı zamanda tıp/zehir maddesi olarak yer alır; benzer biçimde Süryanicede samma (ܣܡܐ) ilaç, merhem, boyar madde veya zehirli kimyevi maddeyi ifade eder. Akadca šammu ise bitki, ot veya tıbbi amaçlı drog anlamına gelir. Kökün Sami semantik matrisinde, bitkisel veya kimyasal bir maddenin kılcal temasla bünyeye tesir etmesi ve onun niteliğini değiştirmesi esastır; Arapçada ise bu anlam fiziksel olarak iğne deliği, gözenek ve bu gözeneklere işleyen rüzgâr ile birleşerek mekanik ve termik bir boyut kazanmıştır.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith Syriac Dictionary, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönDar delik, iğne gözü ve gözenekten derine işleyişKökün aslı olan iğne deliği ve menfez anlamı, gözeneklerden içeri sızan zehir ve yakıcı rüzgâr türevlerinin ortak zeminini oluşturur.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice sam ve Süryanice samma formlarıİlaç, kimyasal öz, iksir ve zehir anlamları Sami dillerinde ortak tıbbi/biyolojik tabana oturur.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiBelirgin dış akrabalık tespit edilmediAfro-Asyatik çerçevenin ötesinde doğrudan ve fonetik olarak kanıtlanmış bir ödünçleşme ilişkisi bulunmamaktadır.Veri bulunamadı

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Lisān al-ʿArab, Cohen.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
سممAnlamlıDelik, gözenek, zehir, kavurucu sıcakİğne deliğinden geçmek, gözeneklere nüfuz etmek, derine işleyen rüzgâr veya zehir.Hedef kök; Kur'an'da geçer.
مسمAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde bu harf dizilimi müstakil bir kök maddesi olarak işlenmemiştir.Kur'an'da geçmez.
ممسAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıArap dilinde bu kök dizilimi kullanım dışı kabul edilmiştir.Kur'an'da geçmez.

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
سممMerkezİnce menfezden kılcal nüfuzDar bir delikten geçerek bünyenin derinliklerine kadar sızma ve eritme.Mekanik geçiş ile kimyasal/termal tesiri birleştiren yapı.
خرقKomşuYırtma, delik açmaBir engeli kaba güçle yırtarak, parçalayarak delik açma eylemi.سمم kökündeki tabii kılcallık veya önceden var olan hassas delik yerine tahribat öne çıkar.
ثقبKomşuDelip geçme, ışıldamaSivri bir aletle delik açma veya karanlığı yarıp ortaya çıkan parlaklık.ثقب kökünde tekil ve net bir delme odaklılık varken سمم gözenekli yapıyı ve içe yayılmayı içerir.
ولجKomşuBir şeyin içine girmeBir nesnenin diğer bir nesne veya ortamın içine bütünüyle dahil olması.Gece ile gündüzün birbirine girmesi gibi geniş kapsamlı dahil oluşu anlatır; kılcal darlık şart değildir.
نفذKomşuBir uçtan girip diğerinden çıkmaMaddi veya hükmi bir engeli aşıp sonuca ulaşma, delip öteye geçme.نفذ eyleminde çıkış ve aşma esasken سمم kökünde içe hapsolup derinden etkileme belirgindir.
سددZıtTıkama, kapatma, sağlamlaştırmaAçıklığı kapatma, deliği tıkama ve sızıntıyı engelleme.Menfez ve gözeneklerin açık olması ve içeri sızılması durumunun doğrudan zıddıdır.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaسممDelik, zehir, kavurucu rüzgârDar menfezden kılcal sızma ve içe işleme halinin bütün yönleri.Kesin
LatincePori, venenum, penetrareGözenek, zehir, içine işlemekPori bedensel gözenekleri, venenum kimyasal zehri, penetrare ise derine sızmayı karşılar fakat tek kelime bu alanları birleştirmez.Güçlü
İngilizcePore, venom, scorching windGözenek, zehir, kavurucu rüzgârTerimler kökün morfolojik bütünlüğünü ayrı ayrı karşılar; iğne gözü için eye of a needle ifadesi kullanılır.Güçlü
AlmancaPore, Gift, GlutwindGözenek, zehir, kavurucu sam yeliAlmanca karşılıklar kavramın fiziksel ve biyolojik etkilerini bölünmüş olarak aktarır.Güçlü
FransızcaPore, venin, vent brûlantGözenek, zehir, yakıcı rüzgârİçeri işleyen zehir ve rüzgâr tesirini ayrı kelimelerle ifade eder.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane's Lexicon.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
سَمِّİğne deliği, aşırı dar geçitİmkânsızlığı ifade eden temsil bağlamında, kibrinden dolayı ayetleri yalanlayanların cennete giremeyeceğini bildiren ayet: A'râf 7:40.
السَّمُومِ / سَمُومٍGözeneklere işleyen yakıcı sıcaklık, ateş rüzgârıCan türünün (cinlerin) yaratıldığı öz bağlamında: Hicr 15:27; cehennem azabının deriye ve gözeneklere işleyen kavurucu niteliği bağlamında: Tûr 52:27, Vâkıa 56:42.

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamCinlerin ve cehennem azabının mahiyetiNâr-ı semûm terkibi üzerinden cinlerin latif, nüfuz edici ve gözeneklerden sızabilen bir ateş enerjisinden yaratılışı meselesi.Yoğun, kütlesel ateş yerine içe işleyen, dumansız ve eritici sıcaklık boyutu.
Fıkıhİğne deliği temsili ve zararlı maddelerA'râf 7:40 ayetindeki ifadenin ta'lik-i bi'l-muhâl (imkânsıza bağlama) kuralı çerçevesinde akitlerde ve cezada delil değeri.Bir şeyin gerçekleşmesinin mutlak imkânsızlığını anlatan dilsel ölçü.
TefsirA'râf 7:40 ve es-Semûm ayetleriDeve veya kalın urganın iğne deliğinden geçmesi tasviri ile azabın derideki gözeneklere nüfuz etmesi arasındaki semantik bağ.Kibrin katılığının cennetin darlık eşiğinden geçememesi; azabın ise her gözenekten bedene sızması.
HadisÖlüm, şifa ve korunma dualarıHadislerde geçen السام (ölüm) ve السامة (zehirli haşerat) kelimelerinin kök bağlantısı ve bedene tesir eden illetler.Bedenin hayati merkezlerine ani ve gizli biçimde sirayet eden ölümcül faktörler.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniKibir ve teslimiyet dengesiİnce geçit ve arınma eşiğiHacmi sıfırlama şartıKibirli nefsin kesafetinden arınmadıkça ilahi rahmet menfezinden geçemeyeceğini gösteren ontolojik bariyer.Kesin
İlmiFiziksel ve biyolojik geçirgenlikGözenek ve kılcal transferMaddenin derine nüfuzuHücresel ve mikroskobik kanallardan enerjinin veya zehrin dokulara doğrudan sirayet etmesi mekanizması.Güçlü
SiyasiGüvenlik duvarları ve sızmaKılcal deliklerden iç tehditYapısal zaafiyetEn korunaklı yapay sınırların dahi en küçük ihmal veya gözenekten sızan yıkıcı unsurlarla içeriden çökertilmesi.Güçlü
İktisadiVergi ve kaçak yollarGizli sızıntı ve sermaye erimesiSistematik kayıpMali bünyedeki mikroskobik açıkların, ana sermayeyi içten içe tüketen bir zehir işlevi görmesi.Muhtemel

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerKılcallık ve osmoz (ozmotik basınç)Yarı geçirgen zarlardan veya son derece dar kanallardan bir sıvının ya da ısının dengelenemez biçimde içeri süzülmesi.Güçlü
Beşeri bilimlerKurumsal yozlaşma (mikro dejenerasyon)Büyük kuralların değil, denetlenemeyen mikro gediklerin zamanla sistemin bütününe zehir gibi yayılarak kurumu felç etmesi.Güçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca laboratuvar ortamındaki kimyasal zehre veya meteorolojik sıradan bir sıcak rüzgâra indirgemek.
Kur'an içi daha geniş anlamKökün asıl mihveri olan darlık, gözenek ve bu gözeneklerden en iç katmanlara kadar işleyen dönüştürücü/yakıcı tesir bütünlüğüdür.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataA'râf 7:40 ayetindeki iğne deliği tabiri ile diğer surelerde geçen semûm rüzgârı arasındaki organik bağı koparıp, ayetleri birbirinden bağımsız rastlantısal metaforlar sanmak.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın imkânsızlık ve ceza tasvirlerinde kullandığı somut fiziksel ayrıntıların (iğne gözü, derideki gözeneklere işleyen ateş) ardındaki ortak kılcal nüfuz dinamiğini keşfetmeyi sağlar.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Kibrin manevi körlüğünü anlatan tehdit ayetlerinde (A'râf 7:40), yaratılışın enerji boyutuna işaret eden ayetlerde (Hicr 15:27) ve ahiret azabının kuşatıcılığını tasvir eden sahnelerde (Tûr 52:27, Vâkıa 56:42).
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Cehennem azabının yalnızca dıştan kuşatan alevler olduğu zannını tashih eder; azabın derinin en ufak gözeneklerinden içeri sızıp iç organlara işleyen nüfuz edici bir yapıda olduğunu fark ettirir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamİğne deliği, bedendeki gözenek veya dar menfezden içeriye doğru kesintisiz sızma ve yayılma.
  • Soyut anlamBir engelin darlığı karşısında kesafetin elenmesi veya bir gücün en korunaklı bünyelere mikro düzeyde nüfuz ederek sistemi içeriden dönüştürmesi.
  • Sistematik karşılıkSistemin dış çeperindeki gözeneklerin, iç dinamikleri tahrip edecek akışlara açık hale gelmesi; arınmamış büyük kütlelerin dar eşiklerden geçişinin imkânsızlığı.
  • LaTeX modeliP=lim⁡r→0(Φπr2)⋅e−λt
  • LaTeX açıklamasıFormülde r geçidin veya gözeneğin yarıçapını temsil eder ve sıfıra doğru yaklaşarak darlık eşiğini oluşturur; Φ bu delikten içeri doğru zorlanan akıyı gösterir. Eşiğin darlığı azaldıkça birim alana düşen basınç ve nüfuz şiddeti sonsuza yaklaşırken, e−λt terimi içeri sızan tesirin zamanla bünyenin derinliklerine yayılarak sistemi içten çökertişini simgeler. Kaba ve hacimli kütleler için r sınırı aşılamaz bir engel üretirken, latif ve yakıcı unsurlar için mikro düzeyde mutlak bir geçirgenliğe dönüşür.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: س