نقب
ن - ق - ب
KÖK- 3 geçiş
- 3 ayet
- 3 sîga
- 13 sözlük
Geçit, yarık, delik demektir. Topluluğun kefili anlamına da gelmektedir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Geçit, yarık, delik demektir. Topluluğun kefili anlamına da gelmektedir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.834 harfالقاف والنون والباء معهما
ق ن ب، ن ق ب، ب ن ق، ن ب ق مستعملات قنب: القُنْبُ: جراب قضيب الدابة، وإذا كني عما يخفض من المرأة قيل: قُنْبُها.
والقُنْبُ: شراع ضخم من أعظم شرع السفينة.
والمِقنَّبُ زهاء ثلاث مئة من الخيل.
والقِنَّبُ: من الكتان.
والقِنيبُ: الجماعة من الناس.
نقب: النَّقْبُ في الحائط ونحوه يخلص فيه إلى ما وراءه، وفي الجسد يخلص فيه إلى ما تحته من قلب أو كيد. والبيطار ينقب في بطن الدابة
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.706 harfالنقبُ: الطريق في الجبل، وكذلك المَنْقَبُ والمَنْقَبَةُ. ونقَبَ الجدارَ نَقْباً، واسم تلك النَقْبَةِ نَقْبٌ أيضاً. ونَقَبَ البَيْطارُ سُرَّةِ الدابَّة ليخرج منها ماء أصفر، وتلك الحديدة مِنْقَبٌ. والمكان مَنْقَبٌ بالفتح. والناقبة: قَرْحَةٌ تخرج بالجنب تهجم على الجوف. والنُقْبَةُ بالضم: أوَّل ما يبدو من الجَرَبِ قِطعاً متفرِّقة؛ وجمعها نُقْبٌ. قال دريد بن الصمة:
مُتَبَذِّلاً تبدو مـحـاسـنُـهيضعَ
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR9.031 harfق ن ب
قنب ، قبن ، نقب ، نبق ، بقن ، بنق : مستعملات .
بقن : أمَّا بقن : فإنَّ الليث أهمله .
وروى أبو العباس عن ابن الأعرابي : أبقَنَ الرجلُ : إذا خصب جَنابُه واخضرَّت فعاله .
قنب : قال الليث : القُنْب : جِرَابُ قضيب الدابة وإذا كُنِيَ عما يُخفضُ من المرأة قيل قنْبُها .
قال : والقُنْب : شِراعٌ ضَخْم من أعظم شُرُع السفينة . والمِقْنب : زُهاءُ ثلاثمائة من الخَيل . والقِنّب : من الكتان . والقَنِيب :
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR12.417 harf(باب النون والقاف وما يثلثهما)
(نقل) النون والقاف واللام: أصلٌ صحيح يدلُّ على تحويل شيءٍ من مكانٍ إلى مكان، ثم يفرَّع ذلك. يقال: نقَلْتُه أنْقُله نَقْلاً. ونقَلَ الفرس قوائِمَه نَقْلاً. [وفرسٌ([1])] مِنْقَل: سريعُ نَقْل القَوائم. والمُنقِّلَة من الشِّجاج: التي يُنقَل منها فَرَاش العِظام. والنُّقْل: ما يَأكلُه الشّارب على شرابه. وكان ابنُ دريد يقول([2]): هو بالفتح ولا يُضَمّ، والنّاس يقولونه
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR541 harf- النقب في الحائط والجلد كالثقب في الخشب، يقال: نقب البيطار سرة الدابة بالمنقب، وهو الذي ينقب به، والمنقب: المكان الذي ينقب، ونقب الحائط، ونقب القوم: ساروا. قال تعالى: ﴿فنقبوا في البلاد هل من محيص﴾ [ق/36] وكلب نقيب: نقبت غلصمته ليضعف صوته. والنقبة: أول الجرب يبدو، وجمعها: نقب، والناقبة: قرحة، والنقبة: ثوب كالإزار سمي بذلك لنقبة تجعل فيها تكة، والمنقبة: طريق منفذ في الجبال، واستعير لفعل الكريم؛
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.133 harfن ق ب
نقب الحائط.
ونقب البيطار سرّة الدابّة بالمنقب فأخرج ماءً أصفر.
قال يصف فرساً: كالسّيد لم ينقب البيطار سرّته ولم يسمه ولم يلمس له عصباً وكلب نقيب: نقبت حنجرته ليضعف صوته فلا يدلّ على اللئيم بنباحه.
وخرجت به الناقبة والنّقابة: قرحة تخرج بالجنب تهجم على الجوف رأسها من داخل.
ونقب خفّ البعير: رقّ وتثقّب.
قال: ما إن بها من نقبٍ ولا دبر ونقّب عنه ونقّر: بحث.
"
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR12.846 harfالنَّقْبُ: الثَّقْبُ في أَيِّ شيءٍ كان، نَقَبه يَنْقُبه نَقْباً. وشيءٌ نَقِيبٌ: مَنْقُوب؛ قال أَبو ذؤَيب:
أَرِقْتُ لذِكْرِه، مِنْ غيرِ نَوْبٍ، * كَما يَهْتاجُ مَوْشِـيٌّ نَقِـيبُ يعني بالـمَوْشِـيِّ يَراعةً. ونَقِبَ الجِلْدُ نَقَباً؛ واسم تلك النَّقْبة نَقْبٌ أَيضاً. ونَقِبَ البعيرُ، بالكسر، إِذا رَقَّتْ أَخْفافُه.
وأَنْقَبَ الرجلُ إِذا نَقِبَ بعيرُه. وفي حديث عمر،
رضي اللّه عنه: أَتاه أَعرابيّ
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR583 harf* ن ق ب * * نَقَبَ * الجِدار من باب نصر واسم تلك النَّقبة نَقْب أيضا و * المَنْقَبَةُ * بوزن المَتْربة ضد المَثْلبة و * النَّقِيبُ * العريف وهو شاهد القوم وضمينهم وجمعه * نُقَبَاءُ * وقد * نَقَبَ * على قومه ينقُب * نِقَابَةً * مثل كتب يكتُب كِتابة قال الفرَّاء إذا أردت أنه لم يكن نَقِيبا ففعل قلت * نَقُبَ نَقَابةً * فهو من باب ظرُف وقال سيبويه * النِّقَابةُ * بالكسر الاسم وبالفتح المصدر كالوِلاية
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR13.895 harfالنقب: الثقب في أي شيء كان، نقبه، ينقبه، نقبا. وشيء نقيب: منقوب، قال أبو ذؤيب:
أرقت لذكره من غير نوب كما يهتاج موشي نقـيب يعني بالموشي يراعة. ج: أنقاب ونقاب، بالكسر في الأخير. النقب: قرحة تخرج بالجنب، وتهجم على الجوف، ورأسها في داخل، قاله ابن سيده، كالناقبة. ونقبته النكبة، تنقبه، نقبا: أصابته فبلغت منه، كنكبته. النقب: الجرب عامة، ويضم وهو الأكثر، وبه فسر ثعلب قول
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR16.344 harfنَقَبَ
1 نَقَبَ ذ , aor. نَقُبَ , inf. n. نَقْبٌ, He perforated, pierced, bored, or made a hole through, or in, or into, anything: like ثَقَبَ. (TA.) He made a hole through a wall. (S.) ― -b2- نَقَبَ سُرَّةَ الدَّابَّةِ, aor. نَقُبَ , He (a farrier) perforated the navel of the beast in order that a yellow fluid might issue forth. (S.) See مَنْقَبٌ. ― -b3- نَقَبَ العَيْنَ, aor. نَقُبَ , inf. n.
نَقَبَ 1 نَقَبَ ذ , aor. نَقُبَ , inf. n. نَقْبٌ, He perforated, pierced, bored, or made a hole through, or in, or into, anything: like ثَقَبَ. (TA.) He made a hole through a wall. (S.) ― -b2- نَقَبَ سُرَّةَ الدَّابَّةِ, aor. نَقُبَ , He (a farrier) perforated the navel of the beast in order that a yellow fluid might issue forth. (S.) See مَنْقَبٌ. ― -b3- نَقَبَ العَيْنَ, aor. نَقُبَ , inf. n. نَقْبٌ, He performed, upon the eye, what is called القَدْحُ in the language of the physicians; i. e., a remedial operation for the black fluid that arises in the eye: from the phrase next following: (IAth:) [but this is not a good explanation: the meaning is he performed upon the eye the operation of couching, for the cataract: so in many Arabic works, ancient and modern: (IbrD:) the couching-needle is called مِقْدَحٌ, and اِبْرَةُ القَدْحِ, in the present day]. ― -b4- نَقَبَ حَافِرَ الدَّابَّةِ He (a farrier) pierced a hole in the hoof of the beast, in order to extract what had entered into it. (IAth.) ― -b5- نَقَبَتْهُ نَكْبَةٌ, (aor. نَقُبَ , inf. n. نَقْبٌ, TA,) A misfortune, an evil accident, or a calamity befell him, (K,) and overcame him, or afflicted him; like نَكَبَتْهُ. (TA.) [In the CK, for أَصَابَتْهُ, is put اثابته.] ― -b6- نَقَبَ فِى الأَرْضِ, aor. نَقُبَ , and ↓ انقب and ↓ نَقّب, He went, or went away, through the land, or country: (K:) [in the CK and some MS. copies of the K, we afterwards find نَقِبَ فِى البِلَادِ with kesr to the ق, explained as signifying he proceeded, or journeyed, through the lands:] ↓ انقب he proceeded, or journeyed, through the country: (IAar:) نقّبوا فِى البِلَادِ [Kur, l. 35,] they proceeded, or journeyed, through the lands, seeking for a place of refuge: (S:) or they traversed the lands, and journeyed through them, much, &c.: (Fr.:) or they went about and about, and searched, &c. (Zj.) فِى الآفَاقِ ↓ نَقَّبْتُ, in a verse of Imra-el-Keys, I journeyed through the tracts of the earth, and came and went. (TA.) ― -b7- نَقِبَ البَعِيرُ, aor. نَقَبَ , or نَقِبَ حُفُّ البعيرِ, (L, TA,) and ↓ انقب, (L,) The camel walked barefooted, syn. حَفِىَ, (L, K,) until his feet became worn in holes: (TA:) or نَقِبَ البعير, (S, K,) and ↓ انقب, (K,) the camel's feet became thin, [or were worn thin; which is also a signification of حَفِىَ]. (S, K.) ― -b8- نَقِبَتْ أَقْدَامُنَا Our feet became thin in the skin, and blistered, by reason of walking. (L.) ― -b9- نَقَبَ الخُفَّ, aor. نَقُبَ , He patched the boot; repaired it by patching. (K.) Also, He made the boot thin: he made [or wore] holes in it. (Msb.) ― -b10- نَقِبَ الخُفُّ, aor. نَقَبَ , (inf. n. نَقَبٌ, TA,) The boot became lacerated, or worn through, in holes. (S, K, TA.) [And in like manner The sole of the foot of a camel or of a man: see below: and see an ex. voce أَظَلُّ.] ― -b11- نَقَبَ, aor. نَقُبَ , inf. n. نَقْبٌ, He (a horse) put his feet together in his running (فِى حُضْرِهِ, [for which Golius and Freytag appear to have read فى خَصْرِهِ,] K,) not spreading his fore feet, his running being [a kind of] leaping. (TA.) -A2- نَقَبَ عَنِ الأَخْبْارِ, aor. نَقُبَ , He scrutinized, investigated, searched into, examined into, or inquired into, the news; (K;) and, in like manner, anything else: (MF:) [as also ↓ نقّب: see the phrase نقّبوا فى البلاد, explained above:] or he told, announced, or related, the news. (K.) ― -b2- اِنِّى لَمْ أُؤْمَرْ أَنْ أَنْقُبَ عَنْ قُلُوبِ النَّاسِ Verily I have not been commanded to scrutinize and reveal what is in the hearts of men. (TA, from a trad.) ― -b3- نَقَبَ عَلَى قَوْمِهِ, aor. نَقُبَ , inf. n. نِقَابَةٌ, He acted as the نَقِيب over his people; was their نقيب: (S, K:) but of a man who was not نقيب, and has become so, you say نَقُبَ, with damm, aor. نَقُبَ , inf. n. نَقَابَةٌ, with fet-h, He became نقيب; (Fr., S, K;) as also نَقِبَ, aor. نَقَبَ : (IKtt, K:) or نقابة with kesr is a subst.; and with fet-h, an inf. n.; (S, K;) like وِلَايَةٌ and وَلَايَةٌ: so says Sb. (S.) -A3- نَقَبَ الثَّوْبَ, aor. نَقُبَ , inf. n. نَقْبٌ, He made the piece of cloth into a نُقْبَة. (S.)
2 نَقَّبَ see 1.
نَاقَبْتُهُ 3 نَاقَبْتُهُ ذ , inf. n. نِقَابٌ; as also لَقِيتُهُ; I met him face to face: or without appointment, (K,) and unintentionally: (TA:) or unexpectedly. (S.) نقابًا is in the accus. case as an inf. n.; or as a word descriptive of state. (TA.) ― -b2- وَرَدْتُ المَاءَ نِقَابًا, (S,) or لَقِيتُ الماء نقابا, (K,) I came upon the water unexpectedly, without seeking for it. (S, K.)
4 أَنْقَبَ see 1. ― -b2- انقب His camel's feet became thin; [or were worn thin;] (S, K;) or were worn in holes by walking. (TA.) -A2- He became a door-keeper, or chamberlain; Arab. حَاجِب: (K:) or he became a نَقِيب. (L, K, &c.)
5 تَنَقَّبَ see 8.
انتقبت 8 انتقبت ذ (S, K, Msb) and ↓ تنقّبت (Msb) She (a woman) veiled her face with a نِقَاب (S, K, Msb.) ― -b2- بعمَامَته ↓ تنقب: see تختّم.
نَقْبٌ نَقْبٌ ذ (S, K) and ↓ نُقْبَةٌ (S) A hole, perforation, or bore, (K,) in, or through, a wall, (S,) or anything whatever: (TA:) or a large hole, perforation, or bore, passing through a thing; such as is small being termed ثَقْبٌ, with ث: (Mgh, in art. ثقب:) pl. of the former نُقُوبٌ (Msb) and أَنْقَابٌ and نِقَابٌ. (TA, and some copies of the K.) ― -b2- نَقْبٌ (K) and ↓ نَاقِبَةٌ (S) An ulcer that arises in the side, (S, ISd, K,) attacking the inside of the body, (S, ISd,) and having its head inwards; (ISd;) [as also ↓ نَقَّابَةٌ, for] نَقَّابَاتٌ signifies ulcers that come forth in the side and penetrate into the inside. (TA voce ذُبَالٌ.) See نُقْبٌ. ― -b3- نَقْبٌ (S, K) and ↓ نُقْبٌ (K) and ↓ مَنْقَبٌ and ↓ مَنْقَبَةٌ (S, K) A road (or narrow road, TA,) in a mountain: (ISk, S, K:) a road between two mountains: (IAth:) pl. (of the first and second, TA,) أَنْقَابٌ (a pl. of pauc., TA,) and نِقَابٌ; (K;) and of the third and fourth, مَنَاقِبُ. (TA.) See also مَنْقَبَةٌ.
نُقْبٌ نُقْبٌ ذ (S, K,) and ↓ نَقْبٌ (K: but the former is the more common: TA) and ↓ نُقَبٌ (K) [the first is a coll. gen. n., of which the n. un. is نُقْبَةٌ [q. v.], of which it is called in the S the pl.: but نُقَبٌ is the pl. of نُقْبَةٌ:] Scab, [or scabs,] (K,) absolutely: (TA:) or scattered scabs (S, K,) when they first appear: (S:) النُّقْبَةُ is the first that appears of the scab; and is so called because the scabs perforate the skin: you say, of a camel, بِهِ نُقْبَةٌ: (As:) the first that appears of the scab, in a patch like the palm of the hand, in the side of a camel, or on his haunch, or his lip: then it spreads over him until it covers him entirely. (ISh.) Mohammad, denying that any disease was transmitted from one thing to another, and being asked how it was that a نُقْبَة spread in camels, asked what transmitted the disease to the first camel. (TA.) ― -b2- فُلَانٌ يَضَعُ الهِنَآءَ مَوَاضِعَ النُّقْبِ (tropical:) [Such a one puts the tar upon the places of the scabs]: said of one who is clever, or skilful, and who does or says what is right. (A.) [See also قَالَبٌ]
نَقِبٌ نَقِبٌ ذ , and, as a fem. epithet, ↓ نَقْبَاءُ, A camel whose feet have become worn in holes, [or worn thin,] by walking. (TA.) See the verb. ― -b2- The former may also signify Having the scab, or what first appears thereof. (TA.) See نُقْبٌ.
نُقَبٌ نُقَبٌ ذ : see نُقْبٌ.
نُقْبَةٌ نُقْبَةٌ ذ A mark, trace, or vestige: ex. عَلَيْه نُقْبَةٌ Upon him, or it, is a mark, &c. (T.) ― -b2- See نَقْبٌ. ― -b3- نُقْبَةٌ (assumed tropical:) Rust, (K.) upon a sword or the head of an arrow or a spear: (M:) or نَقب [i. e. ↓ نُقْبٌ, q. v., a coll. gen. n., of which نُقْبَةٌ is the n. un.; or نُقَبٌ, pl. of نُقْبَةٌ;] signifies (tropical:) traces of rust upon a sword or an arrow head or a spear-head, likened to the first appearances of the scab. (A.) -A2- نُقْبَةٌ The face: (S, K:) or the parts surrounding the face. (L:) pl. نُقَبٌ. (TA.) ― -b2- نُقْبَةٌ A garment resembling an اِزار, having a sewed waistband or string, (حُجْزَةٌ مَخِيطَةٌ: so in the S, M, L: whence it appears that the reading in the K, حجزة مُطيفَةٌ, is erroneous: TA: [F having, it seems, found مُحِيطَةٌ written in the place of مُحِيطَةٌ:]) without a نَيْفَق which is the part turned down at the top, and sewed, through which the waistband passes], (S, K,) tied as trousers, or drawers, are tied: (S:) or a pair of trousers, or drawers, having a waistband, but without a part turned down at the top, and sewed, for the waistband to pass through: if it have this, (i. e, a. نيفق,) it is called سَراوِيلُ: (TA;) or a piece of rag of which the upper part is made like drawers, or trousers: (L;) or a pair of drawers, or trousers, without legs. (M, voce اِنْبٌ, TA,) -A3- نُقْبَةٌ The state, or condition; quality, mode, or manner; state with regard to apparel &c.; external form, figure, feature, or appearance; of any thing: syn. هَيْئَةٌ. (T.) -A4- نُقْبَةٌ Colour. (S, K.) ― -b2- فَرَسٌ حَسَنُ النَّقْبَةِ A horse of beautiful colour. (TA.) ― -b3- See also نَقِيبَةٌ.
نِقْبَةٌ نِقْبَةٌ ذ A mode of veiling the face with the نِقَاب: (K:) pl. نِقَبٌ. (TA.) ― -b2- اِنَّهَا لَحَسَنَةُ النِّقْبَةِ (S) Verily she has a comely mode of veiling her face with the نقاب. (TA.)
نِقَابٌ نِقَابٌ ذ [A woman's face-veil;] (S, K;) a veil that is upon [or covers] the soft, or pliable, part of the nose; (AZ;) [not extending higher:] a woman's veil that extends as high as the circuit of the eye: (Msb:) it is of different modes: Fr says, When a woman lowers her نقاب to her eye, it [the action] is termed وَصْوَصَةٌ; and when she lowers it further, to [the lower part of] the circuit of the eye, it [the veil] is called نقاب; and if it is on the extremity of the nose, it is [properly] called لِفَامٌ: (T:) the نقاب, with the Arabs, is that [kind of veil] from out of which appears the circuit of the eye: and the meaning of the saying in a trad. النِّقَابُ مُحْدَثٌ is, that women's shewing the circuits of the eyes is an innovation; not that they used not to veil their faces: the [kind of] نقاب which they used reached close to the eye, and they showed one eye while the other was concealed; whereas the [kind of] نقاب, which only shows both the eyes [without their circuits] was called by them وَصْوَصَةٌ [a mistake for وَصْوَاصٌ] and تُرْقُعٌ: [in the original, والنقاب لا يبدومنه الّا العينان وكان اسمه الخ: but the و before كان is erroneously introduced, and perverts the sense, which is otherwise plain, and agreeable with what is said before:] then they innovated the [veil] properly called] نقاب: (A'Obeyd:) pl. نَقُبٌ. (Msb.) -A2- نِقَابٌ and ↓ مِنَقَبٌ A road through a rugged tract of ground: (K:) the former word used both as a sing and a pl. (TA.) -A3- نِقَابٌ (a strange form of epithet, MF,) (tropical:) A man of great knowledge; very knowing: (S, K:) or possessing a knowledge of things, or affairs: or, as also ↓ مِنعقَبٌ, mentioned by I Ath and Z, a man possessing a knowledge of things, who scrutinizes or investigates them much; who is intelligent, and enters deeply into things. (TA.) -A4- نقَابٌ The bello, Hence the proverb, فَرْخَانِ فِى نِقَابٍ [Two young birds in one belly]: applied to two things that resemble one another, (K.) In like manner one says كَانَا فِى نقاب وَاحد [They were in one belly]; meaning they were like each other, (A.)
نَقِيبٌ نَقِيبٌ ذ i. q. مَنْقُوبٌ, A thing perforated, pierced, bored. or having a hole made through, or in. or into it. (TA.) ― -b2- نَقِيبٌ A musical reed, or pipe. (K.) ― -b3- The tongue of a pair of scales, or balance (K.) ― -b4- A dog having the upper part of his mindpipe (غَلْصَمَتُهُ: so in the S, K or having his windpipe, حَنْجَرَتُهُ: so in the A) perforated, (S, K,) in order that his cry may be weak: a base man performs this operation on his dog, in order that guests may not hear its cry. (S: and the like is said in the L.) -A2- نَقِيبُ قُوْمٍ The intendant, superintendent, overseer, or inspector, of a people; he who takes notice, or cognisance, of their actions, and is responsible for them; i. q. عَرِيفُهُمْ and شَاهِدُهُمْ and ضَمِيُهُمْ: (S, K:) like أَمِينٌ and كَفِيلٌ: (Zj:) their head, or chief: (TA:) like عَرِيفٌ [q. v.]; i. e., one who is set over a people, and investigates their affairs: (L:) or, as some say, the greatest, or supreme, chief of a people: so called [from نَقَبَ “ he scrutinized, or investigated, ”] because he is acquainted with the secret affairs of the people, and knows their virtues, or generous actions, and is the way by which one obtains knowledge of their affairs: (TA:) pl. نُقَبَاءُ. (S.)
نِقَابَةٌ نِقَابَةٌ ذ The office of نَقِيب. (Sb: see 1.)
نَقِيبَةٌ نَقِيبَةٌ ذ Mind: syn. نَفْسٌ. (S, K,) You say فُلَانٌ مَيْمُونُ النقيبةِ Such a one is of a fortunate mind, (A'Obeyd, S,) when the person referred to is fortunate in his affairs, succeeding in what he seeks after, or strives to accomplish: (ISk, S:) or when he is fortunate in his counsel, or advice: (Th, S:) or the phrase signifies such a one is fortunate in his actions, and in gaining what he seeks. (TA.) See also what follows. نَقِيبَةٌ is also said, in the K, to signify the same as عَقْلٌ (understanding, intellect, or intelligence); but, says SM, I have not found this in any other lexicon: only I have found the word explained in the L as signifying يُمْنُ الفِعْلِ (good fortune attending, or resulting from, an action): so probably عَقْلٌ is a mistake for فِعْلٌ. (TA.) ― -b2- Also, Counsel, or advice. (K.) See above. ― -b3- Also, Penetration of judgment; acuteness; sagacity. (Ibn-Buzurj, K.) ― -b4- Also, Nature; or natural, or native, disposition, temper, or other quality: (K:) i. q. نَقِيمَةٌ and عَرِيكَةٌ and طَبِيعَةٌ. (T, art. عرك.) Agreeably with this explanation, the phrase above mentioned is rendered in the T, in art. عرك, Such a one is of a fortunate nature, or natural disposition: (TA:) or it signifies, in this phrase, as also نقيمة, i. q. لَوْنٌ, Colour, complexion, species, &c. (IAar.) Also هُوَ حَسَنُ النَّقِيبَةِ He is of a good nature, or natural disposition: and in like manner, جَمِيلَةٍ ↓ فُلَانٌ فِى مَنَاقِبَ Such a one is a person of good dispositions, or natural qualities. (L.) -A2- نَقِيبَةٌ A she-camel having a large udder: (ISd, K:) having her udder bound up with a cloth or the like, on account of its greatness and excellence: but AM says this is a corruption, and that the correct word is ثقيبة, with ث, meaning a she-camel “ abounding with milk. ” (TA.)
نَقَّابَةٌ نَقَّابَةٌ ذ : see نَقْبٌ.
نَاقِب نَاقِب ذ and نَاقِبَةٌ [the former omitted in some copies of the K] A disease that befalls a man in consequence of long sluggishness, or indolence: (K:) or, as some say, the ulcer that arises in the side. (TA.) See نَقْبٌ.
أَنْقَابٌ أَنْقَابٌ ذ , a pl. without a sing., The ears: (M, K,) or, accord. to some, its sing. is نُقْبٌ. (TA.) El-Katلmee says, كَانَتْ خُدُودُ هِجَانِهِنَّ مُمَالَةً أَنْقَابُهُنَّ اِلَى حُدَآءِ السُّوَّقِ [The cheeks of their white camels were with their ears inclined to the singing of the drivers]. But أَنَقًا بِهِنَّ, “ by reason of their pleasure, ” is also read, for أَنْقَابُهُنَّ: (TA:) [so that the meaning is The cheeks of their white camels were inclined, by reason of their pleasure. to the singing of the drivers].
مَنْقَبٌ مَنْقَبٌ ذ The navel: or [a place] before it: (K:) where the farrier makes a perforation in order that a yellow fluid may issue forth: (S:) so in a horse. (TA.) ― -b2- See نَقْبٌ.
مِنْقَبٌ مِنْقَبٌ ذ An iron instrument with which a farrier perforates the navel of a beast of carriage (S, K) in order that a yellow fluid may issue forth. (S.) See مَنْقَبٌ, and نِقَابٌ.
مَنْقَبَةٌ مَنْقَبَةٌ ذ : see نَقْبٌ. ― -b2- A narrow way between two houses, (L, K,) along which one cannot pass. (L.) It is said in a trad., that one does not possess the right of pre-emption (الشُّفْعَة) with respect to a منقبة; and this word is explained as signifying a wall: syn. حَائِطٌ: [and so in the K:] or a way between two houses, as though it were perforated from one to the other: or a road, or way, over an elevated piece of ground. (L.) -A2- مَنْقَبَةٌ A virtue; an excellence; contr. of مَثْلَبَةٌ: (S:) a cause of glorying: (K:) generosity of action, or conduct: (L:) a [good disposition, or natural quality: [see نَقِيبَةٌ:] (TA:) a memorable, or generous action, and [good] internal quality: (A:) pl. مَنَاقِبُ: (TA:) رجُلٌ ذُو مَنَاقِبَ A man of memorable, or generous, actions, and [good] internal qualities. (A.)
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.617 harfنَقَبَ
نَقَبَ U ( n. ac. نَقْب 1 ),
a. Pierced, perforated; tapped ( dropsical person ); couched ( eye ); mined, tunnelled ( ground ); befell ( misfortune ).
b. Mended, patched ( shoe ).
c. Made into a vest ( cloth ).
d. Ran with the feet close together ( horse ).
e. [ Fī ], Traversed.
f. [ 'An ], Examined; investigated; reported, told ( news ).
g. ( n. ac. نِقَاْبَة 23t ) [ 'Ala ],
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok37.968 harfنقب
نَقَبَ - يَنْقُبُ - نَقْب - نََقِيْب - نَقَّبَ - يُنَقِّبُ
نَقَبَ - يَنْقُبُ + كائن + شيئاُ أو في شيء: يخترقه ليكشف ويطلع على ما خفي فيه أو خلفه: يحاول أن يعرف ما يخفيه الكائن الذي أمامه من أشياء خلفه أو في داخله فيؤثر فيه بأداة فيبعد بعضاً من مكوناته عن بعضها، ويحدث فيه فراغاً وفجوة لكي يعلم ما يخفى خلفه
نَقْب: اسم فعل من " نَقَبَ -
Mücavir kökler39 mücavir (51 toplam)
- عزر
1 ortak ayet · “Te’zir”deki “za”nın “ra” dönüşmesi ile oluşmuştur
- حيص
1 ortak ayet · Havş altı çalılık sık orman demektir
- قرض
1 ortak ayet · Kırpıntı demektir
- بطش
1 ortak ayet · Betee elle kavrayarak vurup yakalamak, çarpmak anlamlarına…
- بلد
1 ortak ayet · Beled mezarlık demektir
- ثني
1 ortak ayet · Sena yaka demektir
- عشر
1 ortak ayet · “On” demektir
- وثق
1 ortak ayet · Anlaşma
- قرن
1 ortak ayet · “Kevarir” kristal, “karun” mücevherci demektir
- سري
1 ortak ayet · Akan deredir
- تحت
1 ortak ayet · Ayağın alt tarafı demektir
- زكو
1 ortak ayet · “Zekiyye“ bol otlaklı arazi demektir
Geçtiği ayetler(3)
وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشًا فَنَقَّبُوا فِي الْبِلَادِ هَلْ مِنْ مَحِيصٍ
Hemen delik aradılarBiz; onlardan önce, kendilerinden daha kuvvetli olan ve diyar diyar dolaşan nice nesilleri yok etmişizdir. Kurtuluş var mı?
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | نقب |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | ثقب, خرق, خرم, فجر |
| Zıt Kök | ردم |
| Çekirdek Özet 1 | Bir engeli, duvarı, deriyi veya sert yüzeyi delerek diğer tarafa geçit açmak |
| Çekirdek Özet 2 | Engelleri yararak yol aramak, gizli ve derin durumları araştırıp teftiş etmek |
| Çekirdek Özet 3 | Topluluğun iç yapısına nüfuz eden ve güvenliğini üstlenen teftiş ve kefalet sistemi |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca sıradan bir fiziki delik açma eylemine indirgeyip, Kur'an'daki derin araştırma, koruyucu teftiş ve temsil/kefalet boyutunu gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| نق | Sert bir yüzeye vurarak ses çıkarma, yüzeyi delme, oyma ve iç kısımdaki öze ulaşma hareketidir. Bu ikili taban نقر kökünde gagalamak ve delik deşifre etmek, نقض kökünde sıkı örülmüş bağı çözüp yarmak, نقص kökünde bütünden eksiltmek ve نقم kökünde derin sorgulama ve hınçla delip geçmek anlamlarında görülür. | ب | ب harfinin getirdiği içe girme, barınma ve kuşatma imgesiyle birleşen kök, bir engelin kalınlığını baştan başa delerek içinden geçilecek bir yol, menfez veya korunaklı iç alana ulaşan kapı açma anlamına özelleşmiştir. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ن | filiz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılık | Hareketin ve arayışın canlı bir hat boyunca sürmesini, hedefe doğru ilerleyen dinamik bir yönelişi temsil eder. |
| ق | ufuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınır | Odaklanmış dar bir noktayı, aşılması gereken çetin bir sınırı veya yoğunlaşmış sert engeli simgeler. |
| ب | ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Bir yapının iç hacmini, korunaklı alanı veya iki bölgeyi ayıran duvar ve mekan sınırını gösterir. |
| نقب | filiz, sınır ve ev imgelerinin birleşimi | Odaklanmış ve canlı bir baskıyla sert bir engeli (duvarı veya sınırı) delip içindeki korunaklı alana yol ve menfez açma eylemini resmeder. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir duvarı, deriyi veya sert bir engeli delerek arka tarafına geçit açmak. Baytarın devenin şişmiş göbeğini cerrahi bir aletle (el-minkab) delip içindeki sarı suyu boşaltması; yürümekten devenin tırnağının delinip incelmesi (nakabü'l-huff); dağların arasındaki dar ve aşılması zor geçit (el-menkabe). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Cahiliye hekimi ve şairi İbn Hımâr el-Hıllî veya eski bedevi şairlerin beyitlerinde saf kan at ve devenin kusursuzluğunu anlatırken cerrahın göbeğini delmediği, ayağında yarık bulunmayan hayvan tasviri: كالسيد لم ينقب البيطار سرته / ولم يسعه ولم يلمس له عصبا |
| Erken Arapça kullanım | Hz. Ömer dönemine ait rivayetlerde devenin yürümekten ayağının yarılıp incelmesi anlamında nakab tabiri geçer: أقسم بالله أبو حفص عمر / ما مسها من نقب ولا دبر ifadesinde nakab, ayak tabanının delinip aşınması anlamındadır. Ayrıca gizli işleri ve derin meseleleri deşip çözen kişiye en-nikâb denmiştir. |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha.
Sami etimolojik katman
Arapça kök نقب, Proto-Sami dilinde delme, yarma, oyma ve geçit açma anlamı taşıyan *n-q-b kökünden tevarüs etmiştir. İbranice נָקַב (naqav) kökü bir şeyi delmek, oymak, işaretlemek, delip geçerek adını belirlemek veya lanetlemek (derin yara açmak) anlamlarına gelir; Siloam tüneli yazıtında tünelin delinip suyun akıtılması همینقبه (ham-niqqabah) kelimesiyle karşılanır. Süryanice ܢܩܒ (nqab) biçimi delik açmak, delmek ve zayıflatmak manalarındadır. Akadca naqābu kökü ise zorla yarmak, vurup delmek ve bekareti bozmak anlamlarında geçer. Ge'ez (Eski Etiyopya) dilinde de benzer fonetik taban nüfuz etme ve oyma fikrini korur. Sami dilleri ailesindeki bu düzenli ses ve anlam denklikleri, kökün ilksel olarak fiziksel bir katılığı delip karşı tarafa geçiş sağlama matrisine dayandığını, buradan toplumsal teşhis, adlandırma, derin araştırma ve iç sorumluluk üstlenme manalarına genişlediğini ortaya koymaktadır.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, David Cohen.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Duvarı ve deriyi delmek, dağ geçidi açmak, derinlemesine araştırmak | Fiziksel bir yüzeyi aletle delme eyleminden dağdaki doğal/yapay geçitlere, oradan gizli şeyleri teftiş edip ortaya çıkaran kişiye (nakîb) aktarılmıştır. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice naqav, Süryanice nqab, Akadca naqābu | Tüm merkezi Sami kollarında delmek, oyma geçit yapmak ve belirginleştirmek ortak semantik çekirdektir; Siloam yazıtındaki tünel terimiyle birebir örtüşür. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Mısır hiyerogliflerinde nqb / nqb.t (delik, açıklık, boyun bağı) | Afro-Asyatik katmanda sert nesnelerin ortasından veya kenarından açılan açıklık ve geçitlerle fonetik ve anlamsal yakınlık görülür. | Muhtemel |
Kaynak Gesenius, BDB, HALOT, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| نقب | Anlamlı | Delmek, yarmak, geçit açmak, teftiş etmek | Bir engeli aşmak için delik açmak; topluluğun iç ahvalini teftiş eden gözetici olmak. | Hedef kök; Kur'an'da 3 kez geçer. |
| نبق | Anlamlı | Arabistan kirazı (sidr meyvesi) | Yuvarlak, sert çekirdekli ve besleyici çöl meyvesi; şekilsel yoğunlaşma bildirir. | Kur'an'da geçmez; hedef kökle ses ve yoğunluk akrabalığı vardır. |
| قنب | Anlamlı | Gizlemek, kılıfına sokmak; kenevir | Hayvanın tenasül uzvunu kılıfına çekmesi; lifli sert bitki örgüsü. | Kur'an'da geçmez; نقب kökündeki açığa çıkarmanın tersine örtme hareketidir. |
| قبن | Anlamlı | Hızlıca başını öne eğip içeri dalmak, kantar | Bir yere hızla nüfuz etmek; ağır çekmek, kantarla ölçmek. | Kur'an'da geçmez; ağırlık ve derinliğe ani giriş yönüyle çekirdeğe yakındır. |
| بنق | Anlamlı | Elbisenin koluna veya yakasına eklenen parça | Giysiyi genişletmek veya daraltmak amacıyla araya dikilen kumaş parçası (benîka). | Kur'an'da geçmez; iki parçayı birleştirme işlevidir. |
| بقن | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bağımsız bir anlam kaydı oluşmamıştır. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| نقب | Merkez | Delmek, geçit açmak, teftiş etmek | Bir engeli baştan başa delerek içinden geçilecek bir menfez veya yol oluşturmak; iç yapıyı araştırıp kefil olmak. | Duvar, dağ veya beden gibi kalın bir seti yararak diğer tarafa veya iç kısma ulaşma hareketidir. |
| ثقب | Komşu | İğne, çivi gibi sivri bir şeyle delik açmak | ثقب dar, ışıltılı veya yuvarlak küçük bir delik açmaktır; içinden bir insanın geçeceği yol veya menfez anlamı içermez. | Yıldızın karanlığı delip parlaması gibi noktasal delme durumlarında kullanılır. |
| خرق | Komşu | Yırtmak, usulsüzce parçalamak | خرق kumaş, gemi veya düzende hesap dışı, yırtıcı ve tahrip edici bir gedik açmaktır; geçit veya menfez amacı taşımaz. | Geminin tabanını yarmada olduğu gibi düzensiz ve parçalayıcı bir yarıktır. |
| خرم | Komşu | Kenardan veya burundan delik/çentik açmak | خرم bir şeyin bütünlüğünü kenarından eksiltmek, burun delmek veya zincir halkasını koparmaktır. | Cismin merkezinden yol açmak değil, kenarını veya ucunu delip bozmaktır. |
| فجر | Komşu | Genişçe yarmak, su fışkırtmak | فجر bir basıncın etkisiyle engelin büyük bir yarıkla açılıp içindekinin taşmasıdır; aletle geçit açmaktan farklıdır. | Sabah aydınlığının karanlığı veya kayadan suyun yarılıp çıkmasını ifade eder. |
| ردم | Zıt | Gedikleri doldurmak, aşılmaz set yapmak | ردم açılmış delikleri, yarıkları üst üste yığma malzeme ile tamamen tıkamak, geçişi mutlak surette engellemektir. | Kehf suresinde seddin delinmesi tehdidine karşı aşılmaz set çekme fiilidir. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | نقب | دل ve فتش | Bir engeli baştan başa delip geçit açmak; gizli halleri derinlemesine inceleyip teftiş etmek. | Kesin |
| Latince | perforare, terebrare, investigare | Delip geçmek, tünel açmak, araştırmak | Perforare tam delip geçmeyi karşılar; investigare kökün teftiş ve nakîb anlam boyutunu yansıtır. | Güçlü |
| İngilizce | to pierce, to bore, to burrow, to inspect / scout | Delmek, deşmek, yol açmak, teftiş etmek | To bore tünel ve geçit açmayı, burrow sığınak aramayı, inspect ise denetleme ve kefalet yönünü verir. | Kesin |
| Almanca | durchbohren, durchdringen, durchforschen | Delip geçmek, nüfuz etmek, didik didik araştırmak | Durchbohren fiziksel delmeyi, durchforschen ise teftiş ve arayış boyutunu eksiksiz taşır. | Güçlü |
| Fransızca | percer, forer, fouiller | Delmek, delip geçmek, deşifre etmek/aramak | Percer engeli aşmayı, fouiller ise memleketi didik didik edip sığınak aramayı tam olarak karşılar. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| فَنَقَّبُوا (50:36) | Diyar diyar kaçacak delik aramak, delik deşik edercesine dolaşmak | Helak edilen eski kavimlerin ölümden veya azaptan kurtulmak için yeryüzünün her tarafında sığınak, geçit ve kaçış yolu aramaları bağlamı (Kâf 50:36). |
| نَقْبًا (18:97) | Sert bir seti fiziksel olarak delip aşmak, gedik açmak | Ye'cûc ve Me'cûc'ün Zülkarneyn tarafından yapılan demir ve erimiş bakır karışımı muhkem seddi aşmaya veya delmeye güç yetirememeleri bağlamı (Kehf 18:97). |
| نَقِيبًا (5:12) | Denetçi, kefil, kavminin iç durumunu teftiş eden lider | İsrailoğullarından ahdin korunması, nizamın denetlenmesi ve topluluğun hallerinin gözetilmesi için seçilen on iki sorumlu temsilci bağlamı (Mâide 5:12). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İlahi kader, kaçışın imkansızlığı ve ahit sorumluluğu | Kâf suresindeki kullanım üzerinden, ecel ve ilahi cezadan yeryüzü yarılsa veya delik deşik edilip geçit aransa dahi kaçılamayacağı ilkesi tartışılır. | Kaçış menfezlerinin ilahi kudret karşısında mutlak tükenişi. |
| Fıkıh | Hırsızlık (hırzın delinmesi), siyerde temsil ve kefalet | Evin duvarının delinerek (nakbu'l-hâit) hırza girilmesinin had cezasını gerektirmesi; ordu ve kabile yönetiminde nakîblerin hukuki kefaleti. | Korunaklı mekanın sınırının delinmesi ve topluluk adına sorumluluk üstlenilmesi. |
| Tefsir | Zülkarneyn seddi ve Akabe biatındaki temsilciler | Kehf suresindeki lafzın seddin yıkılamazlığını; Mâide suresindeki nakîb lafzının ise Hz. Musa'nın ve Akabe'deki Medinelilerin temsilcilerini açıklamakta kullanımı. | Maddi setlerin delinmezliği ile manevi/toplumsal yapının iç denetimi. |
| Hadis | Akabe biatı nakîbleri, devenin ayak yaraları ve cerrahi delme | Resulullah'ın Akabe'de 'Bana içinizden on iki nakîb çıkarın' buyurması; ayrıca devenin aşınmış ayakları (nakab) veya baytar müdahalesiyle ilgili fıkhi rivayetler. | Topluluğun iç ahvaline vakıf, güvenilir gözetici ve temsilci otorite. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İlahi ahdin muhafazası | Ahit gözetmeni / Nakîb | Topluluğun dini sözleşmeye sadakatini içten denetlemek | Bireylerin ilahi kurallara bağlılığını içeriden teftiş eden ve ahdin arkasında duran manevi murakabe mekanizmasıdır. | Kesin |
| İlmi | Hakikatin araştırılması | İstinbat ve tenkib | Olayların dış kabuğunu delip özündeki bilgiye ulaşmak | Yüzeysel kabullerle yetinmeyip meselenin derinine nüfuz ederek gizli kalan hakikati açığa çıkarma metodolojisidir. | Güçlü |
| Siyasi | Temsil ve kamu nizamı | Temsilci lider / Teftiş organı | Taban ile tavan arasındaki irtibatı ve tebaa üzerindeki otoriteyi kurmak | Kabile veya halk meclislerinde topluluğun durumunu en iyi bilen, onların fiillerine kefil olan meşru temsilci heyetidir. | Kesin |
| İktisadi | Mülkiyetin korunması ve güvenlik | Hırz emniyeti / Denetim | Hırsızlığa ve delinmeye karşı üretim ve depolama alanlarını korumak | İktisadi değerlerin saklandığı korunaklı alanların delinmesini (nakb) engelleme ve piyasa teftişini sağlama mekanizmasıdır. | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Tünelleme etkisi (Kuantum mekaniği) ve membran delinmesi (Biyoloji) | Kuantum tünellemesinde parçacığın klasik olarak aşamayacağı potansiyel bariyeri 'delerek' diğer tarafa geçmesi veya hücre zarında transport kanallarının (perforasyon) açılması, kökün fiziki engeli delip geçit açma dinamiğiyle tam bir yapısal eşbiçimlilik gösterir. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Ombudsmanlık ve iç denetim (İdare hukuku ve sosyoloji) | Toplumsal hiyerarşide halkın veya kurumun iç işleyişine derinlemesine nüfuz edebilen, aksaklıkları yerinde teftiş edip merkeze raporlayan ve tabana kefil olan denetim/arabuluculuk mekanizmasıdır. | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün anlamını yalnızca basit bir inşaat faaliyeti (duvarda rastgele delik açmak) veya modern dildeki bazı askeri rütbelerle (yüzbaşı vb.) sınırlı düşünmek. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök, sadece fiziksel bir engeli delmeyi değil; çaresiz kalındığında yeryüzünün her bucağında bir delik ve kaçış koridoru aramayı (derin arayış) ve bir topluluğun ahlaki, hukuki ve sosyal yapısını teftiş eden koruyucu temsilciliği (nakîblik) kapsar. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Mâide 12'deki nakîb kavramının sıradan bir kabile reisi veya bürokratik memur sanılması; Kehf 97'deki fiilin sıradan bir kırılma zannedilerek seddin metalurjik ve mühendislik aşılmazlığının kavranamaması; Kâf 36'daki tasvirin ise sadece seyahat etmek sanılıp varoluşsal kaçış arayışının gözden kaçırılması. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'da engellerin aşılması, korunaklı mekanların sınırları, ilahi hesaptan kaçışın imkansızlığı ve toplumsal nizamın denetiminde kilit rol oynayan 'delerek geçiş sağlama' ve 'iç teftiş' fikrini zihinde somutlaştırdığı için hayati öneme sahiptir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Zülkarneyn kıssasındaki set inşası ve Ye'cûc-Me'cûc seddinin aşılmazlığı bağlamında (Kehf 18:97); helak edilen kavimlerin çaresiz kaçış teşebbüslerinin anlatımında (Kâf 50:36); İsrailoğulları ve Akabe biatındaki temsil/teftiş nizamında (Mâide 5:12). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Güç ve nizamın sadece dışarıdan baskıyla kurulamayacağını, içeriden bir teftiş ve nüfuz edici kefalet (nakîb) gerektirdiğini; ayrıca ilahi kudret karşısında yeryüzünün en korunaklı sığınaklarının ve dağ geçitlerinin bile kaçış sağlamayacağını gösterir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamSert bir engeli, duvarı veya deriyi sivri ve güçlü bir aletle baştan başa delip geçerek diğer tarafa veya iç hacme bağlanan bir menfez, tünel veya dağ geçidi açmaktır.
- Soyut anlamBir konunun, topluluğun veya durumun dış kabuğunu aşıp iç derinliğine nüfuz etmek; gizli halleri teftiş edip açığa çıkarmak ve bu vukufiyet sebebiyle topluluğun yükümlülüklerine kefil olmaktır.
- Sistematik karşılıkGeçirimsiz kabul edilen bariyerlerin kontrollü olarak delinmesi, kaçış koridorlarının aranması veya toplumsal yapının iç bünyesinde bilgi ve güvenliği sağlayan denetim/kefalet odağıdır.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde harfi aşılması gereken sert ve kapalı sınırı/engeli (bariyeri), harfi bu engele uygulanan odaklanmış delme ve nüfuz etme operatörünü (nakb eylemini), harfi delme sonucu ortaya çıkan açık menfezi veya geçidi temsil eder. Çift yönlü gerektirme () sonrasındaki ifade ise, bariyerin delinmesiyle () daha önce imkansız olan kaçış veya iç mekana ulaşım olasılığının () sıfırdan büyük hale geldiğini, yani engelin arkasına geçişin vuku bulduğunu sembolize eder.