أوب

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: أ-و-بالصيغ: ٩ · الجذور المجاورة: ٦٠ · الآيات: ١٧ · السور: ٨؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».لِلْأَوَّابِينَحنثالْمَآبِأَوِّبِيأوبداودأَوَّابٍحسنمَآبًاحرثطيرعبدعند

الجذرالصيغ ٩الآيات ١٧السور ٨المجاورة ٦٠

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

أوب

أ - و - ب

جذر
  • الورود: ١٧
  • الآيات: ١٧
  • الصيغ: ٩
  • المعاجم: ١٢

Ev arı sürüsü anlamındadır. Arılar sabahleyin çiçekten bal özü toplamak için sürü halinde çıkarlar. Akşama doğru gerisin geriye dönerler. Bu dönüşten abe dönme fiili, yuvaya dönme fiili türetilmiştir. Dönüş, ece dönüş anlamlarındadır. Evb Ev yuva demektir. Eveve’deki son vav, ba harfine dönüşerek evb olmuştur. Yuvaya dönüş demektir.المزيد ›

تشمل هذه الصفحة أيضًا الكتابات: ءوب · اوب

ملاحظاتي

المعاجم(١٢)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

Ev arı sürüsü anlamındadır. Arılar sabahleyin çiçekten bal özü toplamak için sürü halinde çıkarlar. Akşama doğru gerisin geriye dönerler. Bu dönüşten abe dönme fiili, yuvaya dönme fiili türetilmiştir. Dönüş, ece dönüş anlamlarındadır. Evb Ev yuva demektir. Eveve’deki son vav, ba harfine dönüşerek evb olmuştur. Yuvaya dönüş demektir.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٦٬٦٠٦
باب اللفيف من الباء ب و أ، ب و و، ب أ و، ب أ ب أ، ب ب ب، ب و ب، ب ي ي، أ و ب، و أ ب، و ب أ، أ ب ي، أ ب و مستعملات بوأ: الباءةُ والمَباءة: منزل القوم حين يَتَبَوَّءُونَ في قِبَلِ وادٍ، أو سَنَد جَبَلٍ، ويقال: بل هو كلّ منزلِ يَنْزِلُه القَوْم، يقال: تَبَوَّءُوا منزلا.. وقال تعالى: "ولقد بوّأنا بني إسرائيل مُبَوَّأ صِدْق". وقال طرفة: طّيبو الباءةِ سـهـلٌ ولـهـم سُبُل إن شئت في وَعثٍ وَعِرْ
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٧١٣
يقال: جاءُوا من كل أَوْبٍ، أي من كل ناحِيَةٍ. وآبَ أي رَجَعَ، يَؤُوبُ أَوْباً وأَوْبَةً وإياباً. والأوَّابُ: التائِبُ. والمآبُ: المَرْجِعُ. وائْتابَ مثل آبَ، فَعَلَ وافْتَعَلَ بمعنىْ. وفلانٌ سريعُ الأَوْبَةِ. قال أبو عبيدة: وقوم يُحَوِّلون الواوَ ياءً فيقولون: سَريعُ الأَيْبَةِ. وآبَتِ الشمسُ: لُغَةٌ في غابَتْ. والأَوْبُ: سُرْعَةُ تَقْليبِ اليدينِ والرجْلَيْنِ في السير. تقول منه: ناقَةٌ أَوُّوبُ
اقرأ المدخل كاملًا

مقاييس اللغة

ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ١٥٬٧٦٤
(باب الهمزة والواو وما بعدهما في الثلاثي) (أوي) الهمزة والواو والياء أصلان: أحدهما التجمُّع، والثاني الإشفاق. قال الخليل: يقال أوَى الرّجلُ إلى منزله وآوَى غَيرَه أُوِيّاً وإيواءً. ويقال أوَى إواءً أيضاً. والأُوِيُّ أحسن. قال الله تعالى: ﴿إذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إلى الكَهْفِ﴾ [الكهف 10]، وقال: ﴿وَآوَيْنَاهُمَا إلى رَبْوَةٍ﴾ [المؤمنون 50]. والمأوَى: مكانُ كلِّ شيءٍ يُأوى إليه ليلاً أو نهاراً. وأوَت
اقرأ المدخل كاملًا

المفردات في غريب القرآن

الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٧٤٨
- الأوب: ضرب من الرجوع، وذلك أن الأوب لا يقال إلا في الحيوان الذي له إرادة، والرجوع يقال فيه وفي غيره، يقال:آب أوبا وإيابا ومآبا. قال الله تعالى: ﴿إن إلينا إيابهم﴾ [الغاشية/25] وقال: ﴿فمن شاء اتخذ إلى ربه مآبا﴾ [النبأ/39]، والمآب: المصدر منه واسم الزمان والمكان. قال الله تعالى: ﴿والله عنده حسن المآب﴾ [آل عمران/14]، والأواب كالتواب، وهو الراجع إلى الله تعالى بترك المعاصي وفعل الطاعات، قال تعالى:
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬١٠٥
أ و ب تهنئـك أوبة الغائب‏.‏ وفلان أواه أواب تواب أي رجاع إلى التوبة‏.‏ وآبت الشمس‏:‏ غابت‏.‏ وفي الحديث‏:‏ ‏"‏ شغلونا عن الصلاة الوسطى حتى آبت الشمس ملأ الله قلوبهم ناراً ‏"‏‏.‏ وغابت الشمـس فـي مآبهـا أي فـي مغربهـا‏.‏ وآب بيـده إلـى سيفه ليستله وإلى سهمه ليرمي به وإلى قوسه لينزع فيها‏.‏ وأوّبوا تأويباً‏:‏ ساروا النهار كلّه‏.‏ ولهم إسآد وتأويب‏.‏ وما أعجب أوب يديها أي رجعهما في السير‏.‏
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٨٬٨٠٨
الأَوْبُ: الرُّجُوعُ. آبَ إِلى الشيءِ: رَجَعَ، يَؤُوبُ أَوْباً وإِياباً وأَوْبَةٌ وأَيْبَةً، على الـمُعاقبة، وإِيبَةً، بالكسر، عن اللحياني: رجع. وأوَّبَ وتَأَوَّبَ وأَيَّبَ كُلُّه: رَجَعَ وآبَ الغائبُ يَؤُوبُ مآباً إِذا رَجَع، ويقال: لِيَهْنِئْكَ أَوْبةُ الغائِبِ أَي إِيابُه. وفي حديث النبي، صلى اللّه عليه وسلم: أَنه كان إِذا أَقْبَلَ من سَفَر قال: آيِبُونَ تائِبُون، لربنا حامِدُونَ، وهو جمع
اقرأ المدخل كاملًا

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٤٦٥
* أ و ب * * آبَ * رجع وبابه قال و * أوْبَةً * و * إيابَاً * أيضا و * الأَوَّابُ * التائب و * المآبُ * المرجع و * أْتابَ * بوزن اغتاب مثل آب فعل وافتعل بمعنى قال الشاعر % ومن يتق الله فإن الله معه % ورزق الله مؤتاب وغادي % قلت وفي أكثر النسخ و * اتَّابَ * مضبوط بتشديد التاء وهو من تحريف النساخ والبيت يدل عليه وأيضا فان اتأب بمعنى استحيا وهو مذكور في و أ ب فليس هذا موضعه ولا التفسير مطابقا له قال و
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٨٬٥١٥
الأوب والإياب ككتاب، ويشدد وبه قريء في التنزيل إن إلينا إيابهم بالتشديد، قاله الزجاج، وهو فيعال، من أيب فيعل من آب يؤوب، والأصل إيوابا، فأدغمت الياء في الواو وانقلبت الواو إلى الياء، لأنها سبقت بسكون، وقال الفراء: هو بتخفيف الياء، والتشديد فيه خطأ، وقال الأزهري: لا أدري من قرأ إيابهم بالتشديد، والقراء على إيابهم بالتخفيف، قلت التشديد نقله الزجاج عن أبي جعفر، وقال الفراء: التشديد فيه خطل، نقله
اقرأ المدخل كاملًا

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١١٬١٤٧
المدخل: اوبآبَ 1 آبَ آب , aor. يَؤُوبُ, (T, S, &c.,) inf. n. أَوْبٌ (S, M, Msb, K) and اـِيَابٌ and أَوْبَةٌ (T, S, M, K) and أَيْبَةٌ, (M, K,) ى taking the place of و, (M,) and اـِيبَةٌ (Lh, M, K) and مَآبٌ [like مَآلٌ], (Msb, TA,) He (an absent person, T) returned (T, S, M, A, Mgh, Msb, K) to his place, (Sh,) or to a thing, (M,) or from his journey; (Msb;) as also ↓ أوّب, (M,) inf. n. تَأْوِيبٌ and
رابط المدخل

آبَ 1 آبَ آب , aor. يَؤُوبُ, (T, S, &c.,) inf. n. أَوْبٌ (S, M, Msb, K) and اـِيَابٌ and أَوْبَةٌ (T, S, M, K) and أَيْبَةٌ, (M, K,) ى taking the place of و, (M,) and اـِيبَةٌ (Lh, M, K) and مَآبٌ [like مَآلٌ], (Msb, TA,) He (an absent person, T) returned (T, S, M, A, Mgh, Msb, K) to his place, (Sh,) or to a thing, (M,) or from his journey; (Msb;) as also ↓ أوّب, (M,) inf. n. تَأْوِيبٌ and تَأْيِيبٌ; (K;) and ↓ تأوّب; (M, K;) and ↓ ائتاب [written with the disjunctive alif اِيتَابَ]; (S;) and ↓ أَيَّبَ, [a quasi-quadriliteralradical verb, originally أَيْوَبَ,] of the measure فَيْعَلَ, (M,) inf. n. اـيَّابٌ, (M, K,) originally اـيوَابٌ, of the measure فِيعَالٌ, (M, TA,) or, accord. to Fr, اـِيَّابٌ is incorrect, and the right word is اـِيَابٌ: (TA:) [and if so, أَيَّبَ is perhaps changed from أَوَّبَ, like as أَيْبَةٌ is from أَوْبَةٌ; and تَأْيِيبٌ is perhaps its inf. n., changed from تَأْوِيبٌ:] or, as some say, اـِيَابٌ signifies only the returning to one's family at night: (M, TA:) and أَهْلَهُ ↓ تأوّب and اهله ↓ ائتاب [as well as آبَ اـِلَى أَهْلِهِ] signify he returned to his family at, or in, the night: (T, TA:) or آبَ اـِلَيْهِمْ, (S,) [or آبَهُمْ, accord. to a copy of the A, where we find أُبْتُ بَنِي فُلَانٍ,] aor. as above; (TA;) and ↓ تَأَوَّبَهُمْ (S, A, K) and ↓, تَأَيَّبَهُمْ, (K,) ى taking the place of و, (TA,) inf. n. مُتَأَوَّبٌ and مُتَأَيَّبٌ, (M, * [in which the two forms of the verb are also given, but with the sing. pronoun of the third pers. instead of the pl.,] and K,) each in the form of a pass. part. n.; (TA;) he came to them at night: (S, M, * A, K:) and آبَ المَآءَ, (M,) inf. n. أَوْبٌ, (K,) signifies he came to the water, to drink, at night; as also ↓ ائتابهُ; (M, K;) and ↓ تأوّبهُ: (M:) or, accord. to AZ, تَأَوَّبتُ signifies I came in the beginning of the night. (S.) You say also, آبَتِ الشَّمْسُ, (T, S, &c.,) aor. تَؤُوبُ, (M,) inf. n. مَآبٌ, (T,) or اـِيَابٌ [in the CK اَياب] and أُيُوبٌ, (M, K,) The sun returned from its place of rising, and set: (Msb:) or the sun set; (T, S, M, A, K;) as though it returned to the place whence it commenced its course; (M;) [or] it is a dial. var. of غَابَت. (S.) And آبَ اـِلَيْهِ People came to him from every direction, or quarter. (TA, from a trad.) The poet Sلideh Ibn-El-'Ajlلn uses the expression, لَآبَكَ مُرْهَفٌ, meaning A thin sword would have come to thee; in which the verb may be trans. by itself, or the prep. اـِلَى may be understood. (M, TA.) ― -b2- He returned from disobedience to obedience; he repented. (TA.) And آبَ اـِلَى اللّٰهِ He returned unto God from his sin, or offence, and repented. (Msb.) ― -b3- آبَ بِهِ اـِلَيْهِ He made him to return to him, or it; as also اـلَيْهِ ↓ اوّبهُ. (M.) And آبَ يَدَهُ اـِلَى سَيْفِهِ, (as in a copy of the T,) or بِيَدِهِ, (as in a copy of the A, [which is probably here the more correct],) He put back his hand to his sword to draw it: (Lth, T, A:) and الى قَوْسِهِ [to his bow] to draw it: and الى سَهْمِهِ [to his arrow] to shoot it. (A.) ― -b4- See also 2.

أوّب 2 أوّب ذ : see 1, first sentence: ― -b2- and the same again, near the end. ― -b3- He repeated, or echoed, the praises of God: thus in the saying [in the Kur xxxiv. 10], يَا جِبَالُ أَوِّبِى مَعَهُ 0 mountains, repeat ye, or echo ye, the praises of God with him; [i. e., with David;] (S, * M, TA;) but some read معه ↓ اُوبِى, meaning return ye with him in praising as often as he returneth therein: (M, TA:) or, accord. to the former reading, the meaning is, 0 mountains, labour ye with him in praising God all the day, until the night: (T:) for ― -b4- أوّب, (T, A,) inf. n. تَأْوِيبٌ, (T, A, K) also signifies It (a company of men) journeyed by day: (Aboo-Mلlik, T:) or all the day, (T, A, K,) to the night, (T,) without alighting to rest: (TA:) تأويب being the same kind of day-journeying as اـِسْآدٌ is of night-journeying: (T, M:) or he journeyed all the day, and alighted at night: (T, S:) or he journeyed by night: (Msb:) or تأويب (M, L, K) and ↓ مُؤَاوَبَةٌ (Lth, T, L, K) signify the vying, one with another, of travellingcamels, in pace, or going. (Lth, T, M, L, K.) A poet says, ↓ تَجِدْهُ مِئْوَبَا ↓ وَاـِنْ تُؤَاوِبْهُ [And if thou, or they, (meaning camels,) vie with him in pace, or going, thou wilt, or they will, find him to be one that overcomes therein]: so as related by Lth: but as related by others, تُؤَوِّبْهُ. (T.)

آوب 3 آوب ٥ , inf. n. مُؤَاوَبَةٌ: see 2, in two places.

٥ 5 تأوّب ذ and تأيّب : see 1, in five places.

ائتاب 8 ائتاب ذ : see 1, in three places.

أَيَّبَ Q. Q. 1 أَيَّبَ ذ , originally أَيْوَبَ: see 1, first sentence.

آبُ آبُ آب The name of a [Syrian] month [corresponding to August, O. S.]: an arabicized word. (IAar, M, K.)

أَوْبٌ أَوْبٌ ذ an inf. n. of 1. (S, M, Msb, K.) ― -b2- Also The returning of the fore and hind legs of a beast in going along: (T, M, A, * K:) or quickness in the changing, or shifting, of the fore and hind legs in going along: (S:) and simply quickness, or swiftness. (M, K.) One says, مَا أَعْجَبَ أَوْبَ يَدَيْهَا How wonderful is the returning [or quick shifting] of her fore legs! (A.) And to one going at a quick pace, one says, الأَوْبَ الأَوْبَ [meaning Keep to the quick changing, or shifting, of the legs; a verb being understood: or Trot on! Trot on!]. (A.) ― -b3- A right, or direct, way, course, or tendency; syn. قَصْدٌ and اِسْتِقَامَةٌ. (M [in which these two syns. are mentioned together] and K [in which another explanation intervenes between them, namely عادة, as though they were meant to be understood in different senses, which I do not think to be the case].) ― -b4- A direction: as in the saying, رَمَى أَوبًا أَوْ أَوْبَيْنِ [He shot, or cast, in one direction, or in two directions]. (M, A.) ― -b5- A course, way, mode, or manner, of acting, or conduct, or the like: (A:) custom. (Lh, M, A, K.) You say, كُنْتُ عَلَى صَوْبِ فُلَانٍ وَأَوْبِهِ I was [proceeding] in the course, way, mode, or manner, of acting, &c., of such a one. (A.) And مَا زَالَ هٰذَا أَوْبَهُ This ceased not to be his course, way, mode, or manner, &c.: (A:) or his custom. (Lh, M, A.) ― -b6- A way, or road: (M, Msb, K:) a quarter: ('Eyn, M, A, K:) a tract, or side: ('Eyn, S:) a place: (S:) a place to which one returns [like مَآبٌ]. (A, Msb.) You say, جَاؤُوا مِنْ كُلِّ أَوْبٍ They came from every way, or road, (M, Msb,) or quarter, ('Eyn, M, A,) or tract, or side, ('Eyn, S,) and place, (S,) or place to which one returns. (A, Msb.) And أَوْبَا الوَادِى signifies The two sides of the valley. (A.) -A2- Bees: (M, K:) a quasi-pl. n.: as though the sing. were آئِبٌ: AHn says that they are so called because of their returning to the مَبَآءَة, i. e. the place where they hive for the night. (M, TA.) See آئِبٌ. ― -b2- The clouds. (K.) ― -b3- The wind. (K.)

أَوْبَةٌ أَوْبَةٌ ذ and ↓ أَيْبَةٌ Return; (T, A, K;) as also ↓ اـِيَابَةٌ, a subst. from آبَ. (Msb.) You say, لِيَهْنِئْكَ أَوْبَةُ الغَائِبِ [May the return of the absent give thee joy]. (TA.) And فُلانٌ سَرِيعُ الأَوْبَةِ and ↓ الأَيْبَةِ Such a one is quick in return. (A 'Obeyd, T, S. *) ― -b2- Return from disobedience to obedience; repentance. (TA in art. ايب.) ― -b3- كَلَامٌ لَا أَوْبَةَ لَهُ Speech, or language, without profit. (A.) -A2- أَوْبَةٌ is also the sing. of أَوْبَاتٌ, which signifies The legs of a beast. (K, TA.)

أَيْبَةٌ أَيْبَةٌ ذ : see أَوْبَةٌ, in two places. -A2- Also, (as in some copies of the K,) or ↓ اـِيبَةٌ, (accord. to the CK,) or ↓ آئِبَةٌ, (accord. to the TK,) A noon-day draught or drink. (K.)

اـِيبَةٌ اـِيبَةٌ ايبه ايبة آيب آيبه آيبة : see what next precedes.

أَوُوبٌ أَوُوبٌ ذ A she-camel quick in the changing, or shifting, of her fore and kind legs in going along. (S.)

اـِيَابَةٌ اـِيَابَةٌ اـياب اـيابه ايابه ايابة : see أَوْبَةٌ.

أَوَّابٌ أَوَّابٌ ذ Frequent in returning. (T.) ― -b2- Frequent in returning unto God, from one's sins; (M, TA;) wont to repent, or frequent in repenting: (Zj, T, A, Mgh, Msb:) or turning from disobedience to obedience: or (S, L:) or a praiser of God; (Sa'eed Ibn-Jubeyr, TA;) by which is here meant, in the prayer of the period of the forenoon called الضُّحَى, when the sun is high, and the heat violent; hence termed صَلَاةُ الأَوَّابِينَ; which is performed when the young camels feel the heat of the sun from the parched ground: (TA:) or obedient: (Katلdeh, TA:) or one who reflects upon his sins in solitude, and prays God to forgive them: (TA:) or one who keeps, or is mindful of, the ordinances prescribed by God, (حَفِيظٌ, [which is thus explained by Bd and Jel as occurring in the Kur l. 31,]) and does not rise from his sitting-place until he begs forgiveness of God: ('Obeyd Ibn-'Omeyr, T, TA: * [but this is evidently meant as an explanation of أَوَّابٌ together with حَفِيظٌ: see the Kur ubi suprà:]) or one who sins, and then returns to obedience, and then sins, and then returns to obedience. (TA.)

آئِبٌ آئِبٌ ذ act. part. n. of آبَ; Returning: [&c.:] (M, Msb:) pl. أُوَّابٌ and أُيَّابٌ and ↓ أَوْبٌ [q. v.]: (M, K:) or, accord. to some, the last is a quasipl. n. (M, TA.)

آئِبَةٌ آئِبَةٌ ذ The coming of camels to water, to drink, every night: whence the saying, لَا تَرِدَنَّ المَآءَ اـِلَّا آئِبَهْ [Do not thou come to the water, to drink, unless coming to it every night]. (IAar, M.) ― -b2- See also أَيْبَةٌ.

مَآبٌ مَآبٌ مآب A place to which one returns: (T, S, K:) a settled, or fixed, abode, or dwelling-place: (TA:) the place to which one is translated, or removed, by death: (K, TA:) the goal to which the course of life ultimately leads one; or place to which one returns in the ultimate state, or world to come. (T, TA.) ― -b2- The place where the sun sets. (TA.) ― -b3- [A day-journey: pl. مَآوِبُ; as in the saying,] بَيْنَهُمَ ثَلَاثُ مَآوِبَ Between them two are three day-journeys. (K.)

مِئْوَبٌ مِئْوَبٌ ذ [A camel that overcomes in vying with another, or others, in pace, or going]: see an ex. voce أَوَّبَ. (T.)

مَآبَةُ البِئْرِ مَآبَةُ البِئْرِ ذ [The place where the water flows again into the well to supply the deficiency occasioned by drawing;] the مَبَآءَة of the well; i. e. the place where the water collects in the well. (TA.)

رِيحٌ مُؤَوِبَةٌ رِيحٌ مُؤَوِبَةٌ ذ , (IB, CK,) or مُؤَوَّبَةٌ, (as in a copy of the M, and in some copies of the K,) A wind blowing throughout the whole day: (M, K:) or a wind that comes at night. (IB.)

مُؤْتَابٌ مُؤْتَابٌ ذ : see مُتَأَوِّبٌ, in two places.

مُتَأَوَّبٌ مُتَأَوَّبٌ ذ an inf. n. of 5, q. v.; as also ↓ مُتَأَيَّبٌ. (M, * K.)

مُتَأَوِّبٌ مُتَأَوِّبٌ ذ Returning to one's family at, or in, the night; as also ↓ مُؤْتَابٌ: (TA:) or, as also ↓ مُتَأَيِبٌ, coming at night: or coming in the beginning of the night: (S:) [and so ↓ مُؤْتَابٌ, as in the following ex.:] وَمَنْ يَتَّقْ فَاـِنَّ اللّٰهَ مَعْهُ وَرِزْقُ اللّٰهِ مُؤْتَابٌ وَغَادِ [And whoso feareth God, verily God is with him; and the supply of God cometh to him at night, or in the beginning of the night, and cometh early in the morning: يَتَّقْ being here put for يَتَّقِ, by a necessary poetical licence: see art. وقى]. (S.)

مُتَأَيَّبٌ مُتَأَيَّبٌ ذ : see مُتَأَوَّبٌ.

مُتَأَيِبٌ مُتَأَيِبٌ ذ : see مُتَأَوِّبٌ.

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٥٠١
المدخل: ءوبآبَ آبَ ( w ) U ( n. ac. أَوْب 1 , أَوْبَة 1t , اِيَاب [ 23I ] ) a. [ Ila ], Returned; came to. b. Repented. c. Set ( sun ). أَوَّبَ أَوَّبَ II , a. see I (a) . b. Journeyed. آوَبَ آوَبَ III , a. see II (b) . تَأَوَّبَ تَأَوَّبَ V , a. see I (a) . أَوْب أَوْب 1 , a. Return. b. Way, mode, manner; direction. أَوْبَة أَوْبَة 1t , a. Return. b. Company. أَوَّاْب أَوَّاْب 28 ,
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٣٠٬٤٤٤
المدخل: ءوبءوب آبَ - يَؤُوبُ (أَوَبَ - يَؤُوبُ) - إيَاب - أوَّاب - أوَّابِيْن - مَآب - أوَّب - يُؤَوِّب - أَيَّوْب آبَ - يَؤُوبُ (أَوَبَ - يَؤُوبُ)+ كائن + إلى كائن أو مكان: يرجع ويعود إلى مكان استقراره وثباته: يرجع ويعود من مكان يعتبر مؤقت وغير مستقر إلى مكان مستقر وثابت ليبقى فيه. ﴿إليه أدعو وإليه مآب﴾ ﴿إن إلينا إيابهم﴾ { ذلك اليوم الحق فمن شاء اتخذ
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(٩)

الجذور المجاورةالمجاورة: ٦٠ (الإجمالي: ٨٣)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. داود

    الآيات المشتركة: ٣ · Davut

  2. حسن

    الآيات المشتركة: ٥ · Hüsn : Sıra dağların yan yana olan iki büyük dağın en…

  3. زلف

    الآيات المشتركة: ٢ · Alna dökülen saçtır

  4. طير

    الآيات المشتركة: ٢ · “Tayr” kuş demektir

  5. حنث

    الآيات المشتركة: ١ · Hars(se) sürülmüş tarla demektir

  6. طغي

    الآيات المشتركة: ٢ · Taşkınlaştıran

  7. عبد

    الآيات المشتركة: ٤ · Ana kapının önündeki bekçidir

  8. ضغث

    الآيات المشتركة: ١ · Demetler

  9. قنطر

    الآيات المشتركة: ١ · Bir kantar malı

  10. نعم

    الآيات المشتركة: ٣ · "Neam" geviş getiren çift parmaklı hayvanların ortak adıdır

  11. لين

    الآيات المشتركة: ١ · “Line” değişik renkte hurmalıkları olan ağaçlıklardır

  12. عند

    الآيات المشتركة: ٣ · “Anid“ yulara gelmeyen devedir

الآيات التي ورد فيها(١٧)

  1. الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ

    Dönüş yeri

  2. فَغَفَرْنَا لَهُ ذَلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآبٍ

    Dönüş yeri

  3. وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآبٍ

    Dönüş yeri

  4. هَذَا ذِكْرٌ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ

    Dönüş yeri

  5. هَذَا وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ

    Dönüş yeri

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökأوب
YapıÜçlü
Özel Durumİlletli (ecvef-vâvî)
Bağlamsal Yakın Köklerرجع, توب, ثوب, عاد
Zıt Kökشرد
Çekirdek Özet 1Bir canlının kendi iradesiyle çıkış noktasına, asıl yurduna veya hedefine geri dönmesi; ritmik gidiş-geliş
Çekirdek Özet 2İnsanın yaratılış aslına, fıtratına ve Rabbine bilinçli, sürekli ve pişmanlıkla yönelişi
Çekirdek Özet 3Varoluşsal döngünün nihai olarak başladığı ilahi merkeze kapanması, varış ve sığınma merciinin belirlenmesi
Kritik Hata RiskiKökün mekanik bir geri dönüş sanılarak iradeli, ritmik ve fıtri yöneliş boyutunun gözden kaçırılması

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
أوEğilme, bükülme, bir noktaya yönelme ve sığınma meyli; nitekim أود yük altında bükülmeyi, أول aslına ve kökenine dönmeyi, أوي bir mekana sığınıp yerleşmeyi, أوه ise içten gelen bir yönelişle inlemeyi ifade ederبİki harfli çekirdeğin taşıdığı genel yönelme ve meyil hareketine, son harf olan ب harfinin getirdiği içeri girme, barınağa/eve ulaşma ve bir sınırın içine dahil olma anlamı eklenmiş; böylece yöneliş soyut bir eğilimden çıkıp doğrudan yuvaya ve asıl menzile iradeli dönüşe (أوب) dönüşmüştür

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
أÖküz başı; güç, öncülük, başlangıçHareketi başlatan iradi gücü, ilk adımı ve yönelişin asıl failini temsil eder
وÇengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturmaAyrılınan başlangıç noktası ile bulunulan yer arasındaki kopmayan bağı, irtibatı ve çekimi simgeler
بEv, çadır; iç, barınma, içinde olmaDönüşün varacağı güvenli alanı, asıl sığınağı, yuvayı ve kuşatıcı merkezi gösterir
أوبBaşlangıç gücünün kurulan bağ üzerinden doğrudan yuvaya/merkeze geri çekilmesiDışarıya açılmış iradeli bir varlığın, kopmadığı asıl köküne ve korunaklı barınağına kavis çizerek dönme hareketini ifade eder

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamİradeli bir varlığın başlangıç noktasına dönmesi; özellikle kılıç çekenin elini kılıcına geri götürmesi, devenin yürürken ön ayaklarını ritmik şekilde ileri atıp geriye çekmesi ve gündüz otlayan develerin akşamleyin ağıllarına (yurtlarına) dönmesi
Cahiliye şiiri kullanımıKa‘b b. Züheyr kasidesinde devenin yürüyüşündeki ayak hareketlerinin ritmini bu kökle tasvir eder: كأن أوب ذراعيها وقد عرقت / وقد تلفع بالقور العساقيل (Terlediğinde ve serap tepeleri bürüdüğünde, sanki onun iki kolunun ritmik gidip gelişi / evladını kaybetmiş saçları ağarmış feryat eden bir kadının ellerini dövüşü gibidir)
Erken Arapça kullanımHz. Peygamber’in seferden dönüşte yaptığı duada kökün ismi fail çoğulu kullanılmıştır: آيبون تائبون لربنا حامدون (Bizler Rabbimize dönenler, tövbe edenler ve hamdedenleriz)

المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Arapça أوب kökü, Sami dillerinin batı ve güney kollarında kök biçimi ve semantik genişlemesiyle varlık gösteren bir hareket matrisine dayanır. Kökün en ilksel somut çekirdeği, merkezden uzaklaşan bir unsurun kavis çizerek kendi merkezine, yuvasına veya sığınağına yönelmesidir. İbranicede yer alan 'ôb biçimi arkaik dilde çukur, yer altından ses veren ata ruhu veya sığınak gibi anlam katmanlarına işaret ederken, Süryanice ve genel Aramice çevresinde kök, bir merkeze yönelme, şiddetle arzulama ve sığınma kavramlarıyla temas halindedir. Klasik Arapçada kök, mekanik bir geri çevrilmeden ziyade daima 'iradeli, canlı ve amaçlı geri dönüş' niteliğini muhafaza etmiş; devenin ayaklarının ritmik gidiş gelişinden gündüzün ardından akşam sığınağa dönüşe kadar tüm kullanımlarında bu iç dinamik korunmuştur.

درجة الثقة Güçlü

المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lane’s Lexicon, David Cohen.

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönأوب kökünden türeyen fiil ve isimlerAsıl karargâha dönme, devenin adımlarındaki ritmik salınım ve kılıcı kınına/eline çekme hareketinden türeyerek tevbe ve sığınma haline evrilmiştirKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice 'ôb, Süryanice y-'-b / 'wb türevleriYeraltına dönüş, sığınak, arzuyla yönelme ve kökensel merkeze geri çağrılma semantik paralellikleri mevcutturGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik yönelme ve toplanma morfemleriVeri bulunamadıVeri bulunamadı

المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Brown-Driver-Briggs.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
أوبAnlamlıDönüşİradeli varlığın aslına, yuvasına veya Rabbine dönmesiHedef kök; Kur'an'da geçer
أبوAnlamlıBesleme, kök olma, babalıkBir neslin kaynağı, terbiyecisi ve asıl dayanağı olma haliKur'an'da geçer; asıl ve kaynak anlamıyla akrabadır
وأبAnlamlıUtanma, içine kapanma, çukur kapKabın geniş ve toparlayıcı olması, kişinin utançla içine büzülmesiKur'an'da geçmez; sözlükte müsta‘meldir
وبأAnlamlıBulaşıcı hastalık, yaygın salgınBir bölgeye yerleşen ve orayı kuşatan ağır hava ve hastalık haliKur'an'da geçmez; sözlükte müsta‘meldir
بأوAnlamlıGurur, böbürlenme, büyüklük taslamaKendini öne çıkarma, haddini aşarak başkalarından üstün görmeKur'an'da geçmez; kalb ve zıt yönelim taşır
بوأAnlamlıYerleşme, konaklama, dönüp yer tutmaBir yere inip yerleşmek, denklik kurmak, dönüp bir mekanı yurt edinmekKur'an'da geçer; yerleşme ve mecra bulma yönüyle kardeştir

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
أوبMerkezİradeli ve ritmik dönüşKişinin kendi seçimi ve arzusuyla asıl fıtratına, yuvasına ve Rabbine yönelip dönmesiBilinçli yöneliş, tekrarlı tevbe ve menzile varış esastır
رجعKomşuGenel dönüşİradeli olsun ya da olmasın, bir şeyin önceki konumuna veya sahibine geri dönmesiCansızlar ve zorunlu süreçler için de kullanılır; أوب gibi sırf iradeliye mahsus değildir
توبKomşuGünahtan vazgeçişYapılan bir hatayı, isyanı terk ederek bağışlanma amacıyla geri adım atmaOdak noktası suçun terk edilmesidir; أوب ise doğrudan asıl merkeze sığınma ve yöneliştir
ثوبKomşuDurumun iadesiDağılan bir şeyin toparlanıp eski durumuna gelmesi, emeğin karşılığının dönmesiKarşılık, ecir ve nesnelerin geri dönüşü ağır basar
عادKomşuTekrarlanan dönüşBir fiilin veya durumun adet haline getirilerek tekrar tekrar yaşanmasıAlışkanlık, zaman aralığı ve periyodik tekrar vurgusu taşır
شردZıtİsyankâr kaçışBir canlının bağlı olduğu merkezden, sahibinden veya yuvasından ürkerek uzaklaşmasıMerkeze yönelişin tam aksine dağılmayı ve bağları koparıp kaçmayı ifade eder

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
Arapçaأوبİradeli geri dönüşCanlının kendi arzusuyla asıl merkezine, sığınağına veya Rabbine dönmesiKesin
Latinceredire, revertiGeri dönmek, başlangıca gelmekMekansal ve durumsal dönüşü karşılar; ancak kökün fıtri ve deruni pişmanlık boyutunu tam yansıtmazGüçlü
İngilizcereturn, recourse, retreatDönüş, sığınma, başvuruÇıkış noktasına dönmeyi ve merci edinmeyi karşılar; fakat tekrarlı ibadet ve fıtrat ritmini dışarıda bırakırGüçlü
Almancazurückkehren, HeimkehrGeri dönmek, yuvaya dönüşÖzellikle 'Heimkehr' kelimesi yuvaya ve sığınağa dönüş hissini verir; ahlaki yönelişi tam kapsamazGüçlü
Fransızcaretourner, recoursGeri dönmek, mercie yönelmekHareketi ve başvuru merciini verir; varoluşsal tövbe derinliği eksik kalırGüçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Wörterbuch, Lane’s Lexicon.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
أَوَّابSürekli tövbe eden, fıtratına ve Rabbine dönen kulPeygamberlerin ve salihlerin övüldüğü, onların daima Allah'a sığındığının anlatıldığı bağlamlar (Sâd 38:17, 30, 44; Kâf 50:32)
مَآب (Hayırlı)Güzel varış yeri, cennet, ebedi sığınakTakva sahiplerine ve iman edenlere vadedilen nihai huzur ve ödül yurdu (Âl-i İmrân 3:14; Ra‘d 13:29; Sâd 38:25, 49)
مَآب (Şerli)Kötü dönüş yeri, cehennemHaddi aşanların, inkarcıların ve zalimlerin varıp tıkılacağı ceza mekanı (Sâd 38:55; Nebe' 78:22)
أَوِّبِيRitmik biçimde tesbihe eşlik etme, sesle geri dönmeHz. Dâvûd ile birlikte dağların ve kuşların zikre katılıp ritim tutması (Sebe' 34:10)
إِيَابKıyametteki nihai hesap dönüşüBütün insanların kaçınılmaz olarak Allah'ın huzuruna çıkarılacağı hesap bağlamı (Gâşiye 88:25)

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamTövbe, mağfiret ve mead (ahiret) bahisleriKulun günah sonrası fıtratına dönmesinin akli ve nakli gerekliliği; insanın nihai merciinin (meâb) yalnızca Allah olmasıVaroluşsal yöneliş ve nihai varış yerinin zorunluluğu
FıkıhNafile namazlar (Evvâbîn namazı) ve sefer hükümleriAkşamla yatsı arasındaki nafile namazın veya kuşluk vaktinin tövbe edenlerin namazı sayılması; seferden dönüş dualarıİbadetle merkeze dönme ve zaman dilimlerini ritmik değerlendirme
TefsirPeygamber kıssaları ve Sebe' suresindeki dağların tesbihiأوّبي emrinin dağların sesle yankılanması mı yoksa bizzat şuurlu tesbihi mi olduğu meselesiKozmik ve fıtri itaatin ahenkli ve ritmik dönüşü
HadisSeferden dönüş, istiğfar ve dua metinleriHz. Peygamber’in yolculuk hitamında 'Âibûn' diyerek dönüşü ibadete bağlamasıHayatın her hareketini asıl sahibine ve güvenli alana bağlama

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniFıtrat ve kulluk ekseniTövbe ve yöneliş (İnâbe/Evbe)Kalbi sapmalardan koruyup ilahi merkeze bağlamaKulun sürekli olarak kusurlarını fark edip iradesiyle asıl yaratılış çizgisine dönmesiKesin
İlmiYöntem ve aksiyomlarTemel ilkelere ve aksiyomlara dönüşTüretilmiş bilgiyi kök prensiplerle denetlemeAraştırmada ulaşılan ikincil verilerin metodolojinin çıkış noktasına arz edilerek test edilmesiGüçlü
SiyasiHukuk devleti ve anayasal düzenAnayasal merci ve yargısal geri dönüşYetki aşımını engelleyip normlar hiyerarşisine bağlamaİdarenin her tasarrufunun nihai bir denetim merciine (meâb) geri dönerek meşruiyet kazanmasıGüçlü
İktisadiKaynak kullanımı ve döngüsel sermayeSermayenin ana kaynağa dönmesi ve geri dönüşümİsrafı önleme, üretilen değerin tabana ve merkeze iadesiDağılan kaynakların katma değer üreterek yeniden üretim havzasına ve mülk sahibine akmasıMuhtemel

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerFaz uzayında kapalı yörünge (Limit cycle) ve periyodik salınımBir dinamik sistemin dış etkilere rağmen belirli bir periyotla başlangıç veya denge durumuna dönmesi; devenin ritmik adımları ve dağların eko yapması gibiGüçlü
Beşeri bilimlerYuvaya dönüş psikolojisi (Nostalji/Restorasyon) ve fıtri dengeİnsanın yabancılaşma ve savrulma dönemlerinden sonra psikolojik bütünlüğünü korumak için köklerine, değerler sistemine ve asıl kimliğine iradi dönüşüGüçlü

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca sıradan bir 'geri dönmek' veya sadece günahtan sonra kılınan geleneksel bir namaz adı (Evvâbîn) seviyesine indirgemek
Kur'an içi daha geniş anlamİnsanın, tabiatın (dağlar ve kuşlar) ve tüm varlığın başlangıç ilkesine, fıtratına ve varacağı nihai merciye bilinçli, ritmik ve iradeli yönelişinin tamamı
Yanlış anlamanın doğuracağı hataİnsanın tövbe ve dönüşünü mekanik, pişmanlıktan ve aşkın irtibattan yoksun bir zorunluluk sanmak; dağların ve kainatın tesbihe ritmik eşliğini anlamsızlaştırmak

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın varoluş modelinde hayat doğrusal ve başıboş bir akış değil; Allah'tan çıkıp yine O'na dönen şuurlu bir kavis ve döngüdür. Kök, bu döngünün iradeli boyutunu kurar
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Peygamberlerin karakter özelliklerinin (evvâb) anlatıldığı Sâd suresinde, kıyamet ve nihai hesap sahnelerinde (Gâşiye, Nebe') ve kozmik koronun zikredildiği Sebe' suresinde
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Tövbenin yalnızca korkudan kaynaklanan pasif bir geri çekilme olduğu zannını yıkar; onun arzuyla, ritimle, fıtri yuvasına koşan bir canlının sevinciyle yapıldığını gösterir

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamİradeli bir canlının veya organın ayrıldığı başlangıç noktasına kavis çizerek ritmik biçimde geri dönmesi, akşamleyin ağıla/yuvaya çekilme.
  • Soyut anlamBilincin günah, gaflet veya yabancılaşma sonrasında fıtratına ve yaratanına yönelerek ebedi huzur merciini bulması.
  • Sistematik karşılıkSistemin çevreye açılan unsurlarının dağılmasını önleyen, onları başlangıç ilkelerine ve nihai denetim merkezine geri çeken denge ve geribildirim mekanizması.
  • LaTeX modeliγ:[0,T]→M,γ(0)=x0,lim⁡t→Tγ(t)=x0
  • LaTeX açıklamasıFormül bir durum uzayı (M) üzerinde tanımlı kapalı bir hareket yörüngesini (γ) sembolize eder. Sistemin elemanı t=0 başlangıç anında fıtrat veya merkez noktasında (x0) bulunmakta; zaman boyunca dış dünyada seyredip belirli bir periyot (T) sonunda kendi iradi yönelimiyle tekrar başlangıç ve varış noktası olan asıl merciine (x0) tam olarak dönmektedir. Model kökün hem mekansal dönüş hem de nihai merci (meâb) karakterini saf matematiksel olarak betimler.
النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: ا