برأ
ب - ر - أ
جذر- الورود: ٣١
- الآيات: ٢٨
- الصيغ: ١٩
- المعاجم: ١٣
Berr kara parçası demektir. Sonraları beree fiil olarak sudan karaya çıkma, hastalıktan kurtulma, borçtan veya suçtan kurtulma anlamlarında kullanılmaya başlanmıştır. Beraet.المزيد ›
تشمل هذه الصفحة أيضًا الكتابات: برء
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Berr kara parçası demektir. Sonraları beree fiil olarak sudan karaya çıkma, hastalıktan kurtulma, borçtan veya suçtan kurtulma anlamlarında kullanılmaya başlanmıştır. Beraet.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٦٬٨٥٣باب الراء والباء و ا ي ء معهما
ر ب و، ر و ب، ب ر و، و ر ب، ب و ر، و ب ر، ب ر ي، ر ي ب، ر أ ب، ر ب أ، ب ر أ، أ ر ب، ب أ ر، أ ب ر مستعملات
ربو:
ربا الجُرْحُ والأرضُ والمالُ وكلُّ شيء يَرْبو ربواً، إذا زاد.
وربا فلانٌ، أي: أصابه نَفَسٌ في جوفه. ودابّةٌ بها رَبْو.
والرّابِيةُ: ما ارتفع من الأرض.
والرَّبْوة: لغات: أرضٌ مُرْتفعةٌ، والجميعُ: الرُّبَى. ويُقال إنْ الرَّبوة في قوله تعالى: "إلى رَبوةٍ
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٠٢١تقول برِئْتُ منك، ومن الديون والعيوب براءة. وبرئت من المرض بُرءًا، بالضم. وأهل الحجاز يقولون: بَرَأْتَ من المرض بَرءًا بالفتح. وأصبح فلان بارئاً من مرضه، وأبرأه الله من المرض. وَبَرَأَ الله الخلق بَرْءًا، وأيضاً هو البارئ. والبريَّة: الخلق، وقد تركَتِ العربُ همزَهُ. قال الفرّاء: وإن أُخِذَت البريَّة من البَرَى وهو التراب فأصلها غير الهمز. وأبرأته مما لي عليه، وبرَّأته تبرئة. والبُرْأَةُ بالضم:
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٣١٬٦٩٣ر ب ( وايء )
راب ، ربا ، ربأ ، ورب ، وبر ، برأ ، بأر ، بار ، أرب ، أبر ، بري .
روب رأب : قال اللَّيث : الرَّوْبُ : اللّبنُ الرّائب .
والفِعْل : راب يَروب رَوْباً ، وذلك إذا كَثُفت دُوايَتُه وتَكبَّد لَبَنُه وأَنَى مَخْضُه .
والمِرْوَبُ : إناءٌ يُروَّب فيه اللَّبنُ .
والرَّوْبَةُ : بَقِيَّةٌ من اللبن تُترك في المِرْوَب كي إذا صُبّ عليه الحَلِيبُ كانَ أَسْرع لِرَوْبه .
أبو عُبيد ، عن الفراء : إذا
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١بلا ترجمةالحروف: ٣٢٬٣٨١(باب الباء والراء وما معهما في الثلاثي)
(برز) الباء والراء والزاء أصلٌ واحد، وهو ظهور الشيء وبُدُوُّه، قياسٌ لا يُخْلِفُ. يقال بَرَزَ الشيءُ فهو بارزٌ. وكذلك انفرادُ الشيءِ من أمثاله، نحو: تبارُزِ الفارِسَيْن، وذلك أنَّ كلَّ واحدٍ منهما ينفرد عن جماعته إلى صاحبه. والبَرَاز المتَّسع من الأرض؛ لأنه بادٍ ليس بغائِطٍ ولا دَحْلٍ ولا هُوَّة. ويقال امرأةٌ بَرْزَةٌ أي جليلةٌ تبرُزُ وتجلِسُ بفِنَاء بيتها.
(باب الباء والراء وما معهما في الثلاثي) (برز) الباء والراء والزاء أصلٌ واحد، وهو ظهور الشيء وبُدُوُّه، قياسٌ لا يُخْلِفُ. يقال بَرَزَ الشيءُ فهو بارزٌ. وكذلك انفرادُ الشيءِ من أمثاله، نحو: تبارُزِ الفارِسَيْن، وذلك أنَّ كلَّ واحدٍ منهما ينفرد عن جماعته إلى صاحبه. والبَرَاز المتَّسع من الأرض؛ لأنه بادٍ ليس بغائِطٍ ولا دَحْلٍ ولا هُوَّة. ويقال امرأةٌ بَرْزَةٌ أي جليلةٌ تبرُزُ وتجلِسُ بفِنَاء بيتها. قال بعضُهم: رجل بَرْزٌ وامرأةٌ بَرزَةٌ، يوصَفانِ بالجَهارَةِ والعَقْل. وفي كتاب الخليل: رجل بَرْزٌ طاهرٌ عفيف. وهذا هو قياسُ سائِرِ الباب، لأنَّ المُرِيبَ يدُسُّ نفسَه ويُخْفيها. ويقال بَرَّزَ الرّجُلُ والفَرَسُ إذا سَبَقَا، وهو [من] الباب. ويقال أبرزْتُ الشّيءَ أُبرِزُهُ إبرازاً. وقد جاء المبروزُ. قال لَبيد: أوْ مُذْهَبٌ جَدَدٌ على ألواحه *** النّاطقُ المبروزُ والمخْتُومُ([1])المبروز: الظاهر. والمختوم: غير الظاهر. وقال قوم: المبروز المنشور. وهو وجهٌ حَسَنٌ. (برس) الباء والراء والسين أصلٌ واحدٌ، يدلّ على السهولة واللين. قال أبو زيد([2]): بَرَّسْت المكانَ إذا سَهَّلْتَه وليّنْتَه. قال: ومنه اشتقاقُ بُرْسان قبيلة من الأزد. والبُِرْس القُطْن. والقياسُ واحد. ومما شذَّ عن هذا الأصل قولهم: ما أدري أيُّ البَرَاساءِ والبَرْنَساءِ هو، أي أيُّ الخلقِ هو. (برش) الباء والراء* والشين كلمةٌ واحدةٌ، وهو أن يكون الشيءُ ذا نُقَطٍ متفرّقةٍ بِيضٍ. وكان جَذِيمَةُ أبرَصَ، فكُنِّيَ بالأبرش. (برص) الباء والراء والصاد أصلٌ واحدٌ، وهو أن يكون في الشيء لُمْعَةٌ تخالف سائرَ لونه، من ذلك البرصُ. وربما سمَّوا القمرَ أبرص. والبَرِيص مثل البصيص، وهو ذلك القياس. قال: * لهنّ بخدِّهِ أبداً بريصُ([3]) * والبِرَاصُ بِقَاعٌ في الرّمل لا تُنْبِتُ([4]). وسامُّ أبْرَصَ معروفٌ. قال القُتيبـيّ: ويجمع على الأبارِصِ. وأنشد: واللهِ لو كنتُ لهذا خالصا([5]) *** لكُنتُ عبداً يأكل الأبارِصَا([6]) وقال ثعلب في كتاب الفصيح: وهو سامُّ أبْرَص، وسامّا أبرصَ، وسَوامُّ أبرصَ. (برض) الباء والراء والضاد أصل واحد، وهو يدلُّ على قلّةِ الشيء وأخذِهِ قليلاً قليلاً. قال الخليل: التبرُّض التبلُّغ بالبُلْغَة من العيش والتطلُّب لـه هاهنا وهاهنا قليلاً بعد قليل. وكذلك تبرَّض الماءَ من الحوض، إذ قلَّ صبّ في القربة من هنا وهنا. قال: وقد كنتُ بَرَّاضاً لها قبلَ وَصْلِها *** فكيفَ وَلَزَّتْ حَبْلَها بحِبالها([7])يقول: قد كنتُ أطلبُها في الفَيْنَةِ بعدَ الفينة، أي أحياناً، فكيف وقد عُلِّق بعضُنا بعضاً. والابتراضُ منه. وتقول: قد بَرَضَ فلانٌ لي من ماله، وهو يَبْرُضُ بَرْضاً، إذا أعطاكَ منه القليلَ. قال: لَعَمْرُكَ إنّني وطِلابَ سَلْمَى *** لكالمتبرِّضِ الثَّمَدَ الظَّنُونا([8])وثَمَدٌ أي قليل، يقول رؤبة: * في العِدِّ لم تقدَحْ ثِمادا بَرْضا([9]) * ومن هنا الباب: بَرَض النّبات يَبْرُِض بُرُوضاً، وهو أوّلُ ما يتناول النَّعَمُ والبارِض: أوّلُ ما يبدو من البُهْمَى. قال: رَعَى بارِضَ البُهْمَى جَميماً وبُسْرَةً *** وصَمْعَاءَ حَتّى آنفَتْهُ نِصَالُها([10])(برع) الباء والراء والعين أصلان: أحدهما التطوُّع بالشيء من غير وجوبٍ. والآخر التبريز والفَضْل. قال الخليل: تقول بَرَعَ يَبْرَعُ بُرُوعاً([11]) وبَراعةً، وهو يتبرَّع من قِبَلِ نَفْسِه بالعَطاء. وقالت الخنساء: جلدٌ جميلٌ أصيل بارِعٌ وَرِعٌ *** مأوى الأراملِ والأيتامِ والجارِ قال: والبارع: الأصيل الجيّد الرأي. وتقول: وهبت للإنسان نتياء ([12]) تبرُّعا إذا لم يَطْلُب. (برق) الباء والراء والقاف أصلانِ تتفرع الفروع منهما: أحدهما لمعانُ الشيء؛ والآخر اجتماع السَّوادِ والبياضِ في الشيء. وما بَعْدَ ذلك فكلُّه مجازٌ ومحمولٌ على هذين الأصلين. أمّا الأول فقال الخليل: البرق وَمِيضُ السَّحاب، يقال بَرَقَ السَّحَابُ بَرْقاً وبَريقاً. قال: وأبْرَقَ أيضاً لغة. قال بعضهم: يقال بَرْقَة للمرّة الواحدة، إذا بَرَقَ، وبُرْقَة بالضم، إذا أردْتَ المقدار من البرق. ويقال: "لا أفعلُهُ ما بَرَقَ في السَّماءِ نجم"، أي ما طَلَعَ. وأتانا عند مَبْرَقِ الصُّبح، أي حين برَق. اللِّحْياني: وأَبْرَقَ([13]) الرّجل إذا أمَّ البَرْقَ حينَ يراه. قال الخليل: البارقة السَّحابة ذاتُ البرق. وكلُّ شيءٍ يتلألأ لونُه فهو بارقٌ يبرُق بَريقاً. ويقال للسُّيوف بَوَارق. الأصمعيُّ: يقال أبرَقَ فلان بسيفه إبراقاً، إذا لمع به. ويقال رأيت البارقةَ، ضوءَ بَرْق السُّيوف. ويقال مرّت بنا اللّيلةَ بارقةٌ، أي سحابةٌ فيها برق، فما أدري أينَ أصابَتْ. والعرب تقول: "هو أَعْذَبُ من ماء البارقة". ويقال للسيف ولكلِّ ما له بَريقٌ إبْريق، حتى إنّهم يقولون للمرأة الحسناءِ البَرّاقة([14]) إبريق. قال: * ديار إبريقِ العَشِيّ خَوْزَلِ * الخوزَل المرأة المتثنِّية في مِشْيتها. وأنشد: أشْلَى عليه قانصٌ لمّا غَفَلْ([15]) *** مُقلَّدَاتِ القِدِّ يَقْرُونَ الدَّغَلْ فزَلّ كالإبريقِ عن مَتْنِ القَبَل([16]) قال أبو عليّ الأصفهانيّ: يقال أبْرَقَتِ السّماءُ على بلادِ كذا. وتقول أبرَقْتُ إذا أصابتكَ السّماء. وأبرَقْتُ ببلدِ كذَا، أي أُمطرْتُ. قال الخليل: [إذا] شَدَّدَ مُوعِدٌ بالوَعيد، قيل أَبْرق وأَرْعَد. قال: أَبْرِقْ وأَرْعِدْ يا يَزيـ *** دُ فما وَعِيدُك لي بِضائرْ([17])يقال بَرَقَ ورَعَدَ أيضاً. قال: فإذا جعلتُ... فارسَ دونُكُمْ *** فارْعَُدْ هُنالِكَ ما بدا لَكَ وابرُقِ([18])أبو حاتم عن* الأصمعيّ: بَرَقت السّماءُ، إذا جاءتْ ببرقٍ. وكذلك رعدت، وبَرَق الرّجُل ورَعَد. ولم يعرف الأصمعيّ أَبْرَقَ وأَرْعَدَ. وأنشد: يا جَلَّ ما بَعدَتْ عليك بلادُنا *** فابرُق بأرضِكَ ما بَدَا لك وارْعَُدِ([19])ولم يلتفت إلى قول الكُميت: أبرق وأرْعِدْ يا يزيـ *** د........... قال أبو حاتم: وقد أخبرنا بها أبو زيدٍ عن العرب. ثم إنّ أعرابيّاً أتانا من بني كلاب وهو محرِم. فأردنا أن نسأله فقال أبو زيد: دَعُوني أتولَّى مسألتَه فأنا أرفَقُ به. فقال له: كيف تقول إنّك لتُبْرق وتُرْعِد؟ فقال: في الخجيف؟ يعني التهدُّد. قال: نعم ([20]). قال: أقول إنّك لتُبرِق وتُرْعِد. فأخبرتُ به الأصمعيّ فقال: لا أعرِف إلاّ بَرَق ورَعَد. ومن هذا الأصل ([21]) قال الخليل: أبرَقت الناقةُ، إذا ضربَتْ ذَنبها مرّةً على فرْجها، ومرّة على عجُزِها، فهي بَرُوقٌ ومُبْرِق. قال اللِّحياني: يقال للنّاقة إذا شالت ذنبها كاذبةً وتلقّحت وليست بلاقِح: أبرقت النّاقة فهي مُبْرِقٌ وبروقٌ. وضدُّها المِكْتَام. قال ابن الأعرابيّ: بَرَقَت فهي بارق إذا تشذَّرَت بذَنبها من غير لَقْحٍ. قال بعضهم: بَرَّقَ الرجلُ: إذا أتى بشيءٍ لا مِصداق له. وحكى ابنُ الأعرابيّ، أنّ رجلاً عمل عملاً فقال لـه بعض أصحابه: "بَرَّقْتَ وعَرّقْت([22])" أيْ لوّحت بشيء ليس لـه حقيقة. وعرّقت أقْلَلْتَ، من قولهم: لا تمَلأِ الدَّلْوَ وعَرِّقْ فيها *** ألا تَرى حَبَار مَنْ يسقِيها([23])قال الخليل: الإنسان البَرُوقُ هو الفَرِقُ لا يزال. قال: * يُرَوِّعُ كلَّ خَوَّارٍ بَرُوقِ * والإنسانُ إذا بَقِيَ كالمتحيِّر قيل بَرِق بَصَرُه بَرَقاً، فهو بَرِقٌ فَزِعٌ مبهوت. وكذلك تفسيرُ مَنْ قرَأها: {فإذا بَرِقَ البَصَرُ[
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬٠٨٥- أصل البرء والبراء والتبري: التقصي مما يكره مجاورته، ولذلك قيل: برأت (قال الصاغاني: وبرئت من المرض برءا، وأهل الحجاز يقولون: برأت من المرض برءا، وكلهم يقولون في المستقبل يبرأ انظر: العباب (برا) ) من المرض وبرئت من فلان وتبرأت وأبرأته من كذا، وبرأته، ورجل بريء، وقوم برآء وبريئون.
قال عز وجل: ﴿براءة من الله ورسوله﴾ [التوبة/1]، ﴿أن الله بريء من المشركين ورسوله﴾ [التوبة/3]، وقال:: {أنتم بريئون مما
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٦٠٦ب ر أ
اللهم أبرأ إليك من الحول والقوة.
وهو بريء الساحة مما قذف به وأنا الخلاء البراء منه.
وقد بـارأت شريكـي: فاصلته وتبارأنا.
وتقول: أسعد الناس البراء كما أن أسعد الليالي البراء وهي آخر ليلة من الشهر.
قال: إن سعيـداً لا يكـون غسّاً كما البراء لا يكون نحسـاً وأبـرأت الرجـل: علته بريئاً من حلق لي عليه.
وبرأته: صححت براءته " فبرأه الله مما قالوا ".
واستبـرأت
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٨٬٩٨٩البارئُ: مِن أَسماءِ اللّه عزَّ وجلَّ، واللّه البارئُ
الذَّارِئُ. وفي التنزيلِ العزِيزِ: البارِئُ المُصَوِّر. وقالَ تعَالى: فتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ. قال: البارئُ: هو الذي خَلَقَ الخَلْقَ لا عن مِثالٍ. قالَ ولهذِهِ اللفْظَةِ مِن الاخْتِصاصِ بخِلْقِ الحيَوانِ ما ليس لها بغَيرهِ مِن المخْلوقات، وقَلَّما تُسْتَعْمَلُ في غيرِ الحيوانِ، فيُقال: برَأَ اللّهُ النَّسَمَة وخَلَقَ السَّموات والأَرضَ. قال
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٦٥١* ب ر أ * * بَرِئَ * منه ومن الدين والعيب سلم وبرئ من المرض بالكسر * بُرْءاً * بالضم وعند أهل الحجاز * بَرَأَ * من المرض من باب قطع وبرأ الله الخلق من باب قطع فهو * البَارئُ * و * البَرِيَّةُ * الخلق تركوا همزها إن لم تكن من البري و * أبرأَهُ * من الدين و * برّأَهُ تبرئَةً * و * تَبَرَّأَ * من كذا فهو * بَرَاءٌ * منه بالفتح والمد لا يثنى ولا يجمع لأنه مصدر كالسماع و * بَريءٌ * يثنى ويجمع على وزان
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٧٬٦٧٣برأ الله الخلق، كجعل يبرأ بالفتح فيهما، لمكان حرف الحلق في اللام، على القياس، ولهذا لو قال كمنع بدل جعل كان أولى برءا كمنع، حكاه ابن الأنباري في الزاهر وبروءا كقعود، حكاه اللحياني في نوادره وأبو زيد في كتاب الهمز: خلقهم على غير مثال، ومنه البارئ في أسمائه تعالى، قال في النهاية: هو الذي خلق الخلق لا عن مثال. وقال البيضاوي: أصل تركيب البرء لخلوص الشيء من غيره، إما على سبيل التقصي، كبرأ المريض من
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٧٬٥٢١بَرِئَ
1 بَرِئَ ذ , [aor. بَرَاَ , inf. n. generally بُرْءٌ or بَرَآءَةٌ,] He was, or became, clear, or free, of, or from, a thing; in the manners which will be explained below: (Bd ii. 51:) he was, or became, in a state of freedom or immunity, secure, or safe. (T.) [Hence,] بَرِئَ مِنَ المَرَضِ, and بَرَأَ, (T, Msb,) aor. بَرَاَ ; and بَرُؤَ, aor. بَرُاَ ; (Msb;) inf. n. بُرْءٌ: (T, Msb:) or
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٦٠المدخل: برءبَرَأَ
بَرَأَ A ( n. ac. بَرْء 1 , بُِرُوْء ),
a. Created.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ١١٦٬٠٤٤المدخل: برءبرء
3.bab
بَرَأَ - يَبْرَأُ - بَارِئ - بَرِيّ - بَرِيَّة - أَبْرَأَ - يُبْرِئُ - بَرَّأَ - يُبَرِّئُ
بَرَأَ - يَبْرَأُ + كائن + شيئاً أو أمراً: نقاه وخلصه من الشوائب والعيوب والنقص والأمراض فصار معافى سليماً
بَرَأَ - يَبْرَأُ + كائن + كائناً: شفاه وعافاه: نقاه وخلصه من الشوائب والعيوب والنقص والأمراض فصار معافى سليماً
بَرَأَ - يَبْرَأُ +
الصيغ(١٩)
- بَرِيءٌUzak olan(فَعِيلٌ)×٩
- الْبَرِيَّةِHalk(الْفَعِيلَةِ)×٢
- بَارِئِكُمْİyileştireniniz(فَاعِلِكُمْ)×٢
- بَرَاءَةٌTemize çıkmak(فَعَالَةٌ)×٢
- تَبَرَّأَUzaklaştı(تَفَعَّلَ)×٢
- أُبَرِّئُTemize çıkarırım(أُفَعِّلُ)×١
- الْبَارِئُİyileştiren(الْفَاعِلُ)×١
- بَرَاءٌUzak(فَعَالٌ)×١
- بَرِيئًاUzak olan(فَعِيلًا)×١
- بَرِيئُونَUzak olanlar(فَعِيلُونَ)×١
الجذور المجاورةالمجاورة: ٥٣ (الإجمالي: ١٨٤)
- برص
الآيات المشتركة: ٢ · Ebres alacadır, cüzzam hastalığı demektir
- كمه
الآيات المشتركة: ٢ · Kataraktlı
- شرك
الآيات المشتركة: ٦ · Tasma kayış demektir
- هيأ
الآيات المشتركة: ٢ · Biçim gibi
- قول
الآيات المشتركة: ١٦ · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…
- طين
الآيات المشتركة: ٢ · Döllenmiş yumurta
- نفخ
الآيات المشتركة: ٢ · Körük demektir
- إبراهيم
الآيات المشتركة: ٣ · İbrahim
- طير
الآيات المشتركة: ٢ · “Tayr” kuş demektir
- أذن
الآيات المشتركة: ٣ · Kulak demektir
- خير
الآيات المشتركة: ٤ · Hayr : At sürüsü demektir
- أبو
الآيات المشتركة: ٣ · Bab kapı demektir
الآيات التي ورد فيها(٢٨)
… لَا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ
Uzak olan
فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَذَا رَبِّي هَذَا أَكْبَرُ فَلَمَّا أَفَلَتْ قَالَ يَاقَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ
Uzak olan
… فَلَمَّا تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَى عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكُمْ إِنِّي أَرَى مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّي أَخَافُ …
Uzak olan
… وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ …
Uzak olan
وَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ لِي عَمَلِي وَلَكُمْ عَمَلُكُمْ أَنْتُمْ بَرِيئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ
Uzak olan
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ
Uzak olan
إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ
Uzak olan
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ
Uzak olan
كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنْسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ
Uzak olan
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | برأ |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Hemzeli |
| Bağlamsal Yakın Kökler | خلق, خلص, طهر |
| Zıt Kök | علق |
| Çekirdek Özet 1 | İstenmeyen, uyumsuz veya arızî bir bağdan bütünüyle kopup ayrılmak; kusur, hastalık ve töhmetten arınarak asıl sağlığına kavuşmak |
| Çekirdek Özet 2 | Varlığı her türlü noksanlık ve karmaşadan arındırıp varlık sahnesine kusursuzca çıkarmak; bâtıldan, şirkten ve sahte aidiyetlerden kesin kopuş |
| Çekirdek Özet 3 | Hukuki ve ahlaki sorumlulukta suçsuzluk karinesi; akidevî düzlemde şirk odaklarıyla tüm ontolojik ve siyasi bağların tasfiye edilmesi |
| Kritik Hata Riski | Kökün salt soyut bir inkâr veya sıradan bir yaratma fiili sanılarak; bağları fiilen koparma, arınma ve arızalardan bağımsız kılma dinamizminin gözden kaçırılması |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| بر | Dışa çıkmak, kapalı veya kısıtlı alandan ayrılmak, engelleri aşıp açıklığa ve arılığa ulaşmak; برز (ortaya çıkmak), برح (ayrılıp gitmek), برر (bağımsız ve katıksız iyilik), بري (yontup fazlalıkları atarak arıtmak) köklerinde olduğu gibi kapalılığın yarılması ve fazlalıkların atılması | أ | Çekirdeğin dışa çıkma ve arınma eylemini, nesnenin veya öznenin üzerindeki arızî, sakil ve kusurlu bağı birdenbire, kesin bir kopuşla ve ontolojik düzeyde bütünüyle kesip atması yönünde özelleştirmiştir |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ب | Ev, çadır, iç mekân | Korunaklı, kapalı veya sınırları belirli bir iç alanı, bir bünyeyi veya mevcut yapıyı temsil eder |
| ر | İnsan başı, öncelik, hareket yönü | İç alandan dışarıya doğru yönelen bilinci, başlangıcı ve iradeli yönelişi gösterir |
| أ | Öküz başı; güç, hamle, kesinlik | Harekete nihai kudreti, ani ve keskin bir ayrışma gücünü kazandırır |
| برأ | Sınırları belirli bir bünyeden iradeli ve güçlü bir hamleyle ayrılarak tüm dışsal bağlardan ve arızalardan kesin biçimde sıyrılma eylemidir | Kapalı alanda oluşan kusur veya töhmet bağının güçlü bir hamleyle koparılıp bünyenin ilk safiyetine ulaştırılmasını ifade eder |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir canlının bedenindeki hastalıktan, cerahatten veya sakatlıktan tamamen kurtulup dokusunun ilk sağlıklı haline dönmesi; borç, taahhüt veya ayıptan ilişiğin tamamen kesilmesi |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Ümeyye b. Ebî Salt'a nispet edilen beyitte yaratıcı güç nitelemeleri arasında yer alır: الخالق البارئ المصَوِّرُ / Bu kullanımda varlığı her türlü bozukluk ve noksanlıktan arındırarak var eden anlamı öne çıkar |
| Erken Arapça kullanım | Çöl ve kabile hukukunda kişinin bir suçtan, töhmetten veya kabilenin ortak mali sorumluluğundan ilişiğini kestiğini topluluk önünde ilan etmesi durumunda beraet ilan ettim anlamına gelen بَرِئْتُ إِلَيْكَ ifadesiyle kullanılmıştır |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha ve Kitābü’l-ʿAyn.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dilleri ailesinde برأ kökü, hem fiziksel arınma ve kesip ayırma hem de yoktan veya pürüzsüz biçimde şekillendirip var etme ekseninde geniş bir ortak mirasa dayanır. İbranicede בָּרָא (bara) fiili, Yaratılış metninin ilk cümlesinde geçtiği üzere yalnızca Tanrı'ya özgü, emsalsiz ve kusursuz var etme eylemini ifade ederken; Süryanicede ܒܪܐ (b-r-') kökü yine yaratmak, şekil vermek ve dışarı çıkarmak anlamlarını muhafaza eder. Akadca köklerde görülen barû fiilinde beliren inceleme, seçip ayırma ve teftiş etme boyutu da kökün pürüzlerden arındırma yönüyle örtüşür. Batı Sami sahasında kök, bir yandan biçimlendirme ve yapma anlamına gelirken, diğer yandan Arapçada en yetkin ifadesini bulan üzerindeki leke, hastalık, borç veya töhmet gibi yabancı unsurlardan tamamen ayrışıp temiz kalma semantiğine kavuşmuştur. Bu durum, Sami dillerinde var etme fiilinin özünde biçim verme, yontma ve kusurlu olandan ayrıştırarak belirgin kılma ameliyesinin bulunduğunu doğrular.
درجة الثقة Kesin
المصدر Brown-Driver-Briggs, Payne Smith ve David Cohen semitik kök çalışmaları.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Ayrışma ve noksanlıktan arınma | İki ana aksa dayanır: Hastalık, borç ve ayıptan uzaklaşmak ile varlığı pürüzsüzce var edip yaratmak | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice bara, Süryanice b-r-' | İlahi yaratma, yoktan var etme ve pürüzsüz form kazandırma anlamlarında tam fonetik ve semantik denklik | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Sami ailesi dışında Afro-Asyatik diğer kollarda güvenilir doğrudan ses denkliği belgelenmemiştir | Veri bulunamadı |
المصدر Brown-Driver-Briggs ve Maqāyīs al-Lugha.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| برأ | Anlamlı | Arınmak, ayrılmak, kusursuz yaratmak | Hastalıktan, borçtan, suçtan berî olmak; varlığı noksansız var etmek | Hedef köktür; Kur'an'da geçer |
| بأر | Anlamlı | Çukur veya kuyu kazmak, saklamak | Su çıkarmak için yeri kazıp kuyu açmak, hayrı veya azığı depolamak | Kur'an'da geçer; derinlikten çıkarma ilişkisi |
| ربأ | Anlamlı | Yüksek bir yere çıkıp gözetlemek | Topluluğu tehlikelerden korumak için tepede gözcülük yapmak | Kur'an'da geçmez; yüksekte ayrışma boyutu |
| رأب | Anlamlı | Kırığı onarmak, gedikleri kapatmak | İki parçayı birleştirmek, çatlağı ıslah etmek, arayı düzeltmek | Kur'an'da geçmez; hedef kökün ayrışma anlamına zıt birleşim |
| أبر | Anlamlı | İğnelemek, aşılamak, ıslah etmek | Hurma ağacını döllemek, akrebin sokması, sivri aletle düzeltmek | Kur'an'da geçmez; müdahale ile yapı değiştirme |
| أرب | Anlamlı | İhtiyaç duymak, mahir olmak, organ | Giderilmesi gereken hacet, keskin akıl ve bedenin sağlam uzvu | Kur'an'da geçer; sağlam doku ve gaye ilişkisi |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| برأ | Merkez | Arınma, ayrışma, kusursuz var oluş | Bir bağdan, ayıptan veya hastalıktan bütünüyle kopup asıl sağlığa ve safiyete kavuşmak | İçkin veya sonradan yapışan tüm noksanlıkları bünyeden tasfiye etmeyi bildirir |
| خلق | Komşu | Yaratma, takdir etme | Bir örneğe, ölçüye ve takdire göre şekillendirip meydana getirmek | برأ kökünde yaratılanın arızalardan arılığı ve özgünlüğü esasken, خلق kökünde ölçme ve biçimlendirme esastır |
| خلص | Komşu | Katışıksızlıktan kurtulma | Karışık bir bütünün içinden süzülüp ayrışarak yalın hale gelmek | خلص karışımı ayıklamayı, برأ ise üzerindeki olumsuz bağı ve kusuru doğrudan kesip atmayı hedefler |
| طهر | Komşu | Temizlenme, kirden arınma | Maddi veya hükmî pislikten arınarak nezafet kazanmak | طهر kirlenme sonrasındaki arılığı, برأ ise hukuki, ahlaki ve ontolojik ilişiğin tamamen kesilmesini içerir |
| علق | Zıt | Yapışma, bağlanma, ilişiği kesilememe | Bir şeye takılıp kalmak, borç, suç veya illetin yakayı bırakmaması | Beraetin zıddı olarak sorumluluğun, kusurun veya lekenin varlığa yapışıp kalması halidir |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | برأ | Kusurdan arınmak, ilişiği kesmek, yaratmak | Bünyeye yapışan arızalardan sıyrılarak esenliğe ve ilk yaratılış yetkinliğine ulaşmak | Kesin |
| Latince | absolvere, liberare | Beraat ettirmek, serbest bırakmak, çözmek | Hukuki ve ahlaki bağların çözülmesini karşılar; ancak ilahi düzeydeki kusursuz yaratma anlamını kapsamaz | Güçlü |
| İngilizce | to acquit, to clear, to create flawlessly | Aklamak, arındırmak, kusursuz yaratmak | Hukuki aklanmayı ve hastalıktan kurtulmayı karşılar; ontolojik boyutu için ayrı kavramlara ihtiyaç duyar | Güçlü |
| Almanca | freisprechen, genesen, erschaffen | Beraat etmek, iyileşmek, yaratmak | Hukuki beraati ve sıhhati verir; kökün tek hamlede hem kopuşu hem yaratılışı kuşatan zeminini parçalı aktarır | Güçlü |
| Fransızca | acquitter, innocenter, guérir | Aklamak, masum kılmak, iyileştirmek | Hukuki masumiyeti ve bedensel şifayı ifade eder; varlık verme boyutunu dışarıda bırakır | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch ve Lane's Lexicon.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| بَرَاءَةٌ / بَرِيءٌ | Hukuki ve akidevî ilişiği kesme | Müşriklerle yapılan antlaşmaların geçersizliği ve şirkten tam kopuş; Tevbe 9:1, Tevbe 9:3, Mumtehine 60:4 |
| تَبَرَّأَ | Sahte bağlılıkların kıyamette dağılması | Liderlerin ve takipçilerin ahirette birbirinden kaçıp sorumluluktan sıyrılma çabası; Bakara 2:166, Kasas 28:63 |
| بَرَّأَ | Töhmetten ve iftiradan aklama | Masum bir kulun üzerindeki asılsız ithamların ilahi müdahaleyle temizlenmesi; Ahzâb 33:69, Nûr 24:26 |
| أُبْرِئُ | Hastalıktan ve illetten şifaya kavuşturma | İsa peygamberin mucizesi olarak anadan doğma körü ve alacalıyı iyileştirmesi; Âl-i İmrân 3:49, Mâide 5:110 |
| البَارِئُ | Kusursuz var edici ilahi isim | Varlıkları hiçbir noksanlık ve uyumsuzluk olmaksızın yaratan yaratıcı; Haşr 59:24, Bakara 2:54 |
| نَبْرَأَهَا | Yeryüzünü ve nefisleri yaratıp ortaya çıkarma | Musibetlerin veya varlıkların takdir edilmiş plandan somut evrene çıkarılması; Hadîd 57:22 |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İlahi isimler ve sıfatlar | El-Bâri isminin el-Hâlık ve el-Musavvir isimlerinden farkı; yoktan ve emsalsiz, tenzih üzere yaratma | Yaratılışın noksanlıktan arılığı ve aşkın yaratma kudreti |
| Fıkıh | Ceza hukuku ve borçlar | Beraet-i zimmet asıldır kuralı, borçtan ibra ve istibrâ uygulamaları | Aslî masumiyet karinesi ve taahhütlerden bütünüyle arınma |
| Tefsir | Velâ ve berâ akidesi | Müminlerin müşriklerden, tağuttan ve şirk nizamından kesin bir teberrî ile ayrışması | Zihinsel, ameli ve siyasi saflarda kesin kopuş ve netleşme |
| Hadis | Ahlak ve arınma | Kulun kibirden, riyadan ve nifaktan berî olması ve borç ilişkilerinde ibra | Kalbî ve amelî arızalardan tam sıhhat bulma |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhit ve şirk ayrımı | Teberrî | Sahte ilahlarla tüm ontolojik bağı koparma | Şirk unsurlarından mutlak arınma gerçekleşmeden saf tevhit kurulamaz | Kesin |
| İlmi | Metodoloji ve epistemoloji | Tenzih ve ayıklama | Ön kabulleri ve yanılgıları bilgiden ayırma | Bilimsel doğrunun safiyete ermesi için bâtıl ve çürük verilerden arındırılması | Güçlü |
| Siyasi | Hukuk düzeni ve ittifaklar | Beraet karinesi ve ittifak feshi | Masumiyetin korunması ve zalimlerle bağın reddi | Suç sabit oluncaya kadar kişinin dokunulmazlığı ve gayrimeşru yapılardan ayrışma | Kesin |
| İktisadi | Mali taahhütler ve borç | İbrâ | Mali yükümlülüklerin ve risklerin düşürülmesi | Borcun tasfiyesiyle piyasanın ve aktörlerin yeniden sıfır noktasına dönüp ferahlaması | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Gürültüden arındırma ve simetri kırılması | Sinyal işlemede veriyi bozan parazitlerin bütünüyle filtrelenmesi ve termodinamikte saf kristal fazın oluşması | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Suçsuzluk karinesi | Hukuk felsefesinde bireyin doğuştan hiçbir borç ve suç yükü taşımadığı evrensel sıfır noktası ilkesi | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca mahkeme salonundaki teknik beraat kararına veya soyut bir küskünlük ve ilgisizliğe indirgemek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök; yaratılışın ilk andaki safiyetinden, hastalıktan şifa bulmaya, iftiraların temizlenmesinden, akidevî ve siyasi safların şirkten fiilen ayrışmasına kadar uzanan ontolojik bir arınma sürecidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Teberrî eyleminin kalbî bir buğz sanılarak toplumsal ve pratik düzlemde bâtıl sistemlerden ayrışma zorunluluğunun terk edilmesi; masumiyetin dinamik bir kazanım olduğunun unutulması |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın tevhit tasavvurunda arınma olmadan inşa olamayacağını gösterir; Allah'ın yaratmadaki kusursuzluğunu ve müminin şirk unsurlarından fiilî kopuşunu açıklar |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İbrahim peygamberin tebliğ metodunu anlatan ayetlerde, antlaşmaların feshini bildiren Berâe suresinde, peygamberlere atılan iftiraların temizlendiği ve şifa mucizelerinin zikredildiği bağlamlarda belirleyicidir |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Yaratılışın rastlantısal ve pürüzlü olduğunu iddia eden yaklaşımları el-Bâri ismiyle tashih eder; imanın sadece tasdikten ibaret olmayıp sahte bağları kesip atmayı gerektirdiğini kanıtlar |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir canlının dokusundaki cerahati, bedendeki illeti veya üzerindeki lekeyi bütünüyle atarak ilk kusursuz ve sağlıklı haline dönmesi.
- Soyut anlamVarlığın, ahlakın veya hukuki durumun; arızî, sonradan bulaşmış, yabancı ve sakil tüm bağlardan kesin bir iradeyle koparılıp saf fıtratına kavuşturulması.
- Sistematik karşılıkHukukta suçsuzluk karinesi, akidede sahte otoritelerden tam bağımsızlaşma, varlıkta ise noksanlıktan tenzih edilmiş ilk yaratılış hali.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde , mevcut durumdaki bir varlığı veya hukuki özneyi; , ona sonradan eklemlenmiş olan hastalık, suç, töhmet veya şirk gibi arızî unsurları; ise varlığın ilk pürüzsüz yaratılış veya fıtrî masumiyet durumunu temsil eder. küme farkı işlemiyle arızî bağların tümüyle atılması neticesinde sistemin değerine, yani tam beraet ve esenlik haline ulaştığı sembolize edilmiştir.