حشر
ح - ش - ر
جذر- الورود: ٤٣
- الآيات: ٤٣
- الصيغ: ٢٦
- المعاجم: ١٣
Haşr : Bir araya toplanıp hareketli halde bulunan küçük böceklerdir. Sonra toplanma ve dirilme anlamları kazanmıştır.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Haşr : Bir araya toplanıp hareketli halde bulunan küçük böceklerdir. Sonra toplanma ve dirilme anlamları kazanmıştır.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٢٬٣١٧باب الحاء والشين الراء معهما
ح ش ر، ش ح ر، ش ر ح، ر ش ح، ح ر ش مستعملات
حشر:
الحَشْر: حَشْرُ يَومِ القِيامة وقوله تعالى: "ثم إلى ربِّهم يُحشَرون"، قيل: هو الموتُ. والمَحْشَرُ: المجمعُ الذي يُحشَرُ إليه القوم. ويقال: حَشَرتْهُم السَّنةُ: وذلك أنَّها تضُمُّهم من النَّواحي إلى الأمصار، قال:
وما نَجا من حَشْرها المَحْشُوش وَحْشٌ ولا طمْشٌ من الطُمُوش
قال غير الخليل: الحَشُّ والمَحشُوش واح.
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٦٨٠ابن السكِّيت: أنٌ حَشْرٌ، أي لطيفةٌ كأنَّه حُشِرَتْ حَشْراً، أي بُريت وحُدِّدت. وكذلك غيرها. وآذانٌ حَشْرٌ، لا يثنَّى ولا يجمع. وقد قيل: أذنٌ حَشْرَةٌ. والحَشْرُ من القُذّذِ: ما لَطُف. وسِنانٌ حَشْرٌ: دقيق. وقد حَشَرْتُهُ حَشْراً. وحكى الأخفش: سهم حَشْرٌ وسهام حُشْرٌ، كما قالوا: جَوْنٌ وجونٌ، ووَرْدٌ ووُرْدٌ. وحَشَرْتُ الناس أَحْشِرُهُمْ وأَحْشُرُهُمْ حَشْراً: جمعتهم؛ ومنه يوم الحِشْر. وروى سعيد
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٧٬٦٦٣ح ش ر
حشر ، حرش ، شرح ، شحر ، رشح : ( مستعملات ) .
حشر : قال الليث : الْحَشر : حَشْرُ يوم القيامة ، والمَحْشَر : المجمَع الذي يُحْشر إليه القوم وكذلك إذا حُشِروا إلى بلد أو
معسكر ونحوه .
وقال الله جلّ وعزّ : ( دِيَارِهِمْ لاَِوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنتُمْ أَن ) ( الحَشر : 2 ) نزلت في بني النَّضِير ، وكانوا قوماً من اليهود عاقدوا النبي ( صلى الله عليه وسلم ) لما نزل المدينة ألا يكونوا عليه ولا له
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٥٬٨٩٧(باب الحاء والشين وما يثلثهما)
(حشف) الحاء والشين والفاء أصلٌ واحدٌ يدلُّ على رَخَاوة وضعف وخلوقة.
فأوّل ذلك الحَشَف، وهو أردأ التَّمر. ويقولون في أمثالهم: "أَحَشَفاً وسُوءَ كِيلَة"، للرَّجُل يجمع أمرين ردِيَّين. قال امرؤ القيس:
كأنَّ قلوبَ الطيرِ رَطباً ويابساً *** لدى وَكرها العُنَّابُ والحَشَفُ البالي([1]) وإنما ذكر قلوبَها لأنها أطيبُ ما في الطير، وهي تأتي فراخها بها. ويقال حَشِفَ([2])
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٨٦٨- الحشر: إخراج الجماعة عن مقرهم وإزعاجهم عنه إلى الحرب ونحوها، وروي: (النساء لا يحشرن) (في النهاية: وحديث النساء (لا يعشرن ولا يحشرن) يعني للغزاة، فإن الغزو لا يجب عليهن. انظر: مادة (حشر)، وأخرج نحوه ابن الجارود في المنتقى ص 101 بسند حسن) أي: لا يخرجن إلى الغزو، ويقال ذلك في الإنسان وفي غيره، ويقال: حشرت السنة مال بني فلان، أي: أزالته عنهم، ولا يقال الحشر إلا في الجماعة، قال الله تعالى: {وابعث في
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٦٠١ح ش ر
يسـاق النـاس إلى المحشر.
ورأيت منهم حشراً.
والناس منشورون محشورون.
وأنبئت الحشرات.
ومـن المجـاز: حشـرت السنـة النـاس: أهبطتهـم إلـى الأمصـار.
وحشـر فلـان في رأسه إذا كان عظيم الـرأس وكذلـك حشـر فـي بطنـه وفـي كل شيء من جسده.
وأذن حشر وحشرة: لطيفة مجتمعة.
وقدة حشر وسنان حشر إذا لطف وحشرت السنان فهو محشور: لطفته ودققته.
وشرب من الحشرج وهو كوز لطيف يبرد فيه
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٦٬٤٤٨حَشَرَهُم يَحْشُرُهم ويَحْشِرُهم حَشْراً: جمعهم؛ ومنه يوم المَحْشَرِ. والحَشْرُ: جمع الناس يوم القيامة. والحَشْرُ: حَشْرُ يوم القيامة. والمَحْشَرُ: المجمع الذي يحشر إِليه القوم، وكذلك إِذا حشروا إِلى بلد أَو مُعَسْكَر أَو نحوه؛ قال الله عز وجل: لأَوَّلِ الحَشْرِ ما ظننتم أَن يخرجوا؛ نزلت في بني النَّضِير، وكانوا قوماً من اليهود عاقدوا النبي، صلى الله عليه وسلم، لما نزل المدينة أَن لا يكونوا عليه
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٤٠٧* ح ش ر * * الحَشَرةُ * بفتحتين واحدة * الحَشَراتِ * وهي صغار دوّاب الأرض و * حَشَر * الناس جمعهم وبابه ضرب ونصر ومنه * يومُ الحَشْر * وقال عكرمة في قوله تعالى ﴿وإذا الوحوش حُشرت﴾ وحشرها موتها و * المَحْشِرُ * بكسر الشين موضع الحشر و * الحاشِرُ * اسم من أسماء النبي عليه الصلاة والسلام قال عليه الصلاة والسلام { لي خمسة أسماء أنا محمد وأحمد والماحي يمحو الله بي الكفر والحاشر أحشر الناس على قدمي
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٦٬٣٠٦الحشر: ما لطف من الآذان، وهو مجاز. يقال: للواحد والإثنين والجمع. وأحصر منه عبارة الجوهري:لا يثنى ولا يجمع، قال: لأنه مصدر في الأصل مثل قولهم: ماء غور وماء سكب. وقد قيل أذن حشرة، قال النمر بن تولب:
لها أذن حشـرة مـشـرة كإعليط مرخ إذا ما صفر هكذا أنشده الجوهري له، قال الصغاني: وإنما هو لربيعة بن جشم النمري، ولعله نقله من كتاب قال فيه: قال النمري، فظنه النمر بن تولب
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٦٬١٠٣حَشَرَ
1 حَشَرَ ذ , aor. حَشُرَ and حَشِرَ , (S, Msb, K,) the former of which aors. is found in the seven readings of the Kur, (Msb,) inf. n. حَشْرٌ, (S, Msb, K,) He congregated, or collected together, (S, Msb, K,) men: (S, Msb:) or he congregated them, or collected them together, and drove them: (Msb, TA:) he made them to go forth, collected together, from one place to another: (Bd in lix. 2:)
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٧٧٦حَشَرَ
حَشَرَ I , U ( n. ac. حَشْر 1 ),
a. Gathered together, congregated.
b. Expelled, exiled.
c. Pressed, squeezed together; heaped up.
d. Pointed, made slender, sharp.
تَحَشَّرَ
تَحَشَّرَ V
a. [ Fī ], Meddled with, interfered in.
حَشْر
حَشْر 1 ,
a. Gathering, congregation.
b. ( pl. حُشْر 3 ), Slender, slim, taper, sharp.
c. [ art ]., The Last Judgment.
حُشْرِيّ
حُشْرِيّ 3yi
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٦٬٤٢٩حشر
حَشَرَ - يَحْشُرُ ، حُشِرَ- يُحْشَرُ - حَشْر - حَاشِر - حَاشِرِيْن - مَحْشُوْر - مَحْشُوْرَة
حَشَرَ - يَحْشُرُ + كائن + كائنات أو أشياء: يحضرهم من أماكنهم الأصلية فيجمعهم تحت نظره وأمره: يجمع عدداً كبيراً من الأشياء أو الكائنات في مكان ضيق نسبياً بحيث يتسع لهم بالكفاف ويكونون في وضع يمكن مراقبتهم والتحكم بهم
{وحشرناهم فلم نغادر منهم
حشر حَشَرَ - يَحْشُرُ ، حُشِرَ- يُحْشَرُ - حَشْر - حَاشِر - حَاشِرِيْن - مَحْشُوْر - مَحْشُوْرَة
حَشَرَ - يَحْشُرُ + كائن + كائنات أو أشياء: يحضرهم من أماكنهم الأصلية فيجمعهم تحت نظره وأمره: يجمع عدداً كبيراً من الأشياء أو الكائنات في مكان ضيق نسبياً بحيث يتسع لهم بالكفاف ويكونون في وضع يمكن مراقبتهم والتحكم بهم ﴿وحشرناهم فلم نغادر منهم أحدا﴾ حَشَرَ - يَحْشُرُ + كائن + كائنات أو أشياء + إلى كائن أو مكان: يحضرهم ويجمعهم ثم يسير بهم وهم كذلك إلى مكان أو كائن ﴿فسيحشرهم إليه جميعا﴾ حَشَرَ - يَحْشُرُ + كائن + كائنات أو أشياء + إلى كائن أو مكان + حال: يحشرهم وهم على ذلك الحال ﴿يوم نحشر المتقين إلى الرحمان وفدا﴾ حَشَرَ - يَحْشُرُ + كائن + كائنات أو أشياء + على شيء + حال ﴿ونحشرهم يوم القيامة على وجوههم عميا وبكما وصما﴾ حَشَرَ - يَحْشُرُ + كائن + كائنات أو أشياء + على كائن + حال ﴿وحشرنا عليهم كل شيء قبلا﴾ حُشِرَ- يُحْشَرُ: مبني للمجهول من " حَشَرَ - يَحْشُرُ " حَشْر: على وزن " فـَعـْل" اسم فعل " حَشَرَ - يَحْشُرُ " حَاشِر: اسم فاعل صفة مشلهة من " حَشَرَ - يَحْشُرُ ": الذي يقوم بدفع الناس أو ما شابه من أماكنهم ثم يجمعهم ويسوقهم حَاشِريـْن: جمع " حاشِر " مَحْشُوْر: اسم مفعول من فعل " حَشَرَ - يَحْشُرُ ": المجموع في مكان ضيق ليكون تحت تصرف آخر مَحْشُوْرَة: مؤنث " مَحْشور" واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " جمع وضم وحشر عدد من الأشياء ضمن مكان محدود، للتعامل معها ككيان واحد"، وهي: لََمَّ - يَلُمُّ، كَنَس - يَكْنُس، جَمَعَ - يَجْمَعُ، حَشَرَ - يَحْشُرُ، زَرَبَ - يَزْرُبُ، أَمَّ - يَؤُمُّ (المتعدي لمفعولين)
حَشَرَ - يَحْشُرُ ﴿لن يستنكف المسيح أن يكون عبدا لله ولا الملائكة المقربون ومن يستنكف عن عبادته ويستكبر فسيحشرهم إليه جميعا(172)﴾ النساء ﴿يوم نحشر المتقين إلى الرحمان وفدا (85)﴾ مريم ﴿ويوم نحشرهم جميعا ثم نقول للذين أشركوا أين شركاؤكم الذين كنتم تزعمون(22)﴾ الأنعام ﴿ويوم نحشرهم جميعا ثم نقول للذين أشركوا مكانكم أنتم وشركاؤكم فزيلنا بينهم وقال شركاؤهم ما كنتم إيانا تعبدون(28)﴾ يونس ﴿ويوم يحشرهم جميعا يامعشر الجن قد استكثرتم من الإنس وقال أولياؤهم من الإنس ربنا استمتع بعضنا ببعض وبلغنا أجلنا الذي أجلت لنا قال النار مثواكم خالدين فيها إلا ما شاء الله إن ربك حكيم عليم(128)﴾ الأنعام ﴿ويوم يحشرهم جميعا ثم يقول للملائكة أهؤلاء إياكم كانوا يعبدون(40)﴾ سبأ
﴿ويوم نسير الجبال وترى الأرض بارزة وحشرناهم فلم نغادر منهم أحدا (47)﴾ الكهف ﴿ويوم يحشرهم وما يعبدون من دون الله فيقول أأنتم أضللتم عبادي هؤلاء أم هم ضلوا السبيل(17)﴾ الفرقان ﴿فوربك لنحشرنهم والشياطين ثم لنحضرنهم حول جهنم جثيا(68)﴾ مريم ﴿ومن يهد الله فهو المهتدي ومن يضلل فلن تجد لهم أولياء من دونه ونحشرهم يوم القيامة على وجوههم عميا وبكما وصما مأواهم جهنم كلما خبت زدناهم سعيرا(97)﴾ الإسراء ﴿ومن أعرض عن ذكري فإن له معيشة ضنكا ونحشره يوم القيامة أعمى (124)﴾ طه﴿قال رب لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا (125)﴾ طه ﴿ويوم يحشرهم كأن لم يلبثوا إلا ساعة من النهار يتعارفون بينهم قد خسر الذين كذبوا بلقاء الله وما كانوا مهتدين(45)﴾ يونس ﴿وإن ربك هو يحشرهم إنه حكيم عليم(25)﴾ الحجر ﴿احشروا الذين ظلموا وأزواجهم وما كانوا يعبدون (22)﴾ الصافات
﴿ولو أننا نزلنا إليهم الملائكة وكلمهم الموتى وحشرنا عليهم كل شيء قبلا ما كانوا ليؤمنوا إلا أن يشاء الله ولكن أكثرهم يجهلون(111)﴾ الأنعام ﴿يوم ينفخ في الصور ونحشر المجرمين يومئذ زرقا (102)﴾ طه ﴿ويوم نحشر من كل أمة فوجا ممن يكذب بآياتنا فهم يوزعون(83)﴾ النمل ﴿فحشر فنادى (23)﴾ النازعات ﴿قال موعدكم يوم الزينة وأن يحشر الناس ضحى (59)﴾ طه حُشِرَ - يُحْشَرُ ﴿وما من دابة في الأرض ولا طائر يطير بجناحيه إلا أمم أمثالكم ما فرطنا في الكتاب من شيء ثم إلى ربهم يحشرون(38)﴾ الأنعام ﴿وإذا الوحوش حشرت (5)﴾ التكوير ﴿ولئن متم أو قتلتم لإلى الله تحشرون (158)﴾ آل عمران ﴿وأنذر به الذين يخافون أن يحشروا إلى ربهم ليس لهم من دونه ولي ولا شفيع لعلهم يتقون(51)﴾ الأنعام ﴿أحل لكم صيد البحر وطعامه متاعا لكم وللسيارة وحرم عليكم صيد البر ما دمتم حرما واتقوا الله الذي إليه تحشرون(96)﴾ المائدة ﴿ياأيها الذين آمنوا إذا تناجيتم فلا تتناجوا بالإثم والعدوان ومعصية الرسول وتناجوا بالبر والتقوى واتقوا الله الذي إليه تحشرون (9)﴾ المجادلة ﴿وأن أقيموا الصلاة واتقوه وهو الذي إليه تحشرون (72)﴾ الأنعام ﴿واذكروا الله في أيام معدودات فمن تعجل في يومين فلا إثم عليه ومن تأخر فلا إثم عليه لمن اتقى واتقوا الله واعلموا أنكم إليه تحشرون(203)﴾ البقرة ﴿وهو الذي ذرأكم في الأرض وإليه تحشرون (79)﴾ المؤمنون ﴿قل هو الذي ذرأكم في الأرض وإليه تحشرون (24)﴾ الملك ﴿ياأيها الذين آمنوا استجيبوا لله وللرسول إذا دعاكم لما يحييكم واعلموا أن الله يحول بين المرء وقلبه وأنه إليه تحشرون(24)﴾ الأنفال ﴿قل للذين كفروا ستغلبون وتحشرون إلى جهنم وبئس المهاد(12)﴾ آل عمران ﴿إن الذين كفروا ينفقون أموالهم ليصدوا عن سبيل الله فسينفقونها ثم تكون عليهم حسرة ثم يغلبون والذين كفروا إلى جهنم يحشرون (36)﴾ الأنفال ﴿الذين يحشرون على وجوههم إلى جهنم أولئك شر مكانا وأضل سبيلا(34)﴾ الفرقان ﴿ويوم يحشر أعداء الله إلى النار فهم يوزعون (19)﴾ فصلت ﴿وإذا حشر الناس كانوا لهم أعداء وكانوا بعبادتهم كافرين (6)﴾ الأحقاف ﴿والطير محشورة كل له أواب (19)﴾ ص ﴿وحشر لسليمان جنوده من الجن والإنس والطير فهم يوزعون﴾ النمل ﴿قال موعدكم يوم الزينة وأن يحشر الناس ضحى (59)﴾ طه حَشْرٌ ﴿يوم تشقق الأرض عنهم سراعا ذلك حشر علينا يسير (44)﴾ ق ﴿هو الذي أخرج الذين كفروا من أهل الكتاب من ديارهم لأول الحشر ما ظننتم أن يخرجوا وظنوا أنهم مانعتهم حصونهم من الله فأتاهم الله من حيث لم يحتسبوا وقذف في قلوبهم الرعب يخربون بيوتهم بأيديهم وأيدي المؤمنين فاعتبروا ياأولي الأبصار(2)﴾ الحشر حاشرين ﴿قالوا أرجه وأخاه وأرسل في المدائن حاشرين (111)﴾ الأعراف ﴿قالوا أرجه وأخاه وابعث في المدائن حاشرين (36)﴾ الشعراء ﴿فأرسل فرعون في المدائن حاشرين (53)﴾ الشعراء محشورة ﴿والطير محشورة كل له أواب (19)﴾ ص ﴿وحشر لسليمان جنوده من الجن والإنس والطير فهم يوزعون﴾ النمل مختار الصحاح ● [حشر] ح ش ر: الحَشَرةُ بفتحتين واحدة الحَشَراتِ وهي صغار دوّاب الأرض و حَشَر الناس جمعهم وبابه ضرب ونصر ومنه يومُ الحَشْر وقال عكرمة في قوله تعالى ﴿وإذا الوحوش حُشرت﴾ وحشرها موتها و المَحْشِرُ بكسر الشين موضع الحشر و الحاشِرُ اسم من أسماء النبي عليه الصلاة والسلام قال عليه الصلاة والسلام ﴿لي خمسة أسماء أنا محمد وأحمد والماحي يمحو الله بي الكفر والحاشر أحشر الناس على قدمي والعاقب﴾ الراغب حشر الحشر: إخراج الجماعة عن مقرهم وإزعاجهم عنه إلى الحرب ونحوها، وروي: (النساء لا يحشرن) (في النهاية: وحديث
الصيغ(٢٦)
- تُحْشَرُونَToplantı yerine getirilirsiniz(تُفْعَلُونَ)×٨
- يَحْشُرُهُمْOnları toplantı yerine getirir(يَفْعُلُهُمْ)×٥
- حَاشِرِينَToplantı yerine getirenler(فَاعِلِينَ)×٣
- يُحْشَرُونَToplantı yerine getirilirler(يُفْعَلُونَ)×٣
- نَحْشُرُToplantı yerine getiririz(نَفْعُلُ)×٢
- نَحْشُرُهُمْOnları toplantı yerine getiririz(نَفْعُلُهُمْ)×٢
- احْشُرُواToplantı yerine getirin(افْعُلُوا)×١
- الْحَشْرِToplantı yerine getirmek(الْفَعْلِ)×١
- حَشَرْتَنِيBeni toplantı yerine getirdin(فَعَلْتَنِي)×١
- حَشْرٌToplantı yerine getirmek(فَعْلٌ)×١
الجذور المجاورةالمجاورة: ٤٧ (الإجمالي: ١٩٤)
- يوم
الآيات المشتركة: ١٦ · “Yemm” durgun akan su demektir
- وزع
الآيات المشتركة: ٣ · Vedia heybe demektir
- جهم
الآيات المشتركة: ٥ · Cehennem tuğlanın pişirildiği kuyu demektir
- ذرأ
الآيات المشتركة: ٢ · Zere’ (zal, hemze) : “Zerre”(zal) toz demektir
- طير
الآيات المشتركة: ٣ · “Tayr” kuş demektir
- عمي
الآيات المشتركة: ٣ · Kör demektir
- جمع
الآيات المشتركة: ٥ · Yumruk demektir
- وقي
الآيات المشتركة: ٦ · Takva kelimesindeki ilk te harfi vavdan dönüşmüştür, vav…
- عبد
الآيات المشتركة: ٦ · Ana kapının önündeki bekçidir
- حول
الآيات المشتركة: ٢ · Ağaçlık yerleri çevreleyen topraktan tümsek ve çukur demetir
- سير
الآيات المشتركة: ٢ · Gezerler
- رجو
الآيات المشتركة: ٢ · Recv kuyunun çevresi demektir
الآيات التي ورد فيها(٤٣)
… عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقَى وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
Toplantı yerine getirilirsiniz
وَلَئِنْ مُتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ
Toplantı yerine getirilirsiniz
أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ مَتَاعًا لَكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
Toplantı yerine getirilirsiniz
وَأَنْ أَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَاتَّقُوهُ وَهُوَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
Toplantı yerine getirilirsiniz
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
Toplantı yerine getirilirsiniz
وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
Toplantı yerine getirilirsiniz
… الرَّسُولِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
Toplantı yerine getirilirsiniz
قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
Toplantı yerine getirilirsiniz
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | حشر |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | جمع, سوق, نشر |
| Zıt Kök | فرق |
| Çekirdek Özet 1 | Bir topluluğu veya varlık grubunu bulundukları yerden söküp zorla ve sevk ederek tek bir yöne veya merkeze sürmek, toplamak |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanların, cinlerin, hayvanların ve orduların iradeleri dışında hesap veya seferberlik amacıyla ilahi kudretle mahşere sürülüp cem edilmesi |
| Çekirdek Özet 3 | Dağınık unsurların merkezi bir otorite veya kanun tarafından kaçınılmaz biçimde tek bir odak noktasında toplanması ve hesaba arzı |
| Kritik Hata Riski | Kökün sadece durağan bir «bir araya gelme» veya «toplanma» (جمع) sanılması; sevk, cebir, yerinden koparma ve güdülme boyutunun göz ardı edilmesi |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| حش | Sıkışma, kuru ve yoğun kütle oluşturma, topluca hareketlenme ve kuruyup büzülme (حشش, حشو, حشد) | ر | Çekirdekteki sıkışma ve yoğunlaşma anlamına insan başı veya akışkan sevk dinamizmi eklenerek, kütlenin zorla tek bir istikamete sürülmesi ve toplanması manası özelleşmiştir |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ح | Çit, duvar; çevirme, koruma, ayırma | Nesneleri veya varlıkları dış çevrelerinden tecrit edip belirli bir sınır içine alma hareketi |
| ش | Diş; ısırma, parçalama, keskinlik | Varlıkların yerleşik düzenlerini sarsarak onları yerlerinden koparan keskin ve baskılı müdahale |
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | Toplanan kütlenin önüne düşen bir yönlendirici, öncü veya nihai hedef istikametine akış |
| حشر | Kuşatıcı bir sınır içine alarak yerinden koparma ve bir öncünün ardından tek yöne sevk etme | Çevrilen ve yerinden oynatılan fertlerin dağılmasına izin verilmeden, baş veya merkez noktaya doğru zorunlu olarak sürülmesi |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Çöl hayvanlarının ve küçük haşeratın kuraklık veya kıtlık sebebiyle bulundukları deliklerden çıkıp su ve otlak merkezlerine doğru topluca sürüklenmesi; kıtlık yılının mal ve davarı silip süpürerek tek merkezde toplaması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Şair Ru’be b. el-Accâc kıtlık yılının her şeyi silip süpürmesini ve canlıları yerinden ederek toplamasını şu beyitle tasvir eder: وما نجا من حَشْرِها المحشوشِ / وحْشٌ ولا طمشٌ من الطُّموشِ |
| Erken Arapça kullanım | Ok temreninin veya kulağın ince, sivri ve derli toplu yapılması için «أذن حشرة» denmesi; Firavun’un sihirbazları ve halkı toplamak üzere şehirlere «حاشرين» adı verilen sevk memurlarını göndermesi |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça حشر kökü, merkezi Sami dil katmanında köken olarak dağılmış veya gizlenmiş unsurların tek bir merkeze sürülmesi, küçük ve kaynaşan varlıkların yer değiştirmesi semantik alanıyla ilişkilidir. Kökün İbranice ve Aramice/Süryanice katmanlarındaki karşılıkları doğrudan aynı fonetik dizilimle büyük bir toplanmayı ifade etmekten ziyade, küçük canlıların kaynaşması, böceklerin kımıldaması veya sıkışma biçimleriyle fonetik temas gösterir (Aramice ve Süryanicede haşerat ve kaynaşan canlılar için kullanılan kök formları gibi). Arapçada kök, göçebe yaşamın zorunlulukları, kıtlık yıllarının insan ve hayvan kitlelerini su kaynaklarına sürmesi tecrübesiyle genişleyerek «sevk ile birlikte toplama» (الجمع مع سوق) kavramsal çatısına ulaşmıştır. Dolayısıyla kök, durağan bir birleşme değil, dış bir baskı gücünün etkisiyle yerinden edilip bir araya getirilme eylemini taşır.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | حش kök ailesi ile حشر ilişkisi | Ot ve ekinlerin biçilip toplanması (حش), bir şeyin içine kütle doldurulması (حشو) ve kalabalığın yığılması (حشد) süreçlerinin zorunlu sevk unsuruyla birleşmesi | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Batı ve Kuzeybatı Sami dillerindeki sürüleşme ve böcek kaynaşması kökleri | Toprakta kaynaşan küçük canlıların kütlesel devinimi ve baskı altında kütleleşme anlam alanı | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik dışı güvenilir bir kök akrabalığı tespit edilmedi | Veri bulunamadı |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, HALOT.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| حشر | Anlamlı | Sevk ederek toplamak | İnsan veya hayvan topluluklarını zorla yerinden çıkarıp bir merkezde toplamak | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| حرش | Anlamlı | Avı kışkırtmak, tahrik etmek | Kertenkeleyi deliğinden çıkarmak için vurmak; iki tarafın arasını açmak | Kur'an'da geçmez; yerinden çıkarma bağı vardır |
| شحر | Anlamlı | Açmak, kıyı veya dağ eteği | Denizin sahil şeridi, yerin kenarı veya dar dağ eteği | Kur'an'da geçmez |
| شرح | Anlamlı | Açmak, yarmak, genişletmek | Eti dilimlemek, kapalı bir manayı veya göğsü ferahlatıp açmak | Kur'an'da geçer; hedef kökün kavramsal tersi (toplama yerine açma) |
| رحش | Anlamlı | Kımıldamak, kaynaşmak | Suyun çalkalanması, kalabalığın kaynaşıp dalgalanması | Kur'an'da geçmez; haşr anındaki kitle hareketini andırır |
| رشح | Anlamlı | Sızmak, terlemek | Suyun kabın dışına azar azar çıkması, yavrunun büyümesi | Kur'an'da geçmez |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| حشر | Merkez | Sevk ederek toplama | Yerinden söküp zorla bir alana sürme ve yığma nüansı içerir | Pasif ve iradesiz sürülüş |
| جمع | Komşu | Bir araya getirme | Sevk şartı olmaksızın parçaları birleştirmeyi anlatır | Genel ve nötr toplama |
| سوق | Komşu | Sürme, sevk etme | Toplanma hedefinden ziyade arkadan itme hareketine odaklanır | İtici güç ve hareket |
| نشر | Komşu | Dağıtma ve diriltme | Toplanmanın öncesindeki yayılma ve saçılma evresini ifade eder | Dağıtıcı ve yayıcı hareket |
| فرق | Zıt | Ayırma, dağıtma | Bir arada bulunan kütleyi parçalayıp uzaklaştırma eylemidir | Bütünlüğün parçalanması |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | حشر | Sevk ile toplama | Bir topluluğu cebren yerinden çıkarıp tek bir merkeze sürmek | Kesin |
| Latince | Congregare, compellere | Bir araya toplamak, zorla sürmek | Compellere kelimesi zorla ve sürerek getirmeyi tam karşılarken congregare genel toplamayı verir | Güçlü |
| İngilizce | Muster, round up, herd together | Seferber etmek, sürü halinde toplamak | Round up ve herd eylemleri irade dışı sevk unsurunu karşılar; muster askeri celbi içerir | Güçlü |
| Almanca | Zusammentreiben, versammeln | Bir araya sürmek, toplamak | Zusammentreiben kelimesi arkadan sürerek bir araya yığma nüansını eksiksiz taşır | Güçlü |
| Fransızca | Rassembler de force, rabattre | Zorla toplamak, sürmek | Av veya insan kütlesini belirli bir merkeze cebren yönlendirme durumunu ifade eder | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| يُحْشَرُونَ / نَحْشُرُهُمْ | Ahirette ilahi hesaba zorunlu sevk ve toplanma | Kıyamet günü bütün insanların, inkârcıların ve cinlerin mahşer alanına hesap için getirilmesi (En'âm 6:22, Yûnus 10:28, İsrâ 17:97) |
| الْحَشْرِ | Dünyevi sürgün, yerinden edilip çıkarılma | Benî Nadîr Yahudilerinin Medine'den çıkarılıp Şam bölgesine zorunlu sürgünü (Haşr 59:2) |
| حَاشِرِينَ | Askeri celp, kamu gücüyle insan toplama | Firavun'un sihirbazları ve halkı bir araya getirmek için şehirlere gönderdiği görevliler (A'râf 7:111, Şuarâ 26:36) |
| حُشِرَ لِسُلَيْمَانَ | Emre amade kılınarak ordu nizamında toplanma | Süleyman peygamberin cin, insan ve kuşlardan oluşan ordusunun sevk edilerek teftişe dizilmesi (Neml 27:17) |
| حُشِرَتْ | Vahşi hayvanların dehşetle bir araya toplanması | Kıyamet kozmolojisinde yabani hayvanların korkuyla sığınaklarından çıkıp birbirine karışması (Tekvîr 81:5) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Sem'iyyât ve Ahiret | Cismani haşr meselesi; cesetlerin mi yoksa sadece ruhların mı haşredileceği, hayvanların haşrinin adalet ilkesiyle ilişkisi | İlahi kudretle yeniden diriltilen varlıkların hesap meydanına kaçınılmaz toplanışı |
| Fıkıh | Cihad ve Vergi Hukuku | Kadınların ve çocukların savaşa cebren sevk edilip edilemeyeceği; «لا يُحْشَرُونَ» hadisi bağlamında askeri mükellefiyet sınırları | Bireyin iradesi dışında savaşa veya kamu hizmetine zorla sürülmesi |
| Tefsir | Kıyamet ve Kıssa Anlatımı | Haşr suresindeki ilk sürgünün dünyevi boyutları ile büyük kıyamet haşri arasındaki bağ | Yeryüzündeki yerinden edilmeler ile ahiretteki mutlak mahşer arasındaki benzerlik |
| Hadis | Peygamber Sıfatları ve Eşrât-ı Sâat | Hz. Peygamber'in «el-Hâşir» (الحاشر) ismi ve kıyametten önce insanları toplayacak olan Aden ateşi rivayetleri | Tarihin ve insanlığın nihai bir merkezde son peygamber ardında toplanması |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Uhrevi Hesap | Mahşer | Adaletin tecellisi için mutlak celp | Varlıkların iradeleri askıya alınarak ilahi huzura hesap vermek üzere sevk edilmesi | Kesin |
| İlmi | Entropi ve Termodinamik | Tersine Entropi / Odaklanma | Dağınık parçacıkların merkezi çekimle toplanması | Dağılmış ve saçılmış durumdaki unsurların dış bir kuvvetle tek alana sıkıştırılması | Muhtemel |
| Siyasi | Kamu Gücü ve Seferberlik | Zorunlu Celp ve İcra | Dağınık tebaayı veya orduyu kriz anında birleştirmek | Devletin merkezkaç unsurları tek bir kanun ve hedef doğrultusunda nizama sokması | Güçlü |
| İktisadi | Kaynak Konsolidasyonu | Kamusal Toplama | Dağınık sermaye veya kıt kaynakların krizde toplanması | Kıtlık ve kriz anlarında piyasaya dağılmış kaynakların tek elde toplanıp paylaştırılması | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Vektör Alanında Yakınsama (Convergence) | Dağınık koordinatlardaki tüm elemanların dış bir çekim potansiyeli altında tek bir tekil noktaya (singularity) doğru zorunlu akışı | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Zorunlu Göç ve Mobilizasyon | Bireylerin veya sınıfların kendi iradeleri dışındaki politik, askeri veya coğrafi baskılarla tek bir merkeze sürülmesi ve teftişi | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün yalnızca ahiretteki «kıyamet günü toplanması» ritüeline indirgenmesi; dünyevi, siyasi ve askeri boyutlarının unutulması |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kökün Kur'an'da hem askeri disiplin (Neml 27:17), hem kamu propagandası ve sihirbaz celbi (A'râf 7:111), hem siyasi sürgün (Haşr 59:2) hem de vahşi tabiatın altüst oluşu (Tekvîr 81:5) için kullanılması |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Haşr kavramının pasif bir birikme sanılması sonucunda, Kur'an'ın merkezi sevk, cebir, kaçınılmazlık ve otorite vurgusunun zayıflaması; ayetlerdeki baskı ve sevk dinamizminin gözden kaçması |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın varlık tasavvurunda hiçbir unsurun ilahi otoritenin denetiminden kaçamayacağını, dağınıklığın ve başıboşluğun nihai olarak mutlak bir toplanma ve hesap nizamıyla sonuçlanacağını bildiren ana omurgadır. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İnkârcıların dirilişi inkâr ettiği meydan okuma ayetlerinde (En'âm, Kehf), Firavun kıssasındaki toplumsal mühendislik sahnelerinde ve Haşr suresindeki siyasi-askeri tasfiyede belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Varlıkların ölümden sonra kaybolup gideceği veya kendi haline bırakılacağı zannını ortadan kaldırır; toplanmanın gönüllü bir buluşma değil, ontolojik bir zorunluluk olduğunu gösterir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamCanlıların kuraklık, dış tehdit veya bir güdücü sebebiyle yuvalarından sökülüp tek bir hatta sürülmesi, kütlesel olarak bir merkeze yığılmasıdır.
- Soyut anlamDağınık, bağımsız ve merkezkaç unsurların mutlak bir güç veya kanun karşısında direnç gösteremeyerek tek bir odak noktasına sevk edilmesi ve hesaba çekilmesidir.
- Sistematik karşılıkOtoritenin, dağınık fertler üzerindeki mutlak hâkimiyetini ve kaçınılmaz hesap/seferberlik anında uyguladığı merkezi zorlayıcı gücü temsil eder.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde dağınık konumdaki adet bağımsız varlığın konum vektörleri, sisteme etki eden karşı konulamaz bir dış sevk kuvveti etkisi altında, belirlenmiş nihai anda , tek bir toplanma merkezine doğru zorunlu olarak yakınsamaktadır. Bu formülasyon, haşr eylemindeki çokluktan tekliğe, dağınıklıktan sevk ile toplanmaya giden dinamik süreci simgeler.