حصب
ح - ص - ب
جذر- الورود: ٥
- الآيات: ٥
- الصيغ: ٢
- المعاجم: ١٢
Hasb (sad) : Çakıl demektir. Hatab(ha), Odun demektir. Fitnenin kaynağına mecazdır. Gizli haber alma teşkilatları daha çok kadınları kullanarak haber toplarlar. Sonra o haberleri değerlendirerek fitne çıkarırlar ve o fitne ile topluluklarını çökertirler.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٢)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Hasb (sad) : Çakıl demektir. Hatab(ha), Odun demektir. Fitnenin kaynağına mecazdır. Gizli haber alma teşkilatları daha çok kadınları kullanarak haber toplarlar. Sonra o haberleri değerlendirerek fitne çıkarırlar ve o fitne ile topluluklarını çökertirler.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٣٬٦٥١باب الحاء والصاد والباء معهما
ح ص ب، ص ح ب، ص ب ح، مستعملات
حصب:
الحَصْبُ: رَمْيُكَ بالحَصْباء أي صِغار الحَصَى أو كِبارها. وفي فِتنةِ عُثمان: تَحاصَبُوا حتّى ما أُبصِرَ أديمُ السَماء. والحَصْبَةُ معروفة تخرُجُ بالجَنْب، حُصِبَ فهو مَحصُوب. والحَصَبُ: الحَطَب للتَنُّور أو في وقَود أمّا ما دام غيرَ مُسَتْعمل للسُجُور فلا يُسَمَّى حصباً. والحاصِب: الريحُ تَحمِلُ التُرابَ وكذلك ما تَناثَر من دِقاق
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٦٤٤الحصباء: الحصى. وأرض حَصِبَةٌ ومَحْصَبَةٌ بالفتح: ذاتُ حصباء. وحَصَّبْتُ المسجد تحصيباً، إذا فرشتَه بها. والمُحَصَّبُ: موضع الجِمار بمنى. وحَصَبْتُ الرجل أَحْصِبُهُ بالكسر، أي رميته بالحصباء. وحَصَبَ في الأرض: ذهبَ فيها. والحاصب: الريح الشديدة التي تُثير الحصباء. وكذلك الحَصِبَةُ. قال لبيد:
جَرَّتْ عليها أَنْ خَوَتْ من أَهْلِهاأذيالَها كُلُّ عَصوفٍ حَصِـبَـهْ
وأحصب الفرسُ: أثار الحصباءَ في
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٢٬٤٤٧ح ص ب
حصب ، حبص ، صبح ، صحب : مستعملة .
حصب : قال الليث : الحَصَبُ : الحَطَبُ الذي يُلْقَى في تَنُّور أو في وَقُودٍ ، فأمَّا ما دام غير مستعمل لِلسُّجُورِ فلا يُسمَّى حَصَباً ، قال : والحَصْبُ : رَمْيُك بالحَصْبَاء : والحَصْبَاءُ : صغارُها وكِبَارُها . وفي الحديث الذي جاء في مقتل عُثمان ح قال : ( تَحاصبُوا في المسجد حتى ما أُبْصِرَ أَديمُ السماء ) أي ترامَوْا بالحصْباء . وقال الفراء في قوله : (
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٧٬٩٩٨(باب الحاء والصاد وما يثلثهما)
(حصف) الحاء والصاد والفاء أصلٌ واحد، وهو تشدُّدٌ يكون في الشيءِ وصلابةٌ وقوَّة. فيقال لرَكانة العقْل حصافة، وللعَدْوِ الشديد إحصاف. يقال فرسٌ مِحْصَفٌ وناقة مِحْصافٌ. ويقال كتيبة محصوفةٌ، إذا تَجمَّع أصحابُها وقلّ الخَلَل فيهم. قال الأعشى:
تأوِي طوائِفُها إلى مَحْصُوفة *** مكروهةٍ يخشى الكماةُ نِزالَها([1]) ويقال "مخصوفة"، وهذا له قياسٌ آخر وقد ذكر في بابه. ويقال
(باب الحاء والصاد وما يثلثهما) (حصف) الحاء والصاد والفاء أصلٌ واحد، وهو تشدُّدٌ يكون في الشيءِ وصلابةٌ وقوَّة. فيقال لرَكانة العقْل حصافة، وللعَدْوِ الشديد إحصاف. يقال فرسٌ مِحْصَفٌ وناقة مِحْصافٌ. ويقال كتيبة محصوفةٌ، إذا تَجمَّع أصحابُها وقلّ الخَلَل فيهم. قال الأعشى: تأوِي طوائِفُها إلى مَحْصُوفة *** مكروهةٍ يخشى الكماةُ نِزالَها([1]) ويقال "مخصوفة"، وهذا له قياسٌ آخر وقد ذكر في بابه. ويقال استحصَفَ على بني فلانٍ الزّمانُ، إذا اشتدّ. وفرْجٌ مستحصِفٌ. وقال: وإذا طعنتَ طعنتَ في مستَحْصِفٍ *** رابي المَجَسَّةِ بالعبير مُقَرْمَدِ([2]) والحَصَف: بَثْر صِغارٌ يَستحصِف لها الجِلْد. (حصل) الحاء والصاد واللام أصلٌ واحد منقاس، وهو جمع الشيء، ولذلك سمِّيت حَوصلةُ *الطائر؛ لأنّه يجمع فيها. ويقال حصَّلت الشيءَ تحصيلا. وزعم ناسٌ من أهل اللغة أنّ أصل التحصيل استخراجُ الذهب أو الفضّة من الحجر أو من تراب المَعدِن؛ ويقال لفاعله المحصِّل. قال: ألا رجلٌ جزاهُ الله خيراً *** يدلُّ على محصِّلة تُبِيتُ([3]) فإن كان كذا فهو القياسُ، والباب كلُّه محمول عليه. والحَصَل: البلح قبل أن يشتدّ ويظهر ثَفارِيقُه، الواحدةُ حَصَلة. قال: * ينحَتُّ منهُنّ السَّدَى والحَصْلُ([4]) * السّدَى: البَلَح الذاوي، الواحدة سَداة. وهذا أيضاً من الباب، أعني الحصَل، لأنه حُصِّل من النخلة. ومما شذّ عن الباب وما أدري ممّ اشتقاقه، قولهم: حَصِلَ الفرسُ، إذا اشتكى بَطْنَهُ عن أكل التُّراب.([5]) (حصم) الحاء والصاد والميم أصلٌ قليل الكَلِم، إلاّ أنه تكسُّر في الشيء، يقال: انحصم العود، إذا انكسر. قال ابن مُقْبل: وبيَاضاً أحدثَتْه لِمَّتِي *** مثلَ عيدانِ الحَصاد المنحَصِمْ([6]) ومما اشتقّ منه حُصام([7]) الدّابة، وهو رُدَامه. والقياس قريب. (حصن) الحاء والصاد والنون أصلٌ واحد منقاس، وهو الحفظ والحِياطة والحِرز. فالحِصن معروف، والجمع حصون. والحاصِن والحَصَان: المرأة المتعفِّفة الحاصنةُ فرْجَها. قال: فَمَا ولَدتْنِي حاصِنٌ رَبَعِيّةٌ *** لئن أنا مالأْتُ الهوى لاتِّباعِها([8]) وقال حسّان في الحَصان: حَصَانٌ رَزَانٌ ما تُزَنُّ برِيبَةٍ *** وتُصبح غَرْثَى من لحوم الغَوافِل([9]) والفعل من هذا حَصُن. قال أحمد بن يحيى ثعلب: كلّ امرأةٍ عفيفة فهي مُحْصَنة ومُحْصِنة، وكل امرأة متزوِّجةٍ فهي محصَنة لا غير. قال: ويقال لكلِّ ممنوعٍ مُحْصَن، وذكر ناسٌ أنّ القُفْل يسمَّى مُحْصَناً. ويقال أحْصَنَ الرّجُل فهو مُحْصَنٌ. وهذا أحدُ ما جاء على أفعل فهو مُفْعَل. (حصو/ي) الحاء والصاد والحرف المعتل ثلاثة أصول: الأول المنع، والثاني العَدُّ والإطاقة، والثالث شيءٌ من أجزاء الأرض. فالأوَّل الحصو. قال الشيبانيّ: هو المنع؛ يقال حصوته أي منعته. قال: ألا تخافُ الله إذْ حَصَوْتني *** حقِّي بلا ذنبٍ وإذْ عَنَّنْتَني([10]) والأصل الثاني: أحصيت الشيءَ، إذا عَدَدْته وأطْقته. قال الله تعالى: ﴿عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ﴾ [المزمل 20]. وقال تعالى: ﴿أَحْصَاهُ اللهُ وَنَسُوهُ﴾ [المجادلة 6]. والأصل الثالث: الحصى، وهو معروف. يقال أرضٌ مَحْصاةٌ، إذا كانت ذاتَ حصَى. وقد قيل حَصِيتْ تَحْصَى. ومما اشتقّ منه الحصاة؛ يقال ما له حصاةٌ، أي ما له عقل. وهو من هذا؛ لأن في الحصى قوةً وشدّة. والحصاة: العقل، لأنّ به تماسُكَ الرّجل وقوّة نفسه. قال: وإنّ لسانَ المرءِ مالم تكن له *** حَصاةٌ على عَوْراته لدَلِيلُ([11]) ويقال لكلِّ قطعةٍ من المسك حَصَاة؛ فهذا تشبيهٌ لا قياس. وإذا هُمِز فأصْله تجمُّع الشيء؛ يقال أحصأتُ الرّجلَ، إذا أروَيته من الماء، وحَصِئَ هو. ويقال حَصأ الصبيُّ من اللبن، إذا ارتضَعَ حتى تمتلئَ مَعِدته، وكذلك الجَدْي. (حصب) الحاء والصاد والباء أصلٌ واحد، وهو جنسٌ من أجزاء الأرض، ثم يشتقّ منه، وهو الحصباء، وذلك جنسٌ من الحَصَى. ويقال حَصَبْتُ الرّجلَ بالحَصبَاء. وريحٌ حاصب، إذا أتَتْ بالغُبار. فأمّا الحَصْبَةُ فَبثْرةٌ تخرج بالجَسدِ، وهو مشبَّه بالحَصْباء. فأمَّا المُحَصَّب بمِنىً فهو موضع الجِمار. قال ذو الرمة: أرى ناقتي عند المحصَّب شاقَها *** رَواحُ اليَمانِي والهديلُ المُرجَّعُ([12]) يريد نفر اليمانينَ حين ينْصرفون. والهديل هاهنا: أصوات الحمام. أراد أنّها ذَكَرت الطير في أهلها فحنّت إليها. ومن الباب الإحصاب: أن يُثِير الإنسانُ الحصَى في عَدْوِه. ويقال أرض مَحْصَبَةٌ، ذاتُ حَصْباء. فأمّا قولُهم حَصَّب القوم عن صاحبهم *يُحَصِّبون، فذلك تَوَلِّيهِمْ عنه مسرِعين كالحاصب، وهي الريح الشديدة. فهذا محمولٌ على الباب. ويقال إنّ الحصِبَ من الألبان الذي لا يُخرِج زُبدَه، فذلك من الباب أيضاً؛ لأنه كأنه من بَرْده يشتدّ حتى يصير كالحصباء فلا يُخرج زُبْداً([13]). (حصد) الحاء والصاد والدال أصلان: [أحدهما] قطْع الشيء، والآخر إحكامه. وهما متفاوتان. فالأول حصدتُ الزّرعَ وغيرَه حَصْدا. وهذا زمَنُ الحَصاد والحِصاد. وفي الحديث: "وهَلْ يكُبُّ الناسَ على مَناخِرِهم في النار إلا حصائدُ ألسنتهم". فإن الحصائد جمع حَصِيدة، وهو كلُّ شيءٍ قيل في الناس باللِّسان وقُطِع به عليهم. ويقال حَصَدْتُ واحتصَدْت، والرجل محتصِد. قال: إنما نحنُ مِثلُ خامةِ زَرْعٍ *** فمتى يَأْنِ يَأْتِ محتصِدُهْ([14]) والأصل الآخر قولهم حَبْلٌ مُحْصَدٌ، أي مُمَرٌّ مفتول. ومن الباب شجرةٌ حَصْداء، أي كثيرة الورق؛ ودِرْع حصداء: مُحْكَمة؛ واستحصدَ القومُ، إذا اجتَمَعوا. (حصر) الحاء والصاد والراء أصلٌ واحد، وهو الجمع والحَبْس والمنع. قال أبو عمرو: الحَصِير الجَنْبُ. قال الأصمعيّ: الحصير ما بين العِرْق الذي يظهر في جنب البعير والفَرَس معترضاً، فما فوقه إلى منقطع الجنب فهو الحصير. وأيَّ ذلك [كان] فهو من الذي ذكرناه من الجَمْع، لأنّه مجمع الأضلاع. والحَِصر: العَيُّ، كأنَّ الكلام حُبِس عنه ومُنِع منه. والحَصَر: ضِيقُ الصَّدْر. ومن الباب([15]) الحُصْر، وهو اعتقال البَطْن؛ يقال منه حُصِر وأُحْصِر. والناقة الحَصُور، وهي الضيِّقة الإحليل؛ والقياس واحد. فأمَّا الإحصار فأن يُحْصَرَ الحاجُّ عن البيت بمرضٍ([16]) أو نحوه. وناسٌ يقولون: حَصَره المرض وأحصره العدُوّ. وروى أبو عبيدٍ عن أبي عمرو: حَصَرَني الشيء وأحصرني، إذا حبَسني، وذكر قول ابنِ ميّادة: وما هَجْرُ ليلَى أن تكون تباعدَتْ *** عَليكَ ولا أَنْ أَحْصَرتْكَ شُغُولُ([17]) والكلام في حَصَره وأحصره، مشتبهٌ عندي غايةَ الاشتباه؛ لأنّ ناساً يجمعون بينهما وآخرون يَفْرِقون، وليس فَرْقُ مَنْ فَرَقَ بينَ ذلك ولا جَمْعُ مَن جمعَ ناقضاً القياسَ الذي ذكرناه، بل الأمرُ كلُّه دالٌّ على الحبْس. ومن الباب الحَصُور الذي لا يأتي النِّساء؛ فقال قوم: هو فَعول بمعنى مفعول، كأنّه حَصِر أي حُبِس. وقال آخرون: هو الذي يأبَى النساء([18]) كأنّه أحجَمَ هو عنهنَّ، كما يقال رجل حَصُورٌ، إذا حَبَس رِفدَه ولم يُخْرِجْ ما يخرجه النّدامَى. قال الأخطل: وشاربٍ مُرْبِحٍ بالكأسِ نادَمَني *** لا بالحَصُور ولا فيها بِسَوَّارِ([19]) ومن الباب الحَصِر بالسِّرّ، وهو الكتوم له. قال جرير: ولقد تَسقَّطَنِي الوُشاةُ فصادَفُوا *** حَصِراً بِسرِّكِ يا أمَيْمَ ضَنِينا([20]) والحصير في قولـه عز وجل: ﴿وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ للكافِرِينَ حَصِيراً﴾ [الإسراء 8]، وهو المحْبِس. والحصير في قول لبيد: * لَدَى بابِ الحَصيرِ قيامُ([21]) * هو الملك. والحصَار: وِسادةٌ تحشَى وتجعل لقادمة الرَّحْل؛ يقال احتَصَرْت البعير احتصارا([22]).
---------------------------------------------------------------------- ([1]) ديوان الأعشى 27 واللسان (حصف). وفي الديوان: "إلى مخضرة". ([2]) للنابغة الذبياني في ديوانه 32، والبيت ملفق من بيتين وهما: وإذا طعنت في مستهدف *** رابى المجسة بالعبير مقرمدوإذا نزعت نزعت من مستحصف *** نزع الحزور بالرشاء المحصد([3]) البيت لعمرو بن قعاس المرادي، كما في الخزانة (1: 459) وكتاب سيبويه (1: 359). وأنشده في اللسان (حصل) بدون نسبة. وفي "رجل" أوجه الإعراب الثلاثة. ([4]) الثفاريق: جمع ثفروق، بضم الثاء المثلثة، وهو قمع البسرة والتمرة. وفي الأصل واللسان: "تغاريقه"، تحريف. وفي المخصص (11: 121): "إذا استبان البسر ونبت أقماعه وتدحرج قيل حصل النخل، وهو الحصل". ([5]) استشهد به في اللسان والمخصص على تسكين الصاد للضرورة، وأنشده كذلك في اللسان (سدا). ([6]) البيت في اللسان (حصم). ([7]) هذا اللفظ مما لم يرد في المعاجم المتداولة. والدابة، يذكر ويؤنث. ([8]) نسب في الحماسة بشرح المرزوقي 208 إلى إياس بن قبيصة الطائي. ([9]) ديوان حسان 324 واللسان (حصن، رزن). يقوله في شأن أم المؤمنين عائشة. ([10]) لبشير الفريري، كما في اللسان (حصى). ([11]) لكعب بن سعد الغنوي، كما في اللسان (حصى). ونبه الأزهري إلى طرفة، وهو في ديوانه ص52. ([12]) ديوان ذي الرمة 345 واللسان (هدل). ([13]) لم يذكر "الحصب" في اللسان. وفي القاموس: "وككتف: اللبن لا يخرج زبده من برده". ([14]) للطرماح في ديوانه 113 واللسان (خوم). وكلمة "مثل" ساقطة من الأصل. وإثباتها مما سيأتي في (خام 237) واللسان. وفي الديوان: إنما الناس مثل نابتة الزر *** ع متى يأن يأت محتصده([15]) في الأصل: "وهو من الباب". ([16]) في الأصل: "عرض"، صوابه من المجمل. ([17]) البيت في المجمل واللسان (شغل). ([18]) في الأصل: "يأتي النساء". ([19]) ديوان الأخطل 116 واللسان (6: 2، 51). ([20]) ديوان جرير 578 واللسان (حصر)، وورد محرفا في اللسان. ([21]) البيت بتمامه كما في ديوان لبيد 29: ومقامة غلب الرقاب كأنهم *** جن لدى طرف الحصير قيام([22]) وكذلك يقال حصره وأحصره.
ـ
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٥٠٧ح ص ب
حصبـت الريـح بالحصبـاء وريح حاصب وحصبوه.
وفي الحديث " هل أحصبه لكم " وتحاصبوا وفي فتنـة عثمـان رضـي اللـه عنـه: " تحاصبـوا حتـى مـا أبصـروا أديـم السمـاء ".
وحصبـوا المسجد: بسطوا فيه الحصباء.
وأرض محصبة: ذات حصى.
وتقـول: هـذا حاصـب وليـس بصاحـب.
" وهـم حصـب جهنـم ".
وحصبـت النـار: طرحته فيها.
وبتنا بالمحصب وهو موضع الجمار.
وأحصب الفرس في
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٦٬٣٦٣الحَصْبةُ والحَصَبةُ والحَصِبةُ، بسكون الصاد وفتحها وكسرها: البَثْر الذي يَخْرُج بالبَدَن ويظهر في الجِلْد، تقول منه: حَصِبَ جِلدُه، بالكسر، يَحْصَبُ، وحُصِبَ فهو مَحْصُوبٌ. وفي حديث مَسْرُوقٍ: أَتَيْنا عبدَاللّهِ في مُجَدَّرِينَ ومُحَصَّبِينَ، هم الذين أَصابَهم الجُدَرِيُّ والحَصْبةُ. والحَصَبُ والحَصْبةُ: الحجارةُ والحصى، واحدته حَصَبةٌ، وهو نادر. والحَصْباء: الحَصى، واحدته حَصَبة، كقَصَبةٍ
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٢٢٤* ح ص ب * * الحَصْبَاءُ * بالمد الحصى ومنه * المُحَصَّبُ * وهو موضع الجمار بمنى و * الحَاصِبُ * الريح الشديدة تثير الحصباء و * الحَصَبُ * بفتحتين ما تحصب به النار أي ترمي وكل ما ألقيته في النار فقد * حصَبْتَها * به وبابه ضرب
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٧٬٣٣١الحصبة ويحرك، والحصبة كفرحة وهذه عن الفراء: بثر يخرج بالجسد، ومنه تقول: قد حصب، بالضم، كما تقول: قد جدر، فهو محصوب ومجدور وحصب كسمع يحصب فهو محصوب أيضا، والمحصب كالمجدر وفي حديث مسروق أتينا عبد الله في مجدرين ومحصبين هم الذين أصابهم الجدري والحصبة.
والحصب، محركة، والحصبة بفتح فسكون: الحجارة، واحدتها حصبة، محركة كقصبة وهو نادر وحصبته: رميته بها، والحجر المرمي به حصب، كما يقال نفضت الشيء نفضا،
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٦٬٠٢٠حَصَبَهُ
1 حَصَبَهُ حصب حصبه حصبة , (S, A, Msb, K,) aor. حَصِبَ (S, A, Msb) and حَصُبَ , (Msb,) inf. n. حَصْبٌ, (Msb, TA,) He threw at him, or pelted him with, pebbles, (S, A,* K,) or small pebbles. (Msb.) And hence, in a general sense, He pelted him. (Har p. 234.) And حَصَبَتِ الرِّيحُ بِالحَصْبَآءِ [The wind cast, or drove along, or tore up, the pebbles, or small pebbles]. (A.)― -b2- Also, (A,)
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٤٨٩حَصَبَ
حَصَبَ I , U ( n. ac. حَصْب 1 ),
a. Threw pebbles at, pelted.
b. see II .
حَصِبَ
حَصِبَ A ( n. ac. حَصَب 4 ),
a. Had the measles.
حَصَّبَ
حَصَّبَ II ,
a. Strewed, paved with pebbles.
أَحْصَبَ
أَحْصَبَ IV ,
a. Kicked up the pebbles ( horse ).
حَصْبَة
حَصْبَة 1t ,
a. see 4t .
حَصَب
حَصَب 4 ,
a. Pebbles, stones.
b. Fuel, firewood.
حَصَبَة
حَصَبَة 4t ,
a. Measles.
حَاْصِب
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٣٬٤١٠حصب
حَصَبَ - يَحْصِبُ - حَصَب - حَاصِب
حَصَبَ - يَحْصِبُ + الكائن أو المكان: يصير كثير الحصب: يصير كثير الحصى والبحص والحجارة الصغيرة
حَصَب: على وزن " فـَعـَل" اسم فعل بمعنى مفعول من " حَصَبَ - يَحْصِبُ ": الحجارة الصغيرة
﴿إنكم وما تعبدون من دون الله حصب جهنم﴾: حجارة جهنم الصغيرة (النار التي وقودها الناس والحجارة )
حَاصِب: اسم فاعل صفة
الجذور المجاورةالمجاورة: ٢٧ (الإجمالي: ٤٤)
- خسف
الآيات المشتركة: ٢ · Hesf : Derin sulu çukurdur
- رسل
الآيات المشتركة: ٤ · Saçak demektir
- ورد
الآيات المشتركة: ١ · Gül demektir
- صيح
الآيات المشتركة: ١ · Sayha(sin) düzlüğe akıp yayılan sudur, bağırdığı zaman…
- غرق
الآيات المشتركة: ١ · Ğark, Suya doymuş toprak, bataklık demektir
- لوط
الآيات المشتركة: ١ · “Liyat” sıva harcı demektir
- برر
الآيات المشتركة: ١ · Berr kara, burr buğday demektir
- جنب
الآيات المشتركة: ١ · Yan demektir
- ذنب
الآيات المشتركة: ١ · Zenb : Kuyruk demektir
- سحر
الآيات المشتركة: ١ · Kesilmiş koyunun akciğeri demektir
- وكل
الآيات المشتركة: ١ · Kuşların yumurta bıraktığı yerdir
- نجو
الآيات المشتركة: ١ · Özel konuşmak
الآيات التي ورد فيها(٥)
أَفَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلًا
Küçük taşlar atan
فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنْبِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَمِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنَا بِهِ …
Küçük taşlar atan
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّا آلَ لُوطٍ نَجَّيْنَاهُمْ بِسَحَرٍ
Küçük taşlar atan
أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ
Küçük taşlar atan
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | حصب |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | حطب, رجم, قذف, حصي |
| Zıt Kök | مطر |
| Çekirdek Özet 1 | Yeryüzünün sert, ufalanmış taş parçacıkları olan çakıl ve bunun hızla savrulup fırlatılması |
| Çekirdek Özet 2 | İlahi azap kapsamında gökten veya fırtınayla savrulan taş yağmuru ve cehennem fırınına atılan değersiz yakıt maddesi |
| Çekirdek Özet 3 | Değersizleşen, ufalanıp kaskatı kesilen ve nihayetinde kendi varlığını tüketen yakıcı bir savrulma mekanizması |
| Kritik Hata Riski | Kökün yalnızca sıradan bir rüzgâr veya basit bir çakıl taşı sanılarak azabın fiziksel şiddetinin ve nesnesiyle özdeşleşen yakıt boyutunun gözden kaçırılması |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| حص | Sertleşme, sınır çizme, ufalanıp toplanma ve sıkışarak ayrışma. Bu anlam ححص, حصد, حصر, حصل, حصن ve حصي köklerinde belirgindir. | ب | İki harfli sertleşme ve toplanma çekirdeğine temas, fırlatma ve mekanik çarpma boyutu eklenerek anlam sert çakıl tanelerine ve bunların süratle bir hedefe savrulup atılmasına dönüşmüştür. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ح | çit, duvar | Sınır çekme, maddesel sertlik, tecrit etme ve kuşatma hareketini kurar. |
| ص | olta, bitki | Doğrudan bir noktaya yönelme, saplanma, yakalama ve sertleşme dinamiğini verir. |
| ب | ev, çadır | Belirli bir mekana girme, içe dahil olma, çarpıp yerleşme ve temas hareketini tamamlar. |
| حصب | Sert bir maddenin ayrışıp odaklanarak hedef alana hızla çarpması | Sert kabuklu veya mineral parçaların bir sınır boyunca toplanıp yönlendirilerek belirli bir mekana veya varlığa şiddetle savrulması hareketidir. |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Yeryüzündeki küçük çakıl taşları, ocak veya tandıra atılan yakacak parçaları ve fırtınanın kaldırdığı taşlı kum fırtınasıdır; ayrıca tende çakıl gibi beliren kızamık benzeri döküntülerdir. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | el-A‘şâ bir ordunun hücumunu taş savuran şiddetli bir fırtınaya benzeterek şöyle der: لنا حاصبٌ مثلُ رِجْلِ الدَّبَى / وجأواءُ تُبرِق عنها الهُيُوبا |
| Erken Arapça kullanım | Mescit zeminine çakıl döşemek veya birbirine çakıl atmak anlamında erken dönem rivayetlerinde ve Hz. Osman dönemi fitnesine dair haberlerde yer alır: تَحاصَبُوا حتّى ما أُبصِرَ أديمُ السَماء. |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dilleri ailesinde حصب kökü, sert mineral parçacıklar, çakıllar ve gövdede beliren sert kabartılar ile doğrudan irtibatlı bir kök olarak yer alır. Batı Sami ve Güney Sami dillerinde kökün ilksel somut çekirdeği çakıl taşı, sertleşmiş cisimler ve bu cisimlerin fırlatılması zemininde gelişmiştir. İbranice ve Aramice gibi dillerde benzer ses ve anlam sahasında sertleşme, biçme ve kabuk bağlama ilişkili formlar görülürken, Arapçada kök hem yeryüzündeki serbest çakıl tanesini hem de bir hedefe hızla atılan taş yağmurunu ifade eden özgün bir dinamizm kazanmıştır. Kökün tandırda yakılan kuru kırıntı ve yakıt anlamı da sertleşmiş maddelerin ateşe atılması tasavvurunun bir devamıdır.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, David Cohen, Lisān al-ʿArab.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Çakıl taşı, taş fırlatan fırtına ve tandır yakıtı | Kök, durağan çakıl nesnesinden fırlatma fiiline ve oradan da ateşe atılan yakıt mecazına genişlemiştir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Çakıl, sert partikül ve deride pürüzlenme | Güney ve Batı Sami havzasında sert tanecikli yapılar ve derideki lezyonlar ile örtüşen ortak kök kalıntıları mevcuttur. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Halot, Gesenius.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| حصب | Anlamlı | Çakıl ve taş fırlatma | Küçük taşlar, taş savuran fırtına ve fırın yakıtı. | Hedef köktür, Kur'an'da geçer. |
| حبص | Anlamlı | Birikme ve sıkışma | Suyun veya kanın bir yerde toplanıp akamaması, kabarma. | Kur'an'da geçmez. |
| صحب | Anlamlı | Birliktelik ve refakat | Bir kimseyle sürekli beraber bulunma, uyum ve dostluk kurma. | Kur'an'da geçer, zıt yönlü anlam ilişkisi. |
| صبح | Anlamlı | Aydınlanma ve kızıllık | Sabah vaktinin belirmesi, yüzün aydınlanması veya kızarması. | Kur'an'da geçer. |
| بحص | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Mühmel kombinasyondur. |
| بصح | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Mühmel kombinasyondur. |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| حصب | Merkez | Taş savurma ve değersiz yakıt olma | Küçük ve sert tanelerin fırtına gibi hızla yağdırılması veya ateşe atılmasıdır. | Hem fiziksel çakıl fırlatmayı hem de cehennem odununu ifade eder. |
| حطب | Komşu | Odun ve yakacak maddesi | Kuru ağaç dallarını ve genel yakacak malzemesini ifade eder; fırlatma anlamı taşımaz. | Genellikle bitkisel kökenli yakıtı anlatır. |
| رجم | Komşu | Taş atma ve kovma | Doğrudan hedef gözetilerek atılan tekil veya büyük taşlarla hakaret ve tard etmektir. | Cezalandırma ve kovma kastı belirgindir. |
| قذف | Komşu | Hızla fırlatma ve atma | Bir nesneyi uzak bir mesafeye doğru şiddetle savurmaktır; taşa özgü değildir. | Maddi veya manevi savurma eylemidir. |
| حصي | Komşu | Sayma ve çakıl taşı | Çakıl taşlarının adedini belirlemek ve sınırları tek tek tespit etmektir. | Fırlatmadan ziyade miktar ve kuşatma vurgusu taşır. |
| مطر | Zıt | Rahmet ve su yağması | Gökyüzünden hayat verici, yumuşak ve akıcı yağmurun indirilmesidir. | Yıkıcı ve sert parçacıklar yerine yumuşatıcı suyun inişidir. |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | حصب | Çakıl savurma ve fırın yakıtı | Tanecikli sert maddelerin savrulması veya yakıt olarak atılması | Kesin |
| Latince | Glarea, tempestas lapidea | Çakıl, taş fırtınası | Sadece jeolojik çakıl tanesini ve taş fırtınasını karşılar, ateşe atılan odun boyutunu içermez | Güçlü |
| İngilizce | Gravel, stone shower, fuel | Çakıl, taş yağmuru, ocak yakıtı | Savrulan taş fırtınası ile ateşe fırlatılan atık yakıt anlamını kısmen ayrı kelimelerle karşılar | Güçlü |
| Almanca | Kies, Steinhagel, Brennstoff | Çakıl, taş fırtınası, yakıt | Doğa olayını ve yakıtı karşılar ancak Kur'an'daki cehennem dolgusu mecazını tam veremez | Güçlü |
| Fransızca | Gravier, pluie de pierres, combustible | Çakıl, taş yağmuru, yakıt maddesi | Mineral çakıl yapısını ve rüzgârın savurduğu taşları karşılar | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Lane's Lexicon.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| حَاصِبًا | Taş savuran fırtına / taş yağmuru | Helak edilen inkârcı kavimlerin üzerine veya denizde sapanların karada yakalanacağı ilahi azap kasırgası bağlamında İsrâ 17:68, Ankebût 29:40, Kamer 54:34 ve Mülk 67:17 ayetlerinde geçer. |
| حَصَبُ | Cehennem yakıtı / ateşe atılan çakıl | Müşriklerin ve taptıkları putların cehennem ateşine yakıt olarak savrulup atılacağını bildiren Enbiyâ 21:98 ayetinde yer alır. |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Ahiret halleri ve cehennem azabı | Enbiyâ 21:98 ayetinde putların cehennem yakıtı olmasının müşrikleri ruhen kahretme boyutu ile putların iradesizliği tartışılır. | Varlığın değersizleşip ateşi besleyen bir kütleye dönüşmesi. |
| Fıkıh | Hac menasiki ve mescit adabı | Mina'daki cemrelerin atıldığı yer olan Muhassab mevkiinde konaklama ve taş atma (remy-i cimâr) ile mescidin çakıllanması hükümleri ele alınır. | İbadet ritüelinde küçük taşların mekanik ve fıkhî statüsü. |
| Tefsir | İlahi ceza sahneleri | Lût kavmi gibi toplulukların üzerine gönderilen taş yüklü rüzgârların fiziki mahiyeti ve mucizevi azap yönü incelenir. | Tabiat hadisesini aşan doğrudan ilahi gazap aracı olması. |
| Hadis | Tıp ve gündelik hayat | Vücutta çıkan döküntülü hastalıklar (kızamık türü) ile namaz kılarken yerdeki çakıllarla oynamanın yasaklanması rivayetlerinde geçer. | Beden ve mekan düzeyindeki tanecikli pürüzlülük. |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Cehennem ve tevhitten sapma cezası | Putlaştırılan unsurların değersiz yakıta dönüşmesi | İlahlık iddialarını ontolojik olarak sıfırlama | İlah kabul edilen nesnelerin bizzat azabın malzemesi haline getirilerek batılın rezil edilmesidir. | Kesin |
| İlmi | Meteoroloji ve jeofizik | Yüksek kinetik enerjili parçacık fırtınası | Yüzeyi aşındırma ve organik yaşamı imha etme | Katı partiküllerin atmosferik girdaplarla kütlesel bir silaha dönüşmesidir. | Güçlü |
| Siyasi | Fitne ve kargaşa dinamikleri | Toplumu felç eden kontrolsüz provokasyon sağanağı | Kolektif düzeni parçalama ve kurumları yıkma | Dışarıdan veya içeriden savrulan iftira ve fitnelerin kitleleri taş yağmuru gibi ezmesidir. | Muhtemel |
| İktisadi | Verimsiz kaynak tüketimi ve israf | Üretime yaramayan atıkların değersiz yanışı | Sisteme yük olan ölü sermaye | İktisadi bünyeye fayda sağlamayan kof değerlerin piyasa fırınında sadece alevi artırıp yok olmasıdır. | Muhtemel |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kinetik parçacık bombardımanı (Kinetic particulate bombardment) | Gaz veya akışkan akımıyla hız kazanan katı mikro partiküllerin temas ettiği yüzeylerde oluşturduğu yüksek basınçlı mekanik deformasyon ve termal enerji üretimi modelidir. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Yabancılaşmış kurumların sistemik tasfiyesi | Toplumda kutsallaştırılan veya işlevsizleşen kurumların kriz anında bizzat krizin alevini besleyen tüketim nesnelerine dönüşerek tasfiye olmasıdır. | Muhtemel |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca sıradan bir fırtına rüzgârı (kum fırtınası) veya cehennemdeki klasik odun (حطب) gibi algılayarak spesifik anlamı genelleştirmek. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök, hem hedefe yöneltilmiş taş içerikli yıkıcı fırtınayı hem de insanın kendi elleriyle ürettiği putların bizzat cehennem çukuru içinde onu yakan çakıllara dönüşmesini kapsayan ilahi adalet dengesidir. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Müşriklerin taptığı nesnelerin azabın yakıtı kılınmasındaki sembolik ve psikolojik ders gözden kaçar; ayrıca kavimlerin helakindeki doğa olaylarının dehşet verici mekanik şiddeti sıradan bir rüzgâr anlatısına indirgenir. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Varlığın hakikatte hiçbir kudrete sahip olmadığını göstermek üzere, tanrılaştırılan nesnelerin cehennemde değersiz taş parçaları (حصب) kılınmasını ve ilahi azabın maddesel şiddetini bildirmesi açısından temel bir kavrayış sunar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İnkârcı kavimlerin yeryüzünden silinişini anlatan helak kıssalarında (İsrâ 17:68, Ankebût 29:40, Kamer 54:34, Mülk 67:17) ve şirk koşulan varlıkların akıbetini ilan eden tevhîd ayetinde (Enbiyâ 21:98) belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Azabın yalnızca görünmez metafizik bir boyuttan ibaret olduğu yanılgısını düzeltir; taş ve çakıl gibi kaba maddelerin dahi inkârcıların aleyhine ilahi bir mühimmat ve yakıt haline gelebileceğini gösterir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamYeryüzündeki ufak, sert çakıl taşları, ocak yakıtı kırıntıları ve rüzgârın fırlattığı taş tanecikleridir.
- Soyut anlamİnsanın sığındığı sahte güçlerin ufalanıp kaskatı kesilmesi ve nihayetinde kendi helakini besleyen kör bir yakıt veya savrulan bir darbe haline gelmesidir.
- Sistematik karşılıkİlahlaştırılan yapay nesnelerin ontolojik olarak aşağılanıp doğrudan cezalandırma aracına ve sistemik atığa dönüştürülmesi mekanizmasıdır.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklaması
Modelde zamana bağlı toplam yıkım ve yakıt enerjisini gösterir. uzaydaki taş ve çakıl partiküllerinin yoğunluk dağılımıdır; kasırganın bu partiküllere kazandırdığı hız vektörünün büyüklüğüdür ve karesi fırlatmanın kinetik tahribatını ifade eder. azabın kuşattığı mekânsal hacimdir. İkinci terimdeki Dirac delta fonksiyonudur ve noktalarında konumlanmış olan adet sahte ilah veya putu temsil eder; ise bu putların ateşe atıldıklarında açığa çıkardıkları içsel yakıt potansiyelidir. Model, kökün hem mekanik taş savurma (حاصب) hem de cehennem ocağını besleyen yakıt olma (حصب) yönlerini tek bir dinamik fonksiyonda birleştirir.