رفع
ر - ف - ع
جذر- الورود: ٢٩
- الآيات: ٢٩
- الصيغ: ٢٠
- المعاجم: ١٣
Raf’, üzerine bir şeylerin konduğu yer, raftır. Mastar olarak da kaldırmak, yükseltmek demektir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Raf’, üzerine bir şeylerin konduğu yer, raftır. Mastar olarak da kaldırmak, yükseltmek demektir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٥٬٣٧٤باب العين والرّاء والفاء معهما
ع ر ف، ع ف ر، رعف، ر ف ع، ف ر ع مستعملات
عَرَفَ:
عَرَفت الشىءَ مَعْرِفَةً وعِرْفاناً. وأَمْرٌ عارفٌ، معروفٌ، عَرِيفٌ.
والعُرْفُ: المعروف. قال النّابغة:
أبَى الـلـهُ إلا عَـدْلَـهُ وقَـضـاءَهُ فلا النُّكْرُ مَعْروفٌ ولا العُرْفٌ ضائع
والعَريفُ: القيّم بأمرِ قومٍ عرّفَ عليهم، سُمّي به لأنّه عُرِفَ بذلك الاسم.
ويوم عَرَفَة: موقفُ النّاس بعَرَفات، وعَرَفات جبل،
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬١٣٨الرَفْعُ: خلاف الوضع. يقال: رَفَعْتُهُ فارْتَفع. والرَفْعُ في الإعراب كالضم في البناء، وهو من أوضاع النحويين. ورَفَعَ فلانٌ على العامل رَفِيعَةً، وهو ما يَرْفَعُهُ من قصَّته ويُبَلِّغُها. ورَفعُ الزرعِ: أن يُحْمَلَ بعد الحَصاد إلى البَيْدر. يقال: هذه أيامُ رَفاعٍ ورِفاعٍ. ورَفَعَ البعيرُ في السَير، أي بالَغَ. ورَفَعْتُهُ أنا، يتعدَّى ولا يتعدَّى. ومرفوعُها: خلاف موضوعِها. يقال: دابّةٌ ليس له
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٢٢٬١١٧باب العين والراء مع الفاء
عرف ، عفر ، رفع ، رعف ، فرع ، فعر : مستعملات .
عرف : الليث : عَرَف يَعْرف عِرْفاناً ومَعْرِفة . وأمر عارف : معروف عَرِيف . قلت : لم أسمع أمر عارف أي معروف لغير الليث . والذي حصَّلناه للأئِمَّة : رجل عارف أي صَبُور . قال أبو عبيد وغيره : يقال : نزلت به مصيبة فوُجِد صَبُوراً عارفاً . قلت : ونفس عارفة بالهاء مثله . وقال غيره :
فصبرتُ عارفة لذلك حُرَّة
ترسو إذا نفسُ الجَبَان
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٩٬٠٣٣(باب الراء والفاء وما يثلثهما)
(رفق) الراء والفاء والقاف أصلٌ واحدٌ يدلُّ على موافقةٍ ومقاربةٍ بلا عُنْف. فالرِّفق: خلاف العُنْف؛ يقال رفَقْتُ أْرْفُق. وفي الحديث: "إنّ الله جلّ ثناؤه يحبُّ الرِّفْق في الأمر كله".
هذا هو الأصل ثم يشتقّ منه كلُّ شيءٍ يدعو إلى راحةٍ وموافَقة. والمرفق([1]) مَِرفق الإنسان؛ لأنه يستريح في الاتِّكاء عليه. يقال ارتَفَق الرّجلُ: إذا اتَّكأ على مَِرفقه في جلوسه. ومن
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬١٠٤- الرفع يقال تارة في الأجسام الموضوعة إذا أعليتها عن مقرها، نحو: ﴿ورفعنا فوقكم الطور﴾ [البقرة/93]، قال تعالى: ﴿الله الذي رفع السموات بغير عمد ترونها﴾ [الرعد/2]، وتارة في البناء إذا طولته، نحو قوله: وإذ يرفع إبراهيم القواعد من البيت} [البقرة/127]، وتارة في الذكر إذا نوهته نحو قوله: ﴿ورفعنا لك ذكرك﴾ [الشرح/4]، وتارة في المنزلة إذا شرفتها، نحو قوله: ﴿ورفعنا بعضهم فوق بعض درجات﴾ [الزخرف/32]، {نرفع
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬٩٨٣ر ف ع
رفعه فارتفع ورفّعه ورفع فهو رفيع وفيه رفعة.
ورفعه على السرير.
ورفع القيد بالرفاعة وهي الخيط الذي يرفع به المقيد قيده إليه.
رفعتها طرد النعام وفوقد حتى إذا سخنت وخفّ عظامها ورفع البعير بنفسه.
وإنه لحسن المرفوع والموضوع.
قال طرفة: موضوعها زولٌ ومرفوعها كمـرّ غيـث لجـبٍ وسـط ريـح ويقولون: ارفع من دابتك.
ورفعه إلى السطان رفعاناً ورافعته وترافعا إليه.
ورفع فلان على
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٦٬٢٦٢في أَسْماء الله تعالى الرافِعُ: هو الذي يَرْفَعُ المؤْمن بالإِسعاد وأَولياءَه بالتقْرِيب. والرَّفْعُ: ضدّ الوَضْع، رَفَعْته فارْتَفَع فهو نَقيض الخَفْض في كل شيء، رَفَعه يَرْفَعُه رَفْعاً ورَفُع هو رَفاعة وارْتَفَع. والمِرْفَع: ما رُفِع به. وقوله تعالى في صفة القيامة: خافِضةٍ رافِعة؛ قال الزجاج: المعنى أَنها تَخْفِض أَهل المعاصي وتَرْفَع أَهل الطاعة. وفي الحديث: إِنّ اللهَ تعالى يَرفع العَدْلَ
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٦٥٨* ر ف ع * * الرَّفْعُ * ضد الوضع و * رَفَعَهُ فارْتَفَعَ * وبابه قطع و * الرَّفْعُ * في الإعراب كالضم في البناء وهو من أوضاع النحويين و * رَفَعَ * فلان على العامل رفيعة وهو ما يرفعه من قصته ويبلغها وفي الحديث ﴿كل * رَافِعةٍ * رفعت علينا من البلاغ﴾ أي كل جماعة مبلغة تبلغ عنا فلتبلغ أني قد حرمت المدينة و * رَفْعُ * الزرع أن يحمل بعد الحصاد إلى البيدر يقال هذه أيام * َرِفاعٍ * بالفتح والكسر وقال
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٠٬٤٦٧رفعه، كمنعه، يرفعه رفعا: ضد وضعه، ومنه حديث الدعاء: اللهم ارفعني ولا تضعني كرفعه ترفيعا. قال أبو نخيلة السعدي:
لما أتتني نغية كـالـشـهـد كالعسل الممزوج بعد الرقد
يا بردها للمشتفي بالـبـرد رفعت من أطمار مستعـد
وقلت للعنس: اغتلي وجدي في النوادر: يقال: ارتفعه بيده، ورفعه. قال الأزهري: المعروف في كلام العرب: رفعت الشيء فارتفع. ولم أسمع
رفعه، كمنعه، يرفعه رفعا: ضد وضعه، ومنه حديث الدعاء: اللهم ارفعني ولا تضعني كرفعه ترفيعا. قال أبو نخيلة السعدي: لما أتتني نغية كـالـشـهـد كالعسل الممزوج بعد الرقد يا بردها للمشتفي بالـبـرد رفعت من أطمار مستعـد وقلت للعنس: اغتلي وجدي في النوادر: يقال: ارتفعه بيده، ورفعه. قال الأزهري: المعروف في كلام العرب: رفعت الشيء فارتفع. ولم أسمع ارتفع واقعا بمعنى رفع، إلا ما قرأته في نوادر الأعراب. من المجاز: رفع البعير بنفسه في سيره، إذا بالغ، فهو رافع. يقال: رفعته أنا، إذا سار كذلك، لازم متعد، ومنه الحديث: فرفعت ناقتي، أي كلفتها المرفوع من السير، وهو فوق الموضوع، ودون العدو. وفي حديث آخر: فرفعنا مطايانا، ورفع رسول الله صلى الله عليه وسلم مطيته، وصفية خلفه. من المجاز: قال الأصمعي: رفع القوم فهم رافعون، إذا أصعدوا في البلاد، قال الراعي: دعاهن داع للخريف ولم تكن لهن بلادا فانتجعن روافعـا
أي مصعدات، يريد لم تكن البلاد التي دعتهن لهن بلادا. من المجاز: رفعوا الزرع، أي حملوه بعد الحصاد إلى البيدر، كما في الصحاح. وقال اللحياني: رفع الزرع يرفعه رفعا ورفاعة ورفاعا: نقله من الموضع الذي يحصده فيه إلى البيدر. قال الجوهري: يقال: هذه أيام رفاع، بالفتح، ويكسر، هكذا أورده الأزهري عن ابن السكيت عن أبي عمرو، وأنكر الأصمعي الكسر. قال الجوهري: قال الكسائي: سمعت الجرام والجرام وأخواتها، إلا الرفاع، فإني لم أسمعها مكسورة. والرفاع أيضا، بالفتح والكسر: اكتناز الزرع ورفعه بعد الحصاد. الرفاع، كشداد: جد محمد بن عبد الله الأندلسي المحدث، حدث في الثمانين ومائتين. قال الحافظ: وفي كلام أبي حاتم الرازي وغيره في بعض الرجال: وكان رفاعا، يعنون أنه يرفع الحديث الموقوف. قوله تعالى: وفرش مرفوعة أي بعضها فوق بعض، قاله الفراء ونقله الجوهري، أو مقربة لهم، ومنه رفعته إلى السلطان رفعانا، بالضم، نقله الجوهري أيضا، وهو مجاز، يقال: رفعه إلى الحاكم رفعا ورفعانا: قربه منه، وقدمه إليه ليحاكمه. أو معناه النساء المكرمات، من قولك: الله يرفع من يشاء ويخفض. وقد مر ذلك في ف-ر-ش، وأنشد الليث: فاخضع ولا تنكر لربك قدرة فالله يخفض من يشاء ويرفع قال الأصمعي: ناقة رافع، إذا رفعت اللبأ في ضرعها، نقله الجوهري. وفي الأساس: رفعت الناقة لبنها، وناقة رافع: لم تدر، وهو مجاز، قال الأزهري: وأما الدافع، بالدال، فهي التي دفعت اللبأ في ضرعها، وقد تقدم. قال الليث: برق رافع، أي ساطع، ونقله الجوهري أيضا، وهو مجاز، وأنشد الليث للأحوص: أصاح ألم يحزنك ريح مريضة وبرق تلالا بالعقيقين رافـع
قال الصاغاني: ولم أجد البيت في شعر الأحوص. ورافع: خمسة وثلاثون صحابيا، رضي الله عنهم، وهم: رافع بن بديل بن ورقاء، ورافع مولى بديل بن ورقاء، ورافع بن بشير، ورافع مولى رسول الله صلى الله عليه وسلم، ورافع بن الحارث، ورافع بن جعدبة، ورافع أبو الجعد، ورافع حادي النبي صلى الله عليه وسلم، ورافع بن ثابت، ورافع بن خديج بن رافع، ورافع بن زيد، ورافع بن سعد، ورافع مولى سعد، ورافع بن سنان، ورافع بن سهل الأنصاري، ورافه بن سهل بن زيد، ورافع بن ظهير، ورافع مولى عائشة، ورافع بن عمرو بن مخدج، ورافع بن عمرو بن هلال، ورافع بن عمير، ورافع بن عميرة، ورافع بن عنترة، ورافع بن عنجدة، ورافع مولى غزية، ورافع القرظي، ورافع بن مالك، ورافع بن معبد، ورافع بن المعلى بن لوذان، ورافع بن المعلى أبو سعيد، ورافع بن مكيث، ورافع بن النعمان، ورافع بن يزيد الثقفي، ورافع بن يزيد الأوسي، ورافع بن رفاعة. ورفاعة، بالكسر: ثلاثة وعشرون صحابيا، رضي الله عنهم، منهم: رفاعة بن وقش، ورفاعة بن وهب، ورفاعة بن يثربي، وغيرهم على ما هو مذكور في المعاجم. ورويفع: مولى رسول الله صلى الله عليه وسلم، قال أبو عمر: لا أعلم له رواية. ورويفع بن ثابت بن السكن الأنصاري النجاري، يعد في المصريين، له رواية، حدث عنه جماعة، وولي لمعاوية غزو إفريقية. قلت: وهو المدفون بجربة من أرض المغرب، وإليه ينتسب صاحب لسان العرب، ولذا يكتب في نسبه تارة الرويفعي، وقد ساق نسبه في كتابه المذكور في تركيب ج-ر-ب: صحابيان رضي الله عنهم. والرفاعة، ككتابة، ويضم، الكسر نقله الأزهري، والضم نقله الجوهري: العظامة، وهي ما تتعظم به المرأة الرسحاء، والجمع: الرفائع، قال الراعي: خدال الشوى غيد السوالف بالضحى عراض القطا لا يتخذن الرفائعـا الرفاعة، بالضم: خيط يشد في القيد، يرفع به المقيد قيده إليه بيده، نقله الجوهري، وحكاه يونس النحوي. من المجاز: الرفاعة: شدة الصوت، ويثلث، الضم والفتح نقلهما الجوهري عن ابن السكيت، يقال: في صوته رفاعة، وقال الزمخشري: هو كالطلاوة والطلاوة، والكسر نقله الصاغاني عن ابن عباد. قد رفع الرجل، ككرم، رفاعة: صار رفيع الصوت. رجل رفيع: شريف، وفي الصحاح: قال أبو بكر محمد بن السراج وفي العباب: محمد بن السري، ولم يقولوا: منه: رفع. قلت: وهو قول سيبويه، وقال: لا يقال رفع ولكن ارتفع، وقال غيره، رفع رفعة، بالكسر: أي شرف وعلا، وارتفع قدره، فهو رفيع، والأنثى رفيعة، وهو مجاز، ويقال: هو رفيع الحسب والقدر، ومنه قول الكتاب: الجناب الرفيع. رفيع، كزبير: أبو العالية الرياحي، نسب إلى رياح بن يربوع: بطن من تميم، التابعي البصري، قيل: هو مولى امرأة من بني يربوع. أسلم بعد وفاة النبي صلى الله عليه وسلم بسنتين، روى عن ابن عباس، وعنه قتادة. وربيعة بن رفيع، في القاف. رفيعة، بهاء، بنت وزر المحدثة، تروي عن ابن شهاب، وأم الأزعر، وعنها كريمة بنت حاطب. ورفعهم ترفيعا: باعدهم في الحرب، عن ابن عباد، وقال غيره. قدمهم للحرب. وبه فسر قول الشاعر: وهم رفعوا للطعن أبناء مذحج قال الليث: رفع الحمار ترفيعا في عدوه: عدا عدوا بعضه أرفع من بعض، قال: وكذلك لو أخذت شيئا فرفعته الأول فالأول قلت: رفعته ترفيعا. قال النابغة الذبياني:
خلت سبيل أتي كان يحبسـه ورفعته إلى السجفين فالنضد من المجاز: رافعه إلى الحاكم مرافعة: قدمه إليه ليحاكمه؛ وشكاه. رافع بهم: أبقى عليهم. من المجاز: رافعني فلان وخافضني فلم أفعل. أي داورني كل مداورة. واسترفعه: طلب رفعه، يقال: استرفع الواعظ الأيدي للدعاء، أي سأل القوم أن يرفعوها. استرفع الخوان أي نفد ما عليه وحان له أن يرفع. ومما يستدرك عليه: الرفع في الإعراب، كالضم في البناء، وهو من أوضاع النحويين. نقله الجوهري والصاغاني. والرفيعة: القصة يبلغها الرجل، ويرفعها على العامل، يقال: لي عليه رفيعة ورفائع، وهو مجاز. والرافعة: الجماعة تذيع إلى الناس ما يقال. ومنه الحديث: كل رافعة رفعت علينا من البلاغ فقد حرمتها أن تعضد أو تخبط أي كل جماعة أو نفس تبلغ عنا وتذيع ما نقوله، فلتبلغ، ولتحك أني حرمتها، يعني المدينة، والبلاغ من التبليغ، ويروى: من البلاغ وهو مثل الحداث بمعنى المحدثين. ورفع القرآن على السلطان، أي تأوله، ورأى به الخروج عليه. وهو مجاز. ومرفوع الدابة: خلاف موضوعها، يقال: دابة ليس لها مرفوع، وهو مصدر، مثل المجلود والمعقول. وهو عدو دون الحضر. نقله الجوهري والصاغاني والزمخشري، وهو مجاز، وأنشد لطرفة: موضوعها زول ومرفوعهـا كمر صوب لجب وسط ريح قال ابن بري: صواب إنشاده: مرفوعها زول وموضوعها كمــــــر ريح....
ويروى: كمر غيث، وأنشده الصاغاني على الصواب. وفي اللسان: السير المرفوع يكون للخيل والإبل، يقال: ارفع من دابتك هذا كلام العرب، وقال ابن السكيت: إذا ارتفع البعير عن الهملجة فذلك السير المرفوع؛ والروافع، إذا رفعوا في مسيرهم. وقال سيبويه: المرفوع والموضوع من المصادر التي جاءت على مفعول، كأنه له ما يرفعه، وله ما يضعه منه، ورفعه ترفيعا، مثل رفعه، يتعدى ولا يتعدى. وقوله تعالى: والعمل الصالح يرفعه قال مجاهد: أي يرفع العمل الصالح الكلام الطيب. وقال قتادة: لا يقبل قول إلا بعمل. وفي أسماء الله الحسنى: الرافع، وهو الذي يرفع المؤمن بالإسعاد، وأولياءه بالتقريب. والمرفع، كمنبر: ما رفع به، وكمقعد: الكرسي. يمانية. وقوله تعالى في صفة القيامة: خافضة رافعة قال الزجاج: أي تخفض أهل المعاصي، وترفع أهل الطاعة. وفي الحديث: إن الله يرفع العدل ويخفضه قال الأزهري: معناه أنه يرفع القسط، وهو العدل فيعليه على الجور وأهله، ومرة يخفضه، فيظهر أهل الجور على العدل؛ ابتلاء لخلقه، وهذا في الدنيا، والعاقبة للمتقين. ورفع السراب الشخص، يرفعه رفعا: زهاه، وهو مجاز. ورفع لي الشيء: أبصرته من بعد. وترافعا إلى الحاكم: رفع كل منهما رفيعته، أي قصته إليه، وهو مجاز. ورفعه على صاحبه في المجلس، أي قدمه، ويقال للداخل: ارتفع، أي تقدم. وهو مجاز، وليس من الارتفاع الذي هو بمعنى العلو. والرفعة، بالكسر: نقيض الذلة وخلاف الضعة. ونجم الدين بن الرفعة: من أئمة الشافعية، معروف. وقوله تعالى: في بيوت أذن الله أن ترفع قال الزجاج: قال الحسن: تأويله أن تعظم، وقيل: أن تبنى. كذا جاء في التفسير. وقال الراغب - في المفردات -: الرفع يقال تارة في الأجسام الموضوعة إذا أعليتها عن مقرها، نحو ورفعنا فوقكم الطور وقوله تعالى: الله الذي رفع السماوات بغير عمد ترونها وتارة في البناء إذا طولته، نحو قوله تعالى: وإذ يرفع إبراهيم القواعد من البيت وإسماعيل ، وتارة في الذكر إذا نوهته، نحو قوله تعالى: ورفعنا لك ذكرك وتارة في المنزلة إذا شرفتها، نحو قوله تعالى: ورفعنا بعضهم فوق بعض درجات و نرفع درجات من نشاء رفيع الدرجات . وقوله تعالى: وإلى السماء كيف رفعت إشارة إلى المعنيين: إلى اعتلاء مكانه، وإلى ما خص به من الفضيلة وشرف المنزلة، ومنه: وفرش مرفوعة أي: شريفة، وكذا قوله: في صحف مكرمة، مرفوعة مطهرة وقوله: في بيوت أذن الله أن ترفع أي تشرف، وذلك نحو قوله تعالى: إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت انتهى. ويقال: هو لا يرفع العصا عن عاتقه، هو كناية عن كثرة الأسفار، أو عبارة عن التأديب والضرب. وجبل مرتفع: عال. والمرتفع: علم. ورافعته: تاركته. وارفعه: خذه، واحمله. ورفعت الرجل: نميته ونسبته، ومنه رفع الحديث إلى النبي صلى الله عليه وسلم، وهو رفاع، كشداد، من ذلك، وهو مجاز. ورفعه في خزانته وصندوقه: خبأه. وثوب رفيع ومرتفع. وارتفع السعر، وانحط. وترفع الضحى، وترفع عن كذا، ويقال: ترفعت بي همتي عن كذا. وكلام مرفوع أي: جهير، ويقال في وصف المرأة: حديثها موضوع لا مرفوع. ورفعت له غاية فسما لها. ودخلت إليه فلم يرفع لي رأسا. ورفعوا إلي عيونهم. وكل ذلك من المجاز. وبنو رفاعة: بطن من العرب من أهل السراة. والقطب أبو العباس أحمد بن علي بن
أحمد بن يحيى بن حازم بن علي بن رفاعة، الرفاعي المغربي الحسيني، كذا نسبه ابن عراف. وبنو رفيع، كزبير: بطن. وأبو احمد عبد الله بن غدير بن رفاعة السعدي، راوية الخلعي. ورفيع المخدجي ذكره المصنف في خ-د-ج ونبهنا هناك أن الصواب أبو رفيع. وأيوب بن الحسن بن علي بن أبي رافع الرافعي، منسوب إلى جده. وابن أخيه إبراهيم بن علي بن الحسن، روى عن محمد بن الفضل الرافعي، عن جدته سلمى امرأة أبي رافع. والحسن بن محمد الرافعي، من ولد رافع بن خديج. ومحمد بن إسحاق بن إبراهيم بن أفلح الرافعي كان نقيب الأنصار ببغداد، مات سنة ثلاثمائة وست وستين. ومحمد بن محمد بن عيسى أبو الفضل الرافعي الطوسي. ذكره عبد الغافر في الذيل، وقال: إنه سمع من أبي محمد الهاشمي سنن أبي داوود. وأبو الفضل محمد بن عبد الكريم الرافعي القزويني، والد الإمام أبي القاسم عبد الكريم صاحب العزيز وأخيه إمام الدين. وهم مشهورون. بن يحيى بن حازم بن علي بن رفاعة، الرفاعي المغربي الحسيني، كذا نسبه ابن عراف. وبنو رفيع، كزبير: بطن. وأبو احمد عبد الله بن غدير بن رفاعة السعدي، راوية الخلعي. ورفيع المخدجي ذكره المصنف في خ-د-ج ونبهنا هناك أن الصواب أبو رفيع. وأيوب بن الحسن بن علي بن أبي رافع الرافعي، منسوب إلى جده. وابن أخيه إبراهيم بن علي بن الحسن، روى عن محمد بن الفضل الرافعي، عن جدته سلمى امرأة أبي رافع. والحسن بن محمد الرافعي، من ولد رافع بن خديج. ومحمد بن إسحاق بن إبراهيم بن أفلح الرافعي كان نقيب الأنصار ببغداد، مات سنة ثلاثمائة وست وستين. ومحمد بن محمد بن عيسى أبو الفضل الرافعي الطوسي. ذكره عبد الغافر في الذيل، وقال: إنه سمع من أبي محمد الهاشمي سنن أبي داوود. وأبو الفضل محمد بن عبد الكريم الرافعي القزويني، والد الإمام أبي القاسم عبد الكريم صاحب العزيز وأخيه إمام الدين. وهم مشهورون.
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩بلا ترجمةالحروف: ٣١٬٨٦٩رَفَعَهُ
1 رَفَعَهُ ذ , (S, Msb, K,) aor. رَفَعَ , (K, TA,) inf. n. رَفْعٌ, (S, Mgh, Msb,) He raised it: [this is generally the best rendering, as it serves to indicate several particular significations which will be found explained in what follows:] he elevated it; upraised it; uplifted it: he took it up: contr. of خَفَضَهُ: (Msb:) or of وَضَعَهُ: (S, Mgh, K:) as also ↓ رفّعهُ, (K,) inf. n.
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٥٦٥رَفَعَ
رَفَعَ A ( n. ac. رَفْع 1 ),
a. Raised, lifted, took up, carried; removed; hoisted, reared; elevated, exalted.
b. [ acc. & Ila ], Brought, summoned before ( the judge ).
c. Put in the nominative.
رَفُعَ
رَفُعَ U ( n. ac. رِفْعَة 2t ),
a. Was high, exalted.
b. [ n. ac. رَفَاْعَة 22t ], Was loudvoiced.
رَفَّعَ
رَفَّعَ II ,
a. Raised, lifted &c.
b. Went now fast, now slowly (
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٣١٬٣٩٨رفع
رَفَعَ - يَرْفَعُ - رَافِع - رَفِيْع - مَرْفُوْع
رَفَعَ - يَرْفَعُ + كائن + كائناَ أو شيئاً أو أمراً: ضد " خفض": يدفعه جهة الأعلى ليستقر بالأعلى، مكاناً أو قدراً ومنزلة: يؤثر على الشيء بقوة تؤدي إلى تحركه وانتقاله من موضع يعتبر تحت إلى موقع يعتبر فوق، وذلك نسبة لمرجع للمقارنة
﴿وإذ يرفع إبراهيم القواعد من البيت وإسماعيل﴾:دفعها جهة الأعلى
الصيغ(٢٠)
- وَرَفَعْنَاVe yükselttik(وَفَعَلْنَا)×٥
- وَرَفَعَVe yükselttiمعانٍ أخرى: ١(وَفَعَلَ)×٣
- رَفَعَYükseltti(فَعَلَ)×٢
- مَرْفُوعَةٍYükseltilen(مَفْعُولَةٍ)×٢
- نَرْفَعُYükseltiriz(نَفْعَلُ)×٢
- الْمَرْفُوعِYükseltilen(الْمَفْعُولِ)×١
- تَرْفَعُواYükseltmeyin(تَفْعَلُوا)×١
- تُرْفَعَYükseltilir(تُفْعَلَ)×١
- رَافِعَةٌYükselten(فَاعِلَةٌ)×١
- رَفَعَهَاOnu yükseltti(فَعَلَهَا)×١
الجذور المجاورةالمجاورة: ٤٨ (الإجمالي: ١٨٣)
- درج
الآيات المشتركة: ٧ · Derc : “Derc” tomar demektir
- فوق
الآيات المشتركة: ٨ · Üst
- طور
الآيات المشتركة: ٣ · Sina’da bir dağın adıdır
- وثق
الآيات المشتركة: ٣ · Anlaşma
- عرش
الآيات المشتركة: ٣ · Toplantı yerinde yöneticinin durduğu yüksek yerdir
- بعض
الآيات المشتركة: ٤ · Bu’sus kalça kemiği, buud kalça, türkçedeki but buradan…
- عيسى
الآيات المشتركة: ٢ · İsa
- طهر
الآيات المشتركة: ٢ · Akar temiz sudur
- أخذ
الآيات المشتركة: ٥ · İhaze göl gibi suyun toplandığı yer yani birikintidir veya…
- سخر
الآيات المشتركة: ٢ · Sahr kayalık sahadır
- حكم
الآيات المشتركة: ٤ · Gem demektir
- قوي
الآيات المشتركة: ٢ · Kuvvet
الآيات التي ورد فيها(٢٩)
وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
Ve yükselttik
وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ وَاسْمَعُوا قَالُوا …
Ve yükselttik
وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا
Ve yükselttik
… رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا …
Ve yükselttik
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ
Ve yükselttik
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | رفع |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | علو, سمو, صعد, نصب |
| Zıt Kök | خفض |
| Çekirdek Özet 1 | Bir nesneyi veya varlığı bulunduğu zeminden, tabii duruşundan veya aşağı seviyeden yukarıya doğru kaldırmak, ayırmak ve yüceltmek |
| Çekirdek Özet 2 | Maddi varlıkları, yapıları, tavanı, sesi, şanı, manevi dereceleri ve hakikati aşağı seviyeden üst mertebeye taşımak |
| Çekirdek Özet 3 | Değerler hiyerarşisinde adalet ve liyakat ekseninde gerçekleşen dikey terfi, mertebe intikali ve görünür kılma |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca fiziksel olarak yukarı kaldırmak veya mekânsal bir yükseliş şeklinde anlayıp ahlaki, hukuki, manevi ve idari derecelenme boyutunu dışarıda bırakmak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| رف | Bir şeyi taşımak, desteklemek, zayıf olanı yukarıda tutmak, kanat çırparak havada durmak veya koruyucu bir tabaka oluşturmak; nitekim رفد kökünde destekleme ve bağış, رفق kökünde taşımayı kolaylaştıran yumuşaklık, رفرف kökünde havada kanat çırparak süzülme ve yüksek örtü anlamı esastır | ع | Boğazın derinliklerinden çıkan ve dışa açılma, açığa çıkarma, görünür kılma niteliği taşıyan ع harfinin eklenmesiyle destekleme eylemi, nesneyi veya durumu doğrudan alt seviyeden alıp üst seviyeye çıkarmaya, gizlilikten veya düşüklükten izhar ve terfi boyutuna taşımaya dönüşmüştür |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | Eylemin tepeye, baş hizasına, zirveye veya daha üst bir konuma yönelişini ifade eder |
| ف | Ağız; söz, açıklık, kenar | Açığa çıkma, dışa vurulma, ayrışma ve nefesin dışarı yayılması hareketini simgeler |
| ع | Göz; görme, bilme, kaynak | Algılanabilirlik, görünür hale gelme, basiretle fark edilme ve tebarüz etme niteliğini katar |
| رفع | Baş seviyesine çıkarma, açığa vurma ve görünür kılma hareketi | Bir varlığın veya değerin alt konumdan baş seviyesine doğru yükseltilerek açık, seçik ve herkesçe görünür bir yüceliğe ulaştırılması eylemini kurar |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir yükü veya cismi yere temas ettiği noktadan yukarı kaldırmak; devenin yürüyüşünde adımlarını hızlandırıp ayaklarını yerden seri ve yüksek biçimde kaldırması; hasadı yapılan ekinin harman yerine taşınması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Tarafetü’b-nü’l-ʿAbd divanında devenin süratli ve tempolu yürüyüşünü tasvir ederken kökün bu fiziksel hareketini şöyle zikreder: مَوْضُوعُها زَوْلٌ ومَرْفُوعُها / كَمَرِّ صَوْبٍ لَجِبٍ وَسْطَ رِيحٍ |
| Erken Arapça kullanım | Davanın veya meselenin hükme bağlanmak üzere hakime ya da emire iletilmesi için kullanılan رفعه إلى السلطان ifadesi ile kabileler arası haberlerin yayılması ve ulaştırılması anlamındaki kullanım |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha ve Kitābü’l-ʿAyn.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça رفع kökü, merkezi Sami dil alanında özellikle dikey yönde hareket ettirme, kaldırma, taşıma ve ulaştırma ekseninde temsil edilen bir köktür. İbrancede r-p-ʿ biçimi doğrudan aynı anlamı karşılamaktan ziyade şifa bulma ve zayıfın ayağa kaldırılması anlamındaki rāp̄ā(h) / רָפָא köküyle fonksiyonel bir temas gösterse de, Güney Sami ve Arapça sahasında kök; nesnenin mekanik olarak yukarı alınması, yerçekimine karşı koyarak yükseltilmesi ve bir davanın üst makama taşınması anlamında özgülleşmiştir. Ge’ez ve Güney Arapça lehçelerinde kök, taşımak, yükü yüklenmek ve yukarı çekmek fiilleriyle semantik bir kesişim taşır. Arapçada kökün kazandığı temel gelişim, sadece fiziksel yükselme değil; şerefin, sesin, yapının, hukuki müracaatın ve manevi derecelerin yukarıya doğru hareketiyle genişleyen çok katmanlı bir terfi ve izhar mekanizmasıdır.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT ve David Cohen, Dictionnaire des racines sémitiques.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Dikey hareket, zeminden ayırma ve yüceltme | Kökün çekirdeği hem bedensel eylemde (yükü sırtlamak veya başa koymak) hem de hareket temposunda (devenin adımlarını yükseltip hızlandırması) doğrudan yerçekimini yenme ve yukarı yönelme dinamiğine dayanır | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Güney Sami ve Batı Sami dikey hareket kökleri | Arapça ve Güney Sami kollarında yükseklik, yük kaldırma ve ulaştırma anlamı belirginleşirken, Kuzeybatı Sami dillerinde kavramsal alan ekseriyetle علو ve نسا kökleri üzerinden dağılmıştır | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik kaldırma ve destekleme tabakası | Çekirdeğin Afro-Asyatik dillerdeki yükselme, destek olma ve yüzeye çıkarma ses-anlam öbekleriyle paralellik arz ettiği değerlendirilmektedir | Muhtemel |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab ve David Cohen.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| رفع | Anlamlı | Kaldırmak, yükseltmek, yüceltmek | Bir nesneyi alt seviyeden üst seviyeye taşımak; şan, rütbe ve yapıyı dikey eksende büyütmek | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| رعف | Anlamlı | Burundan kan gelmesi, öne fırlamak | Ansızın dışarı taşmak, kafilenin önüne geçip ilerlemek; içteki akışkanın baş kısmından dışarı sızması | Kur'an'da geçmez; başta olma ve öne fırlama yönüyle ر imgesini paylaşır |
| فرع | Anlamlı | Dal budak salmak, başını aşmak, tepeye tırmanmak | Bir ağacın yukarıya doğru dallanması veya bir yapının en üst tepe noktasını teşkil etmesi | Kur'an'da geçer; yükseklik ve zirve semantiğinde hedef kökle örtüşür |
| فعر | Anlamlı | Yırtmak, çiğnemek, açmak | Bir şeyi yarmak veya kabaca parçalamak anlamında bedevi kullanımında yer bulur | Kur'an'da geçmez; nadir kullanım |
| عرف | Anlamlı | Bilmek, tanımak, yüksek yer | Bir şeyi alametleriyle tebarüz ettirip kavramak; tepe, atın yelesi ve yüksek tepe sırtları | Kur'an'da geçer; yükseklik ve bilinirlik anlamında hedef kökle irtibatlıdır |
| عفر | Anlamlı | Toza toprağa bulamak, yere sermek | Yüzü veya bedeni toprağa sürtmek, toza batırmak | Kur'an'da geçmez; alçaltma ve yere bağlama bakımından hedef kökün tersi yönde hareket eder |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| رفع | Merkez | Yükseltmek ve yüceltmek | Bir nesneyi veya varlığı doğrudan bulunduğu alttan yukarıya doğru nakletmek, terfi ettirmek ve belirginleştirmek | Hem fiziksel nesnelerde hem şan, derece ve manevi hiyerarşide dikey intikal |
| علو | Komşu | Yüksek olmak ve üstte bulunmak | Zatında veya konumunda yüksekte bulunmayı ifade eder; hareketten ziyade mevcut durumu veya tahakkümü gösterir | رفع aşağıdan yukarıya doğru bir taşımayı bildirirken, علو halihazırda üstte olmayı vurgular |
| سمو | Komşu | Yücelik ve nam | Soyut itibar, şan ve gökyüzü istikametindeki aşkınlık ve isim değeri | سمو daha çok isim, ün ve soyut asalet ekseninde yükselmeyi ifade eder |
| صعد | Komşu | Tırmanmak ve yukarı çıkmak | Öznenin kendi çabasıyla dik bir zeminde yukarıya doğru tırmanması, yokuş aşması | رفع genelde bir failin başkasını veya nesneyi kaldırmasını anlatırken, صعد bizzat çıkmayı bildirir |
| نصب | Komşu | Dikmek ve dik duruma getirmek | Bir şeyi yere sabitleyerek dikilmesini sağlamak | نصب yere tutturarak ayağa kaldırmaktır; رفع ise zeminden tamamen yukarı ayırmayı da kapsar |
| خفض | Zıt | Alçaltmak ve indirmek | Bir nesneyi veya varlığı yukarıdan aşağıya çekmek, seviyesini düşürmek ve küçültmek | Her boyutta رفع eyleminin tam zıddıdır |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | رفع | Kaldırmak, yükseltmek, yüceltmek | Fiziksel olarak yukarı kaldırmak, manevi rütbe vermek, sesi ve şanı artırmak | Kesin |
| Latince | Elevare, tollere, exaltare | Yukarı kaldırmak, yüceltmek | Elevare fiziksel olarak yukarı almayı, exaltare ise şeref ve makamca yüceltmeyi karşılar | Kesin |
| İngilizce | To raise, to elevate, to exalt | Kaldırmak, yükseltmek, methetmek | Raise somut kaldırmayı ve sesi artırmayı, exalt manevi ve mevkisel yüceltmeyi ifade eder | Kesin |
| Almanca | Heben, erheben, erhöhen | Kaldırmak, yüceltmek, artırmak | Heben fiziksel yükü kaldırmaktır; erhöhen derece, makam ve şanın büyütülmesini tam karşılar | Kesin |
| Fransızca | Lever, élever, exalter | Kaldırmak, yükseltmek, övmek | Élever hem binayı hem ahlakı ve rütbeyi yukarı taşımayı kapsayan en yakın karşılıktır | Kesin |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Wörterbuch ve Lane's Lexicon.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| Maddi cisimlerin ve yapıların yükseltilmesi | Fiziksel kaldırma ve bina etme | Göklerin yükseltilmesi (er-Ra‘d 13:2, en-Nâzi‘ât 79:28), Kâbe’nin temellerinin yükseltilmesi (el-Bakara 2:127) ve Tur dağının kaldırılması (el-Bakara 2:63, 2:93) bağlamı |
| Manevi ve ilmi derecelerin artırılması | İlim ve rütbe terfisi | İlim sahiplerinin ve peygamberlerin diğerlerine üstün kılınarak mertebelerinin artırılması (el-Bakara 2:253, el-En‘âm 6:83, Yûsuf 12:76, el-Mücâdele 58:11) |
| Şanın ve zikrin yüceltilmesi | Şeref ve bilinirlik bağışlama | Hz. Peygamber’in zikrinin ve itibarının âlemlerde yüceltilmesi bağlamı (el-İnşirâh 94:4) |
| Sesin ve edep sınırlarının yükseltilmesi | Desibel ve ton artışı | Peygamber’in huzurunda konuşurken ses tonunu onun sesinin üzerine çıkarmama uyarısı (el-Hucurât 49:2) |
| Ahiretteki nihai tasfiye ve hiyerarşi | Hak edenleri yükseltme, batılı alçaltma | Kıyametin kopuşuyla inananların yüceltilip inkârcıların alçaltılması vakıası (el-Vâkı‘a 56:3) |
| Mekân ve makamın şereflendirilmesi | Kudsi kılınma ve korunma | İbadethanelerin ve mescitlerin şereflendirilip yüceltilmesine izin verilmesi (en-Nûr 24:36) |
| İlahî koruma ve nezdine alma | Kurtarma ve manevi intikal | Hz. İsa’nın inkârcıların tuzağından kurtarılıp Allah katına yükseltilmesi (en-Nisâ 4:158) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Allah’ın sıfatları ve rü’yet | Hz. İsa’nın رفعه الله إليه ayeti bağlamında cismani yükseliş mi yoksa manevi derecesinin yüceltilmesi mi olduğu tartışması; Allah’a mekân isnat edilemeyeceğinden hareketle manevi terfi vurgusu | Mekânsal yücelikten aşkınlık ve kudsiyet mertebesine intikal |
| Fıkıh | Hükümlerin kaldırılması ve ibadet rükünleri | Nesih bağlamında hükmün kaldırılması (veya tilavetin ref’i); namazda tekbir alırken ellerin kaldırılması (ref‘u’l-yedeyn) ve davanın hakime arzı (terâfu‘) | İbadette fiziksel hareket, usulde hükmün geçerliliğinin sonlandırılması, yargıda hak arama |
| Tefsir | Hiyerarşik adalet ve kozmoloji | Göklerin direksiz yükseltilmesi ile insanların ilim ve amel ile derecelerinin yükseltilmesinde ilahi iradenin ve nizamın incelenmesi | Tabiat düzeninde dikey denge, insan toplumunda liyakate dayalı hiyerarşi |
| Hadis | Hadis usulü ve rivayet dereceleri | Bir rivayetin doğrudan Hz. Peygamber’e isnat edilerek mevkuf olmaktan çıkarılması durumu olan «hadisi ref‘ etmek» ve adalet terazisinin yükselip inmesi tasviri | Senedin kaynağa bağlanarak kıymet kazanması; adaletin tecellisi |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İlahi hiyerarşi ve tevhid | Dikey terfi ve manevi derece | İnsanın amel, takva ve ihlasla alt seviyeden manevi üst basamaklara çıkarılması | Dinde yükselme kulun kendi iddiasıyla değil, ilahi takdir ve rıza ile gerçekleşen bir taltiftir | Kesin |
| İlmi | Bilgi ve liyakat piramidi | İlimle gelen itibar ve mertebe | Bilginin insanı cehaletin karanlığından ve ataletinden hakikat ufkuna yükseltmesi | Kur'an ilim sahiplerinin derecelerle yükseltileceğini bildirerek ilmi bir toplumsal statü ilkesi kılar | Kesin |
| Siyasi | Hukuki başvuru ve adil yönetim | Dava arzı ve haksızlığın izalesi | Haksızlığa uğrayanın meselesini en üst karar merciine ve yargıya taşıması (terâfu‘) | Zulmün ortadan kaldırılması ve mazlumun sesinin otorite katında görünür kılınması mekanizmasıdır | Güçlü |
| İktisadi | Emek ve refah dağılımı | Katma değer ve liyakat payı | Toplumdaki iktisadi tabakalaşmada kabiliyet ve gayret farkına dayalı meşru derece farkı | Zuhruf 32'de zikredildiği üzere işbölümünün ve toplumsal düzenin sağlanması için refah dereceleri oluşturulur | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Potansiyel enerji artışı ve vektörel dikey kuvvet | Bir kütlenin yerçekimi alanında aşağı bir seviyeden daha yüksek bir seviyeye çıkarılmasıyla sistemde biriken potansiyel enerji durumu; koordinat sisteminde ekseninde pozitif yönde gerçekleşen dikey öteleme | Kesin |
| Beşeri bilimler | Sosyal hareketlilik ve dikey tabakalaşma | Bireyin veya grubun eğitim, liyakat veya başarı yoluyla alt sosyo-ekonomik ve hukuki statüden üst tabakaya geçişi; hiyerarşik yapıdaki kurumsal terfi | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün anlamını yalnızca cisimlerin havaya kaldırılması veya mekanik bir asansör hareketi gibi dar bir fiziksel çerçeveye hapsetmek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kökün maddeden manaya, göklerin kozmolojik dengesinden ilimle derecelerin yükseltilmesine, Kâbe'nin temellerinden şanın yüceltilmesine ve ahlaki edep çerçevesinde sesin kontrol edilmesine kadar uzanan bütüncül bir nizam, rütbe ve adalet ilkesi olması |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Hz. İsa’nın yükseltilmesini sadece bedensel-mekânsal bir seyahate indirgeyerek manevi kudsiyet ve nezd-i ilahiye kabul boyutunu ıskalamak; toplumsal derecelenmeyi sınıfsal bir üstünlük sanarak Kur'an’ın liyakat ve sorumluluk temelli hiyerarşisini yanlış yorumlamak |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın hem fiziksel evreni hem de ahlaki ve toplumsal yapıyı dikey bir düzen ve hiyerarşi içinde kurguladığını; bu düzende hakiki yükselişin kör bir güçle değil, ilahi taltif, ilim ve liyakatle gerçekleştiğini temellendirdiği için hayati bir köktür. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Kozmolojik yaratılışı tasvir eden ayetlerde, peygamberlerin ve salihlerin derecelerini bildiren kıssalarda, kıyamet sahnelerinde (özellikle alçaltıcı ve yükseltici niteliğiyle) ve peygamberi edep kurallarını düzenleyen toplumsal hüküm ayetlerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Yükselmenin yalnızca dünyevi tahakküm, zorbalık veya soy üstünlüğüyle elde edilebileceği yanılgısını yıkar; Allah katında gerçek yükselişin zihinsel, ahlaki ve ameli liyakatle temellendiğini ortaya koyar. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir nesneyi veya cismi bulunduğu alt zeminden, yerçekimine karşı koyarak daha üst bir noktaya taşımak, kaldırmak ve görünür kılmak.
- Soyut anlamİnsani, ahlaki, hukuki ve manevi mertebelerde alt basamaktan üst dereceye terfi etmek; şerefi, şanı ve kıymeti artırmak.
- Sistematik karşılıkAdalet, liyakat ve ilahi tensip doğrultusunda gerçekleşen meşru dikey hareketlilik ve değerler basamağındaki hiyerarşik yükselme.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde başlangıçtaki konum veya seviyeyi, bu seviyedeki potansiyel veya manevi dereceyi gösterir. dönüştürücü kuvveti (ilahi lütuf, ilim veya amelî gayreti) simgeler. eylemi sonucunda nesne veya fail, seviyenin kesin biçimde arttığı ve değerin/itibarın büyüdüğü durumuna yükseltilmiş olur.