سوف
س - و - ف
جذر- الورود: ٤٢
- الآيات: ٤٢
- الصيغ: ٦
- المعاجم: ١٣
Sevfe: “Sin”, fiili muzarinin başına gelen bir harftir. Arapça’da gelecek zaman sığası yoktur. Fiili muzarinin başına “sin” gelirse yakın gelecek zamana dönüşür. Uzak gelecek için “sevfe” kullanılır.المزيد ›
هذا الجذر أداة؛ مجاوراته عامة وضعيفة الدلالة.
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Sevfe: “Sin”, fiili muzarinin başına gelen bir harftir. Arapça’da gelecek zaman sığası yoktur. Fiili muzarinin başına “sin” gelirse yakın gelecek zamana dönüşür. Uzak gelecek için “sevfe” kullanılır.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٣٬١٦٣باب السين والفاء و و أ ي ء معهما
س ف و، س و ف، ف س و، و س ف، س ف ي، س ي ف، أ س ف، ف س أ، ف أ س مستعملات
سفو:
سَفْوانُ: اسم موضعٍ لبني تميم عند جَبَلٍ يُقال له: سَنام ببادية البصرة.
وبغلةٌ سَفْواءُ: دَريرة في اقتدار خَلقها، وتلزُّز مفاصلها، والذَّكَرُ: أَسْفَى، ولا تُوصَفُ به الخيل، لأنَّ ذلك لا يكونُ إلا مع ألواحٍ وطولِ قوائم، وتُوصَفُ به الحُمُر، قال:
ليس بأَقَنَى ولا أَسْفَى ولا سَغِـلٍ
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬١٥٥سُفْتُ الشيءَ أَسوفُهُ سَوْفاً، إذا شمِمْتَه. والاستيافُ: الاشتمامُ. والمَسافَةُ: البُعْدُ، وأصلها من الشمّ. وكان الدليل إذا كان في فلاةٍ أخذ الترابَ فشمَّه ليعلم أعَلى قصدٍ هو أم على جَوْرٍ. قال رؤبة:
إذا الدليلُ اسْتافَ أخلاقَ الطُرُقْ
ثم كثُر استعمالهم لهذه الكلمة حتى سمَّوا البعد مسافةً. والسافُ: كلُّ عَرَقٍ من الحائط. والسافَةُ: أرضٌ بين الرمل والجَلَدِ. والسائفةُ: الرملة الرقيقة.
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٨٬٥٦٥س ف ( و ا ي ء )
سوف ، سفا ، وسف ، أسف ، فأس ، سأف ، سيف ، فسا : ( مستعملة ) .
سوف : أبو العباس عن ابن الأعرابيّ : سافَ يَسُوف سَوْفاً : إذا شَمَّ .
قال : وأنشدنا المفضَّل الضبي :
قالت وقد سافَتْ مِجَذِّ المِرْوَدِ
قال : المِرْوَد : الميل ، ومِجذُّه : طرفه ، ومعناه : أن الحَسناء إذا كحلَتْ عينيْهَا مَسَحت طرفَ المِيل بشفتيها ليَزْدَاد حُمّة ، أي : سواداً .
قال : والسَّوْفُ : الصّبْر ، وأنه
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٩٬١٤٣(باب السين والواو وما يثلثهما)
(سوي) السين والواو والياء أصلٌ يدلُّ على استقامةٍ واعتدالٍ بين شيئين. يقال هذا لا يساوي كذا، أي لا يعادله. وفلانٌ وفلانٌ على سَوِيّةٍ من هذا الأمر، أي سواءٍ. ومكان سُوىً، أي مَعْلَمٌ قد عَلِمَ القومُ الدّخولَ فيه والخروج منه. ويقال أسْوَى الرّجلُ، إذا كان خَلَفُهُ وولدُهُ سَوِيّاً.
وحدَّثنا علي بن إبراهيم القَطّان، عن علي بن عبد العزيز، عن أبي عُبيد، عن الكسائيّ
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٥٥٦- سوف حرف يخصص أفعال المضارعة بالاستقبال، ويجردها عن معنى الحال، نحو: ﴿سوف أستغفر لكم ربي﴾ [يوسف/98]، وقوله: ﴿فسوف تعلمون﴾ [الأنعام/135]، تنبيه أن ما يطلبونه - وإن لم يكن في الوقت حاصلا - فهو مما يكون بعد لا محالة، ويقتضي معنى المماطلة والتأخير، واشتق منه التسويف اعتبارا بقول الواعد: سوف أفعل كذا، والسوف: شم التراب والبول، ومنه قيل للمفازة التي يسوف الدليل ترابها: مسافة، قال الشاعر:
*إذا الدليل
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬٣٢٠س و ف
سوف الأمر إذا قال سوف أفعل.
وسافه سوفاً واستافه: شمه.
قال رؤبة: إذا الدليل استاف أخلاق الطرق وساوفته: شاممته.
وأسافني ريحاً فسفته.
قال: إذا دفن ريحانـاً بمسـك أسفنـه عرانين شما زينـت أعينـاً نجـلا وفلان مضيف مسيف وقد أساف: وقع في ماله السواف بالفتح والضم وهو الفناء.
قال طفيل الغنويّ: فأبل واسترخى به الخطب بعدما أسـاف ولـولا سعينـا لـم يؤبل وفي مثل: " أساف حتى
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٥٬٢٠٢سوف: كلمة معناها التنفيس والتأْخير؛ قال سيبويه: سوف كلمة تنفيس فيما لم يكن بعد، أَلا ترى أَنك تقول سَوَّفْتُه إذا قلت له مرة بعد مَرَّة سَوْفَ أَفْعل؟ ولا يُفْصل بينها وبين أَفعل لأَنها بمنزلة السين في سيَفْعَل. ابن سيده: وأَما قوله تعالى ولسوف يُعْطيك ربُّك فترضى، اللام داخلة فيه على الفعل لا على الحرف، وقال ابن جني: هو حرف واشتقُّوا منه فِعْلاً فقالوا سَوَّفْتُ الرجل تسويفاً، قال: وهذا كما ترى
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٤٥٣* س و ف * * المَسَافةُ * البعد وأصلها من السوف وهو الشم كان الدليل إذا حصل في فلاة أخذ التراب فشمه ليعلم أعلى قصد هو أم على جور ثم كثُر استعمالهم لهذه الكلمة حتى سموا البعد مسافة و * السَّافُ * كل عرق من الحائط قال سيبويه * سَوْفَ * كلمة تنفيس فيما لم يكن بعد ألا ترى أنك تقول * سَوَّفْتُهُ * إذا قلت له مرة بعد مرة سوف أفعل ولا يُفصل بينها وبين الفعل لأنها بمنزلة السين في سيفعل وقولهم فلان يقتات *
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٦٬٨٨٥السوف: الشم، يقال سافه، يسوفه: إذا شمه، ويسافه، لغة فيه.
قال ابن الأعرابي: السوف: الصبر.
وبالضم، والسوف كصرد: جمعا سوفة، بالضم: اسم للأرض، كما يأتي.
والمساف، والمسافة، والسيفة، بالكسر، الأولى والثانية، نقلهما ابن عباد، واقتصر الجوهري على الثانية: البعد، وهو مجاز، يقال: كم مسافة هذه الأرض? وبيننا مسافة عشرين يوما، وكذلك: كم سيفة هذه الأرض، ومسافها? وإنما سمي بذلك لأن الدليل إذا كان في فلاة
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٢٬١٥٣سَافَ الشَّىْءَ
1 سَافَ الشَّىْءَ ذ , aor. يَسُوفُ (S, M, Msb) and يَسَافُ, (M,) inf. n. سَوْفٌ; (S, M, K;) and so ↓ ساوفهُ; (M, TA;) and ↓ استافهُ, (M, Msb, K, *) inf. n. اِسْتِيَافٌ; (S;) [and, accord. to Freytag, ↓ سوّفهُ; but he has not named his authority; if correct, probably having an intensive signification;] He smelled the thing. (S, M, Msb.) A poet says, (Msb,) namely, Ru-beh, (S, M,)
سَافَ الشَّىْءَ 1 سَافَ الشَّىْءَ ذ , aor. يَسُوفُ (S, M, Msb) and يَسَافُ, (M,) inf. n. سَوْفٌ; (S, M, K;) and so ↓ ساوفهُ; (M, TA;) and ↓ استافهُ, (M, Msb, K, *) inf. n. اِسْتِيَافٌ; (S;) [and, accord. to Freytag, ↓ سوّفهُ; but he has not named his authority; if correct, probably having an intensive signification;] He smelled the thing. (S, M, Msb.) A poet says, (Msb,) namely, Ru-beh, (S, M,) أَخْلَاقَ الطُّرُقْ ↓ اـِذَا الدَّلِيلُ اسْتَافَ [When the guide smells the natures of the roads to know whether he be pursuing the right course or deviating therefrom]. (S, M, Msb.) ― -b2- [And hence, He hunted. (Freytag, from the Deewلn el-Hudhaleeyeen.)] -A2- سَوْفٌ is also Syn. with صَبْرٌ. (IAar, K.) You say, of a man, ساف عَلَيْهِ, inf. n. سَوْفٌ, He endured it with patience. (TK.) -A3- سَافَ, (S, M, O, K,) aor. يَسُوفُ (S, O, K) and يَسَافُ, (O, K,) inf. n. سَوْفٌ, (M,) said of a man, (M,) and of cattle, (مَال, M, O, K,) He, or they, perished, or died: (S, M, O, K:) or, said of cattle, they had a murrain occurring among them. (K.) -A4- [سَافَ expl. by Freytag in this art., as though having for its aor. يَسُوفُ, and meaning He smote a person with a sword, is a mistake, caused by a mistranscription (of سُفْتُهُ for سِفْتُهُ) in art. سيف in some copies of the K.]
سوّفهُ 2 سوّفهُ ذ , (S, M, K,) or سوّف بِهِ, (Msb,) inf. n. تَسْوِيفٌ, (S, M, Msb, K,) He said to him time after time سَوْفَ أَفْعَلُ [I will do such a thing]; (S, Msb, TA;) derived from the particle سَوْفَ: (IJ, M:) and hence, (Msb,) he delayed, or deferred, with him; or put him off with promises; syn. مَطَلَهُ; (S, * Msb, K, TA;) saying سَوْفَ أَفْعَلُ; (TA;) or promising to be faithful to his engagement; (Msb;) mostly used in relation to a promise that is not to be fulfilled; as is said by Ibn-Abi1-Hadeed: (MF, TA:) and ↓ ساوفهُ signifies [the same, as is implied in the M, being syn. with] مَاطِلَهُ: see an ex. in a verse cited voce سَوْفَ, last sentence. (TA.) التَّسْوِيفُ is [also expl. as] Syn. with التَّأْخِيرُ [app. as meaning the postponing, putting off, delaying, or deferring, anything]. (TA.) [And it is implied in art. عظب of the TA that it is Syn. with التَّمْرِينُ and التَّصْبِيرُ: so that you say, سوّفهُ عَلَيْهِ, meaning He inured, or accustomed, him to it; and made him to endure it with patience: see سَافَ عَلَيْهِ, above.] ― -b2- You say also, سَوَّفْتُهُ أَمْرِى, meaning I made him (a man) to have the ordering and deciding of my affair, or case, (S, K,) to do what he would: (S:) and so سَوَّمْتُهُ. (TA.) -A2- See also 1, first sentence.
ساوفهُ 3 ساوفهُ ذ : see 1: -A2- and 2. -A3- Also i. q. سَارَّهُ [He spoke, or discoursed, secretly to him or with him; or acquainted him with a secret]. (K.) ― -b2- And ساوف المَرْأَةَ i. q. ضَاجَعَهَا [He slept with the woman in, or on, one bed]. (K.)
اساف 4 اساف ذ , (S, M, K,) inf. n. اـِسَافَةٌ, (TA,) said of a man, (S, M,) His cattle perished, or died: (S, K:) or he had murrain occurring among his cattle: so in a verse of Tufeyl, cited voce اِسْتَرْخَى, in art. رخو. (M.) [Hence,] one says, أَسَافَ حتّّى مَايَشْتَكِى السَّوَافَ, (AA, S, Meyd, K,) or السُّوَافَ, (As, Meyd,) [He had murrain among his cattle until he did not complain of the murrain:] a prov., (Meyd,) applied to him who has become accustomed to casualties; (S, K;) or to him who has become inured to calamities, (A'Obeyd, Meyd, A,) so that he is not impatient of the vicissitudes of fortune. (A'Obeyd, Meyd.) ― -b2- اساف الوَالِدَانِ The two parents lost their child by his death: in which case, the child is said to be ↓ مُسَافٌ; and his father, ↓ مُسِيفٌ; and his mother, ↓ مِسْيَافٌ. (Ibn-'Abbلd, K.) -A2- اسافهُ اللّٰهُ God destroyed him, or took away his life. (M.) ― -b2- اساف الخَرْزَ i. q. خَرَمَهُ [i. e. He spoiled the sewing of the skin, or hide; as when one uses a thick instrument for sewing or perforating, and a thin thong; or as when one rends two stitch-holes into one]. (M.) And اساف الخَارِزُ The sewer of a skin, or hide, perforated, or sewed, in such a manner that the two stitch-holes became rent [into one]. (A'Obeyd, K.)
8 اـِسْتَوَفَ see 1, first and second sentences.
سَافٌ سَافٌ ذ Any row, or course, (S, M, L, K, TA,) [i. e.] a single row, or course, (Mgh,) of bricks, (S, M, Mgh, L, K, TA,) or (so in the Mgh, but in the TA “ and ”) of clay, (Mgh, TA,) of a wall, (S, Mgh, K, TA,) or in a wall, (TA,) or in a building; (M, L, TA;) as also مِدْمَاكٌ: (TA:) pl. of pauc. آسُفٌ [formed by transposition, like آدُرٌ pl. of دَارٌ,] (L,) and سَافَاتٌ: (Mgh:) Lth explains السَّافُ as signifying what is between the سَافَات of the building: its ا is originally و. (TA.) [سَافَةٌ mentioned by Freytag as signifying “ a single series of stones in a wall, ” on the authority of the K, I do not find there, nor in any other lexicon.] -A2- Also A certain bird, that preys. (M.)
سَوْفَ سَوْفَ ذ , for which one also says سَفْ, (M, Mughnee, K,) rejecting the medial radical letter, (M, Mughnee,) and سَوْ, (M, Mughnee, K,) rejecting the final radical, (M, Mughnee,) and سَىْ, (M, Mughnee, K,) rejecting the final radical and changing the medial into ى for the purpose of alleviation [of the utterance], (M, Mughnee,) and accord. to the L سَا, (TA,) is a particle, (IJ, M, K,) denoting inception; (K;) or a word denoting تَنْفِيس, (Sb, S, M, K,) i. e. amplification, because it changes the aor. from the strait time, which is the present, to the ample time, which is the future; (Mughnee voce سَ [q. v.];) i. e., denoting تنفيس with respect to that which has not yet happened; (Sb, S, K;) and postponement; (M;) and is used in terrifying and threatening and promising; (IDrd, K;) or it is a word denoting promising or threatening: (Msb:) it is syn. with سَ accord. to some, or has a larger meaning than this latter accord. to others. (Mughnee.) You say, سَوْفَ أَفْعَلُ [I will do such a thing]. (Sb, S.) And one may not introduce a separating word between it and its verb, [except in a case mentioned in what follows,] because it occupies the place of the س in سَيَفْعَلُ [&c.]. (Sb, S.) [But] it is distinct from سَ by its [sometimes] having ل prefixed to it; as in [the phrase in the Kur xciii. 5], وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى [And thy Lord will give thee, and thou wilt be well pleased]: (Mughnee:) in this phrase, [however,] the ل is [considered as] pre- fixed to the verb, not to the particle: (M:) or the phrase is elliptical, for لَأَنْتَ سَوْفَ يُعْطِيكَ. (Bd.) And it is distinct from سَ in this, that it is sometimes separated [from its verb] by a verb divested of government both as to the letter and the meaning; as in the saying, وَمَا أَدْرِى وَسَوْفَ اـِخَالُ أَدْرِى أَقَوْمٌ آلُ حِصْنٍ أَمْ نِسَآءُ [And I know not, but I shall, I think, know, whether the family of Hisn be a company of men or women]. (Mughnee.) ― -b2- When you desire to make it a subst., [i. e. to use it as a subst.,] you make it to have tenween [when it is indeterminate]. (IDrd, K.) IDrd cites as an ex., اـِنَّ سَوْفًا وَاـِنَّ لَيْتًا عَنَآءٌ [Verily سَوْفَ and verily لَيْتَ are a weariness]: but one reading is اـِنَّ لَوًّا; and another, اـِنَّ لَيْتًا واـِنَّ لَوًّا; and there is no such reading as اـِنَّ سَوْفًا. (O, TA.) One says also, فُلَانٌ يَقْتَاتُ السَّوْفَ [lit. Such a one feeds upon the word سَوْفَ]; meaning (tropical:) Such a one lives by means of things hoped for: (S, K, TA:) and in like manner, مَا قُوتُهُ اـِلَّا السَّوْفُ [lit. His food is not anything but, or other than, the word سَوْفَ]. (A, TA.) ― -b3- In the following verse of Ibn-Mukbil, cited by Sb, بِسَوْفٍ مِنْ تَحِيَّتِهَا ↓ لَوْ سَاوَفَتْنَا سَوْفَ العَيُوفِ لَرَاحَ الرَّكْبُ قَدْ قَنِعَا [Had she put us off with a سَوْفَ as part of her greeting, with the putting off even of such as is affected with dislike, the riders had gone contented], سَوْفَ is put in the accus. case [for مُسَاوَفَةَ, i. e.] as an inf. n. with the augmentation [meaning the augmentative letters] rejected. (M.)
سِيفَةٌ سِيفَةٌ ذ : see مَسَافَةٌ, in two places.
سَوَافٌ سَوَافٌ ذ The [cucumber commonly called] قِثَّآء [q. v.]: (M, K, TA:) so says AHn, (M, TA,) on the authority of Et-Toosee. (TA.) -A2- See also what next follows.
سُوَافٌ سُوَافٌ ذ and ↓ سَوَافٌ; with damm accord. to As, and so, he says, all the names of diseases, as نُحَازٌ and دُكَاعٌ and قُلَابٌ and خُمَالٌ [&c.]; accord. to AA, not so, but with fet-h, and in like manner said 'Omلrah Ibn-'Akeel; (S;) or none relates it with fet-h except AA, and his relation is nought; (IB;) Disease of cattle, and death thereof: (S:) or each signifies death among mankind and cattle: (M:) or the latter, a mortality, or murrain, among camels; or so the former: or the latter, a mortality among mankind and cattle: (K:) and the former, disease of camels; (AHn, M, K;) and so the latter. (K.) One says, وَقَعَ فِى المَالِ سَوَافٌ [or سُوَافٌ] Death [or a murrain] happened among the cattle. (S.)
مَسَافٌ مَسَافٌ ذ The nose: because one smells (يُسَافُ, K, i. e. يُشَمُّ, TA) with it: (K:) so in the Moheet. (TA.) ― -b2- See also مَسَافَةٌ, in two places.
مُسَافٌ مُسَافٌ ذ A child taken from his parents by death: see 4. (Ibn-'Abbلd, K.)
مُسِيفَ مُسِيفَ ذ A man whose cattle have died. (TA.) ― -b2- And A father having lost his child by death: see 4. (Ibn-'Abbلd, K.)
مَسَافَةٌ مَسَافَةٌ ذ [properly A place of smelling: ― -b2- and hence,] (tropical:) Distance; (S, K, TA;) and ↓ مَسَافٌ and ↓ سِيفَةٌ signify the same in this sense [or in others here following]: (K:) [a space, or tract, or an extent, over which one journeys:] a far-extending tract that one traverses: originally a place of smelling of the guides, in order that they may know whether it be far or near, out of the way or in the right way: (A, TA:) or a [desert, or such as is termed] مَفَازَة: (M:) said to be from سَافَ الشَّىْءَ meaning “ he smelled the thing; ” for the guide smells the dust of the place wherein he is; and if he smell the odour of urine and dung of camels, he knows that he [or some other] has traversed it; but otherwise, not: (Msb:) or because the guide, when he is in a desert, (S, M, K,) and has lost his way therein, (M,) smells its dust, (S, M, K,) in order that he may know, (S, K,) or and thus knows, (M,) whether he be in the right way, (S, M, K,) or not: (S, K:) then, by reason of frequency of usage of this word [as meaning “ a place of smelling of the guides ”] it became a term for “ distance: ” (S, K:) pl. مَسَاوِفُ (A, TA) and مَسَافَاتٌ. (Msb.) One says, كَمْ مَسَافَةُ هٰذِهِ الأَرْضِ and ↓ مَسَافُهَا and ↓ سِيفَتُهَا (tropical:) [How long is the distance, or how much is the extent, of this land?]. (TA.) And بَيْنَهُمْ مَسَافَةٌ بَعِيدَةٌ (assumed tropical:) [Between them is a far-extending distance or space]. (Msb.) And بَيْنَنَا مَسَافَةُ عِشْرِينَ يَوْمًا (tropical:) [Between us is the distance, or space, of twenty days]. (TA.) ― -b3- In the following saying of Dhu-rRummeh, it is doubly tropical: وَأَبْعَدُهُمْ مَسَافَةَ غَوْرِ عَقْلٍ اـِذَا مَا الأَمْرُ ذُو الشُّبُهَاتِ عَالَا (tropical:) (tropical:) [And the furthest of them in the extent of the depth of intelligence when the affair, or case, in which are dubiousnesses overcomes and is onerous]. (A, TA.)
مُسَوِّفٌ مُسَوِّفٌ ذ One who does what he will, [as though he said time after time سَوْفَ أَفْعَلُ,] whom no one will make to turn back. (K.) ― -b2- And, with ة, A woman who will not comply with the desire of her husband when he calls her to his bed, and strives with him to repel him in respect of that which he desires of her, and says سَوْفَ أَفْعَلُ: such is said, in a trad., to be cursed. (TA.) ― -b3- Also, with ة, A well (رَكِيَّةٌ) of which one says, Water will be found (سَوْفَ يُوجَدُ) in it: or of which the water is smelt (يُسَافُ), and disliked, and loathed. (Ibn- 'Abbلd, Z, K.) ― -b4- And, without ة, Very patient or enduring. (TA.)
مُسْتَافٌ مُسْتَافٌ ذ A place of smelling, or that is smelt. (O, K.)
مِسْيَافٌ مِسْيَافٌ ذ A mother having lost her child by death: see 4. (Ibn-'Abbلd, K.)
اـِنَّهَا لَمُسَاوِفَةٌ لِلسَّيْرِ اـِنَّهَا لَمُسَاوِفَةٌ لِلسَّيْرِ ذ [app. referring to a she-camel] Verily she is one that has ability for journeying. (M.)
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٧٩٢سَافَ
سَافَ ( w ) U ( n. ac. سَوْف 1 ),
a. Smelt, sniffed.
b. [ 'Ala ], Bore patiently, put up with, supported.
c. A , U ( n. ac. سَوْف 1 ), Was attacked by, died of a murrain.
سَوَّفَ
سَوَّفَ II ,
a. Delayed, deferred, put off, procrastinated; postponed, adjourned.
b. Inured.
سَاْوَفَ
سَاْوَفَ III ,
a. Confided a secret to.
اِسْتَوَفَ
اِسْتَوَفَ VIII ,
a. see I (a) .
سَوْف
سَوْف
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٤٬٣١٠سوف
سَاف - يَسُوفُ - سَوفَ - وَلَسَوفَ - فَسَوفَ
سَاف - يَسُوفُ + الكائن أو الأمر: تأخر وأبطأ عن الوصول في وقت محسوب ومتوقع
سَوْفَ: على وزن " فَعْل": اسم فعل " سَاف - يَسُوفُ": التأخر والإبطاء والوقوع في مستقبل أبعد من المتوقع: وهو كذلك يعمل عمل فعل مساعد
سَوْف + فعل: فعل مساعد لفعل آخر يأتي بعده ، فيزيد فيه:
1) دلالة التأكيد والحتم من جهة
2)
الجذور المجاورةالمجاورة: ٤٦ (الإجمالي: ١٨٢)
- علم
الآيات المشتركة: ٢٠ · Dağın sivri noktası demektir
- مكن
الآيات المشتركة: ٤ · Kevn tepe demektir
- أتي
الآيات المشتركة: ١١ · Etve çardağa doğru suyu getiren kanaldır
- متع
الآيات المشتركة: ٤ · Mut’a, üzerine ev eşyasını konduğu yüksekçe yer; sonra…
- أجر
الآيات المشتركة: ٤ · (EaCR) “Acur” tuğla demektir
- رضي
الآيات المشتركة: ٣ · Radiy : Rda (re,dat,ayn) memede biberon, süt
- خزي
الآيات المشتركة: ٢ · Hizy (hı, ze) : Dikenli çalı demektir
- صلي
الآيات المشتركة: ٢ · Ona yaslanırlar
- قرر
الآيات المشتركة: ٢ · Küçük derelerin toplanıp durgunlaştığı göldür
- يسر
الآيات المشتركة: ٢ · “Yüsr” sol kol; “u’sr”, yanın ayna dönüşmesi ile solak…
- دين
الآيات المشتركة: ٣ · Dane, inek yavrusuna denir
- ردد
الآيات المشتركة: ٢ · “Ridde” devenin memesinden doğumdan önce gelen süttür
الآيات التي ورد فيها(٤٢)
وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ عُدْوَانًا وَظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَارًا وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا
-ecek
فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ وَمَنْ يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا
-ecek
… بَيْنَ النَّاسِ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا
-ecek
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ …
-ecek
فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
-ecek
قُلْ يَاقَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ تَكُونُ لَهُ عَاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ
-ecek
قَالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هَذَا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْهَا أَهْلَهَا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
-ecek
… تَرَانِي وَلَكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ …
-ecek
… الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ إِنْ شَاءَ إِنَّ اللَّهَ …
-ecek
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُقِيمٌ
-ecek
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | سوف |
| Yapı | Edat veya işlev sözü |
| Özel Durum | Ecvef |
| Bağlamsal Yakın Kökler | سين, أخر, أجل |
| Zıt Kök | عجل |
| Çekirdek Özet 1 | İki nokta arasına mesafe koyma, koklayarak uzaktaki izi ve menzili yoklama |
| Çekirdek Özet 2 | Muzari fiili geniş ve kesinleşmiş bir geleceğe hasrederek nihai akıbeti bildirme |
| Çekirdek Özet 3 | Eylemin sonucunu mühlet ve vadeye bağlayarak zamana yayma ilkesi |
| Kritik Hata Riski | İfadeyi alelade bir gecikme sanıp vadin ve tehdidin kesinliğini gözden kaçırmak |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| س | diken, destek; tutunma, dayanma, koruma | Bir hat üzerinde tutunarak ileriye doğru yönelme ve süreci devam ettirme direnci |
| و | çengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturma | İki zaman veya durum arasında bağ kurma, mesafeyi uzatma ve birbirine ekleme |
| ف | ağız; söz, açıklık, kenar | Nefes alma, koklama, aralık bırakma ve sözel olarak vaatte bulunma |
| سوف | İki durum arasında bağ kurarak ileriye doğru uzanma, nefes payı bırakarak mesafeyi ve neticeyi bekleme hareketi |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Çöl kılavuzunun doğru yolda olup olmadığını ve mesafeyi anlamak için toprağı koklaması; hayvanların telef olması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Ru'be b. el-Accâc'ın recezinde kılavuzun menzil tayini için toprağı koklaması anlamında geçer: إذا الدليل استاف أخلاق الطرق |
| Erken Arapça kullanım | İbn Mukbil'in beytinde erteleme ve umut verme anlamında yer alır: لو سافتنا بسوف من تجنبها / سوف العيوف لراح الركب قد قنعوا |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça سوف edatı ve kök ailesi, Sami dillerinde zaman aralığı, sınır ve tükeniş bildiren fonetik hatlarla doğrudan irtibatlıdır. Klasik Arap dilbiliminde muzari fiili geleceğe tahsis eden bir nefeslendirme ve tehir harfi olarak tarif edilen kelime, fiziksel kök tabakasında koklayarak mesafe tayin etme ve iki sınır arasındaki açıklıkla bağlantılıdır. Nitekim İbranicede sôf "son, nihayet, bitiş" ve sûf "sona ermek, tükenmek" kökleri ile Süryanicede sawpā "uç, nihayet, sınır" sözcükleri, Arapçadaki helak ve sürünün son bulması anlamına gelen suvaf ve bir işi nihai vaktine erteleme demek olan tesvif kavramlarıyla ortak bir semantik zemini paylaşır. Arap dilinde edatlaşan bu unsur, fiilin bildirdiği hadiseyi anlık olmaktan çıkarıp nihai vadeye ve kaçınılmaz sona raptetmiştir.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Koklama, mesafe tayini ve erteleme | Çöl kılavuzunun toprağı koklayarak menzil belirlemesinden zaman aralığı koymaya ve gelecek zaman edatına evrilmiştir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice sôf ve Süryanice sawpā | Telef olma ve işi sona erteleme anlamları, Kuzeybatı Sami dillerindeki nihayet ve son kökleriyle koşuttur | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Belirgin bir Afroasyatik dışı soydaşlık tespit edilmemiştir | Veri bulunamadı |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Brown-Driver-Briggs.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| سوف | Anlamlı | Koklamak, aralık bırakmak, ertelemek | Kılavuzun toprağı koklaması, gelecek zaman edatı ve malın telef olması | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| سفو | Anlamlı | Rüzgarın tozu savurması, hafiflik | Rüzgarın toprağı uçurması ve aklın hafifleşmesi | Kur'an'da geçmez |
| وسف | Anlamlı | Derinin soyulup dökülmesi | Semiren hayvanda veya hastalıktan derinin pul pul olması | Kur'an'da geçmez |
| وفس | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
| فسو | Anlamlı | Sessizce gaz çıkarmak | Gazın ses çıkarmadan yavaşça ve aralıkla yayılması | Kur'an'da geçmez |
| فوس | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| سوف | Merkez | Gelecek zaman, mühlet ve nihai vade | Eylemin neticesini zamana yayarak geniş vadede kesin kılma | Vadin veya tehdidin tahakkukunu zamana yayarak bildirir |
| سين | Komşu | Yakın gelecek ve vuku | Eylemin daha dar ve yakın bir zaman diliminde gerçekleşmesi | سوف geniş vade bildirirken bu harf yakın geleceğe yöneliktir |
| أخر | Komşu | Geriye bırakma ve tehir | Bir hadiseyi vaktinden sonraya erteleme eylemi | Eylemi doğrudan geciktirmeyi anlatır, edat değildir |
| أجل | Komşu | Belirlenmiş süre ve sınır | Bir şey için takdir edilen sürenin son hududu | Sürenin sınırını belirtir; سوف o sınıra doğru akışı kurar |
| عجل | Zıt | Acele etme ve öne alma | Vakti gelmeden hadiseyi hemen isteme ve aralığı yok sayma | Araya vade koymanın aksine zaman aralığını sıfırlamaya çalışır |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | سوف | Gelecek zaman ve mühlet edatı | Fiili geniş geleceğe bağlar; vaat ve tehdit içerir | Kesin |
| Latince | Olim, aliquando | Bir gün, nihayetinde | Geniş gelecekteki gerçekleşmeyi karşılar; edat işlevini tam yansıtmaz | Güçlü |
| İngilizce | Shall, will eventually | Er ya da geç gerçekleşecek olma | Gelecek zamanı nihai ve kaçınılmaz bir vade boyutuyla ifade eder | Güçlü |
| Almanca | Werden, dereinst | Gelecekte vuku bulmak | Eylemin ileride kesinlikle gerçekleşeceğini anlatan zaman yapısıdır | Güçlü |
| Fransızca | Finira par, dans l'avenir | Nihayetinde yapacak olmak | Aradaki sürenin ardından kaçınılmaz sonuca ulaşmayı belirtir | Güçlü |
المصدر Lane’s Lexicon, Oxford Latin Dictionary.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| سَوْفَ | Tehdit ve kaçınılmaz ceza | İnkarcıların dünyada mühlet alsa da ahirette cezalandırılacağı bağlamlar (örnek: Nisâ 4:30, Nisâ 4:56, Tekâsür 102:4) |
| سَوْفَ | İlahi lütuf ve müjde | Müminlere ve peygambere nihai mükâfatın verileceği bağlamlar (örnek: Nisâ 4:146, Duhâ 93:5, Leyl 92:21) |
| سَوْفَ | Hakikatin açığa çıkması | İnkarcıların alaya aldıkları gerçekleri ileride anlayacakları bağlamlar (örnek: En'âm 6:135, Şuarâ 26:49) |
| سَوْفَ | İstiğfarı uygun vakte tehir etme | Hz. Yakub'un oğullarına ileride dua edeceğini bildirmesi (örnek: Yûsuf 12:98) |
| سَوْفَ | Dünyevi rızık ve genişleme vaadi | Müminlerin yokluk endişesine karşı gelecekte zengin kılınacakları vaadi (örnek: Tevbe 9:28) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Vaad ve vaîd nazariyesi | Cezanın dünyada hemen verilmeyip ertelenmesinin ilahi adalet ve mühlet verme ile izahı | İhmal değil imhâl ve vadin kesinliği |
| Fıkıh | Borcun tecili ve akitler | Borçlunun ödemeyi sürekli geciktirmesinin hükmü ve meşru vade sınırları | Haksız yere erteleme yasağı |
| Tefsir | İstikbal harflerinin belagatı | Edatın yakınlık-uzaklık farkından ziyade tehdit veya vaadin ağırlığını bildirmesi | Vadin ağırlığı ve tenfîs |
| Hadis | Amellerde gevşeklik | Tövbeyi ve salih amelleri sonraya bırakma tavrının yerilmesi | Aldatıcı erteleme ve gevşeklik |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Ahlaki sorumluluk ve ahiret | İmtihan mühleti ve nihai hesap | Sonucu vadeye yayarak iradeyi sınamak | İlahi vaadin gecikmesi insanın hür iradesiyle imtihanını tamamlaması içindir | Kesin |
| İlmi | Neden-sonuç zinciri | Süreç zamansallığı ve olgunlaşma | Sebeplerin neticeye dönüşmesi için gereken süreyi kurmak | Kanunlar dairesinde her hadisenin ancak belirli bir zaman aralığında kemale ermesidir | Güçlü |
| Siyasi | Yönetim ve strateji | Stratejik sabır ve tehir | Hamleleri fevri yapmayıp doğru vakti beklemek | Düşmana karşı aceleyle değil, neticesi kesin vade gözetilerek tavır alınmasıdır | Güçlü |
| İktisadi | Ticaret ve finans | Vadeli işlem ve yatırım | Sermayenin zamana yayılarak değer üretmesini sağlamak | Anlık kazanç yerine emeğin ve yatırımın gelecekte semere vermesini temin eder | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Gecikmeli sistemler ve asimptotik sınır | Sisteme uygulanan girdinin etkisinin belirli bir zaman farkından sonra kesin duruma ulaşmasıdır | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Geciktirilmiş doyum | Bireyin anlık hazzı erteleyerek gelecekteki daha yüksek ve kalıcı hedefe yönelmesidir | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Edatı yalnızca nötr bir gelecek zaman eki sayarak taşıdığı mühlet, vad ve tehdit boyutunu yok saymak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da edat, ilahi adaletin aceleye getirilmeden kemal üzere tecelli edeceğini bildiren bir güven teminatıdır |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Cezanın gecikmesini ihmal veya yokluk sanıp ilahi adaletten şüphe etmek ya da tövbeyi rehavetle sürekli ötelemek |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | İnsanın anlık beklentisi ile ilahi iradenin hikmete dayalı zamanlaması arasındaki ilişkiyi kurar |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İnkarcıların acele azap taleplerine verilen cevaplarda ve müminlere zafer müjdelenen vahiylerde belirleyicidir |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Sonucun hemen tezahür etmemesini vaadin iptali zanneden aceleci insan algısını düzeltir |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamKılavuzun yolun mesafesini anlamak için toprağı koklaması; araya zaman ve nefes payı koyma.
- Soyut anlamEylemin hükmünü geniş bir geleceğe yayarak mühlet verme ve vaat edilen neticeyi kaçınılmaz kılma.
- Sistematik karşılıkBir hadisenin sonucunu hemen üretmeyip belirli bir zaman farkının ardından kesin bir çıktıya ulaştıran ilahi tenfîs yasası.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde mevcut andaki durumu veya eylemi, araya giren mühlet ve zaman mesafesini, ise vadesi geldiğinde ortaya çıkacak olan nihai neticeyi gösterir. şartı sonucun anlık olmadığını, araya nefes ve tehir payı girdiğini belirtir. ifadesi ise vaat edilen vadesine ulaşıldığında sonucun gerçekleşme olasılığının kesinliğini ve ilahi vaadin sarsılmazlığını simgeler.