وجه
و - ج - ه
جذر- الورود: ٧٨
- الآيات: ٧١
- الصيغ: ٣٢
- المعاجم: ١٢
Yüz demektir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٢)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Yüz demektir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٢٬٠٩٧باب الهاء والجيم ووايء معهما
ه ج و،ه و ج، ج ه و، وه ج، ج و ه، و ج ه، ه ي ج، ه ج أ مستعملات هجو: هجا يَهجو هجاءً، ممدود: وهو الوقيعة في الأشعار. والهجاء، ممدود: تَهْجيةُ الحروف، تقول: تَهَجَّأْتُ وتهجيتُ بهمز وتبديل.
هوج:
الهَوَج: مصدر الأهوج، وهو الأحمق. ويُقال للشُّجاع الَذي يَرْمي بنفسه في الحَرْب: أهوج. والطُّوالُ إذا أفرط في طُوله: أَهْوَجُ الطّول. والهوجاء: النّاقة السّريعة لا تتعاهد مواضع
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٩٧٠الوَجْهُ معروف، والجمع الوُجوهُ. والوجْهُ والجِهةُ بمعنًى، والهاء عوضٌ من الواو. ويقال: هذا وَجْهُ الرأي، أي هو الرأي نفسه. والاسم الوِجْهَةُ والوُجْهَةُ بكسر الواو وضمها. والمُواجَهَةُ: المقابلةُ. ويقال: قعدتُ وُجاهَكَ ووِجاهَكَ، أي قبالتك. واتَّجَهَ له رأيٌ، أي سَنَح. وقعدتُ تُجاهَكَ وتِجاهَكَ، أي تلقاءك. وتَجَهْتُ إليك أَتْجَهُ، أي تَوَجَّهْتُ. ووَجَّهْتُهُ في حاجةٍ، ووَجَّهْتُ وجهي لله
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٥٬١٠١(باب الواو والجيم وما يثلثهما)
(وجح) الواو والجيم والحاء. كلمةٌ تدلُّ على سَتر شيءٍ لشيء. وكلُّ ما استَتَرتَ به وِجاح ووَجاح([1]). ويقال الوجاح: الشَّخص([2])، لأنَّ كلَّ شخصٍ يستُر ما وراءه. ومنه: حفَرتُ حتَّى أوْجَحْت، أي بلغت الصَّفا. والصَّفا يستُر ما تَحتَه ويمنعُه.
(وجد) الواو والجيم والدال، يدلُّ على أصلٍ واحد، وهو الشي يُلفيه. ووَجَدْتُ الضَّالَّة وِجْداناً. [وحكى بعضُهم: وجَدتُ في الغضَب
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٢٬٣٧٩- أصل الوجه الجارحة. قال تعالى: ﴿فاغسلوا وجوهكم وأيديكم﴾ [المائدة/6]، ﴿وتغشى وجوههم النار﴾ [إبراهيم/50] ولما كان الوجه أول ما يستقبلك، وأشرف ما في ظاهر البدن استعمل في مستقبل كل شيء، وفي أشرفه ومبدئه، فقيل: وجه كذا، ووجه النهار. وربما عبر عن الذات بالوجه في قول الله: ﴿ويبقى وجه ربك ذو الجلال والإكرام﴾ [الرحمن/27] قيل: ذاته.
وقيل: أراد بالوجه ههنا التوجه إلى الله تعالى بالأعمال الصالحة، وقال:
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬٧٠١و ج ه
واجهتُه مواجَهة ووِجاهاً.
ودَاري تُجاه داره.
ووجاه داره وقعدت وجاهك وتجاهك بالضم والكسر فيهما.
ونظروا إليّ بأويجه سوءٍ.
ورجعت إلينا بغير الوجه الذي فارقتنا به.
وتوجّهت إليه ووجّهت " أينما أوجّه ألق سعداً " ووجّهت إليه رسولاً.
وتوجّه جهة كذا ووجهة كذا وجعلته وجهةً لي.
قال ذو الرمة: فأمسين بالحومان يجعلن وجهةً لأعناقهنّ الجديَ أو مطلع النّسر وهبّت الريح من جهة
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ١٢٬٨٩٨الوَجْهُ: معروف، والجمع الوُجُوه. وحكى الفراء: حَيِّ الأُجُوهَ وحَيِّ الوُجُوه. قال ابن السكيت: ويفعلون ذلك كثيراً في الواو إذا انضمت. وفي الحديث: أَنه ذكر فِتَناً كوُجُوهِ البَقَرِ أَي يُشْبِه بَعْضُها بعضاً لأَن وُجُوهَ البقر تتشابه كثيراً؛ أَراد أَنها فِتَنٌ مُشْتَبِهَةٌ لا يُدْرَى كيف يُؤْتَى لها. قال الزمخشري: وعندي أَن المراد تأْتي نواطِحَ للناس ومن ثم قالوا نَواطِحُ الدَّهْرِ لنوائبه.
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٥٤٦* و ج ه * * الوَجْهُ * معروف والجمع * الوُجُوهُ * و * الوَجْهُ * و * الجِهَةُ * بمعنى والهاء عوض من الواو ويقال هذا * وَجْهُ * الرأي أي هو الرأي نفسه والاسم * الوُجْهَةُ * بكسر الواو وضمها و * المُوَاجَهَةُ * المُقابلة و * اتَّجَهَ * له رأي سنح وقعد * تُجَاهَهُ * بضم التاء وكسرها أي تلقاءه و * وَجَهَّهُ * في حاجة و * وَجَّهَ * وجهه لله و * تَوَجَّهَ * نحوه وإليه وشيء * مُوَجَّهٌ * إذا جُعل على
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٤٬٩٩٥: ( *!الوَجْهُ : م ) مَعْروفٌ ؛ ومنه قَوْلُه تعالى : ﴿فأَقِمْ *!وَجْهَكَ للدِّيْن حَنِيفاً﴾ .
( و ) الوَجْهُ : ( مُسْتَقْبَلُ كلِّ شيءٍ ) ؛ ) ومنه قَوْلُه تعالى : ﴿فأَيْنَما تُوَلُّوا فثَمَّ *!وَجْهُ اللَّهِ﴾ ؛ ( ج *!أَوْجُهٌ ) .
( قالَ اللَّحْيانيُّ : ويكونُ *!الأَوْجُهُ للكَثيرِ ، وزَعَمَ أَنَّ في مِصْحفِ أُبيَ *!أَوْجُهِكُمْ مَكانَ *!وُجُوهِكُم .
قالَ ابنُ سِيدَه : أُراهُ يُريدُ قَوْلَه
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٥٬٩١٢٢
2 وَجَّهْتِ سِجَافَتَهُ ذ and سِدَافَتَهُ ; i. e. هَتَكْتِ سِتْرَهُ, i. e. أَخَذْتِ وَجْهَهَا: see arts. سجف and سدف, and جوه, conj. 2.
وَاجَهَهُ
3 وَاجَهَهُ ذ , inf. n. مُوَاجَهَةٌ, He faced him; confronted him; encountered him; met him face to face (S, K, Msb.) He confronted him, accosted him, or encountered him, with speech, or words, or with his face. (Lth, JK, TA.)
أَوْجَهَ
4 أَوْجَهَ
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٣٬٣٦٧وَجَهَ
وَجَهَ
a. [ يَجِهُ ] ( n. ac. وَجْه 1 ), Struck in the face, slapped.
b. Surpassed in dignity.
وَجُهَ
وَجُهَ U ( n. ac. وَجَاْهَة 22t ),
a. Was esteemed.
وَجَّهَ
وَجَّهَ II ,
a. Smoothed, levelled; beautified.
b. Arranged, adjusted.
c. Made honoured; raised, exalted, advanced, promoted.
d. [ Ila ], Turned, went, faced towards.
e. [ acc. & Fī ], Sent about ( affair ).
f.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٣٣٬٢٦٧وجه
وَجُهَ - يَوْجُهُ - وَجِيْه
وَجُهَ - يَوْجُهُ + كائن + على آخرين: يكون وجيهاً عليهم فيسودهم ويوجههم: يكون ذا عز وشرف ورفعة ومكانة وقدر ومنزلة عالية، فيملك الأمر والنهي على آخرين
وجيه: على وزن " فعيل" اسم فاعل مبالغة من " وَجُهَ - يَوْجُهُ ": السيد والرئيس صاحب القدر الرفيع والمنزلة العالية
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " قيادة وسوق آخر
الجذور المجاورةالمجاورة: ١٣٢ (الإجمالي: ٣٤٤)
- شطر
الآيات المشتركة: ٣ · Merkez
- سود
الآيات المشتركة: ٤ · Kararan
- حنف
الآيات المشتركة: ٤ · Hanif eğildiği zaman kırılmayan yaş çalıdır
- غوط
الآيات المشتركة: ٢ · Çukur
- كبب
الآيات المشتركة: ٢ · Yüzüstü sürünen
- نور
الآيات المشتركة: ٩ · Ateş demektir
- نضر
الآيات المشتركة: ٢ · Kalıplanmış (Külçe) altın demektir
- سفر
الآيات المشتركة: ٣ · “Sufur” süpürgedir
- مسح
الآيات المشتركة: ٣ · Mesih
- سجد
الآيات المشتركة: ٦ · Sacid, meyvesinin bolluğundan dolayı dalları veya gövdesi…
- غسل
الآيات المشتركة: ٢ · Su bitkisi
- يوم
الآيات المشتركة: ١٤ · “Yemm” durgun akan su demektir
الآيات التي ورد فيها(٧١)
… تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ …
Yüzün
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ
Yüzün
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ …
Yüzün
وَأَنْ أَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
Yüzün
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
Yüzün
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ
Yüzün
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | وجه |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Misâl ve leff-i mefrûk meyli taşıyan illetli yapı (ilk harf vâv) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | قبل, قصد, يمم |
| Zıt Kök | دبر |
| Çekirdek Özet 1 | Bir varlığın dışa bakan, muhatabı ilk karşılayan ön yüzü ve bir şeye doğrudan yönelme eylemi |
| Çekirdek Özet 2 | Varlığın zâtı, samimi yönelişin nihai hedefi ve bilincin tek bir istikamete kilitlenmesi |
| Çekirdek Özet 3 | Şahsiyetin görünür temsili, toplumsal itibar ve amellerin meşruiyetini belirleyen niyet ekseni |
| Kritik Hata Riski | Kökün yalnızca fiziksel organa veya mecazi bir saygınlığa indirgenerek tevhidî yöneliş ve zât boyutunun ıskalanması |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| وج | Hızlı hareket, öne doğru atılma, bir noktaya çarpma veya kavuşma dürtüsü; nitekim وجب kökünde düşüp yere çarpma veya sabitlenme, وجد kökünde aranan şeye ulaşıp yüz yüze gelme, وجف kökünde kalbin hızla çarpıp öne doğru atılması yer alır. | ه | Açığa çıkma, belirginleşme ve nefes/varlık kazanma imgesi katan he harfi, hareketi fiziksel ve soyut anlamda bir varlığın ön cephesine, yöneldiği istikamete ve dışa dönük kimliğine odaklamıştır. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| و | Çengel, çadır kazığı | İki unsuru birbirine bağlama, rabıta kurma ve yönelişi bir noktaya tutturma işlevi görür. |
| ج | Değnek, deve | Bir amaca doğru gövdesiyle yol alma, ağırlığı bir hedefe doğru taşıma eylemini temsil eder. |
| ه | Kollarını kaldırmış insan | Dikkat çekme, belirme, açığa çıkma ve nefes alarak varlığını muhataba doğrudan sunma imgesidir. |
| وجه | Çengel ile bağlanıp hedefe yönelen ve kendini açıkça ortaya koyan hareket | Bütün benliğin, varlığın ön cephesi ve bilinç bağı üzerinden tek bir hedefe kilitlenerek açığa çıkması ve muhatapla doğrudan karşı karşıya gelmesidir. |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir canlının başının ön kısmı, göz, burun ve ağzın bulunduğu organ; ayrıca bir nesnenin ilk karşılaşılan, öne bakan ve başlangıç teşkil eden cephesi. Doğumda tayın önce iki ön ayağı ve başıyla gelmesi durumuna da bu kökten türetmeyle وَجِيهٌ denir. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şairlerinden nakledilen kullanımda yöneliş ve zât anlamı belirgindir: أستغفِرُ اللهَ ذَنْباً لستُ مُحْصِيَهُ / ربَّ العِبادِ إليه الوَجْهُ والعَمَلُ mısraında kulun yönelişinin ve amelinin doğrudan Allah'a dönük olduğu ifade edilir. |
| Erken Arapça kullanım | Emevî dönemi şairi Zü'r-Rimme, develerin istikamet alışını tasvir ederken فأمسين بالحومان يجعلن وجهة / لأعناقهن الجدي أو مطلع النسر ifadesini kullanarak boyunların çevrildiği yönü ve hedef alınan kutup yıldızını kökün yönelme anlamıyla kaydeder. |
المصدر Kitābü'l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dilleri ailesinde وجه kökü belirgin bir güney ve orta Sami karakteri gösterir. Klasik Arapçada hem yüz organı hem de yönelmek ve cephe almak anlamında merkezî bir kök iken, Kuzeybatı Sami dillerinde (İbranice ve Aramice/Süryanice) fiziksel yüz ve yöneliş kavramı öncelikle p-n-h köküne bağlı türevlerle (İbranice פָּנִים - panim) karşılanır. Buna karşılık Güney Arapça (Saba ve Main yazıtları) ve Habeşçe (Ge'ez) metinlerinde kökün doğrudan soydaşları mevcuttur. Eski Güney Arapçada wgh kökü yönelmek, sınır veya cephe tayin etmek anlamlarında belgelenmiştir. Ge'ez dilinde wagh kelimesi biçim, güzellik ve ön cephe manalarını barındırır. Kökün Afro-Asyatik katmandaki temel devinimi, bir nesnenin veya bedenin muhatapla ilk temas kuran ön yüzeyi ve oradan türeyen istikamet tayinidir. Arapçada bu somut çekirdek zenginleşerek itibar, şeref, yön, hedef ve zât kavramlarının taşıyıcısı haline gelmiştir.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Leslau (Comparative Dictionary of Ge'ez), Biella (Dictionary of Old South Arabian).
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Bir şeyin önünde bulunmak ve ona yönelmek مُقابَلَةُ الشَّيْء | Somut bedensel organdan türeyerek yön, itibar, niyet ve varlığın hakikati olan zât kavramına doğru genişleyen iç türetim. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Güney Sami ve Ge'ez bağlamında wgh biçimleri | Kuzeybatı Sami dillerinde yerini büyük ölçüde pnh köküne bırakırken Güney Sami ve Ge'ez katmanında cephe ve belirginlik anlamını korumuştur. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Belirgin dış ödünçleme bulunmamaktadır | Kök, Afro-Asyatik ailenin iç dinamiklerine ait olup çevre dil ailelerine etki veya onlardan ödünçlenme göstermez. | Belirgin fark tespit edilmedi |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| وجه | Anlamlı | Yüz, ön cephe, yönelmek | Bir varlığın dışa bakan ön yüzü, hedef edindiği yön ve taşıdığı saygınlık. | Hedef kök; Kur'an'da 78 kez geçer. |
| وهج | Anlamlı | Parlamak, alevlenmek, ısı saçmak | Ateşin ve güneşin yoğun ışık ve hararet yayarak görünür olması. | Kur'an'da geçer; yüzdeki parıltı ve açığa çıkma imgesiyle anlamsal akrabalık taşır. |
| جوه | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bağımsız ve işlek bir anlam alanı kaydedilmemiştir. | Kur'an'da geçmez. |
| جهو | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Klasik lügat geleneğinde mühmel veya tali kabul edilmiştir. | Kur'an'da geçmez. |
| هوج | Anlamlı | Hızlı esmek, düşüncesizce atılmak | Rüzgârın şiddetle esmesi ve canlının kontrolsüzce bir yöne hücum etmesi. | Kur'an'da geçmez; yönelişin ölçüsüz ve sarsıcı biçimidir. |
| هجو | Anlamlı | Ayıplamak, yermek, harfleri tek tek saymak | Birinin kusurlarını yüzüne vuracak şekilde şiirle yermek veya kelimeyi hecelemek. | Kur'an'da geçmez; doğrudan muhatabın yüzüne kusur isnat etme bağı bulunur. |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| وجه | Merkez | Yüz, yön, yönelme | Bütün benliği temsil eden ön cephe ile bir hedefe bilinçli ve doğrudan odaklanmayı ifade eder. | Hem organı hem zâtı hem de istikameti aynı anda karşılar. |
| قبل | Komşu | Ön taraf, karşılama | Bir şeye karşı durmayı veya zaman/mekân olarak önceliği vurgular; benliğin tümünü değil ön konumu öne çıkarır. | Karşı karşıya gelme ve kabul etme boyutu baskındır. |
| قصد | Komşu | Amaçlama, orta yol | Bir hedefe sapmadan yönelmeyi ve ölçülü olmayı anlatır; yüz veya organ imgesi barındırmaz. | Doğrudan irade ve niyet kararlılığına odaklanır. |
| يمم | Komşu | Kastetmek, niyetlenmek | Belirli bir kaynağa yönelip orayı hedef almayı ifade eder; arayış ve kast boyutu öndedir. | Genellikle yokluk anında bir çareye yönelmeyi anlatır. |
| دبر | Zıt | Arka, geri dönme | Varlığın arkasını, sonunu ve bir şeyden yüz çevirip arkasını dönmeyi temsil eder. | Yüz yüze gelmenin ve yönelmenin tam karşıtıdır. |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | وجه | Yüz, yön, zât | Bedenin ön kısmı, yönelinen istikamet, itibar ve varlığın özü. | Kesin |
| Latince | facies, vultus, directio | Çehre, görünüş, yönelim | Facies biçim ve dış yüzü, vultus yüz ifadesini verir; kökün niyet ve zât boyutunu tam karşılamaz. | Güçlü |
| İngilizce | face, countenance, orientation, aspect | Yüz, çehre, yönelim, cihet | Face organı, orientation yönelişi, aspect ciheti karşılar; kökün zât anlamı dışarıda kalır. | Güçlü |
| Almanca | Gesicht, Antlitz, Ausrichtung | Yüz, çehre, yöneliş | Gesicht fiziksel yüzü, Antlitz daha saygın çehreyi, Ausrichtung istikameti verir. | Güçlü |
| Fransızca | visage, face, orientation | Yüz, çehre, yöneliş | Visage ve face organ ve görünüşü karşılar; ontolojik zât derinliğini tek başına vermez. | Güçlü |
المصدر Lewis & Short (Latin Dictionary), Oxford English Dictionary, Grimm (Deutsches Wörterbuch).
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| وَجْه / وُجُوه | İnsanın fiziksel yüzü ve organı | Abdest ibadeti ve bedensel arınma bağlamında; Mâide 5:6, Nisâ 4:43. |
| وَجْه / وُجُوه | Ahiretteki psikolojik durumun yansıması | Mahşer günü yüzlerin kararması, ağarması, zillet veya sevinç bürümesi bağlamında; Âl-i İmrân 3:106, Kıyâme 75:24, Abese 80:38. |
| وَجَّهْتُ / وَجِّهْ | İradeyi ve zihni tek istikamete kilitlemek | Tevhid inancına tam teslimiyet ve kıbleye yönelme emri bağlamında; En'âm 6:79, Rûm 30:30, Bakara 2:144. |
| وَجْهُ اللَّهِ | Allah'ın zâtı, rızası ve kabulü | Yapılan infakın ve amellerin yalnızca O'nun rızasına tahsis edilmesi ve O'ndan başka her şeyin yok olacağı bağlamında; Bakara 2:115, Kasas 28:88, İnsân 76:9, Rahmân 55:27. |
| وَجِيه | Saygın, itibarlı, şerefli kişi | Peygamberlerin toplum nezdinde ve Allah katındaki yüce makamı bağlamında; Âl-i İmrân 3:45, Ahzâb 33:69. |
| وِجْهَة | Yönelinen hedef, gaye, odak noktası | Her topluluğun benimsediği bir kıblesi ve istikameti bulunması bağlamında; Bakara 2:148. |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Haberi sıfatlar ve tenzih | Ayetlerde geçen وَجْهُ اللَّهِ ifadesinin cisimleşme vehminden arındırılarak zât, rıza veya bekâ olarak tevil edilmesi tartışması. | Varlığın hakikati, ilahi zât ve aşkınlık. |
| Fıkıh | İbadetlerin ifası ve niyet | Namazda Kâbe'ye yönelmenin (istikbâl-i kıble) ve abdestte yüzün yıkanmasının sınırlarının tespiti. | Fiziksel sınırların ve bedensel istikametin kesinleşmesi. |
| Tefsir | Mecaz ve belagat tahlilleri | Yüzün zikredilip bütün insanın kastedilmesi (cüz-küll alakası) ve ahiretteki ruh hallerinin yüze yansıması. | Bütüncül şahsiyet ve iç dünyanın dışa vurumu. |
| Hadis | Ahlak, niyet ve uhrevi müjdeler | İki yüzlülük yasağı (zü'l-vecheyn) ve müminlerin kıyamette abdest izlerinden ötürü yüzlerinin parlaması rivayetleri. | İhlas, dürüstlük ve nuraniyet temsili. |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid ve kulluk | İhlas ve istikamet | Bilinci ve ibadeti sahte otoritelerden arındırıp tek merkeze bağlama. | Kişi yönünü tek bir ilaha çevirerek varoluşsal parçalanmışlıktan kurtulur. | Kesin |
| İlmi | Metodoloji ve epistemoloji | Hipotez ve araştırma gayesi | Zihni belirli bir hakikat problemine odaklayıp yöntemli kılma. | Bilimsel arayışın dağılmasını engelleyerek araştırmaya net bir istikamet verir. | Güçlü |
| Siyasi | Hukuk düzeni ve meşruiyet | Ortak toplumsal gaye ve anayasal kıble | Toplumun ortak hedefini ve temsil kabiliyetini inşa etme. | Her toplumun bir vechesi vardır; birlik bu ortak yönelişle sağlanır. | Güçlü |
| İktisadi | Üretim ve bölüşüm etiği | Nihai gaye ve niyet meşruiyeti | İktisadi faaliyetlerin sırf kâr için değil ilahi rıza ve amme faydası için yapılması. | İnfakın yalnızca Allah rızası için yapılması sermayeyi ahlakileştirir. | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Vektör uzayında yönelim ve norm | Bir vektörün büyüklüğü kadar uzaydaki doğrultusu ve yönünün sistemi belirlemesi gibi, amel de yöneldiği merkezle anlam kazanır. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Sosyolojide toplumsal itibar ve kimlik inşası | Bireyin toplumla temas kurduğu yüzü, edindiği prestij (vech/câh) ve kamusal alandaki görünür şahsiyeti. | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün yalnızca kafatasının ön kısmındaki anatomik organa veya sadece sosyolojik bir saygınlık göstergesine indirgenmesi. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kökün fiziksel organdan başlayarak şahsiyetin bütününe, varlığın öz zâtına, zihinsel ve kalbî istikamete kadar uzanan çok boyutlu semantik alanı. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerde geçen ilahi zâta dönük ifadelerin antropomorfik şekilde cisimleştirilmesi veya ibadetlerdeki istikamet şartının sırf mekanik bir duruşa indirgenerek niyet ruhunun kaybedilmesi. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın temel davası olan tevhidi, insanın bütün varlığıyla (yüzüyle) tek bir merkeze yönelmesi ve amellerini sırf Allah'ın zâtına tahsis etmesi ekseninde inşa ettiği için merkezîdir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Kıble tayini ayetlerinde, ihlas ve infakın anlatıldığı ahlak pasajlarında, ahiret sahnelerindeki yüz tasvirlerinde ve ilahi bekâyı anlatan zât ayetlerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | İbadetin şekli bir yönelmeden ibaret olduğu zannını yıkar; amelin değerinin ancak yönelinen mercinin aşkınlığıyla (Allah'ın rızasıyla) meşruiyet kazanacağını öğretir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamCanlının başının ön cephesi, muhataba ilk bakan organı ve bir şeyin ön yüzü.
- Soyut anlamBir hedefe kilitlenme kararlılığı, şahsiyetin hakikati, toplumsal itibar ve aşkın zât.
- Sistematik karşılıkDağınık güçleri ve niyetleri tek bir istikamete toplayarak amele değer katan yönelim vektörü.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde kökün temsil ettiği yönelmiş ve gerçekleşmiş nihai şahsiyeti, bireyin yöneliş iradesini, bu iradenin saflaşma ve birleşme derecesini, tek bir istikamete kilitlenmiş birim yön vektörünü, ise yönelinen aşkın zâtı ve hedefi temsil etmektedir. Model, bir eylemin kıymetinin ancak doğru bir istikamete yönelmekle kemale ereceğini sembolize eder.