Kalem 68:29
القلمAYETNotlarım
⌘/Ctrl + Enter ile kaydet
Ayet metni
SöyledilerقَالُواKök: قول · sîga sayfasıKalıp: فَعَلُواSöyledilerSübhanسُبْحَانَKök: سبح · sîga sayfasıKalıp: فُعْلَانَSübhanBizim terbiyecimizرَبِّنَاKök: ربب · sîga sayfasıKalıp: فَعْلِنَاBizim terbiyecimizKesinlikle bizإِنَّاKök: أن · sîga sayfasıKalıp: إِنَّنَاKesinlikle bizOldukكُنَّاKök: كون · sîga sayfasıKalıp: فَعَلْنَاOldukZalimlerظَالِمِينَKök: ظلم · sîga sayfasıKalıp: فَاعِلِينَZalimler
Meal(IK)
Dediler ki: Tesbih ederiz Seni Rabbımız, gerçekten biz, zalimlerden olmuşuz.
Diğer mealler (9)
- DI
- «Rabbimizi tenzih ederiz; doğrusu biz yazık etmiştik» dediler.
- DV
- Rabbimizi tesbih ederiz; doğrusu biz (kendi kendimize) yazık etmişiz, dediler.
- E0
- Sübhansın ya rabbena! Dediler: bizler doğrusu zalimlermişiz
- E1
- Onlar: «Rabbimiz Seni tenzih ederiz, doğrusu bizler zalimlermişiz!» dediler.
- E2
- «Rabbimizi tesbih ederiz, doğrusu biz zalimler imişiz.» (dediler).
- FK
- Rabbimizi tesbih ederiz, doğrusu biz kendi kendimize zulüm etmişiz dediler.
- ON · 29–30. ayetlerin birlikte meali
- Dediler ki: «Ey Rabbimiz! Seni tesbih (tenzih) ederiz, muhakkak ki, biz zalim kimseler olduk.» Artık birbirlerine dönerek birbirlerini levme başladılar.
- SY · 29–30. ayetlerin birlikte meali
- Bunun üzerine «Sübhansın ya Rabbenâ, her türlü noksandan uzaksın! Doğrusu biz kendimize zulmetmişiz!» deyip, birbirlerini kınamaya başladılar.
- TK
- Dediler ki: «Rabbimiz, seni tesbih eder-yüceltiriz; gerçekten bizler zalim olanlarmışız.»