برق
ب - ر - ق
KÖK- 11 geçiş
- 11 ayet
- 9 sîga
- 12 sözlük
Berg parlak taş demektir. Sonra şimşek anlamına gelmiştir. Şimşektir. Parlak taş ve parlak kılıç için kullanılmıştır, sonra da şimşeğe isim olmuştur. Atlas ipek kumaş demektir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(12)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Berg parlak taş demektir. Sonra şimşek anlamına gelmiştir. Şimşektir. Parlak taş ve parlak kılıç için kullanılmıştır, sonra da şimşeğe isim olmuştur. Atlas ipek kumaş demektir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR5.065 harfالقاف والراء والباء معهما
ق ر ب، ر ق ب، ب ر ق، ر ب ق، ق ب ر، ب ق ر كلهن مستعملات قرب: القَرَبُ أن يرعى القوم بينهم وبين المورد وهم يسيرون بعض السير حتى إذا كان بينهم وبين الماء عشية أو ليلة عدلوا فقربوا، وهم يقربون قرباً، واقربوا إبلهم، وقربت الإبل.
وحمار قارب يطلب الماء، قال:
قد قدموني لإقرابٍ وإصدار
وقال:
هاج الصوادي والحزان فاندلقـت وانقض سابقها الحادي لها القَرِبُ
والعانة القَواربُ: هي
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.722 harfبَرَقَ السيف وغيره يَبْرُقُ بُروقاً، أي تلألأ. والاسمُ البَريقُ. والبَرْقُ: واحد بُروقِ السحاب. يقال بَرْقُ الخُلَّبِ، وبَرْقُ خُلَّبٍ بالإضافة، وبَرْقٌ خُلبٌ بالصفة، وهو الذي ليس فيه مطر. ويقال رعدت السماء وبَرَقَتْ بَرَقاناً، أي لمعتْ. ورَعَدَ الرجل وبَرَقَ، أي تهدَّدَ. ورَعَدَتِ المرأة وبَرَقَتْ، أي تَزيَّنتْ. وأرعد القوم وأَبْرَقوا، أي أصابهم رعدٌ وبَرْقٌ. وأَبْرَقَ الرجلُ، إذا لَمَعَ بسيفه.
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR21.612 harfق ر ب
قرب ، قبر ، رقب ، ربق ، برق ، بقر : مستعملات .
قرب : قال الليث : القَربُ : أن يَرعَى القومُ بينهم وبين المَورِد ، وفي ذلك يسيرون بعضَ السير ، حتى إذا كان بينهم وبين الماء ليلةٌ أو عشيةٌ عجَّلوا فقَربوا يَقربُون قُرْباً ، وقد أقرَبوا إبلَهم ، وقَرَبَت الإبل .
قال : والحِمارُ القارب والناقة القوارب ، وهي التي تَقرُب ، أي : تعجّل ليلةَ الوُرود . قال : والقارب الذي يَطلب الماء .
وقال أبو سعيد :
ق ر ب قرب ، قبر ، رقب ، ربق ، برق ، بقر : مستعملات . قرب : قال الليث : القَربُ : أن يَرعَى القومُ بينهم وبين المَورِد ، وفي ذلك يسيرون بعضَ السير ، حتى إذا كان بينهم وبين الماء ليلةٌ أو عشيةٌ عجَّلوا فقَربوا يَقربُون قُرْباً ، وقد أقرَبوا إبلَهم ، وقَرَبَت الإبل . قال : والحِمارُ القارب والناقة القوارب ، وهي التي تَقرُب ، أي : تعجّل ليلةَ الوُرود . قال : والقارب الذي يَطلب الماء . وقال أبو سعيد : يقول الرجل لصاحبه إذا استحثَّه : تقرَّبْ ، يقول : اعجلْ ، سمعتُه من أفواههم . وأنشد : يا صاحبَيّ تَرحَّلاَ وتَقَرَّبا فلقد أَنى لمسافِرٍ أن يَطْرَبا أبو عبيد : إذا خَلَّى الراعي إبله إلى الماء وتركها في ذلك ترعَى ليلتئذٍ فهي ليلة الطَّلَق ، فإن كانت الليلةَ الثانية فهي ليلة القَرَب ، هو السوْق الشديد . وقال الأصمعيّ : إذا كانت إبلهم طوالق قيل : أطلَقَ القومُ فهم مُطْلِقون ، وإذا كانت إبلُهم قَوارب ، قالوا : هم قاربون ، ولا يقالُ مُقْرِبون ، وهذا الحرف شاذّ . وقال أبو زيد : أقربتُها حتى قَرِبتْ تَقربُ . وقال لبيد : إحدى بني جعفرٍ بأرضهِم لم تُمْسِ مِنّي نَوْباً ولا قَرَبا شمر عن ابن الأعرابيّ : القَرَب والقَرْب واحد في بيت لبيد . وقال أبو عمرو : القَرَب في ثلاثة أيام أو أكثر . ثعلب عن ابن الأعرابي يقال : ما لَه هاربٌ ولا قاربٌ ، أي : ما له واردٌ يَرِدُ الماء ولا صادرٌ يصدُر عنه . الليث : القارِب : سفينة صغيرة تكون مع أصحاب السُفن البَحْرية تستخفّ لحوائجهم والجميع القَوارب . والقِراب للسَّيف والسكِّين . والفِعل أن تقول : قَربْتُ قِراباً ، ولغة أقربتْ إقراباً . قلت : قِراب السيف شِبه جراب من أَدَم يَضَع الراكب فيه سيفه بجفْنِه ، وسَوْطه ، وعصاه ، وأداةً إن كانت معه . وقال شمر : أقربتُ السيفَ : جعلتُ له قراباً ، وقَرَبْتُه : جعلتُه في القراب . وقال الليث : القراب : مقاربة الشيء ، تقول : معه ألفُ درهمٍ أو قِرابُه ، ومعه مِلءُ قَدَح ماءٍ أو قِرابه . وتقول : أتيتُه قرابَ العَشيّ أَو قِراب اللَّيل . وتقول : هذا قَدحٌ قَربانُ ماءً ، وهو الذي قد قَاربَ الامتلاء . ونحو ذلك قال الكسائيُّ فيما روى عنه أبو عبيد . الليث : القُرَب : نَقيض البُعْد . والتقرب : التدني إلى شيء ، والتوصل إلى إنسانٍ بقُرْبةٍ أو بحقَ . والاقتراب : الدُنُوّ . وقال الله جلّ وعزّ : ( وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَىْ ءْادَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَاناً فَتُقُبِّلَ ) ( المائدة : 27 ) . وقال في موضع آخر : ( إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ) ( آل عمران : 183 ) . وكان الرجلُ إذا قرّب قرباناً سَجَد لله ، وتنزل النار فتأكل قُربانه ، فذلك علامةُ قَبول القُرْبان ، وهي ذبائح كانوا يذبحونها . وقال الليث : القُرْبان : ما قربتَ إلى الله تبتغي بذلك قُربة ووسيلة . أبو العباس : قربت منك أقرب قرباً ؛ وما قربتُكَ ؛ ولا أقرَبك قُرباناً . وقرِبت الماءُ أقرَبه قَرَباً ، أي : طلبته ؛ وذلك إذا كان بينك وبين الماء مسيرة يوم . أبو عبيد عن الكسائي قال : القرابين : جُلساء الملوك وخاصّتُه ، واحدهم قُربان . وقال الليث : قرابين المِلك : وزراؤه . قال : ويقال : قرِبَ فلانٌ أهلَه قُرباناً : إذا غشيها ، وما قَرِبت هذا الأمرَ ولا قَرَبته . قال الله تعالى : ( وَلاَ تَقْرَبَا هَاذِهِ الشَّجَرَةَ ) ( البقرة : 35 ) . وقال : ( وَلاَ تَقْرَبُواْ الزِّنَى ) ( الإسراء : 32 ) ، كلّ ذلك من قَرِبْتُ أقرَبُ . ويقال : فلان يَقْرُب أمراً ، أي : يغزوه ، وذلك إذا فَعَل شيئاً وقال قولاً يَقْرُب به أمراً يغزُوه . وتقول : لقد قَرَبْتُ أمراً ما أدري ما هو ؟ . قال : والقُرْب : من لَدُن الشاكلة إلى مراقّ البطن ، وكذلك من لَدُن الرُّفْغ إلى الإبط قُرْبٌ مِنْ كل جانب . وفرسٌ لاحق الأقراب ، يجمعونه وإنَّما قُرْبان لسعته ، كما يقال : شاةٌ ضَخمة الخَواصر ، وإنما لها خاصرتان . قال : والقريبُ والقَريبة ذو القَرابة ، والجميع من النساء قرائب ، ومن الرجال أقارب . ولو قيل : قُرْبَى لجاز . قلت : الأقارب : جمع الأقرب ، والقُرْبى : تأنيث الأقرب . وقال الليث : القَريب : نقيض البعيد ، يكون تحويلاً فيستوي في الذكر والأنثى والفردِ والجميع ، كقولك : هو قريبٌ ، وهي قريب ، وهم قريب وهنّ قريب . قلت : وهذا الذي قاله في القريب النَّسَب ، والقريب والمكان قولُ الفراء . وقال الله جل وعز : ( إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ ) ( الأعراف : 56 ) . وقال الزجاج : إنما قيل قريبٌ لأن الرحمة والعَفو والغفران في معنًى واحد ، وكذلك كل تأنيثٍ ليس بحقيقيّ . قال : وقال الأخفش : جائز أن تكون الرحمة ها هنا بمعنى المَطَر . قال : وقال بعضهم : هذا ذُكِّر ليُفصَل بين القريب من القُرْب والقريبِ من القرابة ، وهذا غلطٌ ، كلُّ ما قَرُب في مكانٍ أو نَسَب فهو جارٍ على ما يصيبُه من التّذكير والتأنيث . وأخبرني المنذري عن الحراني عن ابن السكيت قال : تقول العرب : هو قريبٌ مني ، وهما قريبٌ مني ، وهم قريبٌ مني ، وكذلك المؤنث هي قريبٌ منّي وهي بَعيدٌ مني وهما بعيدٌ وهم بَعيد ، فتوحِّد قريباً وتُذَكره ، لأنه وإن كان مرفوعاً فإنه في تأويلِ هو في مكانٍ قريبٍ مني . قال الله جل وعز : ( إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ ) ( الأعراف : 56 ) . وقد يجوز قريبة وبعيدة بالهاء ، تبنيها على قرُبت وبَعُدَتْ . فمن أنثها في المؤنث ثَنَّى وجَمَع . وأنشد : لياليَ لا عَفْراء منك بعيدةٌ فتسلو ولا عَفْراءُ مِنك قريبُ أبو عبيد عن الأحمر : الخيْل المُقْرَبة : التي تكون قريباً مُعَدَّةً ، ويقال : هي التي تُدْنى وتُقَرَّب وتكرَّم . وقال شمر : الإبل المُقْرَبة التي حُزِمَتْ للركوب ، قالها أعرابيّ مِن غَنِيّ . قال : والمُقْرَبات من الخيل : التي قد ضُمِّرَت للركوب . وقال أبو سعيد : الإبل المُقْرَبة : التي عليها رِحلٌ مُقْرَبة بالأدَم ، وهيَ مَراكبُ المُلوك . قال : وأنكر الأعرابي هذا التفسير . وقال الليث : أقرَبتِ الشاةُ والأتَانُ فهي مُقْرِب ، ولا يقال للنَّاقة إلاّ إذا أَدْنَتْ فهي مُدْنٍ . أبو عبيد عن العَدَبَّس الكنانيّ : جميع المُقْرب من الشاءِ مَقاريب ، وكذلك هي مُحدِث وجمعُها مَحاديث . والقِريب : السّمَك المملَّح ما دام في طَراءته . ويقال : قد حَيّا وقَرَّب : إذا قال حيَّاك الله وقرب دارك . وفي أحاديث المَبعث : خرج عبد الله بن عبد المطلب ذات يومٍ متقرباً متخصّراً بالبَطْحاء فبَصُرتْ به لَيلى العَدَوِية ) . وقوله : متقرباً ، أي : واضعاً يدَه على قُربه وهو يَمشي . وفي حديث آخر : ( ثلاثٌ لَعِيناتٌ : رجلٌ عَوّرَ الماءَ المَعِين المُنْسَاب ، ورجل عَوّر طريقَ المَقْربة ، ورجل تَغَوَّط تحت شجرة ) . قال أبو عمرو : المَقربة : المنزل ، وأصلُه من القَرب وهو السّير . وقال الراعي : في كلّ مَقْرَبَةٍ يَدَعْن رَعِيلا وجمعُها مَقارب . والقَرب : سَير الليل . وقال طفيلٌ يصف الخيل : مُعرَّقة الألحِي تَلوحُ مُتونُها تُثير القَطَا في مَنهل بعد مَقربِ سلمة عن الفراء : جاء في الخبر : ( اتَّقوا قُرابَ المؤمن وقُرابتَه أي فِراسَتَه فإِنه يَنظُر بنور الله ) . قال : والقُراب : القري
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR32.381 harf(باب الباء والراء وما معهما في الثلاثي)
(برز) الباء والراء والزاء أصلٌ واحد، وهو ظهور الشيء وبُدُوُّه، قياسٌ لا يُخْلِفُ. يقال بَرَزَ الشيءُ فهو بارزٌ. وكذلك انفرادُ الشيءِ من أمثاله، نحو: تبارُزِ الفارِسَيْن، وذلك أنَّ كلَّ واحدٍ منهما ينفرد عن جماعته إلى صاحبه. والبَرَاز المتَّسع من الأرض؛ لأنه بادٍ ليس بغائِطٍ ولا دَحْلٍ ولا هُوَّة. ويقال امرأةٌ بَرْزَةٌ أي جليلةٌ تبرُزُ وتجلِسُ بفِنَاء بيتها.
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR892 harf- البرق: لمعان السحاب، قال تعالى: ﴿فيه ظلمات ورعد وبرق﴾ [البقرة/19]. يقال: برق وأبرق (أجاز أبو عمر وأبو عبيدة: أبرق وأرعد ولم يجزه الأصمعي)، وبرق يقال في كل ما يلمع، نحو: سيف بارق، وبرق وبرق يقال في العين إذا اضطربت وجالت من خوف قال عز وجل: ﴿فإذا برق البصر﴾ [القيامة/7]، وقرئ: (برق) (وهي قراءة نافع وأبي جعفر المدنيين. راجع: الإتحاف ص 428)، وتصور منه تارة اختلاف اللون فقيل البرقة للأرض ذات حجارة
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR639 harfب ر ق
برقـت السمـاء ورعـدت وأبرقـت وأرعـدت.
ونشـأت بارقـة.
ونزلنـا فـي برقـة مـن البـرق والبـراق وفي أبـرق مـن الأبـارق وفـي برقـاء مـن البرقـاوات.
وجبـل أبـرق.
وناقـة بـروق: تلمـع بذنبها من غير لقاح.
ويقـال للوعـد الكاذب: لمع البروق بالذنب.
وأشكر من بروقة وأقصف من بروقة.
وبرق طعامه بزيت.
وما في ثريده إلا برقة وبرق وتباريق من زيت وبرق بصره.
وكلمته فبرق أي تحير.
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR12.813 harfقال ابن عباس: البَرْقُ سَوط من نور يَزجرُ به الملَكُ السحاب. والبَرْقُ: واحد بُروق السحاب. والبَرقُ الذي يَلمع في الغيم، وجمعه بُروق. وبرَقت السماء تَبْرُق بَرْقاً وأَبْرَقتْ: جاءَت بِبَرق. والبُرْقةُ: المِقْدار من البَرْق، وقرئ: يكاد سنَا بُرَقِه، فهذا لا محالة جمع بُرْقة. ومرت بنا الليلةَ سحابة برّاقة وبارقةٌ أَي سحابة ذات بَرْق؛ عن اللحياني. وأَبْرَق القوم: دخلوا في البَرْق، وأَبرقُوا البرْق:
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR38.571 harfالبرق: فرس ابن العرقة قاله أبو الندى والبرق: واحد بروق السحاب وهو الذي يلمع في الغيم، جمعه بروق . أو هو: ضرب ملك السحاب، وتحريكه إياه لينساق، فترى النيران نقل ذلك عن مجاهد، والذي روى عن ابن عباس: أنه سوط من نور يزجر به الملك السحاب. وبرقت السماء تبرق، برقا، وبروقا بالضم وبرقانا محركة، وهذه عن الأصمعي: لمعت، أو جاءت ببرق . و برق البرق: إذا بدا. ومن المجاز: برق الرجل ورعد: إذا تهدد وتوعد، كأبرق قال
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR yok22.607 harfبَرَقَ
1 بَرَقَ برق رق , (S, Mgh, K,) aor. بَرُقَ , (S, Mgh,) inf. n. بُرُوقٌ, (S,) or بَرِيقٌ, (Mgh, K,) or this is a simple subst., (S,) and بَرْقٌ and بَرَقَانٌ (K, TA, but in the CK بُرُوقٌ, as in the S,) It (a thing, Mgh, K, a sword, &c., S and the dawn, K, TA) shone, gleamed, or glistened. (S, Mgh, K, TA.) ― -b2- Also said of a cloud, aor. as above, inf. n. بَرِيقٌ and بَرْقً and بَرَقَانٌ,
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.331 harfبَرَقَ
بَرَقَ U ( n. ac. بَرْق 1 , بَرِيْق 25 , بُرُوْق 27 , بَرَقَاْن 36 ),
a. Flashed, gleamed, shone; glittered, glistened; glowed, beamed; sparkled, scintillated.
b. Adorned, beautified ( herself ).
بَرِقَ
بَرِقَ A ( n. ac. بَرَق 4 ),
a. Was confounded, stupefied, dazed.
بَرَّقَ
بَرَّقَ II ,
a. Glanced, looked at intently, keenly.
b. Adorned.
أَبْرَقَ
أَبْرَقَ IV ,
a. Lightened;
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR112.173 harfبرق
1.BAB
بَرَقَ - يَبْرُقُ - بَرْق - إِبْرِيْق - أَبارِيْق - إسْتَبْرَق - اسْتَبْرَق - يَسْتَبْرِقُ
بَرَقَ - يَبْرُقُ + الكائن أو الشيء: يلمع ويتلألأ بشدة مصدراً ضياءً شديداً مبهراً
بَرْق: على وزن " فـَعـْل" اسم فعل " بَرَقَ - يَبْرُقُ ": شدة سطوع الضوء: وهو كذلك اسم آلة منه: ضياء البرق: واصطلاحاً هو الظاهرة المعروفة التي يسطع فبها الضوء
Sîgalar(9)
- الْبَرْقَŞimşek(الْفَعْلَ)×2
- وَإِسْتَبْرَقٍVe parlak kumaş(وَإِسْتَفْعَلٍ)×2
- إِسْتَبْرَقٍParlak kumaş(إِسْتَفْعَلٍ)×1
- الْبَرْقُŞimşek(الْفَعْلُ)×1
- بَرِقَKamaştı(فَعِلَ)×1
- بَرْقِهِOnun şimşeği(فَعْلِهِ)×1
- وَأَبَارِيقَVe ibrikler(وَأَفَاعِيلَ)×1
- وَإِسْتَبْرَقٌVe parlak kumaş(وَإِسْتَفْعَلٌ)×1
- وَبَرْقٌVe şimşek(وَفَعْلٌ)×1
Mücavir kökler74 mücavir (95 toplam)
- سندس
3 ortak ayet · İpek kumaş
- خضر
2 ortak ayet · Hudr : Sebzedir
- حلي
2 ortak ayet · Hilye takı demektir
- ذهب
3 ortak ayet · Zihbe, ara ara yağan yağmur, gidip gelen yağış demektir
- سحب
2 ortak ayet · Fışkıran sudur
- وكأ
2 ortak ayet · “Vika” arkalık, sırtın yaslandığı şeydir
- طمع
2 ortak ayet · “Teve’a” olgunlaşmış, koparılmaya hazır hurma demektir
- سور
2 ortak ayet · “Sare” inişli çıkışlı dağ silsilesidir
- لبس
2 ortak ayet · “Lebas” kurulup gerilmiş ser yay, eğilmiş sert ağaç…
- سني
1 ortak ayet · Parıltı
- ثوب
2 ortak ayet · Sevb dış elbise demektir
- كود
2 ortak ayet · Neredeyse o
Geçtiği ayetler(11)
هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ
ŞimşekO’dur, korku ve ümide düşürmek için size, şimşeği gösteren ve yağmur yüklü bulutları meydana getiren.
وَمِنْ آيَاتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
ŞimşekSize korku ve ümit vermek için şimşeği göstermesi, gökten su indirip ölümden sonra yeri onunla diriltmesi de O’nun ayetlerindendir. Doğrusu bunlarda, akleden bir kavim için ayetler vardır.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | برق |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | لمع, ومض, نور, ضوء |
| Zıt Kök | ظلم |
| Çekirdek Özet 1 | Karanlıkta veya zıt zeminde aniden çakan, göz alıcı ve zıtlık üreten ışıltı |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanda aynı anda korku ile umut uyandıran, dehşet anında gözü kamaştırıp donduran ani tecelli |
| Çekirdek Özet 3 | Karşıtlıklar arasında anlık aydınlanma; hakikatin birdenbire görünür olup ardından karanlığın çökmesi |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca sıradan bir meteorolojik hadiseye indirgeyerek Kur'an'daki bilişsel sarsıntı ve epistemik kamaşma boyutunu gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| بر | Dışarı çıkma, açığa çıkma, gizlilikten kurtulup görünür olma ve ayrışma; برز, برأ, برج köklerinde olduğu gibi kapalılıktan belirginliğe geçişi ifade eder. | ق | Açığa çıkış eylemine ani bir patlama, keskin bir sınır, vurucu bir ışıma ve zıt zemin üzerinde beliren şiddetli bir parlama boyutu kazandırır. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ب | Ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Işımanın veya potansiyel enerjinin saklı bulunduğu içsel, kapalı alanı (bulut veya karanlık ortamı) temsil eder. |
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | İçeride biriken gücün yukarı doğru yönelmesini, öne çıkmasını ve baş göstermesini imler. |
| ق | Ufuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınır | Yükselen gücün belirli bir eşikte keskin bir hatla, odaklanmış bir yoğunlukla dışa vurup sınır çizmesini gösterir. |
| برق | Kapalı veya karanlık bir hazineden baş göstererek odaklanmış bir parlama halinde aniden çakan ve zıtlık meydana getiren ışık hareketi | İçe hapsolmuş enerjinin aniden patlak vererek karanlığı yaran, gözü kamaştıran ve anlık bir çizgiyle varlığı aydınlatan dinamik hareketini kurar. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bulutta meydana gelen şimşek çakması ile siyah ve beyaz renklerin bir arada bulunmasından doğan alacalık; siyah taşlı ve beyaz kumlu arazi parçası. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Tufeyl el-Ganevî şimşeğin yağmur yüklü bulutunu ve parıltısını gözetleme bağlamında şöyle demiştir: ظعائن أَبْرَقْنَ الخَرِيفَ وشِمْنَه / وخِفْنَ الهُمامَ أَن تُقاد قَنَابِلُهْ |
| Erken Arapça kullanım | Kılıcın parlatılıp ışıltısının gösterilmesi (أبرق بسيفه), devenin gebe olmadığı halde kuyruğunu kaldırıp parıldatması ve kuraklıkta şimşek görünce yeşeren bitki (البروقة) için kullanılmıştır. |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde برق kökü, en arkaik evrelerden itibaren şimşek, yıldırım, anlık parıldama ve ışık patlaması anlamını koruyan ortak bir kök olarak yer alır. Akadcada barāqu (şimşek çakması) ve birqu (şimşek, yıldırım); Ugarit dilinde brq (şimşek); İbranicede bārāq (בָּרָק: şimşek, parıldayan kılıç); Süryanicede barqā (ܒܪܩܐ: şimşek, pırıltı); Ge'ez (Eski Etiyopya) dilinde baraqa ve barq biçimlerinde düzenli ses denklikleriyle belgelenmiştir. Kökün en eski semantik katmanı, karanlık fırtına bulutunun içinden fışkıran anlık, keskin ve yakıcı elektrik ışımasıdır. Arapçada bu kök bir yandan meteorolojik şimşeği ve kılıç parıltısını korumuş, diğer yandan renk kontrastına doğru semantik bir genişleme göstererek siyah ile beyazın birbirine karıştığı alacalı yüzeylere (ebrak, berka) ad olmuştur.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Ani ışıma ve zıt renklerin birleşimi | Şimşek parıltısından hareketle gözün dehşetten kamaşması (berika'l-basar), kılıcın ışıltısı ve alaca zeminler türetilmiştir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Proto-Semitik *b-r-q | Akadca, Ugaritçe, İbranice, Süryanice ve Ge'ez dillerinde doğrudan şimşek ve ani parlama anlamıyla ortaktır. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik katman | Çad ve Berberî kollarında parlamak ve ışımak fiilleriyle uzaktan fonetik ve anlamsal benzerlikler öne sürülmüştür. | Muhtemel |
Kaynak David Cohen, Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| برق | Anlamlı | Ani ışıma ve alacalık | Karanlıkta aniden çakan parlaklık, şimşek, göz kamaşması. | Hedef kök; Kur'an'da geçer. |
| بقر | Anlamlı | Yarma ve genişçe açma | Bir şeyi yarıp içindekini çıkarmak, toprağı yarmak; sığır cinsi. | Kur'an'da geçer; açılma boyutuyla ortak çekirdeği taşır. |
| ربق | Anlamlı | Bağlama ve ilmikleme | Hayvanın boynuna ip geçirmek, rabtetmek, çembere almak. | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde müsta'meldir. |
| رقب | Anlamlı | Gözetleme ve bekleme | Bir şeyi dikkatle izlemek, boynunu uzatıp bakmak, korumak. | Kur'an'da geçer; görme/gözetme yönüyle ilişkilidir. |
| قبر | Anlamlı | Gizleme ve gömme | Ölüyü toprağa defnetmek, saklamak, örtmek. | Kur'an'da geçer; açığa çıkmanın zıddı bir örtme hareketidir. |
| قرب | Anlamlı | Yakınlaşma ve yaklaşma | Mesafenin veya zamanın azalması, bir şeye komşu olma. | Kur'an'da geçer; hedefe aniden ulaşma ile teması vardır. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| برق | Merkez | Ani ve zıtlık oluşturan parlama | Karanlık fonda aniden çakıp göz kamaştıran ve hızla kaybolabilen ışık. | Hem parlama hem de siyah-beyaz zıtlığını bünyesinde barındırır. |
| لمع | Komşu | Pırıltı ve yansıma | Bir yüzeyden periyodik veya hafifçe yansıyan pırıltı; şimşek kadar sarsıcı değildir. | Sürekliliği daha zayıf, vurucu etkisi daha az olan ışık yansımasıdır. |
| ومض | Komşu | Zayıf ve kısa çakma | Bulutun derinliklerinde belli belirsiz parlayıp sönen hafif şimşek. | Şiddeti düşük, etrafı bütünüyle aydınlatmayan gizli parıltıdır. |
| نور | Komşu | Aydınlık ve kılavuz ışık | Yakıcı olmayan, yön gösteren, istikrarlı ve düzenli aydınlanma. | Şok edici ve ani değil, sakin ve görmeyi sürekli kılan ışıktır. |
| ضوء | Komşu | Güçlü ve yayılan ışık | Kendinden ışıklı, yakıcı veya ısı yayan güçlü aydınlık. | Işığın kaynağındaki zati gücü belirtir; anlık çakıştan ziyade yayılımı anlatır. |
| ظلم | Zıt | Karanlık ve ışıksızlık | Işığın bütünüyle kaybolması, yolunu kaybetme ve hakkı yerine koymama. | برق kökünün aniden yardığı ve yok ettiği koyu karanlık halidir. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | برق | Şimşek, ani parıltı, kamaşma | Hem ışık çakmasını hem zıt renk kontrastını ve göz kamaşmasını kuşatır. | Kesin |
| Latince | Fulgur, coruscatio | Şimşek, anlık parlama | Fulgur göksel şimşeği, coruscatio ise kılıç veya mücevher parıltısını karşılar; renk tezatlığı anlamını içermez. | Güçlü |
| İngilizce | Lightning, flash, dazzle | Şimşek, ani parlama, göz kamaşması | Lightning doğa olayını, flash aniliği, dazzle ise göz kamaşmasını verir; tek sözcük tüm semantik alanı örtmez. | Güçlü |
| Almanca | Blitz, aufblitzen, blenden | Şimşek, çakma, göz alma | Blitz fırtına çakmasını, blenden ise görmeyi felç eden parıltıyı karşılar; alacalık boyutu dışarıda kalır. | Güçlü |
| Fransızca | Éclair, fulguration, éblouissement | Şimşek, ani parlayış, göz kamaşması | Éclair ışık patlamasını, éblouissement ise zihni ve gözü donduran kamaşmayı iyi ifade eder. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| الْبَرْقَ / وَبَرْقٌ / بَرْقِهِ | Fiziki şimşek, korku ve umut vesilesi | Tabiat ayetlerinde yağmur öncesi beliren, hem helak korkusu hem rahmet umudu aşılayan göksel tecelli; Bakara 2:19, Bakara 2:20, Ra'd 13:12, Nûr 24:43, Rûm 30:24. |
| بَرِقَ | Gözün dehşet ve şaşkınlıkla kamaşması, donması | Kıyamet sahnesinde insanın sarsıcı hakikat karşısında donakalması; Kıyâme 75:7. |
| إِسْتَبْرَقٍ / وَإِسْتَبْرَقٍ | Parlak, kalın ve göz alıcı ipek kumaş | Cennet ehlinin libasları ve döşeklerinin niteliği (ta'rib yoluyla köke dahil olmuştur); Kehf 18:31, Duhân 44:53, Rahmân 55:54, İnsân 76:21. |
| أَبَارِيقَ | Parlayan, kulplu ve emzikli içecek kapları | Cennet meclislerindeki hizmet ve ikram araçları; Vâkıa 56:18. |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Ayet ve tecelli delilleri | Tabiat olaylarının birer ilahi yasa ve ibret oluşu; şimşeğin korku ve ümit (havf ve reca) arasındaki dengeli kulluk bilincini üretmesi. | Kozmik düzenden varoluşsal tefekküre geçiş. |
| Fıkıh | Yağmur ve afet hükümleri | Şimşek çaktığında yapılacak dualar, fırtına namazı ve yıldırım düşmesi halinde doğan can ve mal tazmini sorumlulukları. | Doğal tehlikelere karşı hukuki ve ibadi tedbirler. |
| Tefsir | Münafık metaforları ve eskatoloji | Bakara 19-20'deki karanlık, gök gürültüsü ve şimşeğin nifak psikolojisindeki anlık parlamaları ve ardından gelen şaşkınlığı sembolize etmesi; Kıyâme 7'deki göz kamaşması. | Psikolojik ve eskatolojik sarsıntı hali. |
| Hadis | Miraç ve kıyamet tasvirleri | Hz. Peygamber'in bindiği Burak adlı binek (hız ve ışıltı imgesi); sırat köprüsünden geçerken müminlerin şimşek hızıyla geçiş tasvirleri. | Hız, nur ve engelleri anında aşma kudreti. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Havf ve Recâ dengesi | Uyarıcı ve müjdeleyici tecelli | İnsanı gafletten uyandırarak korku ile umut arasında teyakkuzda tutma. | Şimşek hem çarpıp yok etme tehdidini hem de diriltici yağmuru müjdeler; dengeli imanın doğa diliyle ifadesidir. | Kesin |
| İlmi | Meteoroloji ve elektromanyetizma | Potansiyel fark deşarjı | Atmosferik gerilimin dengelenmesi ve zıt yüklerin birleşimi. | Bulutlar veya yer ile gök arasındaki yük zıtlığının nötrlenerek tabiatta dengenin kurulmasını sağlar. | Kesin |
| Siyasi | Kriz anları ve ani devrimler | Şok edici siyasi kriz | Düzenin durağanlığını sarsarak gerçeği aniden ifşa etme. | Toplumsal yapay dinginliğin aniden patlak veren bir hadiseyle yırtılması, hak ile batılın ayrışması. | Güçlü |
| İktisadi | Piyasa şokları ve spekülasyon | Anlık konjonktürel parlamalar | Geçici zenginleşme veya aniden beliren finansal tehlikeler. | Münafıkların şimşek çaktığında yürümesi gibi, piyasadaki yapay canlanmalarda adım atıp karanlıkta donup kalma riski. | Muhtemel |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Elektriksel deşarj ve Dirac delta fonksiyonu | Aşırı biriken zıt potansiyellerin sonsuz küçük bir zaman aralığında tepe noktasına ulaşıp deşarj olması; sıfır aralığında beliren anlık ışıma. | Kesin |
| Beşeri bilimler | Epifani ve bilişsel şok (Aha! anı) | Zihindeki karmaşa ve bilgisizlik karanlığının ani bir içgörü veya travmatik hakikatle yarılarak bireyin tutumunu dondurması veya dönüştürmesi. | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca sıradan bir hava durumu ögesine (gök gürültülü sağanak şimşeği) indirgeyerek Kur'an'ın ontolojik ve epistemolojik kullanımını saf dışı bırakmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Şimşek, tabiatta cereyan eden fiziksel olayın ötesinde, insanın bilişsel düzeyde yaşadığı ani aydınlanma krizini, nifakın istikrarsız aydınlığını ve kıyametteki dehşet kamaşmasını kapsar. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Bakara suresindeki şimşek metaforunun münafıkların hakikat karşısındaki zikzaklı ve fırsatçı tavrını açıklayan derin psikolojik boyutunun ıskalanarak ayetin salt edebi bir tasvir sanılması. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Doğanın en dramatik hadisesi olan şimşeği ontolojik bir tevhid belgesine, psikolojik bir yüzleşme aynasına ve eskatolojik bir dehşet uyarısına dönüştürdüğü için anahtar bir köktür. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Münafıkların psikolojik yapısını ve iç dünyasını sergileyen temsil ayetlerinde (Bakara 2:19-20), tabiatta ilahi kudreti ve havf-recâ dengesini bildiren pasajlarda (Ra'd 13:12, Rûm 30:24) ve kıyamet tasvirlerinde (Kıyâme 75:7). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Doğadaki olayların mekanik ve gayesiz işlediği vehmini yıkarak şimşeğin insanda metafizik bir uyanış ve ahlaki teyakkuz doğurması gereken ilahi bir ayet olduğunu hatırlatır. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamKaranlık fırtına bulutunda zıt kutuplar arasında aniden çakarak gözü alan elektrik ışıması ve siyah-beyaz zıtlığının oluşturduğu alacalık.
- Soyut anlamHakikatin karanlık ve belirsiz bir vasatta birdenbire parlayarak zihinleri sarsması, anlık bir idrak yolu açması ve insanı korku ile umut arasında bırakması.
- Sistematik karşılıkBiriken potansiyel gerilimin anlık bir patlama ile nötrlenmesi ve bu süreçte hakikatin tüm çıplaklığıyla görünür kılınarak gafletin yırtılması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde zıt kutuplar veya hakikat ile cehalet arasındaki birikmiş potansiyel farkı ve gerilimi; Dirac delta fonksiyonu olup anında gerçekleşen ani, keskin ve şok edici deşarjı (şimşeğin çakış anını); açığa çıkan anlık ışıma şiddetini; ise bu ani aydınlanmanın ardından sistemin hızla yeniden önceki karanlık veya durağan hale dönme eğilimini (sönümlenmeyi) temsil eder.