برق

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ب-ر-ق9 sîga, 74 mücavir kök, 11 ayet, 10 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.حليالْبَرْقُوَإِسْتَبْرَقٌبرقوَأَبَارِيقَسندسوَبَرْقٌخضربَرِقَالْبَرْقَذهبطمعكود

KökSîga 9Ayet 11Sure 10Mücavir 74

▶ Ağı aç (3B)

برق

ب - ر - ق

KÖK
  • 11 geçiş
  • 11 ayet
  • 9 sîga
  • 12 sözlük

Berg parlak taş demektir. Sonra şimşek anlamına gelmiştir. Şimşektir. Parlak taş ve parlak kılıç için kullanılmıştır, sonra da şimşeğe isim olmuştur. Atlas ipek kumaş demektir.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(12)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Berg parlak taş demektir. Sonra şimşek anlamına gelmiştir. Şimşektir. Parlak taş ve parlak kılıç için kullanılmıştır, sonra da şimşeğe isim olmuştur. Atlas ipek kumaş demektir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR5.065 harf
القاف والراء والباء معهما ق ر ب، ر ق ب، ب ر ق، ر ب ق، ق ب ر، ب ق ر كلهن مستعملات قرب: القَرَبُ أن يرعى القوم بينهم وبين المورد وهم يسيرون بعض السير حتى إذا كان بينهم وبين الماء عشية أو ليلة عدلوا فقربوا، وهم يقربون قرباً، واقربوا إبلهم، وقربت الإبل. وحمار قارب يطلب الماء، قال: قد قدموني لإقرابٍ وإصدار وقال: هاج الصوادي والحزان فاندلقـت وانقض سابقها الحادي لها القَرِبُ والعانة القَواربُ: هي
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.722 harf
بَرَقَ السيف وغيره يَبْرُقُ بُروقاً، أي تلألأ. والاسمُ البَريقُ. والبَرْقُ: واحد بُروقِ السحاب. يقال بَرْقُ الخُلَّبِ، وبَرْقُ خُلَّبٍ بالإضافة، وبَرْقٌ خُلبٌ بالصفة، وهو الذي ليس فيه مطر. ويقال رعدت السماء وبَرَقَتْ بَرَقاناً، أي لمعتْ. ورَعَدَ الرجل وبَرَقَ، أي تهدَّدَ. ورَعَدَتِ المرأة وبَرَقَتْ، أي تَزيَّنتْ. وأرعد القوم وأَبْرَقوا، أي أصابهم رعدٌ وبَرْقٌ. وأَبْرَقَ الرجلُ، إذا لَمَعَ بسيفه.
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR21.612 harf
ق ر ب قرب ، قبر ، رقب ، ربق ، برق ، بقر : مستعملات . قرب : قال الليث : القَربُ : أن يَرعَى القومُ بينهم وبين المَورِد ، وفي ذلك يسيرون بعضَ السير ، حتى إذا كان بينهم وبين الماء ليلةٌ أو عشيةٌ عجَّلوا فقَربوا يَقربُون قُرْباً ، وقد أقرَبوا إبلَهم ، وقَرَبَت الإبل . قال : والحِمارُ القارب والناقة القوارب ، وهي التي تَقرُب ، أي : تعجّل ليلةَ الوُرود . قال : والقارب الذي يَطلب الماء . وقال أبو سعيد :
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR32.381 harf
(باب الباء والراء وما معهما في الثلاثي) (برز) الباء والراء والزاء أصلٌ واحد، وهو ظهور الشيء وبُدُوُّه، قياسٌ لا يُخْلِفُ. يقال بَرَزَ الشيءُ فهو بارزٌ. وكذلك انفرادُ الشيءِ من أمثاله، نحو: تبارُزِ الفارِسَيْن، وذلك أنَّ كلَّ واحدٍ منهما ينفرد عن جماعته إلى صاحبه. والبَرَاز المتَّسع من الأرض؛ لأنه بادٍ ليس بغائِطٍ ولا دَحْلٍ ولا هُوَّة. ويقال امرأةٌ بَرْزَةٌ أي جليلةٌ تبرُزُ وتجلِسُ بفِنَاء بيتها.
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR892 harf
- البرق: لمعان السحاب، قال تعالى: ﴿فيه ظلمات ورعد وبرق﴾ [البقرة/19]. يقال: برق وأبرق (أجاز أبو عمر وأبو عبيدة: أبرق وأرعد ولم يجزه الأصمعي)، وبرق يقال في كل ما يلمع، نحو: سيف بارق، وبرق وبرق يقال في العين إذا اضطربت وجالت من خوف قال عز وجل: ﴿فإذا برق البصر﴾ [القيامة/7]، وقرئ: (برق) (وهي قراءة نافع وأبي جعفر المدنيين. راجع: الإتحاف ص 428)، وتصور منه تارة اختلاف اللون فقيل البرقة للأرض ذات حجارة
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR639 harf
ب ر ق برقـت السمـاء ورعـدت وأبرقـت وأرعـدت‏.‏ ونشـأت بارقـة‏.‏ ونزلنـا فـي برقـة مـن البـرق والبـراق وفي أبـرق مـن الأبـارق وفـي برقـاء مـن البرقـاوات‏.‏ وجبـل أبـرق‏.‏ وناقـة بـروق‏:‏ تلمـع بذنبها من غير لقاح‏.‏ ويقـال للوعـد الكاذب‏:‏ لمع البروق بالذنب‏.‏ وأشكر من بروقة وأقصف من بروقة‏.‏ وبرق طعامه بزيت‏.‏ وما في ثريده إلا برقة وبرق وتباريق من زيت وبرق بصره‏.‏ وكلمته فبرق أي تحير‏.‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR12.813 harf
قال ابن عباس: البَرْقُ سَوط من نور يَزجرُ به الملَكُ السحاب. والبَرْقُ: واحد بُروق السحاب. والبَرقُ الذي يَلمع في الغيم، وجمعه بُروق. وبرَقت السماء تَبْرُق بَرْقاً وأَبْرَقتْ: جاءَت بِبَرق. والبُرْقةُ: المِقْدار من البَرْق، وقرئ: يكاد سنَا بُرَقِه، فهذا لا محالة جمع بُرْقة. ومرت بنا الليلةَ سحابة برّاقة وبارقةٌ أَي سحابة ذات بَرْق؛ عن اللحياني. وأَبْرَق القوم: دخلوا في البَرْق، وأَبرقُوا البرْق:
Maddenin bağlantısı

قال ابن عباس: البَرْقُ سَوط من نور يَزجرُ به الملَكُ السحاب. والبَرْقُ: واحد بُروق السحاب. والبَرقُ الذي يَلمع في الغيم، وجمعه بُروق. وبرَقت السماء تَبْرُق بَرْقاً وأَبْرَقتْ: جاءَت بِبَرق. والبُرْقةُ: المِقْدار من البَرْق، وقرئ: يكاد سنَا بُرَقِه، فهذا لا محالة جمع بُرْقة. ومرت بنا الليلةَ سحابة برّاقة وبارقةٌ أَي سحابة ذات بَرْق؛ عن اللحياني. وأَبْرَق القوم: دخلوا في البَرْق، وأَبرقُوا البرْق: رأَوْه؛ قال طُفَيْل: ظعائن أَبْرَقْنَ الخَرِيفَ وشِمْنَه، وخِفْنَ الهُمامَ أَن تُقاد قَنَابِلُهْ قال الفارسي: أَراد أَبْرَقْن بَرْقه. ويقال: أَبرقَ الرجل إذا أَمَّ البرقَ أَي قصَده. والبارِقُ: سحاب ذو بَرْق. والسحابة بارقةٌ، وسحابةٌ بارقة: ذات بَرق. ويقال: ما فعلت البارقة التي رأَيتَها البارحة؟ يعني السحابة التي يكون فيها بَرق؛ عن الأَصمعي. بَرَقَت السماء ورعَدَت بَرَقاناً أَي لَمَعَت. وبرَق الرَّجل ورعَد يرعُد إذا تهدّد؛ قال ابن أَحمر: يا جَلَّ ما بَعُدَتْ عليكَ بِلادُنا وطِلابُنا، فابْرُقْ بأَرْضِكَ وارْعُدِ وبرَق الرجل وأبرَق: تهدَّد وأَوْعد، وهو من ذلك، كأَنه أَراه مَخِيلةَ الأَذى كما يُري البرقُ مخيلةَ المطَر؛ قال ذو الرمة: إذا خَشِيَتْ منه الصَّرِيمة، أَبرَقَتْ له بَرْقةً من خُلَّبٍ غير ماطِرِ جاء بالمصدر على برَقَ لإن أَبْرَقَ وبرَق سواء، وكان الأَصمعي ينكر أَبْرق وأَرعد ولم يك يرى ذا الرُّمة حُجةً؛ وكذلك أَنشد بيت الكميت: أَبْرِقْ وأَرْعِد يا يزيـ ـدُ، فما وَعِيدُك لي بِضائرْ فقال: هو جُرْمُقانِيّ. الليث: البَرق دخِيل في العربية وقد استعملوه، وجمعه البِرْقان. وأَرْعَدْنا وأَبْرَقْنا بمكان كذا وكذا أَي رأَينا البرق والرعد. ويقال: برْق الخُلَّبِ وبرقُ خُلَّبٍ، بالإضافة، وبرقٌ خُلَّبٌ بالصفة، وهو الذي ليس فيه مطر. وأَرعَد القومُ وأَبرَقُوا أَي أَصابهم رَعْد وبَرق. واستَبْرَقَ المكانُ إذا لَمَع بالبرق؛ قال الشاعر: يَسْتَبْرِقُ الأُفُقُ الأَقصَى، إذا ابْتَسَمَتْ، لَمْعَ السُّيُوفِ، سِوَى أَغْمادِها، القُضُبِ وفي صفة أَبي إدريسَ: دخلْت مسجد دِمَشْقَ فإذا فتى بَرّاقُ الثنايا؛ وصَف ثناياه بالحُسن والضِّياء (*قوله «والضياء» الذي في النهاية: والصفاء) وأنها تَلْمَع إذا تبسَّم كالبرق، أَراد صفة وجهه بالبِشْر والطَّلاقة؛ ومنه الحديث: تَبْرقُ أَساريرُ وجههِ أَي تلمع وتَسْتَنِيرُ كالبَرْق. بَرق السيفُ وغيره يَبْرُق بَرْقاً وبَرِيقاً وبرُوقاً وبَرَقاناً: لمَع وتَلأْلأَ، والاسم البَريق. وسيفٌ إبْريق: كثير اللَّمَعان والماء؛ قال ابن أَحمر: تَعَلَّق إبْرِيقاً، وأَظهر جَعْبةً ليُهْلِكَ حَيّاً ذا زُهاء وجامِلِ والإبْريقُ: السيفُ الشديدُ البَرِيق؛ عن كراع، قال: سمي به لفعله، وأَنشد البيت المتقدم؛ وقال بعضهم: الإبريق السيف ههنا، سمي به لبَرِيقِه ، وقال غيره: الإبريق ههنا قَوْس فيه تَلامِيعُ. وجاريةٌ إبريقٌ: برّاقة الجسم. والبارِقةُ: السيوفُ على التشبيه بها لبياضها. ورأَيت البارِقةَ أي بريقَ السلاح؛ عن اللحياني. وفي الحديث: كفى ببارقة السيوف على رأْسه فتنةً أي لَمَعانِها. وفي حديث عَمّار، رضي الله عنه: الجنةُ تحت البارقة أي تحت السيوف. يقال للسلاح إذا رأيت برِيقَه: رأيتُ البارقة. وأبرَق الرجل إذا لمع بسيفه وبَرق به أيضاً، وأبرَق بسيفه يُبْرق إذا لمع به. ولا أَفعله ما برَق في السماء نجم أَي ما طلع، عنه أَيضاً، وكله من البرق. والبُراق: دابّة يركبها الأَنبياء، عليهم السلام، مشتقة من البَرْق، وقيل: البراق فرس جبريل، صلى الله على نبينا وعليه وسلم. الجوهري: البراق اسم دابة ركبها سيدنا رسول الله، صلى الله عليه وسلم، ليلة المِعْراج، وذُكر في الحديث قال: وهو الدابة التي ركبها ليلة الإسْراء؛ سمي بذلك لنُصوع لونه وشدَّة بريقه، وقيل: لسُرعة حركته شبهه فيها بالبَرْق. وشيءٌ برّاقٌ: ذو بَرِيق. والبُرقانة: دُفْعة (*قوله «والبرقانة دفعة» ضبطت في الأصل الباء بالضم.) البريق. ورجل بُرْقانٌ: بَرَّاقُ البدن. وبرَّقَ بصَرَه: لأْلأَ به. الليث: برَّق فلان بعينيه تَبْريقاً إذا لأْلأَ بهما من شدَّة النظر؛ وأَنشد: وطَفِقَتْ بعَيْنِها تَبْريقا نحوَ الأَميرِ، تَبْتَغي تَطْليقا وبرَّقَ عينيه تبريقاً إذا أَوسَعَهما وأَحدَّ النظر. وبرَّق: لوَّح بشيء ليس له مِصْداق، تقول العرب: برَّقْت وعرَّقْت؛ عرَّقْتُ أَي قلَّلت. وعَمِل رجل عَمَلاً فقال له صاحبه: عرَّفْتَ وبرَّقت لوَّحتَ بشيء ليس له مِصداق. وبَرِقَ بصرُه بَرَقاً وبرَق يبرُق بُرُوقاً؛ الأَخيرة عن اللحياني: دَهِشَ فلم يبصر، وقيل: تحيَّر فلم يَطْرِفْ؛ قال ذو الرمة: ولو أنَّ لُقمانَ الحَكيمَ تَعَرَّضَتْ لعَينيْهِ مَيٌّ سافِراً، كادَ يَبْرَقُ وفي التنزيل: فإذا بَرِقَ البصر، وبَرَقَ، قُرئ بهما جميعاً؛ قال الفراء: قرأَ عاصم وأَهل المدينة برِق، بكسر الراء، وقرأَها نافع وحده برَق، بفتح الراء، من البَريق أَي شخَص، ومن قرأَ بَرِقَ فمعناه فَزِع؛ وأَنشد قول طرَفة: فنَفْسَكَ فانْعَ ولا تَنْعَني، وداوِ الكُلومَ ولا تَبْرَقِ يقول: لا تَفزَعْ من هَوْل الجِراح التي بك، قال: ومن قرأَ بَرَق يقول فتح عينيه من الفزَع، وبرَقَ بصرُه أيضاً كذلك. وأَبرَقَه الفزَعُ. والبَرَقُ أيضاً: الفزع. ورجل بَرُوقٌ: جَبان. ثعلب عن ابن الأَعرابي: البُرْقُ الضِّبابُ، والبُرْقُ العين المُنْفتحة. وفي حديث ابن عباس، رضي الله عنهما: لكل داخل بَرْقة أَي دَهْشة، والبَرَقُ: الدهِشُ. وفي حديث عَمرو: أَنه كتب إلى عمر، رضي الله عنهما: إنَّ البحر خَلْق عظيم يَرْكبه خَلق ضَعيف دُود على عُود بين غرَق وبَرَق؛ البَرَقُ، بالتحريك: الحَيْرة والدهَش. وفي حديث الدعاء: إذا برقت الأَبصار، يجوز كسر الراء وفتحها، فالكسر بمعنى الحَيْرة، والفتح بمعنى البريق اللُّموع. وفي حديث وَحْشِيّ: فاحتمله حتى إذا برِقَت قدماه رمَى به أَي ضَعُفتا وهو من قولهم برَق بصره أَي ضعف. وناقة بارق: تَشَذَّرُ بذنبها من غير لقَح؛ عن ابن الأَعرابي. وأَبرَقَت الناقةُ بذَنبها، وهي مُبرِق وبَرُوقٌ؛ الأَخيرة شاذة: شالت به عند اللَّقاح، وبرَقت أَيضاً، ونُوق مَبارِيقُ؛ وقال اللحياني: هو إذا شالَت بذنبها وتلقَّحت وليست بلاقح. وتقول العرب: دَعْني من تَكْذابِك وتأْثامك شَوَلانَ البَرُوق؛ نصب شولان على المصدر أَي أَنك بمنزلة الناقة التي تُبْرِق بذنبها اي تشولُ به فتوهمك أَنها لاقح، وهي غير لاقح، وجمع البَرُوق بُرْقٌ. وقول ابن الأَعرابي، وقد ذكر شهرَزُورَ: قبّحها الله إنّ رجالها لنُزْق وإنَّ عقاربها لبُرْق أَي أَنها تشول بأَذنابها كما تشول الناقة البَروق. وأَبرقت المرأَة بوجهها وسائر جسمها وبرَقت؛ الأَخيرة (*قوله «الاخيرة إلخ» ضبطت في الأصل بتخفيف الراء، ونسب في شرح القاموس برّقت مشددة للحياني.) عن اللحياني، وبرَّقَت إذا تعرَّضت وتحسَّنت، وقيل: أَظْهرته على عَمْد؛ قال رؤبة: يَخْدَعْنَ بالتبْريق والتأَنُّث وامرأَة برَّاقة وإبْريق: تفعل ذلك. اللحياني: امرأَة إبريق إذا كانت برَّاقة. ورعَدت المرأَة وبرَقَت أَي تزيَّنت. والبُرْقانةُ: الجَرادة المتلوّنة، وجمعها بُرْقانٌ. والبُرْقةُ والبَرْقاء: أَرض غليظة مختلطة بحجارة ورمل، وجمعها بُرَقٌ وبِراقٌ، شبهوه بِصِحاف لأَنه قد استعمل استعمال الأَسماء، فإذا اتسعت البُرقة فهي الأَبْرَقُ، وجمعه أَبارق، كسِّر تكسير الأَسماء لغلبته. الأَصمعي: الأَبْرقُ والبَرْقاء غِلَظ فيه حجارة ورمل وطين مختلطة، وكذلك البُرْقة، وجمع البَرقاء بَرْقاوات، وتجمع البُرقة بِراقاً. ويقال: قُنْفُذُ بُرْقةٍ كما يقال ضَبُّ كُدْية، والجمع بُرَقٌ. وتَيْسٌ أَبرقُ: فيه سواد وبياض. قال اللحياني: من الغنم أَبرق وبَرقاء للأُنثى، وهو من الدوابّ أَبلَق وبَلْقاء، ومن الكلاب أَبقَع وبَقْعاء. وفي الحديث: أَبْرِقُوا فإنَّ دمَ عَفْراء أَزكى عند الله من دم سَوْداوين، أَي ضَحُّوا بالبرقاء، وهي الشاة التي في خِلال صوفها الأَبيض طاقات سود، وقيل: معناه اطلُبوا الدَّسَمَ والسِّمَن، من بَرَقْت له إذا دسَّمْتَ طعامه بالسمْن. وجبَل أَبرقُ: فيه لونانِ من سواد وبياض، ويقال للجبَل أَبرقُ لبُرْقة الرمل الذي تحته. ابن الأَعرابي: الأَبرقُ الجبل مخلوطاً برمل، وهي البُرْقةُ ذاتُ حجارة وتراب، وحجارتها الغالب عليها البياض وفيها حجارة حُمر وسود، والترابُ أَبيض وأَعْفر وهو يَبْرُقُ لك بلوْن حجارتها وترابها، وإنما بَرْقُها اختلافُ ألوانها، وتُنْبِت أَسنادُها وظهرُها البقْلَ والشجر نباتاً كثيراً يكون إلى جنبها الرَّوضُ أحياناً؛ ويقال للعين بَرْقاء لسواد الحَدقة مع بياض الشحْمة؛ وقول الشاعر: بمُنْحَدِرٍ من رأْسِ بَرْقاءَ، حَطَّه تذَكُّرُ بَيْنٍ من حَبِيبٍ مُزايِلِ (*قوله «تذكر» في الصحاح: مخافة). يعني دَمْعاً انحدَرَ من العين، وفي المحكم: أَراد العين لاختلاطها بلونين من سواد وبياض. ورَوْضة بَرْقاء: فيها لونان من النبْت؛ أَنشد ثعلب:لدى رَوْضةٍ قَرْحاءَ بَرْقاء جادَها، من الدَّلْوِ والوَسْمِيِّ، طَلٌّ وهاضِبُ ويقال للجراد إذا كان فيه بياض وسواد: بُرْقانٌ؛ وكلُّ شيء اجتمع فيه سواد وبياض، فهو أَبْرق. قال ابن برّي: ويقال للجَنادِب البُرْقُ؛ قال طَهْمان الكلابي: قَطَعْت، وحِرْباء الضُّحى مُتَشَوِّسٌ، ولِلْبُرْقِ يَرْمَحْنَ المِتانَ نَقِيقُ والنَّقِيق: الصَّرِير. أبو زيد: إذا أَدَمْتَ الطعام بدَسَم قليل قلت بَرَقْتُه أَبْرُقُه بَرْقاً. والبُرْقةُ: قِلَّة الدسَم في الطعام. وبَرَقَ الأُدْمَ بالزيت والدسَم يَبْرُقُه بَرْقاً وبُروقاً: جعل فيه شيئاً يسيراً، وهي البَريقة، وجمعها بَرائقُ، وكذلك التبارِيقُ. وبرَق الطعامَ يبرُقه إذا صب فيه الزيت. والبَريقةُ: طعام فيه لبن وماء يُبْرَقُ بالسمْن والإهالةِ؛ ابن السكيت عن أَبي صاعد: البَرِيقةُ وجمعها بَرائقُ وهي اللبن يُصَبُّ عليه إهالةٌ أو سمن قليل. ويقال: ابْرُقوا الماء بزيت أي صبُّوا عليه زيتاً قليلاً. وقد بَرَقُوا لنا طعاماً بزيت أو سمْن برْقاً: وهو شيء منه قليل لم يُسَغْسِغُوه أَي لم يُكثروا دُهْنه. المُؤرِّج: بَرَّق فلان تبريقاً إذا سافر سفراً بعيداً، وبَرَّقَ منزله أي زَيَّنه وزَوَّقَه، وبرَّقَ فلان في المعاصي إذا أَلَحَّ فيها، وبَرَّق لي الأَمْرُ أي أعْيا علَيَّ. وبَرَق السِّقاءُ يَبْرُق بَرْقاً وبُروقاً: أصابه حرٌّ فذابَ زُبْده وتقطَّع فلم يجتمع. يقال: سِقاء بَرِقٌ. والبُرَقِيُّ: الطُّفَيْلِيُّ، حجازيَّة. والبَرَقُ: الحَمَلُ، فارسيّ معرّب، وجمعه أبْراقٌ وبِرْقانٌ وبُرقان. وفي حديث الدجال: أن صاحِبَ رايتِه في عَجْب ذَنبه مثل أَلْيةِ البَرَقِ وفيه هُلْباتٌ كهُلْبات الفرس؛ البرق، بفتح الباء والراء: الحمَل، وهو تعريب بَرَهْ بالفارسية. وفي حديث قتادة: تسُوقُهم النارُ سَوقَ البَرَقِ الكَسِير أي المكسور القَوائم يعني تسوقهم النار سَوْقاً رَفِيقاً كما يُساق الحَمَل الظالع. والإبْرِيقُ: إناء، وجمعه أبارِيقُ، فارسي معرب؛ قال ابن بري: شاهده قول عديّ بن زيد: ودَعا بالصَّبُوحِ، يوماً، فجاءَتْ قَيْنةٌ في يَمينِها إبْرِيقُ وقال كراع: هو الكُوز. وقال أبو حنيفة مرة: هو الكوز، وقال مرة: هو مثل الكوز وهو في كل ذلك فارسي. وفي التنزيل: يَطُوف عليهم وِلدان مُخلَّدون بأَكْواب وأَبارِيقَ؛ وأَنشد أبو حنيفة لشُبْرُمةَ الضَّبِّي: كأَنَّ أَبارِيقَ الشَّمُولِ عَشِيّةً إوَزٌّ بأَعْلى الطَّفِّ، عُوجُ الحناجِرِ والعرب تشبه أبارِيقَ الخمر برقاب طير الماء؛ قال أبو الهِنْدِيّ: مُفَدَّمة قَزّاً، كأنَّ رِقابَها رِقابُ بناتِ الماء أَفْزَعَها الرَّعْد وقال عدي بن زيد: بأَبارِيقَ شِبْهِ أَعْناقِ طَيْرِ الـ ـماءِ قد جِيبَ، فوْقَهُنَّ، حَنِيفُ ويشبهون الإبْرِيق أيضاً بالظبي؛ قال عَلْقَمةُ بن عَبْدة: كأَنَّ إبْرِيقَهم ظبيٌ على شَرَفٍ، مُفَدَّمٌ بِسَبا الكَتّانِ مَلْثُومُ وقال آخر كأنَّ أبارِيقَ المُدامِ لدَيْهِمُ ظِباء، بأعْلى الرَّقْمَتَيْنِ، قِيامُ وشبّه بعضُ بني أسد أُذن الكُوز بياء حطِّي؛ فقال أبو الهندي اليَرْبوعِيّ: وصُبِّي في أُبَيْرِقٍ مَلِيحٍ، كأنَّ الأُذْن منه رَجْعُ حُطِّي والبَرْوَقُ: ما يكْسُو الأَرض من أَوّل خُضْرة النبات، وقيل: هو نبت معروف؛ قال أبو حنيفة: البَرْوَقُ شجر ضعيف له ثمر حبٌّ أسود صغار، قال: أَخبرني أَعرابي قال: البَرْوَقُ نبت ضعيف رَيّانُ له خِطَرةٌ دِقاقٌ، في رُؤوسِها قَماعِيلُ صِغار مثل الحِمَّص، فيها حبّ أسود ولا يرعاها شيء ولا تؤكل وحدها لأَنها تُورِث التَّهَبُّجَ؛ وقال بعضهم: هي بقلة سَوْء تَنْبُت في أوّل البقل لها قَصبة مثل السِّياط وثمرة سَوْداء، واحدته بَرْوَقة. وتقول العرب: هو أشكَرُ من بَرْوقٍ، وذلك أنه يَعِيشُ بأدْنى ندَّى يقع من السماء، وقيل: لأَنه يخضرّ إذا رأى السحاب. وبَرِقَت الإبل والغنم، بالكسر، تَبْرَق بَرَقاً إذا اشْتَكت بُطونها من أكل البَرْوَق؛ ويقال أيضاً: أضْعفُ من بَرْوقةٍ؛ قال جرير: كأَنَّ سُيوفَ التَّيْمِ عيدانُ بَرْوَقٍ، إذا نُضِيَت عنها لحَرْبٍ جُفُونُها وبارِقٌ وبُرَيْرِقٌ وبُرَيْقٌ وبُرْقان وبَرّاقة: أَسماء. وبنو أبارِقَ: قبيلة. وبارِقٌ: موضع إليه تُنسب الصِّحافُ البارقية؛ قال أبو ذؤيب:فما إنْ هُما في صَحْفةٍ بارِقِيّةٍ جَديدٍ، أُمِرَّتْ بالقَدُومِ وبالصَّقْلِ أَراد وبالمِصْقلة، ولولا ذلك ما عطَف العرَض على الجَوْهَر. وبِراقٌ: ماء بالشام؛ قال: فأَحْمَى رأْسَه بِصَعيدِ عَكٍّ، وسائرَ خَلْقِه بَجبا بِراقِ وبارق: قبيلة من اليمن منهم مُعَقَّر بن حِمار البارِقي الشاعر. وبارِقٌ: موضع قريب من الكوفة؛ ومنه قول أسْود بن يَعْفُرَ: أرضُ الخَوَرْنَقِ والسَّديرِ وبارِقٍ، والقَصْرِ ذي الشُّرفاتِ من سِنْدادِ قال ابن بري: الذي في شعر الأَسود: أَهلِ الخورنق بالخفض؛ وقبله: ماذا أُؤمِّلُ بعدَ آلِ مُحَرِّقٍ، تركوا مَنازِلَهم، وبعدَ إيادِ؟ أهلِ الخورنق ... البيت، وخفضُه على البدل من آل، وإن صحت الرواية بأَرض فينبغي أن تكون منصوبة بدلاً من منازِلَهم. وتُبارِقُ: اسم موضع أيضاً؛ عن أبي عمرو؛ وقال عِمْران بن حِطَّانَ: عَفا كَنَفا حَوْرانَ من أُمِّ مَعْفَسٍ، وأقْفَر منها تُسْتَرٌ وتُبارِقُ (*قوله «حوران» كذا هو في الأصل وشرح القاموس بالراء، وهي من أعمال دمشق الشام، وحوران ايضاً: ماء بنجد، وأما حوزان، بالزاي: فناحية من نواحي مرو الروذ من نواحي خراسان، أفاده ياقوت ولعلها أنسب لقوله تستر). وبُرْقة: موضع. وفي الحديث ذكر بُرْقةَ، وهو بضم الباء وسكون الراء، موضع بالمدينة به مال كانت صدَقاتُ سيدنا رسول الله، صلى الله عليه وسلم، منها. وذكر الجوهري هنا: الإسْتبرقُ الدّيباجُ الغليظُ، فارسي معرَّب، وتصغيره أُبَيْرِق. برزق: البَرازِيقُ: الجماعات، وفي المحكم: جَماعاتُ الناس، وقيل: جماعات الخيل، وقيل: هم الفُرسان، واحدهم بِرْزِيق، فارسي معرَّب، وقد تحذف الياء في الجمع؛ قال عُمارة: أَرْض بها الثِّيرانُ كالبَرازِقِ، كأَنما يَمْشِينَ في اليَلامِقِ وفي الحديث: لا تَقوم الساعة حتى يكون الناسُ بَرازِيقَ يعني جماعاتٍ، ويروى بَرازِقَ، واحده بِرْزاق وبَرْزَقٌ. وفي حديث زياد: ألم تكن منكم نُهاةٌ يمنعون الناسَ عن كذا وكذا وهذه البَرازِيق؛ وقال جُهَيْنة بن جُنْدَب بن العَنْبر بن عمرو بن تميم: رَدَدْنا جَمْعَ سابُورٍ، وأَنتم بِمَهْواةٍ، مَتالِفُها كثيرُ تَظَلُّ جِيادنا مُتَمَطِّراتٍ بَرازِيقاً، تُصَبِّحُ أو تُغِيرُ يعني جماعات الخيل. وقال زياد: ما هذه البَرازِيقُ التي تتردّد؟ وتَبَرْزَق القومُ: اجتمعوا بلا خيل ولا رِكاب؛ عن الهَجَرِيّ. والبَرْزَق: نبات؛ قال أبو منصور: هذا منكر وأراه بَرْوقٌ فغُيِّر.

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR38.571 harf
البرق: فرس ابن العرقة قاله أبو الندى والبرق: واحد بروق السحاب وهو الذي يلمع في الغيم، جمعه بروق . أو هو: ضرب ملك السحاب، وتحريكه إياه لينساق، فترى النيران نقل ذلك عن مجاهد، والذي روى عن ابن عباس: أنه سوط من نور يزجر به الملك السحاب. وبرقت السماء تبرق، برقا، وبروقا بالضم وبرقانا محركة، وهذه عن الأصمعي: لمعت، أو جاءت ببرق . و برق البرق: إذا بدا. ومن المجاز: برق الرجل ورعد: إذا تهدد وتوعد، كأبرق قال
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR yok22.607 harf
بَرَقَ 1 بَرَقَ برق رق , (S, Mgh, K,) aor. بَرُقَ , (S, Mgh,) inf. n. بُرُوقٌ, (S,) or بَرِيقٌ, (Mgh, K,) or this is a simple subst., (S,) and بَرْقٌ and بَرَقَانٌ (K, TA, but in the CK بُرُوقٌ, as in the S,) It (a thing, Mgh, K, a sword, &c., S and the dawn, K, TA) shone, gleamed, or glistened. (S, Mgh, K, TA.) ― -b2- Also said of a cloud, aor. as above, inf. n. بَرِيقٌ and بَرْقً and بَرَقَانٌ,
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.331 harf
بَرَقَ بَرَقَ U ( n. ac. بَرْق 1 , بَرِيْق 25 , بُرُوْق 27 , بَرَقَاْن 36 ), a. Flashed, gleamed, shone; glittered, glistened; glowed, beamed; sparkled, scintillated. b. Adorned, beautified ( herself ). بَرِقَ بَرِقَ A ( n. ac. بَرَق 4 ), a. Was confounded, stupefied, dazed. بَرَّقَ بَرَّقَ II , a. Glanced, looked at intently, keenly. b. Adorned. أَبْرَقَ أَبْرَقَ IV , a. Lightened;
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR112.173 harf
برق 1.BAB بَرَقَ - يَبْرُقُ - بَرْق - إِبْرِيْق - أَبارِيْق - إسْتَبْرَق - اسْتَبْرَق - يَسْتَبْرِقُ بَرَقَ - يَبْرُقُ + الكائن أو الشيء: يلمع ويتلألأ بشدة مصدراً ضياءً شديداً مبهراً بَرْق: على وزن " فـَعـْل" اسم فعل " بَرَقَ - يَبْرُقُ ": شدة سطوع الضوء: وهو كذلك اسم آلة منه: ضياء البرق: واصطلاحاً هو الظاهرة المعروفة التي يسطع فبها الضوء
Tamamını oku

Sîgalar(9)

Mücavir kökler74 mücavir (95 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. سندس

    3 ortak ayet · İpek kumaş

  2. خضر

    2 ortak ayet · Hudr : Sebzedir

  3. حلي

    2 ortak ayet · Hilye takı demektir

  4. ذهب

    3 ortak ayet · Zihbe, ara ara yağan yağmur, gidip gelen yağış demektir

  5. سحب

    2 ortak ayet · Fışkıran sudur

  6. وكأ

    2 ortak ayet · “Vika” arkalık, sırtın yaslandığı şeydir

  7. طمع

    2 ortak ayet · “Teve’a” olgunlaşmış, koparılmaya hazır hurma demektir

  8. سور

    2 ortak ayet · “Sare” inişli çıkışlı dağ silsilesidir

  9. لبس

    2 ortak ayet · “Lebas” kurulup gerilmiş ser yay, eğilmiş sert ağaç…

  10. سني

    1 ortak ayet · Parıltı

  11. ثوب

    2 ortak ayet · Sevb dış elbise demektir

  12. كود

    2 ortak ayet · Neredeyse o

Geçtiği ayetler(11)

  1. هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ

    ŞimşekO’dur, korku ve ümide düşürmek için size, şimşeği gösteren ve yağmur yüklü bulutları meydana getiren.

  2. وَمِنْ آيَاتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ

    ŞimşekSize korku ve ümit vermek için şimşeği göstermesi, gökten su indirip ölümden sonra yeri onunla diriltmesi de O’nun ayetlerindendir. Doğrusu bunlarda, akleden bir kavim için ayetler vardır.

Sîga sayfası: وَإِسْتَبْرَقٍ
Sîga sayfası: إِسْتَبْرَقٍ
Sîga sayfası: وَأَبَارِيقَ
Sîga sayfası: وَإِسْتَبْرَقٌ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökبرق
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerلمع, ومض, نور, ضوء
Zıt Kökظلم
Çekirdek Özet 1Karanlıkta veya zıt zeminde aniden çakan, göz alıcı ve zıtlık üreten ışıltı
Çekirdek Özet 2İnsanda aynı anda korku ile umut uyandıran, dehşet anında gözü kamaştırıp donduran ani tecelli
Çekirdek Özet 3Karşıtlıklar arasında anlık aydınlanma; hakikatin birdenbire görünür olup ardından karanlığın çökmesi
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca sıradan bir meteorolojik hadiseye indirgeyerek Kur'an'daki bilişsel sarsıntı ve epistemik kamaşma boyutunu gözden kaçırmak

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
برDışarı çıkma, açığa çıkma, gizlilikten kurtulup görünür olma ve ayrışma; برز, برأ, برج köklerinde olduğu gibi kapalılıktan belirginliğe geçişi ifade eder.قAçığa çıkış eylemine ani bir patlama, keskin bir sınır, vurucu bir ışıma ve zıt zemin üzerinde beliren şiddetli bir parlama boyutu kazandırır.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
بEv, çadır; iç, barınma, içinde olmaIşımanın veya potansiyel enerjinin saklı bulunduğu içsel, kapalı alanı (bulut veya karanlık ortamı) temsil eder.
رİnsan başı; baş, ilk, üstİçeride biriken gücün yukarı doğru yönelmesini, öne çıkmasını ve baş göstermesini imler.
قUfuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınırYükselen gücün belirli bir eşikte keskin bir hatla, odaklanmış bir yoğunlukla dışa vurup sınır çizmesini gösterir.
برقKapalı veya karanlık bir hazineden baş göstererek odaklanmış bir parlama halinde aniden çakan ve zıtlık meydana getiren ışık hareketiİçe hapsolmuş enerjinin aniden patlak vererek karanlığı yaran, gözü kamaştıran ve anlık bir çizgiyle varlığı aydınlatan dinamik hareketini kurar.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBulutta meydana gelen şimşek çakması ile siyah ve beyaz renklerin bir arada bulunmasından doğan alacalık; siyah taşlı ve beyaz kumlu arazi parçası.
Cahiliye şiiri kullanımıTufeyl el-Ganevî şimşeğin yağmur yüklü bulutunu ve parıltısını gözetleme bağlamında şöyle demiştir: ظعائن أَبْرَقْنَ الخَرِيفَ وشِمْنَه / وخِفْنَ الهُمامَ أَن تُقاد قَنَابِلُهْ
Erken Arapça kullanımKılıcın parlatılıp ışıltısının gösterilmesi (أبرق بسيفه), devenin gebe olmadığı halde kuyruğunu kaldırıp parıldatması ve kuraklıkta şimşek görünce yeşeren bitki (البروقة) için kullanılmıştır.

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.

Sami etimolojik katman

Sami dilleri ailesinde برق kökü, en arkaik evrelerden itibaren şimşek, yıldırım, anlık parıldama ve ışık patlaması anlamını koruyan ortak bir kök olarak yer alır. Akadcada barāqu (şimşek çakması) ve birqu (şimşek, yıldırım); Ugarit dilinde brq (şimşek); İbranicede bārāq (בָּרָק: şimşek, parıldayan kılıç); Süryanicede barqā (ܒܪܩܐ: şimşek, pırıltı); Ge'ez (Eski Etiyopya) dilinde baraqa ve barq biçimlerinde düzenli ses denklikleriyle belgelenmiştir. Kökün en eski semantik katmanı, karanlık fırtına bulutunun içinden fışkıran anlık, keskin ve yakıcı elektrik ışımasıdır. Arapçada bu kök bir yandan meteorolojik şimşeği ve kılıç parıltısını korumuş, diğer yandan renk kontrastına doğru semantik bir genişleme göstererek siyah ile beyazın birbirine karıştığı alacalı yüzeylere (ebrak, berka) ad olmuştur.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönAni ışıma ve zıt renklerin birleşimiŞimşek parıltısından hareketle gözün dehşetten kamaşması (berika'l-basar), kılıcın ışıltısı ve alaca zeminler türetilmiştir.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiProto-Semitik *b-r-qAkadca, Ugaritçe, İbranice, Süryanice ve Ge'ez dillerinde doğrudan şimşek ve ani parlama anlamıyla ortaktır.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik katmanÇad ve Berberî kollarında parlamak ve ışımak fiilleriyle uzaktan fonetik ve anlamsal benzerlikler öne sürülmüştür.Muhtemel

Kaynak David Cohen, Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
برقAnlamlıAni ışıma ve alacalıkKaranlıkta aniden çakan parlaklık, şimşek, göz kamaşması.Hedef kök; Kur'an'da geçer.
بقرAnlamlıYarma ve genişçe açmaBir şeyi yarıp içindekini çıkarmak, toprağı yarmak; sığır cinsi.Kur'an'da geçer; açılma boyutuyla ortak çekirdeği taşır.
ربقAnlamlıBağlama ve ilmiklemeHayvanın boynuna ip geçirmek, rabtetmek, çembere almak.Kur'an'da geçmez; sözlüklerde müsta'meldir.
رقبAnlamlıGözetleme ve beklemeBir şeyi dikkatle izlemek, boynunu uzatıp bakmak, korumak.Kur'an'da geçer; görme/gözetme yönüyle ilişkilidir.
قبرAnlamlıGizleme ve gömmeÖlüyü toprağa defnetmek, saklamak, örtmek.Kur'an'da geçer; açığa çıkmanın zıddı bir örtme hareketidir.
قربAnlamlıYakınlaşma ve yaklaşmaMesafenin veya zamanın azalması, bir şeye komşu olma.Kur'an'da geçer; hedefe aniden ulaşma ile teması vardır.

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
برقMerkezAni ve zıtlık oluşturan parlamaKaranlık fonda aniden çakıp göz kamaştıran ve hızla kaybolabilen ışık.Hem parlama hem de siyah-beyaz zıtlığını bünyesinde barındırır.
لمعKomşuPırıltı ve yansımaBir yüzeyden periyodik veya hafifçe yansıyan pırıltı; şimşek kadar sarsıcı değildir.Sürekliliği daha zayıf, vurucu etkisi daha az olan ışık yansımasıdır.
ومضKomşuZayıf ve kısa çakmaBulutun derinliklerinde belli belirsiz parlayıp sönen hafif şimşek.Şiddeti düşük, etrafı bütünüyle aydınlatmayan gizli parıltıdır.
نورKomşuAydınlık ve kılavuz ışıkYakıcı olmayan, yön gösteren, istikrarlı ve düzenli aydınlanma.Şok edici ve ani değil, sakin ve görmeyi sürekli kılan ışıktır.
ضوءKomşuGüçlü ve yayılan ışıkKendinden ışıklı, yakıcı veya ısı yayan güçlü aydınlık.Işığın kaynağındaki zati gücü belirtir; anlık çakıştan ziyade yayılımı anlatır.
ظلمZıtKaranlık ve ışıksızlıkIşığın bütünüyle kaybolması, yolunu kaybetme ve hakkı yerine koymama.برق kökünün aniden yardığı ve yok ettiği koyu karanlık halidir.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaبرقŞimşek, ani parıltı, kamaşmaHem ışık çakmasını hem zıt renk kontrastını ve göz kamaşmasını kuşatır.Kesin
LatinceFulgur, coruscatioŞimşek, anlık parlamaFulgur göksel şimşeği, coruscatio ise kılıç veya mücevher parıltısını karşılar; renk tezatlığı anlamını içermez.Güçlü
İngilizceLightning, flash, dazzleŞimşek, ani parlama, göz kamaşmasıLightning doğa olayını, flash aniliği, dazzle ise göz kamaşmasını verir; tek sözcük tüm semantik alanı örtmez.Güçlü
AlmancaBlitz, aufblitzen, blendenŞimşek, çakma, göz almaBlitz fırtına çakmasını, blenden ise görmeyi felç eden parıltıyı karşılar; alacalık boyutu dışarıda kalır.Güçlü
FransızcaÉclair, fulguration, éblouissementŞimşek, ani parlayış, göz kamaşmasıÉclair ışık patlamasını, éblouissement ise zihni ve gözü donduran kamaşmayı iyi ifade eder.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
الْبَرْقَ / وَبَرْقٌ / بَرْقِهِFiziki şimşek, korku ve umut vesilesiTabiat ayetlerinde yağmur öncesi beliren, hem helak korkusu hem rahmet umudu aşılayan göksel tecelli; Bakara 2:19, Bakara 2:20, Ra'd 13:12, Nûr 24:43, Rûm 30:24.
بَرِقَGözün dehşet ve şaşkınlıkla kamaşması, donmasıKıyamet sahnesinde insanın sarsıcı hakikat karşısında donakalması; Kıyâme 75:7.
إِسْتَبْرَقٍ / وَإِسْتَبْرَقٍParlak, kalın ve göz alıcı ipek kumaşCennet ehlinin libasları ve döşeklerinin niteliği (ta'rib yoluyla köke dahil olmuştur); Kehf 18:31, Duhân 44:53, Rahmân 55:54, İnsân 76:21.
أَبَارِيقَParlayan, kulplu ve emzikli içecek kaplarıCennet meclislerindeki hizmet ve ikram araçları; Vâkıa 56:18.

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamAyet ve tecelli delilleriTabiat olaylarının birer ilahi yasa ve ibret oluşu; şimşeğin korku ve ümit (havf ve reca) arasındaki dengeli kulluk bilincini üretmesi.Kozmik düzenden varoluşsal tefekküre geçiş.
FıkıhYağmur ve afet hükümleriŞimşek çaktığında yapılacak dualar, fırtına namazı ve yıldırım düşmesi halinde doğan can ve mal tazmini sorumlulukları.Doğal tehlikelere karşı hukuki ve ibadi tedbirler.
TefsirMünafık metaforları ve eskatolojiBakara 19-20'deki karanlık, gök gürültüsü ve şimşeğin nifak psikolojisindeki anlık parlamaları ve ardından gelen şaşkınlığı sembolize etmesi; Kıyâme 7'deki göz kamaşması.Psikolojik ve eskatolojik sarsıntı hali.
HadisMiraç ve kıyamet tasvirleriHz. Peygamber'in bindiği Burak adlı binek (hız ve ışıltı imgesi); sırat köprüsünden geçerken müminlerin şimşek hızıyla geçiş tasvirleri.Hız, nur ve engelleri anında aşma kudreti.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniHavf ve Recâ dengesiUyarıcı ve müjdeleyici tecelliİnsanı gafletten uyandırarak korku ile umut arasında teyakkuzda tutma.Şimşek hem çarpıp yok etme tehdidini hem de diriltici yağmuru müjdeler; dengeli imanın doğa diliyle ifadesidir.Kesin
İlmiMeteoroloji ve elektromanyetizmaPotansiyel fark deşarjıAtmosferik gerilimin dengelenmesi ve zıt yüklerin birleşimi.Bulutlar veya yer ile gök arasındaki yük zıtlığının nötrlenerek tabiatta dengenin kurulmasını sağlar.Kesin
SiyasiKriz anları ve ani devrimlerŞok edici siyasi krizDüzenin durağanlığını sarsarak gerçeği aniden ifşa etme.Toplumsal yapay dinginliğin aniden patlak veren bir hadiseyle yırtılması, hak ile batılın ayrışması.Güçlü
İktisadiPiyasa şokları ve spekülasyonAnlık konjonktürel parlamalarGeçici zenginleşme veya aniden beliren finansal tehlikeler.Münafıkların şimşek çaktığında yürümesi gibi, piyasadaki yapay canlanmalarda adım atıp karanlıkta donup kalma riski.Muhtemel

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerElektriksel deşarj ve Dirac delta fonksiyonuAşırı biriken zıt potansiyellerin sonsuz küçük bir zaman aralığında tepe noktasına ulaşıp deşarj olması; sıfır aralığında beliren anlık ışıma.Kesin
Beşeri bilimlerEpifani ve bilişsel şok (Aha! anı)Zihindeki karmaşa ve bilgisizlik karanlığının ani bir içgörü veya travmatik hakikatle yarılarak bireyin tutumunu dondurması veya dönüştürmesi.Güçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca sıradan bir hava durumu ögesine (gök gürültülü sağanak şimşeği) indirgeyerek Kur'an'ın ontolojik ve epistemolojik kullanımını saf dışı bırakmak.
Kur'an içi daha geniş anlamŞimşek, tabiatta cereyan eden fiziksel olayın ötesinde, insanın bilişsel düzeyde yaşadığı ani aydınlanma krizini, nifakın istikrarsız aydınlığını ve kıyametteki dehşet kamaşmasını kapsar.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataBakara suresindeki şimşek metaforunun münafıkların hakikat karşısındaki zikzaklı ve fırsatçı tavrını açıklayan derin psikolojik boyutunun ıskalanarak ayetin salt edebi bir tasvir sanılması.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Doğanın en dramatik hadisesi olan şimşeği ontolojik bir tevhid belgesine, psikolojik bir yüzleşme aynasına ve eskatolojik bir dehşet uyarısına dönüştürdüğü için anahtar bir köktür.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Münafıkların psikolojik yapısını ve iç dünyasını sergileyen temsil ayetlerinde (Bakara 2:19-20), tabiatta ilahi kudreti ve havf-recâ dengesini bildiren pasajlarda (Ra'd 13:12, Rûm 30:24) ve kıyamet tasvirlerinde (Kıyâme 75:7).
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Doğadaki olayların mekanik ve gayesiz işlediği vehmini yıkarak şimşeğin insanda metafizik bir uyanış ve ahlaki teyakkuz doğurması gereken ilahi bir ayet olduğunu hatırlatır.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamKaranlık fırtına bulutunda zıt kutuplar arasında aniden çakarak gözü alan elektrik ışıması ve siyah-beyaz zıtlığının oluşturduğu alacalık.
  • Soyut anlamHakikatin karanlık ve belirsiz bir vasatta birdenbire parlayarak zihinleri sarsması, anlık bir idrak yolu açması ve insanı korku ile umut arasında bırakması.
  • Sistematik karşılıkBiriken potansiyel gerilimin anlık bir patlama ile nötrlenmesi ve bu süreçte hakikatin tüm çıplaklığıyla görünür kılınarak gafletin yırtılması.
  • LaTeX modeliI(t)=ΔV⋅δ(t−t0)⋅e−λ(t−t0)
  • LaTeX açıklamasıModelde ΔV zıt kutuplar veya hakikat ile cehalet arasındaki birikmiş potansiyel farkı ve gerilimi; δ(t−t0) Dirac delta fonksiyonu olup t0 anında gerçekleşen ani, keskin ve şok edici deşarjı (şimşeğin çakış anını); I(t) açığa çıkan anlık ışıma şiddetini; e−λ(t−t0) ise bu ani aydınlanmanın ardından sistemin hızla yeniden önceki karanlık veya durağan hale dönme eğilimini (sönümlenmeyi) temsil eder.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ب