جرف
ج - ر - ف
KÖK- 1 geçiş
- 1 ayet
- 1 sîga
- 13 sözlük
Curuf sel suyunun kazdığı yer demektir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Curuf sel suyunun kazdığı yer demektir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.756 harfباب الجيم والرّاء والفاء معهما
ج ر ف، ر ج ف، ف ر ج، ف ج ر، ج ف ر مستعملات
جرف:
الجَرفُ: اجتِرافُكَ الشيء عن وجهِ الأرضِ، حتى يقال: كانت المرأة ذات لِثَةٍ فاجترفها الطَّبيبُ أي استحاها عن الإنسان وقطعها.
والطَّعون الجارف نزل بأهل العراق وجَرفهم تَجريفاً فسمِّي جارِفاً.
والجارفُ: شؤمٌ أو بَلِيَّةٌ تَجترفُ مالَ القومِ.
ورجلٌ مُجَرَّفٌ: جَرَّفَه الدَّهرُ أي اجتاح مالَه فأفقره، قال:
.... مِمَّن
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR760 harfالجَرْفُ: الأخذُ الكثيرُ. وقد جَرَفْتُ الشيءَ أَجْرُفُهُ بالضم جَرْفاً، أي ذهبتُ به كلِّه أو جلِّه.
وجَرَفْتُ الطين: كسحتُه. ومنه سمّي المِجْرَفَةُ.
والجُرْفُ، مثل عُسْرٍ وعُسُرٍ: ما تَجَرَّفَتْهُ السيول وأكلتْه من الأرض. ومنه قوله تعالى: "على شفا جُرُفٍ هارٍ"، والجمع جِرَفَةٌ.
وقد جَرَّفَتْهُ السيولُ تَجْريفاً، وتَجَرَّفَتْهُ. قال الشاعر: فإنْ تكن الحوادثُ جَرَّفَتْني=فلم أُرَ هالِكاً كابْنَيْ
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR12.187 harfج ر ف
جرف ، جفر ، رجف ، رفج ، فجر ، فرج : مستعملات .
جرف : قال اللَّيْثُ : الجَرْفُ ، اجْتِرَافُك الشَّيءَ عن وَجْهِ الأرض ، حتى يقال : كانت الْمرْأَةُ ذات لِثَةٍ فاجْتَرَفَها الطَّبيب ، أي اسْتَحاها عن الأسْنَانِ قَطْعاً .
قال : والطَّاعون الجارِفُ نزل بأَهْلِ العِراق ذَرِيعاً ، فَسُمِّيَ جَارِفاً .
قال : والجارِفُ شُؤْمٌ أو بَلِيَّةٌ يجتَرِفُ مَالَ الْقَوْم ، ورَجُلٌ مُجَرَّفٌ قد جَرَّفَهُ
ج ر ف جرف ، جفر ، رجف ، رفج ، فجر ، فرج : مستعملات . جرف : قال اللَّيْثُ : الجَرْفُ ، اجْتِرَافُك الشَّيءَ عن وَجْهِ الأرض ، حتى يقال : كانت الْمرْأَةُ ذات لِثَةٍ فاجْتَرَفَها الطَّبيب ، أي اسْتَحاها عن الأسْنَانِ قَطْعاً . قال : والطَّاعون الجارِفُ نزل بأَهْلِ العِراق ذَرِيعاً ، فَسُمِّيَ جَارِفاً . قال : والجارِفُ شُؤْمٌ أو بَلِيَّةٌ يجتَرِفُ مَالَ الْقَوْم ، ورَجُلٌ مُجَرَّفٌ قد جَرَّفَهُ الدَّهرُ أي اجْتاح ماله وأَفْقَره . وَرَجُلٌ جَرَّافٌ : وهو الأكُولُ لا يُبْقِي شَيْئاً . وجُرْف الْوادي ونحوه من أَسْنادِ المسايِل إذَا نَجَخَ الماءُ في أَصْلِه فاحْتَفَره فصار كالدَّحْل وَأَشرَفَ أَعْلاه ، فإذا انْصَدَعَ أَعْلاه ، فهو هارٍ ، وقد جَرَّف السيلُ أَسنادَه . وقال الله : ( أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ ) ( التوبة : 109 ) . وقال أبو خَيْرَة : الجُرْفُ عُرْضُ الْجَبَلِ الأمْلَس . وقال شَمِر . يقال : جُرْفٌ وَأَجْرَافٌ وَجُرْفَة وهي الْمَهَواه . ثعلب ، عن ابن الأعْرابيّ : أَجْرَفَ الرَّجل إذا رَعَى إبِلَه في الجَرْفِ ، وهو الخِصْبُ والْكَلأُ المزْدَجُّ المُلتَفّ ؛ وأَنشد : في حِبّةٍ جَرْفٍ وَحِمْضٍ هَيْكَل والإبِل تَسْمَنُ سِمَناً مُكْتَنِزاً ؛ يعني على الحِبّة ، وهو ما تَناثَر من حُبوب البقول واجْتمعَ معها وَرَقُ يَبِيسِ البقل فَتَسْمَن الإبِلُ عليها . وأَجْرَفَ الرجلُ ، إذا أَصَابه سَيْلٌ جُرافٌ . أبو عبيد : الجُرفَةُ من سِماتِ الإبل ، أَنْ تُقْطَع جِلدةٌ من فَخِذِ البعير من غير بَيْنونَةٍ ثم تُجْمَع ، ومِثلُها في الأنْفِ القُرْمَة . وقال بعضهم : الجَوْرَفُ : الظَّلِيمُ ؛ وأنشد لكعب بن زهير الْمُزَنيّ : كَأَنَّ رَحْلِي ، وقد لانَت عريكَتُها كَسَوْتُهُ جَوْرَفاً أَقْرَابُه خَصِفَا قلت : هذا تَصْحيف . والصواب ما رواه أَبو العباس عن ابن الأعرابيّ أَنه قال : الجَوْرَق بالْقافِ : الظليم . قال : ومن قاله بالفاء فقد صَحَّف . أبو تراب عن اللِّحيانيّ : رجل مُجَارَفٌ : وَمُحَارَفٌ ، وهو الذي لا يَكْسِبُ خيراً . ثعلب عن الأعرابيّ قال : الْجَرْف : المالُ الكثيرِ من الصَّامِت والنَّاطق . قال ابنُ السِّكّيت : الْجُرافُ : مِكْيال ضَخْم ، قال : وقوله ، الْجُرافُ الأكْبَرُ ، يقول : كانِ لهم من الهوان مِكْيالٌ وَافٍ . وَسَيْلٌ جُرافٌ : يَجْرُف كلَّ شَيء . رجف : قال اللَّيث : رَجَفَ الشيءُ يَرْجُفُ رَجْفاً وَرَجَفَاناً ، كَرَجَفَانِ البَعير تحت الرَّحْل ، وكما ترجُفُ الشَّجرة إذا رَجَّفَتْهَا الريح ، وكما يَرْجُف السِّنُّ إذا نَفَضَ أَصْلُهَا ، ونحو ذلك رَجْفٌ كلّه . وَرَجَفَت الأرْضُ إذا تَزَلْزَلَت ، وَرَجَفَ الْقَوْم ، إذا تَهَيَّئُوا للحرب . وقال الله : ( أَمْراً يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ) ( النازعات : 6 ، 7 ) . قال الفرّاء : هِيَ النَّفْخَةُ الأولى ، تَتْبَعُها الرَّادفة ، وهي النَّفْخة الثانية . وقال أبو إسحاق : الرَّاجِفَةُ الأرْض تَرْجُفُ تَتَحَرك حركةً شديدة . وقال مجاهد : الرَّاجِفة : الزَّلْزَلة . وقال اللَّيث : الرَّجْفَةُ في القرآن : كلُّ عَذَابٍ أَخَذَ قوماً فهو رَجْفَةٌ وَصَيْحَةٌ . وصَاعِقَة . والرّجْف : يرجُف رَجْفاً وَرَجِيفاً ، وذلك تَرَدُّدُ هَدْهَدَتِهِ في السحاب . وقال غيره : الرَّجْفَةُ الزَّلزَلَة معها الخَسْف . ثعلب عن ابن الأعْرابيّ : أَرْجَفَ الْبَلَدُ : إِذا تَزَلْزَل ، وقد رَجَفَت الأرْض وأَرْجَفت وأُرْجِفَتْ . وقال غيره : الرَّجَّافُ : البحر اسمٌ له ، ومنه قوله : المُطعِمون الشَّحْمَ كُلَّ عَشِيَّةٍ حتى تَغيبَ الشمسُ في الرّجّاف الليث : أَرْجَفَ القومُ ، إذا خاضوا في الأخْبار السَّيئة ، وذِكْرِ الفِتَن . قال الله جلّ وعَزَّ : ( قُلُوبِهِمْ مَّرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ ) ( الأحزاب : 60 ) وهم الذين يُولِّدون الأخْبارَ الكاذِبة ، التي يكونُ معها اضْطرابٌ في النّاس . وقال ابنُ الأعْرابي : رَجَفَت الأرْض ، إذا تَزَلْزَلَتْ . فرج : رُوِيَ في الحديث : ( ولا يُتْرَكُ في الإسْلام مُفْرَج ) . قال أبو عُبيد : قال جابِرٌ الجُعْفيّ : الْمُفْرَجُ الرجل يكون في الْقوم من غَيْرهم ، فحقٌّ عليهم أن يَعْقِلُوا عنه . قال : وَسَمِعْت مُحمد بنَ الحسن يقول : هُوَ يُرْوَى بالْحاءِ والْجيم ، فمن قال مُفرَجٌ فهو الْقَتِيلُ بأَرْضٍ فَلاةٍ ، ولا يكون عِنْد قَرْية يقول : فهو يُودَى من بَيْتِ المال ولا يُبْطَلُ دمه . ومن قال : مُفْرَح : فهو الذي أَثْقَلة الدَّين . وقال أَبو عُبيد : قال أَبو عُبيدة : المُفْرَجُ أن يُسْلِمَ الرجل ولا يُوالِي أَحداً ، فإِذا جَنى جِنايَةً ، كانت جِنايَتُهُ على بيت المال ؛ لأنه لا عاقِلَة له ، فهو مُفْرَجٌ بالجيم . وقال بعضهم : هو الَّذي لا دِيوَانَ له . وأَخْبرني المُنْذِرِيّ عن ثعلب أنّه قال : المُفرَحُ : المُثْقَلُ بالدين . والمُفْرَجُ : الذي لا عَشيرةَ له . قال : وقال ابنُ الأعْرابيّ : المُفْرَحُ : الذي لا مَالَ له . والمُفْرَجُ : الَّذي لا عَشِيرَةَ له . وقال الليث : الْفَرَجُ : ذَهَابُ الْغَمّ ، وانكِشاف الكَرْب ، يقال : فَرَجَه الله فانْفَرج ، وفَرَّجَهُ تَفْرِيجاً . وأَنْشد : يا فارِجَ الهَمِّ وكَشَّاف الكُرَبْ قال : والْفَرْجُ اسم يَجْمع سَوْءات الرّجال والنساءِ والقُبْلانِ وما حَواليهما ، كُلُّه فَرْج ، وكذلك من الدّواب ونحوها من الخَلْق . وكُلُّ فُرْجَةً بين شَيْئين فهو فَرْج ؛ كقوله : إلاَّ كُمَيْتاً بالْقَناةِ وضَابِئاً بالفَرْج بَيْن لبانِه ويَدهِ جعل ما بين يديه فَرْجاً . وكذلك قول امرىء القَيس : لَها ذَنَبٌ مثل ذَيلِ العروس تَسُدُّ به فَرْجَها من دُبُرْ أراد ما بين فَخِذيها ورِجْليها . والفَرْجُ : الثَّغْرُ المخُوف ، وجمعه فُروج ، سُمِّي فرْجاً ؛ لأنَّه غيرُ مَسْدود . وفَرُّوجَةُ الدَّجاجة تُجمع فَراريج . وفي الحديث أن النّبيَّ ( صلى الله عليه وسلم ) صَلَّى وَعَلَيْه فَرُّوجٌ من حَرير . قال أبو عُبَيد : هو الْقَباءُ الذي فيه شَقٌّ من خَلْفِه . أبو عُبَيد عن الفراء : رَجُلٌ أَفْرَجٌ ، وامْرأة فَرْجاء : العظيمة الأليتين لا يَلْتقيان ، وهذا من الحبش . قال : وقال الكسائيّ : الفُرُجُ بضم الفاء والراءِ : الذي لا يَكْتُمُ السِّرّ ، والْفِرْجُ مِثْله . قال : والْفِرَجُ : الذي لا يزال يَنْكَشِف فَرْجُه . وقال الهُذَلِيّ يصف دُرَّة : بكَفَّى رَقاحِيَ يُريدُ نَماءَها فَيُتْرِزُها للبيع وهي فَرِيجُ معناه : أنه كُشِفَ عن الدُّرة غطاؤُها لِيَراها النّاس . ثعلب ، عن ابن الأعرابيّ قال : فَتحاتُ الأصابع يُقال لها التَّفاريجُ والحُلْفُقْ . وقال النَّضْر : فَرْجُ الوادي : ما بَين عُدْوَتَيْه ، وهو بَطْنه . وفَرْجُ الطَّريق : مَتْنُه وفُوَّهَتُه . وفَرْج الجَبل : فَجُّه . وقال القَطاميّ : مُتَوَسِّدين زِمام كُلِّ نَجِيبَةٍ ومُفَرَّجٍ عِرْقَ الْمَقَذِّ مُنَوَّقِ أراد وزِمامُ كُلِّ مُفَرَّج وهو الوَسَاع . ويقال : المُفَرَّجُ : الذي بان مِرْفقُهُ عن إِبطِهِ . ويُقال : أَفْرجَ القومُ عن قَتيل ، إِذا انْكَشفوا ، وأَفْرَجَ فلانٌ عن مكان كذا وكذا ، إِذا أخَلَّ به وتَركه . ويُقال : ما لهذا الْغمّ من فُرْجَة ولا فَرْجَةٍ ولا فِرْجَة ، وأَخْبرني المُنذريّ . عن ابن اليَزيديّ ، عن أبي ناجِية ، عن ابن الأَعْرابيّ أَنَّه أَنْشد : رُبّما تكْرَهُ النُّفوس من الأمْ رِ له فَرْجَةٌ كَحَلِّ العقَالِ قال : يقال فُرْجَةْ وفَرْجَةٌ فُرْجَةٌ اسم ، وفَرْجَةٌ مصدر ، وفُروجُ الأرض نَواحيها . اللِّحيانيّ : قَوْسٌ فَرِيجٌ ، إذا بانَ وَتَرُها عن كَبِدِها ، وهي الفارِجُ أيضاً . وقال الأَصْمَعِيّ : هي الفارِجُ والفُرُج ، ورواه أبو عُبيدِ عنه . ويقال : رَجُل أَفْرَجُ الثَّنايا ، وأَفْلَجُ الثَّنايا ، بمعنًى واحد . ابن السِّكّيت : قال الأصمعيّ : الفَرَجانُ : خُراسانُ وسِجِسْتَان ، وأَنْشد قول الغُدانِيّ : على أَحَدِ الفَرْجَيْن كان مُؤَمَّري أبو زيد : يقال للمُشْط : النَّحِيتُ ، والمُضَرِّجُ والمِرْجَلُ ، وأنشد أحمد بن يحيى لبعضهم : فاتَه المَجْدُ والعلاءُ فأَضْحَى يَنْفُضُ الْخِيسَ بالنَّخِيتِ المُفَرِّج أراد بالْخِيس لَحْيَتَه ، يَصِفُ رجلاً كان شاهِدَ زُور . وقال أحمدُ بن عُبَيد : قال أبو زيد : العرب تقول : جرت الدابةُ مَلأى فُروجُها ، وفُرُوجُها : ما بين قَوائِمها ، فالفروج : رَفْعٌ بمَلأَى . ويقال في المذَكَّر : جَرَى الفَرسُ بملأَى فُروجه وهي ما بين قَوائمه ، أي من شِدَّة إِسْراعه في الجري امْتَلأ ما بين قوائمه بالغُبار والتُّراب . والعرب تُسَمِّي ما بين القوائم خَوَاء ، وكذلك كل فُرْجَةٍ بين شَيئين . وقال أحمد بن يحيى : الفَارِج : النَّاقَة التي انْفَرَجت عن الولادة ، فهي تُبْغِضُ الفَحْلَ وتَكْرَه قُرْبَه . جفر : في حَديثِ عُمرَ أنَّه قَضَى في اليَرْبوع إذا قَتَله المحْرِمُ بجِفْرَة . أبو عبيد عن أَبي زَيْد قال : إذا بَلغت أولادُ المِعْزَى أربعةَ أَشهر ، وفُصِلَت عن أُمهاتها فهي الجفار ، واحِدها جَفْر ، والأنْثى جَفْرَة . وقال ابن الأعرابيّ : الجَفْرُ : الحَمَلُ الصغير ، والجَدْيُ بعد ما يُفْطَم ابن سِتّة أَشْهر . قال : والغُلام جَفْر . وقال ابن شُمَيل : الجَفْرة : العَناقُ التي شَبِعت من الْبَقل والشَّجر ، واسْتَغْنت عن أمها ، وقد تجفَّرَت واسْتَجْفَرت : أي عَظُمت وسَمِنَت . ويقال : قد تَراغَب هذا واستَجْفَر . قال : ويقال : أُجفِرَ بَطْنُه ، واستَجْفَرَ بطنُه ، أي عَظُم . حكى ذلك كلّه عنهم شِمرٌ في كِتابه ، وقال : جُفْرَةُ البَطْنِ باطن الْمُجْرئِشّ وقال غيره : جُفْرَة كلِّ شيء وَسَطه ومُعْظمه . أبو عبيد ، عن أَبي زيد : الجَفْرُ : البِئْر ليست بمَطْوِيَّة . وقال غيره : الجُفْرةُ : حُفْرةٌ واسِعة من الأرض مُستديرة . أبو عبيد ، عن الأَحْمر : الجَفيرُ والْجَشِيرُ معاً : الكِنانة وهي الجَعْبة . وقال الليث : الجَفير شِبْه الكِنانة إلاّ أنَّه أَوْسع ، يُجْعَلُ فيه نُشَّابٌ كَثير . ورُوِي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه قال : ( صُوموا ووفِّروا أَشْعَارَكم ، فإنها مَجفَرَةٌ ) . أبو عبيد : يَعْني مَقْطَعَةٌ للنكاح ، ونَقْصٌ للماء . ويقال للبعير إذا أكْثَر الضِّرابَ حتى يَنْقَطع قد جَفَرَ يجْفُر جفوراً ، فهو جافر . وقال ذو الرّمة في ذلك : وقد عارضَ الشِّعْري سُهَيلاً كأنّه قريعُ هِجانٍ عارَضَ الشوك جافرُ وقال الليث : رجل مُجْفِر . وقد أَجفَرَ إذا تَغَيَّرت رائحةُ جَسَدِه . أبو عبيد ، عن الفَراء : كُنْتُ آتِيكم ، فقد أجْفَرْتكم ، أي تركتُ زِيارتكم وقَطَعتها . وقال غيره : يقال للرَّجل الذي لا عَقْل له : إنَّهُ لَمُنْهدِمُ الجال ، ومُنْهدِم الجَفْر . وقال ابن الأعرابيّ : الْجُفَرِيُّ والكُفَرِي : وِعاءُ الطَّلْع . وإبلٌ جِفارٌ ، إذا كانت غِزَاراً ، شُبِّهت بِجِفَار الرَّكايا . ثعلب عن ابن الأعرابيّ : أجْفَرَ الرجل ، وجَفَر وجَفَّر : إذا انْقَطع عن الجِماع ، وكذلك اجتَفَرَ ، وإذا ذَلَّ قيل : اجْتَفَر . رفج : قال الليث : الرُّفوجُ : أصْلُ كَرَبِ النَّخل ؛ ولا أدري : أَعربِيٌ أمْ دَخيل . فجر : قال الليث : الفَجْرُ : ضَوْءُ الصُّبح ، وقد انْفَجر الصُّبح . ويقال للصُّبْح المُستطير فَجْرٌ ، وهو الصَّادق . والمستطيل الكاذِب يقال له : فجر أيضاً . وأما الصبح فلا يكونُ إلا الصَّادق . والفَجْرُ : تفجيرُك الماء . والمَفْجَرُ : الْموْضعُ الذي يَفْجَرُ مِنه . ويقال : انْفجَرت عليهم الدّواهي ، إذا جاءهم الكثيرُ منها بَغْتَه ، وأيّام الفِجار : أَيّام وقائع كانت بعُكاظ ، تفاخروا فيها فاجْتَربوا واستَحَلُّوا الحُرُمات . والفجور : الرِّيبة والكَذِب من الفُجور . وقد رَكِبَ فلانٌ فَجْرةً وفَجار لا يَجْرِيان إذا فَجَرَ وكَذب ، وقال النّابغة : إنّا اقْتَسَمْنا خُطَّتَيْنَا بَيْننا فَرحَلْتُ بَرّةَ ، وارْتحلْتَ فجارِ أبو عبيد : الفَجَرُ الجُودُ الْواسعُ ، والكرم . ثعلب عن ابن الأعْرابيّ : أفْجر الرجل ، إذا جاء بالْفَجَرِ ، وهو المال الكثير ، وأَفْجرَ إذا كَذَب ، وأفجر إذا عَصَى بِفَرْجِه ، وأُفجر إذا كَفَر ، ومثلُه فَجَرَ وفَجَّرَ . قال وقوله : ونَتْرُك من يَفْجُرُك ، أي من يَعْصيك ، ومَنْ يُخَالفك . وقال رجلٌ لعمر وقد اسْتأذنه في الجِهاد فمنَعَه لضَعْف بَدَنه ، فقال : إن أطْلَقْتَني وإلاّ فَجَرْتُك ، أي عَصَيْتُك . وأفْجَرَ : مال مِنْ حَقَ إلى بَاطِل . وأفجَرَ يَنْبوعاً من ماء ، أي أخْرجه . وقال شَمِر : قال ابن الأعرابيّ : الفَجور والفَاجِر : المخطِىء ، والفُجورُ خِلاف البِرّ ، والفاجِرُ المائِلُ ، والسَّاقطُ على الطَّريق . وفَجَر أي كَذَب ، وأنشد : قَتَلْتُمْ فَتًى لا يَفْجُر الله عامِداً ولا يَجْتَوِيه جارُهُ حين يُمْحِلُ أي لا يَفْجُرُ أمْر الله ، أي لا يَميلُ عنه ولا يَتْركه . وقال شِمر : قال الْهوازِنيّ : الافْتِجارُ في الكلام اخْتِراقُه من غير أن يَسْمَعه من أحد ، أو يَتَعَلَّمه ، وأنشد : نَازعِ القَومَ إذا نازَعْتَهم بأريبٍ أو بَحَلاَّفٍ أبَلْ يَفْتَجِرُ القولَ ولم يَسْمَعْ به وهُو إنْ قيلَ : اتّق الله ، احْتَفَل وقال الفراء في قول الله جَلَّ وعَز : ( ( بَنَانَهُ بَلْ يُرِيدُ الإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ) ( القيامة : 5 ) . حدَّثني قيسٌ ، عن ابن حُصَيْن ، عن سعيد بن جُبَيْر قال : تقول : سوف أَتُوبُ ، سوف أتوب . قال : وقال الكَلْبِيّ : يُكْثِرُ الذُّنوبَ ، ويُؤَخِّرُ التَّوْبة . وقال أبو إسحاق : معناه أنه يُسَوِّفُ بالتَّوبة ، ويُقَدِّمُ الأعمالَ السَّيِّئة . قال : ويجوزُ والله أعلم أنَّه يكْفُر بما قُدَّامَه من البعث . وقال المؤرَّج : فَجر إذا رَكِبَ رَأْسَه ، فمضَى غيرَ مُكْتَرثٍ . قال : وقوله : ( الإِنسَانُ لِيَفْجُرَ ( ، ليمْضيَ راكباً رأسه . قال : وفَجرَ أخْطأَ في الجواب . وفجر من مرضه ، إذا بَرَأَ . وفَجرَ ، إذا كلَّ بَصَرُه . وقال ابن شُميْل : الفُجورُ رُكوب ما لا يَحِلّ . وحَلَفَ فلان على فَجْرة ، واشْتَمَلَ على فجرة ، أي رَكِبَ أمْراً قبيحاً من يمين كاذِبة ، أوْ زِنًى ، أوكَذِب . قلت : والفَجْرُ أصلهُ الشَّقّ ، ومنه أُخِذَ فجرُ السِّكْر ، وهو بَثْقُه . وسُمِّيَ الفَجْر فجراً لانفِجَارِه ، وهو انْصِداعُ الظُّلمة عن نور الصُّبْح . والفجورُ أصْلُه الميْلُ عن القَصْد . قال لَبيد : وإنْ أَخَّرتَ فالْكِفْلُ فاجِر والكاذبُ فاجِر ، والمكَذَّبُ بالحق فاجِر ، والكافِرُ فاجِر ، لميْلِهم عن الصِّدْق والقَصْد . وقول الأعرابيّ لعُمَر : اغْفِرِ اللهمَّ إنْ كانَ فَجَرْ أي مالَ عن الحق . وقيل في قول الله : ( ( بَنَانَهُ بَلْ يُرِيدُ الإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ) ( القيامة : 5 ) . أي : ليُكَذِّب بما أَمامه من البعْث ، والحِساب والجَزاء ، والله أعْلم .
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR14.455 harf(باب الجيم والراء وما يثلثهما)
(جرز) الجيم والراء والزاء أصلٌ واحد، وهو القطْع. يقال جَرَزْتُ الشيءَ قطعتُه. وسيفٌ جُرَاز أي قَطّاع. وأرضٌ جُرُزٌ لا نَبْت بها. كأنَّه قُطِع عنها. قال الكسائي* والأصمعيّ : أرضٌ مجروزة من الجرز، وهي التي لم يُصِبْها المطر، ويقال هي التي أُكل نباتُها. والجَرُوزُ: الرّجُل الذي إذا أكل لم يترُكْ على المائدةِ شيئاً، وكذلك المرأةُ الجَرُوزُ، والنّاقةُ. قال:
* تَرَى
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR186 harf- قال عز وجل: ﴿على شفا جرف هار﴾ [التوبة/109]، يقال للمكان الذي يأكله السيل فيجرفه - أي: يذهب به -: جرف، وقد جرف الدهر ماله، أي: اجتاحه تشبيها به، ورجل جراف: نكحة، كأنه يجرف في ذلك العمل.
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR255 harfج ر ف
جـرف الشـيء واجترفـه: ذهـب بـه كلـه.
وجرف الطين والزبل عن وجه الأرض: سحاه بالمجرفة.
وتجرفته السيول وسيل جراف.
ومن المجاز: فلان يبني على جرف هار لا يدري ما ليل من نهار.
وجرف الدهر مالَه وعام، وعام وطاعون جَارِفٌ، وفيه شُؤْمٌ جارفٌ.
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR5.399 harfالجَرْفُ: اجْتِرافُك الشيءَ عن وجهِ الأَرض حتى يقال: كانت المرأَةُ ذات لثةٍ فاجْتَرَفَها الطبيبُ أَي اسْتَحاها عن الأَسنان قَطْعاً. والجَرْفُ: الأَخْذُ الكثير. جَرَفَ الشيءَ يَجْرُفُه، بالضم، جَرْفاً واجْتَرَفه: أَخذه أَخذاً كثيراً. والمِجْرَفُ والمِجْرَفةُ: ما جُرِفَ به. وجَرَفْت الشيءَ أَجْرُفه، بالضم، جَرْفاً أَي ذَهَبْتُ به كلِّه أَو جُلِّه. وجَرَفْتُ الطّين: كَسَحْتُه، ومنه سُمّي
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR232 harf* ج ر ف * * جَرَفَ الطِّينَ * كسحه وبابه نصر ومنه سمي * المِجْرَفَةُ * و * الجُرُْفُ * بضم الرءِ وسكونها ما تجرفته السيول وأكلته من الأرض ومنه قوله تعالى ﴿على شفا جرف هاو﴾ وقد * جَرَّفَتْهُ السُّيُولُ تَجْريفاً * و * تَجَرَّفَتْهُ
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR6.643 harfجرفه يجرفه جرفا، وجرفة، بفتحهما، والأخيرة على اللحياني: أي ذهب به كله، أو جله، كما في الصحاح، أو جرفه: أخذه أخذا كثيرا .
وجرف الطين جرفا كسحه عن وجه الأرض، كجرفه تجريفا، وتجرفه، يقال: جرفته السيول وتجرفته، نقله الجوهري، وأنشد لبعض بني طييء:
فإن تكن الحوادث جرفتني فلم أر هالكا كابني زياد والمجرفة، كمكنسة: المكسحة وهو: ما جرف به.
والجارف: الموت العام يجترف مال
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR7.363 harfجَرَفَهُ
1 جَرَفَهُ جرف جرفه جرفة , (S, Msb, K,) aor. جَرُفَ , (S, Msb,) inf. n. جَرْفٌ (S, Msb, K) and جَرْفَةٌ, (Lh, K,) He took away, carried away, or removed, the whole of it, (S, Msb, K,) or the greater part of it, (S,) or much of it: (S, K:) and [in like manner ↓ جرّفهُ; for its inf. n.] تَجْرِيفٌ signifies the act of carrying away wholly: (KL:) and ↓ اجترفهُ he took the whole of it. (TA in
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR497 harfجَرَفَ
جَرَفَ U ( n. ac.
a. 1), Carried off; swept, shovelled, scooped away; raked, hoed.
تَجَرَّفَ
تَجَرَّفَ V ,
a. see I .
اِنْجَرَفَ
اِنْجَرَفَ VII ,
a. Pass. of I.
اِجْتَرَفَ
اِجْتَرَفَ VIII ,
a. see I .
جَرْف
جَرْف 1 ,
a. Promiscuous property; odds and ends.
جُرْف
جُرْف 3 , جُرُف 10 , ( pl. جِرَفَة 7t , جُرُوْف 27 , أَجْرَاْف 38 ),
a. Water-worn bank, ridge, ledge.
مِجْرَفَة
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok21.780 harfجرف
جَرَفَ - يَجْرُفُ - جُرُف
جَرَفَ - يَجْرُفُ + كائن أو شيء + شيئاً: يقطعه مما حوله ويقلعه ثم يمسكه ويشده إليه تاركاً مكانه حفرة ذات حواف قائمة: يأتي إلى شيء في مكانه فيقتلعه ويجذبه إليه أثناء سيره مبعداً إياه من مكانه، وتاركاً مكانه حواف قائمة هشة سريعة الانهيار
جـُرُف: اسم فعل بمعنى مفعول من " جَرَفَ - يَجْرُفُ ": وهو أيضاً اسم مكان
Sîgalar(1)
Mücavir kökler13 mücavir (20 toplam)
- هور
1 ortak ayet · Devrik
- أسس
1 ortak ayet · Esas yapının oturduğu yer, temel anlamındadır
- شفو
1 ortak ayet · Kenar
- بني
1 ortak ayet · Yapı demektir
- رضي
1 ortak ayet · Radiy : Rda (re,dat,ayn) memede biberon, süt
- جهم
1 ortak ayet · Cehennem tuğlanın pişirildiği kuyu demektir
- نور
1 ortak ayet · Ateş demektir
- خير
1 ortak ayet · Hayr : At sürüsü demektir
- وقي
1 ortak ayet · Takva kelimesindeki ilk te harfi vavdan dönüşmüştür, vav…
- هدي
1 ortak ayet · “Hediye”, insanların görüşmeden evvel görüşmek isteklerini…
- ظلم
1 ortak ayet · Zalimler
- قوم
1 ortak ayet · Hayvanların ön ayaklarına denir
Geçtiği ayetler(1)
… وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ وَاللَّهُ لَا …
UçurumBinasını Allah korkusu ve rızası üzerine kuran kimse mi daha hayırlıdır, yoksa binasını bir yar kenarına kurup da onunla birlikte kendisini de cehennem ateşine yuvarlanan kimse mi? Allah, zalimler güruhunu hidayete erdirmez.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | جرف |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | هدم, كسح, قلع, نقب |
| Zıt Kök | رسخ |
| Çekirdek Özet 1 | Selin veya dış bir gücün zemini alttan oyup bütünüyle süpürerek götürmesi, altı oyulmuş dayanıksız kıyı ve yâr |
| Çekirdek Özet 2 | Sağlam bir temele dayanmayan, altı oyuk ve her an çökmeye hazır sahte niyet ve yapıların akıbetini tasvir etme |
| Çekirdek Özet 3 | Taşıyıcı tabanı aşınmış veya içten boşaltılmış sistemlerin kaçınılmaz çöküş dinamiği |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca statik bir uçurum veya rastgele bir yarık sanıp, suyun veya aşındırıcı etkenin alttan oymasıyla oluşan dinamik alt boşalmasını ve taşıyıcılık kaybını gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| جر | Çekmek, sürüklemek, bir şeyi zemin üzerinden kazıyarak veya iz bırakarak peşinden götürmek; جرح, جرد, جرر, جرز, جرع, جرم, جري köklerinde görüldüğü üzere yüzeyi yırtma, soyma, silip süpürme veya akıtma hareketi | ف | Dudaksı harfin kattığı üfleme, yayılma, ayrılma ve yüzeyden koparma etkisiyle, sürükleme hareketini zemini alttan oyup bütünüyle süpürerek boşaltan ve geride askıda kalmış dayanıksız bir eşik bırakan ani veya kökten bir koparışa dönüştürmüştür. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ج | Değnek, deve; taşıma, yol alma, toplama | Bir kütlenin hareket ederek başka nesneleri önüne katması, taşıması ve sürüklemesi |
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | Hareketin bir kütlenin tepesinden, yüzeyinden veya ana gövdesinden başlayıp yönelmesi |
| ف | Ağız; söz, açıklık, kenar | Açılan bir gedik, boşluk, oyuntu veya sınır hattındaki kopuş |
| جرف | Taşıyıcı bir kütlenin yüzeyden ve tabandan kazıyarak bir sınırda derin oyuntu ve boşluk açması | Sel veya aşındırıcı bir gücün toprağı altından sürükleyip götürmesiyle kenarda askıda, altı boşalmış bir yarık ve yarık kenarı oluşturması hareketidir. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Sel suyunun aktığı vadinin veya nehir yatağının alt kısımlarını oyarak toprağı süpürüp götürmesi, bu oyulma neticesinde su kenarında oluşan altı boş, her an yıkılmaya hazır askıdaki toprak kütlesi ve dik yâr |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şairlerinden Tayy kabilesine mensup bir şairin beytinde kök, felaketlerin insanı kökünden sarsıp malını ve imkânını bütünüyle silip süpürmesi anlamında kullanılmıştır: فإنْ تَكُنِ الحَوادِثُ جَرَّفَتْني / فلم أَرَ هالِكاً كابْنَيْ زيادِ |
| Erken Arapça kullanım | Erken dönem tıp ve gündelik dilinde diş etinin veya cerahatin hekim tarafından bütünüyle kazınarak alınması için «اجترف الطبيب اللثة» denilmiş; ayrıca Irak ahalisini kökten kırıp geçiren büyük veba salgını her şeyi silip süpürdüğü için «الطاعون الجارف» olarak adlandırılmıştır. |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha ve Kitābü’l-ʿAyn.
Sami etimolojik katman
Arapça جرف kökü, Sami dillerinde bir şeyi kazımak, küremek, süpürüp götürmek ve kabaca temizlemek anlam alanını temsil eden köklerle sesçil ve anlamsal örtüşme gösterir. İbranicede aynı kök denkliğiyle yer alan gārap̄ (גָּרַף) fiili, suyun akıp sürüklemesi, süpürmesi ve temizlemesi anlamındadır; Nâsirûn veya Hâkimler kitabındaki kadim ezgide Kişon vadisinin düşmanları sürükleyip süpürmesi tasvir edilirken bu fiil kullanılmıştır. Süryanicede grap̄ (ܓܪܦ) biçimi yine süpürmek, akıntıyla sürüklemek ve tortuyu küremek manasına gelir. Kökün Afro-Asyatik katmandaki ortak semantik çekirdeği, akışkan veya süpürücü bir kuvvetin zemin tabakasını kazıyarak bütünüyle alıp götürmesidir. Arapçada bu ilksel eylem hem fiziksel süpürme aletine (micrafe) hem de selin altını oyduğu dayanıksız toprak setlerine (curuf) ad olarak tahsis edilmiş, Kur'an'da da içten oyulmuş çürük yapının metaforu haline gelmiştir.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha ve HALOT.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | جرف fiili ve جرف / جرف isimleri | Selin toprağın altını oyması (cevveha's-seyl), bir şeyi kökünden ve bütünüyle süpürüp almak (ahzün kesîr) | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice gārap̄, Süryanice grap̄ | Suyun veya akıntının önüne kattığı şeyi süpürüp sürüklemesi, küremek ve kazıyarak temizlemek | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik kazıma/sürme çekirdeği | Akışkanın temas ettiği yüzeydeki kütleyi kazıyıp taşıması şeklindeki ortak fiziksel hareket | Muhtemel |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Brown-Driver-Briggs ve Gesenius Hebrew Lexicon.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| جرف | Anlamlı | Alttan oyup süpürmek | Selin zemini kazıyıp götürmesi, altı oyulmuş yâr | Hedef köktür, Kur’an’da geçer. |
| جفر | Anlamlı | İçi açılmak, genişlemek | İçi geniş kuyu, sütten kesilmiş ve gövdesi büyümüş kuzu yavrusu | Kur’an’da geçmez; içten boşalma ve genişleme bağı vardır. |
| رجف | Anlamlı | Şiddetle sarsılmak | Zeminin veya kalbin şiddetli sarsıntıyla titremesi | Kur’an’da geçer; dengesini yitiren yapının çöküş anındaki sarsıntısıdır. |
| رفج | Anlamlı | Genişlik, rahatlık | Hayatın genişlemesi, refah içinde yayılma | Kur’an’da geçmez; Klasik sözlüklerde kayıtlıdır. |
| فجر | Anlamlı | Yarıp fışkırmak | Suyun veya ışığın kapalı bir engeli delip taşması | Kur’an’da geçer; suyun bentleri ve sınırları yarmasıyla ilişkilidir. |
| فرج | Anlamlı | Açmak, gedik açmak | İki şey arasını açıp boşluk bırakmak, sıkıntıdan çıkış | Kur’an’da geçer; yarılma ve açıklık oluşması bakımından ortak paydalıdır. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| جرف | Merkez | Çöküntü ve aşınma | Bir yapının veya zeminin alttan oyulması sebebiyle askıda kalarak çökmesi | Suyun veya tahrip edici gücün altı boşaltması ve taşıyıcı zemini süpürmesidir. |
| هدم | Komşu | Yıkılma | Yapının yukarıdan aşağıya veya dışarıdan bir darbeyle yıkılıp devrilmesi | جرف kökünde yıkımın asıl sebebi yapının kendisi değil, altındaki zeminin boşalmasıdır. |
| كسح | Komşu | Süpürme | Yüzeydeki pisliği veya tortuyu süpürüp temizleme | كسح yüzeysel süpürmedir; جرف ise derinden kazıyarak kütleyi bütünüyle alır. |
| قلع | Komşu | Kökten sökme | Bir nesneyi tutunduğu yerden çekip koparma | قلع doğrudan nesneyi hedefler; جرف nesnenin altındaki desteği yok eder. |
| نقب | Komşu | Delme ve oyma | Katı bir engelde geçit veya delik açma | نقب kontrollü ve noktasal deliktir; جرف ise geniş hacimli aşınma ve süpürülmedir. |
| رسخ | Zıt | Kökleşme ve sebat | Bir yapının veya bilginin zemine sımsıkı oturması | Zemini sağlam, altı oyulmamış ve her türlü sarsıntıya dirençli olma halidir. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | جرف | Selin altını oyduğu yâr | Zemini akıntıyla boşaltılmış, askıda ve çürük kıyı | Kesin |
| Latince | Praeruptum, ripa erosa | Aşınmış dik yamaç | Su erozyonuyla altı boşaltılmış dik uçurumu karşılar, manevi metaforu sonradan kazanır. | Güçlü |
| İngilizce | Undermined cliff, washed-out bank | Altı oyulmuş yâr | Suyun temeli oyması (undermining) fikrini tam verir; salt statik uçurumu (cliff) aşar. | Kesin |
| Almanca | Unterspülter Abgrund, Abbruchkante | Suyla alttan oyulmuş yamaç | Suyun altı aşındırması (unterspült) özelliğini tam olarak taşır. | Kesin |
| Fransızca | Berge ravinée, falaise érodée | Aşınmış vadi kenarı | Sel yarıntısının kıyıda oluşturduğu çöküntü eşiğini ifade eder. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch ve Lane’s Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| جُرُفٍ | Temeli sel tarafından alttan oyulmuş çürük yâr kenarı | İkiyüzlülerin (münafıkların) fitne, nifak ve tefrika amacıyla kurdukları Mescid-i Dırâr'ın dayandığı bozuk niyet ve temelsiz yapının cehenneme yuvarlanışını anlatan temsil; Tevbe 9:109 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İman ve nifak mukayesesi | Amellerin ve inanç sisteminin sağlam bir ilahi temele (takva) mi yoksa içi boş dünyevi heveslere mi dayandığı meselesi | Temelsiz inancın görünüşte bina gibi dursa da ontolojik bir dayanağının bulunmadığı ve kaçınılmaz olarak çökeceği |
| Fıkıh | Zemin emniyeti ve kamu zararı | Sel yataklarına, kıyı aşınma bölgelerine ve altı oyulmuş alanlara bina yapmanın yasaklanması ve getirdiği hukuki sorumluluk | Taşıyıcı vasfını yitirmiş ve can emniyetini tehdit eden arazilerin mülkiyet ve imar statüsü |
| Tefsir | Mescid-i Dırâr ve Takva Mescidi kıyası | Tevbe 9:109 ayetindeki somut jeolojik benzetmenin sahte din anlayışlarının ruh halini ve akıbetini nasıl resmettiği | Dışarıdan bakıldığında sağlam sanılan yapının, zeminindeki içten çürüme sebebiyle ansızın çöküşü |
| Hadis | Büyük afetler ve fitne tasvirleri | Toplumu bir anda önüne katıp götüren, değerleri ve kitleleri silip süpüren felaketlerin cârif nitelemesiyle anılması | Yıkıcı bir akıntının hiçbir engel tanımadan tüm varlığı önüne katıp yok etmesi |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Temellendirme ve niyet | İhlas ve takvadan yoksun, sahte kutsallık iddiası | Çöküş dinamiğini gizleme | İçinde vahiy ve adalet zemini bulunmayan ritüel binaları, altı sel suyuyla oyulmuş yâr gibidir; sahibini helake sürükler. | Kesin |
| İlmi | Metodoloji ve epistemoloji | Kanıtsız, dayanaksız ve spekülatif bilgi zemini | Zihinsel çöküş üretme | Öncülleri test edilmemiş ve altı rasyonel/nakli temellerle desteklenmemiş teorilerin ilk krizde yıkılmasıdır. | Güçlü |
| Siyasi | Meşruiyet ve otorite | Halk rızasından ve adaletten kopuk iktidar kurgusu | Kaçınılmaz dağılma | Taban desteği ve adalet zemini alttan aşınmış rejimlerin, dışarıdan sağlam görünse de aniden çökmesidir. | Güçlü |
| İktisadi | Değer ve finans | Karşılıksız para, köpük varlıklar ve spekülatif sermaye | Finansal kriz ve iflas | Üretim ve gerçek varlık tabanından kopan, altı boşaltılmış finansal sistemlerin çöküş sürecidir. | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Zemin mekaniğinde aşınma (erozyon) ve taşıma kapasitesi kaybı | Akışkanlar mekaniğinde suyun kayma gerilimi oluşturarak sınır tabakayı oyması ve katı kütlenin altını boşaltarak statik dengeyi bozması olgusuyla birebir örtüşür. | Kesin |
| Beşeri bilimler | Kurumsal meşruiyet krizi ve anomi | Sosyolojide kurumların dayandığı ahlaki ve hukuki mutabakatın içten içe erimesi, görünürdeki nizamın en ufak sarsıntıda dağılması durumudur. | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kelimeyi yalnızca durağan bir uçurum kenarı (cliff) olarak algılayıp, suyun veya zamanın alttan oyma (sub-erosion) ve içini boşaltma eylemini göz ardı etmek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kelime, üzerine inşa edilen yapının sağlamlığına aldanılan fakat altı gizlice oyulmuş, taşıyıcılık niteliği sıfırlanmış ve kendi ağırlığıyla yıkılmaya mahkûm sahte zeminleri betimler. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Tevbe 9:109'daki Mescid-i Dırâr metaforunu basit bir coğrafi konumlandırma zannederek, nifakın ve yapay dindarlığın kendi zeminini nasıl sinsice tahrip ettiğini kavrayamamak |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Varlık ve eylemlerin sadece dış görünüşleriyle değil, dayandıkları ontolojik zeminle anlam kazandığını; altı aşınmış niyetlerin bina kuramayacağını en yalın fiziksel temsil ile zihne kazıdığı için hayatidir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Tevbe suresindeki münafıkların kurduğu Mescid-i Dırâr ile takva üzerine kurulan mescidin mukayese edildiği, nifakın iç dinamiklerini ve kurumsal yıkılışını anlatan ayet grubunda belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Bir yapının veya hareketin dışarıdan parlak, düzenli ve heybetli görünmesinin onun bekasını garanti etmediğini; asıl meselenin zemin emniyeti ve taban sağlamlığı olduğunu göstererek şekilci değerlendirmeleri düzeltir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamSel sularının vadi veya nehir kıyısını alttan kazıyıp süpürmesiyle oluşan, altı boşaltılmış ve her an göçmeye hazır dik yâr kenarı.
- Soyut anlamZahiren ayakta duran ancak meşruiyet, adalet ve samimiyet gibi taşıyıcı sütunları içten oyulmuş her türlü zihni, ameli ve ictimai yapının kaçınılmaz çöküşü.
- Sistematik karşılıkBir sistemin taşıyıcı temel parametrelerinin () negatif aşındırıcı etkenler () tarafından zamanla () sıfıra indirilmesi sonucu dengenin () felaketle () bozulması süreci.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde zemin üzerine kurulan üst yapıyı, başlangıçtaki zemin kalınlığını veya mukavemetini, zaman içinde zemini oyan ve süpüren aşındırıcı sel/nifak kuvvetini, ise kalan taşıyıcı zemini temsil eder. Aşınma integrali başlangıç direncini tüketip taban sıfıra yaklaştığında (), sistemin kırılganlığı sonsuza gider ve yapı kaçınılmaz bir çöküşle () yıkılır. Bu matematiksel bağıntı, ayetteki altı oyulmuş yârın (curufin hârin) üzerindeki bina ile birlikte ateşe yuvarlanış dinamizmini formüle eder.