سوق
س - و - ق
KÖK- 17 geçiş
- 16 ayet
- 15 sîga
- 12 sözlük
Sevk bacak demektir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(12)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Sevk bacak demektir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.302 harfالقاف والسين و"وايء" معهما
ق و س، ق س و، و ق س، ق ي س، س ق ي، س و ق، و س ق مستعملات قوس: تصغير القَوْسِ قُويسٌ، والعدد أقواسٌ ثم قِياس وقِسِيٌّ.
وشيخ أَقوَسُ: منحني الظهر، وقَوَّسَ تقويساً، وتَقَوَّسَ ظهره، وحاجب مُتَقِّوسٌ، ونوى مُتَقَوِّسٌ ونحوهما: مما ينعطف انعطاف القوسِ، قال:
ولا من رأين الشيب فيه وقَوَّسَا
وقال:
ومُسْتَقْوِس قد خرم الدهر جدره
والقُوْسُ: بقية التمر في الجلة والقَوْسُ: رأس
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.649 harfالساقُ: ساقُ القدم، والجمعُ سوقٌ وسِيقانٌ وأسْواقٌ. وامرأةٌ سَوْقاءُ: حسنةُ السَاقِ. ورجلٌ أَسْوَقُ بيِّنُ السَوَقِ. والأَسْواقُ أيضاً: الطويلُ الساقَيْن. ويقال: وَلَدَتْ فلانةُ ثلاثةَ بنينَ على ساقٍ واحد، أي بعضُهم على إثر بعض، ليست بينهم جارية. وساقُ الشجرة: جِذْعها. وساقُ حُرٍّ: ذَكَرُ القَماري. قال الكميت:
تَغْريدُ ساقٍ عَلى ساقٍ تُجاوِبُـهـامن الهَواتِفِ ذاتُ الطَوْقِ والعُطُلِ
عنى
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR17.707 harfق س ( وايء )
قوس ، قيس ، قسا ، وقس ، وسق ، سقي ، سوق .
قوس قيس : قال الليث : القَوْس معروفة عجمية وعربيّة تُصَغَّرَ قُوَيْساً ، والجميع القِياس وقِسِيّ ، العَدَد أقواس .
أبو عبيد : جمْعُ القوس : قِياس .
قال : وهذا أقيَسُ مِن قول مَن يقول قِسِيّ ، لأنّ أصلها قَوْس ، والواو منها قَبل السين ، وإنما حُوّلت الواو ياءً لِكسرةِ ما قبلها ، فإذا قلتَ في جمع القَوْس قِسِيّ أخّرْتَ الواوَ بعدَ السين ،
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR9.143 harf(باب السين والواو وما يثلثهما)
(سوي) السين والواو والياء أصلٌ يدلُّ على استقامةٍ واعتدالٍ بين شيئين. يقال هذا لا يساوي كذا، أي لا يعادله. وفلانٌ وفلانٌ على سَوِيّةٍ من هذا الأمر، أي سواءٍ. ومكان سُوىً، أي مَعْلَمٌ قد عَلِمَ القومُ الدّخولَ فيه والخروج منه. ويقال أسْوَى الرّجلُ، إذا كان خَلَفُهُ وولدُهُ سَوِيّاً.
وحدَّثنا علي بن إبراهيم القَطّان، عن علي بن عبد العزيز، عن أبي عُبيد، عن الكسائيّ
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.337 harfس و ق
ساق النعم فانساقت وقدم عليك بنو فلان فأقدتهم خيلاً وأسقتهم إبلاً.
قال الكميت: ومقـل أسقتمـوه فأثـرى مائـة من عطائكم جرجورا وهو من السوقة والسوق وهم غير الملـوك.
وتسـوق القـوم: اتخـذوا سوقـاً.
وسـوق وأسـوق وسيقان خدال ورجل أسوق: طويل الساق وامرأة سوقاء وفيها سوق.
ودعت الحمامة ساق حر.
ونجى العدو الوسيقة والسيقة وهي الطريدة التي يطردها من إبل الحي.
قال: وما الناس إلا
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR11.198 harfالسَّوق: معروف. ساقَ الإبلَ وغيرَها يَسُوقها سَوْقاً وسِياقاً، وهو سائقٌ وسَوَّاق، شدِّد للمبالغة؛ قال الخطم القيسي، ويقال لأبي زغْبة الخارجي:
قد لَفَّها الليلُ بِسَوَّاقٍ حُطَمْ
وقوله تعالى: وجاءت كلُّ نَفْسٍ معها سائقٌ وشَهِيد؛ قيل في التفسير: سائقٌ يَسُوقها إلى محشرها، وشَهِيد يشهد عليها بعملها، وقيل: الشهيد هو عملها نفسه، وأَساقَها واسْتاقَها فانْساقت؛ وأَنشد ثعلب: لولا قُرَيْشٌ هَلَكَتْ
السَّوق: معروف. ساقَ الإبلَ وغيرَها يَسُوقها سَوْقاً وسِياقاً، وهو سائقٌ وسَوَّاق، شدِّد للمبالغة؛ قال الخطم القيسي، ويقال لأبي زغْبة الخارجي: قد لَفَّها الليلُ بِسَوَّاقٍ حُطَمْ وقوله تعالى: وجاءت كلُّ نَفْسٍ معها سائقٌ وشَهِيد؛ قيل في التفسير: سائقٌ يَسُوقها إلى محشرها، وشَهِيد يشهد عليها بعملها، وقيل: الشهيد هو عملها نفسه، وأَساقَها واسْتاقَها فانْساقت؛ وأَنشد ثعلب: لولا قُرَيْشٌ هَلَكَتْ مَعَدُّ، واسْتاقَ مالَ الأَضْعَفِ الأَشَدُّ وسَوَّقَها: كساقَها؛ قال امرؤ القيس: لنا غَنَمٌ نُسَوِّقُها غِزارٌ، كأنَّ قُرونَ جِلَّتِها العِصِيُّ وفي الحديث: لا تقوم الساعة حتى يخرج رجل من قَحْطان يَسُوق الناس بعَصاه؛ هو كناية عن استقامةِ الناس وانقيادِهم إليه واتِّفاقِهم عليه، ولم يُرِدْ نفس العصا وإنما ضربها مثلاً لاستيلائه عليهم وطاعتهم له، إلاّ أن في ذكرها دلالةً على عَسْفِه بهم وخشونتِه عليهم. وفي الحديث: وسَوَّاق يَسُوق بهن أي حادٍ يَحْدُو الإبلَ فهو يسُوقهن بحُدائِه، وسَوَّاق الإبل يَقْدُمُها؛ ومنه: رُوَيْدَك سَوْقَك بالقَوارير. وقد انْساقَت وتَساوَقَت الإبلُ تَساوُقاً إذا تتابعت، وكذلك تقاوَدَت فهي مُتَقاوِدة ومُتَساوِقة. وفي حديث أُم معبد: فجاء زوجها يَسُوق أعْنُزاً ما تَساوَقُ أي ما تتابَعُ. والمُساوَقة: المُتابعة كأنّ بعضَها يسوق بعضاً، والأصل في تَساوَقُ تتَساوَق كأَنَّها لضعفِها وفَرْطِ هُزالِها تتَخاذَلُ ويتخلَّفُ بعضها عن بعض. وساقَ إليها الصَّداق والمَهرَ سِياقاً وأَساقَه، وإن كان دراهمَ أَو دنانير، لأن أَصل الصَّداق عند العرب الإبلُ، وهي التي تُساق، فاستعمل ذلك في الدرهم والدينار وغيرهما. وساقَ فلانٌ من امرأته أي أعطاها مهرها. والسِّياق: المهر. وفي الحديث: أنه رأى بعبد الرحمن وَضَراً مِنْ صُفْرة فقال: مَهْيَمْ، قال: تزوَّجْتُ امرأة من الأَنصار، فقال: ما سُقْتَ إليها؟ أَي ما أَمْهَرْتَها، قيل للمهر سَوْق لأن العرب كانوا إذا تزوجوا ساقوا الإبل والغنم مهراً لأَنها كانت الغالبَ على أموالهم، وضع السَّوق موضع المهر وإن لم يكن إبلاً وغنماً؛ وقوله في رواية: ما سُقْتُ منها، بمعنى البدل كقوله تعالى: ولو نشاء لَجَعَلْنا منكم ملائكة في الأرض يََخْلفقون؛ أي بدلكم. وأَساقه إبلاً: أَعطاه إياها يسُوقها. والسَّيِّقةُ: ما اختَلَس من الشيء فساقَه؛ ومنه قولهم: إنما ابنُ آدم سَيِّقةٌ يسُوقُه الله حيث شاء وقيل: السَّيِّقةُ التي تُساقُ سوْقاً؛ قال: وهل أنا إلا مثْل سَيِّقةِ العِدا، إن اسْتَقْدَمَتْ نَجْرٌ، وإن جبّأتْ عَقْرُ؟ ويقال لما سِيقَ من النهب فطُرِدَ سَيِّقة، وأَنشد البيت أيضاً: وهل أنا إلا مثل سيِّقة العدا الأَزهري: السِّيَّقة ما اسْتاقه العدوُّ من الدواب مثل الوَسِيقة. الأَصمعي: السَّيقُ من السحاب ما طردته الريح، كان فيه ماء أَو لم يكن، وفي الصحاح: الذي تَسوقه الريح وليس فيه ماء. وساقةُ الجيشُ: مؤخَّرُه. وفي صفة مشيه، عليه السلام: كان يَسُوق أَصحابَه أَي يُقَدِّمُهم ويمشي خلفم تواضُعاً ولا يَدع أحداً يمشي خلفه. وفي الحديث في صفة الأَولياء: إن كانت الساقةُ كان فيها وإن كان في الجيش (* قوله «في الجيش» الذي في النهاية: في الحرس، وفي ثابتة في الروايتين). كان فيه الساقةُ؛ جمع سائق وهم الذين يَسُوقون جيش الغُزاة ويكونون مِنْ ورائه يحفظونه؛ ومنه ساقةُ الحاجّ. والسَّيِّقة: الناقة التي يُسْتَتَرُ بها عن الصيد ثم يُرْمَى؛ عن ثعلب. والمِسْوَق: بَعِير تستتر به من الصيد لتَخْتِلَه. والأساقةُ: سيرُ الرِّكابِ للسروج. وساقَ بنفسه سياقاً: نَزَع بها عند الموت. تقول: رأيت فلاناً يَسُوق سُوُقاً أي يَنْزِع نَزْعاً عند الموت، يعني الموت؛ الكسائي: تقول هو يَسُوق نفْسَه ويَفِيظ نفسَه وقد فاظت نفسُه وأَفاظَه الله نفسَه. ويقال: فلان في السِّياق أي في النَّزْع. ابن شميل: رأيت فلاناً بالسَّوْق أي بالموت يُساق سوقاً، وإنه نَفْسه لتُساق. والسِّياق: نزع الروح. وفي الحديث: دخل سعيد على عثمان وهو في السَّوْق أي النزع كأَنّ روحه تُساق لتخرج من بدَنه، ويقال له السِّياق أيضاً، وأَصله سِواق، فقلبت الواو ياء لكسرة السين، وهما مصدران من ساقَ يَسُوق. وفي الحديث: حَضَرْنا عمرو بن العاصِ وهو في سِياق الموت. والسُّوق: موضع البياعات. ابن سيده: السُّوق التي يُتعامل فيها، تذكر وتؤنث؛ قال الشاعر في التذكير: أَلم يَعِظِ الفِتْيانَ ما صارَ لِمَّتي بِسُوقٍ كثيرٍ ريحُه وأَعاصِرُهْ عَلَوْني بِمَعْصوبٍ، كأَن سَحِيفَه سَحيفُ قُطامِيٍّ حَماماً يُطايِرُهْ المَعْصوب: السوط، وسَحِيفُه صوته؛ وأَنشد أَبو زيد: إنِّي إذالم يُنْدِ حَلْقاً رِيقُه، ورَكَدَ السَّبُّ فقامت سُوقُه، طَبٌّ بِإهْداء الخنا لبِيقُه والجمع أسواق. وفي التنزيل: إلا إِنَّهم ليأكلون الطعام ويَمْشُون في الأَسْواق؛ والسُّوقة لغة فيه. وتَسَوَّق القومُ إذا باعوا واشتَروا. وفي حديث الجُمعة: إذا جاءت سُوَيْقة أي تجارة، وهي تصغير السُّوق، سميت بها لأن التجارة تجلب إليها وتُساق المَبيعات نحوَها. وسُوقُ القتالِ والحربِ وسوقَتُه: حَوْمتُه، وقد قيل: إن ذلك مِنْ سَوْقِ الناس إليها. الليث: الساقُ لكل شجرة ودابة وطائر وإنسان. والساقُ: ساقُ القدم. والساقُ من الإنسان: ما بين الركبة والقدم، ومن الخيل والبغال والحمير والإبل: ما فوق الوَظِيف، ومن البقر والغنم والظباء: ما فوق الكُراع؛ قال: فَعَيْناكِ عَيْناها، وجِيدُك جِيدُها، ولكنّ عَظْمَ السَّاقِ منكِ رَقيقُ وامرأة سوْقاء: تارّةُ الساقين ذات شعر. والأَسْوَق: الطويل عَظْمِ الساقِ، والمصدر السَّوَق؛ وأَنشد: قُبُّ من التَّعْداءِ حُقْبٌ في السَّوَقْ الجوهري: امرأة سَوْقاء حسنَة الساقِ. والأَسْوَقُ: الطويل الساقين؛ وقوله: للْفَتى عَقْلٌ يَعِيشُ به، حيث تَهْدِي ساقَه قَدَمُهْ فسره ابن الأَعرابي فقال: معناه إن اهتدَى لرُشْدٍ عُلِمَ أنه عاقل، وإن اهتدى لغير رشدٍ علم أَنه على غير رُشْد. والساقُ مؤنث؛ قال الله تعالى: والتفَّت الساقُ بالساق؛ وقال كعب بن جُعَيْل: فإذا قامَتْ إلى جاراتِها، لاحَت الساقُ بُخَلْخالٍ زَجِلْ وفي حديث القيامة: يَكْشِفُ عن ساقِه؛ الساقُ في اللغة الأمر الشديد، وكَشْفُه مَثَلٌ في شدة الأمر كما يقال للشحيح يدُه مغلولة ولا يدَ ثَمَّ ولا غُلَّ، وإنما هو مَثَلٌ في شدّة البخل، وكذلك هذا. لا ساقَ هناك ولا كَشْف؛ وأَصله أَن الإنسان إذا وقع في أمر شديد يقال: شمَّر ساعِدَه وكشفَ عن ساقِه للإهتمام بذلك الأمر العظيم. ابن سيده في قوله تعالى: يوم يُكشَف عن ساقٍ، إنما يريد به شدة الأمر كقولهم: قامت الحربُ على ساق، ولسنا ندفع مع ذلك أَنَ الساق إذا أُريدت بها الشدة فإنما هي مشبَّهة بالساق هي التي تعلو القدم، وأَنه إنما قيل ذلك لأن الساقَ هذه الحاملة للجُمْلة والمُنْهِضَةُ لها فذُكِرت هنا لذلك تشبيهاً وتشنيعاً؛ وعلى هذا بيت الحماسة لجدّ طرفة: كَشَفَتْ لهم عن ساقِها، وبدا من الشرَّ الصُّراحْ وقد يكون يُكْشَفُ عن ساقٍ لأن الناس يَكِشفون عن ساقِهم ويُشَمِّرون للهرب عند شدَّة الأَمر؛ ويقال للأَمر الشديد ساقٌ لأن الإنسان إذا دَهَمَتْه شِدّة شَمّر لها عن ساقَيْه، ثم قيل للأَمر الشديد ساقٌ؛ ومنه قول دريد: كَمِيش الإزار خارِجِ نصْفُ ساقِه أَراد أَنه مشمر جادٌّ، ولم ييرد خروج الساق بعينها؛ ومنه قولهم: ساوَقَه أي فاخَرة أَيُّهم أَشدّ. وقال ابن مسعود: يَكْشِفُ الرحمنُ جلّ ثناؤه عن ساقِه فَيَخِرّ المؤمنون سُجَّداً، وتكون ظهورُ المنافقين طَبَقاً طبقاً كان فيها السَّفافيد. وأَما قوله تعالى: فَطِفقَ مَسْحاً بالسُّوق والأَعْناق، فالسُّوق جمع ساقٍ مثل دارٍ ودُورٍ؛ الجوهري: الجمع سُوق، مثل أَسَدٍ وأُسْد، وسِيقانٌ وأَسْوقٌ؛ وأَنشد ابن بري لسلامة بن جندل: كأنّ مُناخاً، من قُنونٍ ومَنْزلاً، بحيث الْتَقَيْنا من أَكُفٍّ وأَسْوُقِ وقال الشماخ: أَبَعْدَ قَتِيلٍ بالمدينة أَظْلَمَتْ له الأَرضُ، تَهْتَزُّ العِضاهُ بأَسْوُقِ؟ فأَقْسَمْتُ لا أَنْساك ما لاحَ كَوكَبٌ، وما اهتزَّ أَغصانُ العِضاهِ بأَسْوُقِ وفي الحديث: لا يسْتَخرجُ كنْزَ الكعبة إلا ذو السُّوَيْقَتَيْنِ؛ هما تصغير الساق وهي مؤنثة فذلك ظهرت التاء في تصغيرها، وإنما صَغَّر الساقين لأن الغالب على سُوق الحبشة الدقَّة والحُموشة. وفي حديث الزِّبْرِقان: الأَسْوَقُ الأَعْنَقُ؛ هو الطويل الساق والعُنُقِ. وساقُ الشجرةِ: جِذْعُها، وقيل ما بين أَصلها إلى مُشَعّب أَفنانها، وجمع ذلك كله أَسْوُقٌ وأَسْؤُقٌ وسُوُوق وسؤوق وسُوْق وسُوُق؛ الأَخيرة نادرة، توهموا ضمة السين على الواو وقد غلب ذلك على لغة أبي حيَّة النميري؛ وهَمَزَها جرير في قوله:أَحَبُّ المُؤقدانِ إليك مُؤسي وروي أَحَبُّ المؤقدين وعليه وجّه أَبو علي قراءةَ من قرأَ: عاداً الأؤْلى. وفي حديث معاوية: قال رجل خاصمت إليه ابنَ أخي فجعلت أَحُجُّه، فقال: أَنتَ كما قال: إني أُتيحُ له حِرْباء تَنْضُبَةٍ، لا يُرْسِلُ الساقَ إلا مُمْسِكاً ساقا (* قوله «إِني أُتيح له إلخ» هو هكذا بهذا الضبط في نسخة صحيحة من النهاية). أَراد بالساق ههنا الغصن من أَغصان الشجرة؛ المعنى لا تَنْقضِي له حُجّة إلا تَعَلَّق بأُخرى، تشبيهاً بالحِرْباء وانتقاله من غُصنٍ إلى غصن يدور مع الشمس. وسَوَّقَ النَّبتُ: صار له ساقٌ؛ قال ذو الرمة: لها قَصَبٌ فَعْمٌ خِدالٌ، كأنه مُسَوِّقُ بَرْدِيٍّ على حائرٍغَمْرِ وساقَه: أَصابَ ساقَه. وسُقْتُه: أصبت ساقَه. والسَّوَقُ: حُسْن الساقِ وغلظها، وسَوِق سَوَقاً وهو أَسْوَقُ؛ وقول العجاج: بِمُخْدِرٍ من المَخادِير ذَكَرْ، يَهْتَذُّ رَدْمِيَّ الحديدِ المُسْتَمرْ، هذَّك سَوَّاقَ الحَصادِ المُخْتَضَرْ الحَصاد: بقلة يقال لها الحَصادة. والسَّوَّاقُ: الطويل الساق، وقيل: هو ما سَوَّقَ وصارعلى ساقٍ من النبت؛ والمُخْدِرُ: القاطع خِدْرَه، وخَضَرَه: قَطَعه؛ قال ذلك كله أَبو زيد، سيف مُخْدِر. ابن السكيت: يقال ولدت فلانةُ ثلاثةَ بنين على ساقٍ واحدة أي بعضهم على إثر بعض ليس بينهم جارية؛ ووُلِدَ لفلان ثلاثةُ أولاد ساقاً على ساقٍ أي واحد في إثر واحد، وولَدَتْ ثلاثةً على ساقٍ واحدة أي بعضُهم في إثر بعض ليست بينهم جارية، وبنى القوم بيوتَهم على ساقٍ واحدة، وقام فلانٌ على ساقٍ إذا عُنِيَ بالأَمر وتحزَّم به، وقامت الحربُ على ساقٍ، وهو على المَثَل. وقام القوم على ساقٍ: يراد بذلك الكد والمشقة. وليس هناك ساقٌ، كما قالوا: جاؤوا على بَكْرة أَبيهم إذا جاؤوا عن آخرِهم، وكما قالوا: شرٌّ لا يُنادى وَليدُه. وأَوهت بساق أي كِدْت أَفعل؛ قال قرط يصف الذئب: ولكِنّي رَمَيْتُك منْ بعيد، فلم أَفْعَلْ، وقد أَوْهَتْ بِساقِ وقيل: معناه هنا قربت العدّة. والساق: النَّنْفسُ؛ ومنه قول عليّ، رضوان الله عليه، في حرب الشُّراة: لا بُدَّ لي من قتالهم ولو تَلِفَت ساقي؛ التفسير لأَبي عمر الزاهد عن أَبي العباس حكاه الهروي. والساقُ: الحمام الذكر؛ وقال الكميت: تغْريد ساقٍ على ساقٍ يُجاوِبُها، من الهَواتف، ذاتُ الطَّوْقِ والعُطُل عنى بالأَول الوَرَشان وبالثاني ساقَ الشجرة، وساقُ حُرٍّ: الذكر من القَمارِيّ، سمي بصوته؛ قال حميد بن ثور: وما هاجَ هذا الشَّوْقَ إلا حمامةٌ دَعَتْ ساقَ حُرٍّ تَرْحةً وتَرنُّما ويقال له أيضاً السَّاق؛ قال الشماخ: كادت تُساقِطُني والرَّحْلَ، إذ نَطَقَتْ حمامةٌ، فَدَعَتْ ساقاً على ساقِ وقال شمر: قال بعضهم الساقُ الحمام وحُرٌّ فَرْخُها. ويقال: ساقُ حُرٍّ صوت القُمْريّ. قال أَبو منصور: السُّوقة بمنزلة الرعية التي تَسُوسُها الملوك، سُمُّوا سُوقة لأن الملوك يسوقونهم فينساقون لهم، يقال للواحد سُوقة وللجماعة سُوقة. الجوهري: والسُّوقة خلاف المَلِك، قال نهشل بن حَرِّيٍّ: ولَمْ تَرَعَيْني سُوقةً مِثْلَ مالِكٍ، ولا مَلِكاً تَجْبي إليه مَرازِبُهْ يستوي فيه الواحد والجمع والمؤنث والمذكر؛ قالت بنت النعمان بن المنذر: فَبينا نَسُوس الناسَ والأمْرُ أَمْرُنا، إذا نحنُ فيهم سُوقةٌ نَتَنَصَّفُ أَي نخْدُم الناس، قال: وربما جمع على سُوَق. وفي حديث المرأة الجَوْنيَّة التي أَراد النبي، صلى الله عليه وسلم، أَن يدخل بها: فقال لها هَبي لي نَفْسَك، فقالت: هل تَهَبُ المَلِكةُ نَفْسَها للسُّوقة؟ السُّوقةُ من الناس: الرعية ومَنْ دون الملِك، وكثير من الناس يظنون أَن السُّوقة أَهل الأَسْواق. والسُّوقة من الناس: من لم يكن ذا سُلْطان، الذكر والأُنثى في ذلك سواء، والجمع السُّوَق، وقيل أَوساطهم؛ قال زهير: يَطْلُب شَأو امْرأَين قَدَّما حَسَناً، نالا المُلوكَ وبَذَّا هذه السُّوَقا والسَّوِيق: معروف، والصاد فيه لغة لمكان المضارعة، والجمع أَسْوِقة. غيره: السَّوِيق ما يُتَّخذ من الحنطة والشعير. ويقال: السَّويقُ المُقْل الحَتِيّ، والسَّوِيق السّبِق الفَتِيّ، والسَّوِيق الخمر، وسَوِيقُ الكَرْم الخمر؛ وأَنشد سيبويه لزياد الأَعْجَم: تُكَلِّفُني سَوِيقَ الكَرْم جَرْمٌ، وما جَرْمٌ، وما ذاكَ السَّويقُ؟ وما عرفت سَوِيق الكَرْمِ جَرْمٌ، ولا أَغْلَتْ به، مُذْ قام، سُوقُ فلما نُزِّلَ التحريمُ فيها، إذا الجَرْميّ منها لا يُفِيقُ وقال أَبو حنيفة: السُّوقةُ من الطُّرْثوث ما تحت النُّكَعة وهو كأَيْرِ الحمار، وليس فيه شيء أَطيب من سُوقتِه ولا أَحلى، وربما طال وربما قصر. وسُوقةُ أَهوى وسُوقة حائل: موضعان؛ أَنشد ثعلب: تَهانَفْتَ واسْتَبْكاكَ رَسْمُ المَنازِلِ، بسُوقةِ أَهْوى أَو بِسُوقةِ حائِلِ وسُوَيْقة: موضع؛ قال: هِيْهاتَ مَنْزِلُنا بنَعْفِ سُوَيْقةٍ، كانت مُباركةً من الأَيّام وساقان: اسم موضع. والسُّوَق: أَرض معروفة؛ قال رؤبة: تَرْمِي ذِراعَيْه بجَثْجاثِ السُّوَقْ وسُوقة: اسم رجل.
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR582 harf* س و ق * * السَّاقُ * ساق القدم والجمع * سُوقٌ * مثل أسد وأُسد و * سِيقانٌ * و * أسْوُقٌ * و * سَاقُ * الشجرة جذعها وساق حر ذكر القماري وقوله تعالى ﴿يوم يكشف عن ساق﴾ أي عن شدة كما يقال قامت الحرب على ساق و * سَاقَةُ * الجيش مؤخره و * السُّوقُ * يذكر ويؤنث و * تَسَوَّقَ * القوم باعوا واشتروا و * السُّوقةُ * ضد الملك يستوي فيه الواحد والجمع والمذكر والمؤنث وربما جمع على * سُوَقٍ * بفتح الواو و *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR15.389 harfالساق: ساق القدم، وهي من الإنسان ما بين الكعب والركبة مؤنث، قال كعب بن جعيل:
فإذا قامت إلى جاراتـهـا لاحت الساق بخلخال زجل
ومن الخيل والبغال والحمير والإبل: ما فوق الوظيف، ومن البقر والغنم والظباء: ما فوق الكراع، قال قيس :
فعيناك عيناها وجيدك جيدهـا ولكن عظم الساق منك رقيق ج: سوق بالضم، مثل دار ودور ، وقال الجوهري: مثل أسد
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR23.829 harfسَاقَ المَاشِيَةَ
1 سَاقَ المَاشِيَةَ ذ , (S, K,) or النَّعَمَ, (Mgh,) or الدَّابَّةَ, (Msb,) aor. يَسُوقُ, (S, Mgh, Msb,) inf. n. سَوْقٌ (S, Mgh, Msb, K) and سِيَاقٌ, (S, [so in both of my copies, but it is said in the JK that this latter is used in relation to death, and such is generally the case,]) or سَيَاقٌ, like سَحَابٌ, (TA, [but this I have not found elsewhere, and I doubt its
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.534 harfسَاقَ
سَاقَ ( w ) U ( n. ac. سَوْق 1 , مَسَاق [ 17A ] ,
سِيَاقَة
سِيَاقَة [ 23tI ] ),
a. Drove.
b. [ acc. & Ila ], Sent to ( dowry & c. ).
c. ( n. Ac. سَوْق 1 , سِوَاْق 23I ), Was in the agony of death, at his last gasp.
d. Hit, hurt in the leg.
سَوَّقَ
سَوَّقَ II ,
a. Charged with, entrusted to.
b. Stood erect ( plant ).
سَاْوَقَ
سَاْوَقَ III ,
a. Vied, competed, contended
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR40.880 harfسوق
سَاقَ - يَسُوقُ - سَائِق - مَسَاق - سَاق - سَاقَيْن - سُوْق - سُوق - أَسْواق
سَاقَ - يَسُوْقُ + كائن + كائناً أو شيئاً: قـَدَّمه أمامه ثم دفعه من خلفه ووجهه متحكماً باتجاه حركته
سَائِق: اسم فاعل من " سَاقَ - يَسُوقُ "
مَسَاق: على وزن"مـَفـْعـَل" من " سَاقَ - يَسُوقُ ": مصدر ميمي: وهو كذلك اسم مكان: المكان الذي يتم توجيه المتحرك إليه من
Sîgalar(15)
- الْأَسْوَاقِÇarşılar(الْأَفْعَالِ)×2
- وَسِيقَSevk edildi+1 anlam(وَفُعِلَ)×2
- السَّاقُBacak(الْفَعَلُ)×1
- الْمَسَاقُSevkiyat(الْمَفْعَلُ)×1
- بِالسَّاقِBacağa(بِالفَعْلِ)×1
- بِالسُّوقِBacakları(بِالْفُعْلِ)×1
- سَائِقٌSevk eden(فَاعِلٌ)×1
- سَاقٍBacak(فَعَلٍ)×1
- سَاقَيْهَاOnun iki bacağı(فَعَلَيْهَا)×1
- سُقْنَاهُOnu sevk ettik(فَعَلْنَاهُ)×1
Mücavir kökler105 mücavir (133 toplam)
- زمر
2 ortak ayet · Zümer toplulukların içindeki gruplaşmalara, kümelere denir
- سحب
2 ortak ayet · Fışkıran sudur
- زرع
2 ortak ayet · Ekin demektir
- خزن
2 ortak ayet · Hazen : Depo demektir
- رسل
6 ortak ayet · Saçak demektir
- مع
4 ortak ayet · Beraber
- بلد
2 ortak ayet · Beled mezarlık demektir
- كشف
2 ortak ayet · Açık baş demektir
- مشي
2 ortak ayet · Yürür
- بوب
2 ortak ayet · Bab kapı demektir
- أكل
3 ortak ayet · Ekel pas demektir
- جرز
1 ortak ayet · Cüruz otu kurumuş toprak demektir
Geçtiği ayetler(16)
وَقَالُوا مَا لِهَذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِي فِي الْأَسْوَاقِ لَوْلَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُونَ مَعَهُ نَذِيرًا
ÇarşılarVe dediler ki: Bu peygambere ne oluyor ki; yemek yiyor, sokaklarda geziyor? Onun beraberinde bulunup uyaran bir melek indirilmeli değil miydi?
وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعَامَ وَيَمْشُونَ فِي الْأَسْوَاقِ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَتَصْبِرُونَ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرًا
ÇarşılarSenden önce gönderdiğimiz bütün peygamberler de şüphesiz yemek yerler, sokaklarda gezinirlerdi. Sabreder misiniz diye sizi birbirinizle deneriz. Ve Rabbın Basir olandır.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | سوق |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Ecvef (orta harfi illetli) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | قود, زجو, حمل, دفع |
| Zıt Kök | حبس |
| Çekirdek Özet 1 | Bir varlığı arkasından iterek, güderek veya yönlendirerek bir hedefe doğru yürütmek; canlının ve bitkinin üzerinde durup yürüdüğü alt taşıyıcı dayanak (bacak, gövde, sap) |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanların, bulutların ve rızıkların ilahi takdir ve irade doğrultusunda nihai varış yerine ve hesap alanına zorunlu veya iradi olarak akıtılması |
| Çekirdek Özet 3 | Taşıyıcı dayanağın (bacak/sistem) harekete geçmesiyle hem bireysel varoluşun hem de toplumsal ve iktisadi mübadelenin (çarşı) akış ve işleyiş kazanması |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca fiziksel olarak hayvan gütmek veya sadece soyut manada zorla götürmek sanarak; bacak, sap, çarşı ve kader sevkiyatı arasındaki organik dayanak ve akış bağını koparmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| سو | Düzensizliği aşma, bir yön ve hizaya yönelme, yayılma ve akışkan hareket potansiyeli; سوم kökünde serbestçe otlamaya salma, سوط kökünde kamçıyla harekete geçirme, سوح kökünde alana yayılma durumlarında görülen temel itici devinim | ق | Boğazın gerisinden çıkan sınırlandırıcı ve toplayıcı kaf harfi eklenerek; kontrolsüz yayılma veya serbest otlama hareketi, arkadan itilip belirli bir hedefe ve sınıra doğru sevk edilen kontrollü bir yürüyüşe ve üzerinde durulan dikey bir gövdeye dönüştürülmüştür |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| س | Diken, destek | Yere basan, tutunan, dik durmayı sağlayan taşıyıcı direnç ve kalkış noktası |
| و | Çengel, çadır kazığı | İki durumu veya noktayı birbirine bağlayan, sürükleyen ve bağ kurarak ilerleten vasıta |
| ق | Ufuktaki güneş, iğne deliği | Belirlenmiş nihai sınır, toplanma menzili ve varılacak odak noktası |
| سوق | Diken, çengel ve odak imgelerinin birleşimi | Bir dayanak ve direnç noktasından (bacak/ayak) güç alarak, arkadan bağlayıcı bir etkiyle varlığı belirlenmiş bir sınıra ve menzile doğru kesintisiz yürütme hareketi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Davarı arkasından sürerek, bağırarak veya arkadan güderek yürütmek; bedenin üzerinde dik durduğu ve yürümesini sağlayan alt uzuv (bacak); bitkinin dik durmasını sağlayan ana gövde (sap) |
| Cahiliye şiiri kullanımı | İmruü’l-Kays şiirinde sağmal koyunların sürülüp otlatılmaya ve sağılmaya sevk edilişini tasvir eder: لنا غَنَمٌ نُسَوِّقُها غِزارٌ / كأنَّ قُرونَ جِلَّتِها العِصِيُّ |
| Erken Arapça kullanım | Ru‘be b. el-Accâc bacakları kalın ve sağlam yaban eşeğini överken kökün bacak ve uzunluk türevini kullanır: قُبٌّ من التَّعْداء حُقْبٌ في سَوَق |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Dīwān Imri’ al-Qays.
Sami etimolojik katman
Sami dil ailesinin genelinde سوق kökü, hareket ettirme, sevk etme, akıtma ve yürüme organı olan alt uzuv ekseninde güçlü bir arkaik ortaklığa sahiptir. İbranicede şok (şôq / שׁוֹק) kelimesi insanın bacağını, hayvanın but ve incik kısmını ifade eder; ayrıca dışarıya sevk edilip akıtılan sokak ve pazar yeri (şuq / שׁוּק) kavramı da aynı kökten türemiştir. Süryanicede şāqā (ܫܩܐ) bacak, incik ve gövde anlamına gelirken, şūqā (ܫܘܩܐ) malların taşınıp sevk edildiği cadde ve pazar yerini karşılar. Akadcada šēqu veya šūqu benzer biçimde cadde, pazar alanı ve sokak anlam katmanında yer alır. Bu fonetik ve semantik süreklilik, kökün Sami zihninde öncelikle canlının yürütücü organı (bacak) ile başladığını, ardından bu organın yaptığı işlevin (arkadan iterek yürütme/sevk) adlandığını ve nihayetinde insanların ve malların bu hareketle bir araya toplandığı mekânın (çarşı/sokak) bu kökten türediğini göstermektedir.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | سوق / سَاقَ — يَسُوقُ — سَوْق — سَاق — سُوق | Bacak (سَاق) isminden fiilleşerek varlığı bacakları üzerinde yürütmek, arkadan sürmek ve malların sevk edildiği ticaret yerine (سُوق) ad olmak şeklinde organik bir açılım gösterir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice שׁוֹק (bacak) ve שׁוּק (çarşı); Süryanice ܫܩܐ (bacak) ve ܫܘܩܐ (pazar) | Bacak organı ile çarşı/pazar ve sevk hareketi arasındaki semantik geçiş tüm Orta Sami dillerinde birebir örtüşmektedir | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik bacak/hareket çekirdekleri | Eski Mısır ve Berberi dillerinde alt ekstremite ve adım atma eylemini bildiren s-k / s-q ses dizilimleriyle uzak morfolojik benzerlikler öne sürülmüştür | Muhtemel |
Kaynak Gesenius’ Hebrew and Chaldee Lexicon, HALOT, Lane’s Arabic-English Lexicon.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| سوق | Anlamlı | Sevk etmek, sürmek, bacak | Arkadan iterek yürütmek, canlının bacağı, bitki gövdesi ve ticaret çarşısı | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| سقو | Anlamlı | Su vermek, sulamak | Canlıya veya toprağa su taşıyıp içirmek; سقي ile dönüşümlü kullanım | Kur'an'da geçmez (sülasi vavi biçimi) |
| وسق | Anlamlı | Toplamak, yüklemek | Dağınık şeyleri bir araya toplayıp denk yapmak, devenin taşıdığı standart yük | Permütasyon; Kur'an'da geçer |
| وقس | Anlamlı | Eksiklik, basıp kırmak | Zekât farizaları arasındaki küsurat; boyun kırma veya çiğneme | Kur'an'da geçmez |
| قسو | Anlamlı | Katılık, sertlik | Taşlaşma, kalbin merhamet ve yumuşaklığını kaybetmesi | Permütasyon; Kur'an'da geçer |
| قوس | Anlamlı | Eğrilik, yay, ölçme | yayın bükülmesi, iki yayın mesafesi kadar yakınlaşma ve ölçü birimi | Permütasyon; Kur'an'da geçer |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| سوق | Merkez | İterek yürütme ve dayanak | Varlığı arkasından güderek, hedefe doğru iterek ve bacakları üstünde yürütmek | Arkadan yönlendirme ve menzile sevk |
| قود | Komşu | Önden çekerek yürütme | Varlığı arkasından iterek değil, önündeki yulardan çekerek götürmek | سوق arkadan itişi, قود önden çekişi ifade eder |
| زجو | Komşu | Yavaş ve yumuşak sevk | Varlığı hafifçe, peyderpey ve kolaylıkla ileriye doğru kaydırmak | Bulutların veya gemilerin nazikçe ilerletilmesi |
| حمل | Komşu | Yüklenerek taşıma | Varlığı kendi ayakları üzerinde yürütmek yerine ağırlığını bizzat üstlenmek | Sevk ettirmeden yer değiştirme |
| دفع | Komşu | Sertçe itme ve savma | Bir yöne doğru sevk amacı olmaksızın sadece önünden uzaklaştırmak için itmek | Hedefsiz veya defetme amaçlı itiş |
| حبس | Zıt | Alıkoyma ve durdurma | Yürüyüşü, akışı ve sevkiyatı engelleyip bir yerde hareketsiz bırakmak | Hareketin ve akışın tamamen kesilmesi |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | سوق | Arkadan sürmek, bacak, çarşı | Canlının yürütücü uzvu, arkadan yönlendirme eylemi ve mübadele mekânı | Kesin |
| Latince | agere, compellere, crus | Sürmek, sevketmek, bacak | Agere ve compellere gütmek ve zorlamak anlamını karşılar, bacak anatomisi için crus kullanılır | Güçlü |
| İngilizce | to drive, to herd, leg / stem, market | Sürmek, sevk etmek, bacak/gövde, çarşı | To drive fiili arkadan itici güçle yönlendirmeyi verir; leg ve market kökün somut ve mekânsal açılımlarıdır | Güçlü |
| Almanca | treiben, leiten, Schenkel / Stängel, Markt | Sürmek, yöneltmek, bacak/sap, pazar | Treiben fiili hayvan gütme ve arkadan itme nüansını taşır; Markt toplanma alanını karşılar | Güçlü |
| Fransızca | conduire, pousser, jambe / tige, marché | İtmek, sevk etmek, bacak/sap, çarşı | Pousser fiilinin öne doğru itme vurgusu Arapçadaki arkadan sevk eylemini iyi yansıtır | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Dictionnaire Littré.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| سَاقَ / سِيقَ / سُقْنَاهُ | Ahirette zorunlu sevk ve sürülüş | İnkârcıların ve müttakilerin hesap ve varış alanına (cennet veya cehennem) sevk edilişi; Zümer 39:71, Zümer 39:73, Kıyâme 75:30 |
| سُقْنَاهُ / فَسُقْنَاهُ | Rahmet ve tabiat sevkıyatı | Yağmur yüklü bulutların ölü toprağı diriltmek üzere rüzgâr vasıtasıyla belirli bir beldeye yönlendirilmesi; A‘râf 7:57, Fâtır 35:9 |
| سَاق / سَاقَيْهَا / سُوقِهِ | Beden uzvu ve bitki sapı | İnsanın yürüdüğü bacakları, atların bacakları veya ekinin üzerinde dikildiği sağlam gövdesi; Neml 27:44, Sâd 38:33, Fetih 48:29 |
| كَشْفُ سَاقٍ | Zorluk, şiddet ve hakikatin açığa çıkması | Kıyamet gününün dehşeti, işlerin son derece ciddileşip paçaların sıvanması mecazı; Kalem 68:42 |
| سَائِقٌ | Eşlik eden yönlendirici melek | Mahşer günü insanı arkasından hesaba doğru yönlendiren ve adım attıran görevli; Kâf 50:21 |
| الْأَسْوَاق | Çarşılar ve ticaret alanları | Peygamberlerin insani bir tabiatla rızık temini ve tebliğ için aralarında dolaştığı pazar yerleri; Furkân 25:7, Furkân 25:20 |
| وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ | Can çekişme ve çaresizlik bağı | Ölüm anında bacakların birbirine dolanması yahut dünya zorluğu ile ahiret zorluğunun birbirine kenetlenmesi; Kıyâme 75:29 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Haşir ve ilahi iradenin icrası | İnsanın ahirete sevki (سائق) ve Kalem 68:42 ayetindeki bacağın açılması (كَشْفُ سَاقٍ) ifadesinin müteşabihliği; teşbih ve tevil tartışmaları | İradi ve gayri iradi sevk ile ilahi kudretin şiddetinin tecellisi |
| Fıkıh | Çarşı/Pazar hukuku ve kurban sevki | Pazarda (السوق) alım-satım serbestisi, haksız rekabetin önlenmesi ve hedy kurbanının Kâbe'ye sevki (سَوْق الهَدْي) | Malların ve kurbanlıkların meşru bir hedefe doğru taşınması ve serbest dolaşımı |
| Tefsir | Kinaye ve lafzi-mecazi açılım | Bacağın açılması tabirinin Arap dilinde savaşın kızışması ve zorluğun zirveye ulaşması kinayesi olarak çözümlenmesi | Bacağın çaresizlik veya güç göstergesi sembolizmi |
| Hadis | Ahir zaman f посад ve çobanlık metaforu | İnsanları sopasıyla sevk edecek Kahtanlı yöneticiden bahseden rivayetler ve ümmetin yönlendirilmesi | İtaat, boyun eğiş ve baskıcı veya adil idare |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Varlık ve ahiret düzeni | İlahi yönlendirme ve haşir | İnsanı ve doğayı başlangıç noktasından nihai gayesine doğru akıtmak | Kâinattaki hiçbir unsur başıboş değildir; hepsi bir hedefe doğru sevk halindedir | Kesin |
| İlmi | Fizik ve biyoloji düzeni | Taşıyıcı kuvvet ve gövde dengesi | Canlının dik durmasını ve kuvvet vektörünün iletilmesini sağlamak | Bacak ve gövde (ساق), yerçekimine direnerek hareketi mümkün kılan mekanik destektir | Güçlü |
| Siyasi | Toplum yönetimi ve sevk | İdari sevk ve tebaa intizamı | Toplumsal kitleleri ortak bir amaca ve düzene doğru yönlendirmek | Klasik dilde yönetilen halka es-Sûka (السوقة) denmesi, yönlendirilen kitle işlevini yansıtır | Güçlü |
| İktisadi | Ticaret ve piyasa düzeni | Çarşı, pazar ve mal sirkülasyonu | Üretilen değerlerin tüketim merkezlerine akışını ve mübadelesini sağlamak | Çarşı (سوق), malların dışarıdan getirilip toplandığı ve nakledildiği dinamik akış merkezidir | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Yönlendirilmiş vektörel akış ve taşıyıcı sütun mekaniği | Vektör analizinde bir alanın belirli bir yöne doğru kuvvet uygulanarak ötelenmesi ve yapı statiğinde dikey taşıyıcı elemanın (kolon/bacak) yükü zemine aktararak hareketi ayakta tutması mantığıyla tam bir izomorfizm gösterir | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Piyasa mekanizması ve lojistik ağ | İktisat ve sosyolojide insan davranışlarının, metaların ve sermayenin görünmez el veya merkezi kararlarla belirli düğüm noktalarına (pazar) doğru akıtılması ve toplumsal hareketliliğin alt yapısının kurulması sürecine karşılık gelir | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü sadece alışveriş yapılan pazar yeri veya hayvanların sopayla arkasından sürülmesi gibi dar bir fiziksel eyleme indirgemek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök; ekinin kendi sapı üzerinde doğrulmasından (özgüven ve istiklal), bulutların rızık taşımasından, can çekişen insanın bacaklarının dolanmasına ve kıyametteki nihai hesap yürüyüşüne kadar uzanan ontolojik bir hareket ve dayanak sistemidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Kalem 68:42 ayetinde geçen ifadeyi tecessümcü biçimde cismani bir bacak zannetmek veya peygamberlerin çarşılarda yürümesini sıradan bir avamlık sanıp nübüvvetin hayatın tam merkezindeki sevk ve idare rolünü kavrayamamak |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın varlık ve zaman tasavvurunu anlamada köprüdür; varoluş sabit ve durağan değil, bir başlangıç noktasından nihai hesaba doğru kesintisiz sevk edilen dinamik bir akıştır |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Kıyamet, ölüm anı ve mahşer sahnelerini anlatan eskatolojik ayetlerde (Kıyâme, Zümer, Kâf) ve peygamberlerin beşeri tabiatını ve toplumsal varlığını vurgulayan ayetlerde (Furkân) |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Hayatın gayesiz, hedefsiz ve tesadüfi aktığı zannını yıkar; insanın her an bir yönlendirici (sâik) eşliğinde ilahi huzura doğru adım adım yol aldığını fark ettirir |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamCanlının veya bitkinin üzerinde durduğu dikey taşıyıcı uzuv (bacak, sap) ve bir kütleyi arkasından itip yönlendirerek menzile doğru yürütmek.
- Soyut anlamVarlığın, iradeli veya iradesiz olarak, ilahi bir saik veya kanun eşliğinde nihai amacına, hesap ve toplanma alanına doğru yönlendirilip akıtılması.
- Sistematik karşılıkBir taşıyıcı dayanak üzerinde yükselen potansiyelin, itici bir kuvvet vasıtasıyla hedefe doğru doğrusal veya vektörel bir akışa dönüşmesi.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde arkadan uygulanan sevk edici ve yönlendirici kuvveti, sevk edilen varlığı veya kütleyi, bu itiş neticesinde varlığın kazandığı yönlü ivmeyi temsil eder. harfi sevk eyleminin bütününü sembolize ederken, bu eylem varlığı bir başlangıç durum veya konumundan (dünya, tohum, bulut) zorunlu ve kararlı bir biçimde hedef menziline (ahiret, meyve, yağmur alanı, pazar) ulaştırmaktadır.