فحش
ف - ح - ش
KÖK- 24 geçiş
- 23 ayet
- 10 sîga
- 11 sözlük
Fahşa (ha) “Üns” oku atan yayın insan tarafı; “vahş” ise yayın av tarafı demektir. Baştaki “ve” harfinin “fe”ye dönüşmesi ile “fahş” topluluk içinde yapılan vahşet demektir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(11)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Fahşa (ha) “Üns” oku atan yayın insan tarafı; “vahş” ise yayın av tarafı demektir. Baştaki “ve” harfinin “fe”ye dönüşmesi ile “fahş” topluluk içinde yapılan vahşet demektir.
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR323 harfالفَحْشاءُ: الفاحِشَةُ. وكلُّ شيءٍ جاوز حدَّه فهو فاحِشٌ. وقد فَحُشَ الأمر بالضم فُحْشاً، وتفاحَشَ. ويسمَّى الزِنى فاحِشَةً. وقول طرفة:
أرى الموتَ يعتامُ الكِرامَ ويَصْطَفيعَقيلةَ مالِ الفاحِشِ المُـتَـشَـدِدِّ
يعني الذي جاوزَ الحدَّ في البخل.
وأفْحَشَ عليه في المنطق، أي قال الفُحْشَ، فهو فحَّاشٌ. وتَفَحَّشَ في كلامه.
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR4.552 harfح ش ف
حشف ، حفش ، فشح ، فحش : مستعملة .
حشف : قال الليث : الحَشَفُ من التَمْر : ما لم يُنْوِ ، فإذا يَبِس صَلُب وفَسَد لا طعم له ولا لحاء ، ولا حلاوة .
ويقال : قد أحشف ضَرْعُ النّاقة إذا انقبض يَسْتَشنّ أي يصير كالشَّنِّ .
قال : والحَشَفَةُ : ما فوق الخِتَان .
ابن السكيت : الحَشِيفُ : الثوب الخَلَق وأنشد :
أُتِيحَ لها أُقَيْدِرُ ذو حَشِيفٍ
إذا سامَت على المَلَقَاتِ سامَا
ويقال لأُذُن الإنسان إذا
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR3.120 harf(باب الفاء والحاء وما يثلثهما)
(فحص) الفاء والحاء والصاد أصلٌ صحيح، وهو كالبحثِ عن الشيء. يقال: فحصت عن الأمر فحصاً. وأُفحوص القَطا: موضِعُها في الأرض، لأنَّها تفحصه. وفي الحديث: "فَحَصُوا عن رؤوسهم"، كأنَّهم تركوها مثلَ أفاحِيص القَطا فلم يَحلِقُوا *عنها([1]) . وفحَصَ المطرُ التُّرَاب، إذا قلَبَه.
(فحس) الفاء والحاء والسين. يقولون: الفَحْس: لَحْسُك([2]) الشيء بلسانك عن يَدِك.
(فحش) الفاء والحاء
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR612 harf- الفحش والفحشاء والفاحشة: ما عظم قبحه من الأفعال والأقوال، وقال: ﴿إن الله لا يأمر بالفحشاء﴾ [الأعراف/28]، ﴿وينهى عن الفحشاء والمنكر والبغي يعظكم لعلكم تذكرون﴾ [النحل/90]، ﴿من يأت منكن بفاحشة مبينة﴾ [الأحزاب/30]، ﴿إن الذين يحبون أن تشيع الفاحشة﴾ [النور/19]، ﴿إنما حرم ربي الفواحش﴾ [الأعراف/33]، ﴿إلا أن يأتين بفاحشة مبينة﴾ [النساء/ 19]، كناية عن الزنا، وكذلك قوله: ﴿واللاتي يأتين الفاحشة من نسائكم﴾
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR195 harfف ح ش
أفحش فلان في كلامه وفحش وتفحش وهو فحّاش.
وتفاحش الأمر: تزايد في القبح.
قال أبو ذؤيب: ضرائر حرميٍّ تفاحش غارها أي غيرتها.
وفلان فاحش أي بخيل ومنه: " ويأمركم بالفحشاء ".
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR2.648 harfالفُحْش: معروف. ابن سيده: الفُحْش والفَحْشاءُ والفاحِشةُ القبيحُ من القول والفعل، وجمعها الفَواحِشُ. وأَفْحَشَ عليه في المَنْطِق أَي قال الفُحْش. والفَحْشاءُ: اسم الفاحشة، وقد فَحَشَ وفَحُشَ وأَفْحَشَ وفَحُشَ علينا وأَفْحَشَ إِفْحاشاً وفُحْشاً؛ عن كراع واللحياني، والصحيح أَن الإِفْحاشَ والفُحْش الاسم. ورجل فاحِشٌ: ذو فُحْش، وفي الحديث: إِن اللَّه يُبْغِضُ الفاحِشَ الـمُتَفَحِّشَ، فالفاحِشُ ذو
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR187 harf* ف ح ش * كل شيء جاوز حده فهو * فَاحِشٌ * وقد * فَحُشَ * الأمر بالضم * فُحْشاً * و * تَفَاحَشَ * و * أفْحَشَ * عليه في المنطق أي قال * الفُحْشَ * فهو * فَحَّاشٌ * و * تَفَحَّشَ * في كلامه
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR6.041 harfفَحُشَ
1 فَحُشَ ذ , aor. فَحُشَ , inf. n. فُحْشٌ (S, O, Msb, K) and فَحَاشَةٌ, (TA,) It (a thing, or an affair, or anything, TA, or any evil thing, S) was, or became, excessive, immoderate, enormous, exorbitant, beyond measure, (S, O, TA,) or overmuch; (O, K, TA;) as also ↓ تفاحش: (S, TA:) it (a thing) was or became, foul, evil, bad, abominable, or unseemly; [gross, immodest, lewd, or obscene;]
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.056 harfفَحَشَ
فَحَشَ U ( n. ac. فَحْش 1 ),
a. see ( فَحُشَ ) & IV ( a ). _ast;
فَحُشَ
فَحُشَ U ( n. ac. فُحْش 3 ),
a. Was immoderate, excessive.
b. Was abominable, foul; was gross, obscene.
فَحَّشَ
فَحَّشَ II
a. [ Fī ], see IV (a) .
أَفْحَشَ
أَفْحَشَ IV
a. [ Bi or Fī ], Was unseemly, lewd, obscene ( in language ).
b. Committed obscene actions.
c. Was niggardly.
تَفَحَّشَ
تَفَحَّشَ V
a. [
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR9.674 harfفحش
فَحُشَ - يَفْحُشُ - فَاحِش - فاحِشَة - فَواحِش - فَحْشاء
فَحُشَ - يَفْحُشُ + الكائن أو الفعلُ: يتجاوز في أفعاله الحد المسموح به وفق الشرع أو العرف والمعروف، وخاصة المتعلقة بالنكاح
فَاحِش: اسم فاعل صفة مشبهة من " فَحُشَ - يَفْحُشُ ": شيء أو فعل " فاحش "
فَاحِشَة: مؤنث " فاحش "، وهي كذلك فاعل مرة : نوع وفعل مراد وخاص من الفحش: فعل فاحش أو
فحش فَحُشَ - يَفْحُشُ - فَاحِش - فاحِشَة - فَواحِش - فَحْشاء فَحُشَ - يَفْحُشُ + الكائن أو الفعلُ: يتجاوز في أفعاله الحد المسموح به وفق الشرع أو العرف والمعروف، وخاصة المتعلقة بالنكاح فَاحِش: اسم فاعل صفة مشبهة من " فَحُشَ - يَفْحُشُ ": شيء أو فعل " فاحش " فَاحِشَة: مؤنث " فاحش "، وهي كذلك فاعل مرة : نوع وفعل مراد وخاص من الفحش: فعل فاحش أو فعلة فاحشة مخصوصة: وهي في الاصطلاح الشرعي: النكاح غير السوي والمخالف لسنة الله: نكاح ما نكح الآباء من النساء ، وإتيان الذكور، والزنى فَواحِش: جمع فاحشة: أيٌّ من أنواع الفاحشة: نكاح ما نكح الآباء من النساء، والزنى، وإتيان الذكور فَحْشاء:على وزن" فـَعلاء ": اسم فاعل مبالغة من " فَحُشَ - يَفْحُشُ ": شيء أو فعل فاحش بشدة: القيام بالنكاح غير السوي والمخالف لسنة الله، أو ما شابه واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " المبالغة والشطط والغلو في إنفاذ الفعل أو الاهتمام بأمر" وهي: طَغَى - يَطْغَى، فَحَشَ - يَفْحُشُ، سَرِفَ- يَسْرَفُ، وَبَلَ - يَبِلُ، غَلَا - يَغْلُوْ، شَطَّ - يَشِطُّ (شَطَّ - يَشُطُّ) فاحشة ما هي الفاحشة ؟ ينكح ما نكح أباؤه الزنى ﴿ولا تنكحوا ما نكح آباؤكم من النساء إلا ما قد سلف إنه كان فاحشة ومقتا وساء سبيلا(22)﴾ النساء ﴿ولا تقربوا الزنى إنه كان فاحشة وساء سبيلا(32)﴾ الإسراء فعل قوم لوط ﴿ولوطا إذ قال لقومه أتأتون الفاحشة ما سبقكم بها من أحد من العالمين(80)﴾ الأعراف ﴿ولوطا إذ قال لقومه إنكم لتأتون الفاحشة ما سبقكم بها من أحد من العالمين(28)﴾ العنكبوت أتأتون الذكران من العالمين وتذرون ما خلق لكم ربكم من أزواجكم ﴿ولوطا إذ قال لقومه أتأتون الفاحشة وأنتم تبصرون(54)﴾ النمل ﴿أتأتون الذكران من العالمين(165)وتذرون ما خلق لكم ربكم من أزواجكم بل أنتم قوم عادون(166)﴾ الشعراء ﴿إن الذين يحبون أن تشيع الفاحشة في الذين آمنوا لهم عذاب أليم في الدنيا والآخرة والله يعلم وأنتم لا تعلمون(19)﴾ النور يأتي بفاحشة مبينة ﴿يانساء النبي من يأت منكن بفاحشة مبينة يضاعف لها العذاب ضعفين وكان ذلك على الله يسيرا(30)﴾ الأحزاب ﴿ياأيها النبي إذا طلقتم النساء فطلقوهن لعدتهن وأحصوا العدة واتقوا الله ربكم لا تخرجوهن من بيوتهن ولا يخرجن إلا أن يأتين بفاحشة مبينة وتلك حدود الله ومن يتعد حدود الله فقد ظلم نفسه لا تدري لعل الله يحدث بعد ذلك أمرا(1)﴾ الطلاق ﴿واللاتي يأتين الفاحشة من نسائكم فاستشهدوا عليهن أربعة منكم فإن شهدوا فأمسكوهن في البيوت حتى يتوفاهن الموت أو يجعل الله لهن سبيلا(15)﴾ النساء ﴿ياأيها الذين آمنوا لا يحل لكم أن ترثوا النساء كرها ولا تعضلوهن لتذهبوا ببعض ما آتيتموهن إلا أن يأتين بفاحشة مبينة وعاشروهن بالمعروف فإن كرهتموهن فعسى أن تكرهوا شيئا ويجعل الله فيه خيرا كثيرا(19)﴾ النساء ﴿ياأيها النبي إذا طلقتم النساء فطلقوهن لعدتهن وأحصوا العدة واتقوا الله ربكم لا تخرجوهن من بيوتهن ولا يخرجن إلا أن يأتين بفاحشة مبينة وتلك حدود الله ومن يتعد حدود الله فقد ظلم نفسه لا تدري لعل الله يحدث بعد ذلك أمرا(1)﴾ الطلاق ﴿ومن لم يستطع منكم طولا أن ينكح المحصنات المؤمنات فمن ما ملكت أيمانكم من فتياتكم المؤمنات والله أعلم بإيمانكم بعضكم من بعض فانكحوهن بإذن أهلهن وآتوهن أجورهن بالمعروف محصنات غير مسافحات ولا متخذات أخدان فإذا أحصن فإن أتين بفاحشة فعليهن نصف ما على المحصنات من العذاب ذلك لمن خشي العنت منكم وأن تصبروا خير لكم والله غفور رحيم(25)﴾ النساء يفعل فاحشة ﴿والذين إذا فعلوا فاحشة أو ظلموا أنفسهم ذكروا الله فاستغفروا لذنوبهم ومن يغفر الذنوب إلا الله ولم يصروا على ما فعلوا وهم يعلمون(135)﴾ آل عمران ﴿وإذا فعلوا فاحشة قالوا وجدنا عليها آباءنا والله أمرنا بها قل إن الله لا يأمر بالفحشاء أتقولون على الله ما لا تعلمون(28)﴾ الأعراف ﴿إنما يأمركم بالسوء والفحشاء وأن تقولوا على الله ما لا تعلمون(169)﴾ البقرة ﴿وإذا فعلوا فاحشة قالوا وجدنا عليها آباءنا والله أمرنا بها قل إن الله لا يأمر بالفحشاء أتقولون على الله ما لا تعلمون(28)﴾ الأعراف الفواحش ﴿قل تعالوا أتل ما حرم ربكم عليكم ألا تشركوا به شيئا وبالوالدين إحسانا ولا تقتلوا أولادكم من إملاق نحن نرزقكم وإياهمولا تقربوا الفواحش ما ظهر منها وما بطن ولا تقتلوا النفس التي حرم الله إلا بالحق ذلكم وصاكم به لعلكم تعقلون(151)﴾ الأنعام ﴿قل إنما حرم ربي الفواحش ما ظهر منها وما بطن والإثم والبغي بغير الحق وأن تشركوا بالله ما لم ينزل به سلطانا وأن تقولوا على الله ما لا تعلمون(33)﴾ الأعراف ﴿والذين يجتنبون كبائر الإثم والفواحش وإذا ما غضبوا هم يغفرون(37)﴾ الشورى ﴿الذين يجتنبون كبائر الإثم والفواحش إلا اللمم إن ربك واسع المغفرة هو أعلم بكم إذ أنشأكم من الأرض وإذ أنتم أجنة في بطون أمهاتكم فلا تزكوا أنفسكم هو أعلم بمن اتقى(32)﴾ النجم الفحشاء ﴿إنما يأمركم بالسوء والفحشاء وأن تقولوا على الله ما لا تعلمون(169)﴾ البقرة ﴿الشيطان يعدكم الفقر ويأمركم بالفحشاء والله يعدكم مغفرة منه وفضلا والله واسع عليم(268)﴾ البقرة ﴿إن الله يأمر بالعدل والإحسان وإيتاء ذي القربى وينهى عن الفحشاء والمنكر والبغي يعظكم لعلكم تذكرون(90)﴾ النحل ﴿اتل ما أوحي إليك من الكتاب وأقم الصلاة إن الصلاة تنهى عن الفحشاء والمنكر ولذكر الله أكبر والله يعلم ما تصنعون(45)﴾ العنكبوت ﴿ياأيها الذين آمنوا لا تتبعوا خطوات الشيطان ومن يتبع خطوات الشيطان فإنه يأمر بالفحشاء والمنكر ولولا فضل الله عليكم ورحمته ما زكا منكم من أحد أبدا ولكن الله يزكي من يشاء والله سميع عليم(21)﴾ النور ﴿ولقد همت به وهم بها لولا أن رأى برهان ربه كذلك لنصرف عنه السوء والفحشاء إنه من عبادنا المخلصين(24)﴾ يوسف ﴿وإذا فعلوا فاحشة قالوا وجدنا عليها آباءنا والله أمرنا بها قل إن الله لا يأمر بالفحشاء أتقولون على الله ما لا تعلمون(28)﴾ الأعراف مختار الصحاح ● [فحش] ف ح ش: كل شيء جاوز حده فهو فَاحِشٌ وقد فَحُشَ الأمر بالضم فُحْشاً و تَفَاحَشَ و أفْحَشَ عليه في المنطق أي قال الفُحْشَ فهو فَحَّاشٌ و تَفَحَّشَ في كلامه الراغب فحش - الفحش والفحشاء والفاحشة: ما عظم قبحه من الأفعال والأقوال، وقال: }إن الله لا يأمر بالفحشاء﴿[الأعراف/28]،﴾وينهى عن الفحشاء والمنكر والبغي يعظكم لعلكم تذكرون﴿[النحل/90]،﴾من يأت منكن بفاحشة مبينة﴿[الأحزاب/30]،﴾إن الذين يحبون أن تشيع الفاحشة﴿[النور/19]،﴾إنما حرم ربي الفواحش﴿[الأعراف/33]،﴾إلا أن يأتين بفاحشة مبينة﴿[النساء/ 19]، كناية عن الزنا، وكذلك قوله:﴾واللاتي يأتين الفاحشة من نسائكم{ [النساء/15]، وفحش فلان: صار فاحشا. ومنه قول الشاعر: - 348 - عقيلة مال الفاحش المتشدد (عجز بيت لطرفة، وصدره: أرى الموت يعتام الكرام ويصطفي وهو في ديوانه ص 34) يعني به: العظيم القبح في البخل، والمتفحش: الذي يأتي بالفحش. ملخص اللسان: 1. فَحَشَ وفَحُشَ وأَفْحَشَ وفَحُشَ علينا وأَفْحَشَ إِفْحاشاً وفُحْشاً؛ الفُحْش والفَحْشاءُ والفاحِشةُ القبيحُ من القول والفعل، وجمعها الفَواحِشُ 2. وقد يكون الفُحْشُ بمعنى الزيادة والكثرة وكلُّ شيء جاوز قدرَه وحدَّه، فهو فاحِشٌ 3. وهو كل ما يَشتد قُبْحُه من الذنوب والمعاصي 4. وكلُّ أَمر لا يكون موافقًا للحقِّ والقَدْر، فهو فاحشةٌ لسان العرب ● - فحش: الفُحْش: معروف. ابن سيده: الفُحْش والفَحْشاءُ والفاحِشةُ القبيحُ من القول والفعل، وجمعها الفَواحِشُ. وأَفْحَشَ عليه في المَنْطِق أَي قال الفُحْش. والفَحْشاءُ: اسم الفاحشة، وقد فَحَشَ وفَحُشَ وأَفْحَشَ وفَحُشَ علينا وأَفْحَشَ إِفْحاشاً وفُحْشاً؛ عن كراع واللحياني، والصحيح أَن الإِفْحاشَ والفُحْش الاسم. ورجل فاحِشٌ: ذو فُحْش، وفي الحديث: إِن اللَّه يُبْغِضُ الفاحِشَ المُتَفَحِّشَ، فالفاحِشُ ذو الفحش والخَنا من قول وفعل، والمُتَفَحِّشُ الذي يتكلَّفُ سَبَّ الناس ويتعمَّدُه، وقد تكرر ذكر الفُحْش والفاحشة والفاحش في الحديث، وهو كل ما يَشتد قُبْحُه من الذنوب والمعاصي؛ قال ابن الأَثير: وكثيراً ما تَرِدُ الفاحشةُ بمعنى الزنا ويسمى الزنا فاحشةً، وقال اللَّه تعالى: إِلا أَن يَأْتِينَ بفاحشةٍ مُبَيِّنةٍ؛ قيل: الفاحشة المبينة أَن تزني فتُخْرَج لِلْحدّ، وقيل: الفاحشةُ خروجُها من بيتها بغير إِذن زوجها، وقال الشافعي: أَن تَبْذُوَ على أَحْمائِها بِذَرابةِ لسانها فتُؤْذِيَهُم وتَلُوكَ ذلك. في حديث فاطمة بنت قيس: أَن النبي، صلى اللَّه عليه وسلم، لم يَجْعل لها سُكْنى ولا نفقةً وذَكر أَنه نَقَلها إِلى بيت ابن أُم مَكتوم لبَذاءتِها وسَلاطةِ لِسانِها ولم يُبْطِلْ سُكْناها لقوله عز وجل: ولا تُخْرِجوهُنّ من بُيوتِهنّ ولا يَخْرُجْنَ إِلا أَن يأْتِينَ بفاحشةٍ مُبَيِّنةٍ. وكلُّ خَصْلة قبيحةٍ، فهي فاحشةٌ من الأَقوال والأَفعال؛ ومنه الحديث: قال لعائشة لا تقولي ذلك فإِن اللَّه لا يُحبُّ الفُحْشَ ولا التفاحُشَ؛ أَراد بالفُحْش التعدّي في القول والجواب لا الفُحْشَ الذي هو من قَذَعِ الكلام ورديئه، والتَّفاحُشُ تَفاعُلٌ منه؛ وقد يكون الفُحْشُ بمعنى الزيادة والكثرة؛ ومنه حديث بعضهم وقد سُئِل عن دم البراغيث فقال: إِن لم يكن فاحشاً فلا بأْس. وكلُّ شيء جاوز قدرَه وحدَّه، فهو فاحِشٌ. وقد فَحُشَ الأَمر فُحْشاً وتفاحَشَ. وفَحَّشَ بالشيء: شَنَّعَ. وفَحُشَت المرأَةُ: قَبُحت وكبِرَت؛ حكاه ابن الأَعرابي؛ وأَنشد: وعَلِقْتَ تُجْرِيهِمْ عَجُوزَك، بعدما فَحُشَتْ محاسِنُها على الخُطَّاب وأَفْحَشَ الرجل إِذا قال قولاً فاحشاً، وقد فَحُشَ علينا فلانٌ وإِنه لَفَحّاشٌ، وتفَحّشَ في كلامه، ويكون المُتَفَحّشُ الذي يأْتي بالفاحشة المَنْهيّ عنها. ورجل فَحّاش: كثير الفُحْش، وفَحُشَ قوله فُحْشاً. وكلُّ أَمر لا يكون موافقًا للحقِّ والقَدْر، فهو فاحشةٌ. قال ابن جني: وقالوا فاحِشٌ وفُحَشاء كجاهلٍ وجُهلاء حيث كان الفُحْشُ ضرْباً من ضُروب الجهل ونَقِيضاً للحِلْم؛ وأَنشد الأَصمعي: وهل عَلِمْت فُحَشاءَ جَهَلَهْ وأَما قول اللَّه عز وجل: الشيطانُ يَعِدُكم الفقرَ ويأْمرُكم بالفحشاء؛ قال المفسرون: معناه يأْمركم بأَن لا تتصدقوا، وقيل: الفحشاء ههنا البُخْل، والعرب تسمي البَخيلَ فاحشاً؛ وقال طرفة: أَرى المَوْتَ يَعتامُ الكِرامَ، ويَصْطَفي عَقِيلةَ مالِ الفاحِشِ المُتَشَدِّدِ يعني الذي جاوز الحدّ في البخل. وقال ابن بري: الفاحِشُ السَّيِّء الخلُق المتشدّد البخيل. يَعْتامُ: يختار. يَصْطفي أَي يأْخذ صَفْوته وهي خِيارُه. وعَقِيلةُ المال: أَكرمُه وأَنفَسُه؛ وتفحَّش عليهم بلسانه. مقاييس اللغة: (فحش) الفاء والحاء والشين كلمةٌ تدلُّ على قُبحٍ في شيء وشَناعة. من ذلك الفحْش والفَحْشاء والفاحشة. يقولون: كلُّ شيء جاوَزَ قَدرَه فهو فاحش؛ ولا يكون ذلك إلاّ فيما يُتَكَرَّه. وأفْحَشَ الرّجلُ: قال الفُحْشَ: وفَحَشَ، وهو فَحَّاش. ويقولون: الفاحش: البخيل، وهذا على الاتِّساع، والبخلُ أقبحُ خِصال المرء. قال طرفة: أرَى الموتَ يَعتامُ الكِرامَ ويصطفي *** عقيلةَ مالِ الفاحشِ المتشدِّدِ([3]) القاموس المحيط: الفاحِشَةُ الزِّنَى، وما يَشْتَدُّ قُبْحُهُ من الذُّنُوبِ، وكلُّ ما نَهَى اللّهُ عَزَّ وَجَلَّ عنه. والفَحْشاء البُخْلُ في أداء الزَّكاةِ. والفاحِشُ البخيلُ جِدّاً، والكثيرُ الغالِبُ، وقد فَحُشَ، ككَرُمَ، فُحْشاً. والفُحْشُ: عُدْوَانُ الجَوابِ، ومنه: لا تكونِي فاحِشَةً لِعائِشةَ، رضي الله عنها. ورَجُلٌ فاحِشٌ وفَحَّاشٌ. وأفْحَشَ: قال الفُحْشَ. وتَفَاحَشَ: أتَى به، وأظْهَرَهُ. تاج العروس: غير مدوَّن
Sîgalar(10)
- الْفَاحِشَةَHayasızlık(الْفَاعِلَةَ)×4
- بِفَاحِشَةٍHayasızlık(بِفَاعِلَةٍ)×4
- فَاحِشَةًHayasızlık(فَاعِلَةً)×4
- بِالْفَحْشَاءِHayasızlığı(بِالْفَعْلَاءِ)×3
- الْفَحْشَاءِHayasızlık(الْفَعْلَاءِ)×2
- الْفَوَاحِشَHayasızlıklar(الْفَوَاعِلَ)×2
- وَالْفَوَاحِشَVe hayasızlıklar(وَالْفَوَاعِلَ)×2
- الْفَاحِشَةُHayasızlık(الْفَاعِلَةُ)×1
- وَالْفَحْشَاءَVe hayasızlık(وَالْفَعْلَاءَ)×1
- وَالْفَحْشَاءِVe hayasızlık(وَالْفَعْلَاءِ)×1
Mücavir kökler52 mücavir (166 toplam)
- نسو
5 ortak ayet · Kadınlar
- علم
12 ortak ayet · Dağın sivri noktası demektir
- أتي
9 ortak ayet · Etve çardağa doğru suyu getiren kanaldır
- بطن
3 ortak ayet · Batın karın demektir
- لوط
3 ortak ayet · “Liyat” sıva harcı demektir
- أمر
6 ortak ayet · Murar acı bir ağacın adıdır
- نكر
3 ortak ayet · Tanınmayan
- أثم
3 ortak ayet · İsm hurmadan yapılan içkidir
- أله
15 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- غفر
5 ortak ayet · Ğafere, Hefere kelimesi ile akrabadır
- نكح
2 ortak ayet · Nikah
- سوأ
4 ortak ayet · Sey’e(hemze): “Sivad” kara demektir
Geçtiği ayetler(23)
وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا …
HayasızlıkKadınlarınızdan fuhuş yapanlara karşı, içinizden dört şahid getirin. Onlar şehadet ederlerse; ölünceye veya Allah onlara bir yol gösterinceye kadar evlerde tutun.
وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ
HayasızlıkLüt’u da. Hani o, kavmine demişti ki: Sizden önce dünyalarda hiç kimsenin yapmadığı hayasızlığı mı yapıyorsunuz?
وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ
HayasızlıkLut’u da. Hani kavmine demişti ki: Göz göre göre bir hayasızlık mı yapıyorsunuz?
وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ
HayasızlıkLut’u da. Hani o, kavmine demişti ki: Gerçekten siz; dünyalarda hiç kimsenin sizden önce yapmadığı bir hayasızlığı yapıyorsunuz.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | فحش |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | نكر, بغي, سوء |
| Zıt Kök | عفف |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeyin meşru, tabii ve makul sınırlarını çirkin biçimde aşması, hadsizlik |
| Çekirdek Özet 2 | Fıtratı ve ilahi hudutları pervasızca çiğneyen ağır hayasızlık, zina ve kaba taşkınlık |
| Çekirdek Özet 3 | Bireysel ve kamusal haya barajlarının yıkılmasıyla ahlaki ve iktisadi nizamın fesada uğraması |
| Kritik Hata Riski | Kökü sadece bedensel-cinsel fuhşa daraltıp dildeki kabalık ve infaktaki aşırı cimrilik boyutunu ıskalamak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| فح | Nefes verme, fışkırma, kabarma ve baskın bir güçle dışa taşma; nitekim فحل kökünde damızlık erkeğin kabarması ve üstünlüğü, فحم kökünde siyahlığın taşarak yoğunlaşması, فحص kökünde ise toprağın deşilip içinin dışarı çıkarılması anlamı esastır. | ش | Şin harfinin taşıdığı yayılma, saçılma ve keskin parçalama karakteri, kabaran taşkınlığın ahlaki sınırları yırtarak etrafa saçılan çirkin bir taşkınlığa ve ölçüsüzlüğe dönüşmesini sağlamıştır. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ف | Ağız; söz, açıklık, kenar | İfadenin, eylemin veya nefsin dış dünyayla buluştuğu açıklık, sınır hattı |
| ح | Çit, duvar; çevirme, koruma, ayırma | Fıtri ve ahlaki koruma barajı, meşruiyet dairesini belirleyen hudut |
| ش | Diş; ısırma, parçalama, keskinlik | Sınırı yırtıp parçalayan, dağıtan ve etrafa yayılan keskin müdahale |
| فحش | Ağzın ve sınırın (ف) koruyucu çit ve meşruiyet duvarını (ح) keskin bir cüretle yırtıp parçalayarak (ش) dışarı taşması | Tabii ve ahlaki sınırların çiğnenip etrafa çirkinlik saçacak şekilde aşılması hareketi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir nesnenin, yaranın, boyun veya herhangi bir durumun kabul edilebilir ölçüyü aşırı derecede aşması, kaba ve göze batacak biçimde irileşip taşması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Tarafe b. el-Abd muallakasında kökü aşırı cimrilik ve katılık anlamında kullanmıştır: أرَى الموتَ يَعتامُ الكِرامَ ويصطفي / عقيلةَ مالِ الفاحشِ المتشدِّدِ |
| Erken Arapça kullanım | Ebu Züeyb el-Hüzelî'nin bir beytinde kıskançlığın aşırı derecede kabarıp çirkinleşmesini anlatmak üzere تفاحش غارها ifadesinde geçmesi ve erken dönemde kaba, edepsiz konuşan kimseye fâhiş denmesi |
Kaynak Lisânü'l-Arab, Mekâyîsü'l-Luğa, Esâsü'l-Belâga, Dîvânu Tarafe.
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde فحش kökü, üç harfli bütünleşik yapısıyla doğrudan dar bir alanda temsil edilmekle birlikte, Proto-Sami kök katmanındaki fışkırma, kabarma ve haddi aşma bildiren *p-ḥ ve yayılma bildiren *p-š fonetik kümeleriyle yakından ilişkilidir. İbranicede isyan etmek, sınırı çiğnemek, haddi aşarak suç işlemek anlamına gelen p-š-ʿ (פשע) kökü ve Süryanicede yayılma, kabarma anlamları taşıyan p-š-ḥ köküyle semantik bir örtüşme sezilmektedir. Arapçada bu kök, fiziksel boyuttaki "ölçüsüz büyüme ve kaba taşkınlık" matrisinden hareketle, insanın hem sözünde hem de eyleminde ahlaki, fıtri ve toplumsal sınırları pervasızca çiğnemesi anlamına tahsis edilmiştir. Erken Sami katmanındaki sınır ihlali ve denge bozulması mefhumu, Arap dilinde tahammülfersa bir çirkinlik ve açık edepsizlik vasfı kazanmıştır.
Güven Muhtemel
Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, Lisânü'l-Arab.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Ölçüyü ve haddi kaba biçimde aşma | Somut nesnelerdeki ölçüsüz kabarma ve irileşme, dilde sövgüye, ahlakta zinaya, iktisatta ise aşırı cimriliğe aktarılmıştır. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice p-š-ʿ (פשع) ve Süryanice p-š-ḥ kökleri | Haddi aşma, buyruğu çiğneme ve meşru sınırın dışına taşma zemininde anlamsal akrabalık mevcuttur. | Muhtemel |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Sami kolu ötesinde güvenilir ve düzenli bir Afro-Asyatik eşasıllılık tespit edilmemiştir. | Veri bulunamadı |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Gesenius, Mekâyîsü'l-Luğa.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| فحش | Anlamlı | Haddi aşan çirkinlik, edepsizlik | Sözde kabalık, fiilde zina ve ahlaksızlık, malda aşırı cimrilik | Hedef köktür, Kur'an'da geçer |
| فشح | Anlamlı | Adımlarını aşırı açmak | Yürürken bacakları fazlaca ayırmak, fiziksel olarak genişletip haddinden fazla açmak | Ortak fiziksel aşırılık ve açılma nüansı taşır, Kur'an'da geçmez |
| حفش | Anlamlı | Küçük, basık çadır veya ev | Bir şeyi toplayıp dar ve basık bir yere tıkmak, darlık | Hedef kökün dışa taşma hareketine zıt bir içe tıkılma anlamı taşır, Kur'an'da geçmez |
| حشف | Anlamlı | Büzüşmüş, kalitesiz hurma | Suyunu çekip kurumuş, cılız ve özü bozulmuş meyve | Nitelik kaybı ve kuruluk bildirir, Kur'an'da geçmez |
| شفح | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
| شحف | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde kayıtlı müstakil bir kullanım alanı tespit edilmemiştir |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| فحش | Merkez | Haddi aşan çirkinlik | Fıtratı ve ilahi hudutları pervasızca yırtan ağır ve aşırı çirkinlik | Çirkinliği katlanılamaz boyuta ulaşmış, açık ve fütursuz her fiil ve söz |
| نكر | Komşu | Münker, yadırganan kötülük | Selim aklın ve şeriatın tanıyamadığı, fıtrata yabancı kötülük | فحش köküne göre daha geneldir; tanınmayan ve onaylanmayan her fenalığı kapsar |
| بغي | Komşu | Haddi aşarak tecavüz etme | Başkasının hakkına zorbalıkla saldırma ve tahakküm kurma | فحش fıtri ve ahlaki hayasızlığı hedeflerken bağy hak gaspı ve zulmü öne çıkarır |
| سوء | Komşu | İnsanı kederlendiren fenalık | İnsana veya topluma zarar veren, hoşa gitmeyen her türlü fenalık | فحش kökündeki kaba, açık ve ifrat derecesindeki çirkinlik vurgusu sû' lafzında bu yoğunlukta aranmaz |
| عفف | Zıt | İffet, nefsi tutma | Şehevi ve bayağı arzulara sınır koyarak meşru ve temiz kalma | Haddi çiğneyip saçılmanın tam aksine kendini frenleme, namus ve vakar dairesinde kalma |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | فحش | Çirkinlikte haddi aşmak | Söz, eylem ve cimrilikte kabul edilebilir sınırları çiğneyen aşırılık | Kesin |
| Latince | Obscaenitas, turpitudo | Ağır edepsizlik, ahlaki çirkinlik | Obscaenitas toplumsal edep sınırlarını yıkan müstehcenliği, turpitudo ise fıtri alçaklığı karşılar; ekonomik cimrilik boyutunu içermez | Güçlü |
| İngilizce | Obscenity, abomination, gross indecency | Hayasızlık, iğrençlik, ağır edepsizlik | Cinsel ve ahlaki sınır ihlallerini tam karşılar; ancak kökün fahiş fiyat veya aşırı cimrilik nüansını tek başına kapsamaz | Güçlü |
| Almanca | Schandtat, Schamlosigkeit, Unzucht | Utanç verici suç, utanmazlık, cinsel hadsizlik | Toplumsal haya perdesinin yırtılmasını ve cinsel hadsizliği ifade eder; genel ölçüsüzlük anlamını kısmen dışarıda bırakır | Güçlü |
| Fransızca | Obscénité, turpitude, infamie | Edepsizlik, ahlaki düşüklük, yüz kızartıcı fiil | Kamusal edep sınırlarının çiğnenmesini ve alçakça eylemleri karşılar; soyut ölçü aşımı alanını eksik bırakır | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Oxford English Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| Zina ve meşru nikâh dışı cinsel had aşımı | Zina suçu | Aile düzenini ve nesil emniyetini yıkan eylemler (Nisâ 4:15, Nisâ 4:22, İsrâ 17:32) |
| Lût kavminin eşcinsel sapkınlığı | Fıtratı tersyüz eden cinsel hadsizlik | Fıtrata aykırı cinsel fiillerin alenileşmesi ve helak gerekçesi olması (A'râf 7:80, Neml 27:54, Ankebût 29:28) |
| Şeytanın telkiniyle oluşan aşırı cimrilik | Malı kısmak ve infaktan kaçınmak | İnfak ayetlerinde şeytanın insanı fakirlikle korkutup cimriliğe sevk etmesi (Bakara 2:268) |
| Açık edepsizlik, iftira ve aile içi kaba geçimsizlik | Dille sergilenen ağır hayasızlık | Boşanma sürecinde kadının evden çıkarılmasını gerektiren kaba tutum veya iftira (Nûr 24:19, Talâk 65:1) |
| Cahiliye devrinin şirke dayalı çıplaklık ve batıl adetleri | İbadeti ve tevhidi bozan çirkin adetler | Müşriklerin atalarından devraldıkları çirkin adetleri Allah'a isnat etmeleri (A'râf 7:28) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Hüsün ve kubuh meselesi | Fahşânın aklın doğrudan iğrenç bulduğu zati bir çirkinlik mi yoksa sadece şeriatın bildirmesiyle mi çirkin olduğu | Fıtratı ve selim aklı doğrudan tiksindiren, şeriat gelmese dahi çirkinliği aşikâr olan zati fenalıklar |
| Fıkıh | Had cezaları ve aile hukuku | Zina haddini gerektiren fiiller ile boşanmada kadının evden çıkarılmasını meşru kılan fahişe-i mübeyyinenin mahiyeti | İspatlanmış cinsel suçlar ile aile mahremiyetini ve saygısını yıkan katlanılamaz kaba söz ve itaatsizlik |
| Tefsir | Ahlaki emirler ve şeytanın desiseleri | Nahl 16:90 ayetindeki fahşâ-münker-bağy sıralaması ile Bakara 2:268'deki şeytanın fahşâ emrinin izahı | Gizli ve açık en ağır şehvet taşkınlıkları ile infakı engelleyen aşırı dünya hırsı ve cimrilik |
| Hadis | Ahlak ve dil terbiyesi | Hz. Peygamber'in fâhiş ve mütefahhiş kimseleri yermesi, lanetleşme ve sövgü yasağı | Ağzı bozukluk, kaba ve galiz sözlerle insanları incitme, hayasızlığı tabiat haline getirme |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Fıtrat ve ibadet nizamı | Manevi ve ahlaki necaset | Fıtri temizliği ve kalbi arılığı imha etme | Fahşâ namaz ve vahiy nizamıyla arındırılan temel kirliliktir; din fıtri sınırları tahkim eder (Ankebût 29:45) | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve usul | Metodolojik hadsizlik ve taşkınlık | Hakikatin sınırlarını keyfi hevalarla çiğneme | Zanna ve nefsi arzulara dayanarak ilmi haddi aşmak zihinsel bir ölçüsüzlüktür | Muhtemel |
| Siyasi | Kamusal hukuk ve asayiş | Kamusal haya perdesinin yırtılması | Toplumsal güven ve aile yapısını çökertme | Açık hayasızlığın yayılması (Nûr 24:19) kamu düzenini, nesli ve devletin ahlaki meşruiyetini dinamitler | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet ve infak ahlakı | Aşırı cimrilik ve fahiş sömürü | Kaynak dolaşımını tıkayarak toplumu fakirleştirme | Şeytan fakirlikle korkutup fahşâyı emreder (Bakara 2:268); aşırı kâr hırsı ve malı hapsetme iktisadi fahşâdır | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Asimptotik taşma ve eşik kırılması (Threshold divergence) | Dinamik bir sistemin denge limitlerini aşırı bir genlikle aşarak düzenli salınımdan kaotik ve tahrip edici bir patlamaya geçmesi | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Radikal anomi ve normatif hadsizlik (Gross deviance) | Sosyolojide toplumsal bir arada yaşamayı temin eden ahlaki barajların ve temel tabuların fütursuzca ihlal edilmesi | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kavramı yalnızca cinsel alandaki ticarileşmiş fuhşa indirgeyerek dildeki kabalığı, sövgüyü, iftirayı ve aşırı mal hırsını kökün dışına çıkarmak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kök; zinanın yanında Lût kavminin sapkınlığını, şeytanın emrettiği cimriliği, cahiliye şirk adetlerini ve dildeki incitici taşkınlıkları kapsayan genel bir sınır ihlalidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Bir kimsenin bedensel zinadan uzak durduğu halde diliyle insanlara galiz küfürler savururken veya aşırı cimrilikle infaktan kaçarken kendini hayasızlıktan beri ve tertemiz zannetmesi |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an ahlakının çiğnenemez kırmızı çizgilerini gösterir; kötülüğün sıradan bir zaaf değil, fıtratı ve ilahi hudutları hiçe sayan fahiş bir başkaldırıya dönüştüğü noktayı işaretler. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Aile ve kamu ahlakını koruyan hüküm ayetlerinde (Nisâ, Nûr, Talâk), helak edilen kavimlerin kıssalarında (A'râf, Neml) ve infak ile şeytanın saptırma stratejisini anlatan ayetlerde (Bakara, Nahl). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Ahlakı sadece bireysel vicdana hapseden ve fuhşu yalnızca bedensel birleşmeyle sınırlayan anlayışı yıkar; sözel nezaketsizliğin ve iktisadi bencilliğin de aynı ahlaki kökten beslenen birer sınır aşımı olduğunu ortaya koyar. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir varlığın, yaranın veya nesnenin tabii, makul ve estetik sınırlarını aşırı derecede aşarak kaba ve biçimsiz şekilde dışarı taşması.
- Soyut anlamİlahi şeriatın, aklın ve selim fıtratın tayin ettiği ahlaki hudutların fütursuzca, açıkça ve katlanılamaz bir çirkinlikle çiğnenmesi hali.
- Sistematik karşılıkHem bireysel terbiyeyi hem de toplumsal ve iktisadi nizamı koruyan barajların yıkılması neticesinde kaotik ifrata (cinsel sapma, sözel şiddet, aşırı cimrilik) savrulma hali.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde insani eylem değişkenini (şehvet, söz, harcama), ilahi hudutlar ve fıtrat tarafından belirlenen kritik meşruiyet eşiğini temsil eder. Eylemin meşru sınırdan sapma derecesi , belirlenmiş kritik eşiği () aştığında fonksiyon değerini alarak durumun fahşâ/ölçüsüz taşkınlık haline dönüştüğünü ve ahlaki dengenin bozulduğunu sembolize eder.