لحم
ل - ح - م
KÖK- 12 geçiş
- 12 ayet
- 7 sîga
- 12 sözlük
Kur'an'daki karşılığı: Et
Notlarım
Sözlükler(12)
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR6.128 harfباب الحاء واللام والميم معهما
ح م ل، ح ل م، م ل ح، م ح ل، ل ح م كلهن مستعملات
حمل:
الحَمَلُ: الخَروف، والجميع الحُمْلانُ. والحَمَلُ: برُجْ ٌمن البُرُوج الاثنَيْ عشر.
والفعل حَمَلَ يَحْمِلُ حَمْلاً وحُمْلاناً. ويكون الحُمْلان أجْراً لما يُحْمَل.
والحُمْلان: ما يُحْمَلُ عليه من الدَّوابِّ في الهِبَة خاصَّةً.
وتقول: إني لأَحمِلُه على أمرٍ فما يَتَحَمَّل، وأُحَمِّله أمراً فما يَتَحَمَّل، وإنَّه
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.359 harfاللحمُ: معروف، واللَحْمَةُ: أخصُّ منه، والجمع لِحامٌ ولُحْمانٌ ولُحومٌ. واللُحْمَةُ بالضم: القرابةُ. ولُحْمَةُ الثوب تضم وتفتح. ولُحْمَةُ البازي: ما يُطْعَمُ ممَّا يصيده. يضم ويفتح أيضاً. والمَلْحَمَةُ: الوقعةُ العظيمة في الفتنة. واسْتُلْحِمَ الرجل، إذا احْتَوَشَهُ العدوُّ في القتال. والمُتَلاحِمَةُ: الشَجَّةُ التي أخذتْ في اللحم ولم تبلغ السِمْحاق. والمُلْحَمُ: جنسٌ من الثياب. ويقال أيضاً: رجلٌ
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR28.570 harfح ل م
حمل ، حلم ، لحم ، لمح ، ملح ، محل : مستعملات .
حمل : قال الليث : الحَمَلُ الخروف والجميع الْحُمْلاَنُ . والحَمَلُ بُرْجٌ من بُرُوجِ السَّمَاءِ ، أوله الشَّرْطانِ وهما قرْنَا الحَمَل ثم البُطيْن
ثلاثة كَوَاكِب ثم الثُّريا وهي أَلْيَةُ الحَمَل ، هذه النجومُ على هذه الصفة تسمى حَمَلاً .
سلمة عن الفرَّاء : المُحَامِلُ الذي يَقْدر على جوابك فيدعُه إبقاءً على مودتك ، والمُجَامِل الذي لا يَقْدر
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR5.546 harf(باب اللام والحاء وما يثلثهما)
(لحد) اللام والحاء والدال أصلٌ يدلُّ على ميلٍ عن استقامةٍ. يقال: ألْحَدَ الرّجلُ، إذ مال عن طريقةِ الحقِّ([1]) والإيمان. وسمِّي اللَّحدُ لأنّه مائلٌ في أحد جانِبَيِ الجَدَث. يقال: لحَدْت الميِّتَ وألحدت. والمُلْتَحَد: الملجأ، سمِّي بذلك لأنَّ اللاجئ يميل إليه.
(لحز) اللام والحاء والزاء كلمةٌ تدلُّ على ضِيقٍ في الشَّيء. من ذلك المَلاَحِز، وهي المَضايق* ويقال:
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.736 harf- اللحم جمعه: لحام، ولحوم، ولحمان. قال: ﴿ولحم الخنزير﴾ [البقرة/173]. ولحم الرجل: كثر عليه اللحم فضخم، فهو لحيم، ولاحم وشاحم: صار ذا لحم وشحم. نحو: لابن وتامر، ولحم: ضري باللحم، ومنه: باز لحم، وذئب لحم. أي: كثير أكل اللحم. وبيت لحم: أي: فيه لحم، وفي الحديث: (إن الله يبغض قوما لحمين) (انظر: الفائق 3/311؛ والنهاية 4/339؛ وأخرجه البيهقي في شعب الإيمان عن كعب الأحبار. الدر المنثور 3/315.
وعن سفيان
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.237 harfل ح م
معه لحمان كثير ولحام ولحمت العظم: أخذت ما عليه من اللحم وعرقته ولحمت الرجل وألحمته: أطعمته اللحم ورجل لحيم لاحمٌ لحم ملحم: سمين ذو لحم أكولٌ له مطعمه.
ومن المجاز: هذه لحمة البازي: لطعمته ولحم الثوب ولحمة الأرض لبقلها الذي يلبسها.
وبينهم لحمة نسبٍ.
وألحم البازي.
وألحم ما أسديت.
ورجل لحيم: قتيل وقد لحم ومعناه قطع لحمه.
ولهم ملحمة وملاحم.
وألحم نفسه الموت:
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR10.041 harfاللَّحْم واللَّحَم، مخفف ومثقل لغتان: معروف، يجوز أَن يكون اللحَمُ لغة فيه، ويجوز أَن يكون فُتح لمكان حرف الحلق؛ وقول العجاج: ولم يَضِعْ جارُكم لحمَ الوَضَم
إِنما أَراد ضَياعَ لحم الوَضم فنصب لحمَ الوضم على المصدر، والجمع أَلْحُمٌ ولُحوم ولِحامٌ
ولُحْمان، واللَّحْمة أَخصُّ منه، واللَّحْمة: الطائفة منه؛ وقال أَبو الغول الطُّهَوي يهجو قوماً:
رَأَيْتُكمُ، بني الخَذْوَاء، لَمّا
دَنا الأَضْحَى
اللَّحْم واللَّحَم، مخفف ومثقل لغتان: معروف، يجوز أَن يكون اللحَمُ لغة فيه، ويجوز أَن يكون فُتح لمكان حرف الحلق؛ وقول العجاج: ولم يَضِعْ جارُكم لحمَ الوَضَم إِنما أَراد ضَياعَ لحم الوَضم فنصب لحمَ الوضم على المصدر، والجمع أَلْحُمٌ ولُحوم ولِحامٌ ولُحْمان، واللَّحْمة أَخصُّ منه، واللَّحْمة: الطائفة منه؛ وقال أَبو الغول الطُّهَوي يهجو قوماً: رَأَيْتُكمُ، بني الخَذْوَاء، لَمّا دَنا الأَضْحَى وصَلَّلتِ اللِّحامُ، توَلَّيْتُمْ بِوُدِّكُمُ، وقُلْتم: لَعَكٌّ منك أَقْرَبُ أَو جُذامُ يقول: لما أَنتَنت اللحومُ من كثرتها عندكم أَعْرَضْتم عني. ولَحْمُ الشيء: لُبُّه حتى قالوا لحمُ الثَّمرِ للُبِّه. وأَلْحَمَ الزرعُ: صار فيه القمحُ، كأَنّ ذلك لَحْمُه. ابن الأَعرابي: اسْتَلْحَم الزرعُ واستَكَّ وازدَجَّ أَي الْتَفَّ، وهو الطِّهْلئ، قال أَبو منصور: معناه التفَّ. الأَزهري: ابن السكيت رجلٌ شَحِيمٌ لَحِيمٌ أَي سَمِين، ورجلٌ شَحِمٌ لَحِمٌ إِذا كان قَرِماً إِلى اللحْم والشَّحْمِ يَشْتهِيهما، ولحِمَ، بالكسر: اشتهى اللَّحْم. ورجل شَحَّامٌ لَحَّامٌ إِذا كان يبيع الشحمَ واللحم، ولَحُمَ الرجلُ وشَحُمَ في بدنه، وإِذا أَكل كثيراً فلَحُم عليه قيل: لَحُم وشَحُم. ورجل لحِيمٌ ولَحِمٌ: كثير لَحْم الجسد، وقد لَحُم لَحامةً ولَحِمَ؛ الأَخيرة عن اللحياني: كُثرَ لحم بدنهِ. وقول عائشة، رضي الله عنها: فلما عَلِقْت اللحمَ سَبَقني أَي سَمِنْت فثقُلت. ورجل لَحِمٌ: أَكول للَّحم وقَرِمٌ إِليه، وقيل: هو الذي أَكل منه كثيراً فشكا منه، والفعل كالفعل. واللَّحّامُ: الذي يبيع اللحم. ورجل مُلْحِمٌ إِذا كثر عنده اللحم، وكذلك مُشْحِم. وفي قول عمر: اتَّقوا هذه المَجازِرَ فإِن لها ضَراوةً كضراوةِ الخَمْر، وفي رواية: إِن لِلَّحم ضَراوةً كضراوةِ الخَمْر. يقال: رجل لَحِمٌ ومُلْحِمٌ ولاحِمٌ ولَحِيمٌ، فاللَّحِمُ: الذي يُكْثِر أَكلَه، والمُلْحِم: الذي يكثر عنده اللحم أَو يُطْعِمه، واللاَّحِمُ: الذي يكون عنده لحمٌ، واللّحِيمُ: الكثيرُ لحمِ الجسد. الأَصمعي: أَلْحَمْتُ القومَ، بالأَلف، أَطعمتهم اللحمَ؛ وقال مالك بن نُوَيْرة يصف ضبعاً:وتَظَلُّ تَنْشِطُني وتُلْحِم أَجْرِياً، وسْطَ العَرِينِ، وليسَ حَيٌّ يَمنعُ قال: جعل مأْواها لها عَرِيناً. وقال غير الأَصمعي: لَحَمْتُ القومَ، بغير أَلف؛ قال شمر: وهو القياس. وبيْتٌ لَحِمٌ: كثير اللحْم؛ وقال الأَصمعي في قول الراجز يصف الخيل: نُطْعِمُها اللحْمَ، إِذا عَزَّ الشَّجَرْ، والخيْلُ في إِطْعامِها اللحْمَ ضَرَرْ قال: أَراد نُطْعمها اللبنَ فسمى اللبن لَحْماً لأَنها تسمَنُ على اللبن. وقال ابن الأَعرابي: كانوا إِذا أَجْدَبوا وقلَّ اللبنُ يَبَّسُوا اللحمَ وحمَلوه في أَسفارهم وأَطعَموه الخيلَ، وأََنكر ما قال الأَصمعي وقال: إِذا لم يكن الشجرُ لم يكن اللبنُ. وأَما قوله، عليه السلام: إِن اللهَ يُبْغِضُ البيتِ اللحِمَ وأَهلَه، فإِنه أَراد الذي تؤْكل فيه لُحومُ الناس أَخْذاً. وفي حديث آخر: يُبْغِضُ أَهلَ البيت اللحِمِين. وسأَل رجل سفيان الثوريّ: أَرأَيت هذا الحديث إِن الله تبارك وتعالى لَيُبْغِضُ أَهلَ البيت اللحِمِين؟ أَهُم الذين يُكِثرون أَكل اللحْم؟ فقال سفيان: هم الذين يكثرون أَكلَ لحومِ الناس. وأَما قوله ليُبْغِضُ البيتَ اللحِمَ وأَهلَه قيل: هم الذين يأْكلون لحوم الناس بالغِيبة، وقيل: هم الذين يكثرون أَكل اللحم ويُدْمِنُونه، قال: وهو أَشبَهُ. وفلانٌ يأْكل لُحومَ الناس أَي يغتابهم؛ ومنه قوله: وإِذا أَمْكَنَه لَحْمِي رَتَعْ وفي الحديث: إِنَّ أَرْبَى الربا استِطالةُ الرجل في عِرْضِ أَخيه. ولَحِمَ الصقرُ ونحوُه لَحَماً: اشتهى اللحْم. وبازٍ لَحِمٌ: يأْكل اللحمَأَو يشتهيه، وكذلك لاحِمٌ، والجمع لَواحِمُ، ومُلْحِمٌ: مُطْعِم للَّحم، ومُلْحَمٌ: يُطْعَم اللحمَ. ورجل مُلْحَمٌ أَي مُطْعَم للصيد مَرزوق منه.ولَحْمةُ البازي ولُحْمته: ما يُطْعَمُه مما يَصِيده، يضم ويفتح، وقيل: لَحْمةُ الصقرِ الطائرُ يُطْرَح إِليه أَو يصيده؛ أَنشد ثعلب: مِن صَقْع بازٍ لا تُبِلُّ لُحَمُه وأَلحَمْتُ الطيرَ إِلحاماً. وبازٍ لَحِمٌ: يأْكل اللحم لأََن أَكله لَحْمٌ؛ قال الأَعشى: تدَلَّى حَثيثاً كأَنَّ الصِّوا رَ يَتْبَعُه أَزرَقِيٌّ لَحِمْ ولُحْمةُ الأَسد: ما يُلْحَمُه، والفتح لغة. ولحَمَ القومَ يَلحَمُهم لَحْماً، بالفتح، وأَلحَمهم: أَطعمهم اللحمَ، فهو لاحِمٌ؛ قال الجوهري ولا تقل أَلحَمْتُ، والأَصمعي يقوله. وأَلحَمَ الرجلُ: كثُر في بيته اللحم، وأَلحَمُوا: كثُر عندهم اللحم. ولَحَم العَظمَ يَلحُمه ويَلحَمُه لَحْماً: نزع عنه اللحم؛ قال: وعامُنا أَعْجَبَنا مُقَدَّمُهْ، يُدعى أَبا السَّمْحِ وقِرْضابٌ سُمُهْ، مُبْتَرِكاً لكل عَظْمٍ يَلحُمُهْ ورجل لاحِمٌ ولَحِيمٌ: ذو لحمٍ على النسب مثل تامر ولابن، ولَحَّام: بائع اللحم. ولَحِمَت الناقة ولَحُمتْ لَحامةً ولُحوماً فيهما، فهي لَحِيمةٌ: كثر لحمُها. ولُحْمة جلدة الرأْس وغيرها: ما بَطَن مما يلي اللحم. وشجَّة مُتلاحِمة: أَخذت في اللحم ولم تبلُغ السِّمْحاق، ولا فعل لها. الأَزهري: شجّة متلاحمة إِذا بلغت اللحم. ويقال: تَلاحمَتِ الشجّةُ إِذا أَخذت في اللحم، وتَلاحمت أَيضاً إِذا بَرأَتْ والتَحمتْ. وقال شمر: قال عبد الوهاب المُتلاحِمة من الشِّجاج التي تَُشُقُّ اللحمَ كلَّه دون العظم ثم تَتَلاحُمِ بعد شَقِّها، فلا يجوز فيها المِسْبارُ بعد تَلاحُمِ اللحم. قال: وتَتَلاحَمُ من يومِها ومن غَدٍ. قال ابن الأَثير في حديث: الشِّجاج المتلاحِمة هي التي أَخذتْ في اللحم، قال: وقد تكون التي برأَتْ والتحَمتْ. وامرأَة مُتلاحِمة: ضيِّقةُ مَلاقي لحم الفَرْج وهي مآزِم الفَرج. والمُتلاحِمة من النساء: الرَّتقاء؛ قال أَبو سعيد: إِنما يقال لها لاحِمةٌ كأَنَّ هناك لحماً يمنع من الجماع، قال: ولا يصح مُتلاحِمة. وفي حديث عمر: قال لرجل لِمَ طَلَّقْتَ امرأَتَك؟ قال: إِنها كانت مُتلاحمة، قال: إِنّ ذلك منهن لمُسْتَرادٌ؛ قيل: هي الضيِّقة المَلاقي، وقيل: هي التي بها رَتَقٌ. والتحَم الجرحُ للبُرْء. وأَلحَمه عِرْضَ فلان: سَبَعهُ إِيّاه، وهو على المثل. ويقال: أَلحَمْتُك عِرْضَ فلان إِذا أَمكنْتك منه تَشْتُمه، وأَلحَمْتُه سَيفي. ولُحِمَ الرجلُ، فهو لَحِيمٌ، وأُلحِمَ: قُتِل. وفي حديث أُسامة: أَنه لَحَم رجلاً من العَدُوِّ أَي قتَله، وقيل: قَرُب منه حتى لَزِق به، من الْتَحَمَ الجرحُ إِذا الْتَزَق، وقيل: لَحَمَه أَي ضربه مِن أَصابَ لَحْمَه. واللَّحِيمُ: القَتيلُ؛ قال ساعدة بن جؤية أَورده ابن سيده: ولكنْ تَرَكتُ القومَ قد عَصَبوا به، فلا شَكَّ أَن قد كان ثَمَّ لَحِيمُ وأَورده الجوهري: فقالوا: تَرَكْنا القومَ قد حَضَروا به، ولا غَرْوَ أَن قد كان ثَمَّ لَحيمُ قال ابن بري صواب إِنشاده: فقال (* قوله «فقال إلخ» كذا بالأصل ولعله فقالا كما يدل عليه قوله وجاء خليلاه) تركناه؛ وقبله: وجاء خَلِيلاه إِليها كِلاهُما يُفِيض دُموعاً، غَرْبُهُنّ سَجُومُ واستُلحِمَ: رُوهِقَ في القتال. واستُلحِمَ الرجلُ إِذا احْتَوَشه العدوُّ في القتال؛ أَنشد ابن بري للعُجَير السَّلولي: ومُسْتَلْحَمٍ قد صَكَّه القومُ صَكَّة بَعِيد المَوالي، نِيلَ ما كان يَجْمَعُ والمُلْحَم: الذي أُسِر وظَفِر به أَعداؤُه؛ قال العجاج: إِنَّا لَعَطَّافون خَلْف المُلْحَمِ والمَلْحَمة: الوَقْعةُ العظيمة القتل، وقيل: موضع القتال. وأَلحَمْتُ القومَ إِذا قتلتَهم حتى صاروا لحماً. وأُلحِمَ الرجلُ إِلحاماً واستُلحِمَ اسْتِلحاماً إِذا نَشِب في الحرب فلم يَجِدْ مَخْلَصاً، وأَلحَمَه غيرُه فيها، وأَلحمَه القتالُ. وفي حديث جعفر الطيّار، عليه السلام، يوم مُؤْتةَ: أَنه أَخذ الراية بعد قتْل زيدٍ فقاتَلَ بها حتى أَلحمَه القتالُ فنزَلَ وعَقَرَ فرَسَه؛ ومنه حديث عمر، رضي الله عنه، في صفة الغُزاة: ومنهم مَن أَلحمَه القتالُ؛ ومنه حديث سُهيل: لا يُرَدُّ الدعاءُ عند البأْس حين يُلْحِم بعضُهم بعضاً أَي تشتَبكُ الحرب بينهم ويلزم بعضهم بعضاً. وفي الحديث: اليوم يومُ المَلْحَمة، وفي حديث آخر: ويُجْمَعون للمَلْحَمة؛ هي الحرب وموضعُ القتال، والجمع المَلاحِمُ مأْخوذ من اشتباك الناس واختلاطِهم فيها كاشتِباك لُحْمةِ الثوب بالسَّدى، وقيل: هو من اللحْم لكثرة لُحوم القتلى فيها، وأَلْحَمْتُ الحربَ فالْتَحَمت. والمَلْحَمة: القتالُ في الفتنة، ابن الأَعرابي: المَلْحَمة حيث يُقاطِعون لُحومَهم بالسيوف؛ قال ابن بري: شاهد المَلحَمة قول الشاعر: بمَلْحَمةٍ لا يَسْتَقِلُّ غُرابُها دَفِيفاً، ويمْشي الذئبُ فيها مع النَّسْر والمَلْحَمة: الحربُ ذات القتل الشديد. والمَلْحمة: الوَقعة العظيمة في الفتنة. وفي قولهم نَبيُّ المَلْحمة قولان: أَحدهما نبيُّ القتال وهو كقوله في الحديث الآخر بُعِثْت بالسيف، والثاني نبيُّ الصلاح وتأْليفِ الناس كان يُؤَلِّف أَمرَ الأُمَّة. وقد لحَمَ الأَمرَ إِذا أَحكمه وأَصلحَه؛ قال ذلك الأَزهري عن شمر. ولَحِمَ بالمكان (* قوله «ولحم بالمكان» قال في التكملة بالكسر، وفي القاموس كعلم، ولم يتعرضا للمصدر، وضبط في المحكم بالتحريك) يَلْحَم لَحْماً: نَشِب بالمكان. وأَلْحَم بالمكان: أَقامَ؛ عن ابن الأَعرابي، وقيل: لَزِم الأَرض، وأَنشد: إِذا افْتَقَرا لم يُلْحِما خَشْيةَ الرَّدى، ولم يَخْشَ رُزءاً منهما مَوْلَياهُما وأَلحَم الدابةُ إِذا وقف فلم يَبرح واحتاج إِلى الضرب. وفي الحديث: أَنه قال لرجل صُمْ يوماً في الشهر، قال: إِني أَجد قوَّةً، قال: فصُمْ يومين، قال: إِني أَجد قوَّة، قال: فصُم ثلاثة أَيام في الشهر، وأَلحَم عند الثالثة أَي وقَف عندها فلم يَزِدْه عليها، من أَلحَم بالمكان إِذا أَقام فلم يبرح. وأَلحَم الرجلَ: غَمَّه. ولَحَم الشيءَ يَلحُمه لَحْماً وأَلْحَمَه فالْتَحم: لأَمَه. واللِّحامُ: ما يُلأَم به ويُلْحَم به الصَّدْعُ. ولاحَمَ الشيءَ بالشيء: أَلْزَقَه به، والْتَحم الصَّدْعُ والْتَأَم بمعنى واحد. والمُلْحَم: الدَّعِيُّ المُلْزَقُ بالقوم ليس منهم؛ قال الشاعر:حتى إِذا ما فَرَّ كلُّ مُلْحَم ولَحْمةُ النَّسَبِ: الشابِكُ منه. الأَزهري: لَحْمةُ النسب، بالفتح، ولُحْمةُ الصيد ما يُصاد به، بالضم. واللُّحْمَةُ، بالضم: القرابة. ولحْمةُ الثوب ولُحْمتُه: ما سُدِّي بين السَّدَيَيْن، يضم ويفتح، وقد لَحَم الثوب يَلْحَمُه وأَلْحَمه. ابن الأَعرابي: لَحْمَة الثوب ولَحْمة النَّسب، بالفتح. قال الأَزهري: ولُحْمةُ الثوب الأَعْلى (* أي الأعلى من الثوب) ولَحْمتهُ، والسَّدَى الأَسفل من الثوب؛ وأَنشد ابن بري: سَتاهُ قَزٌّ وحَرِيرٌ لَحْمتُهْ وأَلْحَمَ الناسجُ الثوبَ. وفي المثل: أَلْحِمْ ما أَسْدَيْتَ أَي تَمِّمْ ما ابْتَدَأْتَه من الإِحسان. وفي الحديث: الوَلاءُ لُحْمةٌ كلُحْمةِ النسب، وفي رواية: كلُحْمةِ الثوب. قال ابن الأَثير: قد اختلف في ضم اللّحمة وفتحها فقيل: هي في النسب بالضم، وفي الثوب بالضم والفتح، وقيل: الثوب بالفتح وحده، وقيل: النسب والثوب بالفتح، فأَما بالضم فهو ما يُصاد به الصيدُ، قال: ومعنى الحديث المُخالَطةُ في الوَلاءِ وأَنها تَجْرِي مَجْرَى النسب في المِيراث كما تُخالِطُ اللُّحمةُ سَدَى الثوب حتى يَصِيرا كالشيء الواحد، لما بينهما من المُداخَلة الشديدة. وفي حديث الحجاج والمطر: صار الصِّغار لُحْمةَ الكِبار أَي أَن القَطْرَ انتسَج لتتَابُعه فدخل بعضه في بعض واتَّصل. قال أَبو سعيد: ويقال هذا الكلام لَحِيمُ هذا الكلامِ وطَريدُه أَي وَفْقُه وشَكْلُه. واستَلْحَمَ الطريقُ: اتَّسَعَ. واسْتَلْحَم الرجلُ الطريقَ: رَكِبَ أَوْسَعَه واتَّبَعَه؛ قال رؤبة: ومَن أَرَيْناهُ الطريقَ استَلْحَما وقال امرؤ القيس: اسْتَلْحَمَ الوَحْشَ على أَكْسائِها أَهْوَجُ مِحْضِيرٌ، إِذا النَّقْعُ دَخَنْ استَلْحَمَ: اتَّبَعَ. وفي حديث أُسامة: فاسْتَلْحَمَنا رجلٌ من العدُوّ أَي تَبِعَنا يقال: استَلْحَمَ الطَّريدةَ والطريقَ أَي تَبع. وأَلْحَم بَيْنَ بني فلان شرّاً: جناه لهم. وأَلْحَمه بصَرَه: حَدَّدَه نحوَه ورَماه به. وحَبْلٌ مُلاحَمٌ: شديدُ الفتل؛ عن أَبي حنيفة؛ وأَنشد: مُلاحَمُ الغارةِ لم يُغْتَلَبْ والمُلْحَم: جنس من الثياب. وأَبو اللَّحَّام: كنية أَحد فُرْسان العرب.
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR858 harf* ل ح م * * اللَّحْمُ * معروف و * اللَّحْمَة * أخص منه والجمع * لِحَام * و * لُحُوم * و * لُحْمَانٌ * و * اللُّحْمَة * بالضم القرابة و * لُحْمةُ * الثوب تضم وتفتح ولحمة البازي ما يطعم مما يصيده تُضم وتُفتح أيضا و * المَلْحَمَةُ * الوقعة العظيمة في الفتنة و * المُتَلاَحِمة * الشجة التي أخذت في اللحم ولم تبلغ السمحاق و * المُلْحَم * جنس من الثياب و * لاَحَمَ * الشيء بالشيء ألصقه به و * لَحُم *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR13.339 harf| | ( اللَّحْمُ ) ، بالفَتْح وعليه اقْتَصَرَ | الجَوهَرِيُّ ، ( ويُحَرَّك ) لُغَةً فيه ، أَوْ أَنَّ فَتْحَ | الحَاءِ من اَجْلِ حَرْفِ الحَلْقِ ، وأَنكَرهُ | البَصْرِيُّونَ ، ( م ) مَعْرُوفٌ ( ج : أَلْحُمٌ ) ، | كأَفْلُسٍ ، ( ولُحُومٌ ، ولِحَامٌ ) ، بالكَسْرِ ، | ( ولُحْمانٌ ) ، بالضَّمِّ ، وأَنشدَ الجَوْهَرِيُّ | لأَبِي الغُولِ يَهْجُو قَومًا : | % ( رَأيتُكُمُ بَنِي الخَذْوَاءِ لَمَّا % | دَنَا
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR1.591 harfأَلْحَمَ خَرْقَهُ
4 أَلْحَمَ خَرْقَهُ ذ [He closed up the hole thereof with a patch]; meaning a garment, or piece of cloth, and a skin, or hide. (TA in art. رقع.) ― -b2- اِلْحَامُ الجِرَاحَاتِ [The consolidating of wounds]. (K in art. سبع.) -A2- أَلْحَمَهُ عِرْضَهُ (tropical:) He empowered him to revile, vilify, or censure, him: (S, K, TA:) he made his honour, or reputation, to be to him [as] a ↓
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.130 harfلَحَمَ
لَحَمَ U ( n. ac. لَحْم 1 ),
a. Made fast, solid; soldered ( metal ).
b. [ acc. & Bi ], Smote with.
c. [ pass. ], Was killed, slain.
d. A ( n. ac. لَحْم 1 ), Fed with, nourished on meat.
لَحِمَ
لَحِمَ A ( n. ac. لَحَم 4 ),
a. Was fat, fleshy, chubby.
b. Was fond of meat.
c. Stayed.
لَحُمَ
لَحُمَ U ( n. ac. لَحَاْمَة 22t ),
a. see ( لَحِمَ ) ( a ), ( b ).
لَاْحَمَ
لَاْحَمَ
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok28.612 harfلحم
لَحَمَ - يَلْحُمُ - لَحْم - لُحُوْم
لَحَمَ - يَلْحُمُ + كائن + شيئين أو كائنين: يقربهما بعضهما من بعض حتى يتلامسا ثم يجعل بينهما ما يلصقهما ويلزمهما، كلٌ بالآخر
لَحْم: اسم فعل " لَحَمَ - يَلْحُمُ ": اللّحام: وهو كذلك بمعنى مفعول: الشيء الذي كان مؤلفاً من أجزاء أو طبقات، ثم قربت من بعضها ولصقت بإدخال شيء لاصق بينها: وهو اصطلاحاً اللحم
Mücavir kökler111 mücavir (143 toplam)
- دمم
5 ortak ayet · Ve kan
- خنزر
4 ortak ayet · Domuz
- هلل
4 ortak ayet · Boğazlandı
- موت
6 ortak ayet · Kış uykusundan uyanmış yılana hayy, kış uykusundaki yılana…
- بغي
5 ortak ayet · Buğa boğa demektir
- طري
2 ortak ayet · Taze
- مخر
2 ortak ayet · Suyu yaranlar
- ضرر
4 ortak ayet · “Darir” zor, bulanık gören kişi demektir
- حرم
4 ortak ayet · Hiram keçe demektir
- كسو
2 ortak ayet · Sıvının zıddı katı demektir
- أكل
4 ortak ayet · Ekel pas demektir
- أثم
3 ortak ayet · İsm hurmadan yapılan içkidir
Geçtiği ayetler(12)
… لِلنَّاسِ وَانْظُرْ إِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَى …
EtYahut altı üstüne gelmiş bir kasabaya uğrayan kimse gibisini görmedin mi? Allah, bunu ölümünden sonra nasıl diriltecek? dedi. Bunun üzerine Allah, onu yüz sene ölü bıraktı, sonra diriltti. Na kadar kaldın? dedi. O da: Bir gün veya bir günden daha az kaldım, dedi. Hayır, yüz yıl kaldın. Öyle iken yiyeceğine içeçeğine bak; henüz bozulmamış, bir de merkebine bak. Hem seni insanlara bir ibret kılacağız. Kemiklere bak, onları nasıl birleştirip yerli yerine koyuyor ve sonra onlara nasıl et giydiriyoruz? dedi. Bu hal ona apaçık belli olunca: Artık Allah’ın herşeye Kadir olduğunu biliyorum, dedi.
وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ …
EtTaze et yemeniz, giyineceğiniz süs eşyanızı çıkarmanız ve Allah’ın bol nimetinden istifade etmeniz için; denizi müsahhar kılan O’dur. Gemilerin onu yara yara gittiğini görürsün, O’nun lutfunu aramanız ve şükretmeniz içindir, belki şükredersiniz artık.
… فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنْشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ
EtSonra nutfeyi bir kan pıhtısı haline getirdik. Derken o kan pıhtısını bir çiğnemlik et yaptık. Bir çiğnemlik et parçasını kemik olarak yarattık. Kemiklere de et giydirdik. Ve sonra onu apayrı bir yaratık yaptık. Yaratanların en güzeli olan Allah’ın şanı ne yücedir.
… سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ …
Etİki deniz bir olmaz. Şu; çok tatlıdır, susuzluğu keser içilmesi kolaydır. Şu ise tuzludur, acıdır. Her birinden taze et yersiniz ve giyeceğiniz süs eşyası çıkarırsınız. O’nun lutfundan aramanız ve şükretmeniz için gemilerin yara yara gittiklerini görürsünüz.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | لحم |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | شحم, عظم, دم, جلد |
| Zıt Kök | عظم |
| Çekirdek Özet 1 | Parçaların sıkıca birbirine geçmesi, kaynaşması ve kemiği örten lifli doku |
| Çekirdek Özet 2 | Canlılığın, bedensel varoluşun ve beslenmenin somut dokusu ile haram-helal sınırları |
| Çekirdek Özet 3 | Birbirine kenetlenerek dayanıklı bir bütün oluşturan yapısal ve toplumsal doku |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca tüketilen kas dokusuna indirgeyip kenetlenme, örgü ve dokusal bütünlük kurma boyutunu gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| لح | Sıkışma, yapışma, ayrılmaz biçimde bitiştirme ve tutunma; nitekim لحد kökünde yana kayarak içine gömülme, لحف kökünde bütünüyle sarıp örtme, لحق kökünde arkadan yetişip kenetlenme anlamları görülür | م | Çekirdekteki yapışma ve sıkışma eylemini kuşatıcı, hacimli, lif lif iç içe geçen ve dolgunlaşarak somut bir kütleye dönüşen dokusal kenetlenmeye daraltmıştır |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ل | Çoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlama | Dağınık unsurları bir araya getiren, hizaya sokan ve belirli bir hatta bağlayan yönlendirici kuvveti temsil eder |
| ح | Çit, duvar; çevirme, koruma, ayırma | Sınırları belirleyen, unsurları dış etkenlere karşı bir arada tutan ve aralara girmeyi önleyen kuşatmayı ifade eder |
| م | Su; akış, çokluk, derinlik | Yoğunluğu, akışkanlığı, toplayıcı kütleyi ve parçaları birbirine kaynatan içsel dolgunluğu simgeler |
| لحم | Sınırlandırılmış alanda unsurların birbirine yöneltilerek sıkıca kaynatılması | Dağınık iplikçiklerin veya parçaların bir sınır içinde kaynaştırılarak dolgun, lifli ve kopmaz bir kütle/doku meydana getirmesini anlatır |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Birbirine girift biçimde kenetlenen lifli doku; kumaş dokumasında boyuna uzanan çözgü ipliklerinin arasına enlemesine sıkıştırılarak atılan atkı ipliği ve kemiği örten et |
| Cahiliye şiiri kullanımı | A‘şâ, etobur avcı kuşun hızla inişini tasvir ederken kökü et yiyen yırtıcı anlamında kullanmıştır: تَدَلىَّ حَثيثاً كأنَّ الصِّوارَ يتْبَعُهُ أَزْرَقيٌّ لَحِمْ |
| Erken Arapça kullanım | İmrüülkays, süratli bir atın av hayvanlarını peş peşe sıkıştırıp yetişmesini anlatırken kökün türevi olan fiili kullanmıştır: استَلْحَمَ الوَحْشُ على أكسائهـا أهْوَجُ مِحْضيرٌ إذا النَّقْعُ دَخَنْ |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Dīvânu’l-A‘şâ, Dīvânu İmriilqays.
Sami etimolojik katman
Sami dillerinde لحم kökü, hem fiziksel olarak unsurların birbirine kaynaşması/birleşmesi hem de temel besin maddesi anlamlarını içeren kadim bir köktür. Doğu Sami dillerinden Akadcada lêmu biçimi çiğnemek, yutmak veya tüketmekle ilişkilidir. Batı Sami sahasında ise semantik genişleme belirgindir; İbranicede leḥem (לחם) kelimesi tahıl, ekmek ve genel gıda maddesini karşılarken, aynı kökten türeyen lāḥam fiili savaşmak, boğuşmak (birbiri içine girip kenetlenmek) anlamını taşır. Süryanicede laḥmā (ܠܚܡܐ) yine temel gıda ve ekmek manasındadır. Arapçada ise kök, doğrudan doğruya liflerin birbiri içine geçmesiyle oluşan kas dokusu olan et ve savaşta safların birbirine girmesi anlamına odaklanmıştır. Bu durum, göçebe-bedevi Arap kültüründe temel ve zengin gıda algısının ete, yerleşik tarım toplumlarında (İbrani ve Arami) ise ekmeğe dayanmasıyla oluşan bir anlam kayması ve semantik daralmadır. Temel çekirdek her iki kolda da kaynaşma, tutunma ve hayatta kalmayı sağlayan ana besin dokusudur.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Liflerin birbirine kenetlenmesi ve kütle oluşturması | Dokuma kumaşın atkısı, savaşta kılıçların ve safların birbirine karışması ve kemiği örten et | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice leḥem ve Süryanice laḥmā ile eşkökenlilik | Diğer Batı Sami dillerinde temel gıda ekmek iken, Arapçada et ve dokusal kaynaşma merkezdedir | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik köklerde besin ve çiğneme tasvirleri | Çiğnenebilir doku ve hayati gıda maddesi bağlantısı | Muhtemel |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Gesenius Hebrew Grammar.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| لحم | Anlamlı | Et, kaynaşma, kenetlenme | Kemiği örten lifli kütle, dokuma atkısı ve safların birbirine girmesi | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| لمح | Anlamlı | Anlık bakış, parıldama | Gözün hızla bir noktaya dikilip hemen ayrılması | Kur'an'da geçer; algısal temas bağı |
| حلم | Anlamlı | Olgunlaşma, sükûnet, rüya | Duyguların kontrol altına alınıp nefsin dinginliğe kavuşması | Kur'an'da geçer; içsel yatışma ve kenetlenme |
| حمل | Anlamlı | Taşımak, yüklenmek | Bir kütleyi veya sorumluluğu üzerine alıp götürmek | Kur'an'da geçer; kütlesel yüklenme bağı |
| ملح | Anlamlı | Tuzlu olmak, beyazlık, lezzet | Gıdayı koruyan ve bozulmasını önleyen mineral tat | Kur'an'da geçer; gıdayı koruma ve tat bağı |
| محل | Anlamlı | Kuraklık, kısırlık, hile | Yağmurun kesilmesiyle toprağın sertleşip verimsizleşmesi | Kur'an'da geçer; dokunun kuruyup çözülmesi zıtlığı |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| لحم | Merkez | Bedensel doku ve lifli kütle | Parçaların iç içe geçip kaynaşmasıyla oluşan yumuşak, besleyici ve hareket ettirici lifli yapı | Canlı organizmanın et dokusu ve dokusal kenetlenme |
| شحم | Komşu | Yağ dokusu | Lifli veya kaslı olmayıp hücresel enerji deposu olan akışkan ve eriyen yağ tabakası | Liften ve hareket ettirici kas dokusundan yoksun yoğun yağ |
| عظم | Komşu | İskelet ve sert dayanak | Yumuşak ve lifli dokuyu taşıyan, biçim veren sert ve kireçli iskelet yapısı | Vücudun çatısını oluşturan sert kemik dokusu |
| دم | Komşu | Sıvı yaşam özü | Dokular arasında dolaşan, canlılığı taşıyan akışkan madde | Lifli bir yapı kurmayıp sürekli devridaim halinde olan kan |
| جلد | Komşu | Dış örtü ve koruma | Kas dokusunun üzerini bütünüyle örten, suya ve dış etkenlere dayanıklı deri tabakası | İç dokuyu muhafaza eden sınır zarı ve deri |
| عظم | Zıt | Sertlik ve katılık | Kemiğin sert, eğilmez ve çatı işlevi görmesine karşılık etin yumuşak, sarıcı ve doldurucu olması | Yapısal sertlik ve çatı ile dolgun lifli örtü karşıtlığı |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | لحم | Et, dokuma atkısı, kenetlenme | Liflerin birbiri içine girmesiyle oluşan organik kas ve gıda dokusu | Kesin |
| Latince | Caro, Textura | Et, organik doku; dokuma | Bedenin et dokusunu ve parçaların birbirine örülmesini karşılar | Güçlü |
| İngilizce | Flesh, Meat, Texture | Et, canlı dokusu, dokusal yapı | Hem besin maddesi hem bedensel et hem de dokusal örgü anlamlarını taşır | Güçlü |
| Almanca | Fleisch, Gewebe | Et, beden dokusu, doku | Kas dokusu ve biyolojik/tekstil doku kavramını eşzamanlı verir | Güçlü |
| Fransızca | Chair, Viande, Tissu | Beden eti, tüketilen et, doku | Canlı bedenin etini ve yapısal dokusunu ifade eder | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Kluge Etymologisches Wörterbuch, Dictionnaire Littré.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| Haram kılınan gıda (ör. domuz eti) | Hükmen necis ve tüketimi yasaklanmış kas dokusu | Şeriat hükümleri ve helal-haram gıda sınırları bağlamında (Bakara 2:173, Mâide 5:3, En'âm 6:145) |
| Deniz ürünü ve taze rızık | Çürümeden, taze ve helal tüketilen deniz canlısı eti | İlahi lütuf, nimet ve yaratılış ayetleri bağlamında (Nahl 16:14, Fâtır 35:12) |
| Cennet nimeti ve ziyafet | Mükâfat olarak sunulan temiz ve leziz kuş ve av eti | Uhrevi mükâfat ve cennet tasvirleri bağlamında (Tûr 52:22, Vâkıa 56:21) |
| Biyolojik inşa ve kemiğin giydirilmesi | İskeleti örten, hareket sağlayan embriyolojik kas dokusu | İnsanın ve canlının fiziki yaratılış merhaleleri bağlamında (Bakara 2:259, Mü'minûn 23:14) |
| İbadet nesnesi kurbanlıklar | Takvaya ulaşmada vesile kılınan kurban eti | Hac ibadeti ve kurbanın manevi amacını açıklama bağlamında (Hac 22:37) |
| Gıybet ve ahlaki çirkinlik | Kardeşlik bağını parçalayan ölü eti metaforu | Toplumsal ahlak ve hürmet sınırlarının korunması bağlamında (Hucurât 49:12) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Diriliş (ba‘s) ve yaratılış | Çürüyüp dağılan et ve kemiklerin yeniden bir araya getirilerek iade edilmesi | Bedensel ayniyetin korunması ve cismani diriliş |
| Fıkıh | Helal ve haram gıdalar ile kurban | Hangi hayvanların etinin helal olduğu, boğazlama şartları ve kurban etinin taksimi | Temiz (tayyib) ve necis dokuların hukuki ayrımı |
| Tefsir | Embriyoloji ve ahlak metaforu | Kemiğin etle giydirilmesi merhalesi ve gıybetin ölü kardeşin etini yemeye benzetilmesi | Biyolojik inşa süreci ve dokunulmaz kişilik hakları |
| Hadis | Aşırı tüketimden sakınma ve soy bağı | Çok et yiyen ev halkının yerilmesi ile akrabalık bağının dokuma gibi kenetlenmesi | İtidal, sıla-i rahim ve nesep bağının sımsıkı örülmesi |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Kurban ibadeti ve takva | Fedakarlık ve sembol | Ritüelin zahiri boyutu | Kurbanın et ve kanının değil, adayanın takvasının Allah'a ulaşması bilinci | Kesin |
| İlmi | Biyoloji ve anatomi | Kas ve hareket dokusu | İskeleti örtme ve devinim sağlama | Kemiğin üzerine gerilen lifli yapı sayesinde canlılığın mekanik işlev kazanması | Kesin |
| Siyasi | Toplumsal birlik ve dayanışma | Dokusal kenetlenme (lahmetün) | Parçalanmayı önleyen yapı | Bireylerin dokuma iplikleri gibi birbiri içine geçerek sarsılmaz bir birlik kurması | Güçlü |
| İktisadi | Helal gıda pazarı ve hayvancılık | Temel protein ve tüketim maddesi | İhtiyaçların karşılanması | Gıda zincirinde temiz, sağlıklı ve şeriata uygun et üretim ve dağıtımı | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kompozit malzeme ve lifli polimer matris | Rijit bir iskeletin arasına dolgulanarak gerilme ve çekme direnci sağlayan esnek ve kenetli matris doku | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Toplumsal kohezyon ve sosyal doku | Bireyleri gevşek bir yığın olmaktan çıkarıp birbirine bağlayan, aralarındaki bağları sıkılaştıran kurumsal ve ahlaki dayanışma | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü sadece kasaplık bir hayvan ürünü veya sofradaki besine indirgeyerek dokusal kenetlenme, örgü ve organik örtü boyutunu yok saymak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kemiği giydiren organik hareket örtüsü, helal rızkın taze kaynağı, kurbanla sınanan takva vesilesi ve insan onurunu koruyan dokunulmazlık alanı |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Gıybet ayetindeki bedensel teşbihi sadece edebi bir süs sanıp arkadan çekiştirmenin toplumsal dokuyu parçalayan fiili bir cinayet olduğunu kavrayamamak; kurbanı sadece et dağıtımı zannetmek |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Canlılığın somut biyolojik inşası ile toplumsal ve ahlaki dokunulmazlığın sınırlarını aynı dokusal mantık üzerinden zihinde birleştirmeyi sağladığı için önemlidir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Yaratılış ve embriyoloji ayetlerinde (Mü'minûn 23:14), yiyecek ve içeceklerin helal-haram sınırlarında (Bakara 2:173), kurban ahkamında (Hac 22:37) ve ahlak ilkelerinde (Hucurât 49:12) belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Canlının sadece kemikten ibaret kuru bir çatı olmadığını; etin o iskeleti işlevsel, estetik ve dinamik kılan bir örtü olduğunu göstererek kurban ibadetinin de et tüketimine değil manevi bilince dayandığını hatırlatır. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamDağınık liflerin ve parçaların sıkıca birbirine geçerek kaynaşmasıyla oluşan dokuma atkısı ve kemiği örten et tabakası.
- Soyut anlamAyrışık unsurların kopmaz bağlarla birleşip dayanıklı, esnek ve yekpare bir toplumsal veya ahlaki bütün meydana getirmesi.
- Sistematik karşılıkSert ve biçimsel yapıyı (iskelet/kanun) sararak ona hareket, estetik ve canlılık kazandıran tamamlayıcı organik doku.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde nihai organik veya toplumsal dokuyu simgeler. boyuna uzanan taşıyıcı unsurları (çözgü/iskelet), enlemesine araya girip kaynaşan lifleri veya atkı ipliklerini temsil eder. Bu unsurlar tensör çarpımı () ile birbirine kenetlenerek bir doku örer. katsayısı parçaları bir arada tutan kohezyon ve ahlaki/biyolojik kaynaşma şiddetini ifade eder. Toplam sembolü () çok sayıdaki lifin birleşerek tek bir kütleye dönüşmesini gösterir.