لحم

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ل-ح-م7 sîga, 111 mücavir kök, 12 ayet, 10 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.أكلحليوَلَحْمُلحموَلَحْمٍدمموَلَحْمَخنزروَلَحْمِمخرموتلَحْمًاأثم

KökSîga 7Ayet 12Sure 10Mücavir 111

▶ Ağı aç (3B)

لحم

ل - ح - م

KÖK
  • 12 geçiş
  • 12 ayet
  • 7 sîga
  • 12 sözlük

Kur'an'daki karşılığı: Et

Notlarım

Sözlükler(12)

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR6.128 harf
باب الحاء واللام والميم معهما ح م ل، ح ل م، م ل ح، م ح ل، ل ح م كلهن مستعملات حمل: الحَمَلُ: الخَروف، والجميع الحُمْلانُ. والحَمَلُ: برُجْ ٌمن البُرُوج الاثنَيْ عشر. والفعل حَمَلَ يَحْمِلُ حَمْلاً وحُمْلاناً. ويكون الحُمْلان أجْراً لما يُحْمَل. والحُمْلان: ما يُحْمَلُ عليه من الدَّوابِّ في الهِبَة خاصَّةً. وتقول: إني لأَحمِلُه على أمرٍ فما يَتَحَمَّل، وأُحَمِّله أمراً فما يَتَحَمَّل، وإنَّه
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.359 harf
اللحمُ: معروف، واللَحْمَةُ: أخصُّ منه، والجمع لِحامٌ ولُحْمانٌ ولُحومٌ. واللُحْمَةُ بالضم: القرابةُ. ولُحْمَةُ الثوب تضم وتفتح. ولُحْمَةُ البازي: ما يُطْعَمُ ممَّا يصيده. يضم ويفتح أيضاً. والمَلْحَمَةُ: الوقعةُ العظيمة في الفتنة. واسْتُلْحِمَ الرجل، إذا احْتَوَشَهُ العدوُّ في القتال. والمُتَلاحِمَةُ: الشَجَّةُ التي أخذتْ في اللحم ولم تبلغ السِمْحاق. والمُلْحَمُ: جنسٌ من الثياب. ويقال أيضاً: رجلٌ
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR28.570 harf
ح ل م حمل ، حلم ، لحم ، لمح ، ملح ، محل : مستعملات . حمل : قال الليث : الحَمَلُ الخروف والجميع الْحُمْلاَنُ . والحَمَلُ بُرْجٌ من بُرُوجِ السَّمَاءِ ، أوله الشَّرْطانِ وهما قرْنَا الحَمَل ثم البُطيْن ثلاثة كَوَاكِب ثم الثُّريا وهي أَلْيَةُ الحَمَل ، هذه النجومُ على هذه الصفة تسمى حَمَلاً . سلمة عن الفرَّاء : المُحَامِلُ الذي يَقْدر على جوابك فيدعُه إبقاءً على مودتك ، والمُجَامِل الذي لا يَقْدر
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR5.546 harf
(باب اللام والحاء وما يثلثهما) (لحد) اللام والحاء والدال أصلٌ يدلُّ على ميلٍ عن استقامةٍ. يقال: ألْحَدَ الرّجلُ، إذ مال عن طريقةِ الحقِّ([1]) والإيمان. وسمِّي اللَّحدُ لأنّه مائلٌ في أحد جانِبَيِ الجَدَث. يقال: لحَدْت الميِّتَ وألحدت. والمُلْتَحَد: الملجأ، سمِّي بذلك لأنَّ اللاجئ يميل إليه. (لحز) اللام والحاء والزاء كلمةٌ تدلُّ على ضِيقٍ في الشَّيء. من ذلك المَلاَحِز، وهي المَضايق* ويقال:
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.736 harf
- اللحم جمعه: لحام، ولحوم، ولحمان. قال: ﴿ولحم الخنزير﴾ [البقرة/173]. ولحم الرجل: كثر عليه اللحم فضخم، فهو لحيم، ولاحم وشاحم: صار ذا لحم وشحم. نحو: لابن وتامر، ولحم: ضري باللحم، ومنه: باز لحم، وذئب لحم. أي: كثير أكل اللحم. وبيت لحم: أي: فيه لحم، وفي الحديث: (إن الله يبغض قوما لحمين) (انظر: الفائق 3/311؛ والنهاية 4/339؛ وأخرجه البيهقي في شعب الإيمان عن كعب الأحبار. الدر المنثور 3/315. وعن سفيان
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR1.237 harf
ل ح م معه لحمان كثير ولحام ولحمت العظم‏:‏ أخذت ما عليه من اللحم وعرقته ولحمت الرجل وألحمته‏:‏ أطعمته اللحم ورجل لحيم لاحمٌ لحم ملحم‏:‏ سمين ذو لحم أكولٌ له مطعمه‏.‏ ومن المجاز‏:‏ هذه لحمة البازي‏:‏ لطعمته ولحم الثوب ولحمة الأرض لبقلها الذي يلبسها‏.‏ وبينهم لحمة نسبٍ‏.‏ وألحم البازي‏.‏ وألحم ما أسديت‏.‏ ورجل لحيم‏:‏ قتيل وقد لحم ومعناه قطع لحمه‏.‏ ولهم ملحمة وملاحم‏.‏ وألحم نفسه الموت‏:‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR10.041 harf
اللَّحْم واللَّحَم، مخفف ومثقل لغتان: معروف، يجوز أَن يكون اللحَمُ لغة فيه، ويجوز أَن يكون فُتح لمكان حرف الحلق؛ وقول العجاج: ولم يَضِعْ جارُكم لحمَ الوَضَم إِنما أَراد ضَياعَ لحم الوَضم فنصب لحمَ الوضم على المصدر، والجمع أَلْحُمٌ ولُحوم ولِحامٌ ولُحْمان، واللَّحْمة أَخصُّ منه، واللَّحْمة: الطائفة منه؛ وقال أَبو الغول الطُّهَوي يهجو قوماً: رَأَيْتُكمُ، بني الخَذْوَاء، لَمّا دَنا الأَضْحَى
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR858 harf
* ل ح م * * اللَّحْمُ * معروف و * اللَّحْمَة * أخص منه والجمع * لِحَام * و * لُحُوم * و * لُحْمَانٌ * و * اللُّحْمَة * بالضم القرابة و * لُحْمةُ * الثوب تضم وتفتح ولحمة البازي ما يطعم مما يصيده تُضم وتُفتح أيضا و * المَلْحَمَةُ * الوقعة العظيمة في الفتنة و * المُتَلاَحِمة * الشجة التي أخذت في اللحم ولم تبلغ السمحاق و * المُلْحَم * جنس من الثياب و * لاَحَمَ * الشيء بالشيء ألصقه به و * لَحُم *
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR13.339 harf
| | ( اللَّحْمُ ) ، بالفَتْح وعليه اقْتَصَرَ | الجَوهَرِيُّ ، ( ويُحَرَّك ) لُغَةً فيه ، أَوْ أَنَّ فَتْحَ | الحَاءِ من اَجْلِ حَرْفِ الحَلْقِ ، وأَنكَرهُ | البَصْرِيُّونَ ، ( م ) مَعْرُوفٌ ( ج : أَلْحُمٌ ) ، | كأَفْلُسٍ ، ( ولُحُومٌ ، ولِحَامٌ ) ، بالكَسْرِ ، | ( ولُحْمانٌ ) ، بالضَّمِّ ، وأَنشدَ الجَوْهَرِيُّ | لأَبِي الغُولِ يَهْجُو قَومًا : | % ( رَأيتُكُمُ بَنِي الخَذْوَاءِ لَمَّا % | دَنَا
Maddenin bağlantısı

| | ( اللَّحْمُ ) ، بالفَتْح وعليه اقْتَصَرَ | الجَوهَرِيُّ ، ( ويُحَرَّك ) لُغَةً فيه ، أَوْ أَنَّ فَتْحَ | الحَاءِ من اَجْلِ حَرْفِ الحَلْقِ ، وأَنكَرهُ | البَصْرِيُّونَ ، ( م ) مَعْرُوفٌ ( ج : أَلْحُمٌ ) ، | كأَفْلُسٍ ، ( ولُحُومٌ ، ولِحَامٌ ) ، بالكَسْرِ ، | ( ولُحْمانٌ ) ، بالضَّمِّ ، وأَنشدَ الجَوْهَرِيُّ | لأَبِي الغُولِ يَهْجُو قَومًا : | % ( رَأيتُكُمُ بَنِي الخَذْوَاءِ لَمَّا % | دَنَا الأَضْحَى وصَلَّلَتِ اللِّحَامُ ) % | % ( تَوَلَّيتُمْ بِوُدِّكُمُ وقُلْتُمْ % | لَعَكٌّ مِنْكَ أَقْرَبُ اَوْ جُذَامُ ) % | | يَقُولُ : لَمَّا اَنْتَنَتِ اللُّحُومُ مِن كَثْرَتِهَا | عِنْدَكُمْ اَعْرَضْتُم عَنِّي . | | ( واللَّحْمَةُ : القِطْعَةُ مِنْه ) ، وهي أَخَصُّ . | | ( و ) اللُّحْمَةُ ، ( بالضَّمِّ : القَرَابَةُ ) ، | يقال : بَيْنَهُمْ لُحْمَةُ نَسَبٍ ، أَيْ : قَرابَةٌ | وهو مَجَازٌ ، ومنه الحَدِيثُ : الوَلاءُ | لُحْمَةٌ كلُحْمَةِ النَّسَبِ ، ويُرْوَى : | كلُحْمَةِ الثَّوْبِ ، أَي : أَنَّ الوَلاءَ يَجْرِي | مَجْرَى النَّسَبِ في المِيرَاثِ كَمَا تُخَالِطُ اللُّحْمَةُ سَدى الثَّوبِ حتى يَصيرا | كالشَّيءِ الوَاحِدِ ، لِمَا بَيْنَهُمَا من المُدَاخَلَةِ | الشَّدِيدَةِ . | | ( و ) اللُّحْمَةُ أَيضًا : ( ما سُدِيَ بِهِ بَيْن | سَدَيِ الثَّوْب ) وهو مَجازٌ ، وقال | الأَزْهَرِيُّ : لُحْمَةُ الثَّوْبِ : الأَعْلَى ، | والسَّدَى : الأَسْفَلُ من الثَّوْبِ ، وأَنْشَدَ | ابنُ بَرِّيّ : | % ( * سَتَاهُ قَزٌّ وحَرِيرٌ لُحْمَتُه * % ) % | ( و ) اللُّحْمَةُ أَيضًا : ( ما يُطْعَمُه البَازِي | مِمَّا يَصِيدُه ) ، وهو مَجازٌ أَيضًا : ( ويُفْتَحُ | فِيهِمَا ) أي في طُعْمَةِ البَازِي والثَّوْبِ ، | وأما القَرَابَةُ ، فبِالضَّمِّ فَقَطْ ، هذا نَصُّ |

| الصِّحاح . وقال الأزهَرِيُّ : لَحْمَةُ | النَّسَبِ ، بالفَتْحِ ، ولُحْمَةُ الصَّيْدِ ، بالضَّمِّ ، | ولَحْمَةُ الثَّوبِ فِيه الوَجْهَانِ . وقال ابنُ | الأَثِير : قد اخْتُلِفَ في ضَمِّ اللّحْمَةِ | وفَتْحِها فقِيلَ : في النَّسَبِ ، بالضَّمِّ ، | وفي الثَّوْبِ : بالضَّمِّ والفَتْحِ ، وقِيلَ : | الثَّوبُ بالفَتْح وَحْدَه ، وقِيلَ : النَّسَبُ | والثَّوْبُ بالفَتْحِ ، وأَمَّا بِالضَّمِّ فهو ما | يُصَادُ بِهِ الصَّيْدُ . | | ( والمَلْحَمَةُ : الوَقْعَةُ العَظِيمَةُ القَتْلِ ) في | الفِتْنَةِ ، وقِيلَ : الحَرْبُ ذاتُ القَتْلِ | الشَّدِيدِ ، وقِيلَ : مَوْضِعُ القِتالِ ، والجَمْعُ : | الملاَحِمُ ، مَأْخُوذٌ من اشْتِبَاكِ النَّاسِ | واخْتِلاَطِهِمِ فِيهَا كاشْتِبَاكِ لُحْمَة الثَّوب | بالسَّدَى . وقال ابنُ الأَعْرابِيِّ : المَلْحَمَةُ | حَيْثُ يُقَاطِعُونَ لُحُومَهم بالسُّيُوفِ : | وأَنْشَد ابنُ بَرِّيّ : | % ( بِمَلْحَمَةٍ لا يَسْتَقِلُّ غُرابُها % | دَفِيفًا ويَمْشِي الذِّئْبُ فِيهَا مَعَ النَّسْرِ ) % | | | وفي الحَدِيثِ : اليَوْمُ يَوْمُ | المَلْحَمَةِ . | | ( ولَحْمُ كُلِّ شَيْءٍ لُبُّه ) ، حَتَّى قَالُوا : | لَحْمُ الثَّمَرِ لِلُبِّه . | | ( و ) اللَّحِمُ ، ( كَكَتِفٍ : الأَسَدُ ) ، سُمِّي | به لِكَوْنِهِ يَأْكُلُ اللَّحْمَ ويَشْتَهِيه ، | ( كالمُسْتَلْحِمِ ) . | | ( و ) اللَّحِمُ : ( الكَثِيرُ لَحْمِ الجَسَد ، | كاللَّحِيمِ ) ، كأَمِيرٍ . | | ( و ) اللَّحِمُ أَيضًا : ( الأَكُولُ اللَّحْمِ | القَرِمُ إِلَيْه ) أي : المُشْتَهِيهِ ، وقِيلَ : هو | الَّذِي أَكَلَ منه كَثِيرًا فَشكَا عنه . | | ( وفِعْلُهُما ، كَكَرُمَ ، وعَلِمَ ) . الأَخِيرَةُ | عن اللِّحْيانِيّ . | | قال ابنُ السِّكِّيت : رجُلٌ شَحِيمٌ | لَحِيمٌ ، أَيْ : سَمِينٌ ، وشَحِمٌ لَحِمٌ ، إذَا | كَانَ قَرِمًا إلى اللَّحْمِ والشَّحْمِ يَشْتَهِيهما . | | ولَحِمَ ، بالكَسْرِ : اشْتَهَى اللَّحْمَ . | | ( والبَيْتُ ) اللَّحِمُ : الَّذِي ( يُغْتَابُ فِيهِ |

| النَّاسُ كَثِيرًا ، وبه فُسِّرَ ) الحَدِيثُ : ( إنَّ | الله يُبغِضُ البَيْتَ اللَّحِمَ ) وأَهْلَهُ ، | وفُلانٌ يَأْكُلُ لُحومَ النَّاسِ أَيْ : يَغْتَابُهُم ، | وهو مجاز ، ومنه قَولُه : | % ( * وإِذَا أَمْكَنَه لَحْمِي رَتَعْ * % ) % | وفي حَدِيثٍ آخَرَ : إنّ الله يُبغِضُ اَهْلَ | البَيْتِ اللَّحِمِينَ ، وسُئِلَ سُفْيانُ | الثَّوْرِيُّ عن هَذَا الحَدِيث فَفَسَّرَه بما | تَقَدَّمَ ، ومِنْهُمْ مَنْ قال : هُمُ الَّذِين | يُكْثِرُونَ أَكْلَ اللَّحْمِ ويُدْمِنُونَهُ ، قال ابنُ | الأَثِير : وَهُوَ الأَشْبَهُ . | | ( وبازٌ لاحِمٌ ، ولَحِمٌ : يأكُلُه أَوْ | يَشْتَهِيه ) ، قال الأَعْشَى : | % ( تَدَلَّى حَثِيثًا كَأَنَّ الصِّوَارَ % | يَتْبَعُه أَزْرَقِيٌّ لَحِمْ ) % | | | ( ج : ) أَيْ : جَمْعُ لاَحِمٍ : ( لَوَاحِمُ ) . | | ( و ) رجلٌ مُلْحِمٌ ، ( كَمُحْسِنٍ : | مُطْعِمُه ) ، أَوِ الَّذِي يَكْثُر عِنْدَه اللَّحْمُ . | | ( و ) رَجُلٌ مُلْحَمٌ ، ( كَمُكْرَمٍ : مَنْ | يُطْعَمُ اللَّحْمَ ) ، وفي الصِّحاح : أي : | مُطْعَمٌ للصَّيْدِ مَرْزُوقٌ منه . | | ( و ) رَجُلٌ لَحِيمٌ ، ولاحِمٌ ( كأَمِيرٍ ، | وصَاحِبٍ : ذُو لَحْمٍ ) على النَّسَبِ مِثْلُ : | لاَبِنٍ وتَامِرٍ . | | ( و ) رَجُلٌ لَحَّام ، ( كَشَدَّادٍ : بائِعُه ) ، | على القِيَاسِ في نَظَائِرِه . | | ( ولُحْمَةُ جِلْدَةِ الرَّأْسِ ) وغَيْرِها ، | ( بالضَّمِّ ) : ما بَطَنَ مِنْ ( مَا يَلِي اللَّحْمَ ) . | | ( وشَجَّةٌ مُتَلاَحِمَةٌ : أَخَذَتْ فِيهِ ) ، أَيْ : | في اللَّحْمِ ( ولم تَبْلُغِ السِّمْحَاقَ ) كما في | الصّحاح ، ولا فِعْل لَهَا . وفي التَّهْذِيبِ : | ( ( شَجَّةٌ مُتَلاَحِمَةٌ . قد بَلَغَتِ اللَّحْمَ ) ) ، | ويُقالُ : ( ( تَلاَحَمَتِ الشَّجَّةُ ، إِذَا | اَخَذَتْ في اللَّحْمِ ، وتَلاَحَمَتْ ، إذا بَرَأَتْ |

| والْتَحَمَتْ ) ) ، وقال شَمِرٌ : قالَ | عَبدُ الوَهَّابِ : المُتَلاَحِمَةُ مِنَ الشِّجَاجِ : | التي تَشُقُّ اللَّحْمَ كُلَّه دُونَ العَظْمِ ، ثم | تَتَلاَحَمُ بعد شَقِّهَا ، فلا يَجُوزُ فِيهَا | المِسْبَارُ بَعْدَ تَلاَحُمِ اللَّحمِْ ، قال : | وتَتَلاَحَمُ من يَوْمِهَا ومِنْ غَدٍ . | | ( و ) من المَجَازِ : ( امرأَةٌ مُتَلاَحِمَةٌ | ضَيِّقَةُ ) مَلاَقِي ، أي : ( مَلاَحِمِ الفَرْجِ ) | وهي مَآزِمُه ، ومنه حَدِيثُ عُمَرَ قال | لِرَجُلٍ : لِمَ طَلَّقْتَ امْرَأَتَكَ ؟ قال : إنَّها | كَانَتْ مُتَلاَحِمَةً ، قال : إِنَّ ذَلِك مِنْهُنَّ | لُمسْتَرَادٌ ، ( أَوْ ) هِيَ ( رَتْقَاءُ ) ، كَأَنَّ | هُنَاكَ لَحْمًا يَمْنَعُ من الجِمَاعِ ، وأَنْكرَه | أَبُو سَعِيد بِهَذَا المَعْنَى ، وقال : بل هِيَ | لاحِمَةٌ ولا يَصِحُّ مُتَلاَحَمَةٌ . | | ( و ) مِنَ المَجازِ : ( أَلْحَمَهُ عِرْضَ | فُلاَنٍ ) ، إذَا ( أَمكَنَه مِنْه يَشْتِمُهُ ) ، وقيل : | سَبَعَهُ إيَّاهُ . | | ( و ) مِنَ المَجازِ : أَلْحَمَتِ ( الدَّابَّة ) | اَيْ : ( وَقَفَتْ ولم تَبْرَحْ ، فاحْتِيجَتْ | | إِلَى الضَّرْبِ ) ، نَقَلَه الجَوْهَرِيُّ لكِنَّه | بتَذْكِير الضَّمَائر . | | ( و ) أَلْحَمَ النَّاسِخُ ( الثَّوبَ ) أَيْ : | ( نَسَجَه ) ، نَقَلَه الجَوْهَرِيّ . | | ( و ) أَلْحَمَ ( فُلانٌ : كَثُرَ في بَيْتِه | اللَّحْمُ ) . نَقَلَه الجَوْهَرِيُّ ، وقد أَلْحَمُوا : | كَثُرَ عِنْدَهُم اللَّحْمُ فهم مُلْحِمُون . | | ( و ) من المَجازِ : أَلْحَمَ ( الزَّرْعُ ) إذا | ( صَارَ فِيهِ حَبٌّ ) ، كَأنَّ ذَلِك لَحْمُه . | | ( و ) من المَجازِ : ( لَحَمَ الأَمْرَ ، | كَنَصَرَ ) لَحْمًا : ( أَحْكَمَهُ ) ولأَمَهُ ، رَوَاه | الأزهَرِيّ عن شَمِرٍ . | | ( و ) لَحَمَ ( الصَّائِغُ الفِضَّةَ ) | يَلْحَمُها لَحْمًا : ( لأَمَهَا ) ، وكذلك | الذَّهَبَ ، واسمُ ما يُلْحَم به اللِّحامُ ، وهو | مَجازٌ . | | ( و ) لَحَم ( العَظْمَ ) من حَدَّيْ : | نَصَرَ ، ومَنَعَ ، يَلْحُمُه ويَلْحَمَه لَحْمًا ، | واقتَصَر الجَوْهَرِيّ على حَدِّ : نَصَر ، ( عَرَقَه ) |

| أي نَزَع عنه اللَّحْمَ ، وأَنشدَ الجَوْهَرِيُّ : | % ( * وعَامُنا أَعْجَبَنَا مُقَدَّمَهْ * % ) % | % ( * يُدعَى أَبَا السَّمْحِ وقِرْضَابٌ سُمُهْ * % ) % | % ( * مُبْتَرِكًا لِكُلّ عَظْمٍ يَلْحُمُهْ * % ) % | ( و ) لَحَمَ القَومَ ، ( كَمَنَعَ ) يَلْحَمُهُمْ | لَحْمًا : ( أَطْعَمَ اللَّحْم ، فَهُو : لاَحِمٌ ) ، قال | الجوهَرِيُّ : ولا تَقُل أَلْحَمْتُ ، قال : | والأصْمَعِيّ يَقُولُه ، قال شَمِرٌ : والقِيَاسُ : | لَحَمْتُ . | | ( و ) مِنَ المَجازِ : لَحِم ، ( كَعَلِمَ ) ، لَحْمًا | إذا ( نَشِبَ في المَكَانِ ) . | | ( و ) قال أبو سَعِيد : يُقالُ : ( هَذَا ) | الكَلاَمُ ( لَحِيمُ هَذَا ) الكَلاَم وطَرِيدُه ، | كَأَمِيرٍ أَيْ : ( وَفْقُه وشَكْلُه ) . | | ( وأَبُو اللَّحَّامِ التَّغْلَبِيُّ ، كَشَدَّادٍ ) ، | | وفي بَعْضِ النُّسَخ الثَّعْلَبِيّ : ( شَاعِرٌ ) فارِسٌ | في الجَاهِلِيَّة . | | ( و ) مِنَ المَجازِ : ( اسْتَلْحَمَ الطَّرِيقَ ) | إذَا ( تَبِعَه ) أو رَكِبَه ولَزِمَه ، كما في | الأَسَاس ، ( أو تَبِعَ أَوْسَعَةُ ) ولَزِمه ، قال | رُؤْبَةُ : | % ( * ومَنْ أَرْيَناهُ الطَّرِيقَ استَلْحَمَا * % ) % | وقال امرؤُ القَيْسِ : | % ( استَلْحَمَ الوَحْشَ على أَكْسَائِها % | أهوَجُ مِحَضِيرٌ إذا النَّقْعُ دَخَنْ ) % | | وفي حَدِيثِ أُسَامَة : فاستَلْحَمَنَا | رَجلٌ من العَدُوِّ أي : تَبِعَنَا . | | ( و ) استَلْحَمَ ( الطَّرِيقُ : اتَّسَعَ ) . | | ( و ) من المَجازِ : ( استُلْحِمَ ) الرَّجلُ ، | ( مَجْهُولاً ) إِذَا ( رُوهِقَ في القِتَالِ ) ، وفي | الصِّحَاحِ : احْتَوَشَهُ العَدُوُّ في القِتَالِ . |

| | وفي الأَساس : اسْتَلْحَمَهُ الخَطْبُ : | ( ( نَشِبَ فيه ، وأَنْشَدَ ابنُ بَرِّيّ للعُجَيْرِ | السَّلُولِيِّ : | % ( ومُسْتَلْحَمٍ قَدْ صَكَّهُ القَومُ صَكَّةً % | بَعِيدَ المَوَالِي نِيلَ ما كان يَجْمَعُ ) % | | وأَنشدَ ابنُ جِنِّي في المحتسب : | % ( الضَّارِبُونَ حبيك البَيْضِ إذ لَحِقُوا % | لا يَنْكُصُون إذا ما اسْتَلْحَمُوا وحَمُوا ) % | | ( و ) من المَجازِ : ( حَبْلٌ مُلاَحَمٌ ، بفَتْح | الحَاءِ ) أيْ : مُغارٌ ( شَدِيدُ الفَتْلِ ) ، وفي | الصِّحَاحِ : مَشْدُودُ الفَتْلِ ، وأَنشدَ | أبو حَنِيفَة : | % ( * مُلاَحَمُ الغَارَةِ لم يُغْتَلَبْ * % ) % | ( و ) المُلْحَمُ ( كَمُكْرَمٍ : جِنْسٌ من | الثِّيَابِ ) ، نَقَلَه الجَوْهَرِيُّ ، وإليه نُسِبَ | أبو تَغْلبَ عَبدُ الوَهَّابِ عليُّ بنُ الحَسَنِ | المُلْحَمِيُّ الفارِسِيُّ وآخَرُون . | | ( و ) أَيضًا : ( المُلْصَقُ بالقَوْمِ ) نَقَلَه | | الجَوْهَرِيُّ ، عن الأصْمَعِيِّ وهو مَجازٌ ، | والمُرادُ به الدَّعِيُّ الذي لَيْسَ مِنْهم ، قال | الشّاعرُ : | % ( * حَتّى إِذَا ما فَرَّ كُلُّ مُلْحَمِ * % ) % | ( و ) من المَجازِ : اللَّحِيمُ ، ( كأَمِيرٍ : القَتِيلُ ) | نَقَلَه الجَوْهَرِيُّ عن أَبِي عُبَيْدَة ، ( وقد لُحِمَ ، | كَعُنِيَ ) أي : قُتِل . وفي الأَساس : قُطِعَ | لَحْمُه . وأَنشَد ابنُ سِيدَه لِسَاعِدَة بنِ جُؤَيَّة : | % ( ولَكِنْ تَركْتُ القَومَ قد عَصَبُوا بِهِ % | فلا شَكَّ أَنْ قَدْ كَانَ ثَمَّ لَحِيمُ ) % | | وأَوردَه الجَوْهَرِيُّ . | % ( * فَقالُوا تَركْنَا القَومَ قد حَصِرُوا بِهِ * % ) % | | قال ابنُ بَرِّيٍّ : صَوابُ إنشادِهِ : | فقالا تَرَكْنَاه ، وقَبْلَه : | % ( وجَاءَ خليلاهَ إِليها كِلاَهُمَا % | يُفِيضُ دُمُوعًا غَرْبُهُنَّ سَجُومُ ) % |

| | قُلتُ : وهَكَذا قَرأتُه في دِيوَانِ شِعْرِهِ ، | وهي رِوَايةُ البَاهِلِيِّ ، وَرَواه غَيرُه : | % ( * . . . . . . . قد كَانَ ثَمَّ شَحِيمُ * % ) % | | والمَعْنَى واحِدٌ , | | ( و ) قَولُهم : ( نَبِيُّ المَلْحَمَةِ ) فيه | قَوْلاَن : ( أَيْ : نَبِيُّ القِتالِ ) ، وهو كقَوْلِه | في الحَدِيثِ الآخر : بُعِثْتُ بالسَّيْف . | | ( أو نَبِيُّ الصَّلاَحِ وتَأْلِيفِ النَّاسِ ، كأَنّه | يُؤَلِّفُ أَمْرَ الأُمَّةِ ) ؛ مِن لَحَمَ الأَمْرَ ، إذا | أَحْكَمَه وأَصْلَحَه ، رَوَاه الأزهرِيُّ عن شَمِرٍ . | | ( والْتَحَمَ الجُرْحُ لِلْبُرْءِ : الْتَأَمَ ) . نَقَلَه | الجَوْهَرِيُّ ، أَي : الْتَزَقَ . | | ( و ) من المَجازِ : الْتَحَمَتِ ( الحَرْبُ : | اشْتَدَّتْ ) ، وقد الحَمْتُها كما في الصِّحَاح . | | ( و ) من المَجازِ : ( أَلْحِمْ ما أَسْدَيْتَ ) ، | | أَيْ : ( تَمِّمْ ما بَدَأْتَ ) من | الإِحْسَان ، وهو مَثَلٌ نَقَلَه الجَوْهَرِيُّ . | [ ] ومِمَّا يُسْتَدْرَك عليه : | | قال ابنُ الأَعْرابِيّ : اسْتَلْحَمَ الزَّرْعُ | واستَكَّ وازْدَجَّ أَي : الْتَفَّ ، نَقَلَه | | الأَزْهَرِيّ . | | وقال الأَصْمَعِيُّ : أَلْحَمْتُ القَومَ : | أَطعَمْتُهم اللَّحْمَ . قال مَالِكُ بنُ نُوَيْرَةَ | يَصِفُ ضَبُعًا : | % ( وتَظَلُّ تَنْشِطُنِي وتُلْحِمُ أَجْرِيًا % | وَسْطَ العَرِين ولَيْسَ حَيٌّ يَمْنَعُ ) % | | وقد أَشارَ إليه الجَوْهَرِيُّ بِقَوْله : | والأَصْمَعِيُّ يِقُولُه ، قال شَمِرٌ : والقِيَاسُ | بِغَيْرِ الأَلِفِ . | | وبَيْتٌ لَحِمٌ ، كَكَتِفٍ : كَثِيرُ اللَّحْمِ ، | وبه فُسِّرَ الحَدِيثُ السَّابِقُ . | | وأَكَلَ لَحْمَهُ وَرَتَعَ لَحْمَهُ : اغْتَابَه ، | وهو مَجاز ، وأَمَّا قَولُ الرَّاجِز يَصِفُ | الخَيْل : | % ( * نُطْعِمُها اللَّحْمَ إذا عَزَّ الشَّجَرْ * % ) % | % ( * والخَيْلُ في إِطْعَامِهَا اللَّحْمَ ضَرَرْ * % ) % | قال الأصمَعِيّ : أَرادَ باللَّحْمِ اللَّبَنَ ؛ سُمِّي |

| به ؛ لأَنّها تَسْمَنُ على اللَّبَنِ . وقال ابنُ | الأَعْرابِيّ : كانوا إذَا أَجْدَبُوا وقَلَّ اللَّبَنُ | يَبَّسُوا اللَّحْمَ وحَمَلُوه في أَسْفَارِهِمْ | وأَطْعَمُوهُ الخَيْلَ ، وأَنكَر ما قَالَه الأصمَعِيُّ | وقال : إِذَا لَم يَكُنْ الشَّجَرُ لم يَكُن اللَّبَنُ . | | ولَحِم الصَّقْرُ ونَحْوُه ، كَعِلمَ : اشْتَهَى | اللَّحْمَ . | | ولَحْمَةُ الصَّقرِ : الطَّائِرُ يُطْرَحُ إليه أو | يَصِيدُه . | | وأَلْحَمْتُ الطَّيْرَ إلْحَامًا . | | ولَحِمَتِ النَّاقَةُ ولَحُمَتْ لَحَامةً | ولُحُومًا فِيهِما ، فهي لَحِيمَةٌ : كَثُر | لَحْمُها . | | وتَلاَحَمَتِ الشَّجَّةُ إِذَا الْتَحَمَتْ | وَبَرَأَتْ ، وهو مجاز ، نَقَلَه ابنُ الأَثِير . | | وأَلْحَمْتُهُ سَيْفِي ، وأُلْحِمَ الرَّجلُ ، | بالضم : قُتِلَ . | | ولَحِمَ رَجلاً ، كَعَلِم : قَتَلَه ، أو قَرُبَ | منه حَتَّى لَزِقَ به . | | أو لَحِمَه : ضَرَبَه فأَصَابَ لَحْمَه . | | والمُلْحَمُ ، كَمُكْرَمٍ : الّذِي أُسِرَ وظَفِرَ | | به أَعدَاؤُه . | | ولُحْمَةُ الأَرضِ : بَقْلُها . | | وأَلحَمَ نَفْسَه المَوْتَ : جَعَلَها لَحْمَةً | له . | | وأَلْحَمَه القِتَالُ : لَمْ يَجِدْ منه | مَخْلَصًا . | | وأَلْحَمَ الرَّجلُ : صَارَ ذَا لَحْم . | | وأَلْحَمَ بالمَكَانِ : أَقَام عن ابنِ | الأَعْرابِيّ . | | وقِيلَ : لَزَمَ الأَرْضَ ، وأَنْشَد : | % ( إذَا افْتَقَرا لم يُلْحِمَا خَشْيَةَ الرَّدَى % | ولم يَخْشَ رُزْءًا منهما مَوْلَيَاهُمَا ) % | | وفي الحَدِيثِ : فأَلْحَمَ عِنْد | الثَّالِثَة ، أَيْ : وَقَفَ عِنْدَها . | | وأَلْحَمَه إِلْحَامًا : لأَمَه فالْتَحَم . | | واللِّحَامُ ، بالكَسْر : ما يُلأَمُ به | الصَّدْعُ ويُلْحَمُ . | | ولاَحَمَ الشَّيءَ بالشَّيءِ : أَلْزَقَهُ به . | | واستَلْحَمَ الطَّرِيدَةَ : تَبِعَهَا . | | وألْحَم بَيْن بَنِي فُلانٍ شَرًّا : جَنَاهُ |

| لَهُمْ . | | وأَلْحَمَه بَصَرَه : حَدَّدَهُ نَحْوه ورَمَاهُ | به . | | وأبو بكرٍ محمدُ بنُ حبيشٍ المُرْسِيُّ | اللَّحْمِيُّ ، هكذا ضَبَطَه ابنُ رَشِيدٍ في | رِحْلَته . | | وبَيْتُ لَحْمٍ : قريَةٌ على فَرْسَخَين من | بَيْتِ المَقْدِسِ ، يُقالُ بِهَا وُلِد المَسِيحُ ، | عَلَيْه وعَلَى نَبِيِّنا أفضلُ الصَّلاةِ والسَّلامِ ، | ورَوَاه بَعضُ البَغْدَادِيِّين بالخَاءِ المُعْجَمَة . |

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR1.591 harf
أَلْحَمَ خَرْقَهُ 4 أَلْحَمَ خَرْقَهُ ذ [He closed up the hole thereof with a patch]; meaning a garment, or piece of cloth, and a skin, or hide. (TA in art. رقع.) ― -b2- اِلْحَامُ الجِرَاحَاتِ [The consolidating of wounds]. (K in art. سبع.) -A2- أَلْحَمَهُ عِرْضَهُ (tropical:) He empowered him to revile, vilify, or censure, him: (S, K, TA:) he made his honour, or reputation, to be to him [as] a ↓
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.130 harf
لَحَمَ لَحَمَ U ( n. ac. لَحْم 1 ), a. Made fast, solid; soldered ( metal ). b. [ acc. & Bi ], Smote with. c. [ pass. ], Was killed, slain. d. A ( n. ac. لَحْم 1 ), Fed with, nourished on meat. لَحِمَ لَحِمَ A ( n. ac. لَحَم 4 ), a. Was fat, fleshy, chubby. b. Was fond of meat. c. Stayed. لَحُمَ لَحُمَ U ( n. ac. لَحَاْمَة 22t ), a. see ( لَحِمَ ) ( a ), ( b ). لَاْحَمَ لَاْحَمَ
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok28.612 harf
لحم لَحَمَ - يَلْحُمُ - لَحْم - لُحُوْم لَحَمَ - يَلْحُمُ + كائن + شيئين أو كائنين: يقربهما بعضهما من بعض حتى يتلامسا ثم يجعل بينهما ما يلصقهما ويلزمهما، كلٌ بالآخر لَحْم: اسم فعل " لَحَمَ - يَلْحُمُ ": اللّحام: وهو كذلك بمعنى مفعول: الشيء الذي كان مؤلفاً من أجزاء أو طبقات، ثم قربت من بعضها ولصقت بإدخال شيء لاصق بينها: وهو اصطلاحاً اللحم
Tamamını oku

Sîgalar(7)

Mücavir kökler111 mücavir (143 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. دمم

    5 ortak ayet · Ve kan

  2. خنزر

    4 ortak ayet · Domuz

  3. هلل

    4 ortak ayet · Boğazlandı

  4. موت

    6 ortak ayet · Kış uykusundan uyanmış yılana hayy, kış uykusundaki yılana…

  5. بغي

    5 ortak ayet · Buğa boğa demektir

  6. طري

    2 ortak ayet · Taze

  7. مخر

    2 ortak ayet · Suyu yaranlar

  8. ضرر

    4 ortak ayet · “Darir” zor, bulanık gören kişi demektir

  9. حرم

    4 ortak ayet · Hiram keçe demektir

  10. كسو

    2 ortak ayet · Sıvının zıddı katı demektir

  11. أكل

    4 ortak ayet · Ekel pas demektir

  12. أثم

    3 ortak ayet · İsm hurmadan yapılan içkidir

Geçtiği ayetler(12)

  1. … لِلنَّاسِ وَانْظُرْ إِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَى …

    EtYahut altı üstüne gelmiş bir kasabaya uğrayan kimse gibisini görmedin mi? Allah, bunu ölümünden sonra nasıl diriltecek? dedi. Bunun üzerine Allah, onu yüz sene ölü bıraktı, sonra diriltti. Na kadar kaldın? dedi. O da: Bir gün veya bir günden daha az kaldım, dedi. Hayır, yüz yıl kaldın. Öyle iken yiyeceğine içeçeğine bak; henüz bozulmamış, bir de merkebine bak. Hem seni insanlara bir ibret kılacağız. Kemiklere bak, onları nasıl birleştirip yerli yerine koyuyor ve sonra onlara nasıl et giydiriyoruz? dedi. Bu hal ona apaçık belli olunca: Artık Allah’ın herşeye Kadir olduğunu biliyorum, dedi.

  2. وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ …

    EtTaze et yemeniz, giyineceğiniz süs eşyanızı çıkarmanız ve Allah’ın bol nimetinden istifade etmeniz için; denizi müsahhar kılan O’dur. Gemilerin onu yara yara gittiğini görürsün, O’nun lutfunu aramanız ve şükretmeniz içindir, belki şükredersiniz artık.

  3. … فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنْشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ

    EtSonra nutfeyi bir kan pıhtısı haline getirdik. Derken o kan pıhtısını bir çiğnemlik et yaptık. Bir çiğnemlik et parçasını kemik olarak yarattık. Kemiklere de et giydirdik. Ve sonra onu apayrı bir yaratık yaptık. Yaratanların en güzeli olan Allah’ın şanı ne yücedir.

  4. … سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ …

    Etİki deniz bir olmaz. Şu; çok tatlıdır, susuzluğu keser içilmesi kolaydır. Şu ise tuzludur, acıdır. Her birinden taze et yersiniz ve giyeceğiniz süs eşyası çıkarırsınız. O’nun lutfundan aramanız ve şükretmeniz için gemilerin yara yara gittiklerini görürsünüz.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökلحم
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerشحم, عظم, دم, جلد
Zıt Kökعظم
Çekirdek Özet 1Parçaların sıkıca birbirine geçmesi, kaynaşması ve kemiği örten lifli doku
Çekirdek Özet 2Canlılığın, bedensel varoluşun ve beslenmenin somut dokusu ile haram-helal sınırları
Çekirdek Özet 3Birbirine kenetlenerek dayanıklı bir bütün oluşturan yapısal ve toplumsal doku
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca tüketilen kas dokusuna indirgeyip kenetlenme, örgü ve dokusal bütünlük kurma boyutunu gözden kaçırmak

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
لحSıkışma, yapışma, ayrılmaz biçimde bitiştirme ve tutunma; nitekim لحد kökünde yana kayarak içine gömülme, لحف kökünde bütünüyle sarıp örtme, لحق kökünde arkadan yetişip kenetlenme anlamları görülürمÇekirdekteki yapışma ve sıkışma eylemini kuşatıcı, hacimli, lif lif iç içe geçen ve dolgunlaşarak somut bir kütleye dönüşen dokusal kenetlenmeye daraltmıştır

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
لÇoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlamaDağınık unsurları bir araya getiren, hizaya sokan ve belirli bir hatta bağlayan yönlendirici kuvveti temsil eder
حÇit, duvar; çevirme, koruma, ayırmaSınırları belirleyen, unsurları dış etkenlere karşı bir arada tutan ve aralara girmeyi önleyen kuşatmayı ifade eder
مSu; akış, çokluk, derinlikYoğunluğu, akışkanlığı, toplayıcı kütleyi ve parçaları birbirine kaynatan içsel dolgunluğu simgeler
لحمSınırlandırılmış alanda unsurların birbirine yöneltilerek sıkıca kaynatılmasıDağınık iplikçiklerin veya parçaların bir sınır içinde kaynaştırılarak dolgun, lifli ve kopmaz bir kütle/doku meydana getirmesini anlatır

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBirbirine girift biçimde kenetlenen lifli doku; kumaş dokumasında boyuna uzanan çözgü ipliklerinin arasına enlemesine sıkıştırılarak atılan atkı ipliği ve kemiği örten et
Cahiliye şiiri kullanımıA‘şâ, etobur avcı kuşun hızla inişini tasvir ederken kökü et yiyen yırtıcı anlamında kullanmıştır: تَدَلىَّ حَثيثاً كأنَّ الصِّوارَ يتْبَعُهُ أَزْرَقيٌّ لَحِمْ
Erken Arapça kullanımİmrüülkays, süratli bir atın av hayvanlarını peş peşe sıkıştırıp yetişmesini anlatırken kökün türevi olan fiili kullanmıştır: استَلْحَمَ الوَحْشُ على أكسائهـا أهْوَجُ مِحْضيرٌ إذا النَّقْعُ دَخَنْ

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Dīvânu’l-A‘şâ, Dīvânu İmriilqays.

Sami etimolojik katman

Sami dillerinde لحم kökü, hem fiziksel olarak unsurların birbirine kaynaşması/birleşmesi hem de temel besin maddesi anlamlarını içeren kadim bir köktür. Doğu Sami dillerinden Akadcada lêmu biçimi çiğnemek, yutmak veya tüketmekle ilişkilidir. Batı Sami sahasında ise semantik genişleme belirgindir; İbranicede leḥem (לחם) kelimesi tahıl, ekmek ve genel gıda maddesini karşılarken, aynı kökten türeyen lāḥam fiili savaşmak, boğuşmak (birbiri içine girip kenetlenmek) anlamını taşır. Süryanicede laḥmā (ܠܚܡܐ) yine temel gıda ve ekmek manasındadır. Arapçada ise kök, doğrudan doğruya liflerin birbiri içine geçmesiyle oluşan kas dokusu olan et ve savaşta safların birbirine girmesi anlamına odaklanmıştır. Bu durum, göçebe-bedevi Arap kültüründe temel ve zengin gıda algısının ete, yerleşik tarım toplumlarında (İbrani ve Arami) ise ekmeğe dayanmasıyla oluşan bir anlam kayması ve semantik daralmadır. Temel çekirdek her iki kolda da kaynaşma, tutunma ve hayatta kalmayı sağlayan ana besin dokusudur.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönLiflerin birbirine kenetlenmesi ve kütle oluşturmasıDokuma kumaşın atkısı, savaşta kılıçların ve safların birbirine karışması ve kemiği örten etKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice leḥem ve Süryanice laḥmā ile eşkökenlilikDiğer Batı Sami dillerinde temel gıda ekmek iken, Arapçada et ve dokusal kaynaşma merkezdedirGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik köklerde besin ve çiğneme tasvirleriÇiğnenebilir doku ve hayati gıda maddesi bağlantısıMuhtemel

Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Gesenius Hebrew Grammar.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
لحمAnlamlıEt, kaynaşma, kenetlenmeKemiği örten lifli kütle, dokuma atkısı ve safların birbirine girmesiHedef kök; Kur'an'da geçer
لمحAnlamlıAnlık bakış, parıldamaGözün hızla bir noktaya dikilip hemen ayrılmasıKur'an'da geçer; algısal temas bağı
حلمAnlamlıOlgunlaşma, sükûnet, rüyaDuyguların kontrol altına alınıp nefsin dinginliğe kavuşmasıKur'an'da geçer; içsel yatışma ve kenetlenme
حملAnlamlıTaşımak, yüklenmekBir kütleyi veya sorumluluğu üzerine alıp götürmekKur'an'da geçer; kütlesel yüklenme bağı
ملحAnlamlıTuzlu olmak, beyazlık, lezzetGıdayı koruyan ve bozulmasını önleyen mineral tatKur'an'da geçer; gıdayı koruma ve tat bağı
محلAnlamlıKuraklık, kısırlık, hileYağmurun kesilmesiyle toprağın sertleşip verimsizleşmesiKur'an'da geçer; dokunun kuruyup çözülmesi zıtlığı

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
لحمMerkezBedensel doku ve lifli kütleParçaların iç içe geçip kaynaşmasıyla oluşan yumuşak, besleyici ve hareket ettirici lifli yapıCanlı organizmanın et dokusu ve dokusal kenetlenme
شحمKomşuYağ dokusuLifli veya kaslı olmayıp hücresel enerji deposu olan akışkan ve eriyen yağ tabakasıLiften ve hareket ettirici kas dokusundan yoksun yoğun yağ
عظمKomşuİskelet ve sert dayanakYumuşak ve lifli dokuyu taşıyan, biçim veren sert ve kireçli iskelet yapısıVücudun çatısını oluşturan sert kemik dokusu
دمKomşuSıvı yaşam özüDokular arasında dolaşan, canlılığı taşıyan akışkan maddeLifli bir yapı kurmayıp sürekli devridaim halinde olan kan
جلدKomşuDış örtü ve korumaKas dokusunun üzerini bütünüyle örten, suya ve dış etkenlere dayanıklı deri tabakasıİç dokuyu muhafaza eden sınır zarı ve deri
عظمZıtSertlik ve katılıkKemiğin sert, eğilmez ve çatı işlevi görmesine karşılık etin yumuşak, sarıcı ve doldurucu olmasıYapısal sertlik ve çatı ile dolgun lifli örtü karşıtlığı

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaلحمEt, dokuma atkısı, kenetlenmeLiflerin birbiri içine girmesiyle oluşan organik kas ve gıda dokusuKesin
LatinceCaro, TexturaEt, organik doku; dokumaBedenin et dokusunu ve parçaların birbirine örülmesini karşılarGüçlü
İngilizceFlesh, Meat, TextureEt, canlı dokusu, dokusal yapıHem besin maddesi hem bedensel et hem de dokusal örgü anlamlarını taşırGüçlü
AlmancaFleisch, GewebeEt, beden dokusu, dokuKas dokusu ve biyolojik/tekstil doku kavramını eşzamanlı verirGüçlü
FransızcaChair, Viande, TissuBeden eti, tüketilen et, dokuCanlı bedenin etini ve yapısal dokusunu ifade ederGüçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Kluge Etymologisches Wörterbuch, Dictionnaire Littré.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
Haram kılınan gıda (ör. domuz eti)Hükmen necis ve tüketimi yasaklanmış kas dokusuŞeriat hükümleri ve helal-haram gıda sınırları bağlamında (Bakara 2:173, Mâide 5:3, En'âm 6:145)
Deniz ürünü ve taze rızıkÇürümeden, taze ve helal tüketilen deniz canlısı etiİlahi lütuf, nimet ve yaratılış ayetleri bağlamında (Nahl 16:14, Fâtır 35:12)
Cennet nimeti ve ziyafetMükâfat olarak sunulan temiz ve leziz kuş ve av etiUhrevi mükâfat ve cennet tasvirleri bağlamında (Tûr 52:22, Vâkıa 56:21)
Biyolojik inşa ve kemiğin giydirilmesiİskeleti örten, hareket sağlayan embriyolojik kas dokusuİnsanın ve canlının fiziki yaratılış merhaleleri bağlamında (Bakara 2:259, Mü'minûn 23:14)
İbadet nesnesi kurbanlıklarTakvaya ulaşmada vesile kılınan kurban etiHac ibadeti ve kurbanın manevi amacını açıklama bağlamında (Hac 22:37)
Gıybet ve ahlaki çirkinlikKardeşlik bağını parçalayan ölü eti metaforuToplumsal ahlak ve hürmet sınırlarının korunması bağlamında (Hucurât 49:12)

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamDiriliş (ba‘s) ve yaratılışÇürüyüp dağılan et ve kemiklerin yeniden bir araya getirilerek iade edilmesiBedensel ayniyetin korunması ve cismani diriliş
FıkıhHelal ve haram gıdalar ile kurbanHangi hayvanların etinin helal olduğu, boğazlama şartları ve kurban etinin taksimiTemiz (tayyib) ve necis dokuların hukuki ayrımı
TefsirEmbriyoloji ve ahlak metaforuKemiğin etle giydirilmesi merhalesi ve gıybetin ölü kardeşin etini yemeye benzetilmesiBiyolojik inşa süreci ve dokunulmaz kişilik hakları
HadisAşırı tüketimden sakınma ve soy bağıÇok et yiyen ev halkının yerilmesi ile akrabalık bağının dokuma gibi kenetlenmesiİtidal, sıla-i rahim ve nesep bağının sımsıkı örülmesi

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniKurban ibadeti ve takvaFedakarlık ve sembolRitüelin zahiri boyutuKurbanın et ve kanının değil, adayanın takvasının Allah'a ulaşması bilinciKesin
İlmiBiyoloji ve anatomiKas ve hareket dokusuİskeleti örtme ve devinim sağlamaKemiğin üzerine gerilen lifli yapı sayesinde canlılığın mekanik işlev kazanmasıKesin
SiyasiToplumsal birlik ve dayanışmaDokusal kenetlenme (lahmetün)Parçalanmayı önleyen yapıBireylerin dokuma iplikleri gibi birbiri içine geçerek sarsılmaz bir birlik kurmasıGüçlü
İktisadiHelal gıda pazarı ve hayvancılıkTemel protein ve tüketim maddesiİhtiyaçların karşılanmasıGıda zincirinde temiz, sağlıklı ve şeriata uygun et üretim ve dağıtımıGüçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerKompozit malzeme ve lifli polimer matrisRijit bir iskeletin arasına dolgulanarak gerilme ve çekme direnci sağlayan esnek ve kenetli matris dokuGüçlü
Beşeri bilimlerToplumsal kohezyon ve sosyal dokuBireyleri gevşek bir yığın olmaktan çıkarıp birbirine bağlayan, aralarındaki bağları sıkılaştıran kurumsal ve ahlaki dayanışmaGüçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü sadece kasaplık bir hayvan ürünü veya sofradaki besine indirgeyerek dokusal kenetlenme, örgü ve organik örtü boyutunu yok saymak
Kur'an içi daha geniş anlamKemiği giydiren organik hareket örtüsü, helal rızkın taze kaynağı, kurbanla sınanan takva vesilesi ve insan onurunu koruyan dokunulmazlık alanı
Yanlış anlamanın doğuracağı hataGıybet ayetindeki bedensel teşbihi sadece edebi bir süs sanıp arkadan çekiştirmenin toplumsal dokuyu parçalayan fiili bir cinayet olduğunu kavrayamamak; kurbanı sadece et dağıtımı zannetmek

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Canlılığın somut biyolojik inşası ile toplumsal ve ahlaki dokunulmazlığın sınırlarını aynı dokusal mantık üzerinden zihinde birleştirmeyi sağladığı için önemlidir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Yaratılış ve embriyoloji ayetlerinde (Mü'minûn 23:14), yiyecek ve içeceklerin helal-haram sınırlarında (Bakara 2:173), kurban ahkamında (Hac 22:37) ve ahlak ilkelerinde (Hucurât 49:12) belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Canlının sadece kemikten ibaret kuru bir çatı olmadığını; etin o iskeleti işlevsel, estetik ve dinamik kılan bir örtü olduğunu göstererek kurban ibadetinin de et tüketimine değil manevi bilince dayandığını hatırlatır.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamDağınık liflerin ve parçaların sıkıca birbirine geçerek kaynaşmasıyla oluşan dokuma atkısı ve kemiği örten et tabakası.
  • Soyut anlamAyrışık unsurların kopmaz bağlarla birleşip dayanıklı, esnek ve yekpare bir toplumsal veya ahlaki bütün meydana getirmesi.
  • Sistematik karşılıkSert ve biçimsel yapıyı (iskelet/kanun) sararak ona hareket, estetik ve canlılık kazandıran tamamlayıcı organik doku.
  • LaTeX modeliF=C×∑i=1n(si⊗li)
  • LaTeX açıklamasıModelde F nihai organik veya toplumsal dokuyu simgeler. si boyuna uzanan taşıyıcı unsurları (çözgü/iskelet), li enlemesine araya girip kaynaşan lifleri veya atkı ipliklerini temsil eder. Bu unsurlar tensör çarpımı (⊗) ile birbirine kenetlenerek bir doku örer. C katsayısı parçaları bir arada tutan kohezyon ve ahlaki/biyolojik kaynaşma şiddetini ifade eder. Toplam sembolü (∑) çok sayıdaki lifin birleşerek tek bir kütleye dönüşmesini gösterir.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ل