ليس

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ل-ي-س14 sîga, 151 mücavir kök, 85 ayet, 33 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.علمكفرمرضليسجنحأَوَلَيْسَلَسْتُمْألهثويلَيْسَدونلَسْتَسلط

KökSîga 14Ayet 85Sure 33Mücavir 151

▶ Ağı aç (3B)

ليس

ل - ي - س

KÖK
  • 89 geçiş
  • 85 ayet
  • 14 sîga
  • 10 sözlük

Bu kelime “late”den dönüşmüştür. “La” “beyn”den dönüşmüştür. Olmadı veya değildir anlamındadır. Fiildir ama muzarisi yoktur.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(10)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Bu kelime “late”den dönüşmüştür. “La” “beyn”den dönüşmüştür. Olmadı veya değildir anlamındadır. Fiildir ama muzarisi yoktur.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR3.707 harf
باب السين واللام و و ا ي ء معهما س ل و، س و ل، و س ل، و ل س، ل و س، س ل ي، س ي ل، ل ي س، س ل أ، س أ ل، أ س ل، أ ل س مستعملات سلو: سلا فلانٌ عن فلان يسلو سُلُوّاً، وفلان في سَلْوةٍ من عَيشه، أي: في رغد يسلّيه الهمّ. والسُّلوان: ماءٌ من شَرِبه ذهب همُه، فيما يقال، قال: لو أَشْربُ السُّلوانَ ما سَلِيتُ ما بي غِنىً عنك وإنْ غنيتُ ويُقالُ: السُّلوان: تُرابُ القَبر يُنقَع في ماءٍ يَشْرَبُهُ
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.037 harf
لَيْسَ: كلمةُ نفي، وهو فعل ماضٍ. والذي يدلُّ على أنها فعلٌ وإن لم تتصرف تصرف الأفعال، قولهم لَسْتَ ولَسْتُما ولَسْتُمْ، كقولهم ضربت وضربتما وضربتم. وجُعلت من عوامل الأفعال نحو كان وأخواتها التي ترفع الأسماء وتنصب الأخبار، إلا أن الباء تدخل في خبرها نحو ما، دون أخواتها. تقول: ليس زيدٌ بمنطلق. فالباء لتعدية الفعل وتأكيد النفي. ولك أن لا تدخلها، لأن المؤكَّد يستغنى عنه، ولأن من الأفعال ما يتعدَّى
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR12.518 harf
س ل ( و ا ي ء ) سيل ، سول ، سلأ ، وسل ، ولس ، ألس ، لوس ، سلا ، لسا ، ليس ، أسل . سول : أبو العبّاس عن ابن الأعرابي : رجل أسْوَل ، وامرأةٌ سَوْلاء : إذا كان فيهما استرخاء . قال : واللَّخَا مِثْلُه ، وقد يسول سَوَلاً ، وقال المتنخِّل : كالسُّحُلِ البِيضِ جَلاَ لَوْنَها هَطْلُ نِجَاءِ الحَمَلِ الأَسْوَلِ أراد بالحَمل : السَّحابَ الأسوَد ، والأسول من السحاب : الّذي في أسفله استرخاء ولهَدبه إِسْبال ،
Maddenin bağlantısı

س ل ( و ا ي ء ) سيل ، سول ، سلأ ، وسل ، ولس ، ألس ، لوس ، سلا ، لسا ، ليس ، أسل . سول : أبو العبّاس عن ابن الأعرابي : رجل أسْوَل ، وامرأةٌ سَوْلاء : إذا كان فيهما استرخاء . قال : واللَّخَا مِثْلُه ، وقد يسول سَوَلاً ، وقال المتنخِّل : كالسُّحُلِ البِيضِ جَلاَ لَوْنَها هَطْلُ نِجَاءِ الحَمَلِ الأَسْوَلِ أراد بالحَمل : السَّحابَ الأسوَد ، والأسول من السحاب : الّذي في أسفله استرخاء ولهَدبه إِسْبال ، وقد سَوِلَ يَسْوَلُ سَوَلاً ، وقولُ الله جلّ وعزّ : ( قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ ) ( يوسف : 18 ) ، هذا قولُ يعقوبَ عليه السلام لولدِه حين أخبَروه بأَكلِ الذِّئب يوسف ، فقال لهم : ما أَكلَه الذئب ، بل سَوَّلَتْ لكم أنفسكم أمراً في شأنه ، أي : زَيَّنتْ لكم أنفسُكم أمراً غيرَ ما تَصِفون ، وكأنّ التَّسويلَ تفعيلٌ من سُولِ الإنسان وهو أمنيّتُه التي يتمنّاها فتُزيِّن لطالبها الباطلَ والغُرور . وأصلُ السُّؤال مهموزٌ غير أنَّ العرب استثقلوا ضَغْطَةَ الهمزة فيه فخفَّفوا الهمزَة قال الراعي في تخفيف همزِه : اخْتَرْتُكَ الناسَ إِذْ رَثَّت خَلائقُهمْ واعتَلَّ من كان يُرجَى عنده السُّولُ والدّليل على أنّ الأصلَ فيه الهمز قراءة القرّاء : ( قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يامُوسَى ) ( طه : 36 ) ، أي : أُعطيتَ أمنيتَكَ التي سأَلتَها . وقال الزّجّاج : يقال : سَأَلْتُ أسأَل وَسلْتُ أَسَلُ ، والرَّجُلانِ يَتَساءَلان ويَتَسايَلان . وقال اللّيث : يقال : سَأَل يسألُ سُؤالاً ومَسألةً . قال : والعربُ قاطبةً تحذِف همزَ سَلْ فإذا وَصلتْ بالفاء والواو همزتْ كقولك : فاسأل ، واسأل : وجمعُ المسألة مسائل ، فإذا حذَفوا الهمزة قالوا : مَسَلَة ، والفقيرُ يسمَّى سائلاً . وقرأ نافع وابنُ عامر ( سال ) غير مهموز ( سائل ) وقيل معناه : بغير همز : سال وادٍ بعذابٍ وَاقع . وقرأ سائر القرّاء : ابن كثير وأبو عمرو والكوفيون ) ) ( المعارج : 1 ) مهموز بالهمز على معنى دَعا داعٍ . وجمع السائل الفقيرِ : سُؤَّال . وجمع مَسِيل الماء : مَسايِل بغير همز . وجمع المَسأَلة : مسائل بالهمز . وسل : قال الليث : وسَّلَ فلانٌ إلى رَبِّه وَسِيلةً : إذا عَمِل عَمَلاً تَقَرَّب به إليه ، وقال لَبيد : بلَى كلُّ ذي رَأْيٍ إلى الله واسِلُ والوَسِيلة : الوُصْلةُ والقُرْبَى ، وجمعُها الوَسائل ، قال الله : ( أُولَائِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ ) ( الإسراء : 57 ) ، ويقال : توسَّل فلانٌ إلى فلان بوَسيلة ، أي : تَسَبَّبَ إليه بسَبَب ، وتقرّبَ إليه بحُرمةِ آصِرةٍ تَعطِفه عليه . سلا : الأصمعيّ : سَلَوْتُ فأنا أَسْلو سُلُوّاً ، وسَلِيتُ عنه أسْلَى سُلِّياً بمعنى سَلَوْت . وقال أبو زيد : معنى سلوت : إذا نسي ذكره وذهب عنه . وقال ابن شميل : سليت فلاناً ، أي : أبغضته وتركته . وأخبرني المنذري عن أبي الهيثم : يقال : سلوتُ عنه أَسلو سُلُوّاً وسُلُوَاناً ، وسَلِيتُ أَسلَى سُلِيّاً ، وقال رُؤبة : لَوْ أَشْرَبُ السُّلْوانَ ما سَلِيتُ ما بِي غنًى عنك وإنْ غَنِيت قال : وسمعتُ محمدَ بنَ حيّان يَحكي أنّه حضَر الأصمعيَّ ونُصيْرَ بنَ أبي نُصَير يَعرِض عليه بالرّيّ ، فأجرَى هذا البيتَ فيما عَرَض عليه ، فقال لنُصَير : ما السُّلوان ؟ فقال : يقال : إنّها خَرَزَة تُسحَق ويُشرَب ماؤها فتورِث شارِبَه سلْوَةً ، فقال : اسكتْ ، لا يَسخَرْ منك هؤلاء ، إنّما السُّلْوان مصدرُ قولِك : سَلَوْتُ أَسلُو سُلواناً ؛ فقال : لو أشرَب السُّلوان ، أي : السُّلوَّ شُرْباً ما سَلوْتُ . وقال اللّحياني في ( نوادِره ) : السَّلوانة والسَّلوان والسَّلْوَان : شيء يسْقى العاشقُ ليسْلو عن المرأة . قال : وقال بعضهم : السُّلوانة : حَصاةٌ يسقَى عليها العاشقُ فيسْلُو ؛ وأنشَد : شَرِبْتُ على سُلوانةٍ ماءَ مُزْنةٍ فلا وجَديد العَيْشِ يا مَيُّ ما أسْلو وقال أبو الهَيْثم : قال أبو عمرو السّعدي : السُّلوانة : خَرزَةٌ تُسحَق ويُشرَب ماؤها فيَسْلو شاربُ ذلك الماء عن حُبِّ من ابتلي بحبّه . قال : وقال بعضهم : بل يؤخَذ تُرابُ قبرِ مَيّتٍ فيُجعَل في ماءٍ فَيموتَ حُبُّه ؛ وأنشدَ : يا لَيتَ أَنّ لقلْبي منْ يُعللهُ أو ساقياً فسَقاني عنكِ سُلوانَا أبو العبّاس عن ابن الأعرابيّ قال : السُّلوانة : خَرزَةٌ للبُغض بعد المَحبّة . قال : والسَّلوَى : طائر ؛ وهو في غير القرآن العَسَل ، وجاءَ في التفسير في قولِه : ( وَأَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى ) ( البقرة : 57 ) ، أنّه طائر كالسُّمانيَ . وقال اللّيث : الواحدة سَلواة ، وأَنشَد : كما انتفَضَ السَّلواةُ مِن بللِ القَطْرِ أبو عبيد : السَّلوَى : العَسَل ؛ وقال خالدُ الهُذَليّ : وقَاسمَها بالله جَهْداً لأنتُم ألَذُّ مِنَ السَّلوَى إذا ما نشُورُهَا أي : تأخُذُها من خَلِيّتها ؛ يَعني العَسَل ، وقال أبو بكر : قال المفسرون : المَنُّ : التَّرَنجبين ، والسَّلوَى : السُّمَانيَ . قال : والسلوى عند العرب العَسَل ، وأنشد : لو أطْعموا المنَّ والسلوى مكانهُم ما أبصر الناس طُعماً فيهُم نَجعَا ويقال : هو في سَلْوة من العَيْش ، أي : في رَخاءٍ وغَفْلة ، قال الراعي : أخو سَلْوةٍ مَسَّى به اللَّيلُ أَمْلَحُ ابن السكيت : السلوة : السُّلُو . والسَّلوة : رخاء العيش . ويقال : أَسْلاني عنك كذا وسَلاّني . وبنو مُسْليَةَ حيٌّ من بني الحَارِث بنِ كعب . وقال أبو زيد : يقال : ما سَلِيتُ أن أقولَ ذاك ، أي : لم أَنْسَ أن أقول ذاك ولكن تركتهُ عَمْداً ، ولا يقال : سَلِيتُ أن أقولَه إلاّ في معنَى ما سَلِيتُ أن أقولَه . أبو عُبيد عن أبي زيد : السَّلَي : لُفافةُ الوَلَد من الدّواب والإبلِ ، وهو مِن الناس مَشِيمة . وسَلِيت الناقة ، أي : أخذتُ سلاها . الحرّاني عن ابن السكيت : السَّلَى سَلَى الشاة ، يكتب بالياء ؛ وإذا وصفْتَ قلت : شاةٌ سلياء . وسَلِيت الشاةُ : تدلّى ذلك منها . ويقال للأمر إذا فات : قد انقطع السّلَى ، يُضرب مثلاً للأمر يفوت وينقطع . وسلَيْتَ الناقةَ : أخذت سلاها وأخرجته . وقال ابن السكّيت : السَّلْوة : السُّلُوّ ، والسَّلْوة : رَخاءُ العَيش . سلأ : الأصْمعي : سَلأْتُ السَّمْنَ وأنا أسْلأُه سَلأً . قال : والسِّلاء : الاسم ، وهو السَّمْن . ويقال : سَلأَه مائةَ سَوْط ، أي : ضَرَبه . وسَلأَه مائةَ دِرْهم ، أي : نقَدَه . وقال غيرُه : السُّلاّء : شَوْكَة النّخل ، والسُّلاّء : الجميع . وقال علقمةُ بن عَبْدة يصف فَرَساً : سُلاّءةٌ كعَصَا النَّهدِيّ غُلَّ لها ذُو فَيْئَةٍ من نَوَى قُرَّان مَعجومُ ألس : رُوِيَ في حديثِ النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) أنه دعا فقال : ( اللهم إني أعوذُ بك من الأَلْسِ والكِبر ) . قال أبو عبيد : الأَلْسُ : اختلاط العَقْل ، يقال منه : أُلِسَ الرجلُ فهو مَأْلوس . قال : وقال الأُمويّ : يقال : ضَرَبه فما تَأَلَّسَ ، أي : ما تَوَجَّع . وقال غيره : فما تحَلَّس بمعناه . وقال ابن الأعرابي : الأَلْسُ : الخيانة . والأَلْسُ : الأَصْلُ السُّوْء . وقال الهَوازِنيّ : الأَلْسُ : الرِّيبة ، وتَغيُّر الخُلُق من رِيبة . أو تغيُّر الخُلُق من مَرَض ، يقال : ما أَلَسَك . وأَنشَد : إنّ بنا أو بكُمَا لأَلْسَا وقال أبو عمرو : يقال للغَريم : إنّه ليَتَألَّسُ فما يُعطِي وما يَمنعُ ، والتألُّس : أن يكون يريد أن يُعطِيَ وهو يمنع ، يقال : إنّه لَمأْلُوسُ العطِيّة ، وقد أُلِسَتْ عطيّتُه : إذا مُنِعتْ من غير إِياس منها . وأَنشَد : وصَرَمَتْ حَبْلَك بالتَأَلُّسِ قال القتيبي : الألس : الخيانة والغش ، ومنه قولهم : فلان لا يدالس ولا يؤالس . فالمدالسة من الدَّلْس وهو الظلمة ، يراد : أنه لا يعمي عليك الشيء فيخفيه ويستر ما فيه من عيب . والمؤالسة : الخيانة . وأنشد : هم السمن بالسنوت لا ألس فيهمُ وهم يمنعون جارهم أن يُقرَّدا ولس : قال اللّيث : الوَلُوس : الناقَةُ الّتي تَلِسُ في سَيْرها ولَسَاناً ؛ والإبِلُ يُوالسُ بعضُها بعضاً وهو ضَربٌ من العَنَق . والمُوَالَسة : شِبْه المُداهَنة في الأمر . ويقال : فلانٌ ما يُدالِسُ ولا يُوالِس . وما لي في هذا الأمرِ وَلْسٌ ولا دَلْس ، أي : ما لي فيه خِيانةٌ ولا ذَنْب . وقال ابن شُميل : المُوالَسة : الخِداع ، يقال : قد تَوالَسوا عليه وترافدوا عليه ، أي : تَناصَروا عليه في خِبّ وخديعة . والوَلُوس : السَّريعة من الإبل . ( لوس ) : قال الليث : اللَّوْس : أن يَتتبّع الإنسانُ الحَلاواتِ وغيرها فيأكل . يقال : لاسَ يَلُوس لَوْساً وهو لائسٌ ولَؤُوس . ثعلب عن ابن الأعرابي : اللَّوس : الأكلُ القليل . واللُّوس : الأشِدّاء ، واحدهمْ أَلْيَس . سيل : قال الليث : السَّيْل معروف ، وجمعُه سُيول . ومَسِيل الماء وجمعُه أَمْسِلةٌ ، وهي ميَاهُ الأمطار إذا سالَت . قلت : القياسُ في مَسيل الماءِ مَسايِل غيرُ مهموز ، ومَن جمَعَه أَمسِلَةً ومُسُلاً ومُسْلاناً فهو على توهُّم أنَّ الميم في المَسيل أصليّة ، وأنّه على وزن فَعِيل ولم يُرَدْ به مَفعِلاً ، كما جَمعوا مكاناً أمكِنة ، ولهما نظائر . والمَسِيل : مَفْعِلْ من سالَ يَسيلُ مَسِيلاً ومَسالاً وسَيْلاً وسَيَلاناً . ويكون المَسِيل أيضاً : المكانُ الّذي يَسِيل فيه ماءُ السَّيْل . وقال الليث : السَّيَال : شجَرٌ سَبْط الأَغْصان عليه شَوْك أبيضُ . أصولُه أمثال ثَنَايا العَذارَى . قال الأعشى : باكَرَتْها الأغْراب في سِنَة النَّومِ فتَجرِي خِلال شَوْكِ السَّيَالِ يصف الخمر . والسِّيلاَنُ : سِنْخُ قائِم السَّيفِ والسِّكِّين ، ونحو ذلك . ليس : قال الليث : ليسَ : كلمةُ جُحود ، قال : وقال الخليل : معناه : لا أَيْس ، فطُرِحَت الهمزة وأُلزِقتْ اللاّم بالياء ، ومنه قولُهم : ائتِنِي من حيثُ أَيْسَ ولَيْس ، ومعناه : من حيثُ هُوَ ولا هُوَ . وقال الكسائيُّ : ليس يكون جَحداً ، ويكون استثناءً ، يُنصَب به ، كقولِك : ذهب القومُ لَيسَ زيداً بمعنى ما عَدَا زَيْداً ولا يكون أبداً ، ويكون بمعنَى إلاّ زَيْداً . قال : وربّما جاءت ليسَ بمعنى لاَ الّتي يُنسقُ بها . قال لبيد : إنما يَجْزِي الفَتَى ليس الجَمَلْ إذا أُعرِب قيل : ليس الجملُ ، لأنّ ليس ههنا بمعنى لا النَّسَقِيَّة ، وقال سيبويه : أراد ليس يَجْزِي الجَمَل ولَيْس الجَملُ يجزي ، وربّما جاءت ليس بمعنى لا التّبرئة . قال ابن كيسان : ( ليس ) من الجَحْد ، وتقع في ثلاثة مواضع : تكون بمنزلة كان ، ترفع الاسم وتنصب الخبر ، تقول : ليس زيد قائماً ، وليس قائماً زيد ، ولا يجوز أن تقدم خبرها عليها لأنها لا تنصرف . وتكون ليس استثناء فتنصب الاسم بعدها كما تنصبه بعد إلا ، تقول : جاءني القوم ليس زيداً ، وفيها مضمر لا يظهر . وتكون نسقاً بمنزلة ( لا ) تقول : جاءني عمر وليس زيد . وقال لبيد : إنما يَجزي الفتى ليس الجمل قال أبو منصور : وقد صرّفوا . وقد صَرفوا ليس تصريفَ الفعل الماضي فثنوْا وجَمَعوا وأَنّثوا ، فقالوا : لَيْس ولَيْسَا ولَيْسُوا ، ولَيْسَت المرأةُ ولَسْنَ ، ولم يصرِّفوها في المستقبل ، وقالوا : لَسْتُ أفعَل ، ولَسْنا نفعل . وقال أبو حاتم : من أسمج الخطأ : أنا ليس مِثلك ، قال : والصّواب لستُ مِثْلَك ، لأنّ ليس فعل واجبٌ فإنما يُجاء به للغائب المتراخِي ، تقول : عبدُ الله ليس مِثلك . قال : ويقال جاءني القوم لَيْسَ أباكَ وليْسَكَ ، أي : غيرَ أبيك وغيرك . وجاءكَ القومُ ليس إياك ولَيْسَني بالنّون بمعنًى واحد . وبعضهم يقول : لَيْسَني بمعنى وغيري . وقال اللّيث : مصدَرُ الأَلْيَس ، وهو الشجاع الذي لا يَرُوعه الحَرْب . وأنشَد : ألْيَسُ عن حَوْبائهِ سَخِيُّ يقوله العجاج وجمعه ليسٌ . وقال آخر : تَخالُ نَدِيَّهم مَرْضَى حَياءً وتَلقاهُمْ غَداةَ الرَّوْعِ ليْسَا أبو عُبيد عن الأصمعيّ : الأَلْيَس : الذي لا يَبْرَح بَيْتَه . وقال غيره : إِبِلٌ لِيسٌ على الحَوض : إذا أقامتْ عليه فلمْ تبرحْه ، ويقال للرجل الشُّجاع : أَهْيَس أَلْيَس ، وكان في الأصل أَهْوَس أَلْيس ، فلمّا ازْدَوَج الكلامُ قَلَبوا الواوَ ياءً فقالوا : أَهْيَس . والأهْوَس : الذي يَدُقُّ كلَّ شيء ويَأْكُلُه . والألْيَس : الذي لا يُبارح قِرْنَه ، وربّما ذَمُّوا بقولهم : أهيَس ألْيس ، فإذا أرادوا الذّمّ عَنَوْا بالأهْيَس : الأهْوَس ، وهو الكثير الأكل ، وبالألْيس الذي لا يَبْرَح بَيْتَه ، وهذا ذَمّ . وقال بعضُ الأعراب : الألْيَس : الدَّيُّوثي الذي لا يَغار ويُتَهزَّأُ به ؛ فيقال : هو أَلْيَسُ بُورِكَ فيه . فاللّيَس يَدخُل في المعنيين : في المدحِ والذَّمّ . وكلٌّ لا يَخفَى على المُتَفَوِّهِ به . ويقال : تَلايَسَ الرجلُ : إذا كان حَمُولاً حَسَن الخُلُق ، وتلايَسْتُ عن كذا وكذا : أي : غَمّضْتُ عنه ، وفلانٌ أَلْيَسُ دَهْثَم : أي : حَسَن الخُلق . وفي الحديث : ( كُلُّ ما أنهرَ الدّم فكُلْ ليس السِّنّ والظُّفْرَ ) ، والعرب تستثني بليس فتقول : قام القوم ليس أخاك ، وليس أخويك ، وقام النسوة ليس هنداً . وقام القوم ليسي وليْسَني وليس إيّاي . وأنشد : قد ذهب القوم الكرام ليسي وقال الآخر : وأصبح ما في الأرض مني تقيّةً لناظره ليس العظامَ العواليا لسا : ثعلب عن ابن الأعرابيّ : اللَّسَا : الكثير الأكل من الحيوان . وقال : لَسَا : إذا أَكَلَ أَكْلاً يَسيراً ، وكأنّ أصلَه من اللَّسِّ وهو الأكْل . أسل : قال الليث : الأسَلُ : نباتٌ له أغصانٌ كثيرةٌ دِقاق ، لا وَرَق له ، ومَنبِتُه الماءُ الراكد ؛ يُتَّخَذ منه الغرابيلُ بالعِراق ، الواحدة أَسَلة ؛ وإنما سمِّي القَنَا أَسَلاً تشبيهاً بطوله واستوائه ، وقال الشاعر : تَعْدُو المنايا على أُسامةَ في الخِي سِ عليه الطَّرْفاءُ والأسَلُ وأَسَلَةُ اللِّسانِ : طَرَفُ شَباتِه إِلى مُستدَقِّه . ومنه قيل للصاد والزاي والسين : أسلِيّة ، لأن مبدأها من أسلة اللسان ، وهو مستدق طرفه . وأَسَلَةُ الذِّراع : مستدَقُّ الساعِد مما يلي الكفّ . وكفٌّ أَسيلةُ الأصابع : وهي اللطيفة ، السَّبْطةُ الأصابع . وخَدٌّ أَسيل : وهو السَّهْل اللَّيّن ، وقد أَسُل أَسالةً . أبو زيد : من الخُدود الأسيل ، وهو السهل اللين الدّقيق المستوي ، والمَسْنُونُ اللَّطيفُ ، الدّقيق الأنف . ورُوِي عن عليّ رضي الله عنه أنه قال : لا قَوَد إلاّ بالأَسَل ، فالأسَل عند علي عليه السلام كلّ ما أرِقَّ من الحديد وحُدِّد من سيفٍ أو سكين أو سِنان ، وأَسَّلْتُ الحَديدَ : إذا رَقَّفْتَه ، وقال مُزاحِم العُقَيْلِيّ : يُبَارِي سَدِيساها إذا ما تَلمَّجَتْ شَباً مِثْلَ إبْزِيمِ السِّلاحِ المُؤَسَّلِ وقال عمر رضي الله عنه : إياكم وحَذْفَ الأَرْنب بالعَصَا ، ولْيُذَكِّ لكم الأَسَل : الرِّماح والنَّبْل . قال أبو عُبيدة : لم يُرد بالأَسَل الرّماحَ دُون غيرها من سائر السلاح الّذي رُقِّقَ وحُدِّد . قال : وقوله : الرّماح والنبل يرد قولَ من قال : الأَسَل : الرِّماحُ خاصّة ، لأنه قد جعل النَّبْل مع الرماح أسلاً . وجمع الفرزدق الأَسَل الرماحَ أسلاتٍ فقال : قد ماتَ في أسلاتِنا أو عَضَّنه عَضْبٌ برَوْنَقِه المُلوكُ تُقتَّلُ أي : في رِماحِنا . ومأْسَل : اسم جَبَلٍ بعَيْنه . شمر عن ابن الأعرابيّ قال : الأسَلَةُ : طَرف اللِّسان ، وقيل للقَنَا أَسَل لما رُكِّب فيها من أطراف الأسِنَّة .

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR432 harf
ل ي س في حديث النبيّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏"‏ ما من نبيّ إلا وقد أخطأ أو همّ بخطيئة ليس يحيى بن زكريا ‏"‏ وقال لزيد الخيل‏.‏ ‏"‏ ما وصف لي أحد في الجاهلية فرأيته في الإسلام إلا رأيته دون الصفة ليسك ‏"‏‏.‏ قال‏:‏ عهدي بقومي كعديد الطيس قد ذهب القوم الكرام ليسي ورُوي عليه رجلاً ليسني وروى‏:‏ الكوفيون إئت به من حيث أيس وليس‏.‏ ورجل أليس من رجال ليس وهو الذي لا يبالي هولاً ولا يردعه شيء‏.‏ وقال
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR6.360 harf
اللَّيَسُ: اللُّزُوم، والأَلْيَسُ: الذي لا يَبْرَح بيتَه واللَّيَسُ أَيضاً: الشدة، وقد تَلَيَّس. وإِبِلٌ لِيسٌ على الحَوْض إِذا أَقامت عليه فلم تبرحه. وإِبِلٌ لِيسٌ: ثِقال لا تبرَح؛ قال عَبْدة بن الطَّبِيب: إِذا ما حامَ راعِيها اسْتَحَنَّتْ لِعَبْدَة، مُنْتَهى الأَهْواء لِيسُ لِيسٌ لا تفارقه مُنْتَهى أَهوائها، وأَراد لِعَطَنِ عَبدَة أَي أَنها تَنْزع إِليه إِذا حام راعيها. ورجل أَلْيَس أَي شجاع
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR3.618 harf
ليس: كلمة نفي، وهي فعل ماض، أصله - وفي بعض الأصول: أصلها، ومثله في المحكم: ليس، كفرح، فسكنت تخفيفا، وفي المحكم: إستثقالا، قال: ولم تقلب ألفا، لأنها لا تتصرف، من حيث إستعملت بلفظ الماضي للحال، والذي يدل على أنها فعل وإن لم تتصرف تصرف الأفعال قولهم: لست ولستما ولستم، كقولهم: ضربت وضربتما وضربتم، وجعلت من عوامل الأفعال، نحو كان وأخواتها التي ترفع الأسماء وتنصب الأخبار، إلا أن الباء تدخل في خبرها
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR7.619 harf
لَيْسَ 1 لَيْسَ ذ a word denoting negation: (S, A, K:) it is a verb in the pret. tense, (S, A, K, Mughnee,) having no other tense, (Sb, S, M, Msb, Mughnee,) nor a part. n. nor an inf. n.; (Sb, M, Msb; *) of the measure فَعِلَ; (Mughnee;) originally لَيِسَ, from which it is contracted by the suppression of a vowel, (Sb, * S, M, * K, Mughnee, *) being found difficult of pronunciation, (S,) [i. e.,]
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR379 harf
لَيِسَ لَيِسَ A ( n. ac. ), a. Was dauntless. b. [ 'An ], Overlooked. II [ coll. ], Plastered, coated, cemented. ( b ) [ coll. ], Stuck to, fastened on to. أَلْيَسُ أَلْيَسُ 14 , a. Dauntless. لَيْسَ لَيْسَ a. Not, is not. b. Except, save. أَلَسْتُ بِرَبِّكُم أَلَسْتُ بِرَبِّكُم a. Am I not your Lord ? لَيْش لَيْش ( a. for لِأَيْ شَىْء ) [ coll. ], Why? Wherefore?
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR9.735 harf
ليس ليَسَ - يَلْيِسُ - أَلْيَسَ - يُأَلْيِسُ - إلْْيَاس - إل ياسين ليَسَ - يَلْيِسُ + الكائن أو الشيء: يكون نافعاً صالحاً مؤدباً دمث الأخلاق أَلْيَس: على وزن " أفعل " ( مثل " أعرج") : النافع الصالح الحسن الخلق والمؤدب والدمث الأحلاق أَلْيَسَ - يُأَلْيِسُ : مثل " أصلحَ - يُصِلحُ " إلْياس: على وزن " إفعال " مثل " إصلاح ": اسم فعل " أَلْيَسَ -
Tamamını oku

Sîgalar(14)

Mücavir kökler151 mücavir (390 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. جنح

    9 ortak ayet · Kanat demektir

  2. أله

    49 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir

  3. علم

    27 ortak ayet · Dağın sivri noktası demektir

  4. دون

    9 ortak ayet · Dane, inek yavrusuna denir

  5. مرض

    4 ortak ayet · “Bürde” gocuk demektir

  6. حرج

    3 ortak ayet · Haric içiden geçilmesi zor ağaçlık yer demektir

  7. ثوي

    3 ortak ayet · Saye develerin ahırı demektir

  8. بلو

    5 ortak ayet · Biley taşı

  9. أهل

    7 ortak ayet · Hilal yeni ay demektir

  10. وكل

    5 ortak ayet · Kuşların yumurta bıraktığı yerdir

  11. كفر

    15 ortak ayet · Hufre, çukur demektir

  12. سلط

    4 ortak ayet · Salata, doğranmış sebze demektir

Geçtiği ayetler(85)

  1. لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ …

    DeğilYüzlerinizi Doğu ve Batı tarafına çevirmeniz «bir» değildir. Lakin asıl «bir»; Allah’a, ahiret gününe, meleklere, kitablara, peygamberlere iman eden, malını seve seve yakınlarına, yetimlere, miskinlere, yolculara, dilenenlere, kölelere, esirlere veren, namazı kılan, zekatı veren, muahede yaptıklarında ahidlerini yerine getiren, sıkıntıda, hastalıkta ve şiddetli savaş anında sabredenlerinkidir. İşte sadık olanlar da onlardır ve müttakiler de onlardır.

  2. لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ فَإِذَا …

    DeğilRabbınızın lutf-u keremini aramanızda bir günah yoktur. Arafat’tan geri döndüğünüz zaman, Meş’ar-ı Haram’ın yanında Allah’ı zikredin. O, sizi hidayete ulaştırdığı gibi, siz de O’nu zikredin. Nitekim siz bundan önce, sapıklardan idiniz.

  3. لَيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَمَا …

    DeğilOnları hidayete erdirmek sana düşmez. ALlah, dilediğini hidayete erdirir. Hayır namına ne infak ederseniz kendinizedir. Zaten yalnız Allah rızasını kazanmak için infak edersiniz. Verdiğiniz her hayır tam olarak size ödenir. Ve siz, haksızlığa uğratılmazsınız.

  4. هَأَنْتُمْ هَؤُلَاءِ حَاجَجْتُمْ فِيمَا لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاجُّونَ فِيمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

    DeğilSiz, hadi bilginiz olan şey üzerine münakaşa eden kimselersiniz. Ya bilginiz olmayan şey üzerine niçin münakaşa ediyorsunuz? Halbuki Allah bilir, siz bilmezsiniz.

  5. … إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ …

    DeğilEhl-i Kitab’dan öylesi vardır ki; kantarla emanet bıraksan; onu sana öder. Öylesi de vardır ki; bir tek altın emanet etsen; tepesine dikilmedikçe onu sana ödemez. Bu, onların: Ümmiler hakkında bize karşı sorumluluk yoktur, demelerindendir. Onlar, bile bile Allah’a karşı yalan söylemektedirler.

  6. لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ

    DeğilSenin elinde emirden bir şey yok. Allah, ya onların tevbesini kabul eder, yahut da zalim oldukları için azablandırır.

  7. … لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَانِ يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِمْ مَا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ

    DeğilBir de münafıklık edenleri açığa vurmak içindi. Kendilerine: Gelin Allah yolunda savaşın veya savunun, dendiği zaman: şayet savaşmayı bilseydik peşinizden gelirdik, dediler. O gün onlar imandan çok küfre yakındılar. Kalblerinde olmayan şeyi ağızlarıyla söylüyorlardı. Onların gizlediği şeyi Allah çok iyi bilir.

  8. ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ

    DeğilBu, yaptığınızın karşılığıdır. Allah kullarına asla zulmedici değildir.

  9. لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلَا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا

    DeğilNe sizin kuruntunuzla, ne de kitab ehli olanların kuruntularıyladır. Kim, kötü iş yaparsa; cezasını görür. Ve kendisine Allah’tan başka ne bir dost bulabilir, ne de bir yardımcı.

  10. … قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلَالَةِ إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ وَلَهُ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ …

    DeğilSenden fetva isterler. De ki: Size babası ve çocuğu olmayanın mirası hakkında fetvayı Allah veriyor. Çocuğu olmayıp bir kız kardeşi bulunan erkek ölürse; bıraktığının yarısı kız kardeşine kalır. Fakat kız kardeşinin çocuğu yoksa; kendisi ona tamamen varis olur. Eğer iki kız kardeş kalmışsa; bıraktığının üçte ikisi onlaradır. Eğer erkekli kadınlı bir çok kardeşi varsa; erkeğe iki kadının hissesi kadar pay vardır. Şaşırasınız diye Allah, size açıklıyor. Allah; her şeyi hakkıyla bilendir.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökليس
YapıÜçlü
Özel DurumEcvef, camid fiil
Bağlamsal Yakın Köklerما, لا, لات, لم
Zıt Kökكون
Çekirdek Özet 1Bir yerde sabit kalıp ayrılmama, varlığın mevcudiyet veya nitelik zemininden çekilmesi
Çekirdek Özet 2Hükmün, vasfın veya varoluşsal aidiyetin mevcut durumdan mutlak biçimde nefyedilmesi
Çekirdek Özet 3Şimdiki zamanda veya mutlak düzeyde özne ile yüklem arasındaki bağın koparılması
Kritik Hata RiskiZaman kipli geçmiş zaman olumsuzluğu sanılarak şimdiki hal ve mahiyet nefyinin gözden kaçırılması

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
ليEsneklik, bükülme, çekilme, temas ettiği zeminden ayrılma veya uzaklaşma (لين, ليل, ليت)سÇekilme ve temas kesme hareketine direnç, sabitlik ve kesin nefy boyutu eklenerek mevcudiyetin düşürülmesi sağlanmıştır.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
لÇoban değneği, üvendireBir yöne çevirme, sevk etme, tahdit koyma ve sınır çizme hareketi
يEl ve kolFiili uzanım, müdahale, mevcut haldeki etkinlik ve tasarruf
سDiken, destekTutunma, dayanma, sertleşme ve mevcut durumu sabitleme
ليسSınır koyan müdahalenin sabitlenmesiMevcut halin veya vasfın üzerine sınır çekilerek etkinliğin ve mevcudiyet bağının kesin olarak dondurulup düşürülmesi

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir canlının veya nesnenin bulunduğu yerden kımıldamaması, ağırlık çökmesi, cesaret sebebiyle savaş meydanından geri adım atmaması ve ayrılmaması
Cahiliye şiiri kullanımıŞair Abde b. et-Tabîb şiirinde develerin su havuzundan ayrılmayıp sabit kalmasını bu kökten türeyen kelimeyle vasfeder: إِذَا مَا حَامَ رَاعِيهَا اسْتَحَنَّتْ / لِعَبْدَةَ مُنْتَهَى الأَهْوَاءِ لِيسُ
Erken Arapça kullanımErken Arap kelamında varlık ve yokluk karşıtlığını ifade eden kalıpta var olmama halini bildirmek üzere اِئْتِ بِهِ مِنْ حَيْثُ أَيْسَ وَلَيْسَ şeklinde kullanılmıştır.

Kaynak Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn, Asās al-Balāgha.

Sami etimolojik katman

Arapça ليس kelimesi Sami dillerinde varlık, mevcudiyet ve olumsuzluk bildiren temel unsurların kesişim noktasında yer alır. Filolojik gelenekte iki ana izah öne çıkmaktadır: Birincisi kökün doğrudan yerinde sayma, ağırlık ve sebat bildiren özgün bir kökten neşet ettiği yönündedir. İkincisi ve Sami dilleri karşılaştırmasında daha güçlü olan izah ise, olumsuzluk edatı ile varlık bildiren cevher isminin kaynaşmasıdır. İbranicede varlık bildiren יֵשׁ kelimesinin olumsuzluk edatıyla birleşerek אֵין şeklini alması veya doğrudan varlığın bulunmayışını ifade eden yapılarla paralellik arz eder. Arapçada varlık anlamına gelen أَيْس kelimesinin başına olumsuzluk bildiren لَا edatının gelmesiyle oluşan لَا أَيْس terkibindeki hemzenin düşürülmesi sonucu ليس biçiminin teşekkül ettiği tespiti, kökün erken Sami katmanındaki varlık-yokluk ontolojisine dayandığını gösterir.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönOlumsuzluk edatı ile varlık isminin terkibiلَا ve أَيْس unsurlarının kaynaşmasıyla camid bir nefy fiili teşekkül etmiştir.Güçlü
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice יֵשׁ ve olumsuzluk bağlamıVarlık bildiren kök ile olumsuzluk edatının birleşik bir nefy formu üretmesi ortak Sami mekanizmasıdır.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıAfro-Asyatik dışı güvenilir bir kök akrabalığı tespit edilmemiştir.Veri bulunamadı

Kaynak Lisān al-ʿArab, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
ليسAnlamlıSebat, ayrılmama, nefyVarlığın veya niteliğin halihazırdaki durumdan düşürülmesiHedef kök
لسيAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKur’an’da geçmez
يلسAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKur’an’da geçmez
يسلAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKur’an’da geçmez
سليAnlamlıAvunma, unutmaBir nesneden veya kederden zihnen ve kalben sıyrılıp ferahlamaKur’an’da geçer
سيلAnlamlıAkma, taşmaSıvı maddelerin bir yataktan kuvvetle akıp gitmesiKur’an’da geçer

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
ليسMerkezDurumsal nefyİsim cümlesine dahil olup vasfı ve hali doğrudan nefyeder, fiil çekimi taşır.Bir şeyin öyle olmadığını bildirir
ماKomşuGenel nefyHem fiil hem isim cümlelerini olumsuzlar, nesne veya bağlam kapsamı daha geniştir.Genel durum ve geçmiş zaman nefyinde yoğunlaşır
لاKomşuGelecek ve mutlak nefyGeniş zaman, gelecek veya cinsin mutlak olumsuzlanmasında asıl unsurdur.Hükmün süreklilik nefyini kurar
لاتKomşuZaman kısıtlı nefyYalnızca zaman bildiren isimlerin başında olumsuzluk icra eder.Dar bir zaman aralığında nefy bildirir
لمKomşuFiili geçmiş nefyMuzari fiili cezm ederek anlamını geçmişe çevirir, olayın vukuunu nefyeder.Eylemin gerçekleşmediğini bildirir
كونZıtVarlık ve oluşBir şeyin sabit, mevcut ve gerçekleşmiş olduğunu ifade eder.Varlık ve sıfatın tahakkukudur

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaليسDeğildir, yokluk bildirirİsim cümlesinde vasfın ve mevcudiyetin nefyidirKesin
Latincenon est, deestDeğildir, eksiktirVarlık ve bağ fiilinin olumsuzlanmasını karşılar ancak camid fiil yapısını birebir vermezGüçlü
İngilizceis not, there is notDeğildir, yokturÖzne ile yüklem arasındaki rabıtanın olumsuzlanmasını tam karşılarKesin
Almancaist nicht, nicht seinDeğildirDurum ve nitelik nefyini karşılarKesin
Fransızcan'est pas, il n'y a pasDeğildir, mevcut değildirBağ fiilin olumsuzlanmasını ifade ederKesin

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
لَيْسَNitelik ve hüküm nefyiİyiliğin veya bir durumun sanılan şekilden ibaret olmadığını bildiren bağlamlar (Bakara 2:177, Nûr 24:15)
أَلَيْسَİkrar ve takrir istifhamıMuhatabın inkâr edemeyeceği ilahi adaleti veya yaratılış gerçeğini teyit ettirme bağlamı (En‘âm 6:30, Tîn 95:8)
لَسْتَYetki ve sorumluluk nefyiPeygamberin insanlar üzerinde zorba veya koruyucu olmadığını bildiren bağlamlar (En‘âm 6:66, Gāşiye 88:22)
لَسْتُمْİnanç ve temel zemin nefyiMuhatapların sağlam bir hakikat zemini üzerinde bulunmadıklarını bildiren bağlamlar (Mâide 5:68)
أَلَسْتُEzeli ahit ve rububiyet ikrarıİnsan fıtratının yaratılış başlangıcında ilahi rabliği ikrar ettiği bağlam (A‘râf 7:172)

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamSıfatlar ve tenzihİlahi zatın yaratılmışlara benzemediğini bildiren ayette selbi sıfatların temeli sayılmıştır.Mutlak tenzih ve benzerliğin nefyi
FıkıhEhliyet ve istisnaSorumluluğun veya mükellefiyetin belirli kişilerden kaldırılması ve istisna hükümleriMükellefiyet bağının düşürülmesi
Tefsirİsim cümlesi tahliliMazi lafzıyla gelmesine rağmen şimdiki zamanı ve süreklilik bildiren hali nefyetmesiHükmün mevcut andaki geçerliliğinin iptali
Hadisİstisna ve tahsisGenel hükümlerden belirli şahısların veya durumların hariç tutulması bağlamındaki rivayetlerGenelden istisna etme

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniTevhid ve tenzihBenzerliğin reddiAyrıştırmaYaratıcı ile yaratılmış arasındaki her türlü mahiyet benzerliğini kökten iptal eder.Kesin
İlmiMantıksal önermeNefy rabıtasıGeçersiz kılmaBir önermede özneye yüklenen yanlış vasfın bağını kopararak hakikati tespit eder.Güçlü
SiyasiOtorite ve velayetTahakkümün nefyiSınırlandırmaYöneticinin veya tebliğcinin toplum üzerinde zorba ve mutlak tasarruf sahibi olmadığını bildirir.Güçlü
İktisadiHak sahipliğiMülkiyetin düşmesiDışlamaGayrimeşru kazancın ve hak edilmeyen değerin meşruiyet dairesinde bulunmadığını ilan eder.Muhtemel

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerMantıksal Değilleme (NOT kapısı)Giriş değerinin doğruluk durumunu tersine çevirerek sistemde geçerlilik bağını kesen operatör yapısıyla örtüşür.Kesin
Beşeri bilimlerHukuki butlan ve fesihBir iddia veya hukuki bağın kuruluş anındaki sakatlık sebebiyle hükümsüz ve gayrimevcut sayılması süreciyle örtüşür.Güçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKelimenin mazi fiil kalıbına bakılarak yalnızca geçmişe ait bir olumsuzluk sanılması veya salt edat düzeyine indirilerek zamansızlaştırılması
Kur'an içi daha geniş anlamHükmün, vasfın ve varoluşsal rabıtanın şimdiki halde ve mutlak zeminde nefyedilmesini sağlayan bir nakıs fiil olması
Yanlış anlamanın doğuracağı hataÂlemlerin rabbi için kullanılan benzerlik nefyinin veya tebliğ vazifesindeki zorbalık yasağının geçici bir duruma irca edilmesi

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın ontolojik, itikadi ve ahlaki sınırları çizerken sahte iddiaları tek bir hükümle iptal etmesinde temel nefy vasıtasıdır.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Şûrâ 42:11 gibi tenzih ayetlerinde, Bakara 2:177 gibi takva ve iyilik tanımlarında ve elest ahdini kuran A‘râf 7:172 ayetinde belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Dindarlığın şekilcilikten ibaret olduğu sanısını düzeltir ve peygamberlerin mutlak bir zorlayıcı güç değil yalnızca tebliğci olduğunu gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamBir mekândan kımıldamama, ağırlık sebebiyle yerinde çakılı kalma veya temas edilen yerden ayrılma.
  • Soyut anlamBir özne ile ona atfedilen yüklem veya varoluşsal durum arasındaki bağın halihazırda mutlak surette koparılması.
  • Sistematik karşılıkMantıksal ve ontolojik önermelerde doğruluk değerinin veya yüklemsel ilişkinin nefyedilerek hükümsüz kılınması.
  • LaTeX modeliR(S,P)→  [[ليس]]  ¬R(S,P)
  • LaTeX açıklamasıModelde S özneyi veya konuyu, P özneye yüklenmek istenen vasfı, durumu veya mevcudiyeti, R ise bu ikisi arasındaki gerçekleşmiş bağıntıyı temsil eder. Kökün müdahalesiyle bu bağıntı doğrudan değilleyicilik işlemine maruz kalmakta ve ¬R(S,P) haline gelerek bağın halihazırda mevcut olmadığı kesinleştirilmektedir.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ل