بعض
ب - ع - ض
جذر- الورود: ١٥٨
- الآيات: ٨٧
- الصيغ: ٢٠
- المعاجم: ١٣
Bu’sus kalça kemiği, buud kalça, türkçedeki but buradan gelir. Parça anlamında kullanılmaktadır. Türkçedeki biri veya kimi karşılığında baad kullanılır.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Bu’sus kalça kemiği, buud kalça, türkçedeki but buradan gelir. Parça anlamında kullanılmaktadır. Türkçedeki biri veya kimi karşılığında baad kullanılır.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٣٬٠٣٠باب العين والضاد والباء معهما
ع ض ب، ب ع ض، ض ب ع، ب ض ع مستعملات ع ب ض، ض ع ب مهملان عضب: العَضْبُ: السيف القاطع. عَضَبَهُ يَعْضِبُهُ عَضْباً، أي قطعه.
وشاة عضباء: مكسورة القرن. وقد عَضِبَتْ عَضَباً، وأعضبتها إعضاباً، وعَضَبْتُ قَرْنَها فانعضب، أي: انكسر. ويقال العَضَبُ يكون في أحد القرنين. وناقة عضباء أي: مشقوقة الأذن، ويقال: هي التي في أحد أُذُنَيْها شق وسمّيت ناقة رسول الله صلّى الله عليه
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٨٦بَعْضُ الشيءِ: واحدُ أبْعاضِهِ. وقد بَعَّضْتُهُ تَبْعِيضاً، أي جزَّأتُهُ، فَتَبَعَّضَ.
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٩٬٩١٦باب العين والضاد مع الباء
عضب ، ضبع ، بضع ، بعض : مستعملة
عضب : قال الشافعي في المناسك : ( وإذا كان الرجل معضوباً لا يستمسك على الراحلة فحجَّ عنه رجلٌ في تلك الحالة فإنّه يَجْزِيه ) . والمعضوب في كلام العرب : المخبول الزَّمِن الذي لا حَراكَ به . يقال عضبَتْهُ الزَّمانةُ تَعضِبه عَضباً ، إذا أقعدته عن الحركة وأزمنَتْه .
وقال أبو الهيثم : العَضَب : الشَّلَل ، والعَرَج والخبَل .
وقال شمر : يقال عضبت
باب العين والضاد مع الباء عضب ، ضبع ، بضع ، بعض : مستعملة عضب : قال الشافعي في المناسك : ( وإذا كان الرجل معضوباً لا يستمسك على الراحلة فحجَّ عنه رجلٌ في تلك الحالة فإنّه يَجْزِيه ) . والمعضوب في كلام العرب : المخبول الزَّمِن الذي لا حَراكَ به . يقال عضبَتْهُ الزَّمانةُ تَعضِبه عَضباً ، إذا أقعدته عن الحركة وأزمنَتْه . وقال أبو الهيثم : العَضَب : الشَّلَل ، والعَرَج والخبَل . وقال شمر : يقال عضبت يَده بالسيف ، إذا قطعتَها . وتقول : لا يَعضِبُك الله ، ولا يَعضِب الله فلاناً ، أي لا يَخْبِله الله وإنَّه لمعضوب اللسان ، إذا كان مقطوعاً عَييّاً فَدْماً . وفي مثلٍ : ( إنَّ الحاجة ليَضِبُها طلبُها قبلَ وقتها ) . يقول : يقطعها ويُفسدها . والعَضَب في الرمح : الكسر ؛ ويقال عَضِب قَرنُه عَضَباً . قال : وتدعو العربُ على الرجل فتقول : ماله عضَبَه الله يدعون عليه بقطع يده ورجله . وروى أبو عبيدة عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) بإسناده ، أنه ( نَهَى أن يضحَّى بالأعضَبِ القَرْنِ والأذُن ) ، قال أبو عبيد : الأعضب : المكسور القرن الداخل قال : وقد يكون العَضَب في الأذن أيضاً . فأما المعروف ففي القَرْن وأنشد للأخطل : إنَّ السيوفَ غُدوَّها ورواحَها تركت هوازنَ مثلَ قرنِ الأعضَب قال أبو عبيد : وأمّا ناقة النبي ( صلى الله عليه وسلم ) التي كانت تسمَّى العضْباء ، فليس من هذا ، إنما ذاك اسمٌ لها سمِّيت به . وقال أبو عمرو : يقال عضبتُه بالعصا ، إذا ضربتَه بها ، أعضِبُه عضْباً . ويقال عضبتُه بالرُّمح أيضاً ، وهو أن يشغَله عنه . وقال غيره : عَضَب عليه ، أي رجَع عليه . وفلانٌ يُعاضِب فلاناً ، أي يرادّه . وقال الأصمعيّ : إنك لتَعضِبُني عن حاجتي ، أي تقطعني عنها . وقال الليث : العَضْب : القَطْع ؛ يقال عضَبَه يَعضِبُه ، أي قَطَعه . والعَضْب : السيف القاطع . ثعلب عن ابن الأعرابي : يقال للغلام الحادِّ الرأس الخفيف الجسم : عَضْب ، ونَدْبٌ ، وشَطْب ، وشَهْب ، وعَصْب ، وعَكْب ، وسَكْب . أبو حاتم عن الأصمعيّ : يقال لولد البقرة إذا طلع قرنُه ، وذلك بعدما يأتي عليه حولٌ : عَضْب ، وذلك قبل إجذاعه . وقال الطائفيّ : إذا قُبِض على قرنه فهو عَضْبٌ ، والأنثى عَضبة ، ثم جَذَع ، ثم ثَنِيٌّ ، ثم رَباعٍ ، ثم سَدَسٌ ، ثم التَّمَم والتَّمَمة . فإذا استجمعت أسنانُه فهو عَمَمٌ . ضبع : شمر عن ابن الأعرابيّ : الضَّبْع من الأرض : أكمة سوداءُ مستطيلة قليلاً . وروي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنّ رجلاً أتاه فقال : ( يا رسولَ الله أكلَتْنا الضَّبُع ) قال أبو عبيد : الضَّبُع هي السنة المُجْدبة . وأنشد : أبَا خُراشةَ أمّا أنتَ ذا نفرٍ فإنّ قوميَ لم تأكلهمُ الضَّبُعُ والضَّبُع : الأنثى من الضِّباع . ويقال للذكر ضِبعانٌ ويجمع ، ضُبْعاً وضِباعاً ومَضْبَعة . وأمّا الضَّبْعُ بسكون الباء فهو العَضُدُ ؛ يقال أخَذ بضَبْعيه ، أي بعضُديه . أبو عبيد عن أبي عمرو قال : الاضطباع بالثوب : أن يُدخل رداءه تحت يده اليمنى ثم يُلقِيَه على عاتقه الأيسر ، كالرجل يريد أن يعالجَ أمراً فيتهيّأ له . يقال قد اضطبعتُ بثوبي . وهو مأخوذ من الضَّبْع ، وهو العضُد . أبو عبيد عن الأصمعيّ : إذا لوى الفرسُ حافرَه إلى عَضُدِه فذلك الضَّبْع ، فإذا هَوَى بحافره إلى وحشيِّه فذلك الخِناف . ويقال ضَبَعت الناقة تَضبَع ضَبْعاً ، وضبّعت تضبيعاً ، إذا مدَّت ضَبْعَيها في سيرها واهتزَّت . ويقال ضَبَع الرجُل يَضْبَعُ ضَبْعاً ، إذا رفَعَ يديه بالدُّعاء . ومنه قول الراجز : وماتَنِي أيدٍ علينا تَضْبَعُ ويقال ضابعناهم بالسيوف ، أي مددنا أيديَنا إليهم بالسُّيوف ومدُّوها إلينا . وقال الراجز : لا صُلحَ حتّى تضبعوا ونضبعا ويقال ضَبَعَوا لنا من الطَّريق ضَبْعاً ، أي جعلوا لنا فيه قسماً ، كما تقول : ذَرعوا لنا طريقاً . أبو عبيد عن أبي عمرو : ضَبَع القومُ للصُّلح ، أي مالوا إليه وأرادوه . قال شمر : ولم أسمعْ هذا إلاّ لأبي عمرو ، وهو من نوادره . وقال الأصمعي : مرّت النَّجائبُ ضوابعَ . وضَبْعها : أن تَهوى بأخفافها إلى العَضُد إذا سارت . أبو سعيد : الضَّبْع : الجَور . وفلان يَضْبَع ، أي يجور . سلمة عن الفراء قال : الضُّبْع : فناء الإنسان ، يقال كنّا في ضُبْعٍ فلانٍ ، أي فنائه . قال : والضَّبُع : السنة المُهلِكة . أبو عبيد عن الأصمعيّ : يقال للناقة إذا أرادت الفحل : قد ضَبِعَتْ ضَبَعةً . وقال الليث : يقال أضبعَتْ فهي مُضْبِعة . قال : والمَضبَعة : اللحم الذي تحت الإبط من قُدُم . وفرسٌ ضابع وجمعه ضوابع ، وهو الكثير الجري . وضُبَيعة : قبيلة في ربيعة . وضُبَاعة : اسم امرأة . وفي ( نوادر الأعراب ) : حِمارٌ مضبوع ، ومخنوق ، ومذءوب ، أي به خُنَاقِيَّةٌ وذئبة ، وهما داءان . ومعنى المضبوع دعاءٌ عليه أن تأكله الضبع . بضع : أبو عبيد عن الأصمعي وأبي زيد : إذا شرِب حتى يروى قال بَضَعت أبضَع ، وقد أبضَعَني . وقال أبو زيد : بضَعتُ به ومنه بُضوعاً . وقال الأصمعي : أعطيته بَضعةً من اللحم وجمعها بِضَع ، إذا أعطاه قطعةً مجتمعة . ومثلها الهَبرة . وقال الليث : بضَعت اللحم بَضْعاً وبضّعته تبضيعاً ، إذا قطّعته ، وإنّ فلاناً لشديد البَضْعة حسَنُها ، إذا كان ذا جِسمٍ وسِمَن . قال : والبضيع : اللحم أيضاً وأنشد : خاظي البضيع لحمُه خَظَا بَظَا قال : وَبَضعتُ من صاحبي بُضوعاً ، إذا أمرتَه بشيء فلم يفعله ، فدخَلَك منه ما سئمت من أن تأمره أيضاً بشيء . سلمة عن الفراء : بَضْعة وبَضْع مثل تَمْرة وتَمْر ، وبَضْعة وبَضَعات مثل تَمْرة وتَمَرات ، وبَضْعة وبِضَع مثل بَدْرة وبِدَر ، وبضعة وبِضاع مثل صحفة وصحاف . أبو عبيد عن الأصمعي : البضيع : الجزيرة في البحر . والبضيع : اللَّحْم . قال ساعدة الهذلي : سادٍ تجَرَّم بالبَضِيعِ ثمانيا يُلوِي بِعَيقات البحور ويُجنَبُ سادٍ مقلوب من الإسآد ، وهو سَيْر الليل . تجَرَّم في البَضِيع ، أي أقام في الجزيرة . يُلوِي بعَيْقات ، أي يذهب بما في ساحات البحر . ويُجنَب ، أي يُصيبه الجَنوب . ويقال جبهتُه تتبضَّع ، أي تسيل عرقاً . قاله الأصمعيُّ . وقال أبو ذؤيب : إلاّ الحميمَ فإنه يتبضَّعُ قال : يتبضَّع : يتفتَّح بالعرق ويسيل متقطِّعاً قال : والبُضَيع : اسم موضع وأنشد لحسان : فالبُضَيع فحَوملِ وقال الله : ( فَلَبِثَ فِى السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ ) ( يُوسُف : 42 ) قال الفراء : البِضع : ما بين الثلاثة إلى ما دون العشرة . وقال شمر : البِضْع لا يكون أقلَّ من ثلاث ولا أكثرَ من عَشرة . وقال أبو زيد : أقمت عنده بِضْع سنين . وقال بعضهم : بَضْع سنين . وقال أبو عبيدة : البِضْع : ما لم يبلغ العَقْدَ ولا نصفَه ، يريد ما بين الواحد إلى أربعة . وقال الليث : البِضْع : ما بين ثلاثة إلى عشرة . ويقال البضع سبعة . وقال أبو زيد : يقال له بضعة وعشرون رجلاً وله بضع وعشرون امرأة . وقال الله عزّ وجلّ : ( وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ ) ( يُوسُف : 88 ) البضاعة : السِّلعة ، وأصلها القطعة من المال الذي يُتْجَر فيه ، وأصلها من البَضْع وهو القَطْع . وقال أبو العباس : البِضاعة : جزء من أجزاء المال . قال : والبِضْع من أربعٍ إلى تسع . قال : وقال الفراء : يقال للسُّيوف بَضَعة واحدها باضع وللسِّياط خَضَعة ، واحدها خاضع . قال : والباضع في الإبل مثل الدَّلاّل في الدُّور . قال : واختلف الناس في البُضْع ، فقال قوم : هو الفرج ، وقال قوم : هو الجماع . أبو عبيد عن أبي عبيدة : بضَعتُه بالكلام وأبضَعته ، وهو أن تبيِّن له ما تنازعه حتَّى يشتفيَ كائناً من كان . وقال الأصمعيّ : يقال مَلك فلانٌ بُضْعَ فلانة ، إذا ملك عُقدَة نكاحها ، وهو كناية عن موضع الغِشْيان . وقال بعضُهم : ابتضعَ فلانٌ وبَضَع ، إذا تزوَّج . والمباضعة : المباشرة ، يقال باضَعَها مباضعَةً ، إذا جامَعَها ، والاسم البُضْع . الليث : يقال بضعتُه فانبضَع وبَضَع ، أي بيّنته فتبيَّنَ . قال : والباضعة من الغنم : قطعةٌ انقطعَتْ عنها ، تقول فِرْقٌ بَواضع . أبو عبيد عن الأصمعي وغيره : الباضعة من الشجاج : التي تشُجُّ اللحم تَبضَعه بعد الجلد وبعد المتلاحِمة . أبو سعيد : هو شريكي وبَضِيعي ، وهم بُضَعائي وشركائي . وقال أوس بن حجر يصف قوساً : ومَبضوعةً من رأسِ فَرعِ شظيّةٍ يعني قوساً بَضَعَها ، أي قطَعها . ويقال أبضَعْت بضاعة للبيع كائنة ما كانت . بعض : قال الله جلّ وعزّ في قصة مؤمن آل فرعون وما أجراه على لسانه فيما وعظَ به آل فرعون : ( رَّبِّكُمْ وَإِن يَكُ كَاذِباً فَعَلَيْهِ كَذِبُهُ وَإِن يَكُ صَادِقاً يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِى ) ( غَافر : 28 ) . أخبرني المنذريّ عن أبي الهيثم أنّه قال في تفسير قوله : ( صَادِقاً يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِى ) ( غَافر : 28 ) ، قال : كل الذي يعدكم ، أي إن يكنْ موسى صادقاً يُصبْكم كل الذي ينذركم ويتوعّدكم به ، لا بعضٌ دونَ بعض ، لأنّ ذلك من فعل الكُهَّان ، وأمّا الرسل فلا يوجد عليهم وعدٌ مكذوب . وأنشد : فياليتَه يُعفَى ويُقرِعُ بيننا عن الموت أو عن بعض شكواه مُقْرِعُ ليس يريد عن بعض شكواه دونَ بعض ، بل يريد الكلّ ، وبعض ضدُّ كلّ . وقال ابن مُقْبل يخاطب ابنَتيْ عَصَر : لولا الحياءُ ولولا الدِّين عِبتُكما بِبعض ما فيكما إذْ عِبْتُما عَوَري أراد : بكلّ ما فيكما ، فيما يقال . وقال أبو إسحاق في قوله : ( كَذِبُهُ وَإِن يَكُ صَادِقاً يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِى ) ( غَافر : 28 ) : من لطيف المسائل أن النبيَّ ج إذا وعَدَ وعداً وقعَ الوعدُ بأسْره ولم يقعْ بعضُه ، فمن أين جاز أن يقول بعضُ الذي يعدكم ، وحقُّ اللفظ كلّ الذي يعدِكم . وهذا بابٌ من النظر يذهب فيه المُناظِر إلى إلزام الحجّة بأيسر ما في الأمر . وليس في هذا نفيُ إصابة الكلّ ومثله قول القطاميّ : قد يُدرِك المتأنِّي بعضَ حاجته وقد يكون مع المستَعْجِلِ الزَّلَلُ وإنّما ذكر البعض ليوجب له الكلّ ، لا أنَّ البعضَ هو الكلّ ، ولكنّ القائل إذا قال أقلّ ما يكون للمتأني إدراك بعض الحاجة ، وأقل ما يكون للمستعجل الزَّلَل ، فقد أبانَ فضلَ المتأنّي على المستعجل بما لا يقدر الخصمُ أن يدفعَه . وكأنَّ مُؤمنَ آل فرعون قال لهم : أقلُّ ما يكون في صدقه أن يصيبكم بعضُ الذي يعدكم . وقال أبو العباس أحمد بن يحيى : أجمعَ أهلُ النحو على أنّ البعضَ شيءٌ من أشياء ، أو شيء من شيء ، إلاّ هشاماً ، فإنه زعم أن قول لبيد : أو يعتلقْ بعضَ النُّفوسِ حِمَامُها فادّعى وأخطأ أنّ البعض هاهنا جمع . ولم يكن هذا من عمله ، وإنّما أراد لبيد ببعض النفوس نفسه . قال : وأما جزم ( أو يعتلقْ ) فإنّه ردّه على معنى الكلام الأوّل ومعناه جزاء ، كأنّه قال : وإن أخرجْ في طلب المال أُصبْ ما أمّلت أو يعتلق الموتُ نفسي . وقال في قوله : ( صَادِقاً يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِى ) ( غَافر : 28 ) إنَّه كان وعدَهم شيئين من العذاب : عذاب الدنيا وعذاب الآخرة ، فقال : يصبكم هذا العذابُ في الدُّنيا ، وهو بعضُ الوعدَين ، من غير أن نَفَى عذابَ الآخرة . وقال الليث : يقال إنّ بعض العرب تصل ببعضٍ كما تصل بما . من ذلك قول الله : ) كَذِبُهُ وَإِن يَكُ صَادِقاً يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِى ) ( غَافر : 28 ) . قال : وبعض كلِّ شيءٍ طائفة منه . ويقال جارية حُسَّانة يشبه بعضُها بعضاً . وبعَّضتُ الشيء تبعيضاً ، إذا فرَّقتَه أجزاء . وبعضٌ مذكّر في الوجوه كلّها . والبعوضة معروفة ، والجميع البَعوض . وقال الكسائيّ : قومٌ مبعوضون . وقد بُعِض القوم ، إذا آذاهم البعوض . وأبعَضُوا : إذا كان في أرضهم بعوض . وأرضٌ مَبْعَضة ورمل البعوضة معروفة بالبادية . وقال أبو حاتم : قلت للأصمعيّ : رأيت في ( كتاب ابن المقفّع ) : ( العلم كثيرٌ ولكنَّ أخْذَ البعض خيرٌ من تَرك الكُلّ ) . فأنكره أشدّ الإنكار وقال : الألف واللام لا تدخلان في بعض وكلّ ؛ لأنهما معرفة بغير ألف ولام ، وفي القرآن : ( شَآءَ اللَّهُ وَكُلٌّ ) ( النَّمل : 87 ) قال أبو حاتم : ولا تقول العربُ الكلَّ ولا البعضَ ، وقد استعمله الناسُ حتى سيبويه والأخفش في كتبهما ، لقلة علمهما بهذا النحو ، فاجتنِبْ ذلك فإنه ليس من كلام العرب .
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٩٬٩٢٣(باب الباء والعين وما يثلثهما)
(بعق) الباء والعين والقاف أصلٌ واحد، وهو شقُّ الشّيء وفَتْحُه. ثمّ يُتَّسَع فيه فيُحمَل عليه ما يقاربُه. قال الخليل: البُعَاقُ شدّة الصوت. والمطر البُعاق، بَعَق الوابلُ إذا انفتح فَجْأَةً. قال أبو زياد: البُعاق من الأمطار أشَدُّها، وقال أرضٌ مبعوقةٌ. قال: والانبعاقُ أن ينبَعِقَ عليك الشّيءُ فجأةً. وأنشد:
بينَمَا المرء آمِنٌ راعَه رَا *** ئِعُ حَتْفٍ لم يَخْشَ منه
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬٨٦١- بعض الشيء: جزء منه، ويقال ذلك بمراعاة كل، ولذلك يقابل به كل، فيقال: بعضه وكله، وجمعه أبعاض. قال عز وجل: ﴿بعضكم لبعض عدو﴾ [البقرة/36]، ﴿وكذلك نولي بعض الظالمين بعضا﴾ [الأنعام/129]، ﴿ويلعن بعضكم بعضا﴾ [العنكبوت/25]، وقد بعضت كذا: جعلته أبعاضا نحو جزأته. قال أبو عبيدة: ﴿ولأبين لكم بعض الذي تختلفون فيه﴾ [الزخرف/63]، أي: الذي (راجع: مجاز القرآن 2/205)، كقول الشاعر:
*أو يرتبط بعض النفوس حمامها *
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٤١٨ب ع ض
بعض الشر أهون من بعض.
ويقال للرجل من القوم: من فعل كذا فيقول: أحدنا أو بعضنا يريد نفسه.
ومنه قول لبيد: يريد نفيه.
وهذه جارية حسانة يشبه بعضها بعضاً.
وأخذوا ماله فبعضوه تبعيضاً إذا فرقوه.
وبعض الشاة وبعضها.
وأبعض القوم فهم مبعضون: كثر في أرضهم البعوض.
وليلة مبعوضة وبعضة.
وسمع بعض هذيل يقول: باتت علينا ليلة بعضة كادت تأكلنا.
ومن المجاز: كلفتني مخ البعوض
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٤٬٦٤١بَعْضُ الشيء: طائفة منه، والجمع أَبعاض؛ قال ابن سيده: حكاه ابن جني فلا أَدري أَهو تسمُّح أَم هو شيء رواه، واستعمل الزجاجي بعضاً بالأَلف واللام فقال: وإِنما قلنا البَعْض والكل مجازاً، وعلى استعمال الجماعة لهُ مُسامحة، وهو في الحقيقة غير جائر يعني أَن هذا الاسم لا ينفصل من الإضافة. قال أَبو حاتم: قلت للأصمعي رأَيت في كتاب ابن المقفع: العِلْمُ كثيرٌ ولكن أَخْذُ البعضِ خيرٌ مِنْ تَرْكِ الكل، فأَنكره
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ١٣٦* ب ع ض * * بَعْضُ * الشيء واحد * أَبْعاضِهِ * وقد * بَعَّضَهُ تَبعِيضاً * أي جزأه * فتبعَّضَ * و * البَعُوضُ * البق الواحدة * بَعُوضَةٌ
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٤٬٧٦٠بعض كل شيء: طائفة منه ، سواء قلت أو كثرت، يقال: بعض الشر أهون من بعض. ج أبعاض ، قال ابن سيده: حكاه ابن جني، فلا أدري، أهو تسمح أم هو شيء رواه. ولا تدخله اللام ، أي لام التعريف لأنها في الأصل مضافة، فهي معرفة بالإضافة لفظا أو تقديرا، فلا تقبل تعريفا آخر خلافا لابن درستويه والزجاجي فإنهما قالا: البعض والكل. قال ابن سيده: وفيه مسامحة، وهو في الحقيقة غير جائز، يعني أن هذا الاسم لا ينفصل عن
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٦٬٤٨٣بَعَضَهُ البَعُوضُ
1 بَعَضَهُ البَعُوضُ بعضه البعوض , [aor. بَعَضَ ,] inf. n. بَعْضٌ, The بَعُوض [or gnats, or musquitoes,] bit him; and annoyed, or molested, him. (TA.) And بُعِضُوا They were bitten by the بَعُوض: (A:) or were annoyed, or molested, thereby. (K.) بَعَضَهُ is not used in relation to anything but بَعُوض. (TA.) A poet says, praising a man who passed the night within a كِلَّة [or
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٤١٩بَعَضَ
بَعَضَ A ( n. ac. بَعْض 1 ),
a. Stung ( mosquito ).
بَعَّضَ
بَعَّضَ II ,
a. Divided, parted; dissected, dismembered; portioned out.
تَبَعَّضَ
تَبَعَّضَ V ,
a. Pass. of II.
بَعْض
بَعْض 1 , ( pl. أَبْعَاْض 38 ),
a. Part, portion, lot.
b. Some, a few; one, some one.
بَعُوْضَة
بَعُوْضَة 26t , ( pl. بَعُوْض 26 ),
a. Gnat, mosquito.
بَعْضَهُم بَعْضًا
بَعْضَهُم بَعْضًا
a. Amongst
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٣٠٬٥٨٥بعض
بَعَضَ - يَبْعَضُ - بَعْض - بَعُوْض
بَعَضَ - يَبْعَضُ + كائن + كائنات أو أشياء: يفرقها طوائف ومجموعات وفئات متفرقة مختلفة المقدار
بَعْض: على وزن " فـَعـْل" اسم فعل بمعنى مفعول من " بَعَضَ - يَبْعَضُ ": إحدى الطوائف والمجموعات من مجموع ما كان يؤلف مجموعة واحدة: وهو ايضاً لفظ اختصار يدل على أن جزءاً أو قسماً من "عددٍ " من الكائنات هو
الصيغ(٢٠)
- بَعْضٍBazısı(فَعْلٍ)×٣٧
- بَعْضُهُمْOnların bazısı(فَعْلُهُمْ)×٢٣
- بَعْضَBazısı(فَعْلَ)×١٤
- بَعْضُكُمْBazınız(فَعْلُكُمْ)×١٢
- بِبَعْضٍBazısıylaمعانٍ أخرى: ١(بِفَعْلٍ)×١١
- بَعْضَهُمْOnların bazısı(فَعْلَهُمْ)×١٠
- بَعْضًاBazısı(فَعْلًا)×٩
- لِبَعْضٍBazısıمعانٍ أخرى: ٢(لِفَعْلٍ)×٨
- بَعْضَكُمْBazınız(فَعْلَكُمْ)×٦
- بَعْضُBazısı(فَعْلُ)×٦
الجذور المجاورةالمجاورة: ١٧٢ (الإجمالي: ٤٠٩)
- أله
الآيات المشتركة: ٥٠ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- بين
الآيات المشتركة: ١٩ · Beyn topraktaki yarık demektir
- فوق
الآيات المشتركة: ٦ · Üst
- ولي
الآيات المشتركة: ١٢ · Veli arka demektir
- هجر
الآيات المشتركة: ٥ · Hecire (he), Terkedilmiş harabe yer demektir
- فضل
الآيات المشتركة: ٨ · Fadl Deriden yapılan gömlektir
- داود
الآيات المشتركة: ٤ · Davut
- هبط
الآيات المشتركة: ٣ · İnin
- درج
الآيات المشتركة: ٤ · Derc : “Derc” tomar demektir
- قول
الآيات المشتركة: ٣٥ · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…
- فتن
الآيات المشتركة: ٦ · Fitne, Madeni curuftan temizlemek için eritmek demektir
- عرف
الآيات المشتركة: ٦ · Tanınan ile
الآيات التي ورد فيها(٨٧)
… الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ قَالُوا أَتُحَدِّثُونَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاجُّوكُمْ بِهِ …
Bazısı
… وَمَا أَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ …
Bazısı
تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ وَآتَيْنَا …
Bazısı
ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Bazısı
… عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي …
Bazısı
وَكَيْفَ تَأْخُذُونَهُ وَقَدْ أَفْضَى بَعْضُكُمْ إِلَى بَعْضٍ وَأَخَذْنَ مِنْكُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا
Bazısı
… مِنْ فَتَيَاتِكُمُ الْمُؤْمِنَاتِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَنَاتٍ غَيْرَ …
Bazısı
وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ لِلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ …
Bazısı
… قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَبِمَا أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِلْغَيْبِ …
Bazısı
… آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا …
Bazısı
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | بعض |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | جزء, قسم, قسط, شطر, فلق |
| Zıt Kök | كلل |
| Çekirdek Özet 1 | Bütünün bölünmesi, ayrıştırılması ve bütünden kopan parça veya pay |
| Çekirdek Özet 2 | Bir bütünün üyeleri arasındaki karşılıklı bağımlılık, parça-bütün ilişkisi ve göreli pay |
| Çekirdek Özet 3 | Mutlak teklik karşısında çokluğun iç dinamizmi; varlıkların birbirine muhtaç ve birbirini dengeleyen parçalı yapısı |
| Kritik Hata Riski | Kelimenin yalnızca belirsizlik bildiren sıradan bir zamir veya edat sayılarak ayetlerde kurduğu ontolojik ve toplumsal parça-bütün örüntüsünün gözden kaçırılması |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| بع | Harekete geçirme, yayma, dışa fırlatma veya bütünden ayırma; بعث kökünde uykudan veya ölümden diriltip yayma, بعثر kökünde altüst edip saçma, بعد kökünde mesafeyi açıp uzaklaştırma, بعر kökünde dışarı atılan atık, بعل kökünde ise kendi başına yeten veya üstün çıkan gövde anlamlarında bu dışa salma ve ayrılma dinamiği görülür | ض | ض harfinin getirdiği sıkışma, basma ve sınırlandırma etkisiyle dışa doğru yayılma eylemi somut bir sınırla tutulur; böylece dağılıp yok olmak yerine bir bütüne ait sınırlı bir parça, kesit ve pay anlamı kesinleşir |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ب | Ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Bir sınırla çevrili alanı, kabı veya bütünü temsil eder; parçalanacak olan gövdenin içsel birliğini kurar |
| ع | Göz; görme, bilme, kaynak | Algılanan nesneyi, yüzeyi, odağı ve dışa açılan kaynağı simgeler; bütünün yüzeyine ve ayrışma noktasına odaklanmayı sağlar |
| ض | Olta, bitki; yakalama, peşine düşme, sıkıştırma (ikiz harf ص türetmesi) | Baskı uygulama, kıstırma ve bir kesiti diğerinden ayırıp sınır koyma hareketini ifade eder |
| بعض | Bütünsel bir gövdenin içinden odaklanarak bir kesiti sıkıştırıp ayırma | Kuşatıcı bir hacmin içinden belirli bir sınır ve baskıyla bir kısmın koparılması, bütüne nispet edilen sınırlı bir parçanın meydana gelmesi hareketidir |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir cismi, eti veya nesneyi keserek kısımlara ayırma; bütünden koparılan pay veya parça; bedeni sokup ısıran ve kanından pay koparan küçük asalak sinek |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Lebîd b. Rebîa meşhur muallakasında nefsinin veya canının ölümle yakalanışını anlatırken kelimeyi bütünden bir pay veya doğrudan kişinin kendi benliği anlamında kullanmıştır: تَرَّاكُ أَمْكِنَةٍ إِذَا لَمْ أَرْضَهَا / أَوْ يَرْتَبِطْ بَعْضَ النُّفُوسِ حِمَامُهَا |
| Erken Arapça kullanım | İbnü'l-Mukaffa gibi erken dönem nesir yazarlarının ve kabile anlatımlarının metinlerinde «العِلْمُ كَثِيرٌ وَأَخْذُ البَعْضِ خَيْرٌ مِنْ تَرْكِ الكُلّ» ifadesinde geçtiği üzere parçanın bütüne nispetle ihmal edilmemesi gereken payı için kullanılmıştır |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Dīwānu Lebîd.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça بعض kökü, Sami dillerinde parçalama, ısırma, koparma ve pay etme eylemlerini ifade eden fonetik ve semantik bir havuzla irtibatlıdır. Kökün İbranice karşılığı olan ב-ע-ץ veya ısırma, sokma ve ezme çağrışımı taşıyan biçimleri ile Aramice ve Süryanicedeki parçalama ve bölme bildiren yapıları arasında belirgin bir semantik kesişim bulunur. Kökün en ilksel somut tezahürlerinden biri olan «بعوضة» kelimesi, eti sokup parçalayan ve canlıdan pay alan küçük asalağı tanımlarken, kökün fiil ve isim kalıpları bir nesnenin kısımlara bölünmesini (teb‘îd) ve her bir kısmın bütüne ait bir pay oluşunu temsil eder. Arapçada bu kök hem fiziksel bir ayrılmayı hem de mantıksal ve ilişkisel bir parça-bütün bağıntısını koruyarak varlığını sürdürmüştür.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lane's Lexicon, David Cohen.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Bir nesneyi kısımlara ayırma (تبعِيض) ve bütünden ayrılan pay | Bütünü bölen eylemden hareketle her bir parçaya isim olmuş, ayrıca bedeni ısırıp koparan küçük sinek için türetilmiştir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice ve Süryanicede ısırma, bölme ve küçük parça anlam alanları | Canlıdan veya bütünden bir cüz koparma eyleminin ortak Sami dilleri zemininde parçalanma kavramıyla örtüşmesi | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Sami ailesi dışında güvenilir ve doğrudan genetik bir soydaşlık formu tespit edilmemiştir | Veri bulunamadı |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, HALOT.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| بعض | Anlamlı | Bütünden bir pay veya parça | Bütünü kısımlara ayırmak, parçalardan her biri; sivrisinek | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| بضع | Anlamlı | Kesmek, yarmak, pay etmek | Eti kemikten ayırmak, ticaret sermayesinden bir pay vermek (bidaa); üç ile dokuz arasındaki sayısal parça | Kur'an'da geçer; ortak kesme ve ayırma çekirdeği |
| عبض | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel sayılmıştır; Kur'an'da geçmez |
| عضب | Anlamlı | Keskin kılıç, kesmek | Keskin kılıç ile bir şeyi tek vuruşta kesip ayırmak; boynuzu kırık veya kulağı kesik hayvan | Kur'an'da geçmez; fiziksel kesme ve koparma anlamı |
| ضبع | Anlamlı | Pazı, kol uzatma; sırtlan | Hızlı yürüyüşte kolları öne uzatmak; leş parçalayan yırtıcı hayvan (sırtlan) | Kur'an'da geçmez; gövdenin uzvu ve parçalayıcı hayvan |
| ضعب | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Fonetik yapı nedeniyle Arapçada terkip edilmemiştir; mühmel |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| بعض | Merkez | Parça, pay, cüz | Bütünle bağı kopmamış, bütüne nispet edilen ve ilişkisellik barındıran cüz | Hem niceliksel hem niteliksel olarak bütünden bir kısmı ifade eder |
| جزء | Komşu | Cüz, bölüntü | Bir bütünün ayrılmış, bağımsızlaşmış somut parçası | Parçanın kendi başına bağımsız bir birim haline gelmesine odaklanır |
| قسم | Komşu | Pay, hisse, nasip | Dağıtım ve adalet sonucu birine düşen belirlenmiş hisse | Ölçülü bir bölüştürme ve hak ediş süreci içerir |
| قسط | Komşu | Adil pay, denge | Dağıtımda adaleti sağlayan denkleştirilmiş pay | Parçanın adil ve dengeli bir ölçüye dayanmasını öne çıkarır |
| شطر | Komşu | Yarı, yön, taraf | Bütünün ikiye bölünmüş yarısı veya yönelinen yarım parça | İkiye ayrılma ve bir yöne yönelme vurgusu taşır |
| فلق | Komşu | Yarılma, parça | Bir şeyin ortadan ikiye çatlayıp yarılmasıyla ortaya çıkan parça | Hızlı ve köklü bir yarılma hareketini bildirir |
| كلل | Zıt | Bütün, hep, kuşatıcı | Parçaların tamamını içeren, eksiksiz ve kuşatıcı yekun | Parçalanmamışlığı ve bütünselliği ifade eder |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | بعض | Bütünden bir parça veya pay | Bütüne bağıntılı olan cüz, karşılıklılık ve göreli pay | Kesin |
| Latince | Pars, portio | Parça, hisse, kısım | Bir bütünün bölündüğü somut parça ve dağıtılan payı karşılar; ancak Arapçadaki karşılıklı ilişki kurma zamirleşmesini tam vermez | Güçlü |
| İngilizce | Part, portion, some | Parça, pay, bazısı | Hem bütüne ait parçayı hem de belirsiz bir grubu (some) karşılar; ilişkisellik bağlamında «each other» ifadesiyle tamamlanır | Güçlü |
| Almanca | Teil, Anteil, manche | Parça, hisse, birtakım | Bir bütünden ayrılan payı ve belirsiz miktarı karşılar | Güçlü |
| Fransızca | Partie, portion, certains | Parça, porsiyon, bazıları | Bütünün unsurunu ve belirsiz kişi veya nesneleri karşılar | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Lewis and Short, Grimm Wörterbuch.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ / بَعْضُهُمْ بَعْضًا | Toplumsal ilişkisellik, karşılıklılık ve diyalektik bağ | İnsanların, inananların veya inkarcıların birbirine karşı düşmanlığı, dostluğu veya velayeti bağlamı (Bakara 2:36, Âl-i İmrân 3:195, Mâide 5:51, Tevbe 9:71) |
| بَعْضَ الَّذِي / بِبَعْضِ | Bütünden bir pay veya bir kısım | Tehdit edilen azabın bir kısmı veya ilahi kitabın bazı hükümleri bağlamı (Bakara 2:85, Nisâ 4:150, Mü'min 40:28, Zuhruf 43:63) |
| وَفَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ | Derecelendirme, hiyerarşi ve işbölümü | Peygamberlerin veya insanların kabiliyet ve rızık bakımından farklılaştırılması bağlamı (Bakara 2:253, İsrâ 17:21, Zuhruf 43:32) |
| بَعُوضَةً | Somut biyolojik varlık (sivrisinek) | Allah'ın hakikati açıklamak için küçük bir yaratığı misal getirmesi bağlamı (Bakara 2:26) |
| بَعْضَ يَوْمٍ | Zamanın sınırlı bir kesiti | Ölümden veya uykudan sonra geçen sürenin azlığını ifade bağlamı (Bakara 2:259, Kehf 18:19) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Cüz-küll meselesi, teb‘îz ve tenzih | Allah'ın zatının cüzlerden ve parçalardan (eb'âd) münezzeh oluşu; Kur'an'ın bir kısmına inanıp bir kısmını inkar etmenin küfür sayılması | Bölünemezlik ve mutlak birlik karşısında parçalılığın yaratılmışlık alameti sayılması |
| Fıkıh | Mülkiyetin taksimi, muba‘ad köle, abdestte başın bir kısmının meshi | Ortak mülkün parçalara ayrılması (kısmetü't-teb‘îd); kölenin bir kısmının azat edilmiş olması durumu; başın ne kadarlık kısmının meshedileceği tartışması | Hukuki hakların ve mükellefiyetlerin bütünden düşen hisse oranında paylaştırılması |
| Tefsir | İstisna, tahsis ve mücmel lafızların beyanı | «Bazı» kelimesinin geçtiği ayetlerde bu payın neye tekabül ettiği ve mütekellimin kendi nefsini kinaye yoluyla ifade edip etmediği meselesi | Bütünün içinden belirli bir grubun veya hükmün ayrıştırılması |
| Hadis | Toplumsal dayanışma ve ümmet bilinci | Müminlerin birbirini destekleyen bir bina veya organları birbirine bağlı bir beden gibi oluşunu anlatan rivayetler | Bütünün parçalarının birbirini tamamlaması ve kenetlenmesi |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy ve şeriatın bütünlüğü | Hakikatin parçalanamazlığı | Bölünmeyi ve seçmeci imanı engelleme | Dinin bir kısmını kabul edip bir kısmını reddetmek bütünü inkar sayılır (Bakara 2:85) | Kesin |
| İlmi | Varlık ve bilgi hiyerarşisi | Parça-bütün metodolojisi | Bütünü parçaları üzerinden çözümleme ve sentezleme | Bilginin ve varlığın göreli kısımlarını kendi bağlamında inceleyerek bütüne ulaşma | Güçlü |
| Siyasi | Toplum düzeni ve otorite | Sınıfların ve zümrelerin karşılıklı denetimi | Kuvvetler dengesi ve tefâdü'n-nâs (defetme) | İnsanların bir kısmı ile diğer kısmının dengelenmesi fesadı önler (Bakara 2:251, Hac 22:40) | Kesin |
| İktisadi | İşbölümü ve rızık dağılımı | Derecelendirme ve uzmanlaşma | Hizmet ve üretim dolaşımının sağlanması | İnsanların bazısının diğerine iş gördürmesi için derecelerle farklılaştırılması (Zuhruf 43:32) | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kümeler teorisinde alt küme () ve fraktal parçalanma | Bir ana kümenin içinden ayrılan ancak o kümenin elemanları arasında tanımlanan alt küme ve bütünü yansıtan göreli birim | Kesin |
| Beşeri bilimler | Sosyolojide yapısal işlevselcilik ve toplumsal tabakalaşma | Toplum bütününü oluşturan organların, sınıfların veya bireylerin karşılıklı bağımlılık içinde birbirini ikmal etmesi | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kelimenin yalnızca Türkçedeki «bazı» veya İngilizcedeki «some» kelimesi gibi belirsiz, önemsiz ve rastgele bir nicelik sıfatına indirgenmesi |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da بعض kelimesi yalnızca belirsizlik bildirmez; parçaların birbirini var ettiği, denetlediği, çatıştığı veya tamamladığı organik bir ilişkisellik ağı (diyalektik nizam) kurar |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerdeki «bazınız bazınızdan» veya «onların bazısı bazısının velisidir» gibi derin sosyolojik ve ahlaki bağıntıların sıradan bir belirsizlik kalıbı sanılarak toplumsal birlik ve denge yasalarının ıskalanması |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Varlığın ve toplumun tekdüze (homojen) değil, birbirine muhtaç ve birbirini dengeleyen parçalardan oluştuğunu; yaratılmışlar aleminde mutlak bütünlüğün ancak parçaların uyumuyla anlaşılabileceğini gösterir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İman-küfür kutuplaşması, müminlerin velayeti, toplumsal işbölümü, kavimler arası güç dengesi (tedâfü‘) ve rızık hiyerarşisini bildiren ayet gruplarında anahtar rol oynar. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Varlıkların bağımsız ve kendi kendine yeten mutlak varlıklar olduğu yanılgısını yıkar; insanın ve toplumun her unsurunun ancak bir bütünün parçası olarak anlam kazanabileceğini ortaya koyar. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir bütünü kısımlara ayırma, etten veya maddeden koparılan pay ve bedenden pay alan küçük canlı (sivrisinek).
- Soyut anlamBir bütünün unsurları arasındaki karşılıklı bağımlılık, göreli eksiklik, birbirini tamamlama ve ilişkisellik.
- Sistematik karşılıkMutlak teklik karşısında çokluğun nizamı; toplumsal işbölümü ve zıtların veya eşlerin birbirini dengelediği ilahi yasa.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde evreni veya toplumsal bütünü, bu bütünden ayrılan ve ona bağımlı olan parçaları (ba‘d) temsil eder. Bütün (), bu parçaların () birleşimiyle var olur. Parçalar arasındaki bağıntısı ise Kur'an'ın «bazınız bazınızdan» veya «bazısı bazısına velidir» ilkesi gereğince parçaların birbirini etkileme, tamamlama, denetleme veya düşmanlık gibi karşılıklı ilişkisellik fonksiyonunu ifade eder. Tek bir parça kendi başına olamaz, ancak içindeki fonksiyonuyla değer kazanır.