حبط
ح - ب - ط
جذر- الورود: ١٦
- الآيات: ١٦
- الصيغ: ٩
- المعاجم: ١٣
Habte suyu kurumuş kuyu demektir. Habt (ha,tı), “Hibte” suyu çekilmiş kuyu, kör kuyu demektir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Habte suyu kurumuş kuyu demektir. Habt (ha,tı), “Hibte” suyu çekilmiş kuyu, kör kuyu demektir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٬٣٠٩باب الحاء والطاء والباء معهما
ح ط ب، ح ب ط، ب ط ح مستعملات
حطب:
الحَطَب معروف، حَطَبَ يَحطِب حَطْباً وحَطَباً. والمخفَّف مصدر، والمثَّقَل اسم.
وحطَبْتُ القوم إذا احتَطَبتَ لهم، قال:
وهل أحطِبَنَّ القوم وهي عَرِيَّةٌ
ويقال للمُخلِّط في كلامه وأمره: حاطبُ لَيْلٍ، مَثَلاً له لأنّه لا يَتَفَقّد كلامَه كحاطب اللَّيل لا يُبصر ما يجمع في حَبْله من رديء وجيّد.
وحَطَب فلان بفُلان إذا سَعَى به.
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٤٥٦حَبِطَ عملُهُ حَبْطاً بالتسكين، وحُبوطاً: بطَلَ ثوابه. وأَحْبَطَهُ الله تعالى. والإحْباطُ: أن يذْهبَ ماءُ الرَكِيَّةِ فلا يعودَ كما كان. ويقال أيضاً: حَبِطَ الجُرحُ حَبَطاً بالتحريك، يعودَ كما كان. ويقال أيضاً: حَبِطَ الجُرحُ حَبَطاً بالتحريك، أي عَرِبَ ونُكِسَ. والحَبَطُ أيضاً: أن تأكل الماشيةُ فتُكْثِرَ حتَّى تنتفخ لذلك بطونُها ولا يخرج عنها ما فيها. يقال: حَبِطَتِ الشاةُ بالكسر. وفي الحديث
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٩٬٠٣٥ح ط ب
حطب ، حبط ، بطح : مستعملة .
حطب : أبو عُبَيد عن الأصمعي : من أمثالهم في الأمر يُبرم ولم يشهده صاحبه قولهم : ( صَفْقَةٌ لم يشهدها حاطب ) . قال : وكان أصله أن بعض آل حاطب باع بيعة غُبِن فيها فقيل ذلك .
قال أبو عُبَيد : وقال أكثم بن صَيْفي : المِكْثَارُ كحاطب ليل .
قال أبو عُبَيد : وإنما شبهه بحاطب الليل : لأنه ربما نهشته الحية ، كذلك المِكثارُ ربما أصابه في إكثاره بعضُ ما يكره ) .
قال الليث :
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٨٬٣٢٠(باب الحاء والباء وما يثلثهما)
(حبج) الحاء والباء والجيم ليس عندي أصلاً يعوّل عليه ولا يُفَرّع منه، وما أدري ما صحّة قولهم: حَبَجَ العَلَمُ بَدَا، وحَبَجَت النارُ: بدَتْ بَغْتَةً. وحَبِجَت الإبل، إذا أكلت العَرفَج فاشتكت بطونَها، كلُّ ذلك قريبٌ في الضَّعف بعضُه مِن بعض. وأما حَبَجَ بها، فالجيم مبدلةٌ من قاف.
(حبر) الحاء والباء والراء أصلٌ واحد منقاسٌ مطّرد، وهو الأَثرُ في حُسْنٍ وبَهاء.
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٢٬٢٥١- قال الله تعالى: ﴿حبطت أعمالهم﴾ [المائدة/53]، ﴿ولو أشركوا لحبط عنهم ما كانوا يعملون﴾ [الأنعام/88]، ﴿وسيحبط أعمالهم﴾ [محمد/32]، ﴿وليحبطن عملك﴾ [الزمر/65]، وقال تعالى: ﴿فأحبط الله أعمالهم﴾ [الأحزاب/19]، وحبط العمل على أضرب:
أحدها: أن تكون الأعمال دنيوية فلا تغني في القيامة غناءا، كما أشار إليه بقوله: ﴿وقدمنا إلى ما عملوا من عمل فجعلناه هباء منثورا﴾ [الفرقان/23].
والثاني: أن تكون أعمالا أخروية، لكن
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٣٤٤ح ب ط
حبط بطنه: انتفخ حبطاً بالتحريك.
وفرس حبط القصيري: مجفر.
وحبط جلده من السياط.
ومن المجاز: حبط عمله حبوطاً وحبطاً بالسكون وأحبط الله عمله.
وتقول: إن عمل عملاً صالحاً أتبعه ما يحبطه وإن أصعد كلماً طيباً أرسل خلفه ما يهبطه استعير من حبط بطون الماشية إذا أكلت الخضر فاستوبلته وهلكت به.
ومنه حبط دم القتيل: هدر وبطل.
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٨٬٣٩٠الحَبَط مثل العَرَبِ: من آثارِ الجُرْحِ. وقد حَبِطَ حَبَطاً وأَحْبَطَه الضرْبُ. الجوهري: يقال حَبِط الجرحُ حَبَطاً، بالتحريك، أَي عَرِب ونُكس. ابن سيده: والحَبَطُ وجع يأْخذ البعير في بطْنه من كَلإٍ يَسْتَوْبِلُه، وقد حَبِطَ حَبَطاً، فهو حَبِطٌ، وإِبِل حَباطَى وحَبَطةٌ، وحَبِطَت الإِبلُ تَحْبَطُ. قال الجوهري: الحَبَطُ أَن تأْكل الماشية فتُكْثِرَ حتى تَنْتَفِخَ لذلك بطونُها ولا يخرج عنها ما فيها.
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٢٨١* ح ب ط * * حَبِطَ * عمله بطل ثوابه وبابه فهِم و * حُبُوطاً * أيضا و * أحْبَطَهُ * الله و * الحَبَطُ * بفتحتين أن تأكل الماشية فتُكثر حتى تنتفخ لذلك بطونها ولا يخرج عنها ما فيها وقيل هو أن ينتفخ بطنها عن أكل الذرق وهو الحندوق وفي الحديث ﴿وإن مما ينبت الربيع ما يقتل حبطا أو يُلم﴾
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٥٬٧٩١الحبط محركة: آثار الجرح أو السياط بالبدن. وقال الجوهري: حبط الجرح حبطا، بالتحريك، أي عرب ونكس. وقال ابن عباد: حبط الجرح، إذا بقيت له آثار بعد البرء، أو الآثار، أي آثار السياط الوارمة التي لم تشقق، فإن تقطعت ودميت فعلوب، بالضم، وقد تقدم في موضعه، وهذا قول العامري، ونقله الصاغاني. وقال ابن سيده: الحبط: وجع ببطن البعير من كلإ يستوبله، أي يستوخمه، كذا في المحكم، أو من كلإ يكثر منه، فينتفخ منه بطونها
الحبط محركة: آثار الجرح أو السياط بالبدن. وقال الجوهري: حبط الجرح حبطا، بالتحريك، أي عرب ونكس. وقال ابن عباد: حبط الجرح، إذا بقيت له آثار بعد البرء، أو الآثار، أي آثار السياط الوارمة التي لم تشقق، فإن تقطعت ودميت فعلوب، بالضم، وقد تقدم في موضعه، وهذا قول العامري، ونقله الصاغاني. وقال ابن سيده: الحبط: وجع ببطن البعير من كلإ يستوبله، أي يستوخمه، كذا في المحكم، أو من كلإ يكثر منه، فينتفخ منه بطونها فلا يخرج منها شيء، وهذا قول الجوهري. وقال الأزهري: وإنما تحبط الماشية إذا لم تثلط، ولم تبل، واعتقل بطنها. وقد حبط بطنه كفرح، إذا انتفخ، فيهن، يحبط حبطا فهو حبط، من إبل حباطى وحبطة، كما في المحكم. أو حبط الماشية: انتفاخ البطن عن أكل الذرق وهو الحندقوق، يقال: حبطت الشاة، بالكسر، كما نقله الجوهري عن ابن السكيت، قال: ومنه الحديث: وإن مما ينبت الربيع ما يقتل حبطا أو يلم واسم ذلك الداء: حباط، بالضم، قال الأزهري: ورواه بعضهم بالخاء المعجمة، من التخبط، وهو الاضطراب. والحبط: ورم في الضرع أو غيره، والذي في المحكم: الحبط في الضرع: أهون الورم، وقيل: الحبط: الانتفاخ أين كان من داء أو غيره. وحبط جلده: ورم. ومن المجاز: حبط عمله، كسمع، وعليه اقتصر الجوهري وغيره من الأئمة، وزاد أبو زيد: حبط عمله، مثل ضرب. وحكى عن أعرابي أنه قرأ فقد حبط عمله ، بفتح الباء، قال الأزهري: ولم أسمع هذا لغيره والقراءة فقد حبط عمله بكسر الباء، حبطا بالفتح، وحبوطا، بالضم، نقلهما الجوهري، ومقتضى سياقه أنهما مصدران لحبط كسمع، والذي في التهذيب: أن الحبوط مصدر حبط، كضرب، على ما نقله أبو زيد: بطل ثوابه، كما في الصحاح. وقال الأزهري: إذا عمل الرجل عملا ثم أفسده قيل: حبط عمله، وقال ابن السكيت: فهو حبط، بسكون الباء، قال الزمخشري وابن الأثير: هو من حبطت الدابة حبطا، إذا أصابت مرعى طيبا فأفرطت في الأكل حتى تنتفخ فتموت. قال الزمخشري: ومنه أيضا: حبط دم القتيل إذا هدر وبطل، وهو من حد سمع فقط، ومقتضى العطف أن يكون من البابين، وليس كذلك، ومصدره الحبط بالتحريك، وقال الأزهري:ولا أرى حبط العمل وبطلانه مأخوذا إلا من حبط البطن؛ لأن صاحب البطن يهلك، وكذلك عمل المنافق يحبط، غير أنهم سكنوا الباء من قولهم: حبط عمله يحبط حبطا، وحركوها من حبط بطنه حبطا، كذلك أثبت تلنا عن ابن السكيت وغيره. ومن المجاز: أحبطه الله تعالى، أي أبطله، وقد جاء في الحديث هكذا، وفي التنزيل العزيز فأحبط أعمالهم قيل: أفسدها، وقيل: أبطلها، وتقول: إن عمل عملا صالحا أتبعه ما يحبطه، وإن أرسل كلما طيبا أرسل ما يهبطه. وعن أبي عمرو: أحبط ماء الركية، إذا ذهب ذهابا لا يعود كما كان. وأحبط عن فلان: أعرض، يقال: قد تعلق به ثم أحبط عنه، إذا تركه وأعرض عنه. عن أبي زيد. والحبطة، بالفتح: بقية الماء في الحوض، عن ابن عباد، أو الصواب الخبطة، بالحاء المعجمة وبالكسر، وأجاز ابن الأعرابي فتحها، كما نقله الصاغاني، وسيذكر في محله. والحبنطاة: القصيرة الدميمة البطينة، ويروى بالهمز. والحبنطى: القصير الغليظ، كما في الصحاح. وحكى اللحياني عن الكسائي: رجل حبنطى، مقصور، وحبنطى، مكسور مقصور، محبنطأ، وحبنطأة، أي الممتلئ غيظا، أو بطنة، وأنشد ابن بري للراجز: إني إذا أنشدت لا أحبنطي ولا أحب كثرة التمطـي وقد يهمز، وأنشد: ما لك ترمي بالخنى إلينا محبنطئا منتقما علـينـا وقد ترجم الجوهري على حبطأ وصوابه أن يذكر في حبط لأن الهمزة زائدة ليست بأصلية، وقد احبنطأت واحبنطيت، وكل ذلك من الحبط الذي هو الورم، ولذلك حكم على نونه وهمزته أو يائه أنهما ملحقتان له ببناء سفرجل. قال الجوهري: فإن حقرت فأنت بالخيار، إن شئت حذفت النون وأبدلت من الألف ياء، فقلت: حبيط، بكسر الطاء منونا، لأن الألف ليست للتأنيث فيفتح ما قبلها، كما يفتح في تصغير حبلى وبشرى، وإن بقيت النون وحذفت الألف قلت: حبينط، وكذلك كل اسم فيه زيادتان للإلحاق، فاحذف أيتهما شئت، وإن شئت عوضت من المحذوف في الموضعين، وإن شئت لم تعوض. فإن عوضت في الأول قلت: حبيط، بتشديد الياء والطاء مكسورة، وقلت في الثاني: حبينيط، وكذلك القول في عفرنى. انتهى. ونقل الصاغاني في العباب هذه العبارة بعينها. والحبط، ككتف ويحرك، والذي في الصحاح: بالتحريك والفتح، وهو الحارث بن عمرو بن تميم، كما في الصحاح، وقال ابن دريد: هو الحارث بن مالك بن عمرو بن تميم فزاد مالكا بين الحارث وعمرو. وفي أنساب أبي عبيد مثل ما للجوهري، واختلف في سبب تلقيبه إياه، فقيل: لأنه كان في سفر فأصابه مثل الحبط الذي يصيب الماشية، كما في الصحاح. وقال ابن الكلبي: كان أكل طعاما فأصابه منه هيضة، وقال ابن دريد: كان أكل صمغا فحبط عنه - ويسمى بنوه الحبطات، بفتح الباء وبكسرها والنسبة إليهم - كذا في بعض نسخ الصحاح، وفي بعضها: إليه، حبطي محركة، كالنسبة إلى بني سلمة، وبني شقرة، فتقول سلمي وشقري، بفتح اللام والقاف، وذلك لأنهم كرهوا كثرة الكسرات ففتحوا، أي والقياس الكسر. وقيل: الحبطات: الحارث بن عمرو بن تميم، والعنبر بن عمرو، والقليب بن عمرو، ومازن بن مالك ابن عمرو. وقال ابن الأعرابي، ولقي دغفل رجلا فقال له: ممن أنت? قال: من بني عمرو بن تميم. قال: إنما عمرو عقاب جاثمة، فالحبطات عنقها، والقليب رأسها، وأسيد والهجيم جناحاها، والعنبر جثوتها، ومازن مخلبها، وكعب ذنبها. يعني بالجثوة بدنها. قلت: وهذا هو الذي صرح به النسابة، والهجيم وأسيد هما إخوة العنبر، وكعب، والقليب، وأليهة، وكذلك بنو الهجيم الخمسة: عامر وسعد وربيعة وأنمار وعمرو، يعرفون بالحبطات. والمحبوبط: الجهول السريع الغضب، نقله الصاغاني. والحبطيطة، محركة، كحمصيصة: الشيء الحقير الصغير. يقال: احبنطى الرجل، إذا انتفخ بطنه، ومنه الحديث في السقط يظل محبنطئا على باب الجنة يروى بالهمز وبغير الهمز، وقال أبو زيد: المحبنطئ، مهموز وغير مهموز: الممتلئ غضبا، وقال غيره في تفسير الحديث: المحبنطي، هو المتغضب، وقيل: هو المستبطئ للشيء، وبالهمز: العظيم البطن. وقال ابن الأثير: المحبنطئ، بالهمز وتركه: المتغضب المستبطئ للشيء، وقيل: هو الممتنع امتناع طلب لا امتناع إباء. وحكى ابن بري: المحبنطي، بغير همز: المتغضب، وبالهمز: المنتفخ. ومما يستدرك عليه: أحبطه الضرب: أثر فيه. وإبل حبطة، محركة، كحباطى، نقله ابن سيده. والحبط، محركة: اللحم الزائد على الندوب، نقله الصاغاني. وحبط ماء البئر، كفرح: مثل أحبط، قال:بط، قال: فحبط الجفر وما إن جما ويقال: فرس حبط القصيرى، إذا كان منتفخ الخاصرتين، ومنه قول الجعدي: فليق النسا حبط الموقفـي ن يستن كالصدع الأشعب ولا يقولون: حبط الفرس، حتى يضيفوه إلى القصيرى، أو إلى الخاصرة، أو إلى الموقف؛ لأن حبطه: انتفاخ بطنه، نقله ابن سيده والزمخشري. ورجل حبنطى، بالكسر مقصور: لغة في حبنطى، بالفتح، حكاه اللحياني عن الكسائي. والمحبنطي: اللازق بالأرض. وحبطة، محركة: ابن للفرزدق، وهو أخو كلطة ولبطة، وقد ذكره المصنف في ل ب ط استطرادا.
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٩٬٠٢١حَبِطَ
1 حَبِطَ حبط , aor. حَبَطَ , inf. n. حَبَطٌ, (Az, S, K, &c.,) He (a beast, Az, S, or a camel, ISd, K) ate much, (S,) or had pain in his belly from pasture which he found unwholesome, or from eating much of herbage, (ISd, K,) so that he became swollen, or inflated, thereby (S, ISd, K) in his belly, (S,) and there would not come forth from him (S, ISd, K) what was in it, (S,) or anything;
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٣٦٥حَبَطَ
حَبَطَ I ( n. ac. حَبْط 1 , حُبُوْط 27 ) حَبِطَ A ( n. ac. حَبَط 4 )
a. Was fruitless, useless; went for nothing, was of no avail ( labour, blood & c. ).
b. Was swollen, inflated, blown out.
أَحْبَطَ
أَحْبَطَ IV ,
a. Rendered fruitless, nullified.
b. [ 'An ], Shunned, turned away from.
حَبَط
حَبَط 4 ,
a. Mark, trace; scar.
b. Tumour, swelling.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٢٥٬٤٢١حبط
حَبِطَ - يَحْبَطُ - أَحْبَط َ - يُحْبِط ُ
حَبِط َ - يَحْبَط ُ + أمر أو فعل: انتهى إلى فشل تام وذهبت كل ثمرته المرجوة: يعمل عملاً ذا ثمرة ونفع، ثم بسبب خطأ وسوء تدبير، تتوقف وتتخرب وتهلك كل ثمرة ونفع كان قد صار منه
أَحْبَط َ - يُحْبِط ُ: على وزن " أفعل" من " حَبِط َ - يَحْبَط ُ "جعل عمله " يَحْبَط ُ ": جعل عمله ينتهي إلى غير ثمرة، وتهلك
الصيغ(٩)
- حَبِطَتْBoşa gitti(فَعِلَتْ)×٦
- فَأَحْبَطَSonra boşa çıkardı(فَأَفْعَلَ)×٣
- تَحْبَطَBoşa gider(تَفْعَلَ)×١
- حَبِطَBoşa gitti(فَعِلَ)×١
- فَحَبِطَتْSonra boşa gitti(فَفَعِلَتْ)×١
- لَحَبِطَÖyleyse işe yaramadı(لَفَعِلَ)×١
- لَيَحْبَطَنَّKesinlikle boşa gidecek(لَيَفْعَلَنَّ)×١
- وَحَبِطَVe boşa gitti(وَفَعِلَ)×١
- وَسَيُحْبِطُVe boşa çıkaracak(وَسَيُفْعِلُ)×١
الجذور المجاورةالمجاورة: ٩٩ (الإجمالي: ١٣١)
- عمل
الآيات المشتركة: ١٦ · Amele iş yapmaya alıştırılmış deve veya öküz demektir
- خسر
الآيات المشتركة: ٤ · Husrin : “Hasre" harap olmuş yer demektir
- أخر
الآيات المشتركة: ٦ · Uhur ense demektir
- سلق
الآيات المشتركة: ١ · Dilde çıkan sivilcedir
- خدن
الآيات المشتركة: ١ · Gizli dost demektir
- كره
الآيات المشتركة: ٢ · Hoşlanmadı
- دنو
الآيات المشتركة: ٣ · Dünya : “Dena” kelimesi ecveften nakısa dönüşmüştür
- صدد
الآيات المشتركة: ٢ · Alıkoyarlar
- شرك
الآيات المشتركة: ٣ · Tasma kayış demektir
- كفر
الآيات المشتركة: ٥ · Hufre, çukur demektir
- سخط
الآيات المشتركة: ١ · Sekete çöküntü demektir
- سفح
الآيات المشتركة: ١ · Sefih : “Sefh” dağ eteği demektir
الآيات التي ورد فيها(١٦)
… يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ …
Boşa gitti
أُولَئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ
Boşa gitti
وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا أَهَؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خَاسِرِينَ
Boşa gitti
وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
Boşa gitti
مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِينَ أَنْ يَعْمُرُوا مَسَاجِدَ اللَّهِ شَاهِدِينَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ أُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ وَفِي النَّارِ هُمْ خَالِدُونَ
Boşa gitti
… الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِي خَاضُوا أُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ
Boşa gitti
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | حبط |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | بطل, خسر, فسد |
| Zıt Kök | نجح |
| Çekirdek Özet 1 | Canlının zararlı ot yiyerek karnının şişmesi, sindiremeyip içten çürümesi ve helak olması |
| Çekirdek Özet 2 | Yapılan eylemlerin görünüşte var ve dolgun olmasına rağmen özden bozulup tüm değer ve semeresini yitirerek sıfırlanması |
| Çekirdek Özet 3 | Şirk, nifak, riya ve nankörlük gibi temel ifsat edici amillerin amellerin geçerliliğini ve getirisini kökten iptal etmesi |
| Kritik Hata Riski | Kökün yalnızca basit bir «yok olma» veya «boşa çıkma» sanılması; oysa dıştan semereli ve kabarık görünen amelin içten çürüyüp failini helake sürüklemesi boyutunun gözden kaçırılması |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| حب | Kuşatma, tutma, içine alma, biriktirme ve bağlama; حبب, حبس, حبك, حبل köklerinde olduğu gibi bir unsuru sınırlandırma veya bünyede toplama | ط | Bünyede toplanan ve biriken şeyin dışarı atılamayıp şişkinlik, gerilim, baskı ve ardından içten çöküş ile ifsat doğurması |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ح | Çit, duvar | Çevirme, içeride tutma, sınırlama ve tecrit etme |
| ب | Ev, çadır | İç, bünye, kapalı hazne veya barınma alanı |
| ط | Sepet, çark | Kuşatma, sarma, dairesel baskı ve dışa doğru şişme |
| حبط | Bünyede kuşatılıp hapsolan şeyin şişkinlik oluşturarak içeriden patlaması | Sınırlandırılmış bir bünyeye kontrolsüzce dolan veya orada sıkışıp kalan şeyin içten içe şişkinlik yaratarak yapıyı çökertmesi ve tüm birikimi hükümsüz kılması |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Otlayan hayvanın (özellikle deve ve davarın) ilkbaharda taze veya zararlı otları aşırı yiyerek karnının gazla şişmesi, bağırsaklarının kilitlenmesi ve bu şişkinlik sebebiyle telef olması; ayrıca derideki yaranın iyileşmeyip kabuk altında cerahat bağlayarak bozulması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem bedevi Araplar arasında hayvanın zararlı ottan şişip çatlaması durumunu ifade eden kullanımlar yaygındır; nitekim Temîm kabilesine mensup Hâris b. Amr’ın bir yolculukta bu illete yakalanması üzerine kavmine el-Habitât adı verilmiştir |
| Erken Arapça kullanım | Erken dönem hadis rivayetinde kök doğrudan fiziksel çekirdeğiyle yer almaktadır: «Şüphesiz baharın bitirdiği öyle şeyler vardır ki ya aşırı şişkinlikten (habatan) öldürür yahut ölüme yaklaştırır» |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab ve erken hadis külliyatı.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça حبط kökü, Sami dillerinde özellikle bünyede tutulan veya sindirilemeyen şeyin içeride kalarak ifsat doğurması, bozulması ve değerini yitirmesi semantik alanıyla ilişkilidir. Fonetik ve semantik açıdan Batı Sami dillerindeki köklerle karşılaştırıldığında, İbranice ve Aramice/Süryanice katmanda doğrudan h-b-t dizilişinden ziyade, vurma, yere serme veya hükümsüz kılma bildiren h-b-t / h-b-t kökleri fonetik örtüşmeler gösterir. Ancak Arapça kökteki temel somutlaşma, hayvancılık kültürünün bir yansıması olarak midenin şişmesi ve hazımsızlıkla canlının zayi olması şeklinde özgül bir biyolojik mecaz üzerinden derinleşmiştir. Bu somut çekirdek, zamanla amelin içerikten yoksun kalarak şişkin bir vehim üretmesi ve neticede failini mahvetmesi şeklinde soyutlaşmıştır.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Hayvan karnının gazla şişmesi ve helak olması | Somut biyolojik rahatsızlıktan amelin manevi olarak boşa çıkıp sahibine zarar vermesi mecazına geçiş | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Vurma, düşürme, boşa çıkarma veya yere serme | Kuzeybatı Sami dillerinde hükümsüz kalma veya düşürülme eksenli yakın anlam alanları | Muhtemel |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik katmanda güvenilir ve açık bir dış bağ tespit edilememiştir | Veri bulunamadı |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, BDB.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| حبط | Anlamlı | Karnın şişmesi, amelin boşa gitmesi | Doyumsuzluk veya zararlı besinle şişip telef olma, amelin değerini tamamen yitirmesi | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| حطب | Anlamlı | Odun toplamak, yakacak hazırlamak | Kuru odun devşirmek; mecazen insanlar arasında söz taşıyıp fitneyi alevlendirmek | Kur'an'da geçer |
| بحط | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde mühmel kabul edilir |
| بطح | Anlamlı | Yere sermek, düzlemek, yaymak | Bir şeyi yüzükoyun yere yatırmak; suyun yayıldığı geniş çakıllı vadi yatağı | Kur'an'da geçmez; Arapçada müsta'meldir |
| طحب | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde mühmel kabul edilir |
| طبح | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde mühmel kabul edilir |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| حبط | Merkez | İptal olma, boşa çıkma | Dıştan var ve dolgun görünen amelin içten ifsatla büsbütün değerini yitirmesi | Failin kendi tutumu sebebiyle amelin tüm getirisinin sıfırlanması |
| بطل | Komşu | Hükümsüzlük, asılsızlık | Bir şeyin özü itibarıyla geçersiz, temelsiz ve gerçek dışı olması | Varlığı hakikat temeline dayanmayan şeyin doğrudan yokluğu |
| خسر | Komşu | Ziyan, eksilme | Yatırılan sermayenin veya amelin kâr getirmeyip zararla sonuçlanması | Sermayenin tamamen veya kısmen erimesi |
| فسد | Komşu | Bozulma, çürüme | Bir şeyin dengeli ve yararlı yapısının bozularak işe yaramaz hale gelmesi | Amelin sıhhat şartlarının sakatlanması |
| نجح | Zıt | Başarı, hedefe ulaşma | Bir amelin amaçlanan neticeyi eksiksiz vermesi ve semere doğurması | Çabanın boşa gitmeyip kurtuluş ve kazanç getirmesi |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | حبط | بطلان العمل وهلاكه | Amelin değerini yitirerek sahibine fayda vermemesi ve helake sebep olması | Kesin |
| Latince | Frustrari, irritum fieri | Boşa çıkmak, hükümsüzleşmek | Amacına ulaşamama ve sonucun iptal edilmesini karşılar; biyolojik şişme mecazını taşımaz | Güçlü |
| İngilizce | To come to naught, to be annulled, to miscarry | Boşa gitmek, hükümsüz kalmak, heba olmak | Eylemin neticesiz kalmasını ve geçersiz kılınmasını karşılar; amelin dış görünüşteki aldatıcı çokluğunu tam yansıtmaz | Güçlü |
| Almanca | Zunichtewerden, fehlschlagen, erlöschen | Boşa çıkmak, hükümsüz kalmak | Çabanın boşa gitmesi ve etkisini tamamen kaybetmesi yönünü karşılar | Güçlü |
| Fransızca | Être réduit à néant, être annulé | Sıfırlanmak, hükümsüz sayılmak | Sonucun tamamen ortadan kalkması ve yok sayılması anlamını verir | Güçlü |
المصدر Oxford English Dictionary, Lewis & Short Latin Dictionary, Lane's Lexicon.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| Küfür ve irtidad ile amellerin iptali | Dinden dönme veya inkâr sebebiyle geçmiş tüm amellerin dünyada ve ahirette silinmesi | Mürtedlerin ve kâfirlerin akıbeti bağlamında; Bakara 2:217, Âl-i İmrân 3:22, Mâide 5:5 |
| Şirk ile amellerin yok oluşu | Tevhid inancından sapmanın peygamberler dahi olsa tüm amelleri sıfırlaması | Tevhid ilkesinin kesinliği bağlamında; En'âm 6:88, Zümer 39:65 |
| İkiyüzlülük (nifak) ve cihattan kaçınma | Kalpteki hastalık ve itaatsizlik sebebiyle yapılan işlerin boşa çıkarılması | Münafıkların psikolojisi ve tavırları bağlamında; Tevbe 9:69, Ahzâb 33:19, Muhammed 47:9 |
| Peygamber'e karşı saygısızlık ve edep ihlali | Farkında olmadan amellerin tüm sevabını alıp götüren davranış kusurları | Toplumsal terbiye ve peygambere saygı bağlamında; Hucurât 49:2 |
| Dünyevileşme ve hakikati inkâr | Ahirete inanmadan sırf dünya menfaati için yapılan iyi işlerin ahirette hiçbir karşılık bulamaması | İnkârcıların çabalarının aldanışı bağlamında; Hûd 11:16, Kehf 18:105 |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İhbât ve tekfîr meselesi | Büyük günahların veya irtidadın geçmiş salih amelleri tamamen yok edip etmeyeceği; Mu'tezile ile Ehl-i Sünnet arasındaki amel-iman dengesi tartışması | Amelin varlık ve sevap değerinin günah sebebiyle ontolojik ve ahlaki olarak sıfırlanması |
| Fıkıh | İbadetlerin butlanı ve iadesi | İrtidad eden kişinin önceki hac, namaz gibi ibadetlerinin dinden döndükten sonra tekrar İslam'a girmesi halinde kaza edilip edilmeyeceği | Şer'î geçerliliğin ve uhrevi zimmetten düşme vasfının kalkması |
| Tefsir | Amellerin boşa çıkma illiyeti | Ayetlerde amelleri habata uğratan şirket, nifak, riya ve Resul'e itaatsizlik gibi kalbî ve amelî illetlerin tahlili | Amelin dış görünüşteki çokluğunun niyet ve iman yokluğuyla bir seraba dönüşmesi |
| Hadis | Aşırı tüketim ve riya tehlikesi | Dünyalıkların zararlı ot gibi insanı şişirip helak etmesi veya gösteriş için yapılan amellerin ahirette sahibinin aleyhine dönmesi | Fazlalık ve şişkinliğin helak edici mahiyeti |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid ve amellerin kabulü | İhbât (amellerin geçersiz kılınması) | Temel inanç ilkesi bozulduğunda tüm eylemlerin değerini sıfırlama mekanizması | Şirk veya inkâr girdiğinde, ne kadar büyük görünürse görünsün hiçbir amelin ilahi mizanda ağırlık taşımaması | Kesin |
| İlmi | Metodoloji ve epistemoloji | Temel öncülün çökmesi | Yanlış bir aksiyom üzerine kurulu devasa kuramların temel çökünce anlamsızlaşması | Başlangıç varsayımı batıl olduğunda, üzerine inşa edilen bütün çıkarımların ve bilimsel mesainin geçersizleşmesi | Güçlü |
| Siyasi | Meşruiyet ve sadakat | Meşruiyet kaybı ve ihanet | Toplum sözleşmesine veya temel nizama ihanetin önceki tüm hizmetleri hükümsüz kılması | Devlete veya topluma karşı açık bir ihanetin, failin geçmişteki bütün siyasi kazanımlarını ve itibarını tasfiye etmesi | Güçlü |
| İktisadi | Verimlilik ve toksik birikim | Toksik varlık, iflas | Dışarıdan zenginlik gibi görünen aşırı borçlanma veya köpüğün reel üretim olmaması sebebiyle aniden batması | İçsel sermaye ve reel üretimle desteklenmeyen aldatıcı büyümenin sistemi çökertip tüm yatırımları sıfırlaması | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Yutan eleman ile çarpım () veya sistemik patlama (overpressure) | Matematikte diğer çarpanların büyüklüğü ne olursa olsun sıfır çarpanının tüm işlemi sıfırlaması; fizikte ise tahliye edilemeyen iç basıncın kabı patlatarak yapıyı yok etmesi | Kesin |
| Beşeri bilimler | Hukuki butlan ve meşruiyet iptali | Bir sözleşmenin veya kamusal eylemin kurucu unsurundaki fesadın, o ana kadar doğmuş olan bütün hukuki sonuçları geriye dönük olarak geçersiz kılması | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün yalnızca sıradan bir «başarısızlık», «emeklerin zayi olması» veya «işlerin rast gitmemesi» gibi nötr bir talihsizlik olarak algılanması |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kök, daima failin kendi kalbî ve ahlaki ifsat edici tutumu (şirk, irtidad, nifak, kibr, saygısızlık) sonucu, amelin görünüşte varlığını korumasına rağmen özden çürüyüp failine azap ve hüsran getirecek şekilde sıfırlanmasını anlatır |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | İhbât olgusunu ameli yapanın iradesi dışındaki bir «şanssızlık» gibi görmek; böylece şirk ve nifakın ameli içten kemirip patlatan aktif ve yıkıcı doğasını fark edememek |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın amel-niyet-iman ilişkisine dair ahlaki mimarisini açıklar; amelin niceliğinin değil, tevhid ve ihlas eksenindeki sıhhatinin belirleyici olduğunu, aksi takdirde en büyük amellerin bile birer yanılsamadan ibaret kalacağını gösterir |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Münafıkların tutumlarını deşifre eden surelerde (Tevbe, Ahzâb, Muhammed), şirkin tehlikesini vurgulayan tevhid ayetlerinde ve peygamberi otoriteye karşı takınılması gereken edep kurallarını bildiren ayetlerde (Hucurât) |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Amellerin otomatikman ve salt biçimsel olarak insana kurtuluş sağlayacağı zannını; ayrıca kalpteki şirk veya nankörlük sürerken yapılan iyiliklerin ahirette mutlak bir karşılık bulacağı yanılgısını düzeltir |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamCanlının hazmedemediği zararlı otları yiyerek karnının gazla şişmesi, iç baskıyı tahliye edemeyip çatlayarak ölmesi.
- Soyut anlamBirikmiş amellerin, temel kurucu şart olan tevhid, samimiyet ve meşruiyetten yoksun kalması neticesinde dıştan çok ve gösterişli görünürken içten ifsat olup tüm değerini kaybetmesi ve failini hüsrana uğratması.
- Sistematik karşılıkDevasa bir girdiler kümesinin, kurucu bir negatif çarpan veya yutan eleman ile temasa geçtiğinde sıfırlanması; meşruiyetini yitiren sistemin kendi hacmi altında ezilerek çökmesi.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde amellerin nihai geçerli değerini ve uhrevi semeresini, kişinin gerçekleştirdiği görünür amelleri temsil eder. Parantez içindeki ameller toplamı ne kadar büyük olursa olsun, ile sembolize edilen ifsat edici amillerden (şirk, irtidad, nifak, riya gibi ameli habata uğratan unsurlar) herhangi birinin devreye girmesi () durumunda, çarpanı sıfır değerini alır ve tüm ameller toplamını yutarak sonucunu doğurur; amelin dışsal büyüklüğü sonucu değiştiremez.