فوه
ف - و - ه
جذر- الورود: ١٣
- الآيات: ١٣
- الصيغ: ٤
- المعاجم: ١١
معناه في القرآن: Onların ağızları ile
ملاحظاتي
المعاجم(١١)
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٬٤٥٤باب الهاء والفاء ووايء معهما
ه ف و، وه ف، ف و ه، و ف ه، ه ي ف مستعملات هفو: الهَفْوُ: الذَّهابُ في الهواء، يقال: هَفَتِ الصُّوفةُ في الهواء، أي: ذهبت فهي تَهْفُو هَفْوّاً وهُفُوّاً.
والثَّوْبُ الرُّقارِقُ، ورَفارِفُ الفُسْطاط إذا حرّكَتْهُ الرّيح، قلت: هو يَهْفو، والرِّيحُ تَهْفو به.
والهَفْوةُ: الزّلّةُ وقد هفا ... ويُقال للظَّليم إذا عدا؛ قد هفاء، والفؤادُ إذا ذَهَب في إثْرِ شيءٍ قلت: هفا.
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٣٧٢الأفْواهُ: ما يُعالَجُ به الطيبُ، كما أنَّ التوابل ما تُعالَجُ به الأطعمة. يقال فوهٌ وأفْواهٌ، ثم أفاويُه. والفوهُ أصلُ قولنا فَمٌ، لأنَّ الجمع أفْواهٌ إلا أنهم استثقلوا اجتماع الهاءين في قولك: هذا فوهُهُ بالإضافة، فحذفوا منها الهاء فقالوا: هذا فوهُ وفو زيدٍ، ورأيت فا زيدٍ، ومررت بفي زيدٍ، وإذا أضفتَه إلى نفسك قلت: هذا فِيَّ، يستوي فيه حال الرفع والنصب والخفض، لأنَّ الواو تُقْلَبُ ياءً فتُدْغَم.
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٦٬٧٠١(باب الفاء والواو وما يثلثهما)
(فوت) الفاء والواو والتاء أُصَيلٌ صحيح يدلُّ على خلافِ إدراكِ الشّيءِ والوصولِ إليه. يقال: فاته الشَّيءُ فوتاً. وتفاوَتَ الشَّيئانِ: تباعَدَ ما بينهما، أي لم يُدرِك هذا ذاك. والافتيات: افتعالٌ من الفَوت، وهو السَّبق إلى الشَّيء دون الائتمار([1]) . يقال: فلانٌ لا يُفْتاتُ عليه، أي لا يُعْمَل شيءٌ دون أمرِه.
ومن الباب: الفَوْت: الفُرْجة بين الشَّيئين، كالفُرجة بين
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٤٥٨- أفواه جمع فم، وأصل فم فوه، وكل موضع علق الله تعالى حكم القول بالفم فإشارة إلى الكذب، وتنبيه أن الاعتقاد لا يطابقه. نحو: ﴿ذلكم قولكم بأفواهكم﴾ [الأحزاب/4]، وقوله: ﴿كلمة تخرج من أفواههم﴾ [الكهف/5]، ﴿يرضونكم بأفواههم وتأبى قلوبهم﴾ [التوبة/8]، ﴿فردوا أيديهم في أفواههم﴾ [إبراهيم/9]، ﴿من الذين قالوا آمنا بأفواههم ولم تؤمن قلوبهم﴾ [المائدة/41]، ﴿يقولون بأفواههم ما ليس في قلوبهم﴾ [آل عمران/167]، ومن
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬١٩٥ف و ه
ما فهت بكلمةٍ وما تفوّهت بها وفاوهته بكذا وتفاوهوا به.
وكان الأحنف مفوّهاً منطيقاً.
ورجلٌ أفوه وارمأة فوهاء وزوّجوني فوهاء شوهاء: واسعة الفم قبيحة.
وفرس فوهاء شوهاء: حديدة النفس.
ورجل فيّه ومستفيه: أكول واستفاه فلان: اشتدّ أكله بعد قلّته.
ورأيته عند فوهة النهر وفوّهة الزقاق.
وتفوّه الزقاق: دخله.
وفي الحديث: " إنه خرج فلما تفوّه: مطيب.
وتقول: منطيق
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣بلا ترجمةالحروف: ١٤٬٥٤١الليث: الفُوهُ أَصلُ بناء تأْسِيسِ الفمِ. قال أَبو منصور: ومما يَدُّلُّك على أَن الأَصل في فمٍ وفُو وفا وفي هاءٌ حُذِفَت من آخرها قولُهم للرجل الكثيرِ الأَكلِ فَيِّهٌ، وامرأَة فَيِّهةٌ. ورجل أَفْوَهُ: عظيمُ الفَم طويلُ الاسنان. ومَحالةٌ فَوْهاء إذا طالت أَسنانها التي يَجْري الرِّشاءُ فيها. ابن سيده: الفاهُ والفُوهُ والفِيهُ والفَمُ سواءٌ، والجمعُ أَفواهٌ. وقوله عزَّ وجل: ذلك قولُهم بأَفْواهِهم؛
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٥٢٨* ف و ه * * الأَفْواهُ * ما يعالج به الطيب كما أن التوابل ما تعالج به الاطعمه يقال * فُوهٌ * و * أفْوَاهٌ * مثل سوق وأسواق ثم * أفَاوِيهُ * و * الفُوهُ * أصل قولنا فم لأن جمعه * أفْوَاهٌ * وكلمته * فَاهُ * إلى فيّ أي مشافها والميم في فم عوض عن الهاء في فوه لا عن الواو قلت قال في فم إن الميم فيه عوض عن الواو وهو مناقض لقوله هنا و * أفْوَاهُ * الازقة والانهار واحدتها * فُوَّهةٌ * بتشديد الواو يقال
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٦٬٠١٣: ( *!الفَاهُ *!والفُوهُ ، بالضَّمِّ ، *!والفِيهُ ، بالكَسْرِ ، *!والفُوهَةُ ، بالضَّمِّ كما في النسخِ ، والصَّوابُ كَسُكَّرَة ، وهي لُغَةٌ ، ( والفَمُ : سواءٌ ) في المَعْنَى .
قَالَ اللَّيْثُ : الفُوهُ أَصْلُ بِنَاءِ تَأْسِيسِ الفَمِ ، انْتَهَى .
وَقَالَ أَبُو المَكَارِمِ : مَا أَحْسَنْتُ شَيْئاً قَطُّ كَثَغْرٍ في *!فُوَّهَةٍ جَارِيَةٍ حَسْناء ، أَي مَا صَادَفْتُ شَيْئاً حَسَناً قَطّ كَثَغْرٍ
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩بلا ترجمةالحروف: ٢٠٬٠٤١فَاهَ بِهِ
1 فَاهَ بِهِ ذ , (S, Msb, K,) aor. يَفُوهُ (S, Msb) and يَفِيهُ also, (ISd, TA,) inf. n. فَوْهٌ, (MA,) [and inf. n. of unity فَوْهَةٌ, (see Har p. 434,)] He uttered it, or pronounced it, (S, Msb, K,) namely, a saying; (S;) as also ↓ تفوّه. (S, K.) One says, مَا فُهْتُ بِكَلِمَةٍ, and ↓ ما تَفَوَّهْتُ, i. e. I opened not my mouth with a word, or sentence. (S.) فَاهَ لِسَانٌ, a phrase
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٧٢٦فَاهَ
فَاهَ ( w ) U ( n. ac. فَوْه 1 )
a. [ Bi ], Uttered, pronounced, spoke.
فَوِهَ
فَوِهَ A ( n. ac. فَوَه [ 4 ] ),
a. Was widemouthed.
فَوَّهَ
فَوَّهَ II ,
a. Made widemouthed.
b. Ate much.
فَاْوَهَ
فَاْوَهَ III ,
a. Talked, conversed with.
تَفَوَّهَ
تَفَوَّهَ V ,
a. see I .
b. Spoke.
c. Entered the orifice, the opening of.
d. see II (b) .
تَفَاْوَهَ
تَفَاْوَهَ VI ,
a.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٣٢٬٥٨٠فوه
فَاهَ - يَفُوْهُ - فُوْه - أَفْوَاه
فَاهَ - يَفُوْهُ + كائن + بكلام: ينطق به: ركبه بفمه ولسانه وشفتيه ثم لفظه ونطقه
فُوْه: عضو الجسم المعروف باسم الفم: عضو الكلام والضحك والتعبير عن الحالة الآنفعالية والنفخ والأكل والشرب
وهو يضم أو يرفع بالواو: "فوه"
وينصب أو يفتح بالألف: " فاه"
ويجر أو يكسر بالياء " فيه "
أَفْوَاه: جمع " فُوْه "
واللفظ
فوه فَاهَ - يَفُوْهُ - فُوْه - أَفْوَاه فَاهَ - يَفُوْهُ + كائن + بكلام: ينطق به: ركبه بفمه ولسانه وشفتيه ثم لفظه ونطقه فُوْه: عضو الجسم المعروف باسم الفم: عضو الكلام والضحك والتعبير عن الحالة الآنفعالية والنفخ والأكل والشرب وهو يضم أو يرفع بالواو: "فوه" وينصب أو يفتح بالألف: " فاه" ويجر أو يكسر بالياء " فيه " أَفْوَاه: جمع " فُوْه " واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " بناء الكلام وتشكيله في النفس ثم بالفم ونطقه "، وهي: لَسِنَ - يَلْسَنُ، قَالَ - يَقُوْلُ، لَفَظَ - يَلْفِظُ، نَطَقَ - يَنْطِقُ، شَفَهَ - يَشْفَهُ، فَاهَ - يَفُوْهُ وظائف الفيه (1) للشرب ﴿له دعوة الحق والذين يدعون من دونه لا يستجيبون لهم بشيء إلا كباسط كفيه إلى الماء ليبلغ فاه وما هو ببالغهوما دعاء الكافرين إلا في ضلال(14)﴾ الرعد (2) النفخ ﴿يريدون أن يطفئوا نور الله بأفواههم ويأبى الله إلا أن يتم نوره ولو كره الكافرون(32)﴾ التوبة ﴿يريدون ليطفئوا نور الله بأفواههم والله متم نوره ولو كره الكافرون(8)﴾ الصف (3) القول والكلام ﴿وليعلم الذين نافقوا وقيل لهم تعالوا قاتلوا في سبيل الله أو ادفعوا قالوا لو نعلم قتالا لاتبعناكم هم للكفر يومئذ أقرب منهم للإيمان يقولون بأفواههم ما ليس في قلوبهم والله أعلم بما يكتمون(167)﴾ آل عمران ﴿كيف وإن يظهروا عليكم لا يرقبوا فيكم إلا ولا ذمة يرضونكم بأفواههم وتأبى قلوبهم وأكثرهم فاسقون(8)﴾ التوبة ﴿ياأيها الرسول لا يحزنك الذين يسارعون في الكفر من الذين قالوا آمنا بأفواههم ولم تؤمن قلوبهم ومن الذين هادوا سماعون للكذب سماعون لقوم آخرين لم يأتوك يحرفون الكلم من بعد مواضعه يقولون إن أوتيتم هذا فخذوه وإن لم تؤتوه فاحذروا ومن يرد الله فتنته فلن تملك له من الله شيئا أولئك الذين لم يرد الله أن يطهر قلوبهم لهم في الدنيا خزي ولهم في الآخرة عذاب عظيم(41)﴾ المائدة ﴿وقالت اليهود عزير ابن الله وقالت النصارى المسيح ابن الله ذلك قولهم بأفواههم يضاهئون قول الذين كفروا من قبل قاتلهم الله أنى يؤفكون(30)﴾ التوبة ﴿ما جعل الله لرجل من قلبين في جوفه وما جعل أزواجكم اللائي تظاهرون منهن أمهاتكم وما جعل أدعياءكم أبناءكم ذلكم قولكم بأفواهكم والله يقول الحق وهو يهدي السبيل(4)﴾ الأحزاب ﴿إذ تلقونه بألسنتكم وتقولون بأفواهكم ما ليس لكم به علم وتحسبونه هينا وهو عند الله عظيم (15) ولولا إذ سمعتموه قلتم ما يكون لنا أن نتكلم بهذا سبحانك هذا بهتان عظيم (16)﴾ النور ﴿وينذر الذين قالوا اتخذ الله ولدا (4) ما لهم به من علم ولا لآبائهم كبرت كلمة تخرج من أفواههم إن يقولون إلا كذبا(5)﴾ الكهف ﴿اليوم نختم على أفواههم وتكلمنا أيديهم وتشهد أرجلهم بما كانوا يكسبون (65)﴾ يس (4) للتعبير عن الحالة النفسية الانفعالية البغضاء الاستنكار وعدم القبول﴿ياأيها الذين آمنوا لا تتخذوا بطانة من دونكم لا يألونكم خبالا ودوا ما عنتم قد بدت البغضاء من أفواههم وما تخفي صدورهم أكبر قد بينا لكم الآيات إن كنتم تعقلون(118)﴾ آل عمران ﴿ألم يأتكم نبأ الذين من قبلكم قوم نوح وعاد وثمود والذين من بعدهم لا يعلمهم إلا الله جاءتهم رسلهم بالبينات فردوا أيديهم في أفواههم وقالوا إنا كفرنا بما أرسلتم به وإنا لفي شك مما تدعوننا إليه مريب(9)﴾ إبراهيم مختار الصحاح ● [فوه] ف و ه: الأَفْواهُ ما يعالج به الطيب كما أن التوابل ما تعالج به الاطعمه يقال فُوهٌ و أفْوَاهٌ مثل سوق وأسواق ثم أفَاوِيهُ و الفُوهُ أصل قولنا فم لأن جمعه أفْوَاهٌوكلمته فَاهُ إلى فيّ أي مشافها والميم في فم عوض عن الهاء في فوه لا عن الواو قلت قال في فم إن الميم فيه عوض عن الواو وهو مناقض لقوله هنا و أفْوَاهُ الازقة والانهار واحدتها فُوَّهةٌ بتشديد الواو يقال اقعد لعى فوهة الطريق و فَاهَ بالكلام لفظ به من باب قال و تَفَوَّهَ به أيضا يقال ما فهت بكلمة وما تفوهت أي ما فتحت فمي بها الراغب فوه - أفواه جمع فم، وأصل فم فوه، وكل موضع علق الله تعالى حكم القول بالفم فإشارة إلى الكذب، وتنبيه أن الاعتقاد لا يطابقه. نحو: }ذلكم قولكم بأفواهكم﴿[الأحزاب/4]، وقوله:﴾كلمة تخرج من أفواههم﴿[الكهف/5]،﴾يرضونكم بأفواههم وتأبى قلوبهم﴿[التوبة/8]،﴾فردوا أيديهم في أفواههم﴿[إبراهيم/9]،﴾من الذين قالوا آمنا بأفواههم ولم تؤمن قلوبهم﴿[المائدة/41]،﴾يقولون بأفواههم ما ليس في قلوبهم{ [آل عمران/167]، ومن ذلك: فوهة النهر، كقولهم: فم النهر، وأفواه الطيب. الواحد: فوه. ملخص اللسان: 1. فاهَ بالكلام يَفُوهُ: نَطَقَ ولَفَظَ به؛ فوه: الفُوهُ أَصلُ بناء تأْسِيسِ الفمِ. 2. رجلٌ مُفَوَّه إذا أَجادَ القولَ ورجل مُفَوَّهٌ: قادرٌ على المَنْطِق والكلام، 3. والفَوَهُ: سَعَةُ الفمِ وعِظَمُه. ؛ ومنه الأفْوَهُ للواسعِ الفمِ، 4. والفَوَهُ أَيضاً: خُروج الأَسنانِ من الشَّفَتينِ وطولُها 5. والفَيِّهُ أَيضاً: الجيِّدُ الأَكلِ. 6. والعرب تقول: سَقَى فلانٌ إِبلَه على أَفْواهِها، 7. وفُوَّهةُ السِّكَّةِ والطَّريقِ والوادي والنهرِ: فَمُه، 8. وأَفْواهُ الطيب: نَوافِحُه، 9. والأَفْواهُ: الأَصْنافُ والأَنواعُ. 10. والفُوَّهةُ: عروقٌ يُصْبَغ بها، 11. والفُوَّهةُ: اللبَنُ ما دامَ فيه طعمُ الحلاوةِ، لسان العرب ● - فوه: الليث: الفُوهُ أَصلُ بناء تأْسِيسِ الفمِ. قال أَبو منصور: ومما يَدُّلُّك على أَن الأَصل في فمٍ وفُو وفا وفي هاءٌ حُذِفَت من آخرها قولُهم للرجل الكثيرِ الأَكلِ فَيِّهٌ، وامرأَة فَيِّهةٌ. ورجل أَفْوَهُ: عظيمُ الفَم طويلُ الاسنان. ومَحالةٌ فَوْهاء إذا طالت أَسنانها التي يَجْري الرِّشاءُ فيها. ابن سيده: الفاهُ والفُوهُ والفِيهُ والفَمُ سواءٌ، والجمعُ أَفواهٌ. وقوله عزَّ وجل: ذلك قولُهم بأَفْواهِهم؛ وكلُّ قولٍ إنما هو بالفم، إنما المعنى ليس فيه بيانٌ ولا بُرْهانٌ، إنما هو قولٌ بالفمِ ولا معنى صحيحاً تَحْتَه، لأَنهم معترفون بأَنّ اللهَ لم يتَّخِذْ صاحبةً فكيف يَزْعُمون أَنَّ له ولداً؟ أَما كونُه جمعَ فُوهٍ فبَيِّنٌ، وأَما كونه جمع فِيهٍ فَمِنْ باب ريحٍ وأَرْواحٍ إذ لم نسْمَعْ أَفْياهاً؛ وأَما كونُه جمعَ فاهٍ فإن الاشتقاق يؤْذن أَن فاهاً من الواو لقولهم مُفَوَّةٌ، وأَما كونه جمع فِمٍ فلأَنَّ أَصلَ فَمٍ فَوَهٌ، فحُذِفت الهاء كما حذفت مِنْ سَنةٍ فيمن قال عامَلْتُ مُسانَهةً، وكما حُذِفت من شاةٍ ومن شَفَةٍ ومن عِضَةٍ ومن اسْتٍ، وبقيت الواو طرفاً متحركة فوجب إبدالُها أَلفاً لانفتاح ما قبلها فبقي فاً، ولا يكون الاسم على حرفين أَحدُهما التنوينُ، فأُبْدل مكانَها حرفٌ جَلْدٌ مُشاكِلٌ لها، وهو الميمُ لأَنهما شَفَهِيَّتان، وفي الميم هُوِيٌّ في الفَمِ يُضارِعُ امتدادَ الواوِ. قال أَبو الهيثم: العربُ تستثقل وُقوفاً على الهاءِ والحاءِ والواوِ والياءِ إذا سَكَنَ ما قبلَها، فتَحْذِفُ هذه الحروفَ وتُبْقي الاسمَ على حرفين كما حذفوا الواوَ من أَبٍ وأَخٍ وغَدٍ وهَنٍ، والياءَ من يَدٍ ودَمٍ، والحاءَ من حِرٍ، والهاءَ من فُوهٍ وشَفةٍ وشاةٍ، فلما حذفوا الهاءَ من فُوهٍ بقيت الواو ساكنة، فاستثقلوا وقوفاً عليها فحذفوها، فبقي الاسم فاءً وحدها فوص
الجذور المجاورةالمجاورة: ١٠٥ (الإجمالي: ١٣١)
- طفأ
الآيات المشتركة: ٢ · TFV Tafve(tı ile) kaynayan tencerede taşan köpük demektir
- كفر
الآيات المشتركة: ٧ · Hufre, çukur demektir
- أبي
الآيات المشتركة: ٢ · İbiye sütten kesilen kadın manasındadır
- قلب
الآيات المشتركة: ٤ · Ayak basıldığında toprakta çıkan kalıptır
- كلم
الآيات المشتركة: ٣ · Kelime
- جوف
الآيات المشتركة: ١ · Cevf kovuk demektir
- ضهي
الآيات المشتركة: ١ · Taklit ederler
- تمم
الآيات المشتركة: ٢ · Çiçeklenmiş ağaç demektir
- هود
الآيات المشتركة: ٢ · “Hidayet”in değişik söylenişidir
- رود
الآيات المشتركة: ٣ · “Raid”, bir şeyi çevirmek için kullanılan koldur
- كره
الآيات المشتركة: ٢ · Hoşlanmadı
- ألو
الآيات المشتركة: ١ · Elyu yele demektir
الآيات التي ورد فيها(١٣)
… لَاتَّبَعْنَاكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَانِ يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِمْ مَا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ
Onların ağızları ile
… الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هَادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ …
Onların ağızları ile
كَيْفَ وَإِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوا فِيكُمْ إِلًّا وَلَا ذِمَّةً يُرْضُونَكُمْ بِأَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبَى قُلُوبُهُمْ وَأَكْثَرُهُمْ فَاسِقُونَ
Onların ağızları ile
… اللَّهِ وَقَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ ذَلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْوَاهِهِمْ يُضَاهِئُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ …
Onların ağızları ile
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
Onların ağızları ile
يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
Onların ağızları ile
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | فوه |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | İlletli (ecvef ve nâkıs özellikli / lamelifi düşebilen asıl) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | قول, نطق, لسن, شفه |
| Zıt Kök | صمت |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeyin dışa açılan menfezi, ağız boşluğu, açıklık ve dışarıya ses/söz çıkarma açıklığı |
| Çekirdek Özet 2 | İçsel bir inanç, niyet veya hakikat dayanağı olmaksızın sadece ağızdan dökülen kof söz ve yüzeysel iddia |
| Çekirdek Özet 3 | İçeriksiz ve ispatsız beyanın ontolojik boşluğu; kalple tasdik edilmeyen salt lafzi çıkışın hükümsüzlüğü |
| Kritik Hata Riski | Kur'an'da kökün geçtiği yerleri nötr bir bedensel organ (ağız) tasviri sanıp, bu ifadenin bâtıl iddia ve münafıklık ifşası için kurulan semantik karşıtlığı gözden kaçırmak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| فو | İçe hapsolmuş olanın dışarıya doğru yarılması, bir menfezden boşluğa veya dış âleme açılması; genişlik ve yayılma (فوت, فوج, فور, فوز, فوض, فوق) | ه | Çekirdekteki genel açılma ve yayılma hareketini nefesin, sesin ve sözün dışarıya atıldığı anatomik menfeze ve oradan fırlatılan tekil söze odaklayarak somut bir çıkış deliğine bağlar |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ف | Ağız | Açılma, nefes verme, içte olanı dışarıya bırakma ve sınır hattındaki menfez |
| و | Çengel, çadır kazığı | Dışarıya açılan nefes ile ses arasında kurulan bağ, eklenme ve taşıyıcı hat |
| ه | Kollarını kaldırmış insan | Dikkat çekme, haykırma, nefesin dışarı fırlaması ve sesin görünürlük kazanması |
| فوه | Ağızdan çıkan ses ve soluğun dışarıya salınması | İçerideki havayı veya duyguyu bir menfezden dış ortama bırakan, dışa açılan açıklık ve konuşma eylemi |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Canlının ağız boşluğu, dişlerin dışa fırlak ve ağzın geniş olması; nehrin veya vadinin suyun aktığı ağzı ve menfezi |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken Arap şiirinde geniş ağızlı, yırtıcı veya güçlü canlıların nitelenmesinde geçer; nitekim aslan tasvirinde geniş ağızlı oluşu vurgulamak üzere şu mısra kaydedilmiştir: أَشْدقَ يَفْترُ افْتِرارَ الأَفْوَهِ |
| Erken Arapça kullanım | Bir konuyu açıkça dile getirmek veya bir sözü ağzından çıkarmak anlamında فاهَ بالحديث يَفُوهُ فَوْهاً kalıbıyla; nehir yatağının başladığı ya da döküldüğü yere فُوَّهَةُ النَّهْرِ denilmesiyle yerleşiklik kazanmıştır |
المصدر Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dil ailesinin genelinde ağız organı ve konuşma açıklığı iki veya üç harfli temel bir kök matrisine dayanır. Proto-Semitik *pay- / *p-w- kökü, İbranicede peh (פֶּה), Ugarit dilinde p, Aramice ve Süryanicede pumā (ܦܘܡܐ), Akadcada pû biçiminde belgelenmiştir. Arapçada tekil kullanımda sonundaki lamelif düşerek فم şekline dönüşmüş, ancak cemi formunda (أفواه), nisbet ve fiil türevlerinde (فاه, يفوه) asıl lamelifin ه olduğu korunmuştur. Sami dillerinde bu kök hem fiziksel bir organı hem de bir yüzeyin veya kabın kenarını, giriş açıklığını (nehir ağzı, kuyu ağzı) ve dışa vurulan emri ifade eder. Arapça bu kökün fiziksel menfez genişliğini muhafaza ederken, retorik alanda "kalpten bağımsız kuru laf" kullanımını Kur'ani bağlamda özgün bir semantik kutba dönüştürmüştür.
درجة الثقة Kesin
المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, David Cohen.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | فوه / فم | Tekildeki mim harfi lamelifin yerine bedeldir; kelimenin aslı فوه olup cemisi أفواه, fiili فاه olarak kök harflerini açıkça sergiler | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice peh, Aramice pumā, Akadca pû | Bütün Sami dillerinde ortak anatomik menfez ve konuşma organı çekirdeğidir | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Mısır dili rꜢ ile fonksiyonel denkliği bulunsa da Proto-Afroasyatik düzeyde *p- menfez köküyle irtibatlıdır | Fiziksel açıklık ve soluk borusu girişi anlamında Afro-Asyatik kök katmanına kadar uzanır | Muhtemel |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| فوه | Anlamlı | Ağız, ağız genişliği, menfez | Hedef köktür; ağız organı, nehir başı ve konuşma açıklığı | Kur'an'da geçer |
| فهو | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Arap dilinde müstakil kök yapısı oluşturmaz | Kur'an'da geçmez |
| وفه | Anlamlı | Hizmet etme, gözetme | Kilise ve mabet görevlisi için kullanılan sınırlı bir kullanımdır | Kur'an'da geçmez |
| وهف | Anlamlı | Yaklaşma, hızla yönelme | Bir yere veya yeşilliğe doğru hızla hareket etmeyi anlatır | Kur'an'da geçmez |
| هفو | Anlamlı | Havada süzülme, sürçme | Rüzgârda uçuşma, hafiflik sebebiyle yerinde duramama ve hata yapma | Kur'an'da geçmez |
| هوف | Anlamlı | Sıcak rüzgâr, kuruluk | Sıcak sam yelinin esmesi ve nemi tüketmesi | Kur'an'da geçmez |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| فوه | Merkez | Ağız, salt lafzi çıkış | Sözün içsel tasdikten yoksun, yalnızca dudak ve ağız boşluğundan fırlatıldığını vurgular | Organik ve anatomik menfezi semantik sahtelikle eşleştirir |
| قول | Komşu | Söz söyleme, aktarma | Manası olan veya olmayan her türlü ifadeyi tarafsızca veya genel bağlamda bildirir | Zihinsel arka plan şartı koşmaksızın genel sözel eylemdir |
| نطق | Komşu | Anlamlı ve tutarlı konuşma | Düşüncenin sesli ve düzenli sembollerle dışa vurulmasıdır, akıl ile doğrudan bağlıdır | Hayvanların ve cansızların konuşmasında dahi idrak ve mana vardır |
| لسن | Komşu | Dil, lisan, ifade aleti | Hem et parçası olan organı hem de kurallı iletişim dizgesini bildirir | İletişim aracına ve kavmin ortak diline işaret eder |
| شفه | Komşu | Dudak, kenar | Ağzın dış sınırını ve fısıltı düzeyindeki teması anlatır | Sözün mahrecinin en uç sınırıdır |
| صمت | Zıt | Susma, sessizlik | Ağzın kapanması, konuşma eyleminin tamamen durdurulması | Menfezin ses çıkarmaya kapatılması halidir |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | فوه | Ağız, menfez, kuru laf | İçerikten yoksun biçimde ağızdan çıkan sözü de kapsar | Kesin |
| Latince | Os, oris / Ostium | Ağız / Nehir ağzı, giriş | Fiziksel organı ve coğrafi menfezi karşılar; mecazi lafız boşluğunu tam vermez | Güçlü |
| İngilizce | Mouth / Lip service | Ağız / Boş söz, dilde kalan ikrar | Organı tam karşılar; Kur'ani nüansı ise yalnızca deyimsel yapılar verir | Güçlü |
| Almanca | Mund / Mündung / Lippenbekenntnis | Ağız / Nehir ağzı / Yüzeysel ikrar | Somut açıklığı ve nehir ağzını tam verir, mecazi ikiyüzlülüğü birleşik kelime karşılar | Güçlü |
| Fransızca | Bouche / Embouchure | Ağız / Açıklık, giriş | Anatomik ve coğrafi ağız karşılığı tamdır, itikadi boşluk yan anlamda kalır | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| بِأَفْوَاهِهِمْ / بِأَفْوَاهِكُمْ | İçi boş iddia, hakikatsiz söz | Kalpteki niyetin ağızdaki sözle örtüşmediği, delilsiz iddialar (Âl-i İmrân 3:167, Tevbe 9:8, Ahzâb 33:4) |
| أَفْوَاهِهِمْ | Düşmanlık ve kinin gayriihtiyari taşması | İçte gizlenen öfkenin dışa sızdığı veya susturulamayan hakikat karşısında ağza sarılma (Âl-i İmrân 3:118, İbrâhîm 14:9) |
| بِأَفْوَاهِهِمْ | Allah'ın nurunu söndürme çabası | Hakikati üfürükle, kof propaganda ve temelsiz sözlerle yok etme girişimi (Tevbe 9:32, Saf 61:8) |
| فَاهُ | Fiziksel ağız (organ) | Suya ulaşmak isteyip de menfezine suyu ulaştıramayan çaresiz insanın tasviri (Ra'd 13:14) |
| عَلَىٰ أَفْوَاهِهِمْ | Konuşma yetisinin kilitlenmesi | Kıyamet günü organın mühürlenmesi ve diğer azaların tanıklığı bağlamı (Yâsîn 36:65) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İman-tasdik ilişkisi | İmanın sadece dille ikrardan ibaret olup olamayacağı; münafıkların dilleriyle söyleyip kalpleriyle inanmaması | Salt ağızla yapılan ikrarın imanın mahiyetini oluşturmaya yetmeyeceği |
| Fıkıh | İkrar, talak ve yemin | Ağızdan çıkan sözün kalbi kast ve irade ile bağı; sehven veya zorlama altında ağızdan dökülen lafızların hukuki geçerliliği | İrade beyanının lafızla vücut bulması ancak kastın varlığı şartı |
| Tefsir | Kinaye ve mecaz sanatı | Kur'an'ın bir sözü ağza isnat etmesinin doğrudan yalan ve uydurma anlamına geldiği kuralı | Âyetlerdeki ağız vurgusunun hakikatsizliği bildiren bir yergi kalıbı olması |
| Hadis | Dilin ve ağzın korunması | İki çene arasındakini koruma kefaleti ve konuşurken ölçülü olma ilkesi | Ağzın kontrolsüzce açılmasının getireceği ahlaki yıkım |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İtikad ve amel uyumu | Kof ikrar | Sahteliği ifşa | Kalpte kök salmayan, eyleme dönüşmeyen salt lafzi dindarlık kınanır | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve ispat | Delilsiz iddia | Yanılgıyı ayıklama | Dış dünyada veya akılda karşılığı olmayan kuruntuların elenmesi sağlanır | Güçlü |
| Siyasi | Kamu diplomasisi ve propaganda | Hamaset ve demagoji | Toplumu yanıltma | Gerçek icraat yerine sadece lafla kitleleri yönetmeye çalışan retorik biçimidir | Güçlü |
| İktisadi | Sözleşmeler ve değer üretimi | Karşılıksız vaat | Aldatmayı önleme | Maddi veya hukuki dayanağı olmayan kuru taahhütlerin piyasayı ifsat etmesi | Muhtemel |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Açık sınır koşulu / Çıkış portu (Output port) | Bir sistemin iç dinamiğinden kopuk biçimde dışarıya sadece sinyal veya atık boşaltan menfez hattı | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Boş gösteren (Floating signifier) / Yüzeysel söylem | Göndergesi (referent) bulunmayan, toplumsal pratikle örtüşmeyen ve yalnızca telaffuz edilen simgesel iddia | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca biyolojik bir beslenme ve ses çıkarma organı (ağız) seviyesine indirgeyerek okumak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da neredeyse istisnasız olarak kalpsiz, delilsiz, eylemsiz ve hakikatsiz kuru iddiaların teşhiri için kullanılması |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Münafıkların veya inkârcıların sözlerindeki tehlikenin 'ses' değil, ontolojik bir boşluk ve yalan mekanizması olduğunu kavrayamamak |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın zihin-dil, kalp-ikrar ve iddia-ispat dengesini nasıl kurduğunu gösterir; sözün değerinin ağızdan çıkışında değil, arkasındaki hakikatte olduğunu öğretir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Münafıkların psikolojisini anlatan ayetlerde, evlatlık ve zıhâr gibi cahiliye adetlerinin lafzi kurgularını yıkan hükümlerde ve Hristiyanların teslis iddialarını reddeden pasajlarda belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Bir ifadenin telaffuz edilmiş olmasını onun varlığına veya doğruluğuna delil sayma yanılgısını çürütür; her sözün bir gerçekliğe tekabül etmediğini vazeder. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamCanlının dış dünyaya açılan ağız boşluğu, bir nehrin başlangıç veya dökülme menfezi, dışa taşkın diş yapısı.
- Soyut anlamİçsel bir dayanak, kalp tasdiki ve rasyonel kanıt olmaksızın dış çevreye fırlatılan temelsiz beyan, kuru iddia ve algı üretimi.
- Sistematik karşılıkİman ve bilgi sisteminde semantik boşluk; gerçeklikle bağı kopmuş, sadece biyolojik organdan türeyen sözün hükümsüzlüğü.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde ağızdan dökülen sözler kümesini, ise kalpteki inanç, niyet veya dış âlemdeki olgusal gerçeklik zeminini simgeler. Bu iki kümenin kesişimi boş küme () olduğunda, yani ağızdan çıkan ifadenin arkasında içsel tasdik ve nesnel dayanak bulunmadığında; ortaya çıkan beyanın hakikat değeri ve varlıksal karşılığı () sıfıra eşitlenir. Bu da Kur'an'ın "ağızlarıyla söyledikleri şey" kalıbıyla nitelediği sözlerin ontolojik olarak geçersizliğini matematiksel olarak modeller.