دَاوُدَ
SÎGA- 11 geçiş
- 11 ayet
- kalıp فَعُولَ
- anlam Davut
Notlarım
Geçtiği ayetler(11)
… وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا
DavutNuh’a, ondan sonra gelen peygamberlere, İbrahim’e, İsmail’e, İshak’a, Ya’kub’a ve torunlarına, İsa’ya, Eyyüb’a, Yunus’a, Harun’a ve Süleyman’a vahyettiğimiz gibi, şüphesiz sana da vahyettik. Davud’a da Zebur’u verdik.
لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ
Davutİsrailoğullarından küfredenler; Davud’un ve Meryem oğlu İsa’nın diliyle la’netlenmişlerdi. Bu; isyan etmeleri ve aşırı gitmelerindendi.
… كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِ دَاوُدَ وَسُلَيْمَانَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَى وَهَارُونَ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
DavutVe Biz, ona İshak’ı ve Ya’kub’u ihsan ettik. Her birini hidayete erdirdik. Daha önce de Nuh’u ve onun soyundan Davud’u, Süleyman’ı, Eyyub’u, Yusuf’u, Musa’yı ve Harun’u hidayete erdirdik. İşte böyle mükafaatlandırırız ihsan edenleri.
وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا
DavutRabbın göklerde ve yerde olanları daha iyi bilendir. Andolsun ki; Biz, peygamberlerden bir kısmını bir kısmına üstün kıldık, Davud’a da Zebur’u verdik.
فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ وَكُلًّا آتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ وَكُنَّا فَاعِلِينَ
DavutBiz bu hükmü hemen Süleyman’a belletmiştik. Her birine hüküm ve ilim verdik. Davud ile birlikte tesbih etsinler diye dağları ve kuşları buyruk altına aldık. Bunları yapanlar Bizdik.
وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُدَ وَسُلَيْمَانَ عِلْمًا وَقَالَا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَى كَثِيرٍ مِنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ
DavutAndolsun ki; Biz, Davud’a ve Süleyman’a iıim verdik. İkisi de: Bizi mü’min kullarının çoğundan üstün kılan Allah’a hamdolsun, dediler.
وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُدَ وَقَالَ يَاأَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ
DavutSüleyman da Davud’a varis oldu ve dedi ki: Ey insanlar; bize, kuş dili öğretildi. Ve bize, her şeyden bolca verildi. Doğrusu bu; apaçık bir lutuftur.
وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُدَ مِنَّا فَضْلًا يَاجِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَالطَّيْرَ وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ
DavutAndolsun ki; Davud’a, katımızdan lutuf ihsan ettik. Ey dağlar; onunla birlikte siz de tesbih edin ve kuşlar da. Ona demiri yumuşak kıldık.
يَعْمَلُونَ لَهُ مَا يَشَاءُ مِنْ مَحَارِيبَ وَتَمَاثِيلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُورٍ رَاسِيَاتٍ اعْمَلُوا آلَ دَاوُدَ شُكْرًا وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ
DavutOnlar; kalelerden, heykellerden, büyük havuzlara benzer çanaklardan ve taşınması güç kazanlardan ne dilerse kendisine yaparlardı. Ey Davud hanedanı; şükrederek çalışın. Kullarımdan pek azı şükredicidir.
اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُدَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ
DavutOnların söylediklerine sabret... Ve güçlü kulunuz Davud’u hatırla. Muhakkak ki o, hep Allah’a yönelirdi.
إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَى سَوَاءِ الصِّرَاطِ
DavutDavud’un yanına girmişlerdi de o, kendilerinden ürkmüştü. Demişlerdi ki: Korkma, iki davacı; birimiz birimizin hakkına tecavüz etti. Sen, aramızda hak ile hüküm ver. Ve ondan ayrılma. Bizi, doğru yolun ortasına ilet.
Sîga mücavirleri(80)
- وَسُلَيْمَانَ(سليمان)5
- وَالطَّيْرَ(طير)3
- وَأَيُّوبَ(أيوب)2
- الْفَضْلُ(فضل)4
- آتَيْنَا(أتي)6
- زَبُورًا(زبر)2
- وَيَعْقُوبَ(يعقوب)2
- أَوَّابٌ(أوب)2
- إِسْحَاقَ(سحق)2
- وَهَارُونَ(هارون)2
- وَجِفَانٍ(جفن)1
- فَفَهَّمْنَاهَا(فهم)1
- وَعِيسَى(عيسى)2
- الْجِبَالَ(جبل)2
- نُوحٍ(نوح)2
- تُشْطِطْ(شطط)1
- وَيُونُسَ(يونس)1
- وَالْأَسْبَاطِ(سبط)1
- وَأَلَنَّا(لين)1
- فَفَزِعَ(فزع)1
- عَبْدَنَا(عبد)3
- بَعْضٍ(بعض)2
- مَحَارِيبَ(حرب)1
- مَنْطِقَ(نطق)1
- وَإِسْمَاعِيلَ(إسماعيل)1
- كَالْجَوَابِ(جبي)1
- رَاسِيَاتٍ(رسو)1
- خَصْمَانِ(خصم)1
- النَّبِيِّينَ(نبأ)2
- الْحَدِيدَ(حدد)1
- مَعَ(مع)2
- وَوَهَبْنَا(وهب)1
- لِسَانِ(لسن)1
- أَعْلَمُ(علم)4
- وَيُوسُفَ(يوسف)1
- حُكْمًا(حكم)2
- مَرْيَمَ(مريم)1
- عَصَوْا(عصي)1
- وَوَرِثَ(ورث)1
- وَسَخَّرْنَا(سخر)1
- ذُرِّيَّتِهِ(ذرر)1
- لُعِنَ(لعن)1
- الصِّرَاطِ(صرط)1
- إِسْرَائِيلَ(سري)1
- هَدَيْنَا(هدي)2
- إِبْرَاهِيمَ(إبراهيم)1
- الْحَمْدُ(حمد)1
- الشَّكُورُ(شكر)1
- أَوْحَيْنَا(وحي)1
- وَقَلِيلٌ(قلل)1