سفع

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: س-ف-ع1 sîga, 2 mücavir kök, 1 ayet, 1 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.سفعنصولَنَسْفَعًانهي

KökSîga 1Ayet 1Sure 1Mücavir 2

▶ Ağı aç (3B)

سفع

س - ف - ع

KÖK
  • 1 geçiş
  • 1 ayet
  • 1 sîga
  • 12 sözlük

Kur'an'daki karşılığı: Kesinlikle yakalayacağız

Notlarım

Sözlükler(12)

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.345 harf
باب العين و السين والفاء معهما ع س ف- ع ف س- س ع ف- س ف ع-مستعملات ف ع س- ف س ع مهملان. عسف: العَسْفُ: السّيُر على غير هُدى، وركوب الأمر من غير تدبير، وركوب مفازة بغير قصد، ومنه التعسف. قال: قد أَعْسِفُ النّازحَ المجهولَ مَعْسِفُهُ في ظلّ أخضر يدعو هامَهُ البومُ والعسيف: الأجير. قال: كالعسيف المربوع شل جمالا ماله دون منزلٍ من بـيات وعَسَفَ البعيرُ يَعْسِفُ عَسْفا وعُسوفا إذا كان في حشرجة
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR738 harf
سَفَعْتُ بناصيته، أي أخذتُ. قال الشاعر: قومٌ إذا فَزِعوا الصَريخَ رَأَيْتَهُمْ من بين مُلْجِمِ مُهْرِهِ أو سافِعِ ومنه قوله تعالى: "لَنَسْفَعاً بالناصِيَةِ". ويقال: به سَفْعَةٌ من الشَيطان، أي مَسٌّ، كأنَّه أخذ بناصيته. وسَفَعَتْهُ النارُ والسمومُ، إذا لفحته لفحاً يسيراً فغيَّرتْ لونَ البشرة. والسَوافِعُ: لوافحُ السَمومِ. والسُفْعةُ بالضم: سَوادٌ مُشْربٌ حُمرةً. والرجلُ أَسْفَعُ ومنه قيل
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR8.340 harf
باب العين والسين مع الفاء عسف ، عفس ، سعف ، سفع ، فعس : مستعملات . عسف : رُوِي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه بعث سَرِيَّة فَنَهى عن قتل العُسَفاء والوُصَفاء . وفي حديث أبي هريرة أن رجلاً جاء إلى النبي ( صلى الله عليه وسلم ) فقال : إن ابني كان عَسيفاً على رجل كان معه ، وإنه زنى بامرأته . قال أبو عبيد : قال أبو عمرو وغيره : العُسَفاء : الأُجراء ، والواحد عَسِيف . وقوله : إن ابني كان عَسِيفاً
Maddenin bağlantısı

باب العين والسين مع الفاء عسف ، عفس ، سعف ، سفع ، فعس : مستعملات . عسف : رُوِي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه بعث سَرِيَّة فَنَهى عن قتل العُسَفاء والوُصَفاء . وفي حديث أبي هريرة أن رجلاً جاء إلى النبي ( صلى الله عليه وسلم ) فقال : إن ابني كان عَسيفاً على رجل كان معه ، وإنه زنى بامرأته . قال أبو عبيد : قال أبو عمرو وغيره : العُسَفاء : الأُجراء ، والواحد عَسِيف . وقوله : إن ابني كان عَسِيفاً على هذا أي كان أجيراً . وقال ابن السكيت في العَسِيف مثلَه . وقال غيرهم : العَسْف : ركوب الأمر بغير رَوِيَّة وركوبُ الفلاة وقطعها على غير توخّي صَوْب ولا طريق مسلوك . يقال : اعتسف الطريق اعتسافاً إذا قطعه دون صَوْب توخّاه فأصابه . وقال شمر : العَسْف : السَّيْر على غير عَلَم ولا أثَر . ومنه قيل : رجل عَسُوف إذا لم يَقْصِد قَصْد الحقّ . وعَسَف المفازة : قطعها بلا هداية ولا قصد . وتعسَّف فلان فلاناً إذا ركبه بالظلم ولم يُنْصِفه . ورجل عَسُوف إذا كان ظلوماً . أبو عبيد عن الأصمعي قال : إذا أشرف البعير على الموت من الغُدّة قيل : عَسَف يَعسِف ، هو بعير عاسف وناقة عاسف بغير هاء . والعَسْف : أن يتنفّس حتى تَقْمُصَ حَنْجرته أي تنتفخ . وقال ابن الأعرابي : أعسَف الرجل إذا أخذ بعيرَه العَسْفُ وهو نَفَس الموت . قال : وأعسف الرجل إذا لزِم الشرب في العَسْف وهو القَدَح الكبير . وأعسف إذا أخذ غلامه بعمل شديد ، وأعسف إذا سار بالليل خبط عشواء . وأما قول أبي وَجْزة السعديّ : واستيقَنَت أن الصليفَ منعَسفْ هو من عسف الحنجرة إذا قمصت للموت . وعُسفان : مَنْهَلَة من مناهل الطريق بين الجُحْفة ومَكّة . عفس : أبو عبيد : عفست الرجل عَفْساً : إذا سجنته . وقال الرياشي فيما أفادني المنذري له : العَفْس : الكَدّ والإتعاب . وقال شمر : العَفْس الإذالة والاستعمال . وقال العجّاج : كأنه من طول جَذْع العَفْس يُنحَت من أقطاره بفأس وقال الليث : العَفْس : شدّة سَوْق الإبل . وأنشد : يَعفِسها السوَّاقُ كل مَعْفَس قال : الإنسان يَعفِسُ المرأةَ برجله إذا ضربها على عَجِيزتها يعافسها وتعافسه . وقال غيره : المعافسة : الممارسة : فلان يعافس الأمور أي يمارسها ويعالجها . والعِفَاس : العِلاج . والعِفَاس : اسم ناقة ذكرها الراعي في شعره فقال : بمَحْنِية أشلى العِفَاس وبَرْوعا وقال ابن الأعرابي : العِفَاس والمعافسة : المعالجة . وأخبرني المنذريّ عن ثعلب عن ابن الأعرابي : يقال : عَفَسته وعكسته وعَتْرسته إذا جذبته إلى الأرض فضغطته إلى الأرض ضغطاً شديداً . قال : وقيل لأعرابيّ : إنك لا تحسن أكل الرأس ، فقال : أما والله إني لأعفس أذنيه ، وأفكّ لَحْييه وأسْحَى خدَّيه وأرمي بالمخّ إلى من هو أحوج مني إليه . قلت : أجاز ابن الأعرابي الصاد والسين في هذا الحرف . العِيَفْس : الغليظ . قال حُمَيد الأرقط : وصار ترجيم الظنون الحَدْس وتَيَهان التائه العِيَفْس وثوب معفَّس : صبور على البِذْلة ، ومعفوس : خَلَق . وقال رؤبة : بَدَّل ثوبَ الجِدَّة الملبوسا والحُسْن منه خَلَقاً معفوسا والمَعْفِس : المفصِل . وقال الحميريّ : فلم يبق إلا مَعْفِس وعِجَانها وشُنْتُرَة منها وإحدى الذوائب سفع : قال الله جل وعز : ( ء (ِيَنتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ) ( العلق : 15 ، 16 ) قال الفراء : ناصيته : مقدّم رأسه أي لَنَهصِرنَّها ولنأخذنَّ بها أي لنُقْمِئنَّه ولَنذِلَّنه . ويقال : لنأخذَنَّ بالناصية إلى النار كما قال : ( بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِى ) ( الرحمن : 41 ) قال : ويقال : معنى ) لنسفعا : لنسوّدنْ وجهه ، فكفت الناصية لأنها في مقدَّم الوجه قلت : أما من قال : لنسفعاً بالناصية أي لنأخذنه بها إلى النار فحجَّته قوله : قوم إذا فَزِعُوا الصريخ رأيتهم من بين ملجم مُهره أو سافع أراد : وآخذٍ بناصيته . ومن قال : لنسفعاً أي لنسوّدَنْ وجهه فمعناه : لنسِمَنّ موضع الناصية بالسواد ، اكتفَى بها من سائر الوجه لأنها في مقدم الوجه . والحُجَّة له قوله : وكنتُ إذا نَفْسُ الغَوِيّ نزتَ به سفعت على العِرنين منه بمِيسم أراد : وسمته على عِرْنينه ، وهو مثل قوله : ( الاَوَّلِينَ سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ ) ( القلم : 16 ) . وفي الحديث أن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أُتي بصبيّ فرأى به سَفْعة من الشيطان فقال : ( اسْتَرْقُوا له ) . قوله : سَفْعة أي ضربة منه ، يقال : سفعته أي لطمته ، والمسافعة : المضاربة . ومنه قوله الأعشى : يسافع وَرْقاء جُونّية ليدركها في حمام تُكَنْ أي يضارب . وروى أبو العباس عن عمرو عن أبيه قال : السُّفْعة والشُّفعة بالسين والشين : الجنون ، ورجل مسفوع ومشفوع أي مجنون . ورَوَى أبو عبيد عن الأمويّ أنه قال : المسفوعة من النساء : التي أصابتها سَفْعة وهي العين . ففي الحديث على هذا التفسير أنه رأى بالصبيّ عَيْناً أصابته من الشيطان فأمر النبي ( صلى الله عليه وسلم ) بالاسترقاء له . وأحسبه أراد أن يُقرأ عليه المعوِّذتان ويُنفَث فيه . فهذه ثلاثة أوجه في قوله : رأى به سَفْعة . وأحسنها ما قاله الأمويّ ، والله أعلم . وفي حديث آخر : ( أنا وسفعاء الخدَّين الحانيةُ على ولدها يوم القيامة كهاتين ) وضمّ إصبعيه ، أراد بسفعاء الخدّين امرأة سوداء عاطفة على ولدها . وأراد بالسواد أنها ليست بكريمة ولا شريفة . وإذا قالت العرب : امرأة بيضاء فهي الشريفة الكريمة . وقال أبو حاتم : قال الأصمعيّ : الأسفع : الثور الوحشيّ الذي في خدّيه سواد يقرب إلى الحمرة قليلاً . قال : ويقال للأسفع : مُسَفَّع . وقال غيره : يقال للحمامة المطوَّقة : سفعاء لسواد عِلاَطها في عنقها . ومنه قوله : من الوُرق سفعاء العِلاَطين باكرت فروعَ أشَاءٍ مطلع الشمس أسحما وقال الآخر يصف ثوراً وحشياً شبَّه ناقته في السرعة به : كأنها أسفع ذو حِدَّة يمسُده البقلُ وليل سَدِي كأنما ينظر من برقع من تحت رَوْق سَلِب مِذْوَد شبَّه السُّفْعة في وجه الثور ببرقع أسود ولا تكون السفعة إلا سواداً مشرباً وُرْقة . ومنه قول ذي الرمَّة : أو دِمْنة نسفت عنها الصَّبَا سُفَعا كما تُنَشَّر بعد الطِيَّة الكُتُب أراد : سواد الدِمَن أن الريح هبَّت به فنسفته وألبسته بياضَ الرمل ، وهو قوله : بجانب الرزق أغشته معارفها ويقال للأثافي التي أوقد بينها النار : سُفْع ؛ لأن النار سوَّدت صفاحها التي تلي النار . وقال زهير : أثافيَّ سُفْعاً في معرَّس مِرْجل وأمَّا قول الطرمَّاح : كما بَلَّ مَتْنَيْ طُفْية نَضْحُ عائط يُزيِّنها كِنٌّ لها وسُفُوعُ فإنه أراد بالعائط : جارية لم تحمل ، وسُفُوعها : ثيابها ؛ يقال : استفعت المرأة ثيابها إذا لبِستها . وأكثر ما يقال ذلك في الثياب المصبوغة . ويقال : سفعته النار تسفَعه سَفْعاً إذا لَفَحته لَفْحاً يسيراً فسوَّدت بَشَرته ، وسفعته السَّمُوم إذا لوَّحت بَشَرة الوجه . والسوافع : لوافح السَّموم . سعف : أبو العباس عن ابن الأعرابي : السُّعُوف : جِهاز العَروس ، والعُسُوف : الأقداح الكبار وأخبرني المنذريّ عن الخرَّاز عن ابن الأعرابي أنه قال : كل شيء جاد وبَلَغ من عِلْق أو مملوك أو دار ملكْتها فهو سَعَف . يقال للغلام : هذا سَعَف سَوْءٍ . وقال ابن الأعرابي : والسُّعُوف : طبائع الناس من الكَرَم وغيره يقال : هو طيّب السُّعُوف أي الطبائع ، لا واحد لها . وفلان مسعوف بحاجته أي مُسْعَف . قال الغنويِّ : فلا أنا مسعوف بما أنا طالب والسُّعَاف : شُقَاق في أسفل الظُّفُر . وتسعف أطراف أصابعه أي تشقّقت وقال أبو عمرو : يقال للضرائب : سُعُوف . قال : ولم أسمع لها بواحد من لفظها . قال : والسَّعَف محرّك : جِهاز العروس . الحرَّاني عن ابن السكيت : السَّعَف : داء في أفواه الإبل كالجَرَب ، بعير أسعف ، والسَّعَف : وَرَق جَرِيد النخل الذي يسَفَّ منه الزُبْلان والجِلال والمراوح وما أشبهها . ويجوز السعف . والواحدة سَعَفة . وقال الليث : أكثر ما يقال له السَّعَف إذا يبس ، وإذا كانت رَطْبة فهي الشَّطْبة . قلت : ويقال للجَرِيد نفسه سَعَف أيضاً ، وواحدة الجريد جَرِيدة . وتجمع السَّعَفة سَعَفاً وسَعَفات . الحرَّاني عن ابن السكيت : يقال : في رأسه سَعْفة ساكنة العين وهو داء يأخذ الرأس . وقال أبو حاتم : السَعْفة يقال لها : داء الثعلب ، تورِث القَرَع ، والثعالب يصيبها هذا الداء ، فلذلك نُسب إليها . أبو عبيد عن الكسائي : سَعُفت يدُه وسَعِفت وهو التشعّث حول الأظفار والشُّقَاق . قال : وقال أبو زيد : ناقة سَعْفاء وقد سَعِفت سَعَفاً ، وهو داءٌ يتمعَّط منه خُرطومها ويسقط منه شعر العين قال : وهو في النوق خاصَّة دون الذكور . قال : ومثله في الغنم الغَرَب . وقال أبو عبيدة في كتاب ( الخيل ) : من شيات نواصي الخيل ناصية سعفاء وفرس أسعف إذا شابت ناصيته . قال : وذلك ما دام فيها لون مخالف البياض . فإذا خلصت بياضاً كلها فهي صبغاء . وقال ابن شميل : التسعيف في المِسْك : أن يروِّح بأفاويه الطيب ويُخلط بالأدهان الطيّبة . يقال : سعِّف لي دُهْني . ويقال : أسعفتْ داره إسعافاً إذا دَنَت : وكل شيء دنا فقد أسعف . ومنه قول الراعي : وكائنْ ترى من مُسْعِف بمنيَّة ومكان مساعِف ومنزل مساعف أي قريب . وقال الليث : الإسعاف قضاء الحاجة . والمساعفة : المواتاة على الأمر في حسن مصافاة ومعاونة . وأنشد : إذ الناس ناس والزمانُ بِغِرَّة وإذ أُمُّ عمَّار صديق مساعِفُ فعس : أهمل الليث هذا الحرف . وأخبرني المنذري عن أبي العباس أن ابن الأعرابي أنشده : بالموت ما عَيَّرتِ يا لَمِيس قد يَهْلِك الأرقم والفاعوس والأسد المذرَّع النَّهوسُ والبَطَل المستلئم الجَئُوس واللَّعْلع المهتَبِل العَسوس والفِيل لا يبقى ولا الهِرميس قال : الجئوس : القتَّال . والفاعوس الأفعى . والمذرَّع : على ذراعه دم فرائسه . وقال ابن الأعرابي : يقال للداهية من الرجال : فاعوس ، قال : والهِرْمس : الكَرْكَدَنّ واللعلع : الذئب . والفاعوسة : فرج المرأة لأنها تتفاعس أي تنفرج . قال حُمَيد الأرقط يصف الكمرة : كأنما ذُرَّ عليها الخَرْدَل تبيت فاعوستها تَأكَّلُ والفاعوس : الكمرة ، والفُعُس : الحيَّات . والفاعوس : الوَعِل والكَرَّاز والفَدْم والمُلاعِب .

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR7.788 harf
(باب السين والفاء وما يثلثهما) (سفق) السين والفاء والقاف أصَيلٌ يدلُّ على خلاف السخافة. فالسَّفيق لغة في الصفيق، وهو خلاف السخيف. ومنه سَفَقْتُ الباب فانْسَفَقَ، إذا أغلقته. وهو يرجع إلى ذاك القياس. ومنه رجل سَفيق الوجه، إذا كان قليل الحياء. ومن الباب: سفَقْت وجهَه، لطمتَه. (سفك) السين والفاء والكاف كلمة واحدة. يقال سَفَكَ دمَه يسفِكه سفْكاً ، إذا أساله، وكذلك الدّمع. (سفل) السين والفاء واللام
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR254 harf
- السفع: الأخذ بسفعة الفرس، أي: سواد ناصيته، قال الله تعالى: ﴿لنسفعا بالناصية﴾ [العلق/15]، وباعتبار السواد قيل للأثافي: سفع، وبه سفعة غضب، اعتبارا بما يعلو من اللون الدخاني وجه من اشتد به الغضب، وقيل للصقر: أسفع، لما به من لمع السواد، وامرأة سفعاء اللون.
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR1.009 harf
س ف ع بهـا سُفْعَةُ سَوادٍ، وأثَافٍ سُفْعٌ‏.‏ وكل صقر أسفع وكل ثور وحشيّ أسفع‏.‏ وحمامة سفعاء‏:‏ في عنقها سفعة‏.‏ قال‏:‏ من الورق سفعاء العلاطين باكرت فروع أشاء مطلع الشمس أسحما وسفعته النار‏:‏ لفحته‏.‏ وتسفع بالنار‏:‏ اصطفى‏.‏ قال‏:‏ يا أيها القين ألا تسفع إن الدخان بالسراة ينفع لأنها بلاد برد‏.‏ وسفع بناصية الفرس ليلجمه أو يركبه‏.‏ قال‏:‏ قوم إذا نقع الصريخ رأيتهم مـن بيـن ملجـم مهـره
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR5.458 harf
السُّفْعةُ والسَّفَعُ: السَّوادُ والشُّحُوبُ، وقيل: نَوْع من السَّواد ليس بالكثير، وقيل: السواد مع لون آخر، وقيل: السواد المُشْرَبُ حُمْرة، الذكر أَسْفَعُ والأُنثى سَفْعاءُ؛ ومنه قيل للأَثافي سُفْعٌ، وهي التي أُوقِدَ بينها النار فسَوَّدَت صِفاحَها التي تلي النار؛ قال زهير: أَثافيَّ سُفْعاً في مُعَرَّسِ مِرْجَل وفي الحديث: أَنا وسَفْعاءُ الخدَّيْنِ الحانِيةُ على ولدها يومَ القيامة كَهاتَيْنِ،
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR152 harf
* س ف ع * * سَفَعَ * بناصيته أي أخذ ومنه قوله تعالى ﴿لنسفعا بالناصية﴾ و * سَفَعَتْهُ * النار والسموم إذا لفحته لفحا يسيرا فغيرت لون البشرة وبابهما قطع
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR7.318 harf
سفع الطائر ضريبته، كمنع: لطمها بجناحيه، وفي بعض نسخ الصحاح: بجناحه. سفع فلان فلانا وجه بيده سفعا: لطمه، وسفعه بالعصا: ضربه. ويقال: سفع عنقه: ضربها بكفه مبسوطة، وهو مذكور في حرف الصاد. سفع الشيء سفعا: أعلمه، أي جعل عليه علامة ووسمه، يريد أثرا من النار، وفي الحديث: ليصيبن أقواما سفع من النار أي علامة تغير ألوانهم، وال الشاعر: وكنت إذا نفس الغوي نزت به سفعت على
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR9.618 harf
سَفَعَتْهُ السَّمُومُ 1 سَفَعَتْهُ السَّمُومُ ذ , (S,) or سَفَعَ السَّمُومُ وَجْهَهُ, (K,) and النَّارُ, (S,) and الشَّمْسُ, (TA,) aor. سَفَعَ , (K,) inf. n. سَفْعٌ, (TK,) The hot wind, (S, K,) and the fire, (S,) and the sun, (TA,) smote, or burned, (S, K,) him, (S,) or his face, (K,) slightly, (S, K,) so that it altered the colour of the external skin, (S,) and, as some add, blackened it; (TA;)
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR590 harf
سَفَعَ سَفَعَ A ( n. ac. سَفْع 1 ), a. Slapped, smacked, buffeted; beat, struck, smote. b. [ Bi ], Seized, grasped. سَفَّعَ سَفَّعَ II , a. see I (a) . سَاْفَعَ سَاْفَعَ III , a. see I (a) . تَسَفَّعَ تَسَفَّعَ V a. [ Bi ], Warmed himself at ( the fire ). b. [ Bi ], Was burned, scorched by. سَفْع سَفْع 1 , ( pl. سُفُوْع 27 ), a. Garment. سُفْعَة سُفْعَة 3t , ( pl. سُفَع 9 ), a.
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok20.230 harf
سفع سَفَعَ - يَسْفَعُ سَفَعَ - يَسْفَعُ + كائن أو شيء + كائناً + بـِشيء: يصفعه ويلطمه: يضربه على خده أو وجه أو قفاه أو ناصيته بالكف ﴿كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعَاً بِالنَّاصِيَةِ﴾: وهي تقرأ: لـَنـَسْفــَعـَنْ بالناصية: لنـَضْربنَّ بناصيته بالكف وقد يكون المعنى يغير لون البشرة إلى الأسود أو الأسمر بسبب التعرض إلى الشمس أو الحرارة وهي
Tamamını oku

Sîgalar(1)

Mücavir kökler2 mücavir (5 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. نصو

    1 ortak ayet · Onun perçemini

  2. نهي

    1 ortak ayet · Nihayet, son demektir

Geçtiği ayetler(1)

  1. كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ

    Kesinlikle yakalayacağızAma bundan vazgeçmezse; andolsun ki; onu alnından tutup sürükleriz.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökسفع
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerأخذ, قبض, جرر, جذب
Zıt Kökترك
Çekirdek Özet 1Bir şeyi şiddetle, aniden ve alçaltıcı biçimde el ile yakalayıp çekmek; ateşin veya sam yelinin deriyi kavurup rengini karartması
Çekirdek Özet 2Haddi aşan ve kibirlenen zorbanın perçeminden yakalanarak aşağılayıcı bir sürüklenişle cezalandırılması
Çekirdek Özet 3Gurur ve kibrin kaynağı olan tepe noktanın (alın/perçem) mutlak bir ilahi kudretle zillet içinde denetime alınıp boyun eğdirilmesi
Kritik Hata RiskiKökün yalnızca alelade bir «tutmak» veya «yakalamak» fiili sanılması; eylemin içerdiği şiddetli yakalama, alçaltıcı çekiş ve ardında bıraktığı karartıcı iz (leke/damga) boyutunun gözden kaçırılması

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
سفAşağıya yönelme, alçalma, incelme, yüzeyden sıyırma veya dökülme hareketi (karşılaştırınız: سفل alçalmak, سفك dökmek/akıtmak, سفح dökmek/dağ eteği, سفر açığa çıkarmak/sıyırmak, سفه hafiflik ve akıl düşüklüğü).عBoğaz harfi olan ayn harfinin eklenmesiyle eylem, somut bir nesneyi elle şiddetle yakalayarak aşağı doğru çekip sürükleme ve yakıcı bir temasla yüzeyi karartıp iz bırakma şeklinde güçlü, ani ve görünür bir baskıya dönüşmüştür.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
سDiken, destekBatma, tutunma, takılma ve ansızın kavrama etkisi.
فAğızDışa açılma, soluk, nefes, yüzey ve kenar noktası.
عGözGörme, açığa çıkma, doğrudan odaklanma ve belirgin kaynak.
سفعDiken gibi saplanıp kavrayan bir gücün yüzeydeki en görünür ve açık noktaya odaklanarak şiddetle yapışması ve iz bırakmasıAçığa çıkmış, görünen bir uzva (alın/perçem) aniden saplanır gibi yapışıp onu aşağıya doğru çekerek boyun eğdirme ve kavurucu bir tesirle rengini değiştirme hareketi.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir atlının ya da devenin yelesinden/perçeminden el ile sıkıca ve sertçe yakalamak; ocağın ateşten kararmış üç ayağı (el-esâfî); sam yelinin veya ateşin yüze çarpıp rengini karartması (es-suf‘a).
Cahiliye şiiri kullanımıZüheyr b. Ebî Sülmâ muallakasında terk edilmiş yurdun ocak taşlarını ateşin kararttığı rengi niteleyerek şöyle anar: أَثَافِيَّ سُفْعاً فِي مُعَرَّسِ مِرْجَلِ
Erken Arapça kullanımİbnü’l-A‘râbî ve el-Halîl aktarımında geçen bir kullanımda, atı dizginlemek veya binmek üzere perçeminden yakalayan kimse için şöyle denir: مِنْ بَيْنِ مُلْجِمِ مُهْرِهِ أَوْ سَافِعِ

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Dīwānu Zuhayr.

Sami etimolojik katman

Sami dilleri ailesinde سفع kökü, özellikle Orta Sami ve Arapça sahasında iki ana hat üzerinden varlığını hissettirir: İlki yüksek sıcaklık, ateş veya güneş tesiriyle derinin ya da yüzeyin renginin kararması, kızıl-esmer bir leke bağlaması; ikincisi ise el ile ani, sert ve zapt edici bir yakalamayla çekip sürüklemektir. İbranice ve Aramice gibi Kuzeybatı Sami dillerinde kök doğrudan üçlü biçimiyle zengin bir kullanım sergilemez; ancak fırtına, kasırga veya şiddetli rüzgârın alıp götürmesi, kavurması anlamındaki köklerle fonetik ve anlamsal yakınlıklar kurulabilmektedir (karşılaştırınız: İbranice סער kökünde sert esiş ve sarsma, veya שוף kökünde ezme/çarpma). Arapçada bu kök özelleşerek özellikle saçın/alnın ön kısmından (nâsiye) tutularak bir canlının iradesini kırma eylemine ve ateşin bıraktığı koyu renkli ize has kılınmıştır.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönÇekme/yakalama ve kararma/lekelenme çiftiİki temel anlama dayanır: Şiddetle el ile yakalamak ve hafif kırmızılıkla karışık siyahlık (leke/yanık). İki anlam cezalandırma bağlamında birleşir; yüzünden yakalanıp ateşe sürüklenen kimsenin hem izzetinin kırılması hem de alnının kararması.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiFonetik ve anlamsal örtüşmelerŞiddetli sarsıntı, rüzgâr çarpması veya kavurucu sıcaklık yoluyla temas kurma kökleriyle yakınlık.Muhtemel
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıAfro-Asyatik çerçevenin dışındaki dil aileleriyle doğrudan doğrulanmış soydaşlık bağı tespit edilmemiştir.Veri bulunamadı

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
سفعAnlamlıPerçemden şiddetle yakalamak; ateşin karartmasıHedef köktür; çekip zapt etme ve karartıcı iz bırakma.Kur'an'da geçer
سعفAnlamlıHurma dalı, yardımcı olmak, hacet gidermekHurmanın kuru dalı, yaprağı veya bir işin görülmesine el uzatmak.Kur'an'da geçmez
فسعKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde (Kitābü'l-ʿAyn) mühmel kabul edilmiştir.Kur'an'da geçmez
فعسAnlamlıEzmek, çiğnemek, bastırmakBir şeyi ayaklar altında çiğneyip bastırarak helak etmek.Kur'an'da geçmez
عسفAnlamlıYoldan sapmak, zulmetmek, körü körüne gitmekKılavuzsuz olarak çöle dalmak; haksızlık ve baskı uygulamak.Kur'an'da geçmez
عفسAnlamlıYere vurup çiğnemek, hapsetmek, yoğurmakBirini yakalayıp yere çalmak ve debelenmesine fırsat vermemek.Kur'an'da geçmez

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
سفعMerkezAlçaltıcı biçimde yakalayıp çekmekPerçemden kavrayıp aşağılayarak zapt etmek ve damgalamak.Şiddet, aşağılama ve iz bırakma öğelerini birlikte taşır.
أخذKomşuGenel yakalama ve almaNötr ve genel bir tutma veya cezalandırmadır; mutlaka perçemden veya aşağılayarak olmak zorunda değildir.Kapsamı en geniş temel fiildir.
قبضKomşuAvuç içine alarak tutmakBir nesneyi bütünüyle avucun veya hâkimiyetin içine alarak sıkmaktır.Mülkiyet veya kontrol vurgusu öndedir.
جررKomşuYerde çekip sürüklemekYakalanan bir varlığı bırakmadan peşi sıra zemin üzerinde çekmektir.Eylemin devamlı çekiş boyutunu öne çıkarır.
جذبKomşuKendine doğru hızla çekmekBir şeyi bir yönden koparıp kendine doğru sertçe hamleyle çekmektir.Hız ve yön değiştirme nüansı içerir.
تركZıtBırakmak, terk etmek, serbest kılmakYakalamayıp salıvermek, kendi haline bırakmak, müdahale etmemek.Müdahalesizlik ve serbestiyet durumudur.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaسفعPerçemden tutup şiddetle çekmek; karartmakBir varlığın en onurlu uzvundan zapt edilerek zilletle sürüklenmesi eylemi.Kesin
Latincecorripere, prehendereHızla ve sertçe yakalamak, zapt etmekLatince corripere aniden ve şiddetle kavramayı verir; ancak perçem ve yüzü karartma nüansını taşımaz.Güçlü
İngilizceto seize by the forelock, to drag violentlyPerçeminden yakalamak, şiddetle sürüklemekİngilizcede tek bir kelime eylemin hem başın önünden tutulmasını hem de aşağılayıcı çekişi karşılamadığından deyimsel aktarılır.Güçlü
Almancabeim Schopf packen, reißenPerçeminden yakalamak, çekip koparmakSaçın/alnın önünden aniden yakalama fiilini karşılar; fakat lekeleme/karartma anlamı dışarıda kalır.Güçlü
Fransızcasaisir par le toupet, traînerPerçeminden tutmak, sürüklemekZorla ve aşağılayarak yakalamayı ifade eder; yangının bıraktığı iz boyutu eksik kalır.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Lane's Lexicon.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِPerçemden tutup ateşe sürüklemek, aşağılamak ve alnına ceza damgası vurmakKibirle namaz kılan kulun önüne geçen, gerçeği yalanlayıp sırt dönen tiranın (Ebû Cehil prototipi) ilahi kudret karşısındaki acizliğini bildiren tehdit bağlamı (Alak 96:15).

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
Kelamİlahi ceza, cebr ve kahr sıfatlarıKulun iradesiyle böbürlendiği ve kendini müstağni gördüğü anda ilahi iradenin onu mutlak bir cebir ve zilletle yakalaması; nâsiye (alın/beyin) iradenin merkezi olarak cebir-ihtiyar tartışmalarında simgesel bir yer tutar.Kudret ve kahrın tecellisi; kibrin zillet ile kırılması.
FıkıhHaddi aşan suçlunun yakalanmasıSuçlunun (bâğî veya zâlim) otorite tarafından cebren yakalanıp adalete teslim edilmesi veya zapturapt altına alınması tasvirlerinde deyimsel atıf.Zor kullanarak boyun eğdirme ve tevkif etme.
Tefsirالعلق Suresi 15. ayetin tefsiriAyetteki nûn-ı hafîfe ile tekit edilmiş ifadenin; perçemden tutup ateşe sürüklemek mi, yüzünü cehennem ateşiyle karartmak mı, yoksa alnına zillet damgası vurmak mı olduğu yönündeki dilsel ihtilaflar.Eylemin fiziki sürükleme, manevi aşağılama ve ateş lekesi anlamlarının mezcedilmesi.
HadisYetim annesi ve rüya rivayetleriHadislerde geçen «sevfâü'l-haddeyn» (iki yanağı kararmış, solmuş kadın) ifadesinde; kocasından sonra yetimlerine bakmak için süsü terk edip ten rengi değişen fedakâr anne tasviri.Fedakârlık, çile veya ateş/keder sebebiyle yüzde beliren solgunluk ve kararma.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniKibir ve ubudiyet dengesiKahr ile boyun eğdirilmeİnsanın kendini tanrılaştırma temayülünün (istiğnâ) kökünden kırılmasıAlın, secdenin yani ubudiyetin organıdır; secde etmeyen alın perçeminden yakalanarak zelil edilir.Kesin
İlmiNöro-bilişsel merkez ve iradeKarar mekanizmasının kilitlenmesiHatalı yönelimin fiziksel/bilişsel kaynağının denetim altına alınmasıKarar alma ve yanıltıcı kibrin merkezi olan prefrontal korteksin (alın bölgesi) ilahi kudret tarafından zapt edilmesi.Güçlü
SiyasiTiranlık ve güç gösterisiOtoriter zorbanın tasfiyesiHukuk tanımaz siyasi erkin küçük düşürülerek etkisiz kılınmasıMeclisini ve taraftarlarını yardıma çağıran zorba yöneticinin, aniden en zayıf yerinden yakalanıp alaşağı edilmesi.Kesin
İktisadiServetle şımarma (istiğnâ)Kaynak güvencesinin çökertilmesiMalına güvenerek haddi aşanın elindekilerin hükmünü yitirmesiEkonomik gücünü bir baskı aracı olarak kullanan zenginin mutlak iflas ve çaresizlikle yüzleştirilmesi.Muhtemel

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerBir vektörün uç noktasından (extremum) ters yönde ani ve yüksek momentli bir kuvvetle çekilmesiFizikte bir cismin hareketini yönlendiren en uç noktaya aniden zıt yönde büyük bir çekme kuvveti uygulandığında, cismin tüm kinetik enerjisi sıfırlanır ve yönü cebren tersine döner; perçemden yakalama bu kaldıraç etkisini karşılar.Güçlü
Beşeri bilimlerKarizmatik tahakkümün desakralizasyonu (kutsiyetinin ve dokunulmazlığının yıkılması)Sosyolojide toplum üzerinde dehşet ve hayranlık uyandıran bir tiranın, kamuoyu önünde başından yakalanıp sürüklenerek dokunulmazlık halesinin bir anda yok edilmesi ve küçük düşürülmesi.Kesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiİfadenin yalnızca «onu cezalandıracağız» ya da «saçından tutacağız» şeklinde soyut veya sıradan bir fiziksel temas gibi algılanarak, kökün içerdiği zillet, aşağılama, çekip sürükleme ve alna vurulan damga boyutunun ihmal edilmesi.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da bu kök, insanın kendisini hiçbir şeye muhtaç görmeyip (istiğnâ) haddi aştığı (tuğyân) ve ibadeti engellemeye kalkıştığı noktada devreye giren ilahi kahrın, kibrin merkez üssü olan alına/perçeme doğrudan müdahalesidir.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataAyetin muhataba verdiği nihai ontolojik ders ıskalanır; zorbaya karşı pasif bir teselli vaadi sanılır. Oysa kök, kibrin en yüksek organının en derin zillete çarptırılacağını ve hiçbir gücün bu sürüklenişi engelleyemeyeceğini gösteren sarsıcı bir ilahi müdahale yasasıdır.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın ilk inen vahyinin son bölümünde yer alan bu kök, ilahi vahye ve secdeye savaş açan mütekebbir tipolojinin nihai akıbetini en somut, sarsıcı ve tavizsiz bir dille resmeder. İlahi adaletin tehir edilse bile ihmal edilmeyeceğini, kibrin zirvesinin zilletin dibiyle eşleştiğini bildirir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Mekke döneminin ilk kriz anlarını, tevhid ile şirk otoritesi arasındaki ilk çatışmayı ve ibadeti engelleme cüretini konu edinen ayet grubunda (Alak 96:9-19) nihai belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Zalim ve kibirli güç odaklarının dünyevi iktidarları ve çevrelerindeki destekçileri (nâdî) sebebiyle dokunulmaz oldukları yönündeki vehmi kökünden yıkar; kahr tecellisinin ne kadar ani ve onur kırıcı olacağını gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamBir canlının alnının üzerindeki saçtan (perçemden) el ile şiddetle tutulup çekilmesi, sürüklenmesi ve ateşin veya sam yelinin deriyi kavurarak üzerinde karartı bırakması.
  • Soyut anlamBaşıboşluk, kibir ve hadsizlik sergileyen bir iradenin, yönlendirici ve onur taşıyıcı merkezinden ilahi bir kudretle yakalanarak mutlak bir acziyet ve zillet içine sokulması.
  • Sistematik karşılıkİnsanın kendi kendine yettiğini zannederek ürettiği sahte üstünlük (tuğyân) vektörünün, ilahi müdahale ile tepe noktasından zıt ve aşağı yönlü bir çekimle (cebr/kahr) sıfırlanması.
  • LaTeX modeliFm=−k⋅N⃗  ⟹  lim⁡t→t0P⃗(t)=Z⃗
  • LaTeX açıklaması

Modelde Fm, ilahi müdahale kuvvetini temsil eder. N⃗ sembolü, kibrin ve kararların merkezi olan nâsiyeyi (alın/perçem vektörü) gösterir; başındaki eksi işareti ve k katsayısı, uygulanan kuvvetin bu merkeze doğrudan zıt, alçaltıcı ve zapt edici bir yönde olduğunu ifade eder. P⃗(t) fonksiyonu tiranın zaman içindeki güç ve onur seviyesini gösterirken, müdahale anında (t0) bu büyüklüğün mutlak bir zillet ve çöküş seviyesi olan Z⃗ değerine ulaştığını sembolize eder.

Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: س