سنه
س - ن - ه
KÖK- 20 geçiş
- 20 ayet
- 6 sîga
- 11 sözlük
Kur'an'daki karşılığı: Seneler
Notlarım
Sözlükler(11)
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR397 harfباب الهاء والسين والنون معهما
ن ه س، س ن ه مستعملان فقط نهس: النّهسُ: القبضُ على اللّحم ونَتْرُه.
قال العجاج: مُضَبَّر اللَّحْيَين نَسْراً مِنْهَسا والنُّهَسُ: طائر.
سنه: السّنة: نقصانُها حذف الهاء وتَصغيرُها: سُنَيْهةٌ والمُسانهةُ: المُعاملةُ سنةً بسنة وثلاث سنوات، وقال الله عزّ وجلّ: "لم يَتَسَنَّهْ" ومن جعل حذفَ السَّنةِ واواً قرأ: "لم يَتَسَنَّ" ، ومنه: سانَيْته مُساناةً، وإثبات الهاء أصوب.
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR721 harfالسَنَةُ: واحدة السنين. وفي نقصانها قولان: أحدهما الواو وأصلها سَنْوَةٌ، والآخر الهاء وأصلها سَنْهَةٌ مثل جَبْهَةٍ، لأنّها من سَنَهَتِ النخلةُ وتَسَنَّهَتْ، إذا أتت عليها السنون. ونخلةٌ سَنْهاء، أي تحمل سَنَةً ولا تحمل أخرى. وقال بعض الأنصار:
فليست بسَنْهـاءَ ولا رُجَّـبِـيَّةٍولكن عَرايا في السنينِ الجَوائِحِ
وفيه قول آخر: أنها التي أصابتها السَنَةُ المجدِبة. قاله أبو عبيد، وقال أيضاً: يقال
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR3.637 harfه س ن
سنه ، نهس ، سهن : مستعملة .
سهن : أهمله الليث .
وروى أبو العباس عن ابن الأعرابي قال : الأسْهانُ : الرِّمالُ اللّيِّنة ، قلت : كأنُ النون في الأسهان مُبْدَلَة من الأَسْهَال جمعُ السَّهْل .
سنه : قال الليث : السَّنَةُ نُقْصَانُها حذفُ الهاء ، وتصغير سُنَيْهَة ، والمعاملة من وقتها مُسَانَهة ، وثلاثُ سنواتٍ ، وقال الله جلّ وعزّ : ( لَمْ يَتَسَنَّهْ ) ( البَقَرَة : 259 ) أي لم تُغَيِّره
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR4.796 harf(باب السين والنون وما يثلثهما)
(سنه) السين والنون والهاء أصلٌ واحدٌ يدلُّ على زمانٍ. فالسَّنَة معروفة، وقد سقطت منها هاء. ألا ترى أنّك تَقول سُنيْهَة. ويقال سَنَهَتِ النخلةُ، إذا أتت عليها الأعوام([1]). وقوله جل ذكره: ﴿فَانْظُرْ إِلَى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ﴾ [البقرة 259]، أي لم يصر كالشيء الذي تأتي عليه السنُون فتغيِّره. والنَّخْلة السَّنْهاء([2]).
(سني) السين والنون والحرف
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.329 harf- السنة في أصلها طريقان: أحدهما: أن أصلها سنهة، لقولهم: سانهت فلانا، أي: عاملته سنة فسنة، وقولهم: سنيهة، قيل: ومنه قوله تعالى: ﴿لم يتسنه﴾ [البقرة/259]، أي: لم يتغير بمر السنين عليه، ولم تذهب طراوته. وقيل: أصله من الواو، لقولهم سنوات، ومنه: سانيت، والهاء للوقف، نحو: ﴿كتابيه﴾ [الحاقة/19]، و ﴿حسابيه﴾ [الحاقة/20]، وقال عز وجل: ﴿أربعين سنة﴾ [المائدة/26]، ﴿سبع سنين دأبا﴾ [يوسف/47]، ﴿ثلثمائة سنين﴾
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR6.443 harfالسَّنَةُ: واحدةُ السِّنين. قال ابن سيده: السَّنَة العامُ منقوصة، والذاهب منها يجوز أَن يكون هاء وواواً بدليل قولهم في جمعها سَنَهات وسَنَوات، كما أَن عِضَةً كذلك بدليل قولهم عِضاهٌ وعِضَواتٌ؛ قال ابن بري: الدليل على أَن لام سنة واو قولهم سَنَواتٌ؛ قال ابنُ الرِّقاعِ: عُتِّقَتْ في القِلالِ من بَيْتِ رأْسٍ
سَنَواتٍ، وما سَبَتْها التِّجارُ
والسَّنةُ مطلقةً: السنةُ المُجْدِبةُ، أَوْقَعُوا ذلك عليها
السَّنَةُ: واحدةُ السِّنين. قال ابن سيده: السَّنَة العامُ منقوصة، والذاهب منها يجوز أَن يكون هاء وواواً بدليل قولهم في جمعها سَنَهات وسَنَوات، كما أَن عِضَةً كذلك بدليل قولهم عِضاهٌ وعِضَواتٌ؛ قال ابن بري: الدليل على أَن لام سنة واو قولهم سَنَواتٌ؛ قال ابنُ الرِّقاعِ: عُتِّقَتْ في القِلالِ من بَيْتِ رأْسٍ سَنَواتٍ، وما سَبَتْها التِّجارُ والسَّنةُ مطلقةً: السنةُ المُجْدِبةُ، أَوْقَعُوا ذلك عليها إِكباراً لها وتشنيعاً واستطالة. يقال: أَصابتهم السنة، والجمع من كل ذلك سَنَهاتٌوسِنُون، كسروا السين ليعلم بذلك أَنه قد أُخرج عن بابه إلى الجمع بالواو والنون، وقد قالوا سِنيناً؛ أَنشد الفارسي: دَعانِيَ من نَجْدٍ، فإنَّ سِنينَه لَعِبْنَ بنا شِيباً، وشَيَّبْنَنا مُرْدَا فثبات نونه مع الإضافة على أَنها مشبهة بنون قِنِّسْرين فيمن قال هذه قِنِّسْرينُ، وبعض العرب يقول هذه سِنينٌ، كما تَرَى، ورأَيت سِنيناً فيعرب النون، وبعضهم يجعلها نون الجمع فيقول هذه سِنُونَ ورأَيت سِنِينَ. وقوله عز وجل: ولقد أَخذنا آلَ فرعونَ بالسّنينَ؛ أَي بالقُحُوط. والسَّنةُ: الأَزْمة، وأَصل السَّنَة سَنْهة بوزن جَبْهةٍ، فحذفت لامها ونقلت حركتها إلى النون فبقيت سَنَةً، لأَنها من سَنَهَت النخلةُ وتَسَنَّهَتْ إذا أَتى عليها السِّنونَ. قال الجوهري: تَسَنَّهَتْ إذا أَتى عليها السِّنُونَ. قال ابن الأَثير: وقيل إن أَصلها سَنَوَةٌ بالواو، فحذفت كما حذفت الهاء لقولهم تَسَنَّيْتُ عنده إذا أَقمت عنده سَنةً، ولهذا يقال على الوجهين استأْجرته مُسانَهة ومُساناةً، وتصغيره سُنَيْهَة وسُنَيَّة، وتُجْمَعُ سَنَواتٍ وسَنَهاتٍ، فإذا جمعتها جمع الصحة كسرت السين فقلت سِنينَ وسِنُونَ، وبعضهم بضمها ويقول سُنُونَ، بالضم، ومنهم من يقول: سِنينٌ على كل حال، في النصب والرفع والجر، ويجعل الإعراب على النون الأَخيرة، فإذا أَضفتها على الأَول حذفت نون الجمع للإضافة، وعلى الثاني لا تحذفها فتقول سِنِي زيدٍ وسِنِينَ زيدٍ. الجوهري: وأَما من قال سِنينٌ ومِئِينٌ ورفع النون ففي تقديره قولان: أَحدهما أَنه فِعْلِينٌ مثلِ غِسْلِينٍ، محذوفةً، إلا أَنه جمع شاذ، وقد يجئ في الجموع ما لا نظير له نحو عِدىً؛ هذا قول الأَخفش، والقول الثاني أَنه فَعِيلٌ، وإنما كسروا الفاء لكسرة ما بعدها، وقد جاء الجمع على فَعِيلٍ نحو كَلِيبٍ وعَبيدٍ، إلا أَن صاحب هذا القول يجعل النون في آخره بدلاً من الواو وفي المائة بدلاً من الياء. قال ابن بري: سِنين ليس بجمع تكسير، وإنما هو اسم موضوع للجمع، وقوله: إن عِدىً لا نظير له في الجموع، وهم لأَن عِدىً نظيره لِحىً وفِرىً وجِرىً، وإنما غَلَّطه قولُهم إنه لم يأْت فِعَلٌ إلا عِدىً ومكاناً سِوىً. وقولُه تعالى: ثلثمائةٍ سِنِينَ. قال الأَخفش: إنه بدل من ثلاث ومن المائة أَي لبثوا ثلثمائة من السِّنِينَ. قال: فإن كانت السِّنُون تفسيراً للمائة فهي جَرٌّ، وإن كانت تفسيراً للثلاث فهي نَصْبٌ، والعربُ تقول تَسَنَّيْتُ عنده وتَسَنَّهْتُ عنده. ويقال: هذه بِلادٌ سِنِينٌ أَي جَدْبةٌ؛ قال الطرماح: بمُنْخَرَقٍ تَحِنُّ الرِّيحُ فيهِ حَنِينَ الجُلْبِ في البَلَدِ السِّنينِ الأَصمعي: أَرضُ بني فلان سَنَةٌ إذا كانت مُجْدِبةً. قال أَبو منصور: وبُعِثَ رائدٌ إلى بلد فوجده مُمْحِلاً فملا رجع سُئلَ عنه فقال السَّنَةُ، أَراد الجُدُوبة. وفي الحديث: اللهم أَعِنِّي على مُضَر بالسَّنة؛ السَّنَةُ: الجَدْبُ. يقال: أَخذتهم السنةُ إذا أَجْدبوا وأُقحِطُوا، وهي من الأَسماء الغالبة نحو الدابة في الفرس والمال في الإبل، وقد خصوها بقلب لامها تاء في أَسْنَتُوا إذا أَجْدبوا. وفي حديث عمر، رضي الله عنه: أَنه كان لا يُجيز نكاحاً عامَ سَنَةٍ أَي عامَ جَدْبٍ، يقول: لعل الضيق يحملهم على أَن يُنْكِحُوا غيرَ الأكْفاء، وكذلك حديثه الآخر: كان لا يَقْطَعُ في عام سنةٍ، يعني السارقَ. وفي حديث طَهْفَة: فأَصابتنا سُنَيَّةٌ حمراءُ أَي جَدْبٌ شديد، وهو تصغير تعظيم. وفي حديث الدعاء على قريش: أَعنِّي عليهم بسِنينَ كسِني يوسفَ؛ هي التي ذَكَرها اللهُ في كتابه ثم يأْتي من بعد ذلك سبعٌ شِدادٌ أَي سبع سنين فيها قَحْطٌ وجَدْبٌ، والمُعاملة من وقتها مُسانَهةٌ. وسانَهه مُسانَهةً وسِنَاهاً؛ الأَخيرة عن اللحياني: عامَلَه بالسَّنةِ أَو استأْجره لها. وسَانَهتِ النخلةُ، وهي سَنْهاءُ: حملت سنةً ولم تحمل أُخرى؛ فأَما قول بعض الأَنصار، هو سُوَيْد بن الصامت: فلَيْسَتْ بسَنهاء ولا رُجَّبِيَّةٍ، ولكنْ عَرايا في السِّنينِ الجَوائحِ قال أَبو عبيد: لم تصبها السَّنةُ المُجْدِبة. والسَّنْهاء: التي أَصابتها السنةُ المُجْدِبةُ، وقد تكون النخلةَ التي حملت عاماً ولم تحمل آخر، وقد تكون التي أَصابها الجَدْبُ وأَضَرَّ بها فنَفَى ذلك عنها. الأَصمعي: إذا حملت النخلة سنة ولم تحمل سنة قيل قد عاوَمَتْ وسانَهَتْ. وقال غيره: يقال للسَّنَة التي تَفْعَلُ ذلك سَنْهاء. وفي الحديث: أَنه نهى عن بيع السنين، وهو أَن يبيع ثمرة نخله لأَكثر من سنة؛ نهى عنه لأَنه غَرَرٌ وبيعُ ما لم يُخْلَقْ، وهو مثل الحديث الآخر: أَنه نهى عن المُعاومة. وفي حديث حَليمةَ السَّعْدِيةِ: خرجنا نَلْتَمِسُ الرُّضَعَاء بمكة في سنةٍ سَنْهاء أَي لا نباتَ بها ولا مطر، وهي لفظة مبنية من السَّنةِ كما يقال ليلة لَيْلاءُ ويومٌ أَيْوَمُ، ويروى: في سنة شَهْباء. وأَرضُ بني فلان سَنَةٌ أَي مُجْدِبة. أَبو زيد: طعام سَنِةٌ وسَنٍ إذا أَتتْ عليه السِّنُونَ. وسَنِهَ الطعامُ والشرابُ سَنَهاً وتَسَنَّه: تغير، وعليه وَجَّهَ بعضهم قوله تعالى: فانْظُرْ إلى طعامك وشرابك لم يَتَسَنَّهْ؛ والتَّسَنُّهُ: التَّكَرُّجُ الذي يقع على الخُبْزِ والشراب وغيره، تقول منه: خبز مُتَسَنِّهٌ. وفي القرآن: لم يَتََسَنَّه؛ لم تغيره السِّنُونَ، ومن جعل حذف السنة واواً قرأَ لم يَتَسنَّ، وقال سانَيته مُساناة، وإِثبات الهاء أَصوب. وقال الفراء في قوله تعالى: لم يتسنه؛ لم يتغير بمرور السنين عليه، مأْخوذ من السنة، وتكون الهاء أَصلية من قولك بعته مُسانهة، تثبت وصلاً ووقفاً، ومن وصله بغير هاء جعله من المُساناة لأَن لام سنة تعتقب عليها الهاء والواو، وتكون زائدة صلة بمنزلة قوله تعالى: فبِهُداهم اقْتَدِهْ؛ فمن جعل الهاء زائدة جعل فعلت منه تسنيت، أَلا ترى أَنك تجمع السنة سنوات فيكون تفعلت على صحة؟ ومن قال في تصغير السنة سُنينة، وإن كان ذلك قليلاً، جاز أَن يقول تَسَنَّيْتُ تَفَعَّلْتُ، أُبدلت النون ياء لما كثرت النونات، كما قالوا تَظَنَّيْتُ وأَصله الظَّنُّ، وقد قالوا هو مأْخوذ من قوله عز وجل: من حَمَإٍ مَسْنُون؛ يريد متغيراً، فإن يكن كذلك فهو أَيضاً مما بُدِّلتْ نونه ياء، ونُرَى، والله أَعلم، أَن معناه مأْخوذ من السَّنَة أَي لم تغيره السِّنُون. وروى الأَزهري عن أَبي العباس أَحمد بن يحيى في قوله لم يَتَسَنَّهْ، قال: قرأَها أَبو جعفر وشَيْبة ونافعٌ وعاصم بإثبات الهاء، إن وصلوا أَو قطعوا، وكذلك قوله: فبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ، ووافقهم أَبو عمرو في لم يتَسَنَّهْ وخالفهم في اقْتَدِهْ، فكان يحذف الهاء منه في الوصل ويثبتها في الوقف، وكان الكسائي يحذف الهاء منهما في الوصل ويثبتها في الوقف؛ قال أَبو منصور: وأَجود ما قيل في أَصل السَّنَةِ سُنَيْهة، على أَن الأَصل سَنْهَةٌ كما قالوا الشَّفَةُ أَصلها شَفْهَة، فحذفت الهاء، قال: ونقصوا الهاء من السنة كما نقصوها من الشفة لأَن الهاء ضاهت حروف اللين التي تنقص من الواو والياء والأَلف، مثل زِنَةٍ وثُبَةٍ وعِزَةٍ وعِضَةٍ، والوجه في القراءة لم يتَسَنَّهْ، بإثبات الهاء في الوقف والإدراج، وهو اختيار أَبي عمرو، وهو من قولهم سَنِهَ الطعامُ إذا تغير. وقال أَبو عمرو الشيباني: هو من قولهم حمَإٍ مَسْنُون، فأَبدلوا من يَتَسَنَّنْ كما قالوا تظنَّيْتُ وقَصَّيْتُ أَظفاري.
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR663 harf* س ن ه * * السَّنَةُ * واحدة * السّنِين * وفي نقصانها قولان أحدهما الواو والآخر الهاء وأصلها * السَّنْهَةُ * بوزن الجبهة وتصغيرها * سُنَيَّةٌ * و * سُنَيْهَةٌ * واستأجره * مُسَأناةً * و * مُسَانَهَةً * فإذا جمعتها بالواو والنون كسرت السين وبعضهم يضمها ومنهم من يقول * سِنينٌ * ومئين بالرفع والتنوين فيعربه إعراب المفرد قلت وأكثر ما يجيء ذلك في الشعر ويلزم الياء إذ ذاك وقوله تعالى ﴿ثلاثمائة سنين﴾
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR4.290 harf: ( السَّنَةُ : العامُ ) ؛ ) كما في المُحْكَم .
وقالَ السّهيليّ في الرَّوْضِ : السَّنَةُ أَطْولُ من العامِ ، والعامُ يُطْلَقُ على الشّهورِ العَربيَّةِ بخِلافِ السَّنَةِ ، وقد تقدَّمَ في ( ع و م ) .
وذَكَرَ المصنِّفُ السَّنَةَ هنا بناءً على القَوْلِ بأَنَّ لامَها هاءٌ ويعيدُها في المعْتلِّ على أَنَّ لامَها واوٌ ، وكِلاهُما صَحِيحٌ وإن رَجَّح بعضٌ الثاني ، فإنَّ التَّصْريفَ شاهِدٌ لكلَ منهما .
(
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR9.831 harf1 سَنڤهَ see 5, in two places.
سانههُ
3 سانههُ ذ , inf. n. مُسَانَهَةٌ and سِنَاهٌ; and سَاناهُ, inf. n. مُسَانَاةٌ; (K;) or عَامَلَهُ مُسُانَهَةً, and مُسَانَاةً; (Msb;) He made an engagement, or a contract, with him for work or the like, by the year: (K:) and اِسْتَأْجَرْتُهُ مُسَانَهَةً, and مُسَانَاةً, [I hired him by the year:] (S:) مُسَانَهَةٌ and مُسَانَاةٌ from السَّنَةُ are like
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR340 harfسَنِهَ
سَنِهَ A ( n. ac. سَنَه 4 ),
a. Was old, ancient; was aged.
سَاْنَهَ
سَاْنَهَ III ,
a. Made a contract with for a twelvemonth; engaged by the year.
تَسَنَّهَ
تَسَنَّهَ V ,
a. see I .
b. Was stale, mouldy ( bread ).
سَنِه
سَنِه 5 ,
a. Aged.
تَسَنَّهَ
N. Ag. تَسَنَّهَ V ,
a. Mouldy, stale.
سَنَة
سَنَة
a. see under سَنَوَ
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok17.607 harfسنه
سَنِهَ - يَسْنَهُ - سَنَة - سِنيْن - تَسَنَّهَ - يَتَسَنَّهُ
سَنِه َ - يَسْنَهُ + الشيء: يعاني تأثير عوامل الفساد والضرر وقتاً طويلاً فيفسد وينتن: يمضي عليه وقت طويل فيبدي علامات مرور الوقت فينتن ويتغير طعمه ويطلق الرائحة الكريهة
سَنَة: على وزن " فـَعـْلـَة" أصلها " سَنهَة ": اسم فعل بمعنى مفعول للمرة من " سَنِهَ - يَسْنَهُ ": المكابدة
Mücavir kökler37 mücavir (178 toplam)
- لبث
7 ortak ayet · Kaldınız
- ألف
5 ortak ayet · Lif ip yapılan ipliklerden herbirine denir
- عدد
6 ortak ayet · İdad toplayıcılık zamanında meyve toplayanların aşiret…
- قدر
5 ortak ayet · Kıdr kazandır
- بضع
2 ortak ayet · Bud parça et demektir
- كهف
2 ortak ayet · Kovuk
- عوم
2 ortak ayet · Yıl
- مأه
2 ortak ayet · Yüz
- خمس
2 ortak ayet · Hams : Beş kişilik topluluktur
- عرج
2 ortak ayet · Çıkar
- فصل
3 ortak ayet · Fasl Vücudun oynak yerlerinin adıdır
- ربع
2 ortak ayet · Rebi’ (ayn): Bağdaş kurmak demektir
Geçtiği ayetler(20)
وَقَالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ نَاجٍ مِنْهُمَا اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ فَأَنْسَاهُ الشَّيْطَانُ ذِكْرَ رَبِّهِ فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ
SenelerO ikisinden kurtulacağını sandığı kimseye dedi ki: Efendinin yanında beni an. Fakat şeytan onu efendisine anmayı unutturdu. Bu yüzden daha nice yıl zindanda kaldı.
قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًا فَمَا حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تَأْكُلُونَ
SenelerDedi ki: Yedi sene alıştığınız biçimde ekin. Yediğiniz bir mikdar dışında biçtiklerinizi başağında bırakın.
فَضَرَبْنَا عَلَى آذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا
SenelerBunun üzerine yıllarca mağarada onların kulaklarına perde vurduk.
وَلَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلَاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَازْدَادُوا تِسْعًا
SenelerOnlar mağaralarında üçyüz sene eğleştiler. Buna dokuz daha kattılar.
… وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنَاكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَى قَدَرٍ يَامُوسَى
SenelerHani kızkardeşin gidip diyordu ki: Ona bakacak birini size göstereyim mi? İşte böylece, annen üzülmesin de gözü aydın olsun diye seni ona geri vermiştik. Ve sen, bir cana kıymıştın da; seni üzüntüden kurtarmıştık. Hem seni bir çok musibetlerle denemiştik. Böylece Medyen halkı arasında yıllarca kalmıştın. Sonra da bir kader üzerine geldin ey Musa.
قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ
SenelerBuyurdu ki: Yıl sayısı olarak yeryüzünde ne kadar kaldınız?
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ
SenelerDedi ki: Çocukken biz, seni yanımıza alıp büyütmedik mi? Ve sen, hayatının bir çok yılllarını aramızda geçirdin.
أَفَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ
SenelerGördün mü, şayet Biz onları yıllarca yararlandırsak;
فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ
SenelerBirkaç yıl içinde. Eninde sonunda emir Allah’ındır. O gün mü’minler de sevinecekler.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | سنه |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Son harfi ه olup düşmeye ve nakıslığa (سنو) yatkındır |
| Bağlamsal Yakın Kökler | عوم, حول, حقب |
| Zıt Kök | خصب |
| Çekirdek Özet 1 | Zamanın kesintisiz akışı ve birbiri ardınca geçen evrelerin nesneler üzerinde bıraktığı yıpratıcı, değiştirici ve yaşlandırıcı iz |
| Çekirdek Özet 2 | Zamanın salt matematiksel/takvimsel hesabı ile özellikle kuraklık, darlık ve yıpranmayla geçen zorlu döngülerin ifadesi |
| Çekirdek Özet 3 | Zamanın varlık üzerindeki aşındırıcı ve tüketici entropik tesiri ile ilahi kudretin bu aşınmayı durdurma veya yönetme yetkinliği |
| Kritik Hata Riski | Kökün Kur'an'da genellikle sıkıntı, kuraklık ve matematiksel sayım içeren döngüsünü göz ardı edip عام kavramıyla birebir eşanlamlı ve nötr kabul etmek |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| سن | Bileyip keskinleştirme, sürtünerek aşındırma, düzgün bir hat ve akış boyunca iz bırakarak yol alma; سنن, سنم, سند köklerinde olduğu gibi belirgin bir kural, çıkıntı veya süreklilik oluşturma | ه | Akış ve sürtünme hareketine hafif ve kesintisiz bir soluk veya geçiş unsuru katarak, zamanın nesneler üzerinden geçip gitmesiyle onları eskitmesi, kurutması ve başkalaştırması anlamını özelleştirmiştir |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| س | Diken, destek; tutunma, dayanma, sürtünme | Varlığın zamana ve çevre şartlarına direnirken sürtünmeye ve basınca maruz kalmasını simgeler |
| ن | Filiz, yılan, balık; süreklilik, akış, canlılık | Zamanın birbiri ardınca gelen halkalar ve döngüler halinde kesintisiz akıp gitmesini temsil eder |
| ه | Kollarını kaldırmış insan; dikkat çekme, açığa çıkma, soluk | Zamanın yıpratıcı tesirinin ve değişimin dışarıdan fark edilecek şekilde somut varlık üzerinde açığa çıkmasını gösterir |
| سنه | Kesintisiz akışın varlığa sürtünerek onda açık değişim ve yıpranma izleri bırakması | Zaman dairesinin durmaksızın dönerek maddeyi aşındırması, eskitmesi ve kuraklık/darlık hallerini görünür kılması hareketini ifade eder |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Hurma ağacının üzerinden yıllar geçmesiyle veriminin değişmesi, bir yıl meyve verip bir yıl vermemesi; yiyeceğin ve içeceğin uzun süre beklemekten ötürü kokup bozulması, renginin ve tadının başkalaşması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Süveyd b. es-Sâmit bir beytinde kuraklık yıllarından ve verimsizleşen hurmalıklardan söz ederken kökü şu şekilde kullanmıştır: فليست بسنهاء ولا رجبية / ولكن عرايا في السنين الجوائح |
| Erken Arapça kullanım | Şenferâ el-Ezdî el-Mufaddaliyyât derlemesinde yer alan şiirinde kıtlığa ve kuraklığa uğramamış bereketli bir vadiyi nitelerken kökün türevini zikreder: بريحانة من بطن حلية نورت / لها أرج ما حولها غير مسنت |
Kaynak Lisânü'l-Arab, Kitâbü'l-ʿAyn, el-Müfredât, el-Mufaddaliyyât.
Sami etimolojik katman
Arapça سنه kökü, Sami dillerinde zaman devri, takvim yılı ve eskiyip değişme anlam alanlarıyla iç içedir; ancak Arap filolojisinde kökün son harfinin düşmesi sebebiyle سنو / سني kökleriyle tarihsel bir geçişlilik ve kök kayması bulunur. İbranicede שנה (shanah) kelimesi doğrudan takvimsel yılı ve aynı zamanda değişmeyi, tekrar etmeyi, başkalaşmayı (shanah kökünün ikincil anlamı) ifade eder. Ugarit dilinde šnt, Fenike dilinde šnt, Aramice ve Süryanicede שנתא / ܫܢܬܐ (šattā / šənā) formları doğrudan yılı ve yıllık döngüyü gösterir. Akadcada šattu(m) (çoğulu šanātu) kelimesi aynı Sami çekirdekten türeyerek bir yıllık zaman dilimini karşılar. Bu ortak Sami mirasın semantik çekirdeğinde hem dairesel bir dönüş ve tekrarlanma hem de zamanın geçişiyle meydana gelen başkalaşım ve yıpranma fikri yer alır. Arapçada سنه formu özellikle yiyeceğin bozulması (تَسَنَّهَ), kuraklık ve kıtlık yılının şiddeti (سنة) üzerinde yoğunlaşarak kökün aşındırıcı ve zorlayıcı yönünü muhafaza etmiştir.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, The Assyrian Dictionary of the Oriental Institute of the University of Chicago (CAD).
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | سنه ile سنو kökleri arasındaki geçişlilik | İsmin tekilinde ve cemisindeki düşmeler (سنة - سنوات / سنهات) kökün hem zamansal akışı hem de yıpranarak başkalaşmayı bünyesinde topladığını gösterir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice שנה, Süryanice ܫܢܬܐ, Akadca šattu | Ortak Batı ve Doğu Sami gövdesinde takvim yılı, dönemsel tekerrür ve zamana bağlı değişim anlamı sabittir | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Mısır hiyeroglif yazısında snw (ikinci, tekrar, dönüm) | Afro-Asyatik katmanda döngüsel yenilenme ve ikinci bir evreye geçiş kavramıyla morfolojik paralellik taşır | Muhtemel |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| سنه | Anlamlı | Yıllanmak, değişmek, kıtlık yılı | Zamanın geçişiyle bozulmak, eskimak ve takvimsel yıl | Kur'an'da geçer, hedef köktür |
| سهن | Anlamlı | Kolaylık, yumuşaklık ve dinginlik | Huşu, sükûnet ve işin kolaylaşması | Kur'an'da geçmez; Tahzîb müsta'mel kaydeder |
| نسه | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kur'an'da geçmez; mühmel kombinasyondur |
| نهس | Anlamlı | Eti ön dişlerle tutup koparmak | Dişleriyle bir şeyin kenarından veya etinden sıyırarak koparıp çekmek | Kur'an'da geçmez; Ayn ve Tahzîb müsta'mel kaydeder |
| هسن | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kur'an'da geçmez; mühmel kombinasyondur |
| هنس | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kur'an'da geçmez; mühmel kombinasyondur |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| سنه | Merkez | Zamanın yıpratıcı akışı ve takvimsel yıl | Sayıma konu olan, genellikle darlık, sıkıntı ve nesneleri yaşlandırıp bozan zaman birimi | Varlığın entropiye maruz kaldığı yıllık süreç |
| عوم | Komşu | Bereket, bolluk ve akıcı zaman | İçinde ferahlık, genişlik ve mahsul bulunan döngüsel yıl | سنه darlık ve sayımı, عام ise bereketi ve yaşantıyı öne çıkarır |
| حول | Komşu | Dönüşüm ve tam bir devir | Bir halden diğerine geçerek başladığı noktaya dönen bir yıllık çevrim | Zamanın maddede meydana getirdiği dönüşüm ve fıkhi tam yıl |
| حقب | Komşu | Birbiri ardınca yığılan uzun devirler | Birbiri peşi sıra gelen, sonu belirsiz ve son derece uzun zaman kesitleri | Sürenin uzunluğu ve aralıksız katmanlaşması |
| خصب | Zıt | Bolluk, bereket ve yeşillik | Toprağın bol ürün vermesi, otlakların zenginleşmesi | سنة kelimesinin kıtlık ve kuraklık anlamına tam zıtlık oluşturur |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | سنه | Yıl, kıtlık, bozulma | Sayısal yıl hesabı ile yıpratıcı kuraklık ve eskime hali | Kesin |
| Latince | Annus, Senescere | Yıl; yaşlanmak, yıpranmak | Annus döngüsel takvim yılını karşılarken, senescere kökün nesneyi eskitme ve başkalaştırma boyutuna denk düşer | Güçlü |
| İngilizce | Year, Drought, To weather/decay | Yıl, kuraklık dönemi, yıpranıp bozulmak | Hem matematiksel zaman birimini hem de zamanın yıpratıcı tesirini kapsayan kavramsal alan | Güçlü |
| Almanca | Jahr, Dürrejahr, Altern/Verwittern | Yıl, kıtlık yılı, eskimek | Zamanın niceliksel sayımı ve madde üzerindeki aşındırıcı etkisi | Güçlü |
| Fransızca | An/Année, Disette, S'altérer | Yıl, kıtlık, zamanla bozulmak | Döngüsel süreyi ve bu sürenin getirdiği nitelik kaybını birlikte ifade eder | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| سَنَة / سِنِينَ (Sayısal takvim birimi) | Matematiksel zaman ölçüsü ve ömür hesabı | Takvim hesabı, uzun ömür arzusu veya mucizevi uyku süresi bağlamında: Bakara 2:96, Yûnus 10:5, İsrâ 17:12, Kehf 18:25 |
| سِنِينَ (Kıtlık ve darlık) | Kuraklık, mahsul azlığı ve ekonomik zorluk | Firavun kavminin veya Yusuf kıssasındaki toplumun kıtlıkla imtihanı bağlamında: A'râf 7:130, Yûsuf 12:42 |
| يَتَسَنَّهْ (Bozulma ve değişme) | Zamanın geçişiyle tadın, kokunun ve yapının eskiyip bozulması | Yüz yıl ölü bırakılan zatın azığının korunması ve ilahi kudretin zamanı aşması bağlamında: Bakara 2:259 |
| سَنَة (Göreceli ve aşkın zaman boyutu) | İlahî kat veya ahiret ölçeğindeki muazzam zaman nispeti | Dünya zamanının darlığı ile meleklerin ve ilahi emirlerin iniş süresi arasındaki mukayese bağlamında: Hac 22:47, Secde 32:5, Meâric 70:4 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Zamanın ontolojisi, hudûs delili ve mucize | Bakara 2:259 ayetindeki bozulmama hali üzerinden maddenin tabiaten değil Allah'ın devam ettirmesiyle varlığını koruduğu ve zamanın ilahi kudrete sınır koyamayacağı | Zamanın varlık üzerindeki zorunlu etkisi fikrinin nakzedilmesi |
| Fıkıh | Zekât, icar, diyet ve takvim hükümleri | Yıllık zekât devrinin kameri takvim üzerinden ve gün hesabı tamamlama yoluyla tespiti; icar akitlerinde süre tayini | Matematiksel ve kesin olarak bağlayıcı olan kameri yıl ölçüsü |
| Tefsir | سنة ile عام arasındaki semantik farklar | Kur'an'da سنة kelimesinin geçtiği yerlerde meşakkat, kuraklık ve cezanın; عام geçtiği yerlerde ise rahmet ve genişliğin kastedildiği kuralı | Kuraklık, sayım ve meşakkat yüklü zaman dilimi |
| Hadis | Kıtlık duası ve zaman döngüsü | Peygamberimizin zalim kavimlere karşı Yusuf'un kıtlık yılları gibi yıllar vermesi için yaptığı dualar | Doğrudan kuraklık ve kıtlık felaketini ifade eden terimleşme |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İlahi kudret ve ahiret muhasebesi | İmtihan süresi ve göreceli zaman | İnsanın dünyada oyalandığı sürenin geçiciliğini ve faniliğini ihtar etme | Sayılı yılların hızla akıp gitmesi ve ölümün/hesabın kaçınılmazlığı bilincini kurar | Kesin |
| İlmi | Astronomi ve takvim matematiği | Döngüsel zaman ölçüm standardı | Güneş ve ayın hareketleriyle senelerin sayısını ve hesabını bilmeyi sağlama | Tabiat hadiselerinin ölçülebilir, hesaplanabilir ve öngörülebilir döngülerini gösterir | Kesin |
| Siyasi | Toplumların yükseliş ve çöküş evreleri | Kriz ve baskı döngüsü | İktidarların kuraklık ve felaket dönemlerinde halkı idare etme sınavı | Siyasi otoritelerin tabiat hadiseleri ve kriz dönemleri karşısındaki çaresizliğini veya sorumluluğunu belgeler | Güçlü |
| İktisadi | Üretim döngüleri ve kriz yönetimi | Kıtlık, kuraklık ve stoklama evresi | Zorlu yılların risklerini yönetmek için tasarruf ve planlama yapma zorunluluğu | İktisadi kriz dönemlerinde stokların ve kaynakların dağıtımında disiplin sağlar | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Termodinamik entropi ve döngüsel frekans | Zaman akışının sistemlerde düzensizliği, aşınmayı ve enerji kaybını artırması; aynı zamanda periyodik dalgaların tam bir devri tamamlaması yapısıyla örtüşür | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Döngüsel konjonktür teorisi ve sosyolojik yıpranma | Toplumların ve kurumların belirli periyotlarda refah ve ardından kriz/aşınma döngülerine girmesi; kurumların zamanla işlevini yitirip eskiyip yozlaşması | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca takvim yaprağındaki 365 günlük nötr bir yıl süresine indirgemek ve Kur'an'daki kuraklık, imtihan ve bozulma nüanslarını gözden kaçırmak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök sadece bir zaman ölçüsü değil, aynı zamanda varlığın zaman içinde maruz kaldığı aşınma, imtihan meşakkati ve ilahi müdahale olmadığında çürümeye mahkûm oluşunun ifadesidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | سنة ile عام kelimelerini rastgele birbirinin yerine koymak, Yusuf kıssasındaki yedi yıllık kuraklık döngüsünün psikolojik ağırlığını ve Bakara 2:259'daki azığın bozulmama mucizesinin mahiyetini anlamayı engeller |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın zaman algısını, zamanın insan ve madde üzerindeki tüketici/aşındırıcı doğasını ve takvimsel döngülerin arka planındaki ilahi nizamı kavramak için anahtar bir köktür. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Sayılı ömür ve takvim ayetlerinde (Yûnus 10:5, İsrâ 17:12), kıtlık ve imtihan anlatılarında (A'râf 7:130, Yûsuf 12:42) ve ilahi kudretin zamanı aşındırmaktan menettiği sahnelerde (Bakara 2:259). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Kur'an'daki zaman kelimelerinin rastgele seçildiği zannını çürütür; darlık, sayım ve meşakkat bulunan yerde سنة, genişlik ve bereket bulunan yerde عام kullanıldığını ispatlayarak lafız-mana uyumunu gösterir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamYılların birikmesiyle nesnelerin yıpranması, yiyeceklerin bozulması ve toprağın kuraklığa uğrayarak mahsul veremez hale gelmesi.
- Soyut anlamZamanın periyodik bir döngü halinde sürekli akarak maddi varlığı entropiye, aşınmaya ve hesaba tabi tutması.
- Sistematik karşılıkFiziksel düzlemde entropik bozulma, iktisadi düzlemde kriz ve kıtlık döngüsü, ontolojik düzlemde ise ilahi iradenin zamana sınır çizme kudreti.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde zamanı, zamanın akışıyla birim zamanda ortaya çıkan aşınma ve yıpranma (entropi) katsayısını, ise nesnede biriken toplam bozulma ve eskimemi temsil eder. Bu durum kökün genel fiziksel işleyişini modeller. İkinci kısım ise ilahi müdahalenin ve korumanın devreye girdiği mucizevi durumu simgeler; aşınma katsayısı sıfıra yaklaştığında, geçen zamana rağmen bozulma sıfırlanır ve nesne zamana maruz kalmamış gibi taze kalır ({لَمْ يَتَسَنَّهْ}).