شجر

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ش-ج-ر18 sîga, 40 mücavir kök, 26 ayet, 19 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.وسوسشطنالشَّجَرَةَأصلوقدشَجَرَةًشَجَرٍقربشجرشَجَرَكلمزقمالشَّجَرِنبتكَشَجَرَةٍبركأدمالشَّجَرَةِأكلبدي

KökSîga 18Ayet 26Sure 19Mücavir 40

▶ Ağı aç (3B)

شجر

ش - ج - ر

KÖK
  • 27 geçiş
  • 26 ayet
  • 18 sîga
  • 12 sözlük

Kur'an'daki karşılığı: Ağaç

Notlarım

Sözlükler(12)

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR3.700 harf
باب الجيم والشين والراء معهما ش ج ر، ج ش ر، ش ر ج، ج ر ش مستعملات شجر: يقال لمجتمع الشَّجَرِ: شَجراءُ. والمَشجَرَةُ: أرض تنبت الشَّجَر الكثير، وقلَّ ما يقال: الأرض شَجيرة، وماء شَجير. وهذه أشجَرُ من هذه أب أكثر شَجَراً. والشَّجَرُ أصناف، فأما جِلُّ الشَّجَر فعِظامُه وما بقي على الشِّتاء، وأمّا دِقٌّ الشَّجَر فصنفانِ، أحدهما تبقى له وأرُومةٌ في الأرض في الشتاء، ويُنبتٌ في الربيع، وما يَنبت من
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.472 harf
الشَجَرُ والشَجَرَةُ. ما كان على ساقٍ من نبات الأرض. وأرضٌ شَجيرَةٌ وشَجْراءُ، أي كثيرة الأَشْجارِ. ووادٍ شَجيرٌ، ولا يقال وادٍ أَشْجَرُ. وواحد الشَجْراءِ شَجَرَةٌ. وقال سيبويه: الشَجْراءُ واحدٌ وجمعٌ، وكذلك القَصْباءُ، والطَرْفاءُ والحَلْفاءُ. والمَشْجَرَةُ: موضعُ الأَشْجارِ. وأرضٌ مَشْجَرَةٌ. وهذه الأَرْضُ أَشْجَرُ من هذه، أي أكثر شَجَراً. والمِشْجَرُ بكسر الميم: المِشْجَبُ. قال الأصمعيّ:
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR11.259 harf
ج ش ر جشر ، جرش ، شجر ، شرج : مستعملة . جشر : ( أبو عبيد عن الأصمعي ) : بَعِيرٌ مَجْشُورٌ : به سُعَالٌ جافٌّ . وقال غيرُه : جُشِرَ فهو مَجْشُورٌ ، وجَشِرَ يَجْشَرُ جَشَراً ، وهي الجُشْرَةُ . قال حُجْرٌ : رُبَّ همَ جَشِمْتُه في هواكُمْ وبَعِيرٍ مُنَفَّهٍ مَجْشُورِ ( أبو عبيد عن الأصمعي ) : جَشَرَ الصُّبْحُ يجْشُرُ جُشُوراً إذا انْفَلَقَ . قال : واصْطَبحْتُ الجاشِرِيّةَ وهي الشَّرْبةُ التي مع
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR5.483 harf
(باب الشين والجيم وما يثلثهما) (شجذ) الشين والجيم والذال كلمةٌ واحدة. يقال أشْجَذَت السماء، إِذا سَكَنَ مطرُها، قال امرؤُ القيس: تُظهِرُ الوَدَّ إِذا ما أَشْجَذَتْ *** وتُواريهِ إذا ما تَشْتكِرْ([1])قال ابن دريد([2]): "الوَدّ: جبلٌ معروف. وتشتكر: يشتدُّ مطرُها، من قولهم اشتكر الضَّرعُ، إِذا امتلأَ لَبَناً". وأَمَّا نُسختي مِن كتاب العين للخليل، ففيها أنَّ الشّين والجيم والذال مهمل، فلا أدرِي
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR909 harf
- الشجر من النبات: ما له ساق، يقال: شجرة وشجر، نحو: ثمرة وثمر. قال تعالى: ﴿إذ يبايعونك تحت الشجرة﴾ [الفتح/18]، وقال: ﴿أأنتم أنشأتم شجرتها﴾ [الواقعة/72]، وقال: ﴿والنجم والشجر﴾ [الرحمن/6]، ﴿لآكلون من شجر من زقوم﴾ [الواقعة/52]، ﴿إن شجرة الزقوم﴾ [الدخان/43]. وواد شجير: كثير الشجر، وهذا الوادي أشجر من ذلك، والشجار والمشاجرة، والتشاجر: المنازعة. قال تعالى: ﴿حتى يحكموك فيما شجربينهم﴾ [النساء/ 65].
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR619 harf
ش ج ر واد شجير وأرض شجرة‏:‏ كثيرة الشجر وهذه الأرض أشجر من هذه‏.‏ وكنا في الشجـراء وهي الجشر الملتف كالأجمة‏.‏ وقد شاجر المال إذا فنى البقل فصار إلى الشجر يرعاه‏.‏ وبعير مشاجر‏.‏ واشتجر القوم وتشاجروا‏:‏ اختلفوا وبينهم مشاجرة وشجر ما بينهم‏.‏ وبات مرتفقاً ومشتجـراً‏:‏ مـن شجـر الفـم وهـو مفتحـه‏.‏ والضـاد من الحروف الشجرية‏.‏ وشجرته بالرمح‏:‏ طعنته وتشاجروا بالرماح‏.‏ وفلان شجير وشطير‏:‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR9.705 harf
الشَّجَرَة الواحدة تجمع على الشَّجَر والشَّجَرَات والأَشْجارِ، والمُجْتَمِعُ الكثيرُ منه في مَنْبِتِه: شَجْرَاءُ. الشَّجَر والشَّجَر من النبات: ما قام على ساق؛ وقيل: الشَّجَر كل ما سما بنفسه، دَقَّ أَو جلَّ، قاوَمَ الشِّتاءَ أَو عَجَزَ عنه، والواحدة من كل ذلك شَجَرَة وشِجَرَة، وقالوا شِيَرَةٌ فأَبدلوا، فإِمَّا أَن يكون على لغة من قال شِجَرَة، وإِمَّا أَن تكون الكسرة لمجاورتها الياء؛ قال:
Maddenin bağlantısı

الشَّجَرَة الواحدة تجمع على الشَّجَر والشَّجَرَات والأَشْجارِ، والمُجْتَمِعُ الكثيرُ منه في مَنْبِتِه: شَجْرَاءُ. الشَّجَر والشَّجَر من النبات: ما قام على ساق؛ وقيل: الشَّجَر كل ما سما بنفسه، دَقَّ أَو جلَّ، قاوَمَ الشِّتاءَ أَو عَجَزَ عنه، والواحدة من كل ذلك شَجَرَة وشِجَرَة، وقالوا شِيَرَةٌ فأَبدلوا، فإِمَّا أَن يكون على لغة من قال شِجَرَة، وإِمَّا أَن تكون الكسرة لمجاورتها الياء؛ قال: تَحْسَبُه بين الأَكامِ شِيَرَهْ وقالوا في تصغيرها: شِيَيْرَة وشُيَيْرَة. قال وقال مرة: قلبت الجيم ياء في شِيَيْرَة كما قلبوا الياء جيماً في قولهم أَنا تَمِيمِجٌّ أَي تميميّ، وكما روي عن ابن مسعود: على كل غَنِجٍّ، يريد غَنِيٍّ؛ هكذا حكاه أَبو حنيفة، بتحريك الجيم، والذي حكاه سيبويه أَن ناساً من بني سعد يبدلون الجيم مكان الياء في الوقف خاصة، وذلك لأَن الياء خفيفة فأَبدلوا من موضعها أَبْين الحروف، وذلك قولهم تَمِيمِجْ في تَمِيميْ، فإِذا وصلوا لم يبدلوا؛ فأَما ما أَنشده سيبويه من قولهم: خالي عُوَيْفٌ وأَبو عَلِجِّ، المُطْعِمانِ اللحمَ بالعَشِجِّ، وفي الغَداةِ فِلَقَ البَرْنِجِّ فإِنه اضطر إِلى القافية فأَبدل الجيم من الياء في الوصل كما يبدلها منها في الوقف. قال ابن جني: أَما قولهم في شَجَرَة شِيَرَة فينبغي أَن تكون الياء فيها أَصلاً ولا تكون مبدلة من الجيم لأَمرين: أَحدهما ثبات الياء في تصغيرها في قولهم شُيَيْرَةُ ولو كانت بدلاً من الجيم لكانوا خُلَقَاء إِذا حَقَّروا الاسم أَن يردّوها إِلى الجيم ليدلوا على الأَصل، والآخر أَن شين شَجَرة مفتوحة وشين شِيرَةَ مكسورة، والبدل لا تغير فيه الحركات إِنما يوقع حرف موضع حرف. ولا يقال للنخلة شجرة؛ قال ابن سيده: هذا قول أَبي حنيفة في كتابه الموسوم بالنبات. وأَرض شَجِرَة وشَجِيرة وشَجْرَاء: كثيرة الشَّجَرِ. والشَّجْراءُ: الشَّجَرُ، وقيل: اسم لجماعة الشَّجَر، وواحد الشَّجْراء شَجَرَة، ولم يأْت من الجمع على هذا المثال إِلاَّ أَحرف يسيرة: شَجَرَة وشَجراء، وقَصَبَة وقَصْباء، وطَرَفة وطَرْفاء، وحَلَفَة وحَلْفاء؛ وكان الأَصمعي يقول في واحد الحلفاء حَلِفة، بكسر اللام، مُخالفة لأَخَواتها. وقال سيبويه: الشَّجْراء واحد وجمع، وكذلك القَصْباء والطَّرْفاء والحَلْفاء. وفي حديث ابن الأَكوع: حتى كنت (* قوله: «حتى كنت» الذي في النهاية فإِذا كنت). في الشَّجْراء أَي بين الأَشجار المُتَكاثِفَة، قال ابن الأَثير: هو الشَّجَرة كالقَصْباء للقَصَبة، فهو اسم مفرد يراد به الجمع، وقيل: هو جمع، والأَول أَوجه. والمَشْجَرُ: مَنْبِت الشَجر. والمَشْجَرَة: أَرض تُنبِت الشجر الكثير. والمَشْجَر: موضع الأَشجار وأَرض مَشْجَرَة: كثيرة الشجر؛ عن أَبي حنيفة. وهذا المكان الأَشْجَرُ من هذا أَي أَكثر شَجَرَاً؛ قال: ولا أَعرف له فِعْلاً. وهذه الأَرض أَشجر من هذه أَي أَكثر شَجَراً. ووادٍ أَشْجَرُ وشَجِيرٌ ومُشْجرٌ: كثير الشجر. الجوهري: وادٍ شَجِيرٌ ولا يقال وادٍ أَشْجَرُ. وفي الحديث: ونأَى بي الشَّجَرُ؛ أَي بَعُدَ بيَ المرعَى في الشَّجَر. وأَرض عَشِبَة: كثيرة العُشْب، وبَقِيلة وعاشِبَة وبَقِلة وثَمِيرة إِذا كان ثَمَرَتها (* قوله: «إِذا كان ثمرتها» كذا بالأَصل ولعل فيها تحريفاً أَو سقطاً، والأَصل إِذا كثرت ثمرتها أَو كانت ثمرتها كثيرة أَو نحو ذلك). وأَرض مُبْقِلَة ومُعْشِبَة. التهذيب: الشجر أَصناف، فأَما جِلُّ الشجر فَعِظامُه لتي تبقى على الشِّتاء، وأَما دُقُّ الشجر فصنفان: أَحدهما يبقى على الشِّتاء، وتَنْبْتُ في الربيع، ومنه ما يَنْبُت من الحَبَّة كما تَنْبُتُ البقُول، وفرق ما بين دِقِّ الشجر والبقل أَن الشجر له أَرُومة تبقى على الشتاء ولا يبقى للبقْل شيء، وأَهل الحجاز يقولون هذه الشجر، بغير هاء، وهم يقولون هي البُرُّ وهي الشَّعير. وهي التمر، ويقولون في الذهب لأَن القطعة منه ذهَبَة؛ وبِلُغَتهم نزل قوله تعالى: والذين يَكِنزُون الذهب والفِضَّة ولا يُنْفقونَها؛ فأَنَّثَ. ابن السكيت: شاجَرَ المالُ إِذا رَعَى العُشْبَ والبَقْلَ فلم يُبْق منها شيئاً فصار إِلى الشجر يرعاه؛ قال الراجز يصف إِبلاً: تَعْرِفُ في أَوْجُهِها البشائِرِ آسانَ كلِّ آفقٍ مُشاجِرِ وكل ما سُمِك ورُفِعَ، فقد شُجِرِ. وشَجَرَ الشجَرة والنبات شَجْراً: رَفَع ما تَدَلَّى من أَغصانها. التهذيب قال: وإِذا نزلتْ أَغصانُ شَجَرٍ أَو ثوب فرفعته وأَجفيتَه قلت شَجَرْته، فهو مَشْجُور؛ قال العجاج: رَفَّعَ من جِلالِه المَشْجُور والمُشَجَّرُ من التَّصَاوير: ما كان على صفة الشجر. وديباج مُشَجَّرٌ: نَقْشُه على هيئة الشجر. والشجرة التي بويع تحتها سيدُنا رسولُ الله، صلى الله عليه وسلم، قيل كانت سَمُرَة. وفي الحديث: الصَّخْرةُ والشجَرة من الجنة، قيل: أَراد بالشجرة الكَرْمَة، وقيل: يحتمل أَن يكون أَراد بالشجرة شَجَرَة بَيْعَة الرِّضوان لأَن أَصحابها اسْتَوجَبوا الجنة. واشْتَجَرَ القومُ: تخالفوا: ورماح شواجِرُ ومُشْتَجِرة ومُتَشاجِرَة: مُخْتلفةٌ مُتَداخلة. وشَجَر بينهم الأَمْرُ يَشْجُرُ شَجْراً (* قوله: «وشجر بينهم الأَمر شجراً» في القاموس وشجر بينهم الأَمر شجوراً). تنازعوا فيه. وشَجَر بين القوم إِذا اختلف الأَمر بينهم. واشْتَجَرَ القوم وتَشاجَرُوا أَي تنازعوا. والمُشاجَرة: المنازعة. وفي التنزيل العزيز: فلا ورَبِّك لا يُؤمنون حتى يُحَكِّمُوك فيما شَجَر بينهم؛ قال الزجاج: أَي فيما وقع من الاختلاف في الخصومات حتى اشْتَجَرُوا وتشاجَرُوا أَي تشابَكُوا مختلفين. وفي الحديث: إِياكم وما شَجَرَ بين أَصحابي؛ أَي ما وقع بينهم من الاختلاف. وفي حديث أَبي عمرو النخعي: وذكَرَ فتنة يَشْتَجِرون فيها اشْتِجارَ أَطْباق الرَّأْس؛ أَراد أَنهم يشتبكون في الفتنة والحرب اشْتباك أَطْباق الرَّأْس، وهي عظامه التي يدخل بعضُها في بعض؛ وقيل: أَراد يختلفون كما تَشْتَجِرُ الأَصابع إِذا دخل بعضها في بعض. وكلُّ ما تداخل، فقد تشاجَرِ واشْتَجَرَ. ويقال: التَقَى فئتان فتشاجَرُوا برماحهم أَي تشابكوا. واشْتَجَرُوا بِرِماحِهِم وتشاجَرُوا بالرِّماح: تطاعنوا. وشجَرَ: طَعن بالرُّمح. وشَجَره بالرمح: طعنه. وفي حديث الشُّرَاة: فَشَجَرْناهم بالرماح: أَي طعنَّاهم بها حتى اشتبكتْ فيهم، وكذلك كل شيء يأْلَفُ بعضُه بعضاً، فقد اشْتَبك واشْتَجَر. وسمي الشجَرُ شَجَرَاً لدخول بعض أَغصانه في بعض؛ ومن هذا قيل لِمَراكبِ النِّساء: مَشاجِرُ، لِتشابُك عِيدان الهَوْدَج بعضِها في بعض. وشَجَرَهُ شَجْراً: رَبَطَه. وشَجَرَه عن الأَمر يَشْجُرهُ شَجْراً: صرفه. والشَّجْرُ: الصَّرْف. يقال: ما شَجَرَك عنه؟ أَي ما صَرَفك؛ وقد شَجَرَتْني عنه الشَّواجر. أَبو عبيد: كلُّ شيء اجتمع ثم فَرَّق بينه شيء فانفرق يقال له: شُجِرَ؛ وقول أَبي وَجْزَة: طَافَ الخَيالُ بنا وَهْناً، فأَرَّقَنَا، من آلِ سُعْدَى، فباتَ النومُ مُشْتَجِرَا معنى اشْتِجار النوم تَجافيه عنه، وكأَنه من الشَّجِير وهو الغَرِيبُ؛ ومنه شَجَرَ الشيءَ عن الشيء إِذا نَحَّاه؛ وقال العجاج: شَجَرَ الهُدَّابَ عنه فَجفَا أَي جافاه عنه فَتَجَافى، وإِذا تَجافى قيل: اشْتَجَر وانْشَجَر. والشَّجْرُ: مَفْرَحُ الفَم، وقيل: مُؤَخَّرُه، وقيل: هو الصَّامِغ، وقيل: هو ما انفتح من مُنْطَبِقِ الفَم، وقيل: هو مُلْتَقَى اللِّهْزِمَتَيْن، وقيل: هو ما بين اللَّحْيَيْن. وشَجْرُ الفرس: ما بين أَعالي لَحْيَيْه من مُعْظَمها، والجمع أَشْجَار وشُجُور. واشْتَجَر الرجل: وضع يده تحت شَجْرِهِ على حَنَكه؛ قال أَبو ذؤيب: نامَ الخَلِيُّ وبِتُّ الليلَ مُشْتَجِراً، كأَن عَيْنَيَّ فيها الصَّابُ مَذْبُوحُ مذبوح: مَشْقُوق. أَبو عمرو: الشَّجْرُ ما بين اللَّحْيَيْنِ. غيره: بات فلان مُشْتَجِراً إِذا اعتمد بشَجْرِهِ على كفه. وفي حديث العباس قال: كنت آخذاً بِحَكَمَةِ بغلة رسولُ الله، صلى الله عليه وسلم، يوم حُنَين وقد شَجَرْتُها بها أَي ضَربْتُها بلجامها أَكُفُّها حتى فتحتْ فاها؛ وفي رواية: والعباس يَشْجُرها أَو يَشْتَجِرُها بلجامها؛ قال ابن الأَثير: الشَّجْر مَفْتَح الفم، وقيل: هو الذَّقَن. وفي حديث سعد (* قوله: «وفي حديث سعد» الذي في النهاية حديث أَم سعد). أَنَّ أُمَّه قالت له: لا أَطْعَمُ طَعاماً ولا أَشرب شراباً أَو تكفُرَ بمجد قال: فكانوا إذا أَرادوا أَن يطعموها أَو يَسْقُوهَا شَجَرُوا فاها أَي أَدْخَلوا في شَجْرِه عُوداً ففتحوه. وكل شيء عَمَدته بِعماد، فقد شَجَرْتَه. وفي حديث عائشة، رضي الله عنها، في إِحدى الروايات: قُبض رسولُ الله، صلى الله عليه وسلم، بين شَجْرِي ونَحْرِي؛ قيل: هو التشبيك، أَي أَنها ضَمَّته إِلى نحرها مُشبِّكَة أَصابعها. وفي حديث بعض التابعين: تَفَقَّدْ في طهارَتِكَ كذا وكذا والشِّاكِلَ والشَّجْرَ أَي مُجْتَمَعَ اللَّحْيَيْن تحت العَنْفَقَة. والشِّجارُ: عود يُجعل في فم الجَدْي لئلا يَرْضَع أُمَّه. والشَّجْرُ من الرَّحْل: ما بين الكَرَّيْنِ، وهو الذي يَلْتَهِم ظهر البعير. والمِشْجَرُ، بكسر الميم: المِشْجَب، وفي المحكم: المَشْجَر أَعواد تربط كالمِشْجَب بوضع عليها المتاع. وشَجَرْت الشيء: طرحتُه على المِشْجَر، وهو المِشْجَب. والمِشْجَر والمَشْجَر والشِّجار والشَّجار: عود الهودج، واحدتها مَِشْجَرة وشِجَارة، وقيل: هو مَرْكَب أَصغر من الهودج مكشوفُ الرأْس. التهذيب: والمِشْجَر مركب من مراكب النساء؛ ومنه قول لبيد: وأَرْتَدَ فارسُ الهَيْجا، إِذا ما تَقَعَّرَتِ المَشاجِرُ بالقيام الليث: الشِّجار خشب الهودج، فإِذا غُشِّيَ غِشَاءَه صار هَوْدَجاً. الجوهري: والمَشَاجر عيدان الهودج، وقال أَبو عمرو: مراكب دون الهوادج مكشوفةُ الرأْس، قال: لها الشُّجُرُ أَيضاً، الواحد شِجار (* قوله: «الواحد شجار» بفتح أَوله وكسره وكذلك المشجر كما في القاموس). وفي حديث حُنَين: ودُرَيْدُ بن الصِّمَّة يومئذٍ في شِجار له؛ هو مركب مكشوف دون الهودج، ويقال له مَِشْجَر أَيضاً. والشِّجارُ: خشب البئر؛ قال الراجز: لَتَرْوَيَنْ أَو لَتَبِيدَنَّ الشُّجُرْ والشِّجارُ: سِمَةٌ من سمات الإِبل. والشِّجارُ: الخشبة التي يُضَبَّب بها السرير من تحت، يقال لها بالفارسية المَتَرْس. التهذيب: والشِّجار الخشبة التي توضع خَلْف الباب، يقال لها بالفارسية المَتَرْس، وبخط الأَزهري مَتَّرس، بفتح الميم وتشديد التاء؛ وأَنشد الأَصمعي: لولا طُفَيْلٌ ضاعتِ الغَرائرُ، وفاءَ، والمُعْتَقُ شيء بائرُ، غُلَيِّمٌ رَطْلٌ وشَيْخٌ دامِرُ، كأَنما عِظامُنا المَشَاجِرُ والشِّجارُ: الهَوْدَجُ الصغير الذي يكفي واحداً حَسْب. والشَّجيرُ: الغريبُ من الناس والإِبل. ابن سيده: والشَّجِيرُ الغريبُ والصاحبُ، والجمع شُجَراء. والشَّجِيرُ: قِدْح يكون مع القِدَاح غريباً من غير شَجَرَتِها؛ قال المتنخل: وإِذا الرِّياحُ تَكَمَّشَتْ بِجَوانِبِ البَيْتِ القَصِيرِ، أَلْفَيْتَني هَشَّ اليَدَيـ ـنِ بِمَرْي قِدْحي، أَو شَجِيرِي والقِدْحُ الشَّجِيرُ: هو المستعار الذي يُتَيَمَّنُ بِفَوْزِهِ والشَّرِيجُ: قِدْحُهُ الذي هو له. يقال: هو شَرِيجُ هذا وشِرْجُهُ أَي مثله. والشَّجِيرُ: الردِيءُ؛ عن كراع. والانْشِجارُ والاشْتِجارُ: التقدّم والنَّجاء؛ قال عُوَيْفٌ الهُذَليُّ:عَمْداً تَعَدَّيْنَاكَ، وانْشَجَرَتْ بِنَا طِوالُ الهَوادِيُ مُطْبَعَاتٌ مِنَ الوِقْرِ ويروى: واشْتَجَرَتْ. والاشتجارُ أَن تَتَّكِئَ على مَرْفِقِكَ ولا تَضَعَ جَنْبَكَ على الفراش. والتَّشْجيرُ في النخلِ: أَن تُوضَعَ العُذُوقُ على الجريد، وذلك إِذا كثر حمل النخلة وعَظُمَتِ الكَبائِسُ فَخِيفَ على الجُمَّارَةِ أَو على العُرْجُونِ. والشَّجِيرُ: السَّيفُ. وشَجَرَ بيته أَي عَمَدَه بِعَمُودٍ. ويقال: فلان من شَجَرَةٍ مباركة أَي من أَصل مبارك. ابن الأَعرابي: الشَّجْرَةُ النُّقْطَةُ الصغيرة في ذَقَنِ الغُلامِ.

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR620 harf
* ش ج ر * * الشَّجَرُ * و * الشَّجَرَةُ * ما كان على ساق من بنات الأرض وأرض * شَجِيرةٌ * و * شَجْرَاءُ * بوزن صحراء أي كثيرة * الأَشْجَارِ * وواد * شَجِيرٌ * ولا يقال واد أشجر وواحد * الشَّجْرَاءِ * شجرة لم يأت من الجمع على هذا المثال إلا أحرف يسيرة شجرة وشجراء وقصبة وقصباء وطرفة وطرفاء وحلفة وحلفاء وقال الأصمعي واحد الحلفاء حَلِفة بكسر اللام وقال سيبويه كل واحد من هذه الأربعة واحد وجمع و *
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR10.866 harf
الشجر، محركة، والشجر، بكسر ففتح، في لغة بني سليم، قاله الدينوري، والشجراء، كجبل وعنب وصحراء، كذلك الشير، بالياء، كعنب، أبدلوا الجيم ياء إما أن تكون على لغة من قال شجر، وإما أن تكون الكسرة لمجاورتها الياء، قال: تحسبه بين الأكام شيره. وقالوا في تصغيرها: شييرة، وهذا كما يقلبون الياء جيما في قولهم: أنا تميمج، أي تميمي، وكما روى عن ابن مسعود: على كل غنج يريد غنى، هكذا حكاه أبو حنيفة
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR16.519 harf
شَجْرٌ 1 شَجْرٌ ذ is an inf. n. of شَجَرَ, and signifies The being, or becoming, intricate, complicated, perplexed, confused, or intricately intermixed; as also ↓ اِشْتِجَارٌ. (TA.) You say, شَجَرَ الأَمْرُ بَيْنَهُمْ, (Msb, K,) aor. شَجُرَ , inf. n. شَجْرٌ (Msb, TA) and شُجُورٌ, (K, TA,) The affair, or case, was, or became, complicated, intricate, or confused, so as to be a subject of
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.624 harf
شَجَرَ شَجَرَ U ( n. ac. شَجْر 1 ) a. [ acc. & 'An ], Diverted from; withheld, hindered from; averted, estranged from. b. Supported, propped up; raised, lifted; forced open ( mouth ). c. Put on a stand ( clothes ). d. ( n. ac. شَجْر 1 , شُجُوْر 27 ), Was in dispute ( affair ). شَجِرَ شَجِرَ A ( n. ac. شَجَر 4 ), a. Was numerous. شَجَّرَ شَجَّرَ II , a. Became woody. b. Propped up.
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR33.730 harf
شجر شَجِرَ - يَشْجَرُ - شَجَرَة - شَجَر شَجِرَ - يَشْجَرُ + كائن أو شيء: يتشعب ويتفرق إلى فروع وأغصان كثيرة متشابكة: ينمو ويكبر ويتعقد ويتشابك كالشجرة شَجَرَة: على وزن " فـَعـَلة ": اسم فعل بمعنى مفعول من " شَجِرَ - يَشْجَرُ ": الشيء الذي تفرع إلى فروع كثيرة متشابكة: وهو اصطلاحاً: النبات المعروف، الذي يتكون من جذر وساق وفروع، بما في ذلك الشجر
Tamamını oku

Sîgalar(18)

Mücavir kökler40 mücavir (172 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. زقم

    3 ortak ayet · Bir ağaç demektir

  2. نبت

    3 ortak ayet · Bitki

  3. وسوس

    2 ortak ayet · Fıs fıs etmek anlamındadır

  4. أدم

    3 ortak ayet · Edim dibalı deri demektir

  5. أصل

    2 ortak ayet · Bitki kökü demektir

  6. وقد

    2 ortak ayet · Onun yakıtı

  7. أكل

    4 ortak ayet · Ekel pas demektir

  8. نجم

    2 ortak ayet · Gezegen yıldızdır

  9. سكن

    3 ortak ayet · “Sikkin” bıçak demektir

  10. كلم

    3 ortak ayet · Kelime

  11. شطن

    3 ortak ayet · Şetan, kuyudan su çekilen uzun iptir

  12. بدي

    2 ortak ayet · Açığa çıkarırsınız

Geçtiği ayetler(26)

  1. … مِنْ سَوْءَاتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ

    AğaçDerken şeytan ayıp yerlerini kendilerine göstermek için ikinize de vesvese verdi ve dedi ki: Rabbınız, sizi başka bir şey için değil, ancak iki melek veya ebedi kalanlardan olmanızı önlemek için yasaklamıştır.

  2. … وَرَقِ الْجَنَّةِ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُلْ لَكُمَا إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُبِينٌ

    AğaçBöylece onların ikisini de baştan çıkarıp aldattı. Ağaçtan tadınca ayıp yerleri kendilerine göründü. İkisi de kendilerini cennetin yaprağıyla örtmeye başladılar. Rabbları da onlara: Ben sizi o ağaçtan men’etmedim mi? Ve şeytan size apaçık bir düşmandır, demedim mi? diye nida etti.

  3. فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْأَيْمَنِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبَارَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ أَنْ يَامُوسَى إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ

    AğaçOraya geldiğinde, feyizli yerdeki vadinin sağ yanındaki ağaçtan: Ey Musa; şüphesiz Ben, alemlerin Rabbı olan Allah’ım.

  4. لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا

    AğaçAndolsun ki; sana, o ağacın altında bi’at ederlerken Allah mü’minlerden hoşnud olmuştur. Kalblerinde olanı bilmiş de onlara sekineti indirmiş ve onları pek yakın bir fethle mükafatlandırmıştır.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökشجر
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerنبت, فرع, حكم
Zıt Kökنجم
Çekirdek Özet 1Dik bir gövde üzerinde yükselme ve dalların birbirine girerek çatallanması
Çekirdek Özet 2Somut bitki gövdesi ve soyut düzlemde dallanıp karmaşıklaşan anlaşmazlıkların hakeme götürülmesi
Çekirdek Özet 3Bir merkezden türeyen çokluğun çatışma üretmeksizin ana gövdeye bağlanarak çözüme kavuşturulması
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca botanik bir bitki türüne indirgeyip çatallanma, iç içe geçme ve ihtilaf dinamizmini gözden kaçırmak

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
شجYarma, kollara ayrılma, iç içe geçme ve açılma; nitekim شجج kafayı yarıp açmayı, شجن birbirine dolanmış dalları ve dolaşık dertleri, شجو ise boğaza takılıp tıkayan şeyi ifade ederرÇatallanma ve birbirine girme eylemine ر harfinin getirdiği dikey yükselme, baş verme ve yayılma dinamiği eklenmiş; böylece hareket hem dik bir gövdeye hem de yukarı doğru iç içe dallanan bir forma kavuşmuştur

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
شDişIsırma, parçalama, keskin hatlarla birden fazla kola ve çatala ayrılma hareketini temsil eder
جDeğnek, deveTaşıma, toparlama, dik durma ve bir gövde üzerinde yükü taşıyıp yükseltme gücünü ifade eder
رİnsan başıBaş verme, yukarı yönelme, en üst noktada dallanıp tepe tacı oluşturma fonksiyonunu gösterir
شجرSağlam bir gövde üzerinde yukarıya doğru yükselen, baş veren ve tepede keskin hatlarla birçok kola ayrılarak birbirine giren yapı

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamKökün ilk somut anlamı, kışın ayakta kalan sert bir gövdesi (sak) bulunan ve dalları birbirine giren ağaçtır. Bedevî dilinde ayrıca insanın çene kemiklerinin birleşip ayrıldığı ağız çatısına ve iki çene arasına şecrü’l-fem (شَجْر الفَم) denir.
Cahiliye şiiri kullanımıErken Arap şiirinde ve kabile dilinde kök, ağaçların birbirine dolanması yanında savaşta mızrakların birbirine çatılması (تشاجر بالرماح) ve develerin otların kurumasından sonra çalı ve ağaç yapraklarına yönelmesi anlamında kullanılmıştır. Lisānü’l-ʿArab’da şive farkını gösteren şu erken beyt zikredilir: تَحْسَبُه بين الأَكامِ شِيَرَهْ
Erken Arapça kullanımDevenin üzerindeki havut veya heydirenin birbirine çatılan ahşap çatısına (شجار الهودج) denilmiştir. Bir meselede sözlerin ve iddiaların birbirine dolanarak karmaşık hale gelmesine teşâcür (تشاجر) denilmiş; hadis rivayetinde de evlilik velayetinde anlaşmazlık çıkması durumu aynı kökle ifade edilmiştir: فإن اشتجروا فالسلطان ولي من لا ولي له

Kaynak Lisānü’l-ʿArab, Maqāyīsü’l-Luğa, Kitābü’l-ʿAyn, el-Müfredât.

Sami etimolojik katman

Sami dillerinde ağaç ve odunsu gövdeli bitkiler için yaygın olarak Batı Sami sahasında *ʿ-ṣ- (Arapça عضه, İbranice ʿēṣ, Ugaritçe ʿṣ) kökü kullanılırken; Arapça شجر kökü, bitkinin salt odunsu maddesine değil, dallanma, birbirine geçme ve çatallanma eylemine dayanan özgün bir morfo-semantik gelişim gösterir. Doğu ve Güney Sami dillerinde bu kök, birbirine dolanma, örgü yapma ve dallanma sahalarıyla semantik irtibat halindedir. Aramice ve Süryanice katmanında š-g-r kökü dolanmak, birbirine karışmak, tutuşup yayılmak anlam alanlarıyla yakınlık arz eder. Arapça bu kökte iki somut fiziksel ekseni birleştirmiştir: Birincisi dikey yükselip dallanan bitki (ağaç), ikincisi ise dalların iç içe girmesi gibi insanların iddia ve sözlerinin birbirine girmesi (ihtilaf ve dava). Bu semantik transfer, kökün hem botanik hem de hukuki-toplumsal terminolojide merkezi bir yere oturmasını sağlamıştır.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith Syriac Lexicon, Maqāyīsü’l-Luğa.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönBirbirine girme (tedâhül) ve dikey yükselme (irtifâ)Kökün dallanıp budaklanan bitki ile çene kemiklerinin çatallandığı ağız açıklığını aynı kökte buluşturması iç semantik birliğin kanıtıdırKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiÇatallanma, örgüleşme ve dolanma matrisiAkraba dillerdeki yayılma ve sarmaşıklaşma semantiği Arapçada gövdeli ağaç ve mızrak çatışması biçiminde kristalleşmiştirGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik sahadaki çalı ve bitki kökleriÇöl ekolojisinde sert ve kışa dayanan gövdeli bitkiler ile yayılıcı çalılar arasındaki ayrıma işaret eden ortak leksikal tabakaMuhtemel

Kaynak Maqāyīsü’l-Luğa, Lisānü’l-ʿArab, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
شجرAnlamlıDallanıp yükselmek, birbirine girmekGövdeli ağaç, ihtilaf etmek, çene çatallanmasıHedef kök; Kur'an'da geçer
شرجAnlamlıBirbirine geçirmek, dikmek, bağlamakİki şeyi birbirine raptetmek, sepet örmek, su yarığıOrtak örgü ve geçişme çekirdeği; Kur'an'da geçmez
جشرAnlamlıDışarı çıkmak, yayılmakHayvanları gece gündüz merada açıkta bırakmakDallanıp dışarı yayılma ile mekânsal irtibat; Kur'an'da geçmez
جرشAnlamlıKabaca kırmak, sıyırmak, ufalamakDaneyi tam öğütmeyip iri parçalamakSertlik ve parçalama ilişkisi; Kur'an'da geçmez
رشجAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştirKur'an'da geçmez
رجشAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştirKur'an'da geçmez

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
شجرMerkezGövdeli bitki ve dallanmaKendi gövdesi üzerinde yükselen ve yukarıda kollara ayrılarak karmaşıklaşan yapıHem botanik varlığı hem de çözülmesi gereken çatallı ihtilafları içerir
نبتKomşuTopraktan çıkışGövdeli olsun veya olmasın yerden biten her türlü canlı için genel terimdirشجر ise yalnızca gövdesi dikilip dal budak salan sınıfa aittir
فرعKomşuDallanma ve türemeBir asıldan ayrılan tekil uzantıyı ve ikincil dereceyi gösterirشجر dalın kendisi değil, dalları üzerinde toplayan bütünsel organizmadır
حكمKomşuDüğümleme ve çözmeİhtilafı engelleyecek kesin hükmü koyma eylemidirشجر ihtilafın doğuşunu ve çatallanmasını ifade ederken حكم onun ilacıdır
نجمZıtGövdesiz bitkiSapı ve dik gövdesi olmayıp toprak yüzeyine yayılan nebatRahman 55:6'da doğrudan شجر kökünün zıddı olarak konumlandırılmıştır

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaشجرAğaç, dallanma, ihtilafGövde üzerinde yükselip dallara ayrılmayı ve sözlerin çatallanmasını bir arada tutarKesin
Latincearbor, ramus, controversiaAğaç, dal, çatışmaArbor salt botanik nesneyi, ramus dallanmayı, controversia ise ayrışmayı karşılar; tek kökte birleşmezGüçlü
İngilizcetree, branching, disputeAğaç, çatallanma, ihtilafTree ağacı adlandırır, ramification yapıyı açıklar, dispute çekişmeyi ifade ederGüçlü
AlmancaBaum, Verzweigung, StreitfallAğaç, dallanma, dava konusuBaum bitkiyi, Verzweigung iç içe geçen kolları, Streitfall ise hukuki uyuşmazlığı karşılarGüçlü
Fransızcaarbre, ramification, litigeAğaç, dallara ayrılma, uyuşmazlıkArbre somut nesneyi, ramification morfolojik dağılımı, litige ise mahkemeye taşınan ihtilafı verirGüçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane’s Lexicon.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
الشَّجَرَةِ / كَشَجَرَةٍSomut ağaç ve fıtrî düzenCennetteki yasak ağaç, secde eden ağaçlar ve misal olarak getirilen güzel/kötü ağaç bağlamı; Bakara 2:35, A‘râf 7:20, İbrâhîm 14:24, Rahmân 55:6
شَجَرَ بَيْنَهُمْAnlaşmazlık, dava ve çatışmaMüminlerin kendi aralarında ortaya çıkan karmaşık çekişmeleri Resûlullah’ın hakemliğine götürme zorunluluğu; Nisâ 4:65
شَجَرَةِ الزَّقُّومِCehennem azap unsuru ve fitneİnkârcıların karınlarını dolduracağı zakkum ağacı ve saptırıcı ceza metaforu; İsrâ 17:60, Sâffât 37:64, Duhân 44:43, Vâkı‘a 56:52
شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍTevhid, nur ve bereket kaynağıNe doğuya ne batıya ait olan bereketli zeytin ağacı ve ilahi vahyin tecelli ettiği mukaddes vadi; Nûr 24:35, Kasas 28:30
بَيْعَةِ الشَّجَرَةِSadakat ve ahit mekânıHudeybiye’de müminlerin Resûlullah’a bağlılık andı içtiği tarihsel ve simgesel ağaç; Feth 48:18

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamYasak ağaç ve şecere-i zakkumÂdem’in imtihan vesilesi olan ağacın mahiyeti ve cehennemdeki zakkumun fiziksel mi sembolik mi olduğu tartışmasıİmtihanın somutlaştığı sınır çizgisi ve ilahi adaletin tecelli vasıtası
FıkıhYargılama hukuku ve hakemlikNisâ 4:65 gereğince müminler arasında patlak veren ihtilafların (şecerat) şer‘î yargıya götürülüp içten teslimiyetle kabulüDava konusu olan karmaşık çekişmeler ve bağlayıcı hükmün otoritesi
TefsirTemsil ve teşbih ayetleriİbrâhîm suresindeki kelime-i tayyibenin kökü yerde dalları gökte olan bir ağaca (kelime-i tevhîd) benzetilmesiKökü sağlam (asl), dalları semaya uzanan üretken sistem
HadisBirlik, sadakat ve fitneSahâbîler arasında meydana gelen ihtilaflar için teşâcür lafzının kullanılması ve Hudeybiye biatının yapıldığı ağacın tevhid hassasiyetiyle anılmasıİhtilafın fitneye dönüşmeden ilahi hakemlikle yatıştırılması

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniTevhid ve şirk ayrımıAslî kök ve yan kollarİnanç sistemini besleyen merkezi gövdeTevhid kökü sabit dalları gökte bir ağaçtır; şirk ise köksüz, rüzgârda savrulan çürük yapıdırKesin
İlmiBilgi tasnifi ve metodolojiTaksonomik şecereBilgilerin bir asıldan dallara ayrılmasıUsûl ilmi ağacın gövdesi, fürû‘ ise bu gövdeden türeyen çatallı dallardırGüçlü
SiyasiYargı ve kamu otoritesiHukuki hakemlikÇatışan iradeleri merkezi otoritede birleştirmeKendi başına bırakıldığında çatışan taraflar (teşâcür), adil bir hakemin hükmüyle düzene girerKesin
İktisadiÜretim ve mülkiyet sermayesiKalıcı sermaye ve faizsiz getiriMevsimlik olmayan, kışın da ayakta kalan ana malKökü sabit sermaye (asl), her mevsim ürün veren dallar (semere) vasıtasıyla sürekli katma değer üretirGüçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerGraf teorisinde ağaç veri yapısı ve fraktal dallanmaBir kök düğümden (root node) başlayıp döngü içermeksizin çatallanan ve her bir dalı ana gövdeye hiyerarşik bağlanan matematiksel modelKesin
Beşeri bilimlerÇatışma çözümü ve kurumsal hiyerarşi teorisiBireysel çıkarların birbirine girip tıkandığı noktada (ihtilaf), çatallanmayı yönetmek için tarafsız bir üst hakeme ihtiyaç duyulmasıGüçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü salt botanik bir bitki türüne (ağaç) indirgemek ve Nisâ 4:65'teki شَجَرَ بَيْنَهُمْ fiilini rastgele bir "ortaya çıkış" veya basit bir "anlaşmazlık" sanmak
Kur'an içi daha geniş anlamKök, dallanarak yükselen, dalları birbirine girdiği için karmaşıklaşan ve çözümü ancak köke/asla veya yetkili bir merkeze rücu etmekle mümkün olan dinamik bir süreçtir
Yanlış anlamanın doğuracağı hataToplumsal ihtilafların doğasını (dalların iç içe geçmesi gibi kaçınılmaz olduğunu) kavrayamamak; hakemliğin ve yargının yalnızca ceza değil, dolaşmış bağları çözme sanatı olduğunu gözden kaçırmak

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kök, kâinattaki organik nizam (ağaç) ile toplumsal hayattaki ilişkiler ağının (ihtilaf ve dava) aynı morfolojik mantıkla çalıştığını gösterir; hayat dallanıp budaklandıkça merkeze bağlılık hayati hale gelir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?İmanın kök ve meyve ilişkisiyle anlatıldığı temsil ayetlerinde (İbrâhîm 14:24-26), yargı ve imanın sıhhati şartının bağlandığı teşri ayetinde (Nisâ 4:65) ve cennet imtihanının başlangıcında (Bakara 2:35).
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Çatışmanın mutlak bir yok oluş değil, fıtrî dallanmanın kontrolsüz kalmasından kaynaklandığını; adaletin ise dalları kesmek değil, onları adil bir gövdeye bağlamak olduğunu anlamayı sağlar.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamKışın ayakta kalan sert bir gövde üzerinde yükselerek tepe noktasında birbirine giren çoklu dallar meydana getiren ağaç ve insanın iki çene kemiğinin çatallandığı ağız boşluğu.
  • Soyut anlamBir asıldan çıkan fikir, iddia veya çıkarların çoklu kollara ayrılarak karmaşık bir örgü oluşturması; bu örgü içinde tarafların birbirine dolaşması ve ihtilaf hali.
  • Sistematik karşılıkÇatallanan çokluğun (dalların) ana gövdeye (merkeze/hakeme) tabi kılınarak kaosun düzene dönüştürüldüğü hiyerarşik yargı ve idare modeli.
  • LaTeX modeliT=(V,E)iler∈V  ⟹  ∀vi∈V, ∃! p(r,vi)
  • LaTeX açıklamasıModelde T dallanan sistemi (şecere/ağaç yapısını), V ihtilaf eden tarafları veya dallanma noktalarını (düğümleri), E taraflar arasındaki ilişkileri ve bağıntıları (kenarları), r ise meşru merkezi otoriteyi, kökü veya adil hakemi (root node) temsil eder. Formül, sistemde ortaya çıkan her bir çatallanmanın (vi) merkeze (r) bağlanan tek ve kesin bir yolla (p) çözüme kavuşturulduğunu, böylece döngüsel kaosun (şitâcâr) hiyerarşik ve adil bir düzene bağlandığını matematiksel olarak simgeler.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ش