شرر

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ش-ر-ر14 sîga, 31 mücavir kök, 30 ayet, 22 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.بِشَرٍّالْأَشْرَارِأَشَرٌّشَرٌّضللشررخيرعجلنأيسرربِشَرَرٍالشَّرُّجهممسسدببوجه

KökSîga 14Ayet 30Sure 22Mücavir 31

▶ Ağı aç (3B)

شرر

ش - ر - ر

KÖK
  • 31 geçiş
  • 30 ayet
  • 14 sîga
  • 9 sözlük

Şerareden gelen bir kelimedir. Ateşten sıçrayan alev parçası anlamındadır. Sonraları hayrın karşılığı olarak şerr kelimesi kötülük anlamında kullanılmaya başlanmıştır. Beklenmedik zararlar şerdir. Kötülük olarak tercüme dilecektir.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(9)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Şerareden gelen bir kelimedir. Ateşten sıçrayan alev parçası anlamındadır. Sonraları hayrın karşılığı olarak şerr kelimesi kötülük anlamında kullanılmaya başlanmıştır. Beklenmedik zararlar şerdir. Kötülük olarak tercüme dilecektir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.281 harf
باب الشين والراء ش ر، ر ش يستعملان شر: الشَّرُّ: السَّوءُ، والفِعل للرَّجلِ الشِّرِّير، والمصدر: الشَّرارة، والفعل: شرّ يشرُّ شرًّا وشرارةً. وقومٌ أشرارٌ خِلافُ الأخبار. والشَّرُّ: بسطُك الشيء في الشَّمس من الثِّياب وغيرها. ويُقالُ: إنّما يقال للّذي يُبسطُ في الشَّمس: الإشرارُ، يقال: أشررته في الشمس فهو مُشرٌّ، ولا يقال: شررته. والإشرارُ ما يُبسط عليه الأقِط والبُرُّ ليجف، قال: ثوب على قامةٍ
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.211 harf
الشَرُّ: نقيض الخير. يقال: شَرَرْتَ يا رجلُ وشَرِرْتَ، لغتان، شَرّاً شراراً وشَرارَةً. وفلان شَرُّ الناسِ، ولا يقال أَشَرُّ الناسِ إلاَّ في لغة رديئة. وقومٌ أشرارٌ وأَشِرَّاءُ. وقال يونس: واحِد الأَشْرارِ رجلٌ شَرٌّ. وقال الأخفش: واحدها شريرٌ، وهو الرجل ذو الشَرِّ. ورجلٌ شِرِّيرٌ، أي كثير الشَرِّ. وشِرَّةُ الشباب: حِرْصُه ونَشاطُه. والشِرَّةُ أيضاً: مصدر الشَرِّ. والشَرارَةُ: واحدة الشَرارِ، وهو
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR401 harf
ش ر ر شر فلان يشـر شـرارة وهـو شريـر‏.‏ ونـار ذات شـرار وشـرر وطـارت منهـا شـرارة وشـررة وتقول‏:‏ كان أبوك نار شرارة وأنت منها شراره‏.‏ وشرّه في الشمس وأشره وشرره وشرشره‏:‏ بسطه‏.‏ وضربه الكلب بشراشر ذنبه وهي أطرافه وما تشرشر منه أي تفرق‏.‏ قال ابن هرمة‏:‏ فعوين يستعجلنه ولقينه يضربنـه بشراشر الأذناب ومن المجاز‏:‏ ألقى عليه شراشيره إذا حرص عليه وأحبه‏.‏ قال ذو الرمة‏:‏ وأشرّ الأمر‏:‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR10.729 harf
الشَّرُّ: السُّوءُ والفعل للرجل الشِّرِّيرِ، والمصدر الشَّرَارَةُ، والفعل شَرَّ يَشُِرُّ. وقوم أَشْرَارٌ: ضد الأَخيار. ابن سيده: الشَّرُّ ضدّ الخير، وجمعه شُرُورٌ، والشُّرُّ لغة فيه؛ عن كراع. وفي حديث الدعاء: والخيرُ كُلُّه بيديك والشَّرُّ ليس إِليك؛ أَي أَن الشر لا يُتقرّب به إِليك ولا يُبْتَغَى به وَجْهُكَ، أَو أَن الشر لا يصعد إِليك وإِنما يصعد إِليك الطيب من القول والعمل، وهذا الكلام إِرشاد
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR583 harf
* ش ر ر * * الشَّرُّ * ضد الخير يقال * شَرِرْتُ * يا رجل بفتح الراء وكسرها لغتان * شَرَّا * و * شَراراً * و * شَرارةً * بفتح الشين في الكل وفلان * شَرُّ * الناس ولا يقال أشر الناس إلا في لغة رديئة وقوم * أشْرارٌ * و * أشِرّاءُ * كأشداء قال يونس واحد * الأشْرَارِ * رجل * شَرٌّ * كزند وأزناد وقال الأخفش واحدها * شَرِيرٌ * كيتيم وأيتام ورجل * شِرِّريرٌ * بوزن سكيت أي كثير الشر و * شِرَّةُ * الشباب
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR12.102 harf
الشر، بالفتح، وهي اللغة الفصحى، ويضم، لغة عن كراع: نقيض الخير، ومثله في الصحاح، وفي السان: الشر: السوء. وزاد في المصباح: والفساد والظلم، ج شرور، بالضم، ثم ذكر حديث الدعاء والخير كله بيديك، والشر ليس إليك وأنه نفى عنه تعالى الظلم والفساد، لأن أفعاله، تعالى، عن حكمة بالغة، والموجدات كلها ملكه، فهو يفعل في ملكه ما يشاء، فلا يوجد في فعله ظلم ولا فساد. انتهى. وفي النهاية: أي أن الشر لا يتقرب به
Maddenin bağlantısı

الشر، بالفتح، وهي اللغة الفصحى، ويضم، لغة عن كراع: نقيض الخير، ومثله في الصحاح، وفي السان: الشر: السوء. وزاد في المصباح: والفساد والظلم، ج شرور، بالضم، ثم ذكر حديث الدعاء والخير كله بيديك، والشر ليس إليك وأنه نفى عنه تعالى الظلم والفساد، لأن أفعاله، تعالى، عن حكمة بالغة، والموجدات كلها ملكه، فهو يفعل في ملكه ما يشاء، فلا يوجد في فعله ظلم ولا فساد. انتهى. وفي النهاية: أي أن الشر لا يتقرب به إليك، ولا يبتغى به وجهك، أو أن الشر لا يصعد إليك، وإنما يصعد إليك الطيب من القول والعمل، وهذا الكلام إرشاد إلى استعمال الأدب في الثناء على الله تعالى وتقدس، وأن تضاف إليه عز وجل محاسن الأشياء دون مساويها، وليس المقصود نفى شيء عن قدرته وإثباته لها، فإن هذا في الدعاء مندوب إليه، يقال: يارب السماء والأرض، ولا يقال: يا رب الكلاب والخنازير، وإن كان هو ربها، ومنه قوله تعالى ولله الأسماء الحسنى فادعوه بها وقد شر يشر، بالضم، ويشر، بالكسر قال شيخنا: هذا اصطلاح في الضم والكسر مع كون الماضي مفتوحا، وليس هذا مما ورد بالوجهين، ففي تعبيره نظر ظاهر شرا وشرارة، بالفتح فيهما، قد شررت يا رجل، مثلثة الراء، بالكسر والفتح لغتان، شرا وشرارا وشرارة، وأما الضم فحاكاه بعضهم، ونقله الجوهري والفيومي، وأهل الأفعال. وقال شيخنا: الكسر فيه كفرح هو الأشهر، والضم كلبب وكرم وأما الفتح فغريب، أورده في المحكم وأنكره الأكثر، ولم يتعرض لذكر المضارع، وإبقاء له على القياس، فالمضموم مضارعه مضموم، على أصل قاعدته، والمكسور مفتوح الآتي على أصل قاعدته، والمفتوح مكسور الآتي على أصل قاعدته، لأنه مضعف لازم، وهو المصرح به في الدواوين. انتهى. وهو شرير، كأمير، وشرير، كسكيت، من قوم أشرار وشريرين. وقال يونس: واحد الأشرار رجل شر، مثل زند وأزناد. قال الأخفش: واحدها شرير، وهو الرجل ذو الشر مثل: يتيم وأيتام. ورجل شرير مثال فسيق، كثير الشر. يقال: هو شر منك، و لا يقال: هو أشر منك، قليلة أو رديئة، القول الأول نسبه الفيومي إلى بني عامر، قال: وقرئ في الشاذ من الكذاب الأشر على هذه اللغة. وفي الصحاح: لا يقال: أشر الناس إلا في لغة رديئة. وهي شرة، بالفتح، وشرى، بالضم، يذهب بهما إلى المفاضلة، هكذا صرح به غير واحد من أئمة اللغة، وجعله شيخنا كلاما مختلطا، وهو محل تأمل. قال الجوهري، ومنه قول امرأة من العرب: أعيذك بالله من نفس حرى، وعين شرى. أي خبيثة، من الشر. أخرجته على فعلى، مثل أصغر وصغرى. قلت: ونسب بعضهم هذه المرأة إلى بني عامر، كما صرح به صاحب اللسان، وغيره. وقالوا: عين شرى، إذا نظرت إليك بالبغضاء، هكذا فسروه في تفسير الرقية المذكورة. وقال أبو عمرو: الشري: العيانة من النساء. وقال كراع: الشري: أنثى الشر الذي هو الأشر في التقدير، كالفضلى الذي هو تأنيث الأفضل. وفي المحكم: فأما ما أنشده ابن الأعرابي من قوله: إذا أحسن ابن العم بعد إساءة فلست لشري فعله بحمول. وإنما أراد: لشر فعله، فقلب. وقد شاره، بالتشديد، مشارة ويقال: شاراه، وفلان يشار فلانا ويماره ويزاره، أي يعاديه. والمشارة: المخاصمة، وفي الحديث لا تشار أخاك ، هو تفاعل من الشر، أي لا تفعل به شرا فتحوجه إلى أن يفعل بك مثله، ويروى بالتخفيف، وفي حديث أبي الأسود ما فعل الذي كانت امرأته تشاره وتماره . والشر، بالضم: المكروه والعيب. حكى ابن الأعرابي: قد قلبت عطيتك ثم رددتها عليك من غير شرك ولا ضربك. ثم فسره، فقال: أي من غير رد عليك، ولا عيب لك، ولا نقص ولا إزراء. حكى يعقوب: ما قلت ذاك لشرك، وإنما قلته لغير شرك، أي ما قلته لشيء تكرهه، وإنما قلته لغير شيء تكرهه. وفي الصحاح: إنما قلته لغير عيبك. ويقال: ما رددت هذا عليك من شر به، أي من عيب به، ولكن آثرتك به، وأنشد: عين الدليل البرت من ذي شره.

أي من ذي عيبه، أي من عيب الدليل، لأنه ليس يحسن أن يسير فيه حيرة. الشر، بالفتح: إبليس، لأنه الآمر بالسوء والفحشاء والمكروه. الشر الحمى. والشر: الفقر. والأشبه أن تكون هذه الإطلاقات الثلاثة من المجاز. والشرير، كأمير: العيقة، وهو جانب البحر وناحيته، قاله أبو حنيفة، وأنشد للجعدي: فلا زال يسقيها ويسقى بـلادهـا من المزن رجاف يسوق القواريا يسقى شرير البحر حـولا تـرده حلائب قرح ثم أصبـح غـاديا وفي رواية سقى بشرير البحر وتمده بدل ترده. وقال كراع: شرير البحر: ساحله، مخفف. وقال أبو عمرو: الأشرة واحدها شرير: ما قرب من البحر. قيل: الشرير: شجر ينبت في البحر. الشريرة، بهاء: المسلمة من حديد. وشريرة، كهريرة: بنت الحرث ابن عوف، صحابية من بني نجيب، يقال: إنها بايعت، خطبها رسول الله صلى الله عليه وسلم. وأبو شريرة: كنية جبلة بن سحيم، أحد التابعين. قلت: والصواب في كنيته أبو شويرة، بالواو، وقد تصحف على المصنف، نبه عليه الحافظ في التبصير، وقد سبق للمصنف أيضا في س-و-ر، فتأمل. الشرة، بالكسر: الحرص والرغبة والنشاط. شرة الشباب، بالكسر: نشاطه وحرصه، وفي الحديث لكل عابد شرة . في آخر إن لهذا القرآن شرة ثم إن للناس عنه فترة . الشرار، ككتاب، والشرر، مثل جبل: ما يتطاير من النار، واحدتهما بهاء، هكذا في سائر النسخ التي بأيدينا، قال شيخنا: الصواب كسحاب، وهو المعروف في الدوواين وأما الكسر فلم يوجد لغير المصنف، وهو خطأ، ولذلك قال في المصباح: الشرار: ما تطاير من النار، الواحدة شرارة، والشرر، وهو مقصور منه، ومثله في الصحاح وغيره من أمهات اللغة. وفي اللسان: والشرر: ما تطاير من النار وفي التنزيل إنها ترمي بشرر كالقصر واحدته شررة. وهو الشرار، واحدته شرارة، قال الشاعر: أو كشرار العلاة يضربها القي ن على كل وجهـه تـثـب. وأما سعدي أفندي في المرسلات، وغيره من المحشين، فإنهم تبعوا المصنف على ظاهره، وليس كما زعموا. يقال: شره يشره شرا، بالضم، أي من باب كتب، لا أنه بضم الشين في المصدر كما يتبادر إلى الذهن: عابه وانتقصه. والشر: العيب. شر اللحم والأقط والثوب ونحوه، وفي بعض الأصول: ونحوها، يشره شرا، بالفتح، إذا وضعه على خصفة، وهي الحصيرة، أو غيرها، لجف. وأصل الشر: بسطك الشيء في الشمس من الثياب وغيرها، قال الشاعر.

ثوب على قامة سحل تـعـاوره أيدي الغواسل للأرواح مشرور. واستدرك شيخنا في آخر المادة نقلا من الروض، شررت الملح: فرقته، فهو مشرور، قال: وليس في كلام المصنف، قلت: هو داخل في قوله: ونحوه، كما لا يخفى كأشره إشرارا، وشرره تشريرا، وشراه، على تحويل التضعيف، قال ثعلب: وأنشد بعض الرواة للراعي: فأصبح يستاف البـلاد كـأنـه مشرى بأطراف البيوت قديدها قال ابن سيده: وليس هذا البيت للراعي، إنما هو للحلال ابن عمه. والإشرارة، بالكسر: القديد المشرور، وهو اللحم المجفف. الإشرارة، أيضا: الخصفة التي يشر عليها الأقط، أي يبسط ليجف. وقيل: هي شقة من شقق البيت يشرر عليها، والجمع أشارير، وقول أبي كاهل اليشكري: لها أشارير من لحم تتـمـره من الشعالي ووخز من أرانيها يجوز أن يعني به الإشرارة من القديد، وأن يعني به الخصفة أو الشقة، وأرانيها، أي الأرانب، وقال الكميث: كأن الرذاذ الضحك حول كناسه أشارير ملح يتبعن الروامسـا وقال ابن الأعرابي: الإشرارة: صفيحة يجفف عليها القديد، وجمعها الأشارير، وكذلك قال الليث. والإشرارة أيضا: القطعة العظيمة من الإبل، لانتشارها وانبثاثها. وقد استشر، إذا صار ذا إشرارة من إبل، قال: الجدب يقطع عتك غرب لسانه فإذا استشر رأيتـه بـربـارا

قال ابن بري: قال ثعلب: اجتمعت مع ابن سعدان الراوية، فقال لي: أسألك? قلت: نعم، قال: ما معنى قول الشاعر. وذكر هذا البيت: فقلت له: المعنى أن الجدب يفقره ويميت إبله، فيقل كلامه ويذل، وإذا صارت له إشرارة من الإبل صار بربارا، وكثر كلامه. من المجاز: أشره: أظهره، قال كعب بن جعيل، وقيل: إنه للحصين بن الحمام المري يذكر يوم صفين: فما برحوا حتى رأى الله صبرهم وحتى أشرت بالأكف المصاحف أي نشرت وأظهرت، قال الجوهري والأصمعي: يروي قول امريء القيس تجاوزت أحراسا إليها ومعشرا علي حراصا لو يشرون مقتلي على هذا قال: وهو بالسين أجود، قلت: وقد تقدم في محله .وأشر فلانا: نسبه إلى الشر، وأنكره بعضهم، كذا في اللسان، وقال طرفة: فما زال شربي الراح حتى أشرني صديقي وحتى ساءني بعض ذلكا والشران، ككتان: دواب كالبعوض يغشى وجه الإنسان ولا يعض، وتسميه العرب الأذى، واحدتها شرانة، بهاء، لغة لأهل السواد، كذا في التهذيب. والشراشر: النفس، يقال: ألقى عليه شراشره، أي نفسه، حرصا ومحبة، كما في شرح المصنف لديباجة الكشاف، وهو مجاز. والشراشر: الأثقال، الواحد شرشرة، يقال: القى عليه شراشره أي أثقاله. ونقل شيخنا عن كشف الكشاف: يقال: ألقى عليه شراشره، أي ثقله وجملته، والشراشر: الأثقال، ثم قال: ومن مذهب صاحب الكشاف أن يجعل تكرر الشيء للمبالغة، كما في زلزل ودمدم، وكأنه لثقل الشر في الأصل، ثم استعمل في الإلقاء بالكلية شرا كان أو غيره. انتهى. قال سيخنا: وقوله ومن مذهب صاحب الكشاف إلى آخره، هو المشهور في كلامه، والأصل في ذلك لأبي علي الفارسي، وتلميذه ابن جنى، وصاحب الكشاف إنما يقءتدى بهما في أكثر لغاته واشتقاقاته، ومع ذلك فقد اعترض عليه المصنف في حواشيه على ديباجة الكشاف، بأن ما قاله غير جيد، لأن مادة شرشر ليست موضوعة لضد الخير، وإنما هي موضوعة للتفرق والإنتشار، وسميت الأثقال لتفرقها. انتهى. والشراشر: المحبة، وقال كراع: هي محبة النفس. قيل: هي جميع الجسد ومن أمثال الميداني ألقى عليه شراشره وأجرانه وأجرامه كلها بمعنى. وقال غيره: ألقى شراشره: هو أن يحبه حتى يستهلك في حبه. وقال اللحياني: هو هواه الذي لا يريد أن يدعه من حاجته، قال ذو الرمة: وكائن ترى من رشدة في كريهة ومن غية تلقى عليها الشراشر قال ابنث بري: يريد: كم ترى من مصيب في اعتقاد ورأى، وكم ترى من مخطيء في أفعاله وهو جاد مجتهد في فعل ما لا ينبغي أن يفعل، يلقي شراشره على مقابح الأمور، وينهمك في الاستكثار منها. وقال الآخر: ويلقى عليه كل يوم كـريهة شراشر من حيي نزار وألبب الألبب: عروق متصلة بالقلب، يقال ألقى عليه بنات ألببه، إذا أحبه، وأنشد ابن الأعرابي: وما يدري الحريص علام يلقي شراشره أيخطيء أم يصـيب والشراشر من الذنب. ذباذبه أي أطرافه، وكذا شراشر الأجنحة: أطرافها، قال: فعوين يستعجلنه ولقينـه يضربنه بشراشر الأذناب

قالوا: هذا هو الأصل في الاستعمال، ثم كننى به عن الجملة، كما يقال أخذه بأطرافه، ويمثل به لمن يتوجه للشيء بكليته، فيقال: ألقى عليه شراشره، كما قاله الأصمعي، كأنه لتهالكه طرح عليه نفسه بكليته، قال شيخنا نقلا عن الشهاب وهذا هو الذي يعنون في إطلاقه، ومرادهم: التوجه ظاهرا وباطنا، الواحدة شرشرة، بالضم وضبطه الشهاب في العناية في أثناء الفاتحة بالفتح، كذا نقله شيخنا. وشراشره: قطعه وشققه. وفي حديث الرؤيا فيشرشر بشدقه إلى قفاه .قال أبو عبيد: يعني يقطعه ويشققه، وقال أبو زبيد يصف الأسد: يظل مغبا عنـده مـن فـرائس رفات عظام أو غريض مشرشر وقيل: شرشر الشيء، إذا عضه ثم نفضه. وشرشرته الحية: عضت. شرشرت الماشية النبات: أكلته، أنشد ابن دريد لجبيها الأسدي: فلو أنها طافت بنبت مشرشـر نفى الدق عنه جدبه وهو كالح وشرشر السكين: أحدها على الحجر حتى يخشن حدها. والشرشور، كعصفور: طائر صغير، قال الأصمعي: يسميه أهل الحجاز هكذا، ويسميه الأعراب البرقش، وقيل: هو أغبر على لطافه الحمرة ، وقيل: هو أكبر من العصفور قليلا. والشرشرة، بالكسر: عشبة أصغر من العرفج، ولها زهرة صفراء، وقضب وورق ضخام غير، منبتها السهل، تنبت متفسحة، كأنها الحبال طولا، كقيس الإنسان قائما، ولها حب كحب الهراس وجمعها شرشر، قال: تروى من الأحداث حتى تلاحقت طرائقه واهتز بالشرشر المكر وقال أبو حنيفة عن أبي زياد: الشرشر يذهب حبالا على الأرض طولا، كما يذهب القطب، إلا أنه ليس له شوك يؤذي أحدا، وسيأتي قريبا في كلام المصنف، فإنه أعاده مرتين زعما منه بأنهما متغايران، وليس كذلك. والشرشرة، بالكسر: القطعة من كل شيء. وشراشر، بالضم، وشريشر، كمسيجد، وشريشير، كمحيريب، وشرشرة، بالفتح، أسماء، وكذا شرارة، بالفتح، وشرشير. وشرير كزبير:ع على سبعة أميال من الجار، قال كثير عزة: ديار بأعناء الشرير كأنـمـا عليهن في لأكناف عيقة شيد كذا في اللسان، ونقل سيخنا عن اللسان أنه أطم من الآطام، ولم أجده في اللسان. ونقل عن المراصد أنه بديار عبد القيس. قلت: ونقل بعضهم فيه الإهمال أيضا، وقد تقدم الإيماء بذلك. وشرى، كحتى: ناحية بهمذان، نقله الصاغاني. وشرورى: جبل لبني سليم مطل على تبوك في شرقيها، ويذكر مع رحرحان، وهو أيضا في أرض بني سليم بالشام. والمشرشر، كمدحرج: الأسد، من الشرشرة، وهو عض الشيء ثم نفضه، كذا قاله الصاغاني: وعن اليزيدي: شرره تشريرا: شهره في الناس. قيل لللأسدية، أو لبعض العرب: ما شجرة أبيك? فقال: قطب وشرشر، ووطب جشر.قال الشرشر خير من الإسليخ والعرفج. قال ابن الأعرابي: ومن البقول الشرشر، هو بالفتح ويكسر. وقال أبو حنيفة عن أبي زياد الشرشر: نبت يذهب حبالا على الأرض طولا، كما يذهب القطب، إلا أنه ليس له شوك يؤذي أحدا. وقال الأزهري: هو نبت معروف، وقد رأيته بالبادية تسمن الإبل عليه وتغزر ، وقد ذكره ابن الأعرابي وغيره في أسماء نبوت البادية. وشواء شرشر، كجعفر: يتقاطر دسمه، مثل شلشل، وكذلك شواء رشراش، وسيأتي في محله، وتقدم له ذكر في س ع ب ر ومما يستدرك عليه: شريشر، إذا زاد شره، وقال أبو زيد: يقال في مثل كلما تكبر تشر وقال ابن شميل: من أمثالهم شراهن مراهن. وقد أشر بنو فلان فلانا، أي طردوه وأوحدوه. والشري، بالضم: العيانة من النساء قاله أبو عمرو. والأشرة: البحور، وبه فسر قول الكميت:

إذا هو أمسى في عباب أشرة منيفا على العبرين بالماء أكبدا ويروى: إذا هو أضحى ساميا في عبابه وفي حديث الحجاج: لها كظة تشتر. قال ابن الأثير: يقال اشتر البعير، كاجتر، وهي الجرة لما يخرجه البعير من جوفه إلى فمه يمضغه ثم يبتلعه، والجيم والشين من مخرج واحد.

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.203 harf
شَرَّ شَرَّ A , I , U ( n. ac. شَرّ 1 , شِرَّة 2t , شَرَر 4 , شَرَرَة 4t , شَرَاْرَة 22t ), a. Was bad, evil, wicked. b. U ( n. ac. شُرّ 3 ), Blamed, found fault with, rebuked. c. Exposed to the sun. شَرَّرَ شَرَّرَ II , a. Blamed; cried down, spoke evil of. b. see I (c) . أَشْرَرَ أَشْرَرَ IV , a. see I (c) & II ( a ). c. Spread about, published. اِشْتَرَرَ اِشْتَرَرَ VIII ,
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR30.853 harf
شرر شَرَّ - يَشُرُّ - شَرَارَة - شَرَر شَرَّ - يَشُرُّ + كائن + شيئاً: ينشره ويفرقه قطعاً متناثرة متباعدة: ينثر ويفرق الأشياء ويباعدها ويطلقها، وخاصة لقطع برادة الحديد أو قطع الأشياء المحروقة على شكل شرر، أو قطع الملابس لتجف في الهواء, أو ما شابه شَرَارَة: على وزن " فَعالة": اسم فعل بمعنى مفعول من " شَرَّ - يَشُرُّ ": القطعة الصغيرة المنثورة
Tamamını oku

Sîgalar(14)

Mücavir kökler31 mücavir (163 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. خير

    7 ortak ayet · Hayr : At sürüsü demektir

  2. نأي

    2 ortak ayet · Ve uzaklaştı

  3. مكن

    4 ortak ayet · Kevn tepe demektir

  4. مسس

    4 ortak ayet · Ona dokundu

  5. طغي

    3 ortak ayet · Taşkınlaştıran

  6. يأس

    2 ortak ayet · Hayızdan kesilen kadın demektir

  7. دبب

    2 ortak ayet · Böcek demektir

  8. جنب

    2 ortak ayet · Yan demektir

  9. سرر

    2 ortak ayet · Serer üstüne oturulan kanepe türü divandır

  10. عجل

    2 ortak ayet · Buzağı demektir

  11. أنس

    5 ortak ayet · Ok tan yayın iç tarafna üns, dış tarafına vahş denemektedir

  12. وجه

    2 ortak ayet · Yüz demektir

Geçtiği ayetler(30)

  1. كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

    ŞerHoşunuza gitmediği halde, savaşı üzerinize farz kılınmıştır. Bir şey hoşunuza gitmediği halde sizin için hayırlı olabilir. Bir şey de hoşunuza gittiği halde sizin için kötü olabilir. Allah bilir, siz bilmesziniz.

  2. … اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلَّهِ …

    ŞerAllah’ın fazl-ı kereminden verdiği şeylerde cimrilik edenler; bunun kendileri için hayırlı olduğunu sanmasınlar. Bilakis bu, onlar için şerlidir. Cimrilik ettikleri şey; kıyamet günü boyunlarına dolanacaktır. Göklerin ve yerin mirası Allah’ındır. Ve Allah, işlediğiniz şeylerden haberdardır.

  3. … عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولَئِكَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضَلُّ عَنْ سَوَاءِ السَّبِيلِ

    ŞerDe ki: Allah katında bundan daha kötü bir cezanın bulunduğunu size haber vereyim mi? O kimse ki; Allah ona la’net etmiş, aleyhine gazab etmiş ve onlardan maymunlar, domuzlar ve Tağut’a kullar kılmıştır. İşte onlar; yer bakımından en kötü ve doğru yoldan en çok sapmış olanlardır.

  4. قَالُوا إِنْ يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَهُ مِنْ قَبْلُ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفْسِهِ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ قَالَ أَنْتُمْ شَرٌّ مَكَانًا وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ

    ŞerDediler ki: O çalmışsa, daha evvel onun bir kardeşi de çalmıştı. Yusuf bunu içinde gizledi, onlara açılmadı. Sizin durumunuz daha kötüdür. Allah sizin anlatmakta olduğunuzu en iyi bilendir, dedi.

  5. … يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذَابَ وَإِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضْعَفُ جُنْدًا

    ŞerDe ki: Rahman; sapıklıkta olanın günlerinin uzunluğunu uzattıkça uzatır. Nihayet tehdit edildikleri azabı veya kıyamet gününü gördükleri zaman; kimin yerinin daha kötü ve taraftarlarının daha güçsüz olduğunu bileceklerdir.

  6. الَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلَى وُجُوهِهِمْ إِلَى جَهَنَّمَ أُولَئِكَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضَلُّ سَبِيلًا

    ŞerCehennemde yüzleri üstü toplanacak olanların; işte onların yeri çok kötü ve yolu çok sapıktır.

Sîga sayfası: الْأَشْرَارِ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökشرر
YapıÜçlü (müzaaf)
Özel DurumMükerrer (aynü’l-fiil ve lâmü’l-fiil aynı harf)
Bağlamsal Yakın Köklerسوء, ضر, فسد
Zıt Kökخير
Çekirdek Özet 1Ateşten etrafa saçılan kıvılcım, serilip dağılma, etrafa kontrolsüzce sıçrayan zarar unsuru
Çekirdek Özet 2Varlığın nizamını bozan, fesat ve yıkım üreten, ontolojik ve ahlaki açıdan hayrın karşıtı olan zarar verici durum
Çekirdek Özet 3Bütüncül dengeden kopan, gayesine yabancılaşan ve çevreye tahribat yayan her türlü bozucu etki
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca bireysel/ahlaki kötülük veya soyut günah algısına indirgeyip onun sıçrayıcı, yayılan, somut ve toplumsal tahribat üreten fiziki dinamizmini gözden kaçırmak

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
شرYarılma, açılma, yayılma ve dışarıya doğru parçalanarak dağılma hareketidir; bu çekirdek شرح kökünde göğsün veya etin yarılıp açılmasında, شرع kökünde su yolunun açılıp belirlenmesinde, شرق kökünde ışığın yarılarak doğmasında ve شرد kökünde birliğin dağılıp kaçmasında açıkça görülür.رÇekirdeğin taşıdığı yayılma ve saçılma hareketine tekrarlı bir titreşim ve etrafa sıçrayıcı bir keskinlik katarak ateşe ait kıvılcımların fırlamasını veya zararın kontrolsüzce etrafa yayılmasını bildirir.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
شDiş; ısırma, parçalama, keskinlikNesnenin bütünlüğünü parçalayan, kesen ve birliği bozan birincil fiziksel darbe hareketidir.
رİnsan başı; baş, ilk, üstOrtaya çıkan enerjinin yukarıya, öne ve hareketin kaynağı olan tepe noktasına doğru yönelmesini simgeler.
رİnsan başı; baş, ilk, üstBaş hareketinin tekrarlanması, yayılmanın süreklilik ve ardışıklık kazanarak etrafa saçılmasını ifade eder.
شررParçalayıcı keskinliğin yukarı ve öne doğru ivmeyle tekrarlanarak saçılmasıMaddenin veya durumun merkezindeki dengenin bozularak etrafa kıvılcım gibi kontrolsüz, tahrip edici ve sıçrayıcı parçacıklar yayması hareketini kurar.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamAteşten fırlayan kor parçası, kıvılcım; yıkanmış kumaş veya keş gibi gıdaların kurutulmak üzere güneşe serilip yayılması
Cahiliye şiiri kullanımıTufeyl el-Ganevî atların sırtındaki kurumuş ter lekelerini güneşe serilmiş tuz kırıntılarına benzeterek kökü kullanmıştır: كأنّ يَبيسَ الماء فوق مُتُونها / أشـاريرُ مِـلـحٍ
Erken Arapça kullanımYıkanan giysilerin kurutulmak üzere güneşe serilmesini anlatan erken dönem kullanımında şu beyit şahittir: ثوب على قامةٍ سحلٌ تعـاورهُ / أيدي الغواسل للأرواح مشرورُ

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn (el-Halîl b. Ahmed), Lisānü’l-ʿArab (İbn Manzûr), Dîvânu Tufeyl el-Ganevî.

Sami etimolojik katman

Sami dil ailesinde شرر kökü, özellikle batı ve güney kollarında fiziksel yayılma, parça parça dağılma ve bunun türevi olan zarar/kötülük tasavvurlarıyla temsil edilir. İbranice ve Aramice katmanında kökün doğrudan karşılığı daha ziyade gövdeleşmiş zararlı niyet veya inatçı ayrışma zemininde (שרר / šrr "inat etmek, düşmanlık beslemek, zarar vermek") takip edilebilirken, Arapçada kelime hem somut düzlemde kıvılcım ve güneşe sermek fiiliyle hem de soyut düzlemde mutlak iyiliğin (hayr) zıddı olan fesat ve zarar ilkesiyle genişlemiştir. Akadca šarāru "parlamak, ışıldamak, sıçramak" fiiliyle gösterilen semantik bağ, ateşten fırlayan parçacık (kıvılcım) imgesinin kökün en arkaik Sami çekirdeğinde yer aldığını doğrular. Arapça bu fiziksel parıltı ve sıçrama dinamiğini, etrafını yakıp yıkan kontrolsüz kötülüğün ontolojik modeli haline getirmiştir.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, The Assyrian Dictionary of the Oriental Institute of the University of Chicago (CAD).

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönشرر fiilinden türeyen kıvılcım ve güneşe yayma eylemiMaddenin etrafa sıçrayıp yakması veya serilerek dağılması somut çekirdeğinden, topluma zarar saçan soyut kötülük kavramına geçiş gerçekleşmiştir.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice šōrer (düşman, kötülük gözeten), Akadca šarāru (ışıldamak, sıçramak)Kökün ışık/ateş sıçraması ve düşmanca ayrışma/zarar verme boyutu ortak Sami mirasıyla örtüşür.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik köklerde ateş, ısı ve yayılma temelli parçalanma biçimleriÇad ve Kuşitik kollarında benzer fonetik yapılarla sıçrama ve kıvılcım bildiren köklerle tipolojik benzerlikler kurulmaktadır.Muhtemel

Kaynak Gesenius’ Hebrew and Chaldee Lexicon, Lisānü’l-ʿArab, Dictionnaire des racines sémitiques.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
شررAnlamlıKıvılcım saçmak, kötülük, güneşe yaymakAteşten kıvılcım sıçraması, bir şeyin serilip dağılması, hayrın zıddı olan zarar ve kötülük.Hedef köktür; Kur'an'da geçer.
رشرAnlamlıÇiselemek, hafifçe saçılmakSuyun veya sıvının ufak taneler halinde etrafa sıçrayıp yayılması.Kur'an'da geçmez; hedef kökle saçılma ve dağılma yönünden ortak çekirdek taşır.
ررشKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıBu dizilim klasik Arapça sözlüklerde mühmel kabul edilmiş ve kök olarak işletilmemiştir.Kur'an'da geçmez.

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
شررMerkezZarar, dağılma, fesatZararın etrafa sıçrayarak, yayılarak ve yakıcı biçimde bulaşması hali.Kökün merkezinde beklenmedik anda saçılan kıvılcım gibi tahrip edici bir dinamizm vardır.
سوءKomşuÇirkinlik, fenalıkشرر yayılma ve zararla ilgiliyken, سوء fıtrata aykırı düşen, hoşa gitmeyen, keder veren çirkinliktir.Kötülüğün estetik, ahlaki ve psikolojik olarak insan tabiatında uyandırdığı tiksintiye odaklanır.
ضرKomşuEksiltme, hasarشرر geniş kapsamlı bir ilke iken, ضر bir menfaatin zıddı olup doğrudan bir varlığın eksilmesine yol açar.Doğrudan bir faydanın kaybına veya nesnel bir ziyanın meydana gelmesine işaret eder.
فسدKomşuBozulma, çürümeشرر aktif bir zarar ve saldırganlık taşırken, فسد bir şeyin kendi dengesini ve itidalini yitirmesidir.Bir yapının kendi iç tutarlılığını kaybedip işlevsiz hale gelmesi durumudur.
خيرZıtFayda, yetkinlik, sebatشرر nizamı bozan ve zarar saçan hareket iken, خير varlığın kemalini sağlayan ve tercih edilen iyiliktir.Varlık için elverişli, faydalı, kalıcı ve fıtrata uygun olan her türlü değerler bütünüdür.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaشررKıvılcım saçma, kötülük, zararKök hem fiziki kıvılcımı hem de ontolojik ve ahlaki her türlü zararı eksiksiz karşılar.Kesin
LatinceMalum, scintillaKötülük, kıvılcımMalum kelimesi soyut ve ahlaki kötülüğü karşılarken kökün kıvılcım ve fiziksel saçılma boyutunu dışarıda bırakır.Güçlü
İngilizceEvil, harm, sparkKötülük, zarar, kıvılcımEvil ahlaki boyutu, harm üretilen zararı, spark ise fiziki kıvılcımı verir; tek bir terim kökün bütününü kuşatamaz.Güçlü
AlmancaBöse, Schaden, FunkeKötülük, hasar, kıvılcımBöse normatif kötülüğü, Schaden somut hasarı ifade eder; kökün serilip yayılma nüansı ayrı kalır.Güçlü
FransızcaMal, étincelle, préjudiceKötülük, kıvılcım, zararMal genel fesadı, étincelle kıvılcımı verir; Fransızcada bu iki kavram tek bir semantik gövdede birleşmez.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Le Robert Dictionnaire Étimologique.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
بِشَرَرٍSomut kıvılcım, ateşten fırlayan alev parçasıCehennem ateşinin büyüklüğünü ve dehşetini anlatan fiziksel tasvir bağlamında (Mürselât 77:32).
شَرٌّ / الشَّرُّOntolojik ve ahlaki kötülük, hayrın zıddıİnsanın görünüşte hoşlanmadığı fakat hakkında hayır olabilecek durumlar veya mutlak fesat bağlamında (Bakara 2:216, Yûnus 10:11).
شَرُّ الْبَرِيَّةِ / شَرُّ الدَّوَابِّVarlık gayesinden sapmış en aşağı mahlukatİnkâr ve inat sebebiyle fıtratını çürüten canlıların mertebece düşüklüğü bağlamında (Enfâl 8:22, Beyyine 98:6).
الْأَشْرَارِKötüler zümresi, müfsit toplulukCehennem ehlinin dünyada kötü sandıkları müminleri arayıp bulamamaları bağlamında (Sâd 38:62).
شَرِّ مَا خَلَقَ / شَرِّ النَّفَّاثَاتِVarlıkların doğurabileceği zarar ve tahribatMahlukatın tabiatından kaynaklanan tehlikelerden ve gizli fesat odaklarından Allah'a sığınma bağlamında (Felak 113:2, Felak 113:4).
أَشَرٌّ أُرِيدَİrade edilen zarar, yıkım ve musibetCinlerin göğün korunması karşısında yeryüzü ehline bir felaket mi murat edildiğini sorgulamaları bağlamında (Cin 72:10).

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamTeodise, ef‘âl-i ibâd, kaza ve kaderKötülüğün ontolojik varlığı; şerrin Allah’a nispet edilip edilemeyeceği ve şerrin zatî mi izafî mi olduğu meselesi.Varlıkta mutlak şerrin bulunmadığı, şerrin varlığın gayesinden sapması veya yoksunluk (adem) kaynaklı olduğu fikrinde yoğunlaşır.
FıkıhMaslahat-mefsedet dengesi, zararın giderilmesiZararın def’inin celb-i menfaatten önce gelmesi kaidesi ve cezai yaptırımların caydırıcılığı.Hukuki düzeni, canı, malı ve aklı tehdit eden somut fesat, suç ve zarar unsurlarına indirgenir.
TefsirHayır ve şer ayetlerinin tahlili, istiaze sureleriİnsanın şerri de hayır gibi aceleyle istemesi ve şer sanılan şeylerde gizlenen hayır potansiyeli.Zahiri zararlar ile batıni akıbetler arasındaki farkı göstererek hikmet eksenli bir izaha kavuşur.
Hadisİstiaze duaları ve edep ilkeleriŞerrin bütünüyle Allah’a nispet edilmemesi edebi ve sığınılacak şer odaklarının beyanı.«والشَّرُّ ليس إِليك» ilkesi gereğince şerrin doğrudan ilahi zata hamledilmemesi ve kötülükten sığınma pratiğinde derinleşir.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniFıtrat ve ibadet nizamıGünah, şirk, nankörlük ve nizamı bozmaSınırları ihlal ederek fesat üretmek ve varoluş gayesinden kopmakDini sistemde şer, Yaratıcı ile kurulan ontolojik bağı koparan ve nefsi aşağıların aşağısına sürükleyen tahribattır.Kesin
İlmiBilgi felsefesi ve metodolojiYanılgı, cehalet, bilginin zarara alet edilmesiDoğru bilginin üzerini örterek zihinsel sapma ve tahribat meydana getirmekEşyanın hakikatine aykırı düşünen ve elde ettiği malumatı yaşamı yok etmeye yönelten epistemolojik bozulmadır.Güçlü
SiyasiKamu düzeni ve iktidar adaletiZulüm, anarşi, hukukun çiğnenmesiToplumsal barışı kıvılcım gibi sıçrayan fitne ve ayrılıklarla dinamitlemekİktidarın meşruiyetini yitirmesi, kamu hukukunun dağılması ve gücün kontrolsüzce tahrip edici bir silaha dönüşmesidir.Güçlü
İktisadiMülkiyet, pazar ve gelir dağılımıHaksız kazanç, faiz, israf ve piyasa fesadıEmeğin değerini aşındırmak ve sermayeyi tek elde toplayarak toplumu çökertmekServetin serbest dolaşımını engelleyen, piyasayı yakan ve beklenmedik ekonomik krizler doğuran yıkıcı mekanizmalardır.Güçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerTermodinamikte entropi ve kontrolsüz parçacık saçılmasıSistem içindeki yararlı enerjinin tükenerek düzensizliğin, karmaşanın ve serbest radikallerin etrafa tahrip edici biçimde yayılması olgusuyla tam bir yapısal örtüşme gösterir.Güçlü
Beşeri bilimlerSosyolojide anomi ve sosyal çözülmeToplumsal normların bağlayıcılığını yitirmesiyle bireylerin kontrolsüz bir çatışma içine girmesi ve bir kıvılcım gibi tüm topluma sirayet eden şiddet dalgalarıdır.Kesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca bireyin iç dünyasındaki ahlaki kusurlara, psikolojik rahatsızlıklara veya soyut bir günah kavramına indirgemek.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kök, cehennemin devasa kıvılcımlarından insanın cehaletine, yeryüzünü ifsat eden odaklardan gizlice kötülük üfleyen yapılara kadar çok boyutlu bir nizam bozucu enerjiyi kapsar.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataŞerri yalnızca pasif bir talihsizlik veya bireysel kötülük sanmak, onun toplumsal, ekonomik ve siyasi sistemleri bir kıvılcım gibi hızla yakıp kül edebilen aktif tahribatını fark edememeye yol açar.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Varlığın nizamı (hayır) ile bu nizamın çözülmesi (şer) arasındaki mücadeleyi ontolojik ve ameli düzeyde en keskin hatlarıyla ortaya koyduğu için anahtar bir köktür.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?İnsanın hayır ve şer algısını sorgulayan imtihan ayetlerinde (Bakara 2:216, Enbiyâ 21:35), Felak ve Nâs surelerindeki istiaze bağlamlarında ve ahiretteki mutlak hesaplaşma tasvirlerinde (Zilzâl 99:8) belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Kötülüğün Tanrısal bir karşıt güç (düalizm) olduğu vehmini çürüterek, şerrin varlığın kendi fıtratından sapması ve ilahi iradenin belirlediği çerçeveden taşarak zarar saçması olduğunu gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamAteş kaynağından koparak etrafa fırlayan yakıcı kıvılcım ve bir nesnenin kurutulup dağıtılmak üzere güneşe serilmesi.
  • Soyut anlamNizamı, dengeyi ve varoluş gayesini parçalayarak çevreye kontrolsüzce zarar ve fesat yayan ilke.
  • Sistematik karşılıkSistemin iç tutarlılığını kaybetmesi sonucu ortaya çıkan entropik yayılma, tahrip edici saçılma ve yıkım dinamiği.
  • LaTeX modeliΔS>0  ⟹  Ψ(x)→σΩ∖H
  • LaTeX açıklamasıFormülde ΔS>0 ifadesi dengenin bozulmasını ve düzensizliğin artışını, Ψ(x) varlığın veya amelin özgün durumunu, σ kökün somut çekirdeği olan sıçrama ve saçılma operatörünü, H mutlak düzen ve fayda alanı olan hayrı, Ω∖H ise hayrın dışındaki fesat, zarar ve yıkım kümesini (şerri) temsil eder.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ش