قول

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ق-و-ل120 sîga, 552 mücavir kök, 1.383 ayet, 84 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.عندأخوقُلْيَقُولُونَكونقولرببسحرقَالَألهأبوقوميَقُولُ

KökSîga 120Ayet 1.383Sure 84Mücavir 552

▶ Ağı aç (3B)

قول

ق - و - ل

KÖK
  • 1.722 geçiş
  • 1.383 ayet
  • 120 sîga
  • 13 sözlük

Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda eden kimsenin adından gelişmiş bir kelimedir. Bu sesten kinaye olunmuştur. Kelamdan farkı bağlayıcı olmasıdır. Türkçe’deki ”söz“ kelimesi de böyledir. O halde “söyle” olarak tercüme edilmelidir.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(13)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda eden kimsenin adından gelişmiş bir kelimedir. Bu sesten kinaye olunmuştur. Kelamdan farkı bağlayıcı olmasıdır. Türkçe’deki ”söz“ kelimesi de böyledir. O halde “söyle” olarak tercüme edilmelidir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR3.980 harf
القاف واللام و"وايء" معهما ق ل و، ل ق و، ق و ل، ل و ق، ل ي ق، و ل ق، ق ي ل، و ق ل، ل ق ي مستعملات قلو: القُلوُ: رميك ولعبك بالقُلَةِ، وتجمع على قُلينَ. وهو أن ترمي بها في الجو ثم تضربها بمِقْلاةٍ، وهي خشبة قدر ذراع فتستمر القُلَةُ، فإذا وقعت كان طرفاها ناشبين عن الأرض. وجاء فلان يقلُو به دابته قَلْواً، وهو تقديها به في السير سرعة. واقلَوْلَتِ الحمر والدواب في السرعة. وكان ابن عمر لا يرى إلا
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.046 harf
قال يقول قولاً، وقَوْلَةً، ومَقالاً، ومقالَةً. ويقال: كَثُرَ القيلُ والقالُ. وفي الحديث: "نَهى عن قيلٍ وقالٍ" وهما اسمان. وفي حرفِ عبد الله: "ذلك عيسى ابنُ مريمَ قَوْلَ الحَقِّ الذي فيه يَمتَرون"، وكذلك القالَةُ، يقال: كَثُرَت قالَةُ الناس. وأصلُ قلتُ قَوَلْتُ بالفتح، ولا يجوز أن يكون بالضم، لأنه يَتَعدَّى. ورجلٌ قَؤولٌ. وقومٌ قُوُلٌ. ورجلٌ مِقْوَلٌ ومِقْوالٌ، وقُوَلَةٌ، وقَوَّالٌ، وتِقْوالةٌ، أي
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok22.045 harf
باب القاف واللام قول ، قيل ، قلا ، لقا ، ليق ، يلق ، ولق ، وقل ، ألق . قلا : قال الله جل وعز : ( سَجَى مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ ) ( الضحى : 3 ) . قال الفراء : نزلتْ في احتباس الوَحْي عن رسول الله ( صلى الله عليه وسلم ) خمسَ عشرةَ ليلة ، فقال المشركون : قد وَدّعَ محمداً ربُّه ، وقَلاه التابعُ الذي يكون معه ، فأنزَل الله جل وعز : ( سَجَى مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ ( يريد : وما قَلاك ، فأُلقِيت الكافُ كما
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR9.194 harf
(باب القاف والواو وما يثلثهما) (قوي) القاف والواو والياء أصلانِ متباينان، يدلُّ أحدُهما على شِدَّة وخِلافِ ضَعْف، والآخَر على خلافِ هذا وعلى قِلّة خَيْر. فالأوَّل القُوّة، والقوِيّ: خلاف الضّعيف. وأصل ذلك من القُوَى، وهي جَمْعُ قوةٍ من قُوَى الحبل. والمُقْوِي: الذي أصحابُه وإبلُه أقوياء. والمُقْوِي: الذي يُقْوِي وَتَرَه، إذا لم يُجِدْ إغارتَه فتراكبَتْ قُواه. ورجلٌ شديد القُوى، أي شديدُ أسْرِ
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR3.667 harf
- القول والقيل واحد. قال تعالى: ﴿ومن أصدق من الله قيلا﴾ [النساء/122]، والقول يستعمل على أوجه: أظهرها أن يكون للمركب من الحروف المبرز بالنطق، مفردا كان أو جملة، فالمفرد كقولك: زيد، وخرج. والمركب، زيد منطلق، وهل خرج عمرو، ونحو ذلك، وقد يستعمل الجزء الواحد من الأنواع الثلاثة أعني: الاسم والفعل والأداة قولا، كما قد تسمى القصيدة والخطبة ونحوهما قولا. الثاني: يقال للمتصور في النفس قبل الإبراز باللفظ:
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR656 harf
ق و ل رجل قؤول ومقولٌ‏:‏ منطيق وقولةٌ وتقوالة وقوّالة‏:‏ كثير القول وسمعت مقاله ومقالته ومقالاتهم وأقاويلهم‏.‏ وكثر القيل والقال‏.‏ وانتشرت له في الناس قالةٌ‏.‏ وقولتني ما لم أقل‏.‏ وفي الحديث‏:‏ ‏"‏ ما قالته لكن قوّلته ‏"‏‏.‏ وله مقولٌ من المقاول الفصاح‏:‏ لسان‏.‏ وهو مقولٌ من مقاول حمير ومقاولتهم وقيلٌ من أقوالهم وأقيالهم‏.‏ واقتال قولاً‏:‏ اجترّه إلى نفسه من خير أو شرّ‏.‏ واقتال
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR yok16.545 harf
القَوْل: الكلام على الترتيب، وهو عند المحقِّق كل لفظ قال به اللسان، تامّاً كان أَو ناقصاً، تقول: قال يقول قولاً، والفاعل قائل، والمفعول مَقُول؛ قال سيبويه: واعلم أَن قلت في كلام العرب إِنما وقعت على أَن تحكي بها ما كان كلاماً لا قَوْلاً، يعني بالكلام الجُمَل كقولك زيد منطلق وقام زيد، ويعني بالقَوْل الأَلفاظ المفردة التي يبنى الكلام منها كزيد من قولك زيد منطلق، وعمرو من قولك قام عمرو، فأَما
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR804 harf
* ق و ل * * قالَ * يقول * قَوْلاً * و * قَوْلَةً * و * مَقَالاً * و * مَقَالضةً * ويقال كثر * القِيلُ * و * القالُ * وفي الحديث ﴿نهى عن قيل وقال﴾ وهما اسمان وفي حرف عبد الله رضي الله عنه ﴿ذلك عيسى بن مريم قال الحق الذي فيه يمترون﴾ وكذا * القَالَةُ * يقال كثرت قالة الناس وأصل قلت قولت بالفتح ولا يجوز أن يكون بالضم لأنه متعد ورجل * قَوُولٌ * وقوم * قُوُلٌ * مثل صبور وصبر وأن شئت سكنت الواو ورجل
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR11.433 harf
القول: الكلام على الترتيب، أو كل لفظ مذل به اللسان تاما كان أو ناقصا، تقول: قال يقول قولا، والفاعل: قائل، والمفعول: مقول، وقال الحرالي: القول ابداء صور التكلم نظما، بمنزلة ائتلاف الصور المحسوسة جمعا، فالقول مشهود القلب بواسطة الأذن، كما أن المحسوس مشهود القلب بواسطة العين وغيرها. وقال الراغب: القول يستعمل على أوجه؛ أظهرها أن يكون للمركب من الحروف المنطوق بها مفردا كان أو جملة، والثاني: يقال
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR3.304 harf
قَالَ 1 قَالَ ذ . The objective complement of قال, meaning He said, or what is termed مَقُولُ القَوْلِ, must be a complete proposition, or a word signifying at least one complete proposition, as كَلَامًا; or a word signifying a command or the like; or a word significant of a sound, termed اـِسْمُ صَوْتٍ: it may be a verb; but cannot be an inf. n., as عِبَادَةٌ. (Gr.) [This is what is meant where]
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.543 harf
قَالَ قَالَ ( w ) U ( n. ac. قَوْل 1 , قَال [ 1A ] , قَوْلَة 1t , قِيْل قِيْل [ 2I ] , مَقَال [ 17A ] , مَقَالَة [ 17tA ] ), a. Said; spoke; uttered, pronounced. b. [ La ], Spoke to, addressed, accosted. c. [ Bi ], Professed, held, maintained, asserted; preached ( doctrine, opinion ). d. [ 'An ], Related, told about; repeated from. e. [ 'Ala ], Spoke against, maligned. f. [ Fī ],
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR115.112 harf
قول قَالَ - يَقُوْلُ - قِيْل - يُقالُ- قُل- قُولوا - قَوْل - قِيْلا (قِيلَة) تقَوَّل - يَتَقَوَّل قَالَ - يَقُوْلُ - قِيْل - يُقالُ- قُل- قُولوا - قَوْل - قِِيْلا (قِيلَة) تقَوَّل - يَتَقَوَّل ( 1724 لفظة ) قَال - يَقُوْلُ + كائن + أمراً أو كلاماً + لـِ كائن أو شيء: يبنى في نفسه قولاً مخصصاً لكائن، ثم ينقله إليه على شكل كلام : يبني في نفسه
Maddenin bağlantısı

قول قَالَ - يَقُوْلُ - قِيْل - يُقالُ- قُل- قُولوا - قَوْل - قِيْلا (قِيلَة) تقَوَّل - يَتَقَوَّل قَالَ - يَقُوْلُ - قِيْل - يُقالُ- قُل- قُولوا - قَوْل - قِِيْلا (قِيلَة) تقَوَّل - يَتَقَوَّل ( 1724 لفظة ) قَال - يَقُوْلُ + كائن + أمراً أو كلاماً + لـِ كائن أو شيء: يبنى في نفسه قولاً مخصصاً لكائن، ثم ينقله إليه على شكل كلام : يبني في نفسه معلومات ومعاني مخصصة لأجل كائن ثم يرتبها بشكل كلام وينقله لفظاً إلبه قَوْل - القَول: اسم فعل " قَالَ - يَقُوْلُ ": وهو كذلك بمعنى مفعول: ما يقال، أو موضوع فعل القول: وهو مجموعة من المعلومات المكثفة عن ما ندركه من موجودات، أو ما نشعر به من مشاعر، أو ما نفكر به من برامج عمل وأفعال، تتشكل في القسم المسئول عن الإدراك أو الوعي في النفس، ثم تُستبدل في النفس برموز صوتية أو حركية أو كتابية أو صورة أو ما شابه، ثم ترسل لأعضاء النطق أو الجوارح، حيث تتشكل بشكل كلام بالصوت أو الإشارة، وتنقل إلى كائن آخر يتلقاها بوسائل إدراكه، ثم يفك رموزها ويفهم معلوماتها والكلام له عدة أشكال هي: إشارة أو رمز أو وحي أو نطق أو لفظ أو دعاء أو نداء أو سؤال أو نبأ أو إخبار أو حديث أو مخاطبة ملاحظات هامة لا غنى عنها لفهم دلالة لفظ " قال - يقول - قل " يرتبط مدلول فعل " قال " بزمن الفعل من جهة، و بنوع الفاعل من جهة أخرى ففي الفعل الماضي: قال - قلت - قالوا - قلتم - قلنا: تدل على أن القول صدر وانتهى بغض النظر عن الفاعل وفي الزمن الحاضر: أقول - تقول - تقولون: يدل على أن الفاعل لم يصدر قوله بعد، أو لم يكمل قوله بعد، أو لم يوصل قوله إلى المخاطب به بشكل واضح وصريح، فهو قول لم يتم بشكله الكامل والصحيح بعد وفي الزمن الحاضر بالاستفهام: أتقول، أتقولون - أن تقولوا: يدل على عدم رضى المتلقي المخاطب لقول الذي وصله، إما لأنه غير صحيح أو غير مرض أو غير مفهوم، أو لتقرير المخاطب بأنه قال فعلاً القول وفي صيغة الأمر: قل ، قولوا: أن فعل القول لم ينشأ بعد، والسؤال، أو أمر الآمر، هو لتوجيه القائل إلى ما يجب أن يكون عليه بناء القول قولوا - لا تقولوا: هنا دائماً يفيد نقل قول كائن إلى آخر مخاطب، بالأمر بأن يقول أو لا يقول قِِيْلَ - يُقَالُ: مبني للمجهول من " قَالَ - يَقُوْلُ " قِيْل: على وزن " فِعل" من " قَالَ - يَقُوْلُ" بمعنى مفعول: قول يقال نيابة عن قائله الأصلي قِيْلا: حال من " قِيل" تقَوَّل - يَتَقَوَّل: على وزن " تَفعَّل "من " قَالَ - يَقُوْلُ ": فعل " قَالَ - يَقُوْلُ" عندما بقع بشكل ذاتي على وجه التكرار والشدة: جعل نفسه تقول بشكل ذاتي وبحرص ورغبة تقَوَّل - يَتَقَوَّل + كائن + على كائن: جعل نفسه تقول على آخر ما لم يقله ابتداعا وكذباً واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " بناء الكلام وتشكيله في النفس ثم بالفم ونطقه "، وهي: قَالَ - يَقُوْلُ، نَطَقَ - يَنْطِقُ، لَسِنَ - يَلْسَنُ، شَفَهَ - يَشْفَهُ، فَاهَ - يَفُوْهُ، لَفَظَ - يَلْفِظُ يفرق لفظاً: قَالَ - يَقِِيلُ + الكائن: يستريح مخلداً إلى النوم في النهار بعد وقت الظهيرة قَال - يَقُوْلُ + كائن + أمراً أو كلاماً + لـِ كائن أو شيء: يبنى في نفسه قولاً مخصصاً لكائن، ثم ينقله إليه على شكل كلام قال - يقول الله قال ﴿قال الله هذا يوم ينفع الصادقين صدقهم لهم جنات تجري من تحتها الأنهار خالدين فيها أبدا رضي الله عنهم ورضوا عنه ذلك الفوز العظيم (119)﴾ المائدة ﴿وقال الله لا تتخذوا إلهين اثنين إنما هو إله واحد فإياي فارهبوني (51)﴾ النحل ﴿واكتب لنا في هذه الدنيا حسنة وفي الآخرة إنا هدنا إليك قال عذابي أصيب به من أشاء ورحمتي وسعت كل شيء فسأكتبها للذين يتقون ويؤتون الزكاة والذين هم بآياتنا يؤمنون (156)﴾ الأعراف ﴿وقال ربكم ادعوني أستجب لكم إن الذين يستكبرون عن عبادتي سيدخلون جهنم داخرين (60)﴾ غافر ﴿سيقول المخلفون إذا انطلقتم إلى مغانم لتأخذوها ذرونا نتبعكم يريدون أن يبدلوا كلام الله قل لن تتبعونا كذلكم قال الله من قبل فسيقولون بل تحسدوننا بل كانوا لا يفقهون إلا قليلا(15)﴾ الفتح للملائكة ﴿وإذ قال ربك للملائكة إني جاعل في الأرض خليفة قالوا أتجعل فيها من يفسد فيها ويسفك الدماء ونحن نسبح بحمدك ونقدس لك قال إني أعلم ما لا تعلمون(30)﴾ البقرة ﴿وإذ قال ربك للملائكة إني خالق بشرا من صلصال من حمإ مسنون (28)﴾ الحجر ﴿إذ قال ربك للملائكة إني خالق بشرا من طين (71)﴾ ص ﴿وإذ قلنا للملائكة اسجدوا لآدم فسجدوا إلا إبليس أبى واستكبر وكان من الكافرين(34)﴾ البقرة ﴿ولقد خلقناكم ثم صورناكم ثم قلنا للملائكة اسجدوا لآدم فسجدوا إلا إبليس لم يكن من الساجدين(11)﴾ الأعراف ﴿وإذ قلنا للملائكة اسجدوا لآدم فسجدوا إلا إبليس قال أأسجد لمن خلقت طينا(61)﴾ الإسراء ﴿وإذ قلنا للملائكة اسجدوا لآدم فسجدوا إلا إبليس كان من الجن ففسق عن أمر ربه أفتتخذونه وذريته أولياء من دوني وهم لكم عدو بئس للظالمين بدلا(50)﴾ الكهف ﴿وإذ قلنا للملائكة اسجدوا لآدم فسجدوا إلا إبليس أبى(116)﴾ طه ﴿وعلم آدم الأسماء كلها ثم عرضهم على الملائكة فقال أنبئوني بأسماء هؤلاء إن كنتم صادقين(31)﴾ البقرة ﴿قال ياآدم أنبئهم بأسمائهم فلما أنبأهم بأسمائهم قال ألم أقل لكم إني أعلم غيب السماوات والأرض وأعلم ما تبدون وما كنتم تكتمون (33)﴾ البقرة ﴿ويوم يحشرهم جميعا ثم يقول للملائكة أهؤلاء إياكم كانوا يعبدون (40)﴾ سبأ ﴿ولا تنفع الشفاعة عنده إلا لمن أذن له حتى إذا فزع عن قلوبهم قالوا ماذا قال ربكم قالوا الحق وهو العلي الكبير(23)﴾ سبأ لإبليس ﴿قال ما منعك ألا تسجد إذ أمرتك قال أنا خير منه خلقتني من نار وخلقته من طين(12)﴾ الأعراف. ﴿قال ياإبليس ما لك ألا تكون مع الساجدين (32)﴾ الحجر ﴿قال فاخرج منها فإنك رجيم (34)﴾ الحجر ﴿قال فاخرج منها فإنك رجيم (77)﴾ ص ﴿قال اخرج منها مذءوما مدحورا لمن تبعك منهم لأملأن جهنم منكم أجمعين (18)﴾ الأعراف ﴿قال فاهبط منها فما يكون لك أن تتكبر فيها فاخرج إنك من الصاغرين (13)﴾ الأعراف ﴿قال اخرج منها مذءوما مدحورا لمن تبعك منهم لأملأن جهنم منكم أجمعين (18)﴾ الأعراف ﴿قال اذهب فمن تبعك منهم فإن جهنم جزاؤكم جزاء موفورا (63)﴾ الإسراء ﴿قال إنك من المنظرين (15)﴾ الأعراف ﴿قال فإنك من المنظرين (37)﴾ الحجر ﴿قال فإنك من المنظرين (80)﴾ ص ﴿قال هذا صراط علي مستقيم (41)﴾ الحجر ﴿قال ياإبليس ما منعك أن تسجد لما خلقت بيدي أاستكبرت أم كنت من العالين (75)﴾ ص ﴿قال فاهبط منها فما يكون لك أن تتكبر فيها فاخرج إنك من الصاغرين (13)﴾ الأعراف لآدم وزوجه ﴿قال ياآدم أنبئهم بأسمائهم فلما أنبأهم بأسمائهم قال ألم أقل لكم إني أعلم غيب السماوات والأرض وأعلم ما تبدون وما كنتم تكتمون (33)﴾ البقرة ﴿وقلنا ياآدم اسكن أنت وزوجك الجنة وكلا منها رغدا حيث شئتما ولا تقربا هذه الشجرة فتكونا من الظالمين(35)﴾ البقرة ﴿فقلنا ياآدم إن هذا عدو لك ولزوجك فلا يخرجنكما من الجنة فتشقى(117)﴾ طه { فدلاهما بغرور فلما ذاقا الشجرة بدت لهما سوآتهما وطفقا يخصفان عليهما من ورق الجنة وناداهما ربهما ألم أنهكما عن تلكما الشجرة وأقل لكما إن الشيطان

Sîgalar(120)

Mücavir kökler552 mücavir (1.115 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. ربب

    329 ortak ayet · Ribve, tümsek demektir

  2. سحر

    44 ortak ayet · Kesilmiş koyunun akciğeri demektir

  3. جيأ

    118 ortak ayet · Ceyee yağmur sularının toplanıp biriktiği yerdir

  4. أبو

    60 ortak ayet · Bab kapı demektir

  5. كون

    358 ortak ayet · Kevn, tepe demektir

  6. موسى

    66 ortak ayet · Musa

  7. أله

    514 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir

  8. رأي

    113 ortak ayet · Raye bir yere konmuş, oranın özelliğini gösteren işaret…

  9. علم

    230 ortak ayet · Dağın sivri noktası demektir

  10. ملك

    80 ortak ayet · Melekut, tüm kainatı mülk olarak varlığını ifade eder

  11. أخو

    43 ortak ayet · Hayvanları bağladıkları ipin iki ucuna konmuş kazıklardan…

  12. قوم

    186 ortak ayet · Hayvanların ön ayaklarına denir

Geçtiği ayetler(1.383)

Bu kök 1.383 ayette geçiyor; sure şeridinden daraltın.

  1. وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا …

    SöylediHani Rabbın meleklere: Ben, yeryüznde bir halife yaratacağım, demişti de melekler: Biz seni hamd ile tesbih, takdis eder dururken yeryüzünde fesad çıkarıp, kanlar dökecek kimse mi yaratacaksın? demişlerdi. Allah da: Sizin bilmediklerinizi ben bilirim, buyurmuştu.

  2. … فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    SöylediHani Rabbın meleklere: Ben, yeryüznde bir halife yaratacağım, demişti de melekler: Biz seni hamd ile tesbih, takdis eder dururken yeryüzünde fesad çıkarıp, kanlar dökecek kimse mi yaratacaksın? demişlerdi. Allah da: Sizin bilmediklerinizi ben bilirim, buyurmuştu.

  3. قَالَ يَاآدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ …

    SöylediAllah: Ey Adem, onları`adları ile kendilerine bildir, dedi. Adem, adlarını söyleyince; Size demedim mi ki ben, göklerin de, yerin de gizliliklerini muhakkak bilirim. Ve sizlerin neyi açıklayıp neyi gizler olduğunuzu da bilirim, buyurdu.

  4. قَالَ يَاآدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ …

    SöylediAllah: Ey Adem, onları`adları ile kendilerine bildir, dedi. Adem, adlarını söyleyince; Size demedim mi ki ben, göklerin de, yerin de gizliliklerini muhakkak bilirim. Ve sizlerin neyi açıklayıp neyi gizler olduğunuzu da bilirim, buyurdu.

  5. وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَاقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ …

    SöylediHani, Musa, kavmine: Ey kavmim, buzağıya tapınmakla nefsinize zulmetmiş oldunuz. Hemen yaradanınıza tevbe edip nefislerinizi öldürün. Bu yaradanınızın katında sizin için daha hayırlıdır, demişti. Allah da tevbenizi kabul etmişti. Muhakkak ki Tevvab, Rahim O’dur, O.

  6. … تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا …

    SöylediHani; siz, Ey Musa, biz bir çeşit yemeğe elbette dayanamayız. Rabbına dua et de bizim için yerde yetişen samısak, sebze, acur, mercimek ve soğan bitirsin, demiştiniz, Musa da; siz bayağı olan şeyle hayırlı olanı değiştirmek mi istiyorsunuz? Öyleyse bir şehre inin, istediğiniz şeyler vardır, demişti. Onların üstüne horluk ve yoksulluk vuruldu. Allah’ın gazabına uğradılar, şüphesiz ki bu; Allah’ın âyetlerini inkâr ettiklerinden, peygamberlerini de haksız yere öldürdüklerindendi. Bu, isyan ettiklerinden, aşırı gider olduklarındandı.

  7. وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً قَالُوا أَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ

    SöylediHani, bir de Musa kavmine: Allah, herhalde bir sığır boğazlamanızı emrediyor, demişti. Onlar: Sen bizimle alay mı ediyorsun, demişlerdi. Musa da: Ben cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım, demişti.

  8. وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً قَالُوا أَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ

    SöylediHani, bir de Musa kavmine: Allah, herhalde bir sığır boğazlamanızı emrediyor, demişti. Onlar: Sen bizimle alay mı ediyorsun, demişlerdi. Musa da: Ben cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım, demişti.

  9. قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنَا مَا هِيَ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لَا فَارِضٌ وَلَا بِكْرٌ عَوَانٌ بَيْنَ ذَلِكَ فَافْعَلُوا مَا تُؤْمَرُونَ

    SöylediOnlar, Bizim için Rabbına dua et de onu bize iyice bildirsin, demişlerdi. Musa da: Allah, o, ne çok kart, ne de çok körpedir. İkisi ortası dinç bir sığırdır, buyuruyor. Artık emrolunduğunuz şeyi yapın, demişti.

  10. قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنَا مَا لَوْنُهَا قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاءُ فَاقِعٌ لَوْنُهَا تَسُرُّ النَّاظِرِينَ

    SöylediDediler ki: Bizim için Rabbına dua et de onun ne renk olduğunu bize iyice açıklasın. O da: Rabbım diyor ki: O bakanları rahatlatacak sapsarı renkli bir inektir, demişti.

Sîga sayfası: يَقُولُونَ
Sîga sayfası: وَيَقُولُونَ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökقول
YapıÜçlü
Özel DurumEcvef-vâvî
Bağlamsal Yakın Köklerكلم, نطق, لفظ, حدث
Zıt Kökصمت
Çekirdek Özet 1Dilden dökülen sesli ya da zihinde kurulan anlamlı ibare, telaffuz etme
Çekirdek Özet 2İlahi bildirim, hakikatin tebliği, peygamberi hitap ve varoluşsal buyruk
Çekirdek Özet 3Bağlayıcı irade beyanı, itikadi kanaat, hüküm ve ahlaki sorumluluk doğuran taahhüt
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca sıradan bir ses çıkarma veya rastgele konuşma sanıp onun inanç, bağlayıcı ahit ve ontolojik emir niteliğini göz ardı etmek

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
قوGüç, toparlanma, bir merkezden dışa doğru beliren iradi kuvvet ve potansiyelin harekete geçmesi; قوي, قوم, قوت köklerinde olduğu gibi varoluşsal bir kudret ve duruşu temsil eder.لÇoban değneği ve yöneltme imgesi taşıyan harfin eklenmesiyle, içteki güç ve irade bir hedefe, muhataba yönelen anlamlı ve bağlayıcı bir söze, sesli ya da zihni bir bildiriye dönüşmüştür.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
قUfuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınırİç dünyada veya zihinde mananın toplanması, odaklanması ve yoğunlaşması payını taşır.
وÇengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturmaToplanan anlam parçalarını birbirine bağlama, kavramları bitişik bir yapı haline getirme hareketini temsil eder.
لÇoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlamaBirleştirilen ve odaklanan bu manayı belirli bir gayeye, muhataba doğru sevk etme ve yönlendirme gücünü ifade eder.
قولOdaklanıp bağlanan mananın muhataba yöneltilmesiZihinde derlenip toparlanan düşünce ve iradenin, dış dünyaya ve muhataba yönlendirilmiş tutarlı bir bildirim olarak aktarılması hareketidir.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamDilden dökülen düzenli ses, organ olarak dilin hareketiyle anlamlı bir lafzın dışa vurulması; Yemen ve Himyer dilinde kabilenin reisi veya sözü dinlenen hükümdar anlamında kullanılan el-Kayl / el-Mıkvel kavramı.
Cahiliye şiiri kullanımıCahiliye şiirinde kabile reislerinin bağlayıcı sözleri ve fermanları için mıkvel veya kavl kökünün türevleri kullanılmıştır; ayrıca havuzun dolup taşma sınırına gelerek lisan-ı hal ile dur demesini anlatan meşhur recez beytinde de kök lisan-ı hal anlamında geçer: امتلأ الحوض وقال قطني / مهلا رويدا قد ملأت بطني
Erken Arapça kullanımErken dönem Arapçada hem lafzen telaffuz edilen cümle veya tekil sözcük hem de kişinin içsel kanaati, mezhebi ve zihnen benimsediği görüşü ifade etmek üzere geniş bir kullanım kazanmıştır.

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, el-Mufradāt.

Sami etimolojik katman

Sami dillerinde قول kökü, özellikle Güney Sami (Güney Arapça, Ge'ez/Etiyopya) ve Arapça sahasında belirginleşen, ses verme, konuşma, çağırma ve komuta etme semantik matrisine dayanan köklü bir geçmişe sahiptir. Saba ve Himyer kitabelerinde q-w-l / qyl kökü doğrudan kabile önderi, bey, sözü geçen yönetici ve söz söyleme yetkisine sahip kimse anlamında merkezi bir yere sahiptir. Ge'ez dilinde qāl kelimesi doğrudan ses, söz, kelime ve lisan anlamını taşır. Kuzeybatı Sami dillerinde (İbranice qōl ve Süryanice qālā) kök, ses, gürültü, nida ve seda anlamlarına yoğunlaşırken, Arapçada bu fiziksel ses çıkarma boyutu hem eklemli ve anlamlı bir lafza hem de içsel kanaat ve bağlayıcı irade beyanına doğru tekamül etmiştir. Fonetik olarak Sami dillerindeki gırtlaksı /q/ ve yarı ünlü /w/ birleşimi, derinden gelen güçlü ve iradi bir rezonansı temsil eder.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, David Cohen, Lisān al-ʿArab.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönDilden dökülen anlamlı ses, irade beyanı, kanaat ve mezhepSes çıkarma eyleminden başlayarak zihindeki tasavvura ve oradan da bağlayıcı fikrî duruşa genişlemiştir.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice qōl, Süryanice qālā, Ge'ez qāl, Saba qwlKuzey Sami dillerinde genel ses ve nida anlamındayken, Güney Sami ve Arapçada eklemli söz ve önderlik/buyruk boyutuna evrilmiştir.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik ses yansımalı çağırma ve ses çıkarma kökleriTemel boğaz sesleriyle üretilen ilksel nida ve seda vokalleriyle bağlantılıdır.Muhtemel

Kaynak HALOT, Payne Smith, David Cohen.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
قولAnlamlıSöz söylemek, bildirmekBir manayı sesli veya zihnen muhataba yöneltmek, kanaat belirtmek.Hedef kök; Kur'an'da çok sık geçer.
قلوAnlamlıKızartmak, fırlatmak, atmakÇelik çomak oyununda değnek fırlatmak veya tavada bir şeyi ateşte kavurmak.Ortak ses ve hareket unsuru; Kur'an'da geçer.
وقلAnlamlıDağa tırmanmak, yükselmekBir yere sığınmak veya taşlık dağ yolunda yukarı doğru adım atmak.Kur'an'da geçmez.
ولقAnlamlıHızlı yürümek, atılmak, yalan uydurmakSözde veya yürüyüşte acele etmek, birbiri ardınca laf uydurup yaymak.Kur'an'da geçer; sözün süratle yayılması yönüyle hedef kökle yakınlaşır.
لقوAnlamlıYüz felci, hızlı yakalamaAğzın ve yüzün eğrilmesi; devenin çabucak gebe kalması veya bir şeyi kapıp almak.Kur'an'da geçmez.
لوقAnlamlıYağla yumuşatmak, yoğurmakLokmayı veya hamuru yağ sürerek kaygan ve yumuşak hale getirmek.Kur'an'da geçmez.

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
قولMerkezİfade, söz, bildirimSesli veya zihni olabilen, lafızdan inanca kadar uzanan geniş kapsamlı beyan.Hem tekil lafzı hem cümleyi hem de zihni kanaati kapsayan ana bildirim.
كلمKomşuHitap, yaralama, etki bırakmaMutlaka tam bir cümle veya anlamlı bir terkip gerektirir ve muhatapta iz bırakma kastı taşır.قول tek bir kelimeye de denilebilirken كلم bağımsız bir ifade bütünlüğü ve etki şartı arar.
نطقKomşuEklemli ses çıkarma, konuşmaHarfleri belirgin biçimde sese dökmeyi ve akıl yürütmeyi gerektirir; hayvanlara mecazen atfedilir.نطق telaffuz yeteneğini ve sesin eklemlenişini vurgular; قول ise zihni kanaati de içerir.
لفظKomşuAğızdan atmak, ses dökmekAğızdan çıkan her türlü hece ve sestir; anlamlı olması zorunlu değildir.لفظ işin fiziksel olarak dışa atılma boyutudur; قول ise daima bir anlam ve gaye içerir.
حدثKomşuYeni bilgi aktarmak, haber vermekÖnceden bilinmeyen bir olayı veya durumu muhataba taze bir haber olarak iletmek.Bilginin yeniliği ve muhataba ilk kez ulaşması ön plandadır.
صمتZıtSusmak, ses çıkarmamakBilinçli olarak söz söylemekten ve ses çıkarmaktan kaçınma hali.Sözün, nidanın ve iradi beyanın tamamen kesilmesini ifade eder.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaقولSöz söylemek, bildirimde bulunmak, kanaat taşımakDilden çıkan lafız, içte kurulan düşünce veya benimsenen itikadi görüş.Kesin
LatinceDico, dictum; sententiaSöylemek, söz; kanaat, yargıDico fiziksel söylemeyi karşılarken sententia zihindeki kanaat ve hüküm boyutunu karşılar.Güçlü
İngilizceSay, saying; utterance; convictionSöylemek, söz; ifade; inançSay eylemi bildirimi, utterance dışa vurumu, conviction ise zihni kanaat anlamını karşılar.Güçlü
AlmancaSagen, Ausspruch; AuffassungSöylemek, deyiş; anlayış, kanaatSagen genel söz söylemeyi verirken Auffassung benimsenen fikri duruşu temsil eder.Güçlü
FransızcaDire, parole; assertionSöylemek, söz; sav, iddiaDire söyleme eylemini, assertion ise doğruluğu iddia edilen bağlayıcı tezi karşılar.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Robert Dictionnaire.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
قَالَ / قَالُواTarihsel diyalog ve aktarımGeçmiş kavimlerin, peygamberlerin ve meleklerin karşılıklı konuşmaları (Bakara 2:30, Yûsuf 12:36).
قُلْDoğrudan ilahi talimat ve tebliğPeygambere muhataplarına ne söyleyeceğini bildiren vahyî emir kalıbı (Bakara 2:80, İhlâs 112:1).
الْقَوْلُİlahi vaat, tehdit veya nihai azap hükmüHakikati inkâr edenler üzerine hükmün kesinleşmesi ve cezanın kaçınılmaz hale gelmesi (Secde 32:13, Yâsîn 36:7).
كُنْ فَيَكُونُ kalıbındaki قولTekvînî irade ve ontolojik emirYaratılışın bir irade beyanıyla derhal vücuda gelmesi (Âl-i İmrân 3:47, Nahl 16:40).
قَوْلٌ فِي النَّفْسِİçsel konuşma ve gizli kanaatAğızla telaffuz edilmeyip kalpte gizlenen düşünce ve zan (Mücâdele 58:8).
قَوْلٌ مَعْرُوفٌ / سَدِيدٌAhlaki ve toplumsal ilkeAdaletli, yapıcı, kırıcı olmayan ve gerçeğe tam uyan söz (Bakara 2:263, Ahzâb 33:70).
تَقَوَّلَYalan uydurma ve iftiraGerçekte söylenmemiş bir sözü peygambere veya vahye yakıştırma iddiası (Hâkka 69:44, Tûr 52:33).

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamKelamullah ve ilahi sıfatlarAllah'ın kavl ve kelam sıfatının zatıyla kaim kadim bir mana mı yoksa yaratılmış ses ve harfler mi olduğu tartışması.İlahî iradenin tecellisi, emir ve nehiylerin varoluşsal kaynağı.
FıkıhAkitler, ikrar, talak ve yeminİrade beyanının lafızla nasıl kurulduğu; zihni niyet ile zahiri kavl arasındaki hukuki geçerlilik bağı.Bağlayıcı hukuki tasarruf, borçlanma ve taahhüt vasıtası.
TefsirMuhatap psikolojisi ve vahyî hitapKur'an kıssalarındaki diyalogların literal sözler mi yoksa durum aktarımı (lisan-ı hal) mi olduğu ayrımı.Vahyin dinamik diyalog yapısı ve tebliğ metodolojisi.
HadisRivayet ve isnad sistemiSözün sahibine nispeti, 'kâle' ve 'kîle' lafızlarının kesinlik ve zayıflık bildiren sîga farkları.Sözün aidiyeti, metin sıhhati ve nakil disiplini.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniVahiy ve inançTebliğ ve itikatHakikatin ilanıDinin temeli peygamberin ilahi kavli insanlığa duyurması ve kalbin bunu ikrar etmesidir.Kesin
İlmiİlim felsefesi ve mantıkTanım ve önermeAnlamın tespitiİlmi araştırmada kavl, bir kavramın özünü ortaya koyan tanım (hadd) veya yargı bildiren tezdir.Güçlü
SiyasiYönetim ve fermanYasa ve emirOtoritenin icrasıKabile ve devlet yönetiminde önderin (mıkvel/kayl) buyruğu meşru otoritenin sesidir.Güçlü
İktisadiTicari akitlerİcap ve kabulMülkiyetin intikaliAlışveriş ve sözleşmeler tarafların bağlayıcı sözleri ve taahhütleriyle hukuki geçerlilik kazanır.Kesin

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerKomut satırı ve algoritma girdisi (instruction / command)Bir sistemde potansiyel durumun belirli bir girdi veya yönlendirici komut ile aktif bir operasyona dönüştürülmesi; varlığa 'ol' denilerek sürecin başlatılması yapısıyla eşdeğerdir.Güçlü
Beşeri bilimlerEdimsel söz eylemi (performative speech act)Dil felsefesinde bir sözün sadece bilgi vermeyip söylendiği anda hukuki, ahlaki veya toplumsal yeni bir gerçeklik ve sorumluluk inşa etmesi durumudur.Kesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü sadece gündelik konuşma, ağızdan çıkan rastgele ses veya dedikodu düzeyinde algılamak; içsel inanç ve bağlayıcı ferman boyutunu unutmak.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kavl, varlığın yaratılış emrinden (kûn), ilahi adalet hükmünün kesinleşmesine, kulun kalbindeki gizli inançtan adaletli şahitlik beyanına kadar her düzeydeki ontolojik ve ahlaki duruşu ifade eder.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataAyetlerdeki 'kavl' ifadelerini basit bir lafazanlık sanıp, onların ahiret sorumluluğu doğuran ahitler, itikadi tercihler ve ilahi yasalar olduğunu gözden kaçırma tehlikesi doğar.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an metninin ana dokusunu oluşturan diyaloglar, peygambere yönelik 'De ki' (Kul) emirleri, yaratılış buyrukları ve ilahi azap hükümleri bu kökle kurulur; metnin dinamizmini doğrudan taşır.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Peygamberlerin muhataplarıyla tartışmalarını içeren kıssalarda, itikadi esasların tebliğ edildiği 'Kul' ile başlayan hitaplarda ve ilahi hükmün kesinleştiğini bildiren kıyamet sahnelerinde belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Vahyin mekanik veya edilgen bir metin olduğu yanılgısını yıkar; sözün bir irade beyanı, muhatabı eyleme çağıran dinamik bir güç ve sorumluluk doğuran bir edim olduğunu gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamAğız ve dil aracılığıyla eklemli ses çıkarma, anlamlı bir lafız veya ibareyi dışa vurma.
  • Soyut anlamZihindeki kanaati, inancı veya hükmü bir hedefe yönelterek bağlayıcı bir tutum ve beyan haline getirme.
  • Sistematik karşılıkVaroluşsal buyruk, hukuki taahhüt, tebliğ ve sorumluluk yükleyen performatif eylem.
  • LaTeX modeliQ:(M×I)→LR  ⟹  ΔS
  • LaTeX açıklamasıModelde M zihindeki manayı, I kastı ve iradeyi temsil eder. Bu iki unsurun birleşimi, lisan ve telaffuz operatörü olan L aracılığıyla bir hedefe yönlendirilerek Q (kavl) fonksiyonunu oluşturur. Bu fonksiyon bir muhataba ulaştığında ortaya çıkan R (bildirim), ilgililer üzerinde ΔS kadar bağlayıcı bir ahlaki, hukuki veya ontolojik sorumluluk ve durum değişikliği meydana getirir.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ق