نقع

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ن-ق-ع1 sîga, 1 mücavir kök, 1 ayet, 1 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.نقعأثرنَقْعًا

KökSîga 1Ayet 1Sure 1Mücavir 1

▶ Ağı aç (3B)

نقع

ن - ق - ع

KÖK
  • 1 geçiş
  • 1 ayet
  • 1 sîga
  • 12 sözlük

Yıkıntı, çöküntü demektir. Göğe kalkan toz anlamına da gelir.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(12)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Yıkıntı, çöküntü demektir. Göğe kalkan toz anlamına da gelir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR6.798 harf
باب العين و النون والقاف )ع ن ق، ق ع ن، ق ن ع، ن ع ق، ن ق ع مستعملات( عنق: العَنَق: من سيَرِ الدَّوابِّ. والنَّعْتُ مِعْناقٌ ومُعْنِقٌ وعَنيقٌ. وسَيْر عَنيقٌ ، وبِرْذَونٌ عَنَقٌ. ولم أسمع عَنَقَه، قال رؤبة: لمّا رَأَتْني عَنَقـي دَبـيبُ وقد أُرَى وعَنَقي سُرحُوبُ ويجوز للشاعر أن يجعل العَنقَ من السَّير عَنيقاً. والمُعنِقُ من جِلْدِ الأرض: ما صَلُبَ وارْتَفَعَ وما حَواَلْيِه سَهْلٌ، وهو
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR2.891 harf
النَقْعُ: الغبار، والجمع نِقاعٌ. والنَقْعُ: محبس الماء، وكذلك ما اجتمع في البئر منه. وفي الحديث: "أنَّه نهى أن يُمْنَعَ نَقْعُ البئر". والنَقْعُ أيضاً: الأرضُ الحرَّةُ الطينِ يَسْتَنْقِعُ فيها الماء، والجمع نِقاعٌ وأنْقُعٌ. وفي المثل: "أنَّه لشَرَّابٌ بأنْقُعٍ"، أي إنَّه مُعاودٌ للأمور يأتيها حتَّى يبلغ إلى أقصى مُرادِهِ. والأُنْقوعَةُ: وَقْبَةُ الثريدِ. والنَقوعُ: ما يُنْقَعُ في الماء من الليل
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok18.656 harf
باب العين والقاف مع النون عنق ، قنع ، قعن ، نعق ، نقع : مستعملة . قلت : أما عقن : فإنّه مهمل ، إلا أن يكون العِقْيانُ فِعيالاً منه ، وهو الذَّهب ، والأقرب إنه فِعلانٌ من عَقى يَعقِي ، والنون زائدة . عنق : قال الله جلّ وعز : ( فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ) ( الشُّعَرَاء : 4 ) أكثر المفسِّرين ذهبوا بمعنى الأعناق في هذه الآية إلى الجماعات ، يقال جاء القوم عُنُقاً عنقاً ، إذا جاءوا فرقاً
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR12.417 harf
(باب النون والقاف وما يثلثهما) (نقل) النون والقاف واللام: أصلٌ صحيح يدلُّ على تحويل شيءٍ من مكانٍ إلى مكان، ثم يفرَّع ذلك. يقال: نقَلْتُه أنْقُله نَقْلاً. ونقَلَ الفرس قوائِمَه نَقْلاً. [وفرسٌ([1])] مِنْقَل: سريعُ نَقْل القَوائم. والمُنقِّلَة من الشِّجاج: التي يُنقَل منها فَرَاش العِظام. والنُّقْل: ما يَأكلُه الشّارب على شرابه. وكان ابنُ دريد يقول([2]): هو بالفتح ولا يُضَمّ، والنّاس يقولونه
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR800 harf
ن ق ع نقع الماء في بطن الوادي واستنقع‏:‏ ثبت واجتمع‏.‏ ووردوا مستنقعات المياه ومناقعها‏.‏ واستنقعت في النهر‏:‏ مكثت فيه أتبرّد‏.‏ وأنقع الدواء وغيره في الماء وهو النّقوع والنّقيع والمنقع والمنقعة‏:‏ ما ينقع فيه من تورٍ ونحوه‏.‏ قال‏:‏ ندهدق بضع اللحم للباع والندى وبعضهم تغلي بذمّ مناقعه في أنيابها السم ناقع وسم نقيع ومنقع‏:‏ مربّى‏.‏ ونقع الماء غلته‏.‏ ونقع من الماء وبالماء‏:‏ رويَ‏.‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR11.614 harf
نَقَعَ الماءُ في المَسِيلِ ونحوه يَنْقَعُ نُقُوعاً واسْتَنْقَعَ: اجْتَمَعَ. واسْتَنْقَعَ الماءُ في الغَدِيرِ أَي اجتمع وثبت. ويقال: استنقَعَ الماءُ إِذا اجتمع في نِهْيٍ أَو غيره، وكذلك نَقَعَ يَنْقَعُ نُقُوعاً. ويقال: طالَ إِنْقاعُ الماءِ واسْتِنْقاعُه حى اصفرّ. والمَنْقَعُ، بالفتح: المَوْضِعُ يَسْتَنْقِعُ فيه الماءُ، والجمع مَناقِعُ. وفي حديث محمد بن كعب: إِذا اسْتَنْقَعَتْ نَفْسُ المؤمنِ جاءَه
Maddenin bağlantısı

نَقَعَ الماءُ في المَسِيلِ ونحوه يَنْقَعُ نُقُوعاً واسْتَنْقَعَ: اجْتَمَعَ. واسْتَنْقَعَ الماءُ في الغَدِيرِ أَي اجتمع وثبت. ويقال: استنقَعَ الماءُ إِذا اجتمع في نِهْيٍ أَو غيره، وكذلك نَقَعَ يَنْقَعُ نُقُوعاً. ويقال: طالَ إِنْقاعُ الماءِ واسْتِنْقاعُه حى اصفرّ. والمَنْقَعُ، بالفتح: المَوْضِعُ يَسْتَنْقِعُ فيه الماءُ، والجمع مَناقِعُ. وفي حديث محمد بن كعب: إِذا اسْتَنْقَعَتْ نَفْسُ المؤمنِ جاءَه ملَكُ الموتِ أَي إِذا اجْتَمَعَتْ في فِيهِ تريد الخروج كما يَسْتَنْقِعُ الماءُ في قَرارِه، وأَراد بالنفْسِ الرُّوحَ؛ قال الأَزهري: ولهذا الحديث مَخْرَجٌ آخَر وهو من قولهم نَقَعْتُه إِذا قتلته، وقيل: إِذا اسْتَنْقَعَتْ، يعني إِذا خرجَت؛ قال شمر: ولا أَعرفها؛ قال ابن مقبل: مُسْتَنْقِعانِ على فُضُولِ المِشْفَرِ قال أَبو عمرو: يعني نابي الناقة أَنهما مُسْتَنْقِعانِ في اللُّغامِ، وقال خالد بن جَنْبةَ: مُصَوِّتانِ. والنَّقْعُ: مَحْبِسُ الماءِ. والنَّقْعُ: الماءُ الناقِعُ أَي المُجْتَمِعُ. ونَقْعُ البئرِ: الماءُ المُجْتَمِعُ فيها قبل أَنْ يُسْتَقَى. وفي حديث عائشة، رضي الله عنها، عن النبي،صلى الله عليه وسلم، أَنه قال: لا يُمْنَعُ نَقْعُ البئرِ ولا رَهْوُ الماءِ. وفي الحديث: لا يَقْعُدْ أَحدُكم في طريقٍ أَو نَقْعِ ماءٍ، يعني عند الحَدَثِ وقضاءِ الحاجةِ. والنَّقِيعُ: البئرُ الكثيرةُ الماءِ، مُذَكَّر والجمعُ أَنْقِعةٌ، وكلُّ مُجْتَمَعِ ماءٍ نَقْعٌ، والجمع نُقْعانٌ، والنَّقْعُ: القاعُ منه، وقيل: هي الأَرض الحُرَّةُ الطينِ ليس فيها ارْتفاع ولا انْهِباط، ومنهم من خَصَّصَ وقال: التي يسْتَنْقِعُ فيها الماء، وقيل: هو ما ارتفع من الأَرض، والجمع نِقاعٌ وأَنْقُعٌ مثل بَحْرٍ وبِحارٍ وأَبْحُرٍ، وقيل: النِّقاعُ قِيعانُ الأَرض؛ وأَنشد: يَسُوفُ بأَنْفَيْهِ النِّقاعَ كأَنَّه، عن الرَّوْضِ من فَرْطِ النَّشاطِ، كَعِيمُ وقال أَبو عبيد: نَقْعُ البئرِ فَضْلُ مائِها الذي يخرج منها أَو من العين قبل أَن يصير في إِناء أَو وِعاء، قال: وفسره الحديث الآخر: من مَنَعَ فَضْلَ الماءِ لِيَمْنَع به فَضْلَ الكَلإِ مَنَعَه الله فَضْلَه يومَ القيامةِ؛ وأَصل هذا في البئر يحتفرها الرجل بالفَلاةِ من الأَرض يَسْقِي بها مَواشِيَه، فإِذا سَقاها فليس له أَن يَمْنَعَ الماءَ الفاضِلَ عن مَواشِيهِ مَواشِيَ غيره أَو شارباً يشرب بشَفَتِه، وإِنما قيل للماء نَقْعٌ لأَنه يُنْقَعُ به العَطَشُ أَي يُرْوَى به. يقال: نَقَعَ بالرّيّ وبَضَعَ. ونَقَعَ السّمُّ في أَنْيابِ الحيَّةِ: اجْتَمعَ، وأَنْقَعَتْه الحيّةُ؛ قال: أَبْعْدَ الذي قد لَجَّ تَتَّخِذِينَني عَدُوًّا، وقد جَرَّعْتِني السّمَّ مُنْقَعا؟ وقيل: أَنْقَعَ السمَّ عَتَّقَه. ويقال: سمّ ناقِعٌ أَي بالِغٌ قاتِلٌ،وقد نَقَعَه أَي قَتَلَه، وقيل: ثابت مُجْتَمِعٌ من نَقْعِ الماء. ويقال: سمّ مَنْقُوعٌ ونَقِيعٌ وناقِعٌ؛ ومنه قول النابغة: فَبِتُّ كأَنِّي ساوَرَتْني ضَئِيلةٌ من الرُّقْشِ، في أَنْيابِها السُّمُّ ناقِعُ وفي حديث بَدْرٍ: رأَيتُ البَلايا تَحْمِلُ المنايا، نَواضِحُ يَثْرِبَ تَحْمِلُ السُّمَّ الناقِعَ. وموْتٌ ناقِعٌ أَي دائِمٌ. ودمٌ ناقِعٌ أَي طَرِيٌّ؛ قال قَسّام بن رَواحةَ: وما زالَ مِنْ قَتْلَى رِزاحٍ بعالِجٍ دَمٌ ناقِعٌ، أَو جاسِدٌ غيرُ ماصِحِ قال أَبو سعيد: يريد بالناقِعِ الطَّرِيَّ وبالجاسِدِ القَدِيمَ. وسَمٌّ مُنْقَعٌ أَي مُرَبًّى؛ قال الشاعر: فيها ذَراريحٌ وسَمٌّ مُنْقَعُ يعني في كأْس الموت. واسْتَنْقَعَ في الماء: ثَبَتَ فيه يَبْتَرِدُ، والموضع مُسْتَنْقَعٌ، وكان عط يَسْتَنْقِعُ في حِياضِ عَرَفةَ أَي يدخلُها ويَتَبَرَّد بمائها. واسْتُنْقِعَ الشيء في الماء، على ما لم يُسَمَّ فاعِلُه. والنَّقِيعُ والنَّقِيعةُ: المَحْضُ من اللبن يُبَرَّدُ؛ قال ابن بري: شاهده قول الشاعر: أُطَوِّفُ، ما أُطَوِّفُ، ثم آوِي إِلى أُمِّي، ويَكْفِيني النَّقِيعُ وهو المُنْقَعُ أَيضاً؛ قال الشاعر يصف فرساً: قانَى له في الصَّيْفِ ظِلٌّ بارِدٌ، ونَصِيُّ ناعِجةٍ ومَحْضٌ مُنْقَعُ قال ابن بري: صواب إِنشاده ونصِيُّ باعِجةٍ، بالباء؛ قال أَبو هشام: الباعِجةُ هي الوَعْساءُ ذاتُ الرِّمْثِ والحَمْضِ، وقيل: هي السَّهْلةُ المُسْتَوِيةُ تُنْبِتُ الرِّمْثَ والبَقْلَ وأَطايِبَ العُشْبِ،وقيل: هي مُتَّسَعُ الوادِي، وقانى له أَي دامَ له؛ قال الأَزهريّ: أَصلُه من أَنْقَعْتُ اللبَنَ، فهو نَقِيعٌ، ولا يقال مُنْقَعٌ، ولا يقولون نَقَعْتُه، قال: وهذا سَماعي من العرب، قال: ووجدْتُ للمُؤَرِّجِ حُرُوفاً في الإِنقاعِ ما عُجْت بها ولا علِمْت راوِيها عنه. يقال: أَنْقَعْتُ الرجُلَ إِذا ضَرَبْتَ أَنْفَه بإِصْبَعِكَ، وأَنْقَعْتُ الميِّتَ إِذا دَفَنْته، وأَنْقَعْتُ البَيْتَ إِذا زَخْرَفْتَه، وأَنْقَعْتُ الجاريةَ إِذا افْتَرَعْتَها، وأَنْقَعْتُ البيت إِذا جَعَلْتَ أَعلاه أَسفلَه، قال: وهذه حُروفٌ مُنْكَرةٌ كلُّها لا أَعرِفُ منها شيئاً. والنَّقُوعُ، بالفتح: ما يُنْقَعُ في الماء من الليل لِدواءٍ أَو نَبِيذٍ ويُشْرَبُ نهاراً، وبالعكس. وفي حديث الكَرْمِ: تتخذونه زَبِيباً تُنْقِعُونه أَي تَخْلِطونه بالماء ليصير شَراباً. وفي التهذيب: النَّقُوعُ ما أَنْقَعْتَ من شيء. يقال: سَقَوْنا نَقُوعاً لِدواءٍ أُنْقِعَ من الليل، وذلك الإِناء مِنْقَعٌ، بالكسر. ونَقَعَ الشيءَ في الماءِ وغيره يَنْقَعُه نَقْعاً، فهو نَقِيعٌ، وأَنْقَعَه: نَبَذَه. وأَنْقَعْتُ الدّواءَ وغيره في الماء، فهو مُنْقَعٌ. والنَّقِيعُ والنَّقُوعُ: شيء يُنْقَعُ فيه الزَّبِيبُ وغيره ثم يُصَفَّى ماؤُه ويُشْرَبُ، والنُّقاعةُ: ما أَنْقَعْتَ من ذلك. قال ابن بري: والنُّقاعةُ اسْمُ ما أُنْقِعَ فيه الشيءُ؛ قال الشاعر: به مِنْ نِضاخِ الشَّوْلِ رَدْعٌ، كأَنَّه نُقاعةُ حِنّاءٍ بماءِ الصَّنَوْبَرِ وكلُّ ما أُلقِيَ في ماءٍ، فقد أُنْقِعَ. والنَّقُوعُ والنَّقِيعُ: شَرابٌ يتخذ من زبيب ينقع في الماء من غير طَبْخٍ، وقيل في السَّكَر: إِنه نَقِيعُ الزَّبيبِ. والنَّقْعُ: الرَّيُّ، شَرِبَ فما نَقَعَ ولا بَضَعَ. ومثَلٌ من الأَمثالِ: حَتَّامَ تَكْرَعُ ولا تَنْقَعُ؟ ونَقَعَ من الماء وبه يَنْقَعُ نُقُوعاً: رَوِيَ؛ قال جرير: لو شِئْتِ، قد نَقَعَ الفُؤادُ بشَرْبةٍ، تَدَعُ الصَّوادِيَ لا يَجِدْنَ غَلِيلا ويقال: شَرِبَ حتى نَقَعَ أَي شَفى غَلِيلَه ورَوِيَ. وماءٌ ناقِعٌ: وهو كالناجِعِ؛ وما رأَيت سَرْبةً أَنْقَعَ منها. ونَقَعْتُ بالخبر وبالشّرابِ إِذا اشْتَفَيْتَ منه. وما نَقَعْتُ بخبره أَي لم أَشْتَفِ به. ويقال: ما نَقَعْتُ بخبَر فلان نُقوعاً أَي ما عُجْتُ بكلامِه ولم أُصَدِّقْه. ويقال: نَقَعَتْ بذلك نفْسِي أَي اطْمَأَنَّتْ إِليه ورَوِيَتْ به. وأَنْقَعَني الماءُ أَي أَرْواني. وأَنْقَعَني الرَّيُّ ونَقَعْتُ به ونَقَعَ الماءُ العَطَشَ يَنْقَعُه نَقْعاً ونُقُوعاً: أَذْهَبَه وسَكَّنَه؛ قال حَفْصٌ الأُمَوِيُّ: أَكْرَعُ عند الوُرُودِ في سُدُمٍ تَنْقَعُ من غُلَّتي، وأَجْزَأُها وفي المثل: الرَّشْفُ أَنْقَعُ أَي الشَّرابُ الذي يُتَرَشَّفُ قَلِيلاً قَليلاً أَقْطَعُ للعطَشِ وأَنْجَعُ، وإِن كان فيه بُطءٌ. ونَقَعَ الماءُ غُلَّتَه أَي أَرْوى عَطَشَه. ومن أَمثال العرب: إِنه لَشَرَّابٌ بأَنْقُعٍ. ووَرَدَ أَيضاً في حديثِ الحَجّاجِ: إِنَّكُم يا أَهلَ العِراقِ شَرَّابُونَ عَلَيَّ بأَنْقُعٍ؛ قال ابن الأَثير: يُضْرَبُ للرجل الذي جَرَّبَ الأُمُورَ ومارَسها، وقيل للذي يُعادُ الأُمور المَكْرُوهةَ، أَراد أَنهم يَجْتَرئُونَ عليه ويَتَناكَرون. وقال ابن سيده: هو مثل يضرب للإِنسان إِذا كان متعاداً لفعل الخير والشرِّ، وقيل: معناه أَنه قد جَرَّبَ الأُمور ومارَسها حتى عرفها وخبرها، والأَصل فيه أَن الدليل من العرب إِذا عرف المِياهَ في الفَلَواتِ ووَرَدَها وشرب منها، حَذَقَ سُلُوكَ الطريقِ التي تُؤَدّيه إِلى البادية، وقيل: معناه أَنه مُعاوِدٌ للأُمور يأْتيها حتى يبلغ أَقْصَى مُرادِه، وكأَنَّ أَنْقُعاً جمع نَقْعٍ؛ قال ابن الأَثير: أَنْقُعٌ جمع قِلَّة، وهو الماءُ الناقِعُ أَو الأَرض التي يجتمع فيها الماء، وأَصله أَنَّ الطائر الحَذِرَ لا يُرِدُ المَشارِعَ، ولكنه يأْتي المَناقِعَ يشرب منها، كذلك الرجل الحَذِرُ لا يَتَقَحّمُ الأُمورَ؛ قال ابن بري: حكى أَبو عبيد أَن هذا المثل لابن جريج قاله في مَعْمَرِ بن راشد، وكان ابن جريج من أَفصح الناس، يقول ابن جريج: إِنه رَكِب في طلَبِ الحديث كلَّ حَزْن وكتب من كل وجْهٍ، قال الأَزهريُّ: والأَنْقُعُ جمع النَّقْعِ، وهو كلّ ماءٍ مُسْتَنْقِعٍ من عِدٍّ أَو غَدِيرٍ يَسْتَنْقِعُ فيه الماء. ويقال: فلان مُنْقَعٌ أَي يُسْتَشْفى بِرأْيه، وأَصله من نَقَعْتُ بالرّيّ. والمِنْقَعُ والمِنْقَعةُ: إِناءٌ يُنْقَعُ فيه الشيء. ومِنْقَعُ البُرَمِ: تَوْرٌ صغير أَو قُدَيْرةٌ صغيرة من حِجارة، وجمعه مَناقِعُ، تكون للصبي يَطْرَحُون فيه التمْر واللبَنَ يُطْعَمُه ويُسْقاهُ؛ قال طَرَفةُ:أَلْقَوْا إِلَيْكَ بكلّ أَرْمَلةٍ شَعْثاءَ، تَحْمِلُ مِنْقَعَ البُرَمِ البُرَمُ ههنا: جمع بُرْمةٍ، وقيل: هي المِنْقَعةُ والمِنْقَعُ؛ وقال أَبو عبيد: لا تكون إِلا من حجارة. والأُنْقُوعةُ: وَقْبَةُ الثريد التي فيها الوَدَكُ. وكل شيء سالَ إِليه الماءُ من مَثْعَبٍ ونحوه، فهو أُنْقُوعةٌ. ونُقاعةُ كل شيء: الماءُ الذي يُنْقَعُ فيه. والنَّقْعُ: دَواءٌ يُنْقَعُ ويُشْربُ. والنَّقِيعةُ من الإِبل: العَبِيطةُ تُوَفَّر أَعْضاؤها فَتُنْقَعُ في أَشياءَ. ونَقَعَ نَقِيعةً: عَمِلَها. والنَّقِيعةُ: ما نُحِرَ من النَّهْبِ قبل أَن يُقْتَسَمَ؛ قال: مِيلُ الذُّرى لُخِبَتْ عَرائِكُها، لَحْبَ الشِّفارِ نَقِيعةَ النَّهْبِ صلى الله عليه وسلم وانْتَقَعَ القومُ نَقيعةً أَي ذَبَحوا من الغنيةِ شيئاً قبل القَسْمِ. ويقال: جاؤُوا بناقةٍ من نَهْبٍ فنحروها. والنَّقِيعةُ: طعام يُصْنَعُ للقادِم من السفَر، وفي التهذيب: النقيعة ما صنَعَه الرجُل عند قدومه من السفر. يقال: أَنْقَعْتُ إِنْقاعاً؛ قال مُهَلْهِلٌ: إِنَّا لَنَضْرِبُ بالصَّوارِمِ هامَهُمْ، ضَرْبَ القُدارِ نَقِيعةَ القُدَّامِ ويروى: إِنَّا لَنَضْرِبُ بالسُّيوفِ رُؤوسَهم القُدَّامُ: القادِمُون من سفَر جمع قادِمٍ، وقيل: القُدَّامُ المَلِكُ، وروي القَدَّامُ، بفتح القاف، وهو المَلِكُ. والقُدارُ: الجَزَّارُ. والنَّقِيعةُ: طَعامُ الرجلِ ليلةَ إِمْلاكِه. يقال: دَعَوْنا إِلى نَقِيعَتهم، وقد نَقَعَ يَنْقَعُ نُقُوعاً وأَنْقَعَ. ويقال: كل جَزُورٍ جَزَرتَها للضِّيافةِ، فهي نَقِيعةٌ. يقال: نَقَعْتُ النَّقِيعةَ وأَنْقَعْتُ وانْتَقَعْتُ أَي نَحَرْتُ؛ وأَنشد ابن بري في هذا المكان: كلُّ الطَّعامِ تَشْتَهي رَبِيعهْ: الخُرْسُ والإِعْذارُ والنَّقِيعهْ وربما نَقَعُوا عن عدّةٍ من الإِبل إِذا بَلَغَتْها جَزُوراً أَي نحروه، فتلك النَّقِيعةُ؛ وأَنشد: مَيْمونةُ الطَّيْر لم تَنْعِقْ أَشائِمُها، دائِمَةُ القِدْرِ بالأَفْراعِ والنُّقُعِ وإِذا زُوِّجَ الرجلُ فأَطْعَمَ عَيْبَتَه قيل: نَقَعَ لهم أَي نَحَرَ. وفي كلام العرب: إِذا لقي الرجلُ منهم قوماً يقول: مِيلُوا يُنْقَعْ لكم أَي يُجْزَرْ لكم، كأَنه يَدْعُوهم إِلى دَعْوَتِه. ويقال: الناسُ نَقائِعُ الموْتِ أَي يَجْزُرُهم كما يَجْزُرُ الجَزَّارُ النَّقِيعةَ. والنقْعُ: الغُبارُ الساطِعُ. وفي التنزيل: فأَثَرْنَ به نَقْعاً؛ أَي غباراً، والجمع نِقاعٌ. ونَقَعَ الموتُ: كَثُرَ. والنَّقِيعُ: الصُّراخُ. والنَّقْعُ: رَفْعُ الصوتِ. ونَقَعَ الصوتُ واسْتَنْقَعَ أَي ارْتَفَع؛ قال لبيد: فَمَتى يَنْقَعْ صُراخٌ صادِقٌ، يُحْلِبُوها ذاتَ جََرْسٍ وزَجَلْ متى يَنْقَعْ صُراخٌ أَي متى يَرْتَفِعْ، وقيل: يَدُومُ ويثبت، والهاء للحرْب وإِن لم يذكره لأَن في الكلام دليلاً عليه، ويروى يَحْلِبُوها متى ما سَمِعُوا صارِخاً؛ أَحْلَبُوا الحرْبَ أَي جمعوا لها. ونَقَعَ الصارِخُ بصوته يَنْقَعُ نُقُوعاً وأَنْقَعَه، كلاهما: تابَعَه وأَدامَه؛ ومنه قول عمر، رضي الله عنه: إِنه قال في نساءٍ اجْتَمَعْنَ يَبْكِينَ على خالد بن الوليد: وما على نساء بني المغيرة أَنْ يُهْرِقْنَ، وفي التهذيب: يَسْفِكْنَ من دُموعِهِنَّ على أَبي سُلَيْمانَ ما لم يكن نَقْعٌ ولا لَقْلَقةٌ، يعني رَفْعَ الصوتِ، وقيل: يعين بالنقْعِ أَصواتَ الخُدودِ إِذا ضُرِبَتْ، وقيل: هو وضعهن على رؤُوسهن النَّقْعَ،وهو الغبارُ، قال ابن الأَثير: وهذا أَولى لأَنه قَرَنَ به اللَّقْلَقَةَ، وهي الصوت، فحَمْلُ اللفظين على معنيين أَوْلى من حملهما عى معنى واحد، وقيل: النَّقْعُ ههنا شَقُّ الجُيُوبِ؛ قال ابن الأَعرابي: وجدت بيتاً للمرار فيه: نَقَعْنَ جُيُوبَهُنَّ عليَّ حَيًّا، وأَعْدَدْنَ المَراثيَ والعَوِيلا والنَّقَّاعُ: المُتَكَثِّرُ بما ليس عنده من مدْحِ نفْسِه بالشَّجاعة والسَّخاءِ وما أَشبهه. ونَقَعَ له الشَّرَّ: أَدامَه. وحكى أَبو عبيد: أَنْقَعْتُ له شَرًّا، وهو اسْتِعارةٌ. ويقال: نَقَعَه بالشتم إِذا شتمه شتماً قبيحاً. والنَّقائِعُ: خَبارَى في بِلادِ تميم، والخَبارَى: جمع خَبْراءَ، وهي قاعٌ مُسْتَدِيرٌ يَجْتَمِعُ فيه الماءُ. وانْتُقِعَ لونُه: تَغَيَّرَ من هَمٍّ أَو فزَعٍ، وهو مُنْتَقَعٌ، والميم أَعرف، وزعم يعقوب أَن ميم امْتُقِعَ بدل من نونها. وفي حديث المبعث: أَنه أَتَى النبي، صلى الله عليه وسلم، ملكانِ فأَضْجَعاه وشَقَّا بَطنَه فرجعَ وقد انْتُقِعَ لونُه؛ قال النضر: يقال ذلك إِذا ذَهَبَ دَمُه وتغيرت جلدة وجهه إِما من خوْفٍ وإِما من مَرَضٍ. والنَّقُوعُ: ضَرْبٌ من الطِّيب. الأَصمعي: يقال صَبَغَ فلان ثوبَه بنَقُوعٍ، وهو صِبْغٌ يجعل فيه من أَفْواه الطِّيبِ. وفي الحديث: أَنَّ عُمَرَ حَمَى غَرَزَ النَّقِيعِ؛ قال ابن الأَثير: هو موضع حمَاه لِنَعَمِ الفيءِ وخَيْلِ المجاهدين فلا يَرْعاه غيرها، وهو موضع قريب من المدينة كان يَسْتَنْقِعُ فيه الماء أَي يجتمع؛ قال: ومنه الحديث أَول جُمُعةٍ جُمِّعَتْ في الإِسلام بالمدينة في نَقِيعِ الخَضِماتِ؛ قال: هو موضع بنواحي المدينة.

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR910 harf
* ن ق ع * * النَّقْعُ * بوزن النَّفْع الغُبار والنَّقع أيضا ما اجتمع من البِئر من الماء وفي الحديث ﴿أنه نهى أن يُمنع نَقْع البئر﴾ و * النَّقُوعُ * بفتح النون ما يُنقع في الماء من الليل لدواء أو نبيذ و * أَنْقَعَ * الدواء وغيره في الماء فهو * مُنْقَعٌ * و * نَقَعَ * الماء العَطَش من باب قطع وخضع أي سكَّنه وفي المثل الرَّشف * أَنْقَعُ * أي إن الشراب الذي يُترشف قليلا قليلا أقطع للعطش وأنجع وإن
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR13.503 harf
النقع، كالمنع: رفع الصوت، وبه فسر قول عمر رضي الله عنه حين قيل: إن النساء قد اجتمعن يبكين على خالد بن الوليد فقال: وما على نساء بني المغيرة أن يسفكن من دموعهن على أبي سليمان وهن جلوس، ما لم يكن نقع ولا لقلقة وقيل: عنى بالنقع: أصوات الخدود إذا لطمت، وقال لبيد رضي الله عنه: فمتى ينقع صراخ صـادق يحلبوها ذات جرس وزجل وقيل: هو شق الجيب، قال المرار بن سعيد:
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR1.664 harf
نَقَعَ 1 نَقَعَ ذ and ↓ اِسْتَنْقَعَ It (water) remained, or stagnated, or collected, in a hollow, or cavity: (Mgh:) or remained long, and became altered: (Msb:) or the former [and latter] collected in a مَنْقَع: (S:) or the latter [and former] became yellow and altered. (K.) ― -b2- نَقَعَ and ↓ أَنْقَعَ [He macerated, steeped, or soaked, a medicine, in water,] he left it in water until its
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.692 harf
نَقَعَ نَقَعَ A ( n. ac. نَقْع 1 ), a. Shouted. b. Was loud ( voice ). c. [ acc. & Bi ], Overwhelmed with ( abuse ). d. [ Bi ], Prolonged ( a cry ). e. Made great ravages ( death ). f. Quenched ( thirst ). g. [ Bi ], Was informed of. h. Rent, tore. i. Killed, slew. j. [ La ], Slaughtered a camel for. k. [ acc. & Bi ], Provoked by. l. [ acc. & Fī ], Soaked, macerated in.
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok39.084 harf
نقع نَقَعَ - يَنْقَعُ - نَقْع نَقَعَ - يَنْقَعُ + الكائن (الماء أو السائل) في مكان: اجتمع وكثر وثبت وانحبس خزناً للشرب والري: يجتمع السائل في بركة أو مستنقع ويبقى فيه مدة طويلة، يُخَزَّن فيها للاستعمالات المختلفة نَقْع: اسم فعل " نَقَعَ - يَنْقَعُ ": وهو كذلك بمعنى مفعول: الماء المجتمع في برك أو مناقع واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " مسك
Tamamını oku

Sîgalar(1)

Mücavir kökler1 mücavir (2 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. أثر

    1 ortak ayet · İnsan veya hayvan yürürken ayaklarının bıraktığı kalıntıya…

Geçtiği ayetler(1)

  1. فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا

    Depolanmış suVe tozu dumana katanlara,

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökنقع
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerغبر, رهق, هبء
Zıt Kökروق
Çekirdek Özet 1Sıvının çukur ve alçak bir yerde toplanıp uzun süre kalması, suyun dinlenmesi, bir nesnenin sıvıda bekletilip özünü salması veya kabarması.
Çekirdek Özet 2Hareketin ve darbenin etkisiyle zeminden kopup yoğun bir tabaka halinde havada biriken ve asılı kalan toz bulutu.
Çekirdek Özet 3Birikim, durgunlaşma ve tortulanmanın oluşturduğu yoğunlaşma; fiziksel düzlemde su göllenmesi veya toz tabakası, soyut düzlemde doygunluk ve kararlılık.
Kritik Hata RiskiÂdiyât 100:4 ayetindeki kelimeyi sadece sıradan bir uçuşan toz olarak görüp kökün zeminle, çukurlaşmayla, sıkışıp birikmeyle ve doygunlukla olan fiziksel bağını gözden kaçırmak.

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
نقDelme, oyma, yarma, zemini deşme ve içeridekini dışarı çıkarma; نقب (delmek), نقر (gagalamak, oymak), نقص (eksilterek yarmak), نقض (yapıyı sökmek), نقم (hakkını almak için cezalandırmak).عDeşilen, yarılan veya alçalan çukurlukta bir sıvının toplanıp yerleşmesi, zeminden yarılarak kalkan kütlenin havada yoğun bir bulut halinde tutunması anlamını kazandırır.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
نFiliz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılıkHarekete geçen, akışkan veya canlı bir yayılımın, süreğen bir hareket potansiyelinin belirmesi.
قUfuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınırÇevrelenme, bir merkeze veya çukura toplanma, dar bir kanalda veya sınırda yoğunlaşma.
عGöz; görme, bilme, kaynakAçığa çıkma, derinlikten kaynama, suyun veya özün kendini dışa vurması.
نقعFilizlenen akışın sınırlı bir çukura toplanıp kaynak gibi yoğunlaşmasıZemini oyup alçak bir havzada toplanan suyun durgunlaşması yahut nalların deştiği yerden yükselen tozun bir kaynak gibi yoğun bir kütle halinde asılı kalması hareketini tasvir eder.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamSuyun vadinin çukurunda veya havuzda toplanıp uzun süre kalması (müstenka‘/bataklık, gölet), ilacın veya kuru meyvenin suya basılarak bekletilmesi (nakû‘), yılanın dişinde zehrin birikmesi ve içilen suyun harareti kesip susuzluğu dindirmesi.
Cahiliye şiiri kullanımıErken dönem şiirinde kök hem toplanan ve zehirleyen sıvı hem de harp meydanında atların ayaklarıyla deştiği yerden göğe savrulan yoğun toz tabakası anlamında şahitlendirilmiştir. Şair, can alıcı zehrin yılanın dişinde toplanıp kıvam bulmasını şu mısra ile tasvir eder: فِي أَنْيَابِهَا السُّمُّ نَاقِعُ
Erken Arapça kullanımErken dönem metinlerinde ve kelam-ı arap geleneğinde "هو شراب بأنقع" darb-ı meseli, tehlikelerden sakınarak vadilerin saklı göletlerinden su içen temkinli ve tecrübeli kimseler için kullanılmıştır. Ayrıca ruhun boğaza gelip toplanması durumu da "استنقعت نفس المؤمن" şeklinde nakledilmiştir.

Kaynak Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha.

Sami etimolojik katman

Arapça نقع kökü, Batı Sami dillerinde de benzer fonetik ve semantik eksenlerde takip edilebilen köklü bir köktür. Kökün en ilksel Sami çekirdeği, sıvının bir kapta veya çukurda bekletilmesi, ıslatma, bastırma ve su birikintisi oluşturma hareketidir. İbranicede bu kök doğrudan aynı biçimle geniş bir yayılım göstermese de, bataklık, yarık veya çukurda biriken su semantiği çerçevesinde fonetik akrabalarıyla temsil edilir; Süryanicede ıslatma, suya daldırma ve sıvının dinlenmesi anlamı belirgindir. Arapçada kök iki somut uca doğru genişlemiştir: Bir yandan suyun vadide toplanıp kalması, çökeltinin dinlenmesi ve susuzluğu tamamen bastırması; diğer yandan zeminin kazılıp deşilmesiyle ortaya çıkan ve havayı gölet gibi kaplayan yoğun toz kütlesi. Bu çift yönlülük, toplanma ve yoğunlaşma (istihkâm/karâr) matrisi üzerinden Sami dillerindeki ortak tortu ve birikim mantığını yansıtır.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, HALOT, Lane’s Arabic-English Lexicon.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönSıvının çukurda toplanması ve tozun havada tabaka oluşturmasıKökün temelinde bir şeyin bir mekânda yoğunlaşıp karar kılması, çökelmesi veya havada birikinti yapması yatar; susuzluğun kesilmesi de suyun ciğerde toplanıp harareti bastırmasıyla açıklanır.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiSüryanice ve Güney Sami dillerinde ıslatma ve sıvı biriktirmeSüryanice ve Habeşçe gibi dillerde sıvının içine daldırma, bekletme ve çökeltme anlam alanlarıyla örtüşen kök akrabalıkları mevcuttur.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik su ve tortu terimleriÇukurda biriken durgun sular ve bataklık formları için kullanılan kadim Afro-Asyatik göllenme kökleriyle tematik benzerlik taşır.Muhtemel

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
نقعAnlamlıToplanmak, çökelmek, ıslanmak, tozSıvının çukurda birikmesi, özünü salması, zeminin deşilmesiyle kalkan yoğun toz.Hedef kök; Kur'an'da geçer.
نعقAnlamlıSes çıkarmak, bağırmakKarganın ötmesi, çobanın koyunlara bağırması; keskin ve tiz ses çıkarma.Kur'an'da geçer; Bakara 2:171.
قنعAnlamlıRazı olmak, başını örtmek, yetinmekKişinin elindekine boyun eğip tatmin olması veya başını yukarı/öne eğerek kapanması.Kur'an'da geçer; İbrâhîm 14:43, Hac 22:36.
قعنAnlamlıKısa ve basık olmak, çadırı kurmakBurnun basık ve kalkık olması, bir yere yerleşip çadır tutturmak.Kur'an'da geçmez; Arapçada müsta'meldir.
عنقAnlamlıBoyun, ileri uzanmak, hızlı yürümekBedenin boyun kısmı, bir şeyin öne fırlayıp temayüz etmesi, hızlı yürüyüş biçimi.Kur'an'da geçer; Şu‘arâ 26:4.
عقنKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKitābü'l-ʿAyn ve Tehzîb'e göre mühmeldir.

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
نقعMerkezBirikinti, çökelti, yoğun tozZeminin yarılmasıyla fışkıran veya alçakta toplanıp kesafet oluşturan kütle.Çukurda biriken su veya hareketle havayı kaplayan yoğun toz tabakası.
غبرKomşuİnce toz, kalıntı, tortuNesnelerin veya yüzlerin üzerini kaplayan, geride kalan solgun ve mat toz örtüsü.Kur'an'da kederli ve suçlu yüzleri kaplayan donuk tabaka bağlamında kullanılır.
رهقKomşuKuşatıcı örtü, sarıp kaplamaBir şeyin aniden veya zorla üzerini bürüyen, boğan karanlık veya zillet örtüsü.Tozdan ziyade manevi veya psikolojik bir kuşatmayı ve bürümeyi ifade eder.
هبءKomşuSaçılmış zerre, uçuşan tozIşık huzmesinde görünen, ağırlığı ve yoğunluğu olmayan, uçuşup dağılan toz zerreleri.Kütlesel birikimden yoksun, havada dağınık gezen hafif toz.
روقZıtDuruluk, saflık, süzülmeSıvının veya havanın tortudan, tozdan ve bulanıklıktan tamamen arınması, berraklaşması.Birikinti ve tortulanmanın aksine berraklığı ve netliği temsil eder.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaنقعToplanmış su, yoğun tozSıvının çukurda kalması, bastırma, toz bulutu.Kesin
LatinceStagnatio, maceratio, pulvisDurgunlaşma, suya yatırma, tozHem sıvının durgunlaşmasını hem de toz halindeki kütleyi karşılar; ancak tek kelimede birleşmez.Güçlü
İngilizceStagnant pool, steeping, dust cloudSu göllenmesi, demleme/bastırma, toz bulutuToz bulutunu "dust cloud", suya yatırmayı "steep/infuse" karşılar; iki anlam modern dilde ayrıdır.Güçlü
AlmancaWasseransammlung, Aufweichung, StaubwolkeSu birikintisi, yumuşatma, toz bulutuÇökelti ve suyun birikmesini ayrı, havaya kalkan yoğun tozu ayrı terimlerle ifade eder.Güçlü
FransızcaEau stagnante, macération, nuage de poussièreDurgun su, maserasyon, toz bulutuTıbbi veya mutfaktaki özümseme için maserasyon kullanılırken atmosferik kütle toz bulutu olarak verilir.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
نَقْعًا (İsim / Mastar)Yoğun toz bulutu, çarpışma tozuHızlı hücum eden savaş atlarının nallarıyla zemini yarıp göğe kaldırdığı ve havada asılı kalarak harp meydanını kaplayan kesif toz kütlesi bağlamında; Âdiyât 100:4.

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamVeri bulunamadıVeri bulunamadıVeri bulunamadı
FıkıhTaharet ve içecekler (eşribe)Durgun suların (mâ-i nâki‘ / müstenka‘) necaset tutma durumu ve nebîz/şarap yapımında meyvenin suda bekletilmesi (nak‘).Sıvının durağan kalarak vasıf değiştirmesi veya içine atılan şeyin özünü çekerek mayalanması.
TefsirÂdiyât Suresi tefsiriÂdiyât 100:4 ayetindeki "nak‘" kelimesinin atların kaldırdığı toz mu yoksa vadideki su birikintisi veya askerlerin toplandığı mekân mı olduğu tartışması.Müfessirlerin ekseriyetine göre savaş alanını bürüyen yoğun toz bulutu, azınlık görüşe göre toplanma yeri.
HadisSu hakları ve ölüm anıKuyunun kendi tabii havzasında toplanan suyun satışı yasağı ("نهى عن بيع نقع البئر") ve canın boğaza toplanması tasviri.Birikinti suyun mülkiyeti ve ruhun bedenden çıkarken gırtlakta toplanıp yoğunlaşması.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniGayret ve cihat dinamiğiMücadele tozuEylemin şiddetini ve izini görünür kılmaİlahi davada harcanan cehdin fiziki dünyada oluşturduğu görünür yoğunlaşma ve sarsıntı.Güçlü
İlmiMadde ve akışkanlar mekaniğiTortulanma ve asılı kalma (süspansiyon)Yoğunluk ve denge durumuParçacıkların sıvı veya gaz ortamında birikerek doygun bir kütle oluşturması.Muhtemel
SiyasiHızlı askeri harekât ve caydırıcılıkHarp meydanı hakimiyetiDüşmanın görüşünü ve intizamını bozmaAni taarruzla ortaya çıkan kargaşa ve tozun stratejik bir perdeleme işlevi görmesi.Güçlü
İktisadiKaynak birikimi ve tabii sularOrtak su birikintisi (hukuk-ı miyâh)Tabii kaynağın tekelden korunmasıKuyuda kendiliğinden biriken suyun (nak‘u'l-bi'r) kamuya açık tutularak hapsedilmemesi.Kesin

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerSüspansiyon ve sedimentasyon (çökelme/asılı kalma)Katı taneciklerin bir akışkan içinde çökelerek birikmesi yahut havanın içine dağılarak asılı kalan yoğun bir aerosol kütlesi oluşturması durumu.Güçlü
Beşeri bilimlerToplumsal tortulanma ve infialToplumda uzun süre biriken bastırılmış enerjinin, ani bir hareketlenme veya şokla bir anda patlak verip kamuoyunu yoğun bir sis gibi kaplaması.Muhtemel

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKelimeyi sadece havada savrulan alelade toz (hakkâkî habâ) sanmak ve kökün toplanma, su birikintisi, ıslanma ve çökelme ile olan temel bağını göz ardı etmek.
Kur'an içi daha geniş anlamÂdiyât Suresi'nde geçen kelime, sıradan bir rüzgâr tozu değil, yüksek sürat ve kuvvetin zeminle temasından doğan, adeta sıvı gibi bir alanda toplanıp kalan ağır ve yoğun bir mücadele tabakasıdır.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataÂdiyât Suresi'ndeki tasvirin salt estetik bir çöl manzarası zannedilmesi; oysa ayetin büyük bir kinetik enerjinin zemini deşerek meydana getirdiği kaçınılmaz kütlesel etkiyi vurguladığının anlaşılamaması.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'da sadece tek bir yerde (Âdiyât 100:4) geçmesine rağmen, fiziksel hareketin şiddetini, süratini ve hedefe kilitlenmişliğini somut bir kütle birikimi üzerinden resmeden en sarsıcı kelimelerden biridir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Kasem surelerinde yer alan cehd, cihad, adanmışlık ve kıyamet sahnelerindeki fiziki hareket tasvirlerinde belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Âdiyât Suresi'ndeki at tasvirlerinin durağan veya efsanevi bir anlatı olmadığını, zemini deşen ve atmosferi yoğunlaştıran somut ve hissedilir bir eylemi anlattığını gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamVadide veya çukurda toplanıp dinlenen su; zeminin deşilmesiyle ortaya çıkıp birikinti halinde havada asılı kalan yoğun toz kütlesi; sıvının içine atılan nesnenin özünü salıp doygunluğa ulaşması.
  • Soyut anlamAni veya sürekli bir etkinin altta yatan potansiyeli açığa çıkarması, bir noktada yoğunlaşarak doygunluk ve görünür bir kesafet (yoğun tabaka) üretmesi.
  • Sistematik karşılıkAni kinetik enerjinin zeminle etkileşimi sonucu ortaya çıkan, dağılmayan, bilakis ortamı kuşatan kararlı yoğunluk ve süspansiyon hali.
  • LaTeX modeliF⋅Δt→Δp  ⟹  ρs≫ρ0
  • LaTeX açıklamasıFormülde F⋅Δt sisteme uygulanan ani ve şiddetli itkiyi (nalların veya darbenin zemine vuruşunu), Δp momentum değişimini temsil eder. Bu yüksek enerjili etkileşim sonucunda parçacıkların ortamdaki yoğunluğu (ρs), ortamın olağan seyreklik seviyesinden (ρ0) çok daha yüksek bir doygunluk düzeyine ulaşarak havada asılı kalan kesif bir tabaka (نَقْع) meydana getirir.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ن