النمل ٢٧:١٩
آيةملاحظاتي
نص الآية
Gülümsediفَتَبَسَّمَالجذر: بسم · صفحة الصيغةالوزن: فَتَفَعَّلَGülümsediGülenضَاحِكًاالجذر: ضحك · صفحة الصيغةالوزن: فَاعِلًاGülen-denمِنْالجذر: مِن · صفحة الصيغةالوزن: مِنْ-denOnun sözüقَوْلِهَاالجذر: قول · صفحة الصيغةالوزن: فَعْلِهَاOnun sözüVe söylediوَقَالَالجذر: قول · صفحة الصيغةالوزن: وَفَعَلَVe söylediBenim terbiyecimرَبِّالجذر: ربب · صفحة الصيغةالوزن: فَعْلِBenim terbiyecimBeni yöneltأَوْزِعْنِيالجذر: وزع · صفحة الصيغةالوزن: أَفْعِلْنِيBeni yönelt-makأَنْالجذر: أن · صفحة الصيغةالوزن: أَنْ-makŞükrederimأَشْكُرَالجذر: شكر · صفحة الصيغةالوزن: أَفْعُلَŞükrederimSenin nimetinنِعْمَتَكَالجذر: نعم · صفحة الصيغةالوزن: فِعْلَتَكَSenin nimetin-an kimseالَّتِيالجذر: ألل · صفحة الصيغةالوزن: الَّتِي-an kimseNimet verdinأَنْعَمْتَالجذر: نعم · صفحة الصيغةالوزن: أَفْعَلْتَNimet verdinBanaعَلَيَّالجذر: على · صفحة الصيغةالوزن: عَلَيَّBanaVe üzerineوَعَلَىالجذر: على · صفحة الصيغةالوزن: وَعَلَىVe üzerineAnne-babamوَالِدَيَّالجذر: ولد · صفحة الصيغةالوزن: فَاعِلَيَّAnne-babamVe -makوَأَنْالجذر: أن · صفحة الصيغةالوزن: وَأَنْVe -makYaparımأَعْمَلَالجذر: عمل · صفحة الصيغةالوزن: أَفْعَلَYaparımUyumluصَالِحًاالجذر: صلح · صفحة الصيغةالوزن: فَاعِلًاUyumluOna razı olursunتَرْضَاهُالجذر: رضي · صفحة الصيغةالوزن: تَفْعَلَهُOna razı olursunVe beni girdirوَأَدْخِلْنِيالجذر: دخل · صفحة الصيغةالوزن: وَأَفْعِلْنِيVe beni girdirSenin rahmetinleبِرَحْمَتِكَالجذر: رحم · صفحة الصيغةالوزن: بِفَعْلَتِكَSenin rahmetinleİçindeفِيالجذر: في · صفحة الصيغةالوزن: فِيİçindeSenin kullarınعِبَادِكَالجذر: عبد · صفحة الصيغةالوزن: فِعَالِكَSenin kullarınUyumlularالصَّالِحِينَالجذر: صلح · صفحة الصيغةالوزن: الْفَاعِلِينَUyumlular
الترجمة التركية
Onun bu sözü üzerine gülerek tebessüm etti ve dedi ki: Rabbım; bana ve ana babama verdiğin nimete şükürde ve hoşnud olacağın şeyi yapmakta beni muvaffak kıl ve rahmetinle beni salih kullarının arasına kat.
ترجمات تركية أخرى (٩)
- DI
- Süleyman, onun sözüne hafifçe güldü ve: «Rabbim! Bana ve ana babama verdiğin nimete şükürde, hoşnut olacağın işi yapmakta beni muvaffak kıl. Rahmetinle, beni iyi kullarının arasına koy» dedi.
- DV
- (Süleyman) onun sözünden dolayı gülümsedi ve dedi ki: Ey Rabbim! Beni, gerek bana gerekse ana-babama verdiğin nimete şükretmeye ve hoşnut olacağın iyi işler yapmaya muvaffak kıl. Rahmetinle, beni iyi kulların arasına kat.
- E0
- O da bunun sözünden gülercesine tebessüm etti de ya rabb! Dedi: beni nefsime zâbıt kıl ki bana ve valideynime in’am buyurduğun ni’metine şükredeyim ve razı olacağın iyi bir amel yapayım ve beni rahmetinle salih kulların miyanına idhal buyur
- E1
- O da, onun bu sözünden dolayı gülercesine tebessüm etti ve: «Ey Rabbim, beni nefsime hakim kıl ki, bana ve anama-babama verdiğin nimetlere şükredeyim ve hoşnut olacağın iyi bir iş yapayım ve beni rahmetinle iyi kulların arasına sok!» dedi.
- E2
- (Süleyman) onun sözüne gülümseyerek dedi ki: «Ey Rabbim! Bana ve ana babama verdiğin nimete şükretmemi ve hoşnut olacağın iyi iş yapmamı gönlüme getir. Rahmetinle, beni iyi kulların arasına kat.»
- FK
- Süleyman, karıncanın dediklerini işitince gülümseyerek dedi ki; «Ya Rabbi gerek bana ve gerekse ana babama bağışladığın nimetlere olanca gücümle şükretmemi ve hoşnut olacağın iyi işler yapmamı nasip eyle, rahmetinle beni iyi kullarının arasına kat.
- ON
- (Hazreti Süleyman) Artık onun sözünden gülercesine tebessüm etti ve dedi ki: «Yarabbi! Bana ilham buyur, bana ve anama babama in’am buyurmuş olduğun nîmetine şükredeyim ve senin razı olacağın sâlih amelde bulunayım ve beni rahmetinle sâlihler olan kullarının zümresine idhal buyur.»
- SY
- Onun sesini işiten Süleyman tebessüm ederek: «Ya Rabbî!» dedi, «beni nefsime öyle hâkim kıl ki gerek bana, gerek ebeveynime ihsan ettiğin nimetlere şükredeyim, Seni razı edecek güzel ve makbul işler yapabileyim. Bir de lütfedip beni hayırlı kulların arasına dahil eyle!»
- TK
- (Süleyman) Onun bu sözü üzerine gülerek tebessüm etti ve dedi ki: «Rabbim, bana, anne ve babama verdiğin nimete şükretmemi ve hoşnut olacağın salih bir amelde bulunmamı ilham et ve beni rahmetinle salih kullarının arasına kat.»
كلمة كلمة(٢٤)
| # | الكلمة | الجذر | الوزن | المعنى |
|---|---|---|---|---|
| ١ | فَتَبَسَّمَ | بسم | فَتَفَعَّلَ | Gülümsedi |
| ٢ | ضَاحِكًا | ضحك | فَاعِلًا | Gülen |
| ٣ | مِنْ | مِن | مِنْ | -den |
| ٤ | قَوْلِهَا | قول | فَعْلِهَا | Onun sözü |
| ٥ | وَقَالَ | قول | وَفَعَلَ | Ve söyledi |
| ٦ | رَبِّ | ربب | فَعْلِ | Benim terbiyecim |
| ٧ | أَوْزِعْنِي | وزع | أَفْعِلْنِي | Beni yönelt |
| ٨ | أَنْ | أن | أَنْ | -mak |
| ٩ | أَشْكُرَ | شكر | أَفْعُلَ | Şükrederim |
| ١٠ | نِعْمَتَكَ | نعم | فِعْلَتَكَ | Senin nimetin |
| ١١ | الَّتِي | ألل | الَّتِي | -an kimse |
| ١٢ | أَنْعَمْتَ | نعم | أَفْعَلْتَ | Nimet verdin |
| ١٣ | عَلَيَّ | على | عَلَيَّ | Bana |
| ١٤ | وَعَلَى | على | وَعَلَى | Ve üzerine |
| ١٥ | وَالِدَيَّ | ولد | فَاعِلَيَّ | Anne-babam |
| ١٦ | وَأَنْ | أن | وَأَنْ | Ve -mak |
| ١٧ | أَعْمَلَ | عمل | أَفْعَلَ | Yaparım |
| ١٨ | صَالِحًا | صلح | فَاعِلًا | Uyumlu |
| ١٩ | تَرْضَاهُ | رضي | تَفْعَلَهُ | Ona razı olursun |
| ٢٠ | وَأَدْخِلْنِي | دخل | وَأَفْعِلْنِي | Ve beni girdir |
| ٢١ | بِرَحْمَتِكَ | رحم | بِفَعْلَتِكَ | Senin rahmetinle |
| ٢٢ | فِي | في | فِي | İçinde |
| ٢٣ | عِبَادِكَ | عبد | فِعَالِكَ | Senin kulların |
| ٢٤ | الصَّالِحِينَ | صلح | الْفَاعِلِينَ | Uyumlular |