عبر
ع - ب - ر
جذر- الورود: ٩
- الآيات: ٩
- الصيغ: ٥
- المعاجم: ١٣
Abere bir ırmaktan geçerken üstüne basılan taşlar. İtibar etme iki tarafı karşılaştırma.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Abere bir ırmaktan geçerken üstüne basılan taşlar. İtibar etme iki tarafı karşılaştırma.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٥٬٦٦٧باب العين و الرّاء والباء معهما
ع ر ب، ع ب ر، ر ع ب، ب ع ر، ر ب ع،ب ر ع مستعملات
عرب:
العرب العاربة: الصريح منهم. والأعاريب: جماعة الأعراب. ورجل عربيّ.
وما بها عَريب، أي: ما بها عربيّ.
وأعرب الرجل: أفصح القول والكلام، وهو عربانيّ اللسان، أي: فصيح. وأعرب الفرس إذا خلصت عربيّته وفاتته القرافة.
والإبل العِراب: هي العربية. والعرب المستعربة الذين دخلوا فيهم فاستعربوا وتعرّبوا.
والمرأة العَروُبُ:
باب العين و الرّاء والباء معهما ع ر ب، ع ب ر، ر ع ب، ب ع ر، ر ب ع،ب ر ع مستعملات عرب: العرب العاربة: الصريح منهم. والأعاريب: جماعة الأعراب. ورجل عربيّ. وما بها عَريب، أي: ما بها عربيّ. وأعرب الرجل: أفصح القول والكلام، وهو عربانيّ اللسان، أي: فصيح. وأعرب الفرس إذا خلصت عربيّته وفاتته القرافة. والإبل العِراب: هي العربية. والعرب المستعربة الذين دخلوا فيهم فاستعربوا وتعرّبوا. والمرأة العَروُبُ: الضحّاكة الطّيّبةُ النّفس، وهنّ العرب. والعَروبةُ: يوم الجُمُعَة. قال: يا حسنه عبد العزيز إذا بدا يومَ العَروبةِ واستقرّ المنبر كَنَّى عن عبد العزيز قبل أن يظهره، ثم أظهره. والعَرَبُ: النّشاطُ والأرَنُ. وعَرِبَ الرّجلُ يَعْرَبُ عَرَباً فهو عَرِبٌ، وكذلك الفرس عَرِبٌ، أي: نشيط. وعَرِبَ الرّجُلُ يَعْرَبُ عَرَباً فهو عَرِبٌ، أي: مُتْخَم. وعربت مَعِدَتُه وهو أن يدوي جوفه من العلف. والعِرْبُ: يبيس البهمى. الواحدة: عِرْبَةٌ. والتّعريب: أن تُعَرَّبَ الدّابّة فَتُكْوَى على أشاعراها في مواضع، ثم يُبْزَغُ بمبزَغٍ ليشتدّ أشعره. والعِرابَةُ والتَّعريب والإعْرابُ: أسامٍ من قولك: أعربت، وهو ما قبح من الكلام، وكرِه الإعرابُ للمُحْرِم. وعرّبت عن فلان، أي تكلّمت عنه بحجة. عبر: عَبَّرَ يُعبِّر الرؤيا تَعبيراً. وعَبَرَها يَعْبُرُها عَبْراً وعِبارة. إذا فسّرها. وعَبَرْت النهر عُبوراً. وعِبْرُ النّهر شطّه. وناقةٌ عُبْرُ أسفارٍ. أي: لا تزال يُسافَرُ عليها. قال الطّرمّاح: قد تَبَطَّنْتُ بِهِـلْـواعةٍ عُبْرِ أسفارٍ كَتُومِ البُغامْ والمَعْبَرُ: شطّ النهر الذي هيّئ للعبور. والمَعْبَرُ: مركب يعبر بك، أي: يقطع بلداً إلى بلَدٍ. والمِعْبَرَة: سفينة يُعْبَرُ عليها النّهرُ. وعَبَّرتُ عنه تعبيراً إذا عيّ من حُجّته فتكلّمتُ بها عنه. والشّعرى العَبورُ: نجم خلف الجوزاء. وعَبَّرتُ الدّنانير تعبيراً: وَزَنْتها ديناراً ديناراً. ورجلٌ عابِرُ سبيلٍ، أي: مارُّ طريق. والعِبْرَةُ: الإعتبار لما مضى. والعَبيرُ: ضربٌ من الطّيب. وعَبْرَة الدّمع: جريُه، ونفسه أيضاً. عَبِرَ فلان يَعْبَرُ عَبَراً من الحزن، وهو عَبْرانُ عَبِرٌ، وامرأة عَبْرَى عَبِرَةٌ. واستعبر أي: جرت عَبْرَتُهُ. والعُبْرِيُّ: ضربٌ من السِّدْر، ويقال: العُبْرِيُّ: الطويل من السِّدْر الذي له سوق. والضّال: ما صغر منه. قال العجاح: لاثٍ بها الأشاءُ والعُبْرِيّ وقال: ....ضروبَ السِّدرِ عُبْرِيّاً وضالا والعُبْرُ: قبيلة، قال: وقابلتِ العُبْر نصف النّها ر ثمّ تولّت مع الصّادر وقوم عَبيٌر، أي: كثيرٌ. والعِبْرانِيّة لغة اليهود. رعب: الرُّعْبُ: الخوف. رَعَبْتُ فلاناً رُعْباً ورُعُباً فهو مرعوب مُرْتَعِبٌ، أي: فَزِع. والحمام الرّعبيّ والرّاعبيّ: يُرَعِّبُ في صوته ترعيباً، وهو شدّة الصوت. ويقال: إنّه لشديد الرَّعب. قال: ولا أجيب الرَّعْبَ إن دعيتُ ورعّبْتُ السّنامَ ترعيباً. إذا قطّعته تِرْعيبةً تِرْعيبةً. والرّعبة: القِطعة من السّنامِ ونحوه. قال: ثمّ ظلِلنا في شواءٍ رُعْبَبُه وقال: كأنَّهنّ إذا جرّدنَ تِرْعيب وجارية رُعبوبة. أي: شطبة تارة، ويقال: رُعبوب والجمع: الرّعابيب. قال الأخطل: قضيت لبانةَ الحـاجـاتِ إلاّ من البيضِ الرَّعابيبِ المِلاحِ والتَّرْعابةُ: الفَروقةُ. قال: أرى كلَّ ياموف وكلّ حَزَنْبَلٍ وشِهْدارة تِرْعابة قد تضلّعا الشهدارة: القصير، وهو الذي يُسْخَر منه أيضاً. وسيلٌ راعِبٌ، إذا امتلأ منه الوادي. بعر: البَعَرُ للإِبل ولكلّ ذي ظلف إلاّ للبقر الأهليّ فإنه يَخْثِي. والوحشيّ يَبْعَرُ. ويقال: بَعَرُ الأرانب وخراها. والمِبعار: الشاة أو النّاقة تُباعِرُ إلى حالبها، وهو البُعار على فُعال - بضم الفاء - ، لأنّه عيب. وقال: بل المِبعار: الكثيرة البَعَر. والمَبْعَر حيث يكون البَعَرُ من الإِبل والشاء، وهي: المَبَاعِر. والبعيرُ البازل. والعرب تقول: هذا بَعيرٌ ما لم يَعْرِفوا، فإذا عَرَفوا قالوا للذّكر: جمل، وللأُنْثَى: ناقة، كما يقولون: إنسان فإذا عرفوا قالوا للذّكر: رجل، وللأُنْثى: امرأة. ربع: رَبَعَ يَرْبَعُ رَبْعاً. ورَبَعْتُ القومَ فأنار رابِعُهم. والرِّبْعُ من الوِرْدِ: أن تُحْبَسَ الإبلُ عن الماءِ أربعةَ أيّامٍ ثم تردَ اليومَ الخامسَ. قال: وبلدةٍ تُمسِي قَطاها نُسَّسا روابِعاً وبعدَ رِبْعٍ خُمَّسا ورَبَعْت الحجر بيديّ رَبْعاً إذا رفعته عن الأرض بيدك. ورَبَعْتُ الوتَرَ إذا جعلته أربعَ طاقاتٍ. قال: كقوس الماسخيّ يرنّ فيها من الشّرعيّ مربوع متين وقال لبيد: رابطُ الجأْشِ على فَرْجِهِـمُ أَعْطِفُ الجَوْنَ بمرْبوعٍ مِتَلّ وقال: أنزعها تبوّعا ومتّا بالمَسَدِ المربوعِ حتى ارفتّا يعني الزّمام أي: أنه على أربعِ قُوَى. ومربوع مثل رمحٍ ليس بطويل ولا قصير. وتقول: ارْبَعْ على ظلعك، وارْبَعْ على نفسك، أي: انتظر. قال: لو أنّهم قبل بينهم رَبَعوا والرَّبْعُ: المنزلْ والوطنُ. سمّي رَبْعاً، لأنّهم يَرْبَعون فيه، أي: يطمئنّون، ويقال: هو الموضع الذي يرتبعون فيه في الرّبيع. والرُّبَعُ: الفصيل الذي نُتِجَ في الرّبيع. ورجلٌ رَبْعَة ومَرْبوع الخلق، أي: ليس بطويل ولا قصير. والمِرباعُ كانت العرب إذا غزت أخذ رئيسُهم رُبْعَ الغنيمةِ، وقَسَمَ بينهم ما بقي. قال: لك المِرباعُ منها والصّفـايا وحُكْمُكَ والنَّشيطةُ والفُضولُ وأوّل الأسنان الثّنايا ثم الرَّباعيات، الواحدة: رَباعيَة. وأَرْبَعَ الفرس: ألقى رَباعِيَتَهُ من السّنة الأخرى. والجميع: الرُّبَعُ و الأنثى: رَباعيَة. والإِبل تعدو أربعة، وهو عَدْوٌ فوق المشي فيه مَيَلان. وأرْبَعَتِ الناقةُ فهي مُرْبعٌ إذا استغلق رَحِمُها فلم تقبل الماء. والأربِعاء والأربِعاوان والأربِعاوات مكسورة الباء حُمِلَتْ على أسعِداء. ومن فتح الباء حمله على قصباء وشبهه. والرّبيعة: البيضة من السّلاح. قال: ربيعته تلوح لدى الهياج ورُبِعَتِ الأرضُ فهي مربوعة من الرّبيع. وارْتَبَعَ القوْم: أصابوا ربيعاً، ولا يقال: رُبِعَ. وحمّى ربع تأتي في اليوم الرابع. والمِرْبَعَةُ: خَشَبَةٌ تشال بها الأحمال، فتوضع على الإبل. قال: أين الشَّظاظانِ وأين المِرْبَعة قال شجاع: الرَّبَعَةُ أقصى غايةِ العادي. يقال: مالك ترتبع إليّ، أي: تعدو أقصى عَدْوك. رَبَعَ القوم في السّير. أي: رفعوا. قال: واعْرَوْرَتِ العُلُطَ العُرْضيَّ تركُضُهُ أمُّ الفوارس بالـدِّئداءِ والـرَّبَـعَة وقال: ما ضرَّ جيرانَنا إذا ارتبعوا لو أنّهم قبلَ بَيْنِهِمْ رَبعـوا هذا من قولهم: إرْبَعْ على نفسك. ويقال: الرّبعة: عَدْوٌ فوق المشي فيه مَيَلان. والرَّبْعَةُ: الجُونةُ. قال خلف بن خليفة: محاجهم نضِّدْنَ في رَبْعَة برع: بَرَعَ يَبْرُعُ بَرْعاً، وهو يتبرّع من قبل نفسه بالعطاء، إذا لم يطلب عوضاً. قالت الخنساء: جَلْدٌ جميلٌ أريبٌ بـارعٌ وَرِعٌ مأوى الأرامِلِ والأيتامِ والجارِ
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٢٬١٤٨العِبْرَةُ: الاسم من الاعتبار. والعَبْرَةُ بالفتح: تحلُّب الدمع. تقول منه: عَبِرَ الرجل بالكسر يَعْبَرُ عَبَراً، فهو عابِرٌ، والمرأة عابِرٌ أيضاً. قال الحارث بن وعلة:
يقولُ ليَ النَهديُّ هل أنتَ مُردِفيوكيف رِداف الغِرِّ أمُّك عابِـرُ
وكذلك عَبِرَتْ عينه واسْتَعْبَرَتْ، أي دَمَعت. والعَبْرَانُ: الباكي. والعَبَرُ بالتحريك: سُخْنةٌ في العين تُبكيها. والعُبْرُ بالضم مثله. يقال: لأمِّه العُبْرُ
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٢٩٬٨٠٣باب العين والراء مع الباء
عرب ، عبر ، ربع ، رعب ، برع ، بعر : مستعملات .
عرب : قال ابن المظفّر : العَرَب العاربة : الصريح منهم .
قال : والأعاريب : جماعة الأعراب .
وقال غيره : رجل عربيّ إذا كان نسبه في العرب ثابتاً وإن لم يكن فصيحاً . وجمعه العَرَب ؛ كما يقال : رجل مجوسيّ ويهوديّ ، والجمع بحذف ياء النسبة : المجوس واليهود . ورجل مُعْرِب إذا كان فصيحاً وإن كان عجميّ النسب . ورجل أعرابيّ بالألف إذا
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ١٤٬٠٠١(باب العين والباء وما يثلثهما)
(عبث) العين والباء والثاء أصلٌ صحيح واحد، يدلُّ على الخَلط يقال: عَبَثَ الأَقِط، وأنا أعبِثُه عَبْثاً، وهو عبيث، وهو يُخلَط ويجفَّف في الشَّمس. والعَبِيث: كلُّ خِلْط. ويقال: في هذا الوادي عَبِيثةٌ، أي خِلْطٌ من حَيَّيْن.
ومما قيسَ على هذا: العَبَثُ، هو الفعل لا يُفَعل على استواء وخُلوصِ صواب. تقول: عَبِثَ يعبَث عَبَثاً، وهو عابثٌ بما لا يَعْنيه وليس من بالِهِ([1])
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٨١٩- أصل العبر: تجاوز من حال إلى حال، فأما العبور فيختص بتجاوز الماء، إما بسباحة، أو في سفينة، أو على بعير، أو قنطرة، ومنه: عبر النهر: لجانبه حيث يعبر إليه أو منه، واشتق منه: عبر العين للدمع، والعبرة كالدمعة، وقيل: عابر سبيل. قال تعالى: ﴿إلا عابري سبيل﴾ [النساء/43]، وناقة عبر أسفار، وعبر القوم: إذا ماتوا، كأنهم عبروا قنطرة الدنيا، وأما العبارة فهي مختصة بالكلام العابر الهواء من لسان المتكلم إلى سمع
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬٠٩٧ع ب ر
الفرات يضرب العبرين بالزبد وهما شطّاه.
وناقة عبر أسفار: لا تزال يسافر عليها.
قال النابغة: ومنه: فلان عبرٌ لكل عمل أي صالح له مضطلع به.
وهو عابر سبيل.
واستعبر فلان وتجلت عبرته.
وتقول: لا عبرة بعبرة مستعبر ما لم تكن عبرة معتبر.
ولأمك العبر والعبر أي الثكل وقد عبرت عبراً وأمك عابر.
قال: يقول لي النهديّ هل أنت مردفي وكيف رداف الفلّ أمك عابر وأراه عبر عينيه وإنه
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ١٠٬٦١٧عَبَرَ الرُؤيا يَعْبُرُها عَبْر وعِبارةً وعبَّرها: فسَّرها وأَخبر بما يؤول إِليه أَمرُها. وفي التنزيل العزيز: إِن كنتم للرؤُيا تَعْبُرون؛ أَي إِن كنتم تعْبُرون الرؤيا فعدّاها باللام، كما قال: قُلْ عسى أَن يكون رَدِفَ لكم؛ أَي رَدِفَكم؛ قال الزجاج: هذه اللام أُدْخِلت على المفعول للتَّبْيين، والمعنى إِن كنتم تَعْبُرون وعابرين، ثم بَيَّنَ باللام فقال: للرؤيا، قال: وتسمى هذه اللام لامَ التعقيب لأَنها
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٨٨٣* ع ب ر * * العِبْرةُ * بالكسر الاسم من * الاعْتِبارِ * وبالفتح تحلب الدمع و * عَبِر * الرجل والمرأة والعين من باب طرِب أي جرى دمعه والنعت في الكل * عَابرٌ * و * اسْتَعْبَرَتْ * عينه أيضا و * العَبْرانُ * الباكي و * عُبْرُ * النهر بوزن عُذر و * عِبْرُهُ * بوزن تبِر شطُّه وجانبه و * العِبْرِيُّ * بوزن المِصرِّي * العِبْرَانِيُّ * وهو لغة اليهود و * المِعْبَرُ * بوزن المِبضع ما يُعبر عليه من قنطرة
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٢٬١٧٤عبر الرؤيا يعبرها عبرا بالفتح، وعبارة، بالكسر، وعبرها تعبيرا: فسره وأخبر بما يؤول، وكذا في المحكم وغيره، وفي الأساس بآخر ما يؤول إليه أمرها. وعبرها تعبيرا: فسرها وأخبر بما يؤول، كذا في المحكم وغيره، وفي الأساس بآخر ما يؤول إليه أمرها. وفي البصائر للمصنف: والتعبير أخص من التأويل، وفي التنزيل إن كنتم للرؤيا تعبرون أي إن كنتم تعبرون الرؤيا، فعداها باللام كما قال قل عسى أن يكون ردف لكم قال
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩بلا ترجمةالحروف: ٢١٬٤٢٨عَبَرَهُ
1 عَبَرَهُ ذ , aor. عَبُرَ , (S, Mgh, O, Msb, K,) inf. n. عَبْرٌ and عُبُورٌ, [the latter of which is the more common,] (S, O, Msb, K,) He crossed it, went across it, or passed over it, (Mgh, Msb, K,) from one side thereof to the other; (Msb, K;) namely, a river, (S, Mgh, O, Msb, K, *) and a valley, (K, TA,) &c. (S, Mgh.) ― -b2- [Hence,] عَبَرَ بِهِ المَآءَ: see 2. ― -b3- عَبَرَ
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٬٨٣٩عَبَرَ
عَبَرَ U ( n. ac. عَبْر 1 , عُبُوْر 27 ),
a. Passed, passed by; passed over; elapsed ( time ).
b. Crossed over; traversed.
c. Read over, perused.
d. Tested, weighed ( money ).
e. ( n. ac. عَبْر 1 , عِبَاْرَة 23t ), Explained, expounded, interpreted.
عَبِرَ
عَبِرَ A ( n. ac. عَبَر 4 ),
a. Wept, shed tears.
عَبَّرَ
عَبَّرَ II ,
a. Made to pass, cross, traverse.
b. [ Bi ],
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٤٠٬٠٥٤عبر
عَبَرَ - يَعْبُرُ - عِبْرَة - اعْتَبَرَ - يَعْتَبِرُ
عَبَرَ - يَعْبُرُ + كائن + شيئاً أو أمراً: يبين ويشير ويهدي ويدل عليه
عَبَرَ - يَعْبُرُ + كائن + أمراً أو كلاماً: يبين ويشير ويهدي ويدل على معناه ودلالته
عَبَرَ - يَعْبُرُ + كائن + لأمر أو كلام أو حلم: يبين ويشير ويهدي ويدل لما يدل معناه ودلالته: يبين متعلقات الشيء وارتباطاته
{أفتوني في
الجذور المجاورةالمجاورة: ٩٢ (الإجمالي: ١١١)
- أول
الآيات المشتركة: ٤ · Alet kaldıraç demektir
- فرث
الآيات المشتركة: ١ · Sindirilmiş gıda
- يدي
الآيات المشتركة: ٣ · El ve kol demektir
- سقي
الآيات المشتركة: ٢ · Sakiy: Kaba konmuş sudur
- بطن
الآيات المشتركة: ٢ · Batın karın demektir
- بصر
الآيات المشتركة: ٣ · Basar çevresiyle birlikte göz, ayn ise gözbebeği…
- خرب
الآيات المشتركة: ١ · Harab (hı) : “Herib” üzerini toprak kaplamamış, parçalanmış…
- عجف
الآيات المشتركة: ١ · Cılızlar
- غوط
الآيات المشتركة: ١ · Çukur
- لبن
الآيات المشتركة: ١ · Süt demektir
- سوغ
الآيات المشتركة: ١ · “Sığa(sad)” kalıba dökülmüş şeydir
- سمن
الآيات المشتركة: ١ · Yağ
الآيات التي ورد فيها(٩)
… وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشَاءُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ
İbret
وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهِ مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَدَمٍ لَبَنًا خَالِصًا سَائِغًا لِلشَّارِبِينَ
İbret
وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ
İbret
يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ
İbret
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَى
İbret
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | عبر |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | جوز, مرر, نقل, أول |
| Zıt Kök | وقف |
| Çekirdek Özet 1 | Bir suyun, nehrin veya vadinin bir kıyısından karşı kıyısına geçmek, su setini aşmak |
| Çekirdek Özet 2 | Görünen somut durumdan, olaydan veya rüyadan hareketle arkasındaki görünmeyen manaya ve ilkeye geçiş yapmak |
| Çekirdek Özet 3 | Olayları durağan birer olgu olarak tüketmek yerine, aralarındaki nedensellik bağını çözerek ilkeler düzeyine aktaran zihinsel ve ahlaki intikal sistemi |
| Kritik Hata Riski | İbreti ve itibarı sadece geçmişe dönük pasif bir duygulanma, üzüntü veya rüya yorumlama zannetmek; somuttan ilkeye geçişi sağlayan analitik ve ameli geçiş boyutunu yitirmek |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| عب | Suyun hızlıca çekilmesi, yoğunlaşma, ağırlık ve kütlesel toplanma (عبأ, عبث, عبد, عبس) | ر | Çekirdekteki kütlesel ve yoğun hacim, ر harfinin akışkan, tekerrür eden ve başa/ileriye yönelten dinamiğiyle birleşerek bir sınır veya su kütlesi üzerinden karşı tarafa intikal etme, boydan boya geçme hareketine dönüşmüştür. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ع | göz; görme, bilme, kaynak | Karşı kıyıyı, hedefi ve intikal edilecek olan ufku görme, derinlemesine idrak etme |
| ب | ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Bir mekanın, durumun veya halin sınırları içinde bulunma, mevcut konumu kuşatma |
| ر | insan başı; baş, ilk, üst | Bir sınırdan öteye yönelme, başlangıçtan nihayete aşma, üstün ve öncü intikal |
| عبر | Gözün hedeflediği karşı kıyıya mevcut konumun sınırlarını yararak aşmak | Mevcut durumun (iç/ev) içinden bilincin ve bedenin (göz) harekete geçerek karşı sınıra (baş/üst) geçiş yapması, suyun bir kenarından öbür kenarına intikal eylemi |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir nehrin, vadinin veya suyun bir kıyısından (عِبْر) diğer kıyısına yürüyerek, yüzerek veya binek/gemi ile geçmek; gözyaşının göz pınarlarından dışarı akıp yanağı aşması (عَبْرَة). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | İmruü'l-Kays muallakasında gözyaşının sınırdan dışarı akışını kökün bu anlamıyla şöyle anar: وَإِنَّ شِفَائِي عَبْرَةٌ مَهَرَاقَةٌ / فَهَلْ عِنْدَ رَسْمٍ دَارِسٍ مِنْ مُعَوَّلِ |
| Erken Arapça kullanım | et-Tırımmah, yolculukları ve çöl mesafelerini birbiri ardına aşan güçlü deveyi nitelemek üzere kökü şöyle kullanır: وَقَدْ تَبَطَّنْتُ بِهِلْوَاعَةٍ / عُبْرِ أَسْفَارٍ كَتُومِ البُغَامِ |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha ve Kitābü’l-ʿAyn.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dillerinde عبر kökü, en köklü ve yaygın ortak miras katmanlarından birini temsil eder. Kuzeybatı Sami dillerinde (İbranice ע-ב-ר / ʿ-b-r, Süryanice ܥ-ܒ-ܪ / ʿ-b-r, Ugaritçe ʿbr) ve Akatçada (ebēru) temel anlam nehrin, denizin veya bir sınırın bir tarafından öbür tarafına geçmek, aşmak ve öte tarafta bulunmaktır. Nitekim Fırat veya Ürdün nehrinin karşı yakasından gelenleri ifade eden İbrani (ʿIvrī) kelimesi de doğrudan bu coğrafi ve fiziksel geçiş çekirdeğine dayanır. Arapçada kök bir yandan bu arkaik nehir geçişi ve coğrafi kıyı (ʿibr) anlamını bütünüyle korumuş, diğer yandan gözyaşının göz sınırını aşması (ʿabre), rüyanın zahiri suretinden batıni hakikatine geçilmesi (ta‘bîr), konuşanın iç dünyasındaki manayı ses yoluyla dinleyene aktarması (‘ibâre) ve görünenden görünmeyene çıkarım yapma (i‘tibâr, ‘ibre) biçiminde zengin bir semantik genişleme yaşamıştır.
درجة الثقة Kesin
المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT ve Payne Smith.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | عبر kökünün türevleri | Nehir geçmekten (ubûr), gözyaşı dökmeye (‘abre), rüya yorumlamaya (ta‘bîr), zihinsel intikale (i‘tibâr) kadar tüm türevler bir taraftan öbür tarafa aşma paydasında birleşir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice עבר (ʿāḇar), Süryanice ܥܒܪ (ʿḇar), Akatça ebēru | Nehir geçmek, sınırı aşmak, karşı tarafa intikal etmek anlamında ortak Sami mirasıdır; İbrani kavim adı da bu kökten gelir. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik katman | Eski Mısır dilinde karşıya geçmek veya nehir aşmakla ilgili bazı formlarla karşılaştırılsa da Sami dışı Afro-Asyatik kollarda düzenli ses denkliği sınırlıdır. | Muhtemel |
المصدر David Cohen, Dictionnaire des racines sémitiques ve Brown-Driver-Briggs.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| عبر | Anlamlı | Karşıya geçmek, aşmak | Nehrin bir kıyısından diğerine geçmek; bir durumdan diğerine intikal etmek. | Hedef kök; Kur'an'da geçer. |
| عرب | Anlamlı | Açık ve net olmak, fesahat | İçteki manayı dışa vurarak anlaşılır kılmak; açık, fasih ve arı Arapça konuşmak. | Hedef kökle içten dışa aktarma yönüyle ortak; Kur'an'da geçer. |
| بعر | Anlamlı | Dışkı, hayvan gübresi | Deve ve koyun gübresi; bedenden dışarı atılan katı atık. | İçeriden dışarıya çıkma/atılma; Kur'an'da geçer. |
| برع | Anlamlı | Üstün gelmek, yetkinleşmek | Fazilet, ilim ve hünerde akranlarını geride bırakıp öne geçmek. | Sınırı aşıp yukarı çıkma; Kur'an'da geçmez. |
| رعب | Anlamlı | Korku, dehşet, dolmak | Korkudan yüreğin sarsılması veya bir kabın ağzına kadar dolup taşması. | Sınırı zorlayan içsel yoğunluk; Kur'an'da geçer. |
| ربع | Anlamlı | Dört, bahar, oturma yeri | Dört sayısı; bahar yağmuru ve hayvanların rahatça otladığı mekan. | Sınırları belirlenmiş düzenli alan; Kur'an'da geçer. |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| عبر | Merkez | İntikal, aşma, ders çıkarma | Bir engelin veya sınırın (nehir, biçim, hadise) bir yakasından diğerine doğrudan geçiştir. | Görünen durumdan görünmeyen ilkeye geçişi merkeze alır. |
| جوز | Komşu | Katetmek, aşmak | Bir mesafeyi veya engeli ortasından yarıp geçmeyi, boydan boya katetmeyi ifade eder. | عبر karşı kıyıya intikali hedeflerken, جوز mesafeyi delip geçme fiilidir. |
| مرر | Komşu | Geçip gitmek, uğramak | Bir şeyin yanından durmaksızın akıp gitmesi, temas edip ayrılmasıdır. | عبر kökündeki gibi bir yakadan karşı yakaya dönüşüm veya mana intikali içermez. |
| نقل | Komşu | Taşımak, aktarmak | Bir cismi veya bilgiyi bir mekandan başka bir mekana yer değiştirmektir. | Salt yer değişimidir; عبر kökündeki derinleşme ve mana aşması bulunmaz. |
| أول | Komşu | Aslına döndürmek, tevil | Bir şeyin başlangıç ve sonuç noktasını tespit ederek akıbetine irca etmektir. | عبر göstergeden anlama doğrudan sıçrama iken, أول süreci nihayetine bağlar. |
| وقف | Zıt | Durmak, hareketsiz kalmak | Hareketi, akışı veya intikali kesip olduğu yerde çakılı kalmaktır. | Karşı kıyıya veya ilkeye geçişi reddedip yüzeysel olguda takılma halidir. |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | عبر | Sınırı/nehri geçmek, ibret almak | Bir taraftan karşı tarafa fiziken veya zihnen intikal etmek. | Kesin |
| Latince | Transire, traicere, exemplum | Karşıya geçmek, aşmak, ibret verici örnek | Transire mekansal geçişi tam karşılar; exemplum ise ders çıkarma yönünü karşılar fakat ikisi tek gövdede birleşmez. | Güçlü |
| İngilizce | Cross, traverse, deduce/learn a lesson | Karşıya geçmek, ders çıkarmak, tabir etmek | Cross fiziksel geçişi, learn a lesson ahlaki intikali karşılar; rüya için interpret gerekir. | Güçlü |
| Almanca | Überqueren, hinübergehen, Lehre ziehen | Karşıya geçmek, ders çıkarmak | Überqueren kökün fiziksel nehir geçişini birebir verir; Lehre ziehen zihinsel intikali karşılar. | Güçlü |
| Fransızca | Traverser, franchir, tirer une leçon | Aşmak, geçmek, ibret almak | Traverser mekansal geçişi kusursuz aktarırken soyut anlam için yan kavramlar kullanılır. | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary ve Cassell’s Comparative Lexicon.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| عَابِرِي سَبِيلٍ | Yol geçiciler, yolcular | Mekansal olarak bir yerden durmaksızın geçip gitme hali (Nisâ 4:43). |
| تَعْبُرُونَ | Rüya tabir etmek | Rüyadaki sembollerin kıyısından uyanık hayattaki gerçeklerin kıyısına intikal etmek (Yûsuf 12:43). |
| عِبْرَةٌ / لَعِبْرَةً | Tarihsel ve kevni olaylardan ders ve ilke çıkarmak | Geçmiş kavimlerin helakinden veya kainattaki nizamdan tevhidi sonuçlara sıçramak (Âl-i İmrân 3:13, Nahl 16:66, Nûr 24:44, Nâziât 79:26, Yûsuf 12:111). |
| فَاعْتَبِرُوا | Kıyas yapmak, basiretle ders çıkarmak | Görünürdeki hadisenin sebeplerini tartarak benzer durumlara hüküm vermek (Haşr 59:2). |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İstidlal ve marifetullah yöntemi | Görünen alemden (şahit) görünmeyen aleme (gaip) geçişin imkanı ve epistemolojik değeri. | Duyulur olandan akledilir olana intikal. |
| Fıkıh | Kıyas teorisi ve usûl-i fıkıh | Haşr 59:2 ayetindeki emir üzerinden kıyasın şer'i bir delil olup olmadığı tartışması. | Hükmün illet vasıtasıyla asıldan fer'e geçirilmesi. |
| Tefsir | Kıssaların ve kevni ayetlerin gayesi | Tarihsel anlatıların kronolojik malumat değil, ilkesel dersler (‘ibre) barındırması. | Zahiri olaydan evrensel ahlaki ve ontolojik yasaya geçiş. |
| Hadis | Rüya tabiri ve nasihat kültürü | Sadık rüyanın yorumlanması ve kabir ziyaretlerinin ahireti hatırlatması bağlamı. | Sembolün arkasındaki hakikate ve ölümle asıl yurda intikal. |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhit ve ahiret inancı | Şahitten gayba intikal | İmanı kuru taklitten tahkike ve yakin bilgisine ulaştırma | Evrendeki nizamın ve tarihin birer işaret olarak okunup yaratıcıya köprü kılınmasıdır. | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve metodoloji | Analoji ve tümevarım | Tekil gözlemlerden genel yasalara ve soyut kurallara geçiş | Verilerin yüzeyinde kalmayıp aralarındaki illiyet bağını keşfetme sürecidir. | Güçlü |
| Siyasi | Tarih felsefesi ve devlet yönetimi | Tarihsel tecrübeden ilke türetme | Güç sarhoşluğunu engelleyerek adalet nizamını koruma | Güçlü medeniyetlerin çöküş nedenlerini analiz edip siyasal yapıyı buna göre tanzim etmektir. | Güçlü |
| İktisadi | Servet ve kaynak yönetimi | Değer ve meta dönüşümü | Maddi varlığı ahlaki ve sosyal yatırıma dönüştürme | Serveti sadece biriktirilen nesne görmeyip, toplumsal adaleti ve ahiret sermayesini sağlayan vasıtaya çevirmektir. | Muhtemel |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Matematiksel dönüşüm ve topolojik geçiş (Fonksiyon / Haritalama) | Bir uzaydaki verinin veya yapının, belirli bir kural doğrultusunda başka bir uzaya taşınması; girdiden çıktıya kurulan fonksiyonel geçiş bağıntısı. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Yorumbilim (Hermenötik) ve semiyotik intikal | Metnin veya sosyal eylemin görünen lafzi/maddi kabuğundan arkasındaki tarihsel, psikolojik ve anlamsal derinliğe doğru gerçekleştirilen anlamlandırma sıçraması. | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | İbreti sadece 'ibretlik manzara' ifadesinde olduğu gibi pasif bir acıma, korku veya hayret hissine indirgemek; rüya tabirini ise kehanet düzeyinde daraltmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da ibret, akıl ve basiret sahiplerinin somut nesnelerden (yağmur, süt, hayvanlar, kavimlerin helaki) evrensel tevhidi ve ahlaki yasalara doğru gerçekleştirdiği zihinsel ve fiili sıçramadır. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerin ve tarihin sunduğu göstergelerin yüzeyinde kalınır; kıssalar edebi hikayelere, kevni ayetler kuru ansiklopedik bilgilere dönüşür ve birey kendi hayatını bu yasalara göre inşa edemez. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın nazil ettiği kıssaların ve kainat tasvirlerinin temel gayesini açıklar; Kur'an malumat yüklemez, olgudan ilkeye bir intikal köprüsü kurar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Geçmiş kavimlerin akıbetini anlatan kıssalarda (Âl-i İmrân 3:13, Yûsuf 12:111), kevni nizamı sergileyen ayetlerde (Nahl 16:66) ve fıkhi istidlal zemininde (Haşr 59:2). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Dini metinleri salt lafızcı bir durağanlıkla okuma hatasını veya tarihi kıssaları sadece geçmişe ait trajik hatıralar olarak görme yanılgısını ortadan kaldırır. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir suyun, nehrin veya engelin bir kıyısından karşı kıyısına geçmek, fiziki sınırı aşmak.
- Soyut anlamGörünen, duyulur ve tekil bir olgunun sınırlarından hareketle, onun ardındaki akledilir, külli ve görünmeyen hakikate zihnen intikal etmek.
- Sistematik karşılıkOlgular aleminden (şahit) ilkeler ve yasalar alemine (gayb/külli) doğru bilgi ve amel köprüsü kuran hermenötik ve metodolojik intikal mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde müşahede edilen somut durumu, tarihi olayı veya rüya sembolünü; ise bu durumun arkasındaki soyut ilkeyi, ahlaki dersi veya hakikati temsil eder. geçiş sürecini ve karşı kıyıya intikali (ubûr eylemini); ise basiret ve akıl yoluyla olgunun tözünden çıkarılan anlamlandırma operatörünü gösterir. fonksiyonu, gözlemlenen tekil veriyi karşı taraftaki evrensel ilkeye bağlayan ibret/itibar sürecinin bütünüdür.