وقر
و - ق - ر
جذر- الورود: ٩
- الآيات: ٩
- الصيغ: ٥
- المعاجم: ١٣
Kayadaki çukur demektir. Bir yeri çökerten ağırlığa “vikr” denir. Vakr: Kulaktaki ağırlık Vikr ise sırtta veya başta taşınan ağırlıktır.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Kayadaki çukur demektir. Bir yeri çökerten ağırlığa “vikr” denir.
Vakr: Kulaktaki ağırlık Vikr ise sırtta veya başta taşınan ağırlıktır.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٦٬٩٨١القاف والراء و"وايء" معهما
ق ر و، ق ي ر، ق و ر، و ق ر، ر و ق، ق ر أ، ر ق ي ومستعملات قرو: القَرْوُ، مسيل المعصرة ومثعبها، والجميع القَرِيُّ، والأقْراءُ ولا فعل له.
والقَرْوُ: شبه حوض ضخم يفرغ فيه الماء من الحوض الضخم ترده الإبل والغنم، ويكون من خشب.
والقَرْوُ: كل شيء على طريقة واحدة.
وقَرَوتُ إليهم اقرُو قَرْواً أي قصدت نحوهم، قال:
أقرو إليهم أنابيب القنا قصدا
وقاريةُ الرمح: أسفله مما يلي الزج.
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٤٠٥الوَقْرُ بالفتح: الثِقْلُ في الأذن. والوِقْرُ بالكسر: الحِمْلُ. يقال: جاء يحمل وِقْرَهُ. وقد أَوْقَرَ بغيرَه. وأكثر ما يستعمل الوِقْرُ في حِمْلِ البغلِ والحمارِ، والوَسْقُ في حملِ البعيرِ. وهذه امرأةٌ موقَرَةٌ، إذا حملت حَمْلاً ثقيلاً. وأَوْقَرَتِ النخلةُ، أي كثُر حملها. يقال: نخلةٌ موقِرَةٌ وموقِرٌ، وموقَرَةٌ. والجمع مَواقِرٌ. وقد وَقِرَتْ أذنُه بالكسر تَوْقَرُ وَقراً، أي صَمَّتْ. وقياس مصدره
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٣٥٬٢١٣ق ر ( وايء )
قرا ، قرأ ، قري ، قور ، قير ، ورق ، رقا ، أرق ، روق ، ريق ، وقر .
قرا : من ذوات الياء والواو .
قال الليث : القَرْو : مصدَرُ قولك : قَرَوْتُ إليهم أقْرُو قَرْواً ، وهو القَصْد نحو الشيء .
وأنشد :
أقْرُو إليهم أنابِيبَ القَنَا قِصَداً
قال : والقَرْو : مَسِيل المِعصَرة ومَثْعَبها ، والجميع القَرِيُّ والأقراء ولا فعْل له . والقَرْو : شِبْه حَوْض محدودٍ مستطيل إلى جَنْبِ حَوْض ضَخْم
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٦٬٨٩٥(باب الواو والقاف وما يثلثهما)
(وقل) الواو والقاف واللام: كلمةٌ تدلُّ على علوٍّ في جَبَل. وتوقَّلَ في الجبلِ: عَلاَ. وكلُّ صاعدٍ في شَيءٍ متوقِّل. وفرسٌ وَقَِْلٌ: حسَن السَّير في الجبال. والوَقْل: شجر المُقْل.
(وقم) الواو والقاف والميم. يدلُّ على غَلبَة* وإذلال. ووَقَمَ اللهُ العدوَّ وقْماً: أذَلَّه. وتوقَّمَ فلانٌ العِلم: قَتَله خُبْراً. وتوقَّمْت الصَّيدَ: خَتَلْتُه. وقال الكسائيّ: الموقوم:
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٥٧٩- الوقر: الثقل في الأذن. يقال: وقرت أذنه تقر وتوقر. قال أبوزيد (انظر تهذيب اللغة 9/280) : وقرت توقر فهي موقورة. قال تعالى: ﴿وفي آذاننا وقر﴾ [فصلت/5]، ﴿وفي آذانهم وقرا﴾ [الأنعام/25] والوقر: الحمل للحمار وللبغل كالوسق للبعير، وقد أوقرته، ونخلة موقرة وموقرة، والوقار: السكون والحلم. يقال: هو وقور، ووقار ومتوقر. قال تعالى: ﴿ما لكم لا ترجون لله وقارا﴾ [نوح/13] وفلان ذو قرة، وقوله: ﴿وقرن في بيوتكن﴾
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٨٨٠و ق ر
له وقر وأوقار.
وأوقر البغل أو الحمار.
وأوقرت النخلة وأوقرت فهي موقرة وموقر وموقرة ونخل مواقير.
قال: واستوقرت الإبل شحماً: أثقلها السمن.
ومن المجاز: أوقره الدين.
وبأذنه وقر: ثقل وأذن وقرة وموقورة وقد وقرت أذني ووقرت عن استماع كلامه.
قال: كم كلام سيء قد وقرت أذني عنه وما بي من صمم ووقرها الله ويقال: اللّهم قر أذنه.
ورجل وقور ورجال وقر: رزان وقد وقر ووقر
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٨٬٧٧١الوَقْرُ: ثِقَلٌ في الأُذن، بالفتح، وقيل: هو أَن يذهب السمع كله، والثِّقَلُ أَخَفُّ من ذلك. وقد وَقِرَتْ أُذنه، بالكسر، تَوْقَرُ وقْراً أَي صَمَّتْ، ووَقَرَتْ وَقْراً. قال الجوهري: قياس مصدره التحريك إِلا أَنه جاء بالتسكين، وهو موقور، ووَقَرَها الله يَقِرُها وَقْراً؛ ابن السكيت: يقال منه وُقِرَتْ أُذُنُه على ما لم يسم فاعله تُوقَرُ وَقْراً، بالسكون، فهي موقورة، ويقال: اللهم قِرْ أُذُنَه. قال الله
الوَقْرُ: ثِقَلٌ في الأُذن، بالفتح، وقيل: هو أَن يذهب السمع كله، والثِّقَلُ أَخَفُّ من ذلك. وقد وَقِرَتْ أُذنه، بالكسر، تَوْقَرُ وقْراً أَي صَمَّتْ، ووَقَرَتْ وَقْراً. قال الجوهري: قياس مصدره التحريك إِلا أَنه جاء بالتسكين، وهو موقور، ووَقَرَها الله يَقِرُها وَقْراً؛ ابن السكيت: يقال منه وُقِرَتْ أُذُنُه على ما لم يسم فاعله تُوقَرُ وَقْراً، بالسكون، فهي موقورة، ويقال: اللهم قِرْ أُذُنَه. قال الله تعالى: وفي آذاننا وَقْرٌ. وفي حديث علي، عليه السلام: تَسْمَعُ به بعد الوَقْرَةِ؛ هي المرّة من الوَقْرِ، بفتح الواو: ثِقَلُ السمع. والوِقْرُ: بالكسر: الثِّقْلُ يحمل على ظهر أَو على رأْس. يقال: جاء يحمل وِقْرَه، وقيل: الوِقَرُ الحِمْل الثقيل، وعَمَّ بعضهم به الثقيل والخفيف وما بينهما، وجمعه أَوقارٌ. وقد أَوقَرَ بعيرَه وأَوْقَرَ الدابة إِيقاراً وقِرَةً شديدةً، الأَخيرة شاذة، ودابَّةٌ وَقْرَى: مُوقَرَةٌ؛ قال النابغة الجعدي: كما حُلَّ عن وَقْرَى، وقد عَضَّ حِنْوُها بغارِبها حتى أَرادَ ليَجْزِلا قال ابن سيده: أَرى وَقْرَى مصدراً على فَعْلى كحَلْقى وعَقْرَى، وأَراد: حُلَّ عن ذات وَقْرَى، فحذف المضاف وأَقام المضاف إِليه مقامه. قال: وأَكثر ما استعمل الوِقْرُ في حِمل البغل والحمار والوَسْقُ في حمل البعير. وفي حديث عمر والمجوس: فأَلْقَوْا وِقْرَ بَغْلٍ أَو بغلين من الوَرِقِ؛ الوِقْرُ، بكسر الواو: الحِمْلُ يريد حمل بغل أَو حملين أَخِلَّةً من الفضة كانوا يأْكلون بها الطعام فأَعْطَوْها ليُمَكَّنُوا من عادتهم في الزَّمْزَمَةِ؛ ومنه الحديث: لعله أَوقَرَ راحلته ذهباً أَي حَمَّلَها وِقْراً. ورجل مُوقَرٌ: ذو وِقْرٍ؛ أَنشد ثعلب: لقد جَعَلَتْ تَبْدُو شَواكِلُ منكما، كأَنَّكما بي مُوقَرانِ من الجَمْرِ وامرأَةٌ مُوقَرَةٌ: ذاتُ وِقْرٍ. الفراء: امرأَة مُوقَرَة، بفتح القاف، إِذا حملت حملاً ثقيلاً. وأَوْقَرَتِ النخلةُ أَي كَثُرَ حَمْلُها؛ ونخلة مُوقِرَة ومُوقِرٌ وموقَرة ومُوقَر ومِيقار؛ قال: من كُلِّ بائنة تَبِينُ عُذُوقُها منها، وخاصِبَةٍ لها مِيقارِ قال الجوهري: نخلة مُوقَرٌ على غير القياس لأَن الفعل ليس للنخلة، وإِنما قيل مُوقِر، بكسر القاف، على قياس قولك امرأَة حامل لأَن حمل الشجر مشبه بحمل النساء، فأَما موقَر، بالفتح، فشاذ، قد روي في قول لبيد يصف نخلاً:عَصَبٌ كَوارِعُ في خَليج مُحَلِّمٍ حَمَلَتْ، فمنها موقَر مَكْمُومُ والجمع مَواقِر؛ وأَما قول قُطْبَة بن الخضراء من بني القَيْنِ: لمن ظُعُنٌ تَطالَعُ من سِتارِ، مع الإِشْراقِ، كالنَّخْلِ الوِقارِ قال ابن سيده: ما أَدري ما واحده، قال: ولعله قَدَّرَ نخلة واقِراً أَو وَقِيراً فجاء به عليه. واسْتَوْقَرَ وِقْرَه طعاماً: أَخذه. واسْتَوْقَرَ إِذا حَمَلَ حِمْلاً ثقيلاً. واسْتَوْقَرَتِ الإِبلُ: سمنت وحملت الشُّحُوم؛ قال: كأَنها من بُدُنٍ واسْتِيقارْ دَبَّتْ عليها عَرِماتُ الأَنْبارْ وقوله عز وجل: فالحاملاتِ وِقْراً، يعني السحاب يحمل الماء الذي أَوْقَرها. والوَقار: الحلم والرَّزَانة؛ وَقَرَ يَقِرُ وَقاراً ووَقارَةً ووَقَرَ قِرَةً وتَوَقَّرَ واتَّقَرَ: تَرَزَّنَ. وفي الحديث: لم يَسْبِقْكم أَبو بكر بكثرة صوم ولا صلاة ولكنه بشيء وَقَرَ في القلب، وفي رواية: لِسِرٍّ وقَرَ في صدره أَي سكن فيه وثبت من الوَقارِ والحلم والرزانة، وقد وَقَرَ يَقِرُ وَقاراً؛ والتَّيْقُور: فَيْعُول منه، وقيل: لغة في التَّوْقِير، قال: والتيقور الوَقارُ وأَصله وَيْقُور، قلبت الواو تاء؛ قال العجاج:فإِن يكن أَمْسى البِلى تَيْقُوري أَي أَمسى وَقاري، ويروى: فإِن أَكن أُمْسي البِلى تَيْقُوري وفي يكن على هذا ضمير الشأْن والحديث، والتاء فيه مبدلة من واو، قيل: كان في الأَصل وَيْقُوراً فأَبدل الواو تاء حمله على فَيْعُول، ويقال حمله على تفعول، مثل التَّذْنُوب ونحوه، فكره الواو مع الواو، فأَبدلها تاء لئلا يشتبه بفَوْعُول فيخالف البناء، أَلا ترى أَنهم أَبدلوا الواو حين أَعربوا فقالوا نَيْروزٌ؟ ورجل وَقارٌ ووَقُورٌ ووَقَرٌ (* قوله« ووقر» في القاموس أنه بضم القاف) ؛ قال العجاج يمدح عمر بن عبيد الله بن مَعمَر: هذا أَوانُ الجِدِّ، إِذ جَدَّ عُمَرْ، وصَرَّحَ ابنُ مَعْمَرٍ لمن ذَمَرْ منها: بِكُلّ أَخلاق الشُّجاعِ قد مَهَرْ ثَبْتٌ، إِذا ما صِيحَ بالقوم وَقَرْ (* قوله « ثبت إذا ما صيح إلخ» استشهد به الجوهري على أن وقر فيه فعل حيث قال ووقر الرجل إذا ثبت يقر وقاراً وقرة فهو وقور، قال العجاج: «ثبت إذا ما صيح بالقوم وقر».) قوله ثبت أَي هو ثبت الجنان في الحرب وموضع الخوف. ووَقَرَ الرجل من الوَقار يَقِرُ، فهو وَقُورٌ، ووَقُرَ يَوْقُرُ، ومَرَةٌ وَقُورٌ. ووَقَرَ وَقْراً: جلس. وقوله تعالى: وَقِرْنَ في بيوتكن، قيل: هو من الوَقارِ، وقيل: هو من الجلوس، وقد قلنا إِنه من باب قَرَّ يَقِرُّ ويَقَرُّ، وعللناه في موضعه من المضاعف. الأَصمعي: يقال وَقَرَ يَقِرُ وَقاراً إِذا سكن. قال الأَزهري: والأَمْرُ قِرْ، ومنه قوله تعالى: وقِرْنَ في بيوتكن. قال: وَوَقُرَ يَوْقُرُ والأَمر منه اوْقُرْ، وقرئ: وقَرْنَ، بالفتح، فهذا من القَرار كأَنه يريد اقْرَرْنَ، فتحذف الراء الأُولى للتخفيف وتلقى فتحتها على القاف، ويستغنى عن الأَلف بحركة ما بعدها، ويحتمل قراءة من قرأَ بالكسر أَيضاً أَن يكون من اقْرِرْنَ، بكسر الراء، على هذا كما قرئ فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ، بفح الظاء وكسرها، وهو من شواذ التخفيف. ووَقَّرَ الرجلَ: بحَّلَهُ. وتُعَزِّرُوه وتُوَقِّرُوه؛ والتوقير: التعظيم والتَّرْزِينُ. التهذيب: وأَما قوله تعالى: ما لكم لا تَرْجُونَ لله وقاراً؛ فإِن الفرّاء قال: ما لكم لا تخافون لله عظمة. ووَقَّرْتُ الرجل إِذا عظمته. وفي التنزيل العزيز: وتعزروه وتوقروه. والوَقار: السكينة والوَداعَةُ. ورجل وَقُورٌ ووقارٌ ومُتَوَقِّر: ذو حلم ورَزانَة. ووَقَّر الدابة: سَكَّنَها؛ قال: يَكادُ يَنْسَلُّ من التَّصْدِيرِ على مُدَالاتِيَ والتَّوْقِيرِ والوَقْرُ: الصَّدْعُ في الساق. والوقْرُ والوَقْرَةُ: كالوَكْتَةِ أَو الهَزْمَةِ تكون في الحجر أَو العين أَو الحافر أَو العظم، والوَقْرَةُ أَعظم من الوَكْتَةِ. الجوهري: الوَقْرَةُ أَن يصيب الحافرَ حَجَرٌ أَو غيره فيَنْكُبَه، تقول منه: وَقِرَت الدابةُ، بالكسر، وأَوْقَرَها الله مثلَ رَهِصَتْ وأَرْهَصَها الله؛ قال العجاج: وَأْباً حَمَتْ نُسُورُه الأَوْقارا ويقال في الصبر على المصيبة: كانتْ وَقْرَةً في صَخْرة يعني ثَلْمَةً وهَزْمَةً أَي أَنه احتمل المصيبة ولم تؤثر فيه إِلا مثلَ تلك الهزمة في الصخرة. ابن سيده: وقد وُقِرَ العظمُ وَقْراً، فهو موقور ووقِير. ورجل وَقِير: به وَقرة في عظمه أَي هَزْمَة؛ أَنشد ابن الأعرابي: حَياء لنَفْسي أَن أُرى مُتَخَشِّعاً لوَقْرَةِ دَهْرٍ يَسْتَكِينُ وَقِيرُها لِوَقْرَةِ دَهْرٍ أَي لخَطْبٍ شديد أُتَيَفَّنُ في حالة كالوَقْرَةِ في العظْمِ. الأَصمعي: يقال ضربه ضربة وَقَرَتْ في عظمه أَي هَزَمَتْ، وكَلَّمته كلمةً وَقَرَتْ في أُذنه أَي ثبتت. والوَقْرَةُ تصيب الحافر، وهي أَن تَهْزِمَ العظمَ. والوَقْرُ في العظم: شيء من الكسر، وهو الهَزْمُ، وربما كُسِرَتْ يَدُ الرجل أَو رجلُه إِذا كان بها وَقْرٌ ثم تُجْبَرُ فهو أَصلب لها، والوَقْرُ لا يزال واهِناً أَبداً. وَوقَرْتُ العظم أَقِرُه وقْراً: صَدَعْتُه؛ قال الأَعشى: يا دَهْرُ، قد أَكْثَرْتَ فَجْعَتَنا بِسَراتِنا، ووَقَرْتَ في العَظْمِ والوَقير والوَقِيرَةُ: النُّقْرَةُ العظيمة في الصخرة تُمْسِكُ الماء، وفي التهذيب: النقرة في الصخرة العظيمة تمسك الماء، وفي الصحاح: نقرة في الجبل عظيمة. وفي الحديث: التَّعَلُّمُ في الصِّبا كالوَقْرَةِ في الحجر؛ الوَقْرَةُ: النقرة في الصخرة، أَراد أَنه يثبت في القلب ثبات هذه النُّقْرَةِ في الحجر. ابن سيده: تَرَكَ فلان قِرَةً أَي عِيالاً، وإِنه عليه لَقِرَةٌ أَي عيال، وما علي منك قِرَةٌ أَي ثِقَلٌ؛ قال: لما رأَتْ حَلِيلَتي عَيْنَيَّه، ولِمَّتي كأَنها حَلِيَّه تقولُ: هذا قِرَةٌ عَلَيَّه، يا ليتني بالبَحْرِ أَو بِلِيَّه والقِرَةُ والوَقِيرُ: الصغار من الشاء، وقيل: القِرَةُ الشاء والمال. والوَقِير: الغنم، وفي المحكم: الضخم من الغنم؛ قال اللحياني: زعموا أَنها خمسمائة، وقيل: هي الغنم عامة؛ وبه فسر ابن الأَعرابي قول جرير: كأَنَّ سَليطاً في جَواشِنِها الحَصى، إِذا حَلَّ بين الأَمْلَحَيْنِ وََقِيرُها وقيل: هي غنم أَهل السواد، وقيل: إِذا كان فيها كلابها ورُعاؤُها فهي وَقِير؛ قال ذو الرمة يصف بقرة الوحش: مُوَلَّعَةً خَنْساءَ ليستْ بِنَعجَةٍ، يُدَمِّنُ أَجوافَ المِياه وَقِيرُها وكذلك القِرَةُ، والهاء عوض الواو؛ وقال الأَغلب العجلي: ما إِنْ رأَينا مَلِكاً أَغارا، أَكثَرَ منه قِرَةً وقارا قال الرَّمادي: دخلت على الأَصمعي في مرضه الذي مات فيه فقلت: يا أَبا سعيد ما الوَقِير؟ فأَجابني بضعف صوت فقال: الوَقِيرُ الغنم بكلبها وحمارها وراعيها، لا يكون وَقِيراً إِلا كذلك. وفي حديث طَهْفَةَ: ووَقِير كثيرُ الرَّسَلِ؛ الوَقِيرُ: الغَنَمُ، وقيل: أَصحابها، وقيل: القطيع من الضأْن خاصة، وقيل: الغنم والكلاب والرُّعاءُ جميعاً، أَي أَنها كثيرة الإِرْسال في المَرْعى. والوَقَرِيُّ: راعي الوَقِير، نسب على غير قياس؛ قال الكميت: ولا وَقَرِيِّينَ في ثَلَّةٍ، يُجاوِبُ فيها الثُّؤَاجُ اليُعارا ويروى: ولا قَرَوِيِّينَ، نسبة إِلى القرية التي هي المصر. التهذيب: والوَقِيرُ الجماعة من الناس وغيرهم. ورجل مُوَقَّر أَي مُجَرَّبٌ، ورجل مُوَقَّر إِذا وقَّحَتْه الأُمورُ واستمر عليها. وقد وَقَّرَتني الأَسفار أَي صَلَّبَتْني ومَرَّنَتْني عليها؛ قال ساعدة الهذلي يصف شهدة: أُتِيحَ لها شَتْنُ البَراثِنِ مُكْزَمٌ، أَخُو حُزَنٍ قد وَقَّرَتْه كُلُومُها لها: للنخل. مكزم قصير. حُزَنٌ من الأَرض: واحدتها حُزْنَةٌ. وفقير وَقِيرٌ: جعل آخره عماداً لأَوّله، ويقال: يعني به ذِلَّته مَهانته كما أَن الوقير صغار الشاء؛ قال أَبو النجم: نَبحَ كِلاب الشاءِ عن وَقِيرِها وقال ابن سيده: يُشَبَّه بصغار الشاءِ في مَهانته، وقيل: هو الذي قد أَوْقَرَه الدِّيْنُ أَي أَثقله، وقيل: هو من الوَقْرِ الذي هو الكسر، وقيل هو إِتباع. وفي صدره وَقْرٌ عليك، بسكون القاف؛ عن اللحياني، والمعروف وَغْرٌ. الأَصمعي: بينهم وَقْرَةٌ ووَغْرَةٌ أَي ضِغْنٌ وعداوة. وواقِرَةُ والوَقِيرُ: موضعان؛ قال أَبو ذؤيب: فإِنك حَقًّا أَيّ نَظْرَةِ عاشِقٍ نَظَرْتَ، وقُدْسٌ دونَها ووَقِيرُ والمُوَقَّرُ: موضع بالشام؛ قال جرير: أَشاعتْ قُرَيْشٌ للفَرَزْدَقِ خَزْيَةً، وتلك الوُفُودُ النازلونَ المُوَقَّرا
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٨٦٠* و ق ر * * الوَقْرُ * بالفتح الثقل في الأذن وبالكسر الحِمل وقد * أَوْقَرَ * بعيره وأَكثر ما يُستعمل الوِقْرُ في حِمل البغل والحمار والوسْق في حِمل البعير و * أَوْقَرَتِ * النخلة كثُر حِملها يُقال نخلة * مُوَقِرَةٌ * و * مُوقِرٌ * و * مُوقَرَةٌ * وحُكي * مُوقَرٌ * أيضا وفتْح القاف على غير القياس لأن الفِعْل ليس للنخلة وإنما حُذفت الهاء من * مُوقِرٍ * بالكسر على قياس امرأة حَامل لأن حَمْل الشجر
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٩٬٦٨٤الوقر: ثقل في الأذن، أو هو ذهاب السمع كله، والثقل أخف من ذلك، ومنه قوله تعالى: وفي آذاننا وقر وقد وقر كوعد ووجل يقر ويوقر، هكذا في سائر النسخ، ولو قال: وقد وقرت كوعد ووجل كان أوجه، أي صمت أذنه. قال الجوهري: ومصدره وقر، بالفتح، هكذا جاء، والقياس بالتحريك، أي إذا كان من باب وجل، وأما إن كان من باب وعد فإن مصادره كلها مفتوحة. كما هو ظاهر، ووقر كعني يوقر وقرا فهو موقور. وعبارة ابن السكيت: يقال منه:
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٨٬٩٣٩وَقَرَ
1 وَقَرَ ذ as syn. with أَوْقَرَ: and وُقِرَتِ النَّخْلَةُ as syn. with أَوْقَرَت: see 4. -A2- [Hence,] وَقَرَ اللّٰهُ أُذُنَهُ, aor. يَقِرُهَا, (S, Msb, K,) inf. n. وَقْرٌ, (S, Msb,) (tropical:) God made his ear heavy, or dull of hearing: (Msb, K: *) or deaf. (S, K.) You say, أَللّٰهُمَّ قِرْ أَذُهَهُ (tropical:) O God, make his ear heavy, or dull of hearing: (A:) or deaf. (S.) ― -b2-
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٬٤٧٠وَقَرَ
وَقَرَ
a. [ يَقِرُ ] ( n. ac. وَقْر 1 ), Closed ( the ear of ).
b. [ & pass. ], Was closed, deaf ( ear ).
c. Split, broke ( bone ).
d. ( n. ac. قِرَة [ 2t ] , وَقَاْر 22 ), Was dignified, self-possessed; was patient.
e. ( n. ac. وَقْر 1 , وُقُوْرَة 27t ) [ Fī ], Sat with dignity in.
f. ( n. ac. وَقْر 1 ), see IV (a) .
وَقِرَ
وَقِرَ A ( n. ac. وَقْر 1 ),
a. see supra (b) .
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٢٧٬٧٣٦وقر
وَقَرَ - يَقِرُ - وَقْر - وِقْر
وَقَرَ - يَقِرُ + الكائن أو الشيء + في مكان : يثقل الشيء المحمول على هواء أو ماء فيهبط وينزل للأسفل ويرسب في القاع فيسد الثُـلَم والفُرج
وَقْر: اسم فعل " وَقَرَ - يَقِرُ ": وهو كذلك بمعنى مفعول: الشيء الذي " يَقِرُ ": الذي يكون محمولاً على هواء أو ماء أو ما شابه فيستقر فوق الثلم والفرج فيسدها
وِقْر: اسم
الجذور المجاورةالمجاورة: ٥٣ (الإجمالي: ٧٥)
- أذن
الآيات المشتركة: ٦ · Kulak demektir
- كنن
الآيات المشتركة: ٤ · Okların konduğu kap demektir
- فقه
الآيات المشتركة: ٣ · Kavrarlar
- قلب
الآيات المشتركة: ٤ · Ayak basıldığında toprakta çıkan kalıptır
- جعل
الآيات المشتركة: ٤ · Ceal sıcak tencerinin tutulması için kullanılan bez…
- عجم
الآيات المشتركة: ١ · Yabancı
- عزر
الآيات المشتركة: ١ · “Te’zir”deki “za”nın “ra” dönüşmesi ile oluşmuştur
- قرأ
الآيات المشتركة: ٢ · “Karye”, kaynar veya kuyu suyunun bulunduğu, halkın…
- شفي
الآيات المشتركة: ١ · Çukur, kuyu gibi yerlerin kenar kısmıdır
- أيي
الآيات المشتركة: ٤ · Evye kuş yuvası demektir
- حجب
الآيات المشتركة: ١ · Kaş demektir
- أصل
الآيات المشتركة: ١ · Bitki kökü demektir
الآيات التي ورد فيها(٩)
… وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا حَتَّى …
Ağırlık
وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُورًا
Ağırlık
… جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا
Ağırlık
وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا وَلَّى مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْرًا فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
Ağırlık
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | وقر |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Misâl (ilk harfi illetli olan و) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | ثقل, صمم, عظم, حمل |
| Zıt Kök | خفف |
| Çekirdek Özet 1 | Bir nesneye, bedene veya duyu organına çöken, hareketi ve işlevselliği kısıtlayan somut ağırlık |
| Çekirdek Özet 2 | Kulakta algıyı tıkayan perdeleyici ağırlık; bulutların yüklendiği yoğun yağmur yükü; zihinde ve ahlakta yerleşiklik kazandıran hürmet ve vakar |
| Çekirdek Özet 3 | Varlık hiyerarşisinde hakiki büyüklüğü kavrayıp ona boyun eğme; aksi halde hakikate karşı duyusal ve zihinsel tıkanma |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca ahlaki bir sessizlik veya pasif ciddiyet sayıp kökün özündeki «hareketi ve algıyı doğrudan engelleyen veya yönlendiren yoğun kütlesel ağırlık» boyutunu gözden kaçırmak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| وق | Çarpma, düşme veya durdurma yoluyla bir sınıra ulaşma, tutulma ve engellenme; nitekim وقب (çukurlaşarak içine çökme), وقد (tutuşup alev alma), وقذ (ağır darbeyle hareketsiz bırakma), وقع (aşağıya düşüp çarpma), وقف (durup dikilme, hareketi kesme) ve وقي (korunup engelleme) köklerinde bu tutulma, çökme ve durma hareketi ortaktır. | ر | Çekirdeğin taşıdığı çarpma ve tutulma hareketine baş, zirve ve süreklilik boyutu katarak engeli taşınan somut bir yüke, işlevi felç eden kütlesel bir ağırlığa veya zihinsel bir hürmet sebatına dönüştürmüştür. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| و | Çengel, çadır kazığı | Bir yere raptedilme, tutturulma, ağırlığın zemine bağlanarak sabitlenmesi |
| ق | Ufuktaki güneş, iğne deliği | Sıkışma, toplanma, kütlenin dar bir sınırda yoğunlaşması ve odak noktası oluşturması |
| ر | İnsan başı | Baş, üst, kütlenin üzerinde taşındığı merkez ve zihinsel kavrayışın kaynağı |
| وقر | Kütlenin bir odak noktasına bağlanıp baş veya merkez üzerine çökmesi | Ağır bir yükün zemine yahut taşıyıcı merkeze raptedilerek hareketi kısıtlaması; kulakta işitmeyi, sırtta taşımayı, zihinde ise fevriliği engelleyen yoğun kütle oluşumu |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Taşta oluşan oyuk veya çatlak; binek hayvanının sırtına vurulan ağır yük (el-vikr); kulak zarında hasar veya iltihap sebebiyle meydana gelen sağırlık ve işitme ağırlığı (el-vakr); bol meyve verip dalları aşağı sarkan hurma ağacı. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Nâbiğa el-Ca‘dî, sırtı ağır yüklere alışmış ve semerin baskısından yaralanmış yük devesini tasvir ederken kökü yük taşımış hayvan anlamında şöyle kullanır: كما حُلَّ عن وَقْرَى، وقد عَضَّ حِنْوُها / بغاربها حتى أَرادَ ليَجْزِلا |
| Erken Arapça kullanım | Kökün kulak ağırlığı anlamında erken dönem kullanımını şair şu mısrada dile getirir: وكلام سـيء قـد وَقَـرَتْ / أذني عنه وما بي من صمم |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha ve Lisān al-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dil ailesi genelinde kök, fiziksel ağırlık, taşınan kütle, yerleşiklik ve bu kütleden doğan şeref veya saygınlık kavramlarıyla çok katmanlı bir kesişim gösterir. Batı Sami dillerinde ve özellikle İbranicede aynı anlamsal matris genellikle kbd / k-b-d kökü üzerinden karşılanmakla birlikte, وقر kökündeki «ağırlık-şeref» semantik kayması Sami düşünce yapısının temel bir karakteristiğidir; nitekim kütlesel ağırlık her zaman kıymet ve hürmet doğurur. Süryanicede waqārā veya yaqqīrūṯā hatlarında görülen kütle, ağırlık ve saygınlık paralelliği, kökün Proto-Sami düzeyde var olan kütlesel yoğunluk algısını yansıtır. Arapçada ise kök belirgin biçimde iki ana fiziksel eksene ayrışmıştır: Birincisi kulağı tıkayan yahut duyusal geçişi kapatan ağırlık (vakr), ikincisi ise hayvanın veya insanın sırtında taşınan gerçek yük (vikr). Buradan hareketle zihinsel yerleşiklik, temkin ve hafiflikten arınma hali vakār (ağırbaşlılık), bir başkasına duyulan derin hürmet ise tevkīr olarak kurumsallaşmıştır.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, David Cohen ve Maqāyīs al-Lugha.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Somut kütleden soyut zihinsel duruma geçiş | Kökün kayadaki çukur (vakre), binek hayvanının taşıdığı yük (vikr) ve kulak ağırlığından (vakr), nefsin fevriliğini engelleyen ağırbaşlılığa (vakār) evrilmesi iç Arapça türetim mantığını gösterir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Süryanice ve İbranice kütle-hürmet izomorfizmi | Doğu ve Batı Sami kollarında ağırlık köklerinin şeref ve saygı bildiren kavramlara evrilmesiyle birebir uyumludur. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik kütle ve durma ekseni | Geniş Afro-Asyatik kök ailesinde durağanlık, kütlesel yük ve hareketin engellenmesi semantik alanıyla örtüşen arkaik paralellikler barındırır. | Muhtemel |
المصدر David Cohen, Maqāyīs al-Lugha ve Lisān al-ʿArab.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| وقر | Anlamlı | Ağırlık, kütle, yük ve saygı | Kulakta işitme engeli, binek üzerinde taşınan yük, nefiste ağırbaşlılık ve yüceltme | Hedef köktür; Kur'an'da geçer |
| ورق | Anlamlı | Yaprak, dövülmüş gümüş, yazrak | Ağaç yaprağı, basılmış para veya yazı yazılan düz satıh | Hedef kökle zıt kütle karakteri taşır; incelik ve hafiflik bildirir; Kur'an'da geçer |
| قور | Anlamlı | Yuvarlak biçimde kesmek, oymak | Bir nesnenin ortasını dairesel biçimde çıkarıp boşaltmak | Boşluk oluşturma yönüyle وقر kökündeki kütlesel dolulukla zıtlaşır; Kur'an'da geçmez |
| قرو | Anlamlı | Bir şeyin izini sürmek, toplamak, su yolu | Havuzda veya vadide suyun toplanıp aktığı yatak; araştırmak | Kütlenin akışı ve toplanması bakımından zayıf semantik bağ taşır; Kur'an'da geçmez |
| روق | Anlamlı | Süzülmek, öne geçmek, güzellik | Suyun durulması, nesnenin saflaşması ve perdenin sarkması | Arılık ve hafiflik eksenindedir; Kur'an'da geçmez |
| رقو | Anlamlı | Kan veya gözyaşının kesilmesi, durması | Bir sıvının akışının durması, sükûnet bulması | Hareketsizlik ve durma boyutuyla ortaklık taşır; Kur'an'da geçmez |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| وقر | Merkez | Ağırlık, kütle ve duyusal tıkanma | Bir nesneye veya organa dışarıdan yahut içeriden binen, işlevi kısıtlayan somut kütle | Kulakta algıyı tıkayan perde, sırtta taşınan yük ve nefisteki temkin |
| ثقل | Komşu | Genel ağırlık ve tartı | ثقل terazide çeken her türlü ağırlıktır; وقر ise özellikle işlevi felç eden ve taşıyıcıyı baskılayan yüktür | ثقل nesnel tartıyı, وقر organ veya zihin üzerindeki kısıtlayıcı kütleyi vurgular |
| صمم | Komşu | Sağırlık ve kapalılık | صمم kulağın veya kanalın tamamen katılaşıp tıkanmasıdır; وقر ise algıyı ağırlaştıran kütledir | وقر işitmenin yavaşlaması veya perdelenmesiyken صمم tam duyumsamazlıktır |
| عظم | Komşu | Büyüklük ve heybet | عظم yapının ve kütlenin hacimsel üstünlüğüdür; وقر ise bu büyüklüğün doğurduğu vakar ve ağırlıktır | عظم nesnenin zatındaki büyüklük, وقر hissedilen baskı ve ciddiyettir |
| حمل | Komşu | Yük kaldırma ve taşıma | حمل taşınan şeyin taşınma eylemine odaklanır; وقر taşınan şeyin bizzat kendisinde bulunan kütlevi ağırlıktır | حمل ilişkiyi ve fiili, وقر yükün baskısını belirtir |
| خفف | Zıt | Hafiflik ve ağırlığın kalkması | خفف kütlenin azalması, hareketin serbest kalması ve ciddiyetin kaybolmasıdır | وقر kökünün gerektirdiği kütlesel baskı ve ciddiyetin tam karşıtıdır |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | وقر | Ağırlık, işitme engeli, vakar, hürmet | Somut yük ile soyut saygınlığı ve duyusal engeli tek kökte birleştirir | Kesin |
| Latince | Gravitas, pondus, surditas | Ağırlık, haysiyet, sağırlık | Gravitas ahlaki ağırlığı ve vakarı, pondus kütlesel yükü karşılar; ancak kulaktaki sağırlık boyutunu (surditas) dışarıda bırakır | Güçlü |
| İngilizce | Heaviness, weight, gravity, reverence | Ağırlık, yerçekimi, ciddiyet, hürmet | Gravity fiziksel kütle çekimi ve vakar boyutunu içerir; heaviness yükü verir; kulaktaki biyolojik ağırlığı tek başına karşılamaz | Güçlü |
| Almanca | Schwere, Last, Würde, Ehrfurcht | Ağırlık, yük, haysiyet, saygı | Schwere ve Last somut yükü (vikr), Würde ise ahlaki duruşu (vakār) karşılar; çok anlamlı kök yapısını tek sözcük vermez | Güçlü |
| Fransızca | Gravité, fardeau, vénération | Ağırbaşlılık, ağır yük, derin saygı | Gravité hem fiziksel çekimi hem ahlaki vakarı karşılar; fardeau sırttaki yükü taşır | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Wörterbuch ve Lane's Lexicon.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| وَقْرًا / وَقْرٌ | Kulaktaki işitme engeli ve algı ağırlığı | Müşriklerin ve inkârcıların vahyi kavramasını, anlamasını ve dinlemesini engelleyen duyusal/kalbî perde bağlamında (el-En‘âm 6:25, el-İsrâ 17:46, Lokmân 31:7, Fussilet 41:5, Fussilet 41:44) |
| وِقْرًا | Bulutların yüklendiği yoğun su kütlesi | Tabiat hadiselerinde yağmurla yüklü ağır bulutların hareketi ve ilahi kudret tasviri bağlamında (ez-Zâriyât 51:2) |
| وَتُوَقِّرُوهُ | Peygamber'e derin saygı ve tazim gösterme | Müminlerin Resûlullah ile olan ahlaki ve hukuki münasebetlerinde hürmet ve yüceltme emri bağlamında (el-Feth 48:9) |
| وَقَارًا | Allah’ın azamet ve büyüklüğünü takdir etme | İnsanların Allah'ın mutlak kudretini, büyüklüğünü ve celalini gereği gibi kavrayamaması bağlamında (Nûh 71:13) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Hidayet, dalalet ve kalplerin mühürlenmesi | İnkârcıların kulaklarındaki vakrın ilahi bir ceza mı yoksa insanın kendi tercihinin sonucu oluşan ontolojik bir tıkanma mı olduğu meselesi | Kulak ve kalbin hakikate karşı geçirimsiz hale gelmesi |
| Fıkıh | Peygamber'e hürmet ve tazimin hukuki sınırları | Fetih 48:9 ayetindeki tevkīr emrinden hareketle Resûlullah'a saygının vücubiyeti, ona hakaretin cezai müeyyidesi | Aşırılığa kaçmadan şer'i tazim ve hürmeti yerine getirme |
| Tefsir | Mecaz ve hakikat ayrımı | Kulaktaki ağırlığın fiziksel bir sağırlık mı yoksa anlama ve ibret alma melekelerinin felci mi olduğu tartışması | İdrak fonksiyonunun kütlesel bir engelle durdurulması |
| Hadis | Âdâb, vakar ve mescide yürüyüş ilkeleri | Namaza ve cemaate giderken sükûnet ve vakar ile hareket edilmesini emreden rivayetler | Taşkınlık ve acelecilikten uzak, temkinli duruş |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Ulûhiyet ve nübüvvet algısı | Azamet ve tazim | Varlık hiyerarşisindeki mertebeleri koruma | Allah’ın büyüklüğünü (vakār) ve elçinin kadrini (tevkīr) idrak etmek, dinin çekirdek saygı eksenini kurar. | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve alımlama | Epistemik bariyer / filtre | Bilginin zihne girişini denetleme veya engelleme | Kulaktaki vakr, zihnin önyargı veya kibir sebebiyle veri akışına kapanması işlevini görür. | Güçlü |
| Siyasi | Otorite ve kamu düzeni | Heybet ve kurumsal meşruiyet | İtaati ve düzeni sağlama | Yöneticinin ve kanunun ciddiyeti (vakar), siyasal istikrarın teminatıdır; hafiflik otoriteyi sarsar. | Güçlü |
| İktisadi | Kütlesel üretim ve sermaye yükü | Sermaye stoku ve yük kapasitesi | Değerin transferi ve saklanması | Ağır yüklerin (vikr) lojistiği ve sermayenin kütlevi gücü piyasada istikrar ve taşıma kapasitesi oluşturur. | Muhtemel |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Ataletsel kütle ve akustik empedans (akustik yalıtım) | Kök, fizikte bir cismin hareket durumundaki değişime direnç göstermesi (eylemsizlik/atalet) ve ses dalgalarının bir ortamdan geçerken karşılaştığı kütlesel direnç (empedans) ile birebir örtüşür; kulaktaki ağırlık sesi soğuran yüksek empedans bariyeridir. | Kesin |
| Beşeri bilimler | Karizma, kurumsal ağırlık ve bilişsel kapanma | Sosyolojide kurumların ve liderlerin sahip olduğu ciddiyet ve hürmet aurası (vakar); psikolojide ise bireyin dogmatik inançları sebebiyle dış dünyadan gelen hakikat çağrılarına zihnini kapatması (vakr) olgusudur. | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca bireysel bir ahlak tavrı olan «ağırbaşlılık» veya tıbbi bir sağırlık düzeyine indirgemek. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kök, hem göklerin su yükünü taşıyan kozmolojik bir ağırlığı (vikr), hem hakikate direnen ideolojik sağırlığı (vakr), hem de varlığın yaratıcısına duyulması gereken ontolojik azameti (vakār) kuşatan evrensel bir denge ve kütle ilkesidir. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | İnkârcıların kulaklarındaki ağırlığın bir bahane veya fiziksel bir özür sanılması; böylece onların ayetleri kasten işitmeme ve alay konusu yapma iradesinin gözden kaçırılması. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın muhataplarında aradığı en temel nitelik olan hakikate açık olma ve ilahi büyüklük karşısında haddini bilme dengesini, tersinden ise kibrin kulak ve kalpte oluşturduğu mekanik geçirimsizliği deşifre eder. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Mekkî surelerde vahye karşı direnen müşrik psikolojisinin tasvir edildiği ayetlerde, peygamberlik hukukunun belirlendiği Medenî ayetlerde ve evrendeki su döngüsünü bildiren kozmolojik yeminlerde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Hakikati duymamanın biyolojik bir kusur değil, kibrin ve peşin hükümlerin zihinde oluşturduğu kütlesel bir direnç olduğunu ortaya koyarak insanın ahlaki sorumluluğunu temellendirir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamTaşta oyulan çukur; hayvanın sırtına vurulan ağır yük; kulağın ses almasını engelleyen dokusal kütle ve tortu.
- Soyut anlamZihinsel veya ahlaki hafiflikten arınarak heybet, sükûnet ve hürmet kazanma; zihnin hakikate karşı kütlesel bir direnç göstermesi.
- Sistematik karşılıkBir sistemdeki veri akışını veya mekanik hareketi engelleyen kütlesel filtre yahut sistem merkezine duyulan yapısal itaat ve çekim kuvveti.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklaması
Modelde alımlanan hakikat veya iletilen bilgi akışını, gelen ilahi vahyin veya bilginin ham yoğunluğunu, önyargı, kibir veya algısal tıkanmadan kaynaklanan kütlesel ağırlığı (وقر), ise bireyin bu kütleyi kabullenme ve muhafaza etme katsayısını temsil eder; kütlesel ağırlığı arttıkça payda büyür ve alımlanan hakikat akışı sıfıra yaklaşarak duyusal ve zihinsel işlevsizlik doğar.