وقر

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: و-ق-رالصيغ: ٥ · الجذور المجاورة: ٥٣ · الآيات: ٩ · السور: ٨؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».قرأوَقَارًاوَقْرٌجعلوَقْرًاوقرأذنكننوِقْرًاشفيوَتُوَقِّرُوهُقلبعزرأصل

الجذرالصيغ ٥الآيات ٩السور ٨المجاورة ٥٣

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

وقر

و - ق - ر

جذر
  • الورود: ٩
  • الآيات: ٩
  • الصيغ: ٥
  • المعاجم: ١٣

Kayadaki çukur demektir. Bir yeri çökerten ağırlığa “vikr” denir. Vakr: Kulaktaki ağırlık Vikr ise sırtta veya başta taşınan ağırlıktır.المزيد ›

ملاحظاتي

المعاجم(١٣)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

Kayadaki çukur demektir. Bir yeri çökerten ağırlığa “vikr” denir.

Vakr: Kulaktaki ağırlık Vikr ise sırtta veya başta taşınan ağırlıktır.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٦٬٩٨١
القاف والراء و"وايء" معهما ق ر و، ق ي ر، ق و ر، و ق ر، ر و ق، ق ر أ، ر ق ي ومستعملات قرو: القَرْوُ، مسيل المعصرة ومثعبها، والجميع القَرِيُّ، والأقْراءُ ولا فعل له. والقَرْوُ: شبه حوض ضخم يفرغ فيه الماء من الحوض الضخم ترده الإبل والغنم، ويكون من خشب. والقَرْوُ: كل شيء على طريقة واحدة. وقَرَوتُ إليهم اقرُو قَرْواً أي قصدت نحوهم، قال: أقرو إليهم أنابيب القنا قصدا وقاريةُ الرمح: أسفله مما يلي الزج.
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٤٠٥
الوَقْرُ بالفتح: الثِقْلُ في الأذن. والوِقْرُ بالكسر: الحِمْلُ. يقال: جاء يحمل وِقْرَهُ. وقد أَوْقَرَ بغيرَه. وأكثر ما يستعمل الوِقْرُ في حِمْلِ البغلِ والحمارِ، والوَسْقُ في حملِ البعيرِ. وهذه امرأةٌ موقَرَةٌ، إذا حملت حَمْلاً ثقيلاً. وأَوْقَرَتِ النخلةُ، أي كثُر حملها. يقال: نخلةٌ موقِرَةٌ وموقِرٌ، وموقَرَةٌ. والجمع مَواقِرٌ. وقد وَقِرَتْ أذنُه بالكسر تَوْقَرُ وَقراً، أي صَمَّتْ. وقياس مصدره
اقرأ المدخل كاملًا

تهذيب اللغة

الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٣٥٬٢١٣
ق ر ( وايء ) قرا ، قرأ ، قري ، قور ، قير ، ورق ، رقا ، أرق ، روق ، ريق ، وقر . قرا : من ذوات الياء والواو . قال الليث : القَرْو : مصدَرُ قولك : قَرَوْتُ إليهم أقْرُو قَرْواً ، وهو القَصْد نحو الشيء . وأنشد : أقْرُو إليهم أنابِيبَ القَنَا قِصَداً قال : والقَرْو : مَسِيل المِعصَرة ومَثْعَبها ، والجميع القَرِيُّ والأقراء ولا فعْل له . والقَرْو : شِبْه حَوْض محدودٍ مستطيل إلى جَنْبِ حَوْض ضَخْم
اقرأ المدخل كاملًا

مقاييس اللغة

ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٦٬٨٩٥
(باب الواو والقاف وما يثلثهما) (وقل) الواو والقاف واللام: كلمةٌ تدلُّ على علوٍّ في جَبَل. وتوقَّلَ في الجبلِ: عَلاَ. وكلُّ صاعدٍ في شَيءٍ متوقِّل. وفرسٌ وَقَِْلٌ: حسَن السَّير في الجبال. والوَقْل: شجر المُقْل. (وقم) الواو والقاف والميم. يدلُّ على غَلبَة* وإذلال. ووَقَمَ اللهُ العدوَّ وقْماً: أذَلَّه. وتوقَّمَ فلانٌ العِلم: قَتَله خُبْراً. وتوقَّمْت الصَّيدَ: خَتَلْتُه. وقال الكسائيّ: الموقوم:
اقرأ المدخل كاملًا

المفردات في غريب القرآن

الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٥٧٩
- الوقر: الثقل في الأذن. يقال: وقرت أذنه تقر وتوقر. قال أبوزيد (انظر تهذيب اللغة 9/280) : وقرت توقر فهي موقورة. قال تعالى: ﴿وفي آذاننا وقر﴾ [فصلت/5]، ﴿وفي آذانهم وقرا﴾ [الأنعام/25] والوقر: الحمل للحمار وللبغل كالوسق للبعير، وقد أوقرته، ونخلة موقرة وموقرة، والوقار: السكون والحلم. يقال: هو وقور، ووقار ومتوقر. قال تعالى: ﴿ما لكم لا ترجون لله وقارا﴾ [نوح/13] وفلان ذو قرة، وقوله: ﴿وقرن في بيوتكن﴾
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٨٨٠
و ق ر له وقر وأوقار‏.‏ وأوقر البغل أو الحمار‏.‏ وأوقرت النخلة وأوقرت فهي موقرة وموقر وموقرة ونخل مواقير‏.‏ قال‏:‏ واستوقرت الإبل شحماً‏:‏ أثقلها السمن‏.‏ ومن المجاز‏:‏ أوقره الدين‏.‏ وبأذنه وقر‏:‏ ثقل وأذن وقرة وموقورة وقد وقرت أذني ووقرت عن استماع كلامه‏.‏ قال‏:‏ كم كلام سيء قد وقرت أذني عنه وما بي من صمم ووقرها الله ويقال‏:‏ اللّهم قر أذنه‏.‏ ورجل وقور ورجال وقر‏:‏ رزان وقد وقر ووقر
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٨٬٧٧١
الوَقْرُ: ثِقَلٌ في الأُذن، بالفتح، وقيل: هو أَن يذهب السمع كله، والثِّقَلُ أَخَفُّ من ذلك. وقد وَقِرَتْ أُذنه، بالكسر، تَوْقَرُ وقْراً أَي صَمَّتْ، ووَقَرَتْ وَقْراً. قال الجوهري: قياس مصدره التحريك إِلا أَنه جاء بالتسكين، وهو موقور، ووَقَرَها الله يَقِرُها وَقْراً؛ ابن السكيت: يقال منه وُقِرَتْ أُذُنُه على ما لم يسم فاعله تُوقَرُ وَقْراً، بالسكون، فهي موقورة، ويقال: اللهم قِرْ أُذُنَه. قال الله
اقرأ المدخل كاملًا

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٨٦٠
* و ق ر * * الوَقْرُ * بالفتح الثقل في الأذن وبالكسر الحِمل وقد * أَوْقَرَ * بعيره وأَكثر ما يُستعمل الوِقْرُ في حِمل البغل والحمار والوسْق في حِمل البعير و * أَوْقَرَتِ * النخلة كثُر حِملها يُقال نخلة * مُوَقِرَةٌ * و * مُوقِرٌ * و * مُوقَرَةٌ * وحُكي * مُوقَرٌ * أيضا وفتْح القاف على غير القياس لأن الفِعْل ليس للنخلة وإنما حُذفت الهاء من * مُوقِرٍ * بالكسر على قياس امرأة حَامل لأن حَمْل الشجر
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٩٬٦٨٤
الوقر: ثقل في الأذن، أو هو ذهاب السمع كله، والثقل أخف من ذلك، ومنه قوله تعالى: وفي آذاننا وقر وقد وقر كوعد ووجل يقر ويوقر، هكذا في سائر النسخ، ولو قال: وقد وقرت كوعد ووجل كان أوجه، أي صمت أذنه. قال الجوهري: ومصدره وقر، بالفتح، هكذا جاء، والقياس بالتحريك، أي إذا كان من باب وجل، وأما إن كان من باب وعد فإن مصادره كلها مفتوحة. كما هو ظاهر، ووقر كعني يوقر وقرا فهو موقور. وعبارة ابن السكيت: يقال منه:
رابط المدخل

الوقر: ثقل في الأذن، أو هو ذهاب السمع كله، والثقل أخف من ذلك، ومنه قوله تعالى: وفي آذاننا وقر وقد وقر كوعد ووجل يقر ويوقر، هكذا في سائر النسخ، ولو قال: وقد وقرت كوعد ووجل كان أوجه، أي صمت أذنه. قال الجوهري: ومصدره وقر، بالفتح، هكذا جاء، والقياس بالتحريك، أي إذا كان من باب وجل، وأما إن كان من باب وعد فإن مصادره كلها مفتوحة. كما هو ظاهر، ووقر كعني يوقر وقرا فهو موقور. وعبارة ابن السكيت: يقال منه: وقرت أذنه، على ما لم يسم فاعله، توقر وقرا، بالسكون، فهي موقورة، ويقال: اللهم قر أذنه. في الصحاح: وقرها الله، أي الأذن، يقرها وقرا فهي موقورة. الوقر، بالكسر: الحمل الثقيل، وقيل: هو الثقل يحمل على ظهر أو رأس، يقال: جاء يحمل وقره، أو أعم من أن يكون ثقيلا أو خفيفا أو ما بينهما، ج أوقار. وأوقر الدابة إيقارا وقرة شديدة كعدة، وهذه شاذة. ودابة وقرى، كسكرى: موقرة، قال النابغة الجعدي: كما حل عن وقرى وقد عض حنوها بغاربهـا حـتـى أراد لـيجـزلا قال ابن سيده: أرى وقرى مصدرا على فعلى، كحلقى وعقرى، وأراد: حل عن ذات وقرى، فحذف المضاف وأقام المضاف إليه مقامه. قال: وأكثر ما يستعمل الوقر في حمل البغل والحمار، والوسق في حمل البعير. وفي الحديث: لعله أوقر راحلته ذهبا أي حملها وقرا. ورجل موقر، كمكرم: ذو وقر، أنشد ثعلب: لقد جعلت تبدو شواكل منكمـا كأنكما بي موقران من الجمر

وامرأة موقرة: ذات وقر. وقال الفراء: امرأة موقرة، بفتح القاف: إذا حملت حملا ثقيلا. أوقرت النخلة: أي كثر حملها، ونخلة موقرة، بكسر القاف، وموقرة، بفتحها، وموقر، كمحسن، وموقرة، كمعظمة، وميقار، كمحراب، قال: من كل بائنة تبين عذوقها منها وحاضنة لها ميقار قال الجوهري: نخلة موقر، بفتح القاف على غير القياس، لأن الفعل ليس للنخلة، وإنما قيل: موقر، بكسر القاف، على قياس قولك: امرأة حامل، لأن حمل الشجرة مشبه بحمل النساء، فأما موقر، بالفتح، فإنه شاذ، وقد روي في قول لبيد يصف نخلا: عصب كوارع في خليج محلم حملت فمنها موقر مكمـوم ج مواقر. يقال: استوقر وقره طعاما: أخذه. واستوقرت الإبل: سمنت وحملت الشحوم. قال: كأنها من بدن واستـيقـار دبت عليها عارمات الأنبار من المجاز:: الوقار كسحاب: الرزانة والحلم، الوقار: لقب زكريا بن يحيى بن إبراهيم المصري الفقيه، عن ابن القاسم وابن وهب، وروى الحديث عن ابن عيينة وبشر بن بكر، وهو ضعيف. وقال الذهبي في الديوان: كذاب. وقار، كشداد: ابن الحسين الكلابي الرقي، عن أيوب بن محمد الوراق وعنه ابن عدي، وهما محدثان. قال الحافظ: والأخير روى أيضا عن المؤمل بن إهاب، وعنه أبو بكر الشافعي وأبو بكر الخرائطي، رأيت له في كتاب اعتلال القلوب حديثا باطلا، وهو فرد. وأما الذي بالتخفيف فجماعة غير زكريا. ووقر الرجل ككرم، يوقر وقارة ووقارا، بالفتح فيهما، ووقر يقر، كوعد يعد، قرة، وتوقر واتقر، إذا رزن. ورجل متوقر: ذو حلم ورزانة، ومنه الحديث: لم يسبقكم أبو بكر بكثرة صوم ولا صلاة ولكنه بشيء وقر في القلب وفي رواية: لسر وقر في صدره ، أي سكن فيه وثبت، من الوقار والحلم والرزانة. والتيقور: الوقار، فيعول منه، وقيل: لغة في التوقير، والتاء مبدلة من واو، وأصله ويقور، قال العجاج: فإن يكن أمسى البلى تيقوري أي أمسى وقاري. حمله على فيعول، ويقال: حمله على تفعول مثل التذنوب ونحوه، فكره الواو مع الياء فأبدلها تاء لئلا يشبه فوعول فيخالف البناء، ألا ترى أنهم أبدلوا الواو حين أعربوا فقالوا نيروز. ورجل وقار ووقور، كسحاب، وصبور، أي ذو حلم ورزانة، كالمتوقر، ووقر، كندس، هكذا في سائر الأصول التي بأيدينا، والذي في اللسان: وقر، محركة، وأنشد للعجاج يمدح عمر بن عبيد الله بن معمر الجمحي: هذا أوان الجد إذ جد عمـر وصرح ابن معمر لمن ذمر بكل أخلاق الشجاع إذ مهـر ثبت إذا ما صيح بالقوم وقر وهي وقور من نسوة وقر. ووقر الرجل كوعد، يقر وقرا فهو وقور، وقر يوقر وقورة: إذا جلس، وهو مجاز. ومنه قوله تعالى: وقرن في بيوتكن وقيل: هو من الوقار، وقيل: من قر يقر ويقر، وقد تقدم. والتوقير: التبجيل والتعظيم، قال الله تعالى: وتعزروه وتوقروه يقال: وقره: إذا بجله ولم يستخف به، وهو مجاز. التوقير: تسكين الدابة، قال الشاعر: يكاد ينسل من التصدير على مدالاتي والتوقير

التوقير: التجريح والتزيين، هكذا في سائر النسخ التي بأيدينا، ولعل صوابه: والتمرين، ويكون من قولهم وقرته الأسفار، إذا صلبته ومرنته كأنها جرحته فتعود عليها، أو يكون التوقيح بدل التجريح، فيكون أقرب من التجريح في سبك المعنى مع التمرين، أو الصواب الترزين بدل التزيين وهو التعظيم والتفخيم، فلينظر ذلك. من المجاز: التوقير أن تصير له، أي للشيء وقرات، محركة، أي آثارا وهزمات، فهو موقر كمعظم، وهو مخالف لما في الأساس، وشيء موقور: فيه وقرات: هزمات. والوقر: الصدع في الساق، وهو مجاز. وفي اللسان: الوقر كالوكتة أو الهزمة تكون في الحجر أو العين أو الحافر أو العظم، كالوقرة، بزيادة هاء. والوقرة أعظم من الوكتة. وقال الجوهري: الوقرة: أن يصيب الحافر حجر أو غيره فينكبه. تقول: وقرت الدابة، بالكسر، وأوقر الله الدابة، مثل رهصت وأرهصها الله: أصابها بوقرة، قال العجاج: وأبا حمت نسوره الأوقارا ويقال في الصبر على المصيبة: كانت وقرة في صخرة، يعني ثلمة وهزمة، أي أنه احتمل المصيبة ولم تؤثر فيه إلا مثل تلك الهزمة في الصخرة. ووقر العظم، كعني، وقرا فهو موقور ووقير، كذا في المحكم، وقد وقره كوعده: صدعه، فهو موقور، قال الحارث بن وعلة الذهلي: يا دهر قد أكثرت فجعتنـا بسراتنا ووقرت في العظم والوقر في العظم شيء من الكسر، وهو الهزم، وربما كسرت يد الرجل أو رجله إذا كان بها وقر ثم تجبر فهو أصلب لها، والوقر لا يزال واهنا أبدا. والوقير، كأمير: النقرة العظيمة في الصخرة، وفي التهذيب: النقرة في الصخرة العظيمة تمسك الماء. وفي الصحاح: نقرة في الجبل عظيمة، كالوقيرة، والوقر والوقرة. وفي الحديث: التعلم في الصغر كالوقرة في الحجر . الوقرة والوقر: النقرة التي في الصخرة، أراد أنه يثبت في القلب ثبات هذه النقرة في الحجر. في حديث طهفة: ووقير كثير الرسل، قيل: الوقير: القطيع من الضأن خاصة، وقيل: الغنم. وفي المحكم: الضخم من الغنم، هو من الشاء صغارها، أو خمسمائة منها، على ما زعمه اللحياني، أو عام في الغنم، وبه فسر ابن الأعرابي قول جرير: كأن سليطا في جوانبها الحصى إذا حل بين الأملحين وقيرهـا هي غنم أهل السواد. وقال الزيادي: دخلت على الأصمعي في مرضه الذي مات فيه فقلت: يا أبا سعيد، ما الوقير? فأجابني بضعف صوت فقال: الوقير: الغنم بكلبها وحمارها وراعيها، لا يكون وقيرا إلا كذلك، ومعنى حديث طهفة أي أنها كثيرة الإرسال في المرعى. كالقرة، كعدة، قيل هي الصغار من الشاء، وقيل: القرة: الشاء والمال، والهاء عوض عن الواو، وقال ذو الرمة يصف بقرة الوحش: مولعة خنساء ليست بنعجة يدمن أجواف المياه وقيرها وقال الأغلب العجلي: ما إن رأينا ملكا أغارا أكثر منه قرة وقارا وقير: ع، أو جبل، قال أبو ذؤيب: فإنك حقا أي نظرة عاشـق نظرت وقدس دونها ووقير والوقري، محركة: راعي الوقير، نسب على غير قياس، أو مقتني الشاء، وعبارة الصاغاني: الوقري: صاحب الشاء الذي يقتنيها، كذلك صاحب الحمير، وساكنو المصر، وأنشد صاحب اللسان للكميت: ولا وقـريين فـي ثــلة يجاوب فيها الثؤاج اليعارا

ويروى: ولا قرويين، نسبة إلى القرية التي هي المصر، وأظن الصاغاني أخذ قوله: وساكنو المصر من هنا، فإن الوقري مقلوب القروي، فليتنبه لذلك. وكذلك قوله: وصاحب الحمير، نظرا إلى قول الأصمعي السابق بطريق التلازم. والقرة، كعدة: العيال، يقال ترك فلان قرة، أي عيالا، وإنه عليه لقرة، أي عيال. القرة أيضا: الثقل. يقال: ما علي منك قرة، أي ثقل، قاله اللحياني، وأنشد: لما رأت حليلتي عينيه ولمتي كأنها حـلـيه تقول هذا قرة علـيه يا ليتني بالبحر أو بليه من ذلك القرة بمعنى الشيخ الكبير، لثقله. القرة: وقت المرض. والقرة: الشاء. ولا يخفى أن هذا مع ما قبله تكرار، فإنه قد تقدم له ذلك عند ذكر الوقير. كذا القرة بمعنى المال. قولهم: فقير وقير، جعل آخره عمادا لأوله. وقال ابن سيده: تشبيه بصغار الشاء في مهانته وذله، وقيل: هو الذي قد أوقره الدين، أي أثقله، وقيل: هو من الوقر الذي هو الكسر، أو إتباع. والموقر، كمعظم: الرجل المجرب العاقل الذي قد حنكته الدهور ووقحته الأمور واستمر عليها، قال ساعدة الهذلي يصف شهدة: أتيح لها شثن البنان مكـزم أخو حزن قد وقرته كلومها الموقر: ع بالبلقاء، من عمل دمشق، وكان يزيد بن عبد الملك ينزله، قال جرير: أشـاعـت قــريش لـــلـــفـــرزدق خـــزية وتـلـك الـوفـود الـنـازلـون الـــمـــوقـــرا عشية لاقى القين قين مجاشعهزبرا أبا شبلين في الغيل قسورا وقال كثير: سقى الله حيا بالموقـر دارهـم إلى قسطل البلقاء ذات المحارب وإليه ينسب أبو بشير الوليد بن محمد الموقري القرشي، مولى يزيد بن عبد الملك، روى عن الزهري وعطاء الخراساني، وأورده ابن عساكر في التاريخ، مات سنة 281. ووقر بضمتين: ع، نقله الصاغاني. وفي صدره عليك وقر، بالفتح عن اللحياني، أي وغر، والمعروف الغين. وعن الأصمعي: بينهم وقرة ووغرة، أي ضغن وعداوة. والموقر، كمجلس: الموضع السهل عند سفح الجبل. وواقرة: ع، نقله الصاغاني. قلت: وهو حصن باليمن يقال له الهطيف، نقله ياقوت، قلت: وهو على رأس وادي سهام لحمير. ومما يستدرك عليه: الوقرة، بالفتح: المرة من الوقر، وقد جاء في حديث علي: ونخل وقار، بالفتح في شعر قطبة بن الخضراء من بني القين: لمن ظعن تطالع من ستـار مع الإشراق كالنخل الوقار وقال ابن سيده: على تقدير: ونخلة واقر أو وقير. والوقر، بالكسر: السحاب يحمل الماء الذي أوقرها، وهو مجاز. والوقار، بالفتح: الحلم. ووقر يقر وقارا، إذا سكن، والأمر منه قر، قاله الأصمعي. والوقار: السكينة والوداعة. ووقرة الدهر: شدته وخطبه، وهو مجاز. وأنشد ابن الأعرابي: حياء لنفسي أن أرى متخشعا لوقرة دهر يستكين وقيرها

شبه بالوقرة في العظم، ويقال: ضربه ضربة وقرت في عظمه، أي هزمت. وكلمته كلمة وقرت في أذنه، أي ثبتت، عن الأصمعي، والأخير مجاز. والوقير: من بهضه الدين. وهو مجاز. وبأذنه وقر، وأذن وقرة وموقورة، وهو مجاز، وقد وقرت أذني عن استماع كلامه. وهو مجاز. والوقير: الجماعة من الناس وغيرهم، قاله الأزهري، وقيل: الوقير: أصحاب الغنم. وجنان واقر: لا يستخفه الفزع، وهو مجاز. ويقال: وقر في قلبه كذا، أي وقع وبقي أثره، وهو مجاز. والوقير: الذليل المهان. والموقر، كمجلس: جبل عظيم باليمن عليه قرية، ومنها شيخنا الصالح الصوفي الفقيه محمد بن أحمد الموقري الزبيدي، أخذ عن يحيى بن عمر الأهدل، والعماد يحيى بن أبي بكر الحكمي، وبه تخرج. ووقران شعاب في جبال طيئ قال حاتم: وسال الأعالي من نقيب وثرمد وبلغ أناسا أن وقران سـائل وأم محمد وقار بنت عبد المجيد بن حاتم بن المسلم، من شيوخ الحافظ الدمياطي، ذكرها في المعجم.

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٨٬٩٣٩
وَقَرَ 1 وَقَرَ ذ as syn. with أَوْقَرَ: and وُقِرَتِ النَّخْلَةُ as syn. with أَوْقَرَت: see 4. -A2- [Hence,] وَقَرَ اللّٰهُ أُذُنَهُ, aor. يَقِرُهَا, (S, Msb, K,) inf. n. وَقْرٌ, (S, Msb,) (tropical:) God made his ear heavy, or dull of hearing: (Msb, K: *) or deaf. (S, K.) You say, أَللّٰهُمَّ قِرْ أَذُهَهُ (tropical:) O God, make his ear heavy, or dull of hearing: (A:) or deaf. (S.) ― -b2-
اقرأ المدخل كاملًا

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٬٤٧٠
وَقَرَ وَقَرَ a. [ يَقِرُ ] ( n. ac. وَقْر 1 ), Closed ( the ear of ). b. [ & pass. ], Was closed, deaf ( ear ). c. Split, broke ( bone ). d. ( n. ac. قِرَة [ 2t ] , وَقَاْر 22 ), Was dignified, self-possessed; was patient. e. ( n. ac. وَقْر 1 , وُقُوْرَة 27t ) [ Fī ], Sat with dignity in. f. ( n. ac. وَقْر 1 ), see IV (a) . وَقِرَ وَقِرَ A ( n. ac. وَقْر 1 ), a. see supra (b) .
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٢٧٬٧٣٦
وقر وَقَرَ - يَقِرُ - وَقْر - وِقْر وَقَرَ - يَقِرُ + الكائن أو الشيء + في مكان : يثقل الشيء المحمول على هواء أو ماء فيهبط وينزل للأسفل ويرسب في القاع فيسد الثُـلَم والفُرج وَقْر: اسم فعل " وَقَرَ - يَقِرُ ": وهو كذلك بمعنى مفعول: الشيء الذي " يَقِرُ ": الذي يكون محمولاً على هواء أو ماء أو ما شابه فيستقر فوق الثلم والفرج فيسدها وِقْر: اسم
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(٥)

الجذور المجاورةالمجاورة: ٥٣ (الإجمالي: ٧٥)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. أذن

    الآيات المشتركة: ٦ · Kulak demektir

  2. كنن

    الآيات المشتركة: ٤ · Okların konduğu kap demektir

  3. فقه

    الآيات المشتركة: ٣ · Kavrarlar

  4. قلب

    الآيات المشتركة: ٤ · Ayak basıldığında toprakta çıkan kalıptır

  5. جعل

    الآيات المشتركة: ٤ · Ceal sıcak tencerinin tutulması için kullanılan bez…

  6. عجم

    الآيات المشتركة: ١ · Yabancı

  7. عزر

    الآيات المشتركة: ١ · “Te’zir”deki “za”nın “ra” dönüşmesi ile oluşmuştur

  8. قرأ

    الآيات المشتركة: ٢ · “Karye”, kaynar veya kuyu suyunun bulunduğu, halkın…

  9. شفي

    الآيات المشتركة: ١ · Çukur, kuyu gibi yerlerin kenar kısmıdır

  10. أيي

    الآيات المشتركة: ٤ · Evye kuş yuvası demektir

  11. حجب

    الآيات المشتركة: ١ · Kaş demektir

  12. أصل

    الآيات المشتركة: ١ · Bitki kökü demektir

الآيات التي ورد فيها(٩)

  1. … وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا حَتَّى …

    Ağırlık

  2. وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُورًا

    Ağırlık

  3. … جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا

    Ağırlık

  4. وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا وَلَّى مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْرًا فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

    Ağırlık

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökوقر
YapıÜçlü
Özel DurumMisâl (ilk harfi illetli olan و)
Bağlamsal Yakın Köklerثقل, صمم, عظم, حمل
Zıt Kökخفف
Çekirdek Özet 1Bir nesneye, bedene veya duyu organına çöken, hareketi ve işlevselliği kısıtlayan somut ağırlık
Çekirdek Özet 2Kulakta algıyı tıkayan perdeleyici ağırlık; bulutların yüklendiği yoğun yağmur yükü; zihinde ve ahlakta yerleşiklik kazandıran hürmet ve vakar
Çekirdek Özet 3Varlık hiyerarşisinde hakiki büyüklüğü kavrayıp ona boyun eğme; aksi halde hakikate karşı duyusal ve zihinsel tıkanma
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca ahlaki bir sessizlik veya pasif ciddiyet sayıp kökün özündeki «hareketi ve algıyı doğrudan engelleyen veya yönlendiren yoğun kütlesel ağırlık» boyutunu gözden kaçırmak

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
وقÇarpma, düşme veya durdurma yoluyla bir sınıra ulaşma, tutulma ve engellenme; nitekim وقب (çukurlaşarak içine çökme), وقد (tutuşup alev alma), وقذ (ağır darbeyle hareketsiz bırakma), وقع (aşağıya düşüp çarpma), وقف (durup dikilme, hareketi kesme) ve وقي (korunup engelleme) köklerinde bu tutulma, çökme ve durma hareketi ortaktır.رÇekirdeğin taşıdığı çarpma ve tutulma hareketine baş, zirve ve süreklilik boyutu katarak engeli taşınan somut bir yüke, işlevi felç eden kütlesel bir ağırlığa veya zihinsel bir hürmet sebatına dönüştürmüştür.

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
وÇengel, çadır kazığıBir yere raptedilme, tutturulma, ağırlığın zemine bağlanarak sabitlenmesi
قUfuktaki güneş, iğne deliğiSıkışma, toplanma, kütlenin dar bir sınırda yoğunlaşması ve odak noktası oluşturması
رİnsan başıBaş, üst, kütlenin üzerinde taşındığı merkez ve zihinsel kavrayışın kaynağı
وقرKütlenin bir odak noktasına bağlanıp baş veya merkez üzerine çökmesiAğır bir yükün zemine yahut taşıyıcı merkeze raptedilerek hareketi kısıtlaması; kulakta işitmeyi, sırtta taşımayı, zihinde ise fevriliği engelleyen yoğun kütle oluşumu

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamTaşta oluşan oyuk veya çatlak; binek hayvanının sırtına vurulan ağır yük (el-vikr); kulak zarında hasar veya iltihap sebebiyle meydana gelen sağırlık ve işitme ağırlığı (el-vakr); bol meyve verip dalları aşağı sarkan hurma ağacı.
Cahiliye şiiri kullanımıNâbiğa el-Ca‘dî, sırtı ağır yüklere alışmış ve semerin baskısından yaralanmış yük devesini tasvir ederken kökü yük taşımış hayvan anlamında şöyle kullanır: كما حُلَّ عن وَقْرَى، وقد عَضَّ حِنْوُها / بغاربها حتى أَرادَ ليَجْزِلا
Erken Arapça kullanımKökün kulak ağırlığı anlamında erken dönem kullanımını şair şu mısrada dile getirir: وكلام سـيء قـد وَقَـرَتْ / أذني عنه وما بي من صمم

المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha ve Lisān al-ʿArab.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Sami dil ailesi genelinde kök, fiziksel ağırlık, taşınan kütle, yerleşiklik ve bu kütleden doğan şeref veya saygınlık kavramlarıyla çok katmanlı bir kesişim gösterir. Batı Sami dillerinde ve özellikle İbranicede aynı anlamsal matris genellikle kbd / k-b-d kökü üzerinden karşılanmakla birlikte, وقر kökündeki «ağırlık-şeref» semantik kayması Sami düşünce yapısının temel bir karakteristiğidir; nitekim kütlesel ağırlık her zaman kıymet ve hürmet doğurur. Süryanicede waqārā veya yaqqīrūṯā hatlarında görülen kütle, ağırlık ve saygınlık paralelliği, kökün Proto-Sami düzeyde var olan kütlesel yoğunluk algısını yansıtır. Arapçada ise kök belirgin biçimde iki ana fiziksel eksene ayrışmıştır: Birincisi kulağı tıkayan yahut duyusal geçişi kapatan ağırlık (vakr), ikincisi ise hayvanın veya insanın sırtında taşınan gerçek yük (vikr). Buradan hareketle zihinsel yerleşiklik, temkin ve hafiflikten arınma hali vakār (ağırbaşlılık), bir başkasına duyulan derin hürmet ise tevkīr olarak kurumsallaşmıştır.

درجة الثقة Güçlü

المصدر Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, David Cohen ve Maqāyīs al-Lugha.

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönSomut kütleden soyut zihinsel duruma geçişKökün kayadaki çukur (vakre), binek hayvanının taşıdığı yük (vikr) ve kulak ağırlığından (vakr), nefsin fevriliğini engelleyen ağırbaşlılığa (vakār) evrilmesi iç Arapça türetim mantığını gösterir.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiSüryanice ve İbranice kütle-hürmet izomorfizmiDoğu ve Batı Sami kollarında ağırlık köklerinin şeref ve saygı bildiren kavramlara evrilmesiyle birebir uyumludur.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik kütle ve durma ekseniGeniş Afro-Asyatik kök ailesinde durağanlık, kütlesel yük ve hareketin engellenmesi semantik alanıyla örtüşen arkaik paralellikler barındırır.Muhtemel

المصدر David Cohen, Maqāyīs al-Lugha ve Lisān al-ʿArab.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
وقرAnlamlıAğırlık, kütle, yük ve saygıKulakta işitme engeli, binek üzerinde taşınan yük, nefiste ağırbaşlılık ve yüceltmeHedef köktür; Kur'an'da geçer
ورقAnlamlıYaprak, dövülmüş gümüş, yazrakAğaç yaprağı, basılmış para veya yazı yazılan düz satıhHedef kökle zıt kütle karakteri taşır; incelik ve hafiflik bildirir; Kur'an'da geçer
قورAnlamlıYuvarlak biçimde kesmek, oymakBir nesnenin ortasını dairesel biçimde çıkarıp boşaltmakBoşluk oluşturma yönüyle وقر kökündeki kütlesel dolulukla zıtlaşır; Kur'an'da geçmez
قروAnlamlıBir şeyin izini sürmek, toplamak, su yoluHavuzda veya vadide suyun toplanıp aktığı yatak; araştırmakKütlenin akışı ve toplanması bakımından zayıf semantik bağ taşır; Kur'an'da geçmez
روقAnlamlıSüzülmek, öne geçmek, güzellikSuyun durulması, nesnenin saflaşması ve perdenin sarkmasıArılık ve hafiflik eksenindedir; Kur'an'da geçmez
رقوAnlamlıKan veya gözyaşının kesilmesi, durmasıBir sıvının akışının durması, sükûnet bulmasıHareketsizlik ve durma boyutuyla ortaklık taşır; Kur'an'da geçmez

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
وقرMerkezAğırlık, kütle ve duyusal tıkanmaBir nesneye veya organa dışarıdan yahut içeriden binen, işlevi kısıtlayan somut kütleKulakta algıyı tıkayan perde, sırtta taşınan yük ve nefisteki temkin
ثقلKomşuGenel ağırlık ve tartıثقل terazide çeken her türlü ağırlıktır; وقر ise özellikle işlevi felç eden ve taşıyıcıyı baskılayan yüktürثقل nesnel tartıyı, وقر organ veya zihin üzerindeki kısıtlayıcı kütleyi vurgular
صممKomşuSağırlık ve kapalılıkصمم kulağın veya kanalın tamamen katılaşıp tıkanmasıdır; وقر ise algıyı ağırlaştıran kütledirوقر işitmenin yavaşlaması veya perdelenmesiyken صمم tam duyumsamazlıktır
عظمKomşuBüyüklük ve heybetعظم yapının ve kütlenin hacimsel üstünlüğüdür; وقر ise bu büyüklüğün doğurduğu vakar ve ağırlıktırعظم nesnenin zatındaki büyüklük, وقر hissedilen baskı ve ciddiyettir
حملKomşuYük kaldırma ve taşımaحمل taşınan şeyin taşınma eylemine odaklanır; وقر taşınan şeyin bizzat kendisinde bulunan kütlevi ağırlıktırحمل ilişkiyi ve fiili, وقر yükün baskısını belirtir
خففZıtHafiflik ve ağırlığın kalkmasıخفف kütlenin azalması, hareketin serbest kalması ve ciddiyetin kaybolmasıdırوقر kökünün gerektirdiği kütlesel baskı ve ciddiyetin tam karşıtıdır

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaوقرAğırlık, işitme engeli, vakar, hürmetSomut yük ile soyut saygınlığı ve duyusal engeli tek kökte birleştirirKesin
LatinceGravitas, pondus, surditasAğırlık, haysiyet, sağırlıkGravitas ahlaki ağırlığı ve vakarı, pondus kütlesel yükü karşılar; ancak kulaktaki sağırlık boyutunu (surditas) dışarıda bırakırGüçlü
İngilizceHeaviness, weight, gravity, reverenceAğırlık, yerçekimi, ciddiyet, hürmetGravity fiziksel kütle çekimi ve vakar boyutunu içerir; heaviness yükü verir; kulaktaki biyolojik ağırlığı tek başına karşılamazGüçlü
AlmancaSchwere, Last, Würde, EhrfurchtAğırlık, yük, haysiyet, saygıSchwere ve Last somut yükü (vikr), Würde ise ahlaki duruşu (vakār) karşılar; çok anlamlı kök yapısını tek sözcük vermezGüçlü
FransızcaGravité, fardeau, vénérationAğırbaşlılık, ağır yük, derin saygıGravité hem fiziksel çekimi hem ahlaki vakarı karşılar; fardeau sırttaki yükü taşırGüçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Wörterbuch ve Lane's Lexicon.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
وَقْرًا / وَقْرٌKulaktaki işitme engeli ve algı ağırlığıMüşriklerin ve inkârcıların vahyi kavramasını, anlamasını ve dinlemesini engelleyen duyusal/kalbî perde bağlamında (el-En‘âm 6:25, el-İsrâ 17:46, Lokmân 31:7, Fussilet 41:5, Fussilet 41:44)
وِقْرًاBulutların yüklendiği yoğun su kütlesiTabiat hadiselerinde yağmurla yüklü ağır bulutların hareketi ve ilahi kudret tasviri bağlamında (ez-Zâriyât 51:2)
وَتُوَقِّرُوهُPeygamber'e derin saygı ve tazim göstermeMüminlerin Resûlullah ile olan ahlaki ve hukuki münasebetlerinde hürmet ve yüceltme emri bağlamında (el-Feth 48:9)
وَقَارًاAllah’ın azamet ve büyüklüğünü takdir etmeİnsanların Allah'ın mutlak kudretini, büyüklüğünü ve celalini gereği gibi kavrayamaması bağlamında (Nûh 71:13)

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamHidayet, dalalet ve kalplerin mühürlenmesiİnkârcıların kulaklarındaki vakrın ilahi bir ceza mı yoksa insanın kendi tercihinin sonucu oluşan ontolojik bir tıkanma mı olduğu meselesiKulak ve kalbin hakikate karşı geçirimsiz hale gelmesi
FıkıhPeygamber'e hürmet ve tazimin hukuki sınırlarıFetih 48:9 ayetindeki tevkīr emrinden hareketle Resûlullah'a saygının vücubiyeti, ona hakaretin cezai müeyyidesiAşırılığa kaçmadan şer'i tazim ve hürmeti yerine getirme
TefsirMecaz ve hakikat ayrımıKulaktaki ağırlığın fiziksel bir sağırlık mı yoksa anlama ve ibret alma melekelerinin felci mi olduğu tartışmasıİdrak fonksiyonunun kütlesel bir engelle durdurulması
HadisÂdâb, vakar ve mescide yürüyüş ilkeleriNamaza ve cemaate giderken sükûnet ve vakar ile hareket edilmesini emreden rivayetlerTaşkınlık ve acelecilikten uzak, temkinli duruş

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniUlûhiyet ve nübüvvet algısıAzamet ve tazimVarlık hiyerarşisindeki mertebeleri korumaAllah’ın büyüklüğünü (vakār) ve elçinin kadrini (tevkīr) idrak etmek, dinin çekirdek saygı eksenini kurar.Kesin
İlmiEpistemoloji ve alımlamaEpistemik bariyer / filtreBilginin zihne girişini denetleme veya engellemeKulaktaki vakr, zihnin önyargı veya kibir sebebiyle veri akışına kapanması işlevini görür.Güçlü
SiyasiOtorite ve kamu düzeniHeybet ve kurumsal meşruiyetİtaati ve düzeni sağlamaYöneticinin ve kanunun ciddiyeti (vakar), siyasal istikrarın teminatıdır; hafiflik otoriteyi sarsar.Güçlü
İktisadiKütlesel üretim ve sermaye yüküSermaye stoku ve yük kapasitesiDeğerin transferi ve saklanmasıAğır yüklerin (vikr) lojistiği ve sermayenin kütlevi gücü piyasada istikrar ve taşıma kapasitesi oluşturur.Muhtemel

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerAtaletsel kütle ve akustik empedans (akustik yalıtım)Kök, fizikte bir cismin hareket durumundaki değişime direnç göstermesi (eylemsizlik/atalet) ve ses dalgalarının bir ortamdan geçerken karşılaştığı kütlesel direnç (empedans) ile birebir örtüşür; kulaktaki ağırlık sesi soğuran yüksek empedans bariyeridir.Kesin
Beşeri bilimlerKarizma, kurumsal ağırlık ve bilişsel kapanmaSosyolojide kurumların ve liderlerin sahip olduğu ciddiyet ve hürmet aurası (vakar); psikolojide ise bireyin dogmatik inançları sebebiyle dış dünyadan gelen hakikat çağrılarına zihnini kapatması (vakr) olgusudur.Güçlü

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca bireysel bir ahlak tavrı olan «ağırbaşlılık» veya tıbbi bir sağırlık düzeyine indirgemek.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kök, hem göklerin su yükünü taşıyan kozmolojik bir ağırlığı (vikr), hem hakikate direnen ideolojik sağırlığı (vakr), hem de varlığın yaratıcısına duyulması gereken ontolojik azameti (vakār) kuşatan evrensel bir denge ve kütle ilkesidir.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataİnkârcıların kulaklarındaki ağırlığın bir bahane veya fiziksel bir özür sanılması; böylece onların ayetleri kasten işitmeme ve alay konusu yapma iradesinin gözden kaçırılması.

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın muhataplarında aradığı en temel nitelik olan hakikate açık olma ve ilahi büyüklük karşısında haddini bilme dengesini, tersinden ise kibrin kulak ve kalpte oluşturduğu mekanik geçirimsizliği deşifre eder.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Mekkî surelerde vahye karşı direnen müşrik psikolojisinin tasvir edildiği ayetlerde, peygamberlik hukukunun belirlendiği Medenî ayetlerde ve evrendeki su döngüsünü bildiren kozmolojik yeminlerde belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Hakikati duymamanın biyolojik bir kusur değil, kibrin ve peşin hükümlerin zihinde oluşturduğu kütlesel bir direnç olduğunu ortaya koyarak insanın ahlaki sorumluluğunu temellendirir.

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamTaşta oyulan çukur; hayvanın sırtına vurulan ağır yük; kulağın ses almasını engelleyen dokusal kütle ve tortu.
  • Soyut anlamZihinsel veya ahlaki hafiflikten arınarak heybet, sükûnet ve hürmet kazanma; zihnin hakikate karşı kütlesel bir direnç göstermesi.
  • Sistematik karşılıkBir sistemdeki veri akışını veya mekanik hareketi engelleyen kütlesel filtre yahut sistem merkezine duyulan yapısal itaat ve çekim kuvveti.
  • LaTeX modeliT=I1+μ⋅M
  • LaTeX açıklaması

Modelde T alımlanan hakikat veya iletilen bilgi akışını, I gelen ilahi vahyin veya bilginin ham yoğunluğunu, M önyargı, kibir veya algısal tıkanmadan kaynaklanan kütlesel ağırlığı (وقر), μ ise bireyin bu kütleyi kabullenme ve muhafaza etme katsayısını temsil eder; M kütlesel ağırlığı arttıkça payda büyür ve alımlanan hakikat akışı T sıfıra yaklaşarak duyusal ve zihinsel işlevsizlik doğar.

النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: و