رسل
ر - س - ل
KÖK- 513 geçiş
- 429 ayet
- 118 sîga
- 13 sözlük
Saçak demektir. Salmak fiiline dönüşmüştür. “Haber saldı”da olduğu gibi bir kimseye bir adamı göndererek ona haber ulaştırmaya irsal denir. “Ala” kelimesi ile kullanıldığı zaman irsal askeri birlikleri göndermek anlamına gelir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Saçak demektir. Salmak fiiline dönüşmüştür. “Haber saldı”da olduğu gibi bir kimseye bir adamı göndererek ona haber ulaştırmaya irsal denir. “Ala” kelimesi ile kullanıldığı zaman irsal askeri birlikleri göndermek anlamına gelir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.121 harfباب السين والراء واللام معهما
ر س ل، س ر ل يستعملان فقط
رسل:
الرَّسْلُ: الذي فيه استرسال ولِينٌ.
وناقة رَسْلةُ القوائم أي سَلِسَةٌ لَيِّنَةُ المَفاصِل:
وأنشد: برَسْلَةٍ وثِّقَ مُلْتَقـاهـا مَوضعَ جُلبِ الكُورِ من مَطَاها
والرَّسَلُ: جماعاتُ الإِبِل.
والرَّسَلُ: القَطيع من كلِّ شيءٍ، وجمعُه أرسال، قال: ورَسَلاً وارِدةً بعدَ رَسَلْ والرَّسَلُ: يُذَكَّر ويؤنَّث.
والرِّسلُ: الهَيْئةُ والسُّكُون،
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.238 harfشَعْرٌ رَسْلٌ، أي مُسْتَرْسِلٌ. وبعيرٌ رَسْلٌ، أي سَهْلُ السَيْرِ. وناقةٌ رَسْلَةٌ. وقولهم: افْعَلْ كذا وكذا على رَسْلِكَ بالكسر، أي اتَّئِدْ فيه، كما يقالُ: على هِينَتِكَ. ومنه الحديث: "إلاَّ مَنْ أَعطى في نَجْدتها ورِسْلِها"، يريد الشدَّة والرخاء. والرِسْلُ أيضاً: اللَبن. وقد أَرْسَلَ القومُ، أي صار لهم اللبنُ من مواشيهم. والرَسَلُ بالتحريك: القطيع من الإبل والغنَم. والجمع الأَرسالُ. ويقال:
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR6.912 harfس ر ل
رسل ، سرل
استعمل من وجوهها : رسل ، سرل .
سرل : أمّا سرل : فإنه ليس بعربيّ صحيح ، والسراويل معرّبة ، وجاء السراويل على لفظ الجماعة ، وهي واحدة ، وقد سمعتُ غير واحد من الأعراب يقول : سرْوال . وإذا قالوا سراويل أنّثوا .
وفي حديثٍ رُوِي عن أبي هريرة ( أنه كره السراويل المخَرْفجة ) .
قال أبو عُبَيْدةَ : هي الواسعة الطويلة ، وقد مرَّ تفسيرُها في كتاب الخاء .
وقال الليث : السراويل : أعجميّة
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR5.062 harf(باب الراء والسين وما يثلثهما)
(رسع) الراء والسين والعين أصلٌ يدلُّ على فَسادٍ. يقولون الرَّسَعُ: فَساد
العين. يقال رسَّعَ الرّجلُ فهو مُرَسِّع. ويقال رسَّعَتْ أعضاؤه، إذا فَسَدَتْ.
(رسغ) الراء والسين والغين كلمةٌ واحدة، [الرُّسْغُ]: وهو مَوْصِل الكَفِّ في الذِّراع، والقدم في الساق. والرِّساغ: حبلٌ يُشَدُّ في رسغ الحمار ثم يشدُّ إلى وتد. ويقال أصاب المطر الأرضَ فرسَّغ، وذلك إذا بلغ الماء
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR2.358 harf- أصل الرسل: الانبعاث على التؤدة ويقال: ناقة رسلة: سهلة السير، وإبل مراسيل: منبعثة انبعاثا سهلا، ومنه: الرسول المنبعث، وتصور منه تارة الرفق، فقيل: على رسلك، إذا أمرته بالرفق، وتارة الانبعاث فاشتق منه الرسول، والرسول يقال تارة للقول المتحمل كقول الشاعر:
*ألا أبلغ أبا حفص رسولا*
(شطر بيت، عجزه: فدى لك من أخي ثقة إزاري
وهو لأبي المنهال الأشجعي، وقد تقدم في مادة (أزر) )
وتارة لمتحمل القول والرسالة.
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.371 harfر س ل
راسله في كذا.
وبينهما مكاتبات ومراسلات وتراسلوا وأرسلته برسالـة وبرسـول وأرسلـت إليـه أن افعـل كـذا.
وأرسـل اللـه فـي الأمـم رسـلاً.
وأرسـل الفحل في الإبل.
وأرسل كلبه وصقره علـى الصيـد.
وأرسـل يـده عـن يـده بعـد المصافحة.
ووجهت إليه رسلي أرسالاً متتابعة: رسلاً بعـد رسـل جماعـة بعـد جماعـة.
وهـو رسلـه فـي الغنـاء والنضـال وغير ذلك.
ورسله الغناء وهذا رسيلـك الذي
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR12.110 harfالرَّسَل: القَطِيع من كل شيء، والجمع أَرسال. والرَّسَل: الإِبل، هكذا حكاه أَبو عبيد من غير أَن يصفها بشيء؛ قال الأَعشى: يَسْقِي رياضاً لها قد أَصبحت غَرَضاً،
زَوْراً تَجانف عنها القَوْدُ والرَّسَل
والرَّسَل: قَطِيع بعد قَطِيع. الجوهري: الرَّسَل، بالتحريك، القَطِيع من الإِبل والغنم؛ قال الراجز:
أَقول للذَّائد: خَوِّصْ برَسَل،
إِني أَخاف النائبات بالأُوَل
وقال لبيد:
وفِتْيةٍ كالرَّسَل القِمَاح
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR776 harf* ر س ل * قولهم افعل كذا وكذا على * رِسْلِكَ * بالكسر أي اتئد فيه كما يقال على هينتك ومنه الحديث ﴿إلا من أعطى في نجدتها و * رِسْلِها *﴾ يريد الشدة والرخاء يقول يعطي وهي سمان حسان يشتد على مالكها إخراجها فتلك نجدتها ويعطي في رسلها وهي مهازيل مقاربة و * الرِّسْلُ * أيضا اللبن و * رَاسَلَهُ مُرَاسَلَةً * فهو * مُرَاسِلٌ * و * رَسِيلٌ * و * أرْسَلَهُ * في * رِسَالة * فهو * مُرْسِلٌ * و * رَسُولٌ *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR10.931 harfالرسل، محركة: القطيع من كل شيء، ج: أرسال، هكذا في المحكم، وفي المصباح: ويستعمل في الناس تشبيها. قلت: ومنه الحديث: أن الناس دخلوا عليه بعد موته أرسالا يصلون عليه، أي أفواجا، وفرقا متقطعة، يتلو بعضهم بعضا. والرسل: الإبل، هكذا حكاه أبو عبيد، من غير أن يصفها بشيء، قال الأعشى:
يسقي رياضا لها قد أصبحت عرضا زورا تجانف عنها القود والرسـل أو هو القطيع منها، ومن الغنم، كما
الرسل، محركة: القطيع من كل شيء، ج: أرسال، هكذا في المحكم، وفي المصباح: ويستعمل في الناس تشبيها. قلت: ومنه الحديث: أن الناس دخلوا عليه بعد موته أرسالا يصلون عليه، أي أفواجا، وفرقا متقطعة، يتلو بعضهم بعضا. والرسل: الإبل، هكذا حكاه أبو عبيد، من غير أن يصفها بشيء، قال الأعشى: يسقي رياضا لها قد أصبحت عرضا زورا تجانف عنها القود والرسـل أو هو القطيع منها، ومن الغنم، كما في الصحاح، وقال ابن السكيت: ما بين عشر إلى خمس وعشرين، وقال الراجز: أقول للذائد خوص برسل إني أخاف النائبات بالأول والجمع أرسال، قال الراجز: يا ذائديها خوصا بأرسال ولا تذوداها ذياد الضلال أي قربا إبلكما شيئا بعد شيء، ولا تدعاها تزدحم على الحوض. ويقال: جاءت الخيل أرسالا، أي قطيعا قطيعا، وفي الحديث، وفيه ذكر السنة: ووقير كثير الرسل قليل الرسل، كثير الرسل، يعني الذي يرسل منها إلى المرعى، أراد أنها كثيرة العدد قليلة اللبن، فهي فعل بمعنى مفعل، قال ابن الأثير: كذا فسره ابن قتيبة، وقد فسره العذري، فقال: كثير الرسل، أي شديد التفرق في طلب المرعى، قال: وهو أشبه، لأنه قال في أول الحديث: مات الودي، وهلك الهدي. يعني الإبل، فإذا هلكت الإبل مع صبرها وبقائها على الجدب، كيف تسلم الغنم وتنمي، حتى يكثر عددها. قال: والوجه ما قاله العذري، وأن الغنم تتفرق وتنتشر في طلب المرعى لقلته.
والرسل، بالكسر: الرفق والتؤدة، يقال: افعل كذا وكذا على رسلك، أي اتئد فيه، كالرسلة، بالهاء، عن ابن عباد، وأورده أيضا صاحب اللسان، والترسل، أورده صاحب اللسان، وفي الحديث: على رسلكما إنها صفية بنت حيي، الرسل: اللبن ما كان، وقيده في التوشيح تبعا لأهل الغريب، بالطري، يقال: كثر الرسل العام، أي كثر اللبن، وقال أبو سعيد الخدري رضي الله عنه: رأيت في عام كثر فيه الرسل البياض أكثر من السواد، ثم رأيت بعد ذلك في عام كثر فيه التمر السواد أكثر من البياض. الرسل اللبن، وهو البياض، إذا كثر قل التمر، وهو السواد، وأهل البدو يقولون: إذا كثر البياض. واختلف في الحديث: هلك الفدادون إلا من أعطى في نجدتها ورسلها، في رسلها قولان، قال أبو عبيد: هي قليلة الشحم واللحم واللبن، فنحرها يهون عليه، وبذلها لا يشفق منه، وهذا كقولهم: قال فلان كذا على رسله، أي على استهانته بالقول، فكأن وجه الحديث: إلا من أعطى في سمنها وهزالها، أي في حال الضن بها لسمنها، وحال هوانها عليه لهزالها، كما نقول: في المنشط والمكره، والقول الآخر: ورسلها: ولبنها، قال أبو عبيد: قد علمنا أن الرسل اللبن، ولكن ليس له في هذا الحديث معنى، وقال غيره: له فيه معنى، لأنه ذكر الرسل بعد النجدة، على جهة التفخيم للإبل، فجرى مجرى قولهم: إلا من أعطى في سمنها وحسنها ووفور لبنها، فهذا كله يرجع إلى معنى واحد. وقال ابن الأثير: والأحسن أن يكون المراد بالنجدة الشدة والجدب، وبالرسل الرخاء والخصب، لأن الرسل اللبن، وإنما يكثر في حال الخصب، فيكون المعنى أنه يخرج حق الله تعالى في حال الضيق والسعة، وقد مر ذلك في ن ج د، فراجعه. وأرسلوا: كثر رسلهم، أي صار لهم اللبن من مواشيهم، وأنشد ابن بري: دعانا المرسلون إلـى بـلاد بها الحول المفارق والحقاق كرسلوا ترسيلا، مكثر لبنهم وشربهم، قال تأبط شرا: ولست براعي ثلة قام وسطها طويل العصا غرنيق ضحل مرسل مرسل: كثير اللبن، فهو كالغرنيق، وهو شبه الكركي في الماء أبدا، ويروى: ولست براعي صرمة كان عبلها طويل العصا مئناثة السقب مهبل وأرسلوا: صاروا ذوي رسل، محركة: أي قطائع، وفي العباب: ذوي أرسال، أي قطعان. والرسل، طرف العضد من الفرس، وهما رسلان. والرسل، بالفتح: السهل من السير، يقال: سير رسل، وهو أيضا: البعير السهل السير، وهي بهاء، وقد رسل، كفرح، رسلا، محركة ورسالة، ككرامة. والرسل أيضا: المترسل من الشعر، وفي بعض النسخ: المترسل، والأولى الصواب، وقد رسل، كفرح، رسلا، ورسالة، ولو قال بعد قوله: وهي بهاء: والمترسل من الشعر، وقد رسل فيهما، كفرح، إلى آخره، لكان أخصر، وأوفق لقاعدته، فتأمل. والرسلة، بالفتح: الكسل، يقال: رجل فيه رسلة، أي كسل. وناقة مرسال: سهلة السير، من نوق مراسيل، وقيل: المراسيل: الخفاف، التي تعطيك ما عندها عفوا، الواحدة رسلة، قال كعب بن زهير، رضي الله تعالى عنه: أمست سعاد بأرض لا يبلغهـا غلا العتاق النجيبات المراسي
ويقال: لا يكون الفتى مرسالا: أي مرسل اللقمة في حلقه، أو مرسل الغصن من يده، إذا مضى في موضع شجير، ليصيب صاحبه، والمرسال أيضا: سهم صغير، كذا في النسخ، وفي العباب: قصير. وإنما سمي به لخفته، وربما شبهت الناقة به. والإرسال: التسليط، وبه فسر قوله تعالى: أنا أرسلنا الشياطين على الكافرين تؤزهم أزا ، أي سلطوا عليهم، وقيضوا لهم بكفرهم، كما قال تعال: ومن يعش عن ذكر الرحمن نقيض له شيطانا ، وقيل: معناه أنا خلينا الشياطين وإياهم، فلم نعصمه من القبول منهم، وكلا القولين ذكرهما الزجاج، قال: والمختار الأول. وقيل: الإرسال هنا: الإطلاق، والتخلية، وبه فسر أبو العباس الآية. والإرسال أيضا: الإهمال، وهو قريب من الإطلاق والتخلية. والإرسال، أيضا: التوجيه، وبه فسر إرسال الله عز وجل أنبياءه عليهم السلام، كأنه وجه إليهم أن أنذروا عبادي، قاله أبو العباس. والاسم: الرسالة، بالكسر، والفتح، والرسول، والرسيل، كصبور، وأمير، الأخيرة عن ثعلب، وأنشد: لقد كذب الواشون ما بحت عندهم بليلى ولا أرسلتهـم بـرسـيل قلت: هو لكثير، ويروى: بسر ولا أرسلتهم برسول والرسول بمعنى الرسالة يؤنث ويذكر، وأنشد الجوهري للأسعر الجعفي: ألا أبلغ بني عمرو رسولا بأني عن فتاحتكم غنـي أي عن حكمكم، ومثله لعباس بن مرداس: أر من مبلغ عني خفافـا رسولا بيت أهلك منتهاها وأنث الرسول حيث كان بمعنى الرسالة. والرسول أيضا: المرسل، وقال ابن الأنباري في قول المؤذن: أشهد أن محمدا رسول الله: أعلم وأبين أن محمدا متابع الإخبار عن الله عز جل، والرسول معناه في اللغة: الذي يتابع أخبار الذي بعثه أخذا من قولهم: جاءت الإبل رسلا، أي متابعة. ج أرسل، بضم السين، هو جمع الرسول، على أنه مؤنث بمعنى الرسالة، وأنشد ابن بري للهذلي: لو كان في قلبي كقدر قلامة حبا لغيرك ما أتاها أرسلي
وقال الكسائي: سمعت فصيحا من الأعراب، يقول: جاءتنا أرسل السلطان، وذهب ابن جني إلى أنه كسر رسولا على أرسل، وإن كان الرسول هنا إنما يراد به المرأة، لأنها في غالب الأمر مما تستخدم في هذا الباب. ورسل، بضمتين، ويخفف، كصبور، وصبر، ورسلاء، وهذه عن ابن الأعرابي، ونسبها الصاغاني للفراء. والرسول: الموافق لك في النضال ونحوهن هكذا مقتضى سياقه، والذي صرح به صاحب اللسان، وغيره: أنه من معاني الرسيل، كأمير، فتنبه لذلك. وقوله عز وجل، في حكاية موسى وأخيه: فقولا: إنا رسول رب العالمين ، ولم يقل: رسل، لأن فعولا وفعيلا يستوي فيهما المذكر والمؤنث، والواحد والجمع، مثل عدو وصديق، هذا نص الصاغاني في العباب، ومثله في اللسان، قال شيخنا: وليس في الآية جمع، إلا أن يريد ما زاد على الواحد، أو أن أقل الجمع اثنان، كما 8و رأي الكوفيين، أو أنه يفهم من باب أولى، وفي الناموس: أراد بالواحد والجمع القليل والكثير، وهو بعيد المرام عن هذا المقام، انتهى. قال شيخنا: قد جاء في طه: إنا رسولا بالتثنية، قال الزمخشري في الكشاف: الرسول يكون بمعنى المرسل والرسالة، ففي طه بمعنى المرسل، فلم يكن بد من التثنية، وفي آية الشعراء بمعنى الرسالة، فجازت التسوية فيه، إذا وصف به، بين الواحد والمثنى والجمع، كالوصف بالمصدر، انتهى. وقال أبو إسحاق النحوي، في معنى الآية: إنا رسالة رب العالمين، أي ذوو رسالة، قال الأزهري: وهو قول الأخفش، وسمي الرسول رسولا، لأنه ذو رسالة، وأما الرسول بمعنى الرسل، فكقول أبي ذؤيب: ألكني إليهما وخير الرسو ل أعلمهم بنواحي الخبر أي خير الرسل. وتراسلوا: أرسل بعضهم إلى بعض. والمراسل: المرأة الكثيرة الشعر في ساقيها، الطويلته، كالرسلة، هكذا في سائر النسخ، والذي في اللسان: ناقة مرسال: رسلة القوائم، كثيرة الشعر في ساقيها، طويلته. قلت: فهي إذا من صفة الناقة، لا المرأة، فتأمل ذلك. والمراسل من النساء: التي تراسل الخطاب، أو هي التي فارقها زوجها بأي وجه كان، مات أو طلقها، أي هي التي قد أسنت وفيها بقيه شباب، والاسم: الرسال بالكسر، وفي حديث أبي هريرة: أن رجلا من الأنصار تزوج امرأة مراسلا، يعني ثيبا، فقال النبي صلى الله عليه وسلم: فهلا بكرا تلاعبها وتلاعبك، أو هي التي مات زوجها، أو أحست منه، أنه يريد الطلاق فتزين لآخر، وتراسله بالخطاب، وأنشد المازني لجرير: يمشي هبيرة بعد مقتل شيخه مشي المراسل أوذنت بطلاق
يقول: ليس يطلب بدم أبيه معود ذلك مثل هذه المرأة، التي قد بسأت بالطلاق، أي أنست به، قوله: وفيها بقية من شباب، الأولى ذكره عند قوله: أسنت، كما تقدم، ومثله في اللسان، وغيره. والراسلان: الكتفان، أو عرقان فيهما، وغلط من قال: عرقا الكفين، إشارة إلى ما وقع في نسخ المجمل لابن فارس: الراسلان عرقان في الكفين. أو الرابلتان، هكذا في النسخ، والصواب:أو الوابلتان. ويقال: ألقى الكلام على رسيلاته، أي تهاون به، تصغير رسلات، جمع رسل. والرسيلاء، هكذا في النسخ بالمد، والصواب: الرسيلى، مقصور: دويبة، كما في اللسان. وأم رسالة، بالكسر: الرخمة، كنية لها. والرسيل، كأمير: الواسع، والشيء اللطيف، أيضا، هكذا في النسخ، والصواب: والشيء الطفيف، كما هو نص المحيط. والرسيل: الفحل العربي يرسل في الشول ليضربها، يقال: هذا رسيل بني فلان، أي فحل إبلهم، وقد أرسل بنو فلان رسيلهم، كأنه فعيل بمعنى مفعل، من أرسل، كمنذر ونذير، ومسمع وسميع. والرسيل: المراسل في نضال، وغيره. والرسيل: الماء العذب. وقال اليزيدي: جارية رسل، بضمتين، إذا كانت صغيرة لا تختمر، قال عدي بن زيد العبادي: ولقد ألهو ببكر رسل مسها ألين من مس ويؤوى: رشأ. والترسيل في القراءة: الترتيل، وهو التحقيق بلا عجلة، وقيل: بعضه على أثر بعض، وفي الحديث: كان في كلامه ترسيل أي ترتيل. ورسلت فصلاني، ترسيلا: سقيتها الرسل، أي اللبن. والمرسلة، كمكرمة: قلادة طويلة تقع على الصدر، عن ابن دريد، أي هي القلادة فيها الخرز وغيرها، قاله اليزيدي. والأحاديث المرسلة: التي يرويها المحدث إلى التابعي، بأسانيد متصلة إليه، ثم يقول التابعي: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم، ولم يذكر صحابيا سمعه من رسول الله صلى الله عليه وسلم، وتحقيق هذا المقام في كتب الأصول. واسترسل: أي قال: أرسل الإبل أرسالا، بفتح الهمزة، أي رسلا بعد رسل، والإبل إذا وردت الماء وكانت كثيرة فإن القيم بها يوردها الحوض هكذا، ولا يوردها جملة، فتزدحم على الحوض، ولا تروى. واسترسل إليه: انبسط، واستأنس واطمأن، ووثق به فيما يحدثه، وهو مجاز، وأصله السكون والثبات، ومنه الحديث: أيما مسلم استرسل إلى مسلم فغبنه فهو كذا. واسترسل الشعر: صار سبطا. وترسل في قراءته: اتأد، وتفهم، من غير أن يرفع صوته شديدا. والرسال، ككتاب: قوائم البعير، لطولها واسترسالها، عن أبي زيد، وهو جمع رسل، بالفتح، قال الأعشى: غولين فوق عوج رسال
أي قوائم طوال. والمرسلات في التنزيل: الرياح أرسلت كعرف الفرس، أو الملائكة، عن ثعلب، أو الخيل، لكونها ترسل، أي تطلق في الحلبة. ومما يستدرك عليه: راسله في كذا وبينهما مراسلات. والرسالة بالكسر: المجلة المشتملة على قليل من المسائل التي تكون من نوع واحد، والجمع رسائل. وهو رسيله في الغناء، ونحوه، وراسله الغناء: باراه في إرساله، وقال ابن الأعرابي: العرب تسمي المراسل في الغناء، ونحوه، وراسله الغناء: باراه في إرساله، وقال ابن الأعرابي: العرب تسمي المراسل في الغناء، والعمل: المتالي. والرسل من القول: اللين الخفيض، قال الأعشى: فقال للملك سرح مـنـهـم مـائة رسلا من القول مخفوضا وما رفعا والمرسال: الرسول شبه بالسهم القصير، لخفته. وجاءوا رسلة رسلة، أي جماعة جماعة. وراسله، مراسلة، فهو مراسل، ورسيل. والرسل، بالفتح: الذي فيه لين واسترخاء، يقال: ناقة رسلة القوائم، أي سلسة لينة المفاصل، قاله الليث، وأنشد: برسلة وثـق مـلـتـقـاهـا موضع جلب الكور من مطاها واسترسل الشيء: سلس. والاسترسال: التأني في مشية الدابة. وقال أبو زيد: الرسل: الطويل المسترسل، وقد رسل، كفرح، رسلا ورسالة. والترسل في الأم,ر: التمهل، والتوقر، وفي الركوب: أن يبسط رجليه على الدابة حتى يرخي ثيابه على رجليه، وفي القعود: أن يتربع ويرخي ثيابه على رجليه حوله. والرسيل: السهل، قال جبيهاء الأسدي: وقمت رسيلا بالذي جاء يبتغي إليه بليج الوجه لست بباسـر والرسل، محركة: ذوات اللبن. وأرسله عن يده: خذله، وهو مجاز، وكذا قولهم: السهام رسل المنايا. ومسعود بن منصور بن مرسل الأوشي، كمكرم، ذكره ابن نقطة. وبنو رسول: ملوك اليمن من آل غسان، لأن جدهم كان رسولا من الخليفة المستعصم. ومما يستدرك عليه:
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR yok29.799 harfرَسِلَ
1 رَسِلَ ذ , aor. رَسَلَ , inf. n. رَسَلٌ and رَسَالَ, He (a camel) was, or became, easy in pace. (M, K.) ― -b2- Also, aor. رَسَلَ , inf. n. رَسَلٌ (AZ, Az, Msb, K) and رَسَالَةٌ, as above, (AZ, Az, K,) It (hair) became lank, not crisp; (Msb, K;) and so ↓ استرسل: (S, K:) or lank and pendent: (Msb:) or long, and lank or pendent. (AZ, Az, Msb.) لَا يَجِبُ مِنَ البِّحْيَةِ ↓ غَسْلُ مَا
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.025 harfرَسَلَ
رَسَلَ U ( n. ac. رَسْل 1 ),
a. see IV (a) .
رَسِلَ
رَسِلَ A ( n. ac. رَسَل 4 , رَسَاْلَة 22t ),
a. Went along slowly, leisurely ( camel ).
b. Had long hair.
رَاْسَلَ
رَاْسَلَ III
a. [ acc. & Fī or 'Ala or Bi ], Corresponded with.... about.
b. Took part with, acted alternately with.
أَرْسَلَ
أَرْسَلَ IV ,
a. Sent, despatched; sent off; let go, let loose; sent away, dismissed,
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok105.403 harfرسل
رَسِلَ - يَرْسَلُ - رَسُوْل - رُسُل - رِسَالَة - رِسَالات - أَرْسَلَ - يُرسِلً - مُرْسِل - مُرْسِلُوْن - مُرْسَل - مُرْسَلُوْن
رَسِلَ - يَرْسَلُ + كائن + بـِ شيء أو أمر: ينطلق بإرادته، وبتأن وصبر وحرص، إلى جهة، لإنجاز عمل يريده: يسير بهدوء وسكينة وتأن وتقطع من غير عجل، متجهاً جهة يريدها، حاملاً شيئاً ليوصله، أو حاملاً أمراً لينجزه ويسعى
Sîgalar(118)
- أَرْسَلْنَاGönderdik(أَفْعَلْنَا)×48
- وَرَسُولَهُVe onun elçisi(وَفَعُولَهُ)×28
- الْمُرْسَلِينَGönderilenler(الْمُفْعَلِينَ)×24
- وَرَسُولِهِVe onun elçisi(وَفَعُولِهِ)×24
- رَسُولًاElçi(فَعُولًا)×22
- رَسُولٌElçi(فَعُولٌ)×21
- الرَّسُولَElçi(الْفَعُولَ)×17
- الرَّسُولِElçi(الْفَعُولِ)×15
- وَرَسُولُهُVe onun elçisi(وَفَعُولُهُ)×14
- الرَّسُولُElçi(الْفَعُولُ)×13
Mücavir kökler311 mücavir (693 toplam)
- جيأ
62 ortak ayet · Ceyee yağmur sularının toplanıp biriktiği yerdir
- أله
211 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- أمن
107 ortak ayet · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir
- قبل
58 ortak ayet · Önce
- بين
69 ortak ayet · Beyn topraktaki yarık demektir
- روح
19 ortak ayet · Reyhan kokulu çiçeğin adıdır
- بشر
29 ortak ayet · Beşere derinin tüysüz dış yüzü demektir
- طوع
28 ortak ayet · Koparılmaya elverişli hale gelmiş hurma tanesi veya…
- بلغ
19 ortak ayet · İş ayakkabısı
- حدد
9 ortak ayet · Hadid demir demektir
- نذر
23 ortak ayet · Savaşta veya yürüyüşteki öncüdür
- أتي
58 ortak ayet · Etve çardağa doğru suyu getiren kanaldır
Geçtiği ayetler(429)
Bu kök 429 ayette geçiyor; sure şeridinden daraltın.
كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ
GönderdikNitekim size içinizden; ayetlerimizi okuyan, sizi tezkiye eden kitabı ve hikmeti öğreten ve bilmediğiniz şeyleri bildiren bir peygamber gönderdik
وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ …
GönderdikBiz, hiçbir peygamberi Allah’ın izniyle itaat edilmekten başka bir gaye ile göndermedik. Onlar kendilerine yazık ettikleri zaman, sana gelip Allah’tan mağfiret dileseler ve peygamberleri de onlara mağfiret dileseydi elbette Allah’ı Tevvab vd Rahim olarak bulacaklardı.
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ
GönderdikAndolsun ki; Biz, senden önceki ümmetlere de peygamberler gönderdik. Yalvarsınlar diye, onları darlık ve sıkıntıya soktuk.
لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَاقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
GönderdikAndolsun ki; Nuh’u kavmine gönderdik de; Ey kavmim, Allah’a kulluk edin, sizin için O’ndan başka hiçbir ilah yoktur. Doğrusu ben, sizin için büyük bir günün azabından korkarım, dedi.
وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا أَخَذْنَا أَهْلَهَا بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ
GönderdikBiz, hangi kasabaya bir peygamber gönderdiysek; yalvarıp yakarsınlar diye, ora halkını mutlaka darlık ve sıkıntıya uğratmışızdır.
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ
GönderdikGerçekten Nuh’u da kavmine göndermiştik. Ben, sizin için apaçık bir uyarıcıyım.
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ
GönderdikAndolsun ki Musa’yı, ayetlerimizle ve apaçık bir delille Firavun’a ve erkanına gönderdik.
وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ …
GönderdikSenden önce gönderdiğimiz elçiler de ancak kasabalar halkından, kendilerine vahyettiğimiz birtakım erkeklerdi. Yeryüzünde dolaşmıyorlar mı ki; görsünler kendilerinden önce geçenlerin akıbetlerinin nasıl olduğunu. İttika edenler için ahiret yurdu elbette daha hayırlıdır. Hala akıllanmayacak mısınız?
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَابٌ
GönderdikAndolsun ki; senden önce nice peygamberler gönderdik. Onlara eşler ve çocuklar verdik. Allah’ın izni olmadan hiç bir peygamber bir ayet getiremez. Herkesin süresi yazılıdır.
وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
GönderdikBiz, her peygamberi kendi milletinin diliyle gönderdik ki; onlara, apaçık anlatsın. Bundan sonra Allah; dilediğini saptırır, dilediğini de doğru yola iletir. Ve O; Aziz’dir, Hakim’dir.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | رسل |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | بعث, بلغ, نبأ |
| Zıt Kök | مسك |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeyi tutulduğu yerden serbest bırakmak, kolaylıkla ve pürüzsüzce salmak, kesintisiz bir akışla hedefe yöneltmek |
| Çekirdek Özet 2 | İlahi iradenin, emrin, vahyin veya kozmik tasarrufun bir vasıta üzerinden engelsizce varlık ve insan alanına akıtılması |
| Çekirdek Özet 3 | Kaynak ile hedef arasında süreklilik, sükunet, emanet ve elçilik esasına dayalı çift yönlü irtibat ve tebliğ nizamı |
| Kritik Hata Riski | Elçiliği salt kuru bir postacılık veya keyfi bir otorite gibi görüp kavramın taşıdığı suhulet, süreklilik ve ilahi iradeye mutlak bağlılık boyutunu göz ardı etmek |
Biliteral analiz
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ر | İnsan başı | Başlangıç noktası, bilinçli bir irade, önderlik ve kararın menbaı |
| س | Diken, destek | Korunan düzen, dayanak, istikamet üzerinde kararlılık ve sağlamlık |
| ل | Çoban değneği, üvendire | Belirli bir hedefe doğru yönlendirme, sevk etme, öğretme ve bağlama |
| رسل | İradeli bir merkezden çıkan kararın korunan bir istikamet üzere hedefe sevk edilmesi | Yetkili bir merkezden kaynaklanan bir buyruğun veya cevherin, yolundan sapmadan ve engellenmeden amaçlanan hedefe ulaştırılmak üzere serbest bırakılması |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir devenin adımlarını zorlanmadan, yumuşak ve pürüzsüz bir yürüyüşle atması; sütün memeden kendiliğinden ve kesintisiz akması; saçın örgüsüz, düz ve serbest biçimde omuzlara dökülmesi |
| Cahiliye şiiri kullanımı | A‘şâ bir beytinde develerin ve hayvanların peş peşe, serbestçe otlağa salınışını şu mısralarla tasvir etmiştir: يَسْقِي رياضاً لها قد أَصبحت غَرَضاً / زَوْراً تَجانف عنها القَوْدُ والرَّسَل |
| Erken Arapça kullanım | Erken dönem kabile lehçelerinde ve atasözlerinde telaşsız, dengeli ve vakarla davranmayı emretmek üzere على رِسْلِكَ tabiri yaygın biçimde kullanılmıştır; ayrıca Tahfe b. Ebî Züheyr en-Nehdî’nin kelamında sürünün çokluğunu ve sağılan sütün akışını ifade eden ولنا وَقِيرٌ كثير الرَّسَلِ، قليل الرِّسْل ibaresi nakledilmiştir |
Kaynak Kitâbü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
Sami etimolojik katman
Sami dil ailesinin genelinde bu kök, bağımsız bir hareketten ziyade bağlı olanı çözmek, salıvermek, akıtmak ve temsil yetkisiyle göndermek semantik ekseninde yer alır. İbranicede doğrudan üçlü bir fiil olarak yaygınlaşmamış olmakla birlikte, geç dönem Aramice ve Süryanicede görevlendirme, mektup veya haber gönderme anlamlarıyla ilişkili kullanımlara rastlanır; ancak Arapça kök, birincil fiziksel katman olan kolay yürüyüş, saçın veya sütün pürüzsüzce salınması anlamını en berrak ve saf haliyle muhafaza etmiştir. Arapçada kökün serbest bırakma ve peş peşe salma manasından, ilahi veya beşeri bir iradenin temsilcisi anlamındaki elçiye geçişi, semantik tekamülün pürüzsüz bir örneğidir.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Yumuşaklık, engelsizlik ve art arda salınma | Kökün süt, saç ve devenin yürüyüşündeki kolaylıktan haberciye intikali doğrudan iç türetimdir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Süryanice ve Aramice haberci gönderme ve mektuplaşma kullanımları | Kuzeybatı Sami dillerinde elçi ve mektup gönderme dairesinde paralellikler gösterir | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Sami ailesi dışında doğrulanabilir birincil soydaşlık tespit edilmedi | Veri bulunamadı |
Kaynak David Cohen, Lisān al-ʿArab, Lane’s Lexicon.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| رسل | Anlamlı | Salmak, göndermek, kolayca akmak | Bir bağı çözüp hedef doğrultusunda serbest bırakmak | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| رلس | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş mühmel kabul edilmiştir | Kur'an'da geçmez |
| سرل | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Üçlü kök düzeyinde mühmeldir; türemiş tekil isimler Arapçalaşmış yabancı unsurlardır | Kur'an'da geçmez |
| سلر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş mühmel kabul edilmiştir | Kur'an'da geçmez |
| لرس | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş mühmel kabul edilmiştir | Kur'an'da geçmez |
| لسر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş mühmel kabul edilmiştir | Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| رسل | Merkez | Gönderme, elçilik | Bağı çözüp engelsizce, suhuletle ve peş peşe salmak | Gönderilen varlığın taşıdığı emanetle hedefe doğru akışı |
| بعث | Komşu | Harekete geçirme | Durgun, ölü veya uykuda olanı uyandırıp göreve sevk etmek | رسل akış ve salmayı, بعث ise uykudan ve ataletten uyandırıp ayağa kaldırmayı vurgular |
| بلغ | Komşu | Ulaştırma | Mesajı hedeflenen nihai sınıra kadar tam olarak vardırmak | رسل çıkış ve akış sürecini, بلغ ise hedefe varış anını ve son noktayı bildirir |
| نبأ | Komşu | Haber verme | Önemli, ağırlığı olan ve kesinlik taşıyan bir bilgiyi bildirmek | رسل gönderilen şahsı ve iradenin salınışını, نبأ bildirilen haberin içeriğini öne çıkarır |
| مسك | Zıt | Tutma, alıkoyma | Bir şeyi salmayıp sımsıkı kavramak, akışını engellemek | Kur'an'da rahmetin tutulması ile salınması birbirinin zıddı olarak karşıtlanır |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | رسل | Serbest bırakmak, elçi göndermek | Bir şeyi tutulduğu yerden bırakıp hedefe yöneltmek; emaneti taşıyan elçi | Kesin |
| Latince | Mittere, legatus, apostolus | Göndermek, elçi, delege | Mittere gönderme hareketini, legatus yetkili temsilciyi karşılar; ancak kökün taşıdığı yumuşaklık ve engelsizlik boyutunu eksik bırakır | Güçlü |
| İngilizce | To send, envoy, messenger, apostle | Göndermek, sefir, elçi | Messenger haber taşıma işlevini, send eylemi karşılar; Arapçadaki kesintisiz akış ve bağ çözme çağrışımını bütünüyle kapsamaz | Güçlü |
| Almanca | Senden, Gesandte, Bote | Göndermek, elçi, ulak | Senden fiili yönlendirmeyi, Gesandte temsil yetkisini içerir; kökteki akıcılık ve suhulet vurgusu dışarıda kalır | Güçlü |
| Fransızca | Envoyer, émissaire, messager | Göndermek, temsilci, haberci | Yetkili bir merci tarafından bir amaçla yola çıkarılmayı ifade eder | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Kluge Etymologisches Wörterbuch, Lane’s Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| رَسُول / الرُّسُل | Vahiy tebliğ eden peygamber | İnsanları uyarmak ve hakikati bildirmek üzere görevlendirilen peygamberler (Bakara 2:87, Yûnus 10:47) |
| رُسُلُنَا / رَسُولٌ كَرِيمٌ | Melek elçiler | Vahiy getiren, can alan veya ilahi emirleri uygulayan melekler (Hûd 11:69, Tekvîr 81:19) |
| أَرْسَلْنَا (Kozmik unsurlar) | Rüzgar, yağmur ve azap gibi doğa olaylarının sevki | İlahi iradenin tabiat olaylarını veya cezalandırıcı güçleri hedefe yöneltmesi (A‘râf 7:57, Mürselât 77:1) |
| أَرْسِلْ مَعَنَا | İnsanı veya esiri serbest bırakma | Bir şahsın tutulmasından vazgeçilip gitmesine izin verilmesi (A‘râf 7:105, Yûsuf 12:14) |
| مُرْسَلَةٌ بِهَدِيَّةٍ | Dünyevi siyasi elçilik ve hediye ulaştırma | Bir hükümdarın veya topluluğun diplomatik amaçla temsilci göndermesi (Neml 27:35) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Nübüvvet ve risalet bahsi | Resul ile nebi arasındaki kavramsal fark; risaletin ilahi bir lütuf mu yoksa kesbi mi olduğu meselesi | Masumiyet, tebliğ emaneti ve hüccetin ikame edilmesi |
| Fıkıh | Temsil, vekalet ve irsal akitleri | Habercinin veya mektubun ikrar, talak ve akitlerdeki hukuki bağlayıcılığı; tazminat hukuku | Yetkili temsilcinin fiilinin asile nispet edilmesi |
| Tefsir | İrsal ayetlerinin tahlili | Risaletin insani ve meleki boyutları ile kozmik sevk ayetlerinin mecaz ve hakikat dengesi | Vahyin kesintisiz inişi ve ilahi iradenin tarih sahnesine akışı |
| Hadis | Tebliğ sünneti ve nebevi irsalat | Hz. Peygamber’in çevre hükümdarlara elçiler ve mektuplar göndermesi; hadis rivayetinde mürsel kavramı | İsnadda aradaki bağın düşürülüp sözün doğrudan kaynağa salınması |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İlahi rehberlik nizamı | Risalet kurumu | Vahyin topluma akıtılması | İnsan ile yaratıcı arasındaki ontolojik mesafeyi tevhid üzere kapatan elçilik düzeni | Kesin |
| İlmi | Bilgi aktarımı ve metodoloji | İletişim ve veri nakli | Kaynaktan çıkan bilginin bozulmadan ulaştırılması | Bilginin engelsiz, tahrifatsız ve berrak bir kanal vasıtasıyla hedefe intikali | Güçlü |
| Siyasi | Devletler arası münasebetler | Diplomasi ve sefaret | Kararların ve iradenin temsilciler eliyle beyanı | Barış, uyarı veya ittifak iradesinin meşru bir temsilciyle diğer otoriteye sunulması | Kesin |
| İktisadi | Ticari akış ve sermaye dolaşımı | Arz ve serbest dolaşım | Malların ve kaynakların piyasaya salınması | Tekelleşmenin ve tutulmanın (مسك) kırılarak kaynakların topluma akıtılması | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Dalga yayılımı, emisyon ve sinyal iletimi | Bir kaynaktan çıkan enerjinin, dalganın veya sinyalin direnç görmeden ortamda akarak alıcıya ulaşması | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kurumsal temsil ve diplomatik delegasyon | Bir tüzel veya egemen iradenin yetkisini kuşanmış aktörün, asil adına müzakere ve tebliğ yürütmesi | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Resul kavramını yalnızca tarihsel bir döneme ait pasif bir mektup taşıyıcısı veya ilahi sözü mekanik biçimde aktaran bir figür olarak düşünmek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök sadece peygamberleri değil; melekleri, rüzgarları, bulutları, cezalandırıcı güçleri ve ilahi iradenin kainata müdahale eden tüm akışkan vasıtalarını kapsar |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Resulün örnekliğini ve getirdiği modelin bağlayıcılığını sıradan bir postacı mantığıyla etkisiz kılmak ya da elçiyi bizzat ilahi iradenin yerine geçirerek şirk sınırına savrulmak |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın varlık ve bilgi tasavvurunun omurgası olan ilahi iradenin insanlıkla buluşma yöntemini, vahyin iniş disiplinini ve peygamberlik müessesesini inşa eden kurucu köktür |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Peygamberlerin gönderiliş gerekçelerini bildiren kıssa ayetlerinde, tebliğ ve itaatin emredildiği teşri ayetlerinde ve doğa olaylarının ilahi sevk ile açıklandığı kevni ayetlerde |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Allah’ın alemi yaratıp kendi haline terk ettiği şeklindeki deist yaklaşımları ve elçiyi mesajdan bağımsız kutsayan ruhban merkezli otorite sapmalarını düzeltir |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir hayvanın, sıvının veya nesnenin tutulduğu yerden engelsizce serbest bırakılması, kolaylıkla ve pürüzsüzce hedefe doğru salınması.
- Soyut anlamYetkin ve egemen bir merkezden kaynaklanan irade veya bilginin, emin bir elçi vasıtasıyla hedeflenen muhataba tahrif edilmeksizin, suhulet ve süreklilikle ulaştırılması.
- Sistematik karşılıkKaynak (ر), korunan istikamet ve emanet kanalı (س) ve hedefe yönelen sevk eyleminin (ل) meydana getirdiği risalet, nübüvvet, tebliğ ve kevni tasarruf nizamı.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde mutlak kaynağı, hedeflenen alıcıyı, bozulmaya izin vermeyen güvenilir aktarım kanalını, ise bu kanal üzerinden serbest bırakılan elçilik veya sevk eylemini simgeler. Denklemdeki ıraksama ifadesi () ise kaynaktan hedefe doğru salınan akışın yolda hiçbir kayba, eksilmeye veya harici müdahaleye uğramadan korunarak iletildiğini matematiksel olarak gösterir.