زرع

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ز-ر-ع11 sîga, 105 mücavir kök, 12 ayet, 12 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.ثمرحففتَزْرَعُونَوَالزَّرْعَالزَّارِعُونَزرعنخلالزُّرَّاعَتَزْرَعُونَهُعنبوَزَرْعٌزَرْعًاأكلموهشطأ

KökSîga 11Ayet 12Sure 12Mücavir 105

▶ Ağı aç (3B)

زرع

ز - ر - ع

KÖK
  • 14 geçiş
  • 12 ayet
  • 11 sîga
  • 13 sözlük

Ekin demektir.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(13)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Ekin demektir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.997 harf
باب العين و الزاي والراء معهما ع ز ر- ع رز- ز ع ر- ز ر ع مستعملات ر ع ز- ر ز ع مهملان عزر: العَزِيرُ: ثمن الكلأ، ويجمع على عزائر. إذا حُصِدَتِ الحصائدُ بيعت مراعيها. "وعزائرها" والتّعزيرُ: ضربٌ دونَ الحّد. قال: وليس بتَعْزيرِ الأميرِ خَـزايَةٌ عليَّ إذا ما كُنْتُ غَيْرَ مُريب والتعزير: النّصرة. عُزَيْرٌ: اسم. عَيْزارٌ اسم. عرز: العارز: العاتب. قال الشّماخ: وكلّ خليلٍ غَيْرِ هاضِمِ نفسِـه
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR310 harf
الزَرْعُ: واحد الزُروعِ، وموضعُهُ مَزْرَعَةٌ ومُزْدَرَعٌ. والزَرْعُ أيضاً: طرحُ البَذْرِ في الأرض.والزَرْعُ أيضاً: الإنباتُ. يقال: زَرَعُهُ الله، أي أنبته. ومنه قوله تعالى: "أَءَنْتُمْ تَزرَعونَهُ أم نَحْنُ الزارِعون". وتقول للصبيّ: زَرَعَهُ الله، أي جَبَرَهُ. وازْدَرَعَ فلانٌ، أي احترث. والمُزارَعَةُ معروفة.
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR4.995 harf
باب العين والزاي مع الراء عزر ، عرز ، زرع ، زعر : مستعملة . رعز ، رزع : مهملان . عزر : قال الله جلّ وعز : ( وَرَسُولِهِ وَتُعَزِّرُوهُ ) ( الفتح : 9 ) وقال : ( وَعَزَّرْتُمُوهُمْ ) ( المائدة : 12 ) جاء في التفسير في قوله تعالى : ( لتعزروه ) : أي لتنصروه بالسيف . ومَن نصر النبي ( صلى الله عليه وسلم ) فقد نصر الله تعالى . وقال أبو عبيدة في قوله : ( وَعَزَّرْتُمُوهُمْ ) ( المائدة : 12 ) قال :
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR1.877 harf
(باب الزاء والراء وما يثلثهما) (زرع) الزاء والراء والعين أصلٌ يدلُّ على تنمية الشيء. فالزّرع معروف، ومكانه المُزْدَرَع. وقال الخليل: أصل الزّرع التنمية. وكان بعضهم يقولُ: الزَّرع طرح البَذْر في الأرض. والزَّرْع اسمٌ لِمَا نبت. والأصل في ذلك كلّه واحد. وزارِع: كلبٌ.‏ (زرف) الزاء والراء والفاء أصلٌ يدلُّ على سعيٍ وحركة. فالزَّرُوف: النَّاقة الواسعة الخَطو الطويلةُ الرِّجْلين. ويقال: زَرَف، إذا
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR479 harf
- الزرع: الإنبات، وحقيقة ذلك تكون بالأمور الإلهية دون البشرية. قال: ﴿أأنتم تزرعونه أم نحن الزارعون﴾ [الواقعة/64]، فنسب الحرث إليهم، ونفى عنهم الزرع ونسبه إلى نفسه، وإذا نسب إلى العبد فلكونه فاعلا للأسباب التي هي سبب الزرع، كما تقول أنبت كذا: أذا كنت من أسباب نباته، والزرع في الأصل مصدر، وعبر به عن المزروع نحو قوله: ﴿فنخرج به زرعا﴾ [السجدة/27]، وقال: ﴿وزروع ومقام كريم﴾ [الدخان/26]، ويقال: زرع الله
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR857 harf
ز ر ع ومن المجاز‏:‏ زرع الله ولدك للخير وأستـزرع اللـه ولـدي للبـر وأسترزقـه لـه مـن الحـل‏.‏ وزرع الحب لك في القلوب كرمك وحسن خلقك‏.‏ وبئس الزرع زرع المذنب‏.‏ وزرع الزارع الأرض من إسناد الفعل إلى السبب مجازاً‏.‏ وازدرع لنفسه‏:‏ وهذه مزرعة فلان ومزارعـه ومزدرعـه وزراعتـه وزراعتاتـه‏.‏ وزارعـه علـى الثـل ونحـوه مزارعة‏.‏ وأعطني زرعة أزرع بها أرضي بذراً ومنهـا قيـل لفـرخ القبجـة‏:‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR2.411 harf
زَرَعَ الحَبَّ يَزْرَعُه زَرْعاً وزِراعةً: بَذَره، والاسم الزَّرْعُ وقد غلب على البُرّ والشَّعِير، وجمعه زُرُوع، وقيل: الزرع نبات كل شيء يحرث، وقيل: الزرْع طرح البَذْر؛ وقوله: إِنْ يأْبُروا زَرْعاً لِغَيْرِهم، والأَمْرُ تَحْقِرُه وقد يَنْمِي قال ثعلب: المعنى أَنهم قد حالفوا أَعداءهم ليستعينوا بهم على قوم آخرين؛ واستعار عليّ، رضوان الله عليه، ذلك للحِكمة أَو للحُجة وذكر العلماء الأَتقياء: بهم يحفظ
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR282 harf
* ز ر ع * * الزَّرْعُ * واحد * الزُّرُوع * وموضعه * مَزْرَعَةٌ * و * مُزْدَرَعٌ * و * الزَّرْعُ * أيضا طرح البذر والزرع أيضا الإنبات يقال * زَرَعَهُ * الله أي أنبته ومنه قوله تعالى ﴿أأنتم تزرعونه أن نحن الزارعون﴾ وبابهما قطع و * ازدْرَعَ * فلان أي احترث و * المُزَارَعَةُ * معروفة
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR4.329 harf
زرع، كمنع، يزرع زرعا وزراعة: طرح البذر، ومنه الحديث: من كانت له فليزرعها، أو ليمنحها أخاه، فإن أبى فليمسك أرضه وقيل: الزرع: نبات كل شيء يحرث. وفي شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد أنه يقال: زرعت الشجر، كما يقال: زرعت البر والشعير، كازدرع، أي احترث، قال الجوهري: وأصله ازترع، افتعل، أبدلوها دالا؛ لتوافق الزاي، لأن الدال والزاي مجهورتان، والتاء مهموسة. الزرع: الإنبات، يقال: زرع الله، أي أنبت، كذا في
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR9.649 harf
زَرَعَ 1 زَرَعَ ذ , aor. زَرَعَ , (K,) inf. n. زَرْعٌ (S, TA) and زِرَاعَةٌ, (TA,) He sowed, or cast seed; (S, K, TA;) as also ↓ اِزْدَرَعَ, (S, Msb, K,) originally اِزْتَرَعَ, the ت being changed into د in order that it may agree with the ز, (S, K,) for د and ز are pronounced with the voice as well as the breath, whereas ت is pronounced with the breath only: (S, TA:) [or the latter verb, as
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR887 harf
زَرَعَ زَرَعَ A ( n. ac. زَرْع 1 , زِرَاْعَة 23t ), a. Sowed; scattered seed. b. Made to grow, thrive; blessed ( God ). أَزْرَعَ أَزْرَعَ IV , a. Had seed. b. Germinated, shot up, grew ( seed ). اِزْتَرَعَ اِزْتَرَعَ VIII , ( d ), a. see I . زَرْع زَرْع 1 , ( pl. زُرُوْع 27 ), a. Seed; offspring. b. Sown field. c. Standing corn. زَرْعَة زَرْعَة 1t , زِرْعَة 2t , a. Field fit
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR14.150 harf
زرع زَرَعَ - يَزْرَعُ - زَرْع - زُرُوْع - زَارِع - زَارِعُوْن - زَرّاع - زُرّاع زَرَعَ - يَزْرَعُ + كائن + نبتاً أو شيئاً: يتعهده ويرعاه طلباً لنموه: يجعله في ظروف مناسبة لنموه فيرعاه حتى يحيا وينمو إلى غايته: ويكون ذلك في كل حي، وفي النبات: يدخل بذور أو جذور نبات في التراب ويسوي عليه التراب، ويتعهده بالرعاية طلباً لإنباته زَرْع : اسم فعل "
Maddenin bağlantısı

زرع زَرَعَ - يَزْرَعُ - زَرْع - زُرُوْع - زَارِع - زَارِعُوْن - زَرّاع - زُرّاع زَرَعَ - يَزْرَعُ + كائن + نبتاً أو شيئاً: يتعهده ويرعاه طلباً لنموه: يجعله في ظروف مناسبة لنموه فيرعاه حتى يحيا وينمو إلى غايته: ويكون ذلك في كل حي، وفي النبات: يدخل بذور أو جذور نبات في التراب ويسوي عليه التراب، ويتعهده بالرعاية طلباً لإنباته زَرْع : اسم فعل " زَرَعَ - يَزْرَعُ ": وهي كذلك ما يكون من فعل " زَرَعَ - يَزْرَعُ ": كل ما استنبت فنبت: مثل البذور والجذور التي غرست ثم نبتت وأثمرت زُرُوْع: جمع " زَرْع ": أنواع شتى مما زرع وتعهده الزارع بالرعاية حتى أنبت واثمر زارِع: اسم فاعل من " زَرَعَ - يَزْرَعُ " زارِعُون: جمع " زارِع" زَرّاع: على وزن " فـَعال " اسم فاعل مبالغة من " زَرَعَ - يَزْرَعُ ": من يحترف الزراعة زُرّاع : جمع " زَرّاع " واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " الاستنبات والتكاثر بالتزاوج والنكاح والاجتماع الجنسي والزرع"، وهي: طَمَثَ - يَطْمِثُ، حَرَثَ - يَحْرُثُ، نَكَحَ - يَنْكِحُ، زَرَعَ - يَزْرَعُ، زَنَى - يَزْنِي، لَقِحَت - تَلْقَحُ (لَقِحَ - يَلْقَحُ) زرع - يزرع - تزرعون ﴿قال تزرعون سبع سنين دأبا فما حصدتم فذروه في سنبله إلا قليلا مما تأكلون(47)﴾ يوسف ﴿أأنتم تزرعونه أم نحن الزارعون (64)﴾ الواقعة زارع - الزارعون ﴿أأنتم تزرعونه أم نحن الزارعون (64)﴾ الواقعة زراع ﴿محمد رسول الله والذين معه أشداء على الكفار رحماء بينهم تراهم ركعا سجدا يبتغون فضلا من الله ورضوانا سيماهم في وجوههم من أثر السجود ذلك مثلهم في التوراة ومثلهم في الإنجيل كزرع أخرج شطأه فآزره فاستغلظ فاستوى على سوقه يعجب الزراع ليغيظ بهم الكفار وعد الله الذين آمنوا وعملوا الصالحات منهم مغفرة وأجرا عظيما(29)﴾ الفتح زَرْع يخرج زرعاً﴿أولم يروا أنا نسوق الماء إلى الأرض الجرز فنخرج به زرعا تأكل منه أنعامهم وأنفسهم أفلا يبصرون(27)﴾ السجدة ﴿ألم ترى أن الله أنزل من السماء ماء فسلكه ينابيع في الأرض ثم يخرج به زرعا مختلفا ألوانه ثم يهيج فتراه مصفرا ثم يجعله حطاما إن في ذلك لذكرى لأولي الألباب(21)﴾ الزمر ﴿ينبت لكم به الزرع والزيتون والنخيل والأعناب ومن كل الثمرات إن في ذلك لآية لقوم يتفكرون(11)﴾ النحل ﴿محمد رسول الله والذين معه أشداء على الكفار رحماء بينهم تراهم ركعا سجدا يبتغون فضلا من الله ورضوانا سيماهم في وجوههم من أثر السجود ذلك مثلهم في التوراة ومثلهم في الإنجيل كزرع أخرج شطأه فآزره فاستغلظ فاستوى على سوقه يعجب الزراع ليغيظ بهم الكفار وعد الله الذين آمنوا وعملوا الصالحات منهم مغفرة وأجرا عظيما(29)﴾ الفتح ﴿ربنا إني أسكنت من ذريتي بواد غير ذي زرع عند بيتك المحرم ربنا ليقيموا الصلاة فاجعل أفئدة من الناس تهوي إليهم وارزقهم من الثمرات لعلهم يشكرون(37)﴾ إبراهيم

﴿وهو الذي أنشأ جنات معروشات وغير معروشات والنخل والزرع مختلفا أكله والزيتون والرمان متشابها وغير متشابه كلوا من ثمره إذا أثمر وآتوا حقه يوم حصاده ولا تسرفوا إنه لا يحب المسرفين(141)﴾ الأنعام ﴿وفي الأرض قطع متجاورات وجنات من أعناب وزرع ونخيل صنوان وغير صنوان يسقى بماء واحد ونفضل بعضها على بعض في الأكل إن في ذلك لآيات لقوم يعقلون(4)﴾ الرعد ﴿واضرب لهم مثلا رجلين جعلنا لأحدهما جنتين من أعناب وحففناهما بنخل وجعلنا بينهما زرعا (32)﴾ الكهف ﴿وزروع ونخل طلعها هضيم (148)﴾ الشعراء زروع ﴿وزروع ونخل طلعها هضيم (148)﴾ الشعراء ﴿وزروع ومقام كريم (26)﴾ الدخان مختار الصحاح ● [زرع] ز ر ع: الزَّرْعُ واحد الزُّرُوع وموضعه مَزْرَعَةٌ و مُزْدَرَعٌ و الزَّرْعُ أيضا طرح البذر والزرع أيضا الإنبات يقال زَرَعَهُ الله أي أنبته ومنه قوله تعالى ﴿أأنتم تزرعونه أم نحن الزارعون﴾ وبابهما قطع و ازدْرَعَ فلان أي احترث و المُزَارَعَةُ معروفة الراغب زرع - الزرع: الإنبات، وحقيقة ذلك تكون بالأمور الإلهية دون البشرية. قال: }أأنتم تزرعونه أم نحن الزارعون﴿[الواقعة/64]، فنسب الحرث إليهم، ونفى عنهم الزرع ونسبه إلى نفسه، وإذا نسب إلى العبد فلكونه فاعلا للأسباب التي هي سبب الزرع، كما تقول أنبت كذا: أذا كنت من أسباب نباته، والزرع في الأصل مصدر، وعبر به عن المزروع نحو قوله:﴾فنخرج به زرعا﴿[السجدة/27]، وقال:﴾وزروع ومقام كريم{ [الدخان/26]، ويقال: زرع الله ولدك، تشبيها، كما تقول: أنبته الله، والمزرع: الزراع، وازدرع النبات: صار ذا زرع. ملخص اللسان 1. زَرَعَ الحَبَّ يَزْرَعُه زَرْعاً وزِراعةً: بَذَره، والاسم الزَّرْعُ وقد غلب على البُرّ والشَّعِير، وجمعه زُرُوع، 2. الزرع نبات كل شيء يحرث، 3. الزرْع طرح البَذْر؛ وقوله: إِنْ يأْبُروا زَرْعاً لِغَيْرِهم، 4. والزَّرِّيعةُ: ما بُذِرَ، وقيل: الزِّرِّيعُ ما يَنْبُتُ في الأَرض المُسْتَحيلةِ مما يَتناثر فيها أَيامَ الحَصاد من الحَبّ.- 5. والزَّرِيعةُ، بتخفيف الراء، الحبّ الذي يُزْرَع ولا تَقُلْ زَرِّيعة، بالتشديد، فإِنه خطأٌ. 6. والله يَزْرَعُ الزرعَ: يُنَمِّيه حتى يبلغ غايته، على المثل. 7. والزرعُ: الإِنباتُ، يقال: زَرَعه الله أَي أَنبته. وفي التنزيل: أَفرأَيتم ما تحرثون أَأَنتم تزرعونه أَم نحن الزارعون؛ أَي أَنتم تُنَمُّونه أَم نحن المُنَمُّون له 8. وأَزْرَعَ الزرْعُ: نبت ورقه 9. والزَّرّاعُ: مُعالِجُ الزرعِ، وحِرْفته الزِّراعةُ. 10. وازْدَرَعَ القومُ: اتخذوا زَرْعاً لأَنفسهم خصوصاً أَو احترثوا، 11. والمَزْرَعةُ والمَزْرُعةُ والزّرّاعةُ والمُزْدَرَعُ: موضع الزرع لسان العرب ● - زرع: زَرَعَ الحَبَّ يَزْرَعُه زَرْعاً وزِراعةً: بَذَره، والاسم الزَّرْعُ وقد غلب على البُرّ والشَّعِير، وجمعه زُرُوع، وقيل: الزرع نبات كل شيء يحرث، وقيل: الزرْع طرح البَذْر؛ وقوله: إِنْ يأْبُروا زَرْعاً لِغَيْرِهم، والأَمْرُ تَحْقِرُه وقد يَنْمِي قال ثعلب: المعنى أَنهم قد حالفوا أَعداءهم ليستعينوا بهم على قوم آخرين؛ واستعار عليّ، رضوان الله عليه، ذلك للحِكمة أَو للحُجة وذكر العلماء الأَتقياء: بهم يحفظ الله حُجَجَه حتى يُودِعُوها نُظَراءَهم ويَزْرَعُوها في قلوب أَشباههم. والزَّرِّيعةُ: ما بُذِرَ، وقيل: الزِّرِّيعُ ما يَنْبُتُ في الأَرض المُسْتَحيلةِ مما يَتناثر فيها أَيامَ الحَصاد من الحَبّ. قال ابن بري: والزَّرِيعةُ، بتخفيف الراء، الحبّ الذي يُزْرَع ولا تَقُلْ زَرِّيعة، بالتشديد، فإِنه خطأٌ. والله يَزْرَعُ الزرعَ: يُنَمِّيه حتى يبلغ غايته، على المثل. والزرعُ: الإِنباتُ، يقال: زَرَعه الله أَي أَنبته. وفي التنزيل: أَفرأَيتم ما تحرثون أَأَنتم تزرعونه أَم نحن الزارعون؛ أَي أَنتم تُنَمُّونه أَم نحن المُنَمُّون له. وتقول للصبي: زَرَعه الله أَي جَبَره الله وأَنبته. وقوله تعالى: يُعْجِب الزُّرّاع ليغيظ بهم الكفار؛ قال الزجاج: الزُّرّاعُ محمد، صلى الله عليه وسلم، وأَصحابه الدُّعاةُ إِلى الإِسلام، رضوان الله عليهم. وأَزْرَعَ الزرْعُ: نبت ورقه؛ قال رؤبة: أَو حَصْد حَصْدٍ بعدَ زَرْعٍ أَزْرَعا وقال أَبو حنيفة: ما على الأَرض زُرْعةٌ واحدة ولا زَرْعة ولا زِرْعة أَي موضع يُزْرَعُ فيه. والزَّرّاعُ: مُعالِجُ الزرعِ، وحِرْفته الزِّراعةُ. وجاء في الحديث: الزَّرَّاعةُ، بفتح الزاي وتشديد الراء، قيل هي الأَرض التي تُزْرَعُ. والمُزْدَرِعُ: الذي يَزْدَرِعُ زَرْعاً يتخصص به لنفسه. وازْدَرَعَ القومُ: اتخذوا زَرْعاً لأَنفسهم خصوصاً أَو احترثوا، وهو افتعل إِلا أَنّ التاء لما لانَ مخْرجها ولم توافق الزاي لشدّتها أَبدلوا منها دالاً لأَن الدال زالزاي مجهورتان والتاء مهموسة. والمُزارَعةُ: معروفة. والمَزْرَعةُ والمَزْرُعةُ والزّرّاعةُ والمُزْدَرَعُ: موضع الزرع؛ قال الشاعر: واطْلُبْ لنَا منْهُمُ نَخْلاً ومُزْدَرَعاً، كما لِجِيراننا نَخْلٌ ومُزْدَرَعُ مُفْتَعَلٌ من الزرع؛ وقال جرير: لَقَلَّ غناءٌ عنكَ في حَرْبِ جَعْفَرٍ، تُغَنِّيكَ زَرّاعاتُها وقُصُورُها أَي قَصِيدتك التي تقول فيها زَرّاعاتها وقصورها. والزَّرِيعةُ: الأَرضُ المزروعةُ، ومَنِيُّ الرجل زَرْعُه؛ وزَرْعُ الرجل ولَدُه. والزَّرّاعُ: النمَّام الذي يزرع الأَحْقادَ في قلوب الأَحِبَّاء. والمَزْرُوعانِ من بني كعب بن سعد بن زيد مَناةَ ابن تميم: كعبُ بنُ سعد ومالكُ بن كعب بن سعد. وزَرْعٌ: اسم. وفي الحديث: كنتُ لكِ كأَبي زَرْع لأُمّ زرع. وزُرْعةُ وزُرَيْعٌ وزَرْعانُ: أَسماء. وزارعٌ وابن زارعٍ، جميعاً: الكلبُ؛ أَنشد ابن الأَعرابي: وزارعٌ من بَعْدِه حتى عَدَلْ مقاييس اللغة: (زرع) الزاء والراء والعين أصلٌ يدلُّ على تنمية الشيء. فالزّرع معروف، ومكانه المُزْدَرَع. وقال الخليل: أصل الزّرع التنمية. وكان بعضهم يقولُ: الزَّرع طرح البَذْر في الأرض. والزَّرْع اسمٌ لِمَا نبت. والأصل في ذلك كلّه واحد. وزارِع: كلبٌ.‏ القاموس المحيط: زَرَعَ، كَمَنع طَرَحَ البَذْرَ، كالزْدَرَعَ، وأصْلُهُ أزْتَرَعَ، أبْدَلوها دالاً لتُوافِقَ الزايَ، و اللّهُ أنْبَتَ. ويُقالُ للصبِيِّ زرَعَهُ الله، أي جَبَرَهُ. والزَّرْعُ الوَلَدُ، والمَزْرُوعُ، ج زُرُوعٌ، وموضِعُهُ: المَزْرَعَةُ، مثلثةَ الراءِ والمُزْدَرَعُ. وكسفينةٍ: الشيءُ المَزْروعُ، وكسِكِّيتٍ: ما يَنْبُتُ في الأرضِ المُسْتَحِيلَةِ مما يَتَنَاثَرُ فيها أيامَ الحَصادِ. والزُّرْعَةُ، بالضم: البَذْرُ، وبلا لامٍ: اسمٌ، وسَمَّوا كزبيرٍ وسَحْبانَ وعُثْمانَ. وزارِعٌ: اسمُ كلبٍ، ومنه قيلَ للكِلاب: أولادُ زارِعٍ. ومحمدُ بنُ مَكيِّ ابنِ زُراعٍ، كغُرابٍ: راوي صحيحِ البُخارِيِّ عن الفِرَبْرِيِّ. والمَزْروعانِ من بنِي كعْبٍ: كعْبُ بنُ سَعْد، ومالكُ بنُ كعْبٍ. وما في الأرضِ زُرْعةٌ، مثلثةً وتُحَرَّكُ: أي موضعٌ يُزْرَعُ فيه. وزُرِعَ له بعدَ شَقاوَةٍ، كعُنِيَ: أصابَ مالاً بعدَ الحاجةِ. وأَزْرَعَ الزَّرْعُ: طالَ، و الناسُ: أمْكَنَهُم الزَّرْعُ. والمُزارَعَةُ: المُعَامَلَةُ على الأرضِ ببَعْضِ ما يَخْرُجُ منها، ويكونُ البَذْرُ من مالِكِها. وتَزَرَّعَ إلى الشَّرِّ: تَسَرَّعَ. تاج العروس: زرع زَرَعَ كَمَنَعَ يَزْرَعُ زَرْعَاً وزِراعَةً : طَرَحَ البَذْرَ ومنه الحديثُ : " مَن كانت له فَلْيَزْرَعْها أو ليَمْنَحَها أخاه فإنْ أبى فليُمسِكْ أَرْضَه " وقيل : الزَّرْع : نَباتُ كلِّ شيءٍ يُحرَث . وفي شَرْحِ نَهْجِ البلاغةِ لابنِ أبي الحَديدِ أنّه يقال : زَرَعْتُ الشجَرَ كما يقال : زَرَعْتُ البُرَّ والشعيرَ كازْدَرَعَ أي احْترثَ قال الجَوْهَرِيّ : وأصلُه ازْتَرعَ افْتَعلَ أَبْدَلوها دالاً ؛ لتُوافِقَ الزاي لأنّ الدالَ والزايَ مَجْهُورَتان والتاء مَهْمُوسَةٌ . الزَّرْع : الإنْباتُ يقال : زَرَعَ اللهُ أي أَنْبَتَ كذا في الصحاح وقال الراغبُ : وحقيقةُ ذلك بالأمورِ الإلهيّةِ دونَ البَشَريَّة ولذلك قال الله تَعالى : " أَفَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثونَ أَأَنْتُمْ تَزْرَعونَه أم نحنُ الزَّارِعون " فَنَسَبَ الحَرثَ إليهم ونَفى عنهم الزَّرْعَ ونَسَبَه إلى نَفْسِه فإذا نُسِبَ إلى العَبدِ فلكَونِه فاعِلاً للأسبابِ التي هي سببُ الزَّرع كما تقولُ : أَنْبَتُّ كذا إذا كنتَ من أسبابِ الإنْبات . وقال غيرُه : المعنى أَأَنْتم تُنَمُّونَه أم نحنُ المُنَمُّون له ؟ يقال : اللهُ يَزْرَعُ الزَّرْعَ أي يُنَمِّيه حتى يَبْلُغَ غايتَه على المثَل . ويقال للصَّبيِّ : زَرَعَه الله أي جَبَرَه كما في الصحاح وهو مَجاز كما يقال : أَنْبَته اللهُ وكذا زَرَعَ اللهُ وَلَدَك للخَيرِ . منَ المَجاز : الزَّرْع : الولَد وهو زَرْعُ الرجُل . والزَّرْع في الأصلِ مَصْدَرٌ عُبِّرَ به عن المَزْروع نحو قولِه عزَّ وجلَّ : " فنُخرِجُ به زَرْعَاً تَأْكُلُ منه أَنْعَامُهم وأَنْفُسُهم " وقد غَلَبَ اسمُ الزَّرْعِ على البُرِّ والشعير ج : زُروعٌ . قال الله تَعالى : " كم تركوا من جَنَّاتٍ وعُيونٍ وزُروعٍ ومَقامٍ كَريمٍ " ومَوْضِعُه المَزْرَعَة مُثَلَّثَة الراء . اقتصرَ الجَوْهَرِيّ على الفَتح وزادَ الصَّاغانِيّ وصاحبُ اللِّسان الضَّمَّ وأمّا الكَسرُ فلم أَعْرِفْ من أين أَخَذَه المُصَنِّف . كذلك المُزْدَرَع : مَوْضِعُ الزَّرْع وأنشدَ الليثُ : واطْلُبْ لنا منهم نَخْلاً ومُزْدَرَعاً ... كما لجيرانِنا نَخْلٌ ومُزْدَرَعُ الزَّرْبَعَة كسَفينَةٍ : الشيءُ المَزْروع عن ابْن دُرَيْدٍ ونَصُّه : يقال : هؤلاءِ زَرْعُ فلانٍ أي ولده فأمّا الزَّريعَةُ فرُبّما سُمِّي بها الشيءُ المَزْروع كأنّها فَعيلَةٌ في معنى مَفْعُولةٍ . وقال ابنُ بَرِّيّ : والزَّريعَة بتَخفيفِ الراء : الحَبُّ الذي يُزْرَع ولا تَقُلْ : زَرِّيعَةٌ بالتَّشديد فإنّه خَطَأٌ . الزِّرِّيع : كسِكِّيتٍ : ما يَنْبُتُ في الأرضِ المُستَحيلةِ ممّا يَتناثَرُ فيها أيّامَ الحَصادِ من الحَبّ . نَقَلَه الصَّاغانِيّ عن ابنِ شُمَيْلٍ ونَقَلَه الزَّمَخْشَرِيّ أيضاً وقال : ويقال له : الكاثُّ وهو مَجاز . والزُّرْعَة بالضَّمّ : البَذْر وبِلا لامٍ : اسمٌ . وزُرْعَةُ بنُ خَليفَةَ وزُرْعَةُ الشَّقِرِيُّ وزُرْعَةُ بنُ عامِرِ بنِ مازِنٍ الأَسْلَمِيّ : صحابِيُّون . وزُرْعَةُ بنُ سيفِ بنِ ذي يَزَنَ الحِمْيَرِيُّ قيل : من الأَقْيالِ أَسْلَمَ وكتبَ إليه النبيُّ صلّى الله عليه وسلَّم وزُرْعَةُ بنُ عَبْد الله البَياضِيُّ : تابِعيٌّ وحديثُه مُرسَلٌ . وزُرْعَةُ بنُ ضَمْرَةَ العامِريُّ روى عنه أبو الأَسْوَدِ الدُّؤَلِيُّ . وسَمَّوْا زُرَيْعاً وزَرْعَان وزُرْعان كزُبَيرٍ وسَحْبَانَ وعُثْمان . وزارِع : اسمُ كلبٍ نقله ابنُ فارِسٍ وابنُ عَبّادٍ ومنه قيل للكِلاب : أولادُ زارِعٍ قاله ابنُ عَبّادٍ والزَّمَخْشَرِيّ وهو مَجاز وأنشدَ ابْن الأَعْرابِيّ : " وزارِعٌ مِن بَعْدِه حتى عَدَلْ أبو الهَيثَم محمد بنُ مَكِّيِّ بنُ زُرَاعٍ كغُرابٍ الكُشْمَيْهَنِيُّ : راوي صَحيحِ البُخاريِّ عن أبي عَبْد الله محمد بن يوسُفَ الفِرَبْرِيِّ وقد حدَّثَتْ عنه أمُّ الكِرامِ كَريمَةُ بنتُ محمد المَرْوَزِيَّة وغيرُها . والمَزْروعانِ هذا هو الصواب ووُجِدَ بخَطِّ الجَوْهَرِيّ : والمَزْرَعان وقد نَبَّه أبو سَهْلٍ على خطَئِه وكَتَبَ في الحاشِيَةِ . صوابُه المَزْروعان . وقد صحَّفَه ابنُ سِيدَه فَجَعَله المَزُوعان وقد نبَّه عليه الرَّضِيُّ الشاطِبِيُّ كما سيأتي في تَرْجَمةِ زوع : من بَني كَعْبِ بنِ سَعْدِ بنِ زَيْدِ مَناةَ بنِ تَميمٍ وهما كَعْبُ بنُ سَعْدٍ ومالِكُ بنُ كَعْب بنِ سَعْدٍ . يقال : ما في الأرضِ وما على الأرضِ زَرْعَةٌ واحدةٌ مُثَلَّثَةً عن أبي حَنيفة كما في اللِّسان وزادَ الصَّاغانِيّ عنه : زَرَعَةٌ تُحرَّكُ أي مَوْضِعٌ يُزرَعُ فيه . قالَ ابنُ عبادٍ : يقالُ : زُرِعَ لهُ بَعْدَ شقَاوَةٍ كعُني : إذا أَصَابَ مالاً بَعْدَ الحاجَةِ وهوَ مجازٌ . وأزْرَعَ الزَّرْعُ : طالَ وقِيل : نَبَتَ وَرَقُهُ . قال رَؤْبَهُ : أو حَصْدُ حَصْدٍ بَعْدَ زَرْع أزْرَعَا وفي المُفْرَداتِ : أَزْرَعَ النَّباتُ : صَارَ ذا زَرْعٍ وأَزْرَعَهَ الناسُ إذا أَمْكَنَهُمْ الزَّرْعُ . والمُزَارَعَةُ مَعْرُوفَةٌ وهُوَ المُعَامَلَةُ على الأَرْضِ ببعَضِ ما يَخْرُجُ مِنْهَا ويكونُ البَذْرُ مِنْ مَالِكِها وهو مجازٌ قال ابْن عَبَّادٍ : يقال : تزَرَّعَ إلى الشَّرِّ : مثلُ تسَرَّعَ نقله الصَّاغانِيّ . ومِمّا يُسْتَدْرَك عليه : الزَّرَّاع كشَدَّادٍ : الزارِع وحِرفَتُه الزِّراعَة قال : " ذَريني لكِ الوَيْلاتُ آتي الغوانِيامتى كنتُ زَرَّاعاً أسُوقُ السَّوانِيا ؟ والزَّرَّاع أيضاً : النَّمَّام عن ابْن الأَعْرابِيّ وهو الذي يَزْرَعُ الأحْقادَ في قلوبِ الأَحِبّاءِ وهو مَجاز . وجَمع الزّارِع : زُرّاع كرُمّانٍ . وقَوْله تَعالى : " يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ " قال الزَّجَّاج : المُرادُ به محمد رسولُ اللهِ صلّى الله عليه وسلَّم وأصحابُه الدُّعاةُ للإسلام رَضِيَ الله عنهم . والزَّرَّاعَة بالفَتْح والتشديد : الأرضُ التي تُزرَع قال جَريرٌ : لَقَلَّ غَناءٌ عنكَ في حَرْبِ جَعْفَرٍ ... تُغَنِّيكَ زَرَّاعاتُها وقُصورُها والمُزْدَرِع : الذي يَزْدَرِع زَرْعَاً يَتَخَصَّصُ به لنَفسِه . وهو مَجاز . وأَزْرَعَ الزَّرْعُ : إذا أَحْصَدَ . ويقال : أَسْتَزْرِعُ اللهَ ولَدِي للبِرِّ وأَسْتَرْزِقُه له من الحِلّ . وهو مَجاز . وَزَرَعَ الحُبَّ لك في القلوبِ كرَمُكَ وحُسنُ خُلُقِكَ وهو مَجاز . ويقال : بِئسَ الزَّرْعُ زَرْعُ المُذنِب . والدنيا مَزْرَعَةُ الآخِرَة . وهو مَجاز . والزُّرْعَة بالضَّمّ : فَرْخُ القَبَجَة . نقله الزَّمَخْشَرِيّ وهو مَجاز . وتِلكَ مزارِعُهم وزَرَّاعاتُهم . ومَنِيُّ الرجُلِ زَرْعُه . ويقولون : مَن زَرَعَ حَصَدَ . وزَرْعٌ : اسمٌ . وفي الحديث : " كنتُ لكِ كأبي زَرْعٍ لأمِّ زَرْعٍ " هي أمُّ زَرْعٍ بنتُ أُكَيْمِلِ بنِ ساعِدَةَ . وأبو زُرْعَةَ الرازِيّ : حافظٌ مَشْهُورٌ . وأبو زُرْعَةَ أحمدُ بنُ عبدِ الرحيمِ العِراقيُّ : مُحدِّثٌ مشهورٌْ . وسَمَّوْا زارِعاً كصاحِب . ومن أمثالِهم : أَجْوَعُ مِن زُرْعَةَ

Sîgalar(11)

Mücavir kökler105 mücavir (130 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. نخل

    5 ortak ayet · Hurma ağacıdır

  2. عنب

    3 ortak ayet · E’nab, Üzüm asması demektir

  3. ثمر

    3 ortak ayet · Meyve demektir

  4. أكل

    4 ortak ayet · Ekel pas demektir

  5. حصد

    2 ortak ayet · Hasad: Biçilen ekin demektir

  6. زيت

    2 ortak ayet · Zeytindir

  7. موه

    3 ortak ayet · Su

  8. سوق

    2 ortak ayet · Sevk bacak demektir

  9. صنو

    1 ortak ayet · Kökteşler

  10. جرز

    1 ortak ayet · Cüruz otu kurumuş toprak demektir

  11. حفف

    1 ortak ayet · Haffe tepenin çevresi, başın çevresi, masdar olarak…

  12. شطأ

    1 ortak ayet · Bitki filizidir

Geçtiği ayetler(12)

  1. وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا رَجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَابٍ وَحَفَفْنَاهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًا

    EkinOnlara iki adamı örnek ver ki; birisine iki üzüm bağı verip çevresini hurmalıklarla çevirmiş ve aralarında ekinler bitirmiştik.

  2. أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنْفُسُهُمْ أَفَلَا يُبْصِرُونَ

    EkinGörmezler mi ki; Biz, kuru yerlere suyu gönderiyor, onunla hayvanlarının ve kendilerinin yedikleri ekinleri çıkarıyoruz. Hala da görmeyecekler mi?

  3. … مَاءً فَسَلَكَهُ يَنَابِيعَ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهُ …

    EkinGörmez misin ki; gerçekten Allah, gökten bir su indirip onu yerdeki kaynaklara yerleştirmiş, sonra da onunla türlü türlü ekinler çıkarmaktadır. Sonra onları kurutur ve sen, onları sararmış görürsün. Sonra da onu çörçöp haline çevirir. Muhakkak ki bunlarda, akıl sahipleri için ibret vardır.

Sîga sayfası: الزَّارِعُونَ
Sîga sayfası: تَزْرَعُونَهُ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökزرع
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerحرث, نبت, غرس
Zıt Kökحصد
Çekirdek Özet 1Tohumu toprağa saçıp onun çatlayarak boy atmasını, büyümesini ve kemale ermesini sağlama
Çekirdek Özet 2İnsanın tohum saçma eyleminin ötesinde, asıl hayat verip filizlendiren ve geliştiren ilahi inşa fiili
Çekirdek Özet 3İnsani çabanın ilahi yaratışla buluşarak gizil bir potansiyelden çoklu ve bereketli bir semereye dönüşmesi
Kritik Hata RiskiBüyütme ve filizlendirme fiilini salt insana ait fiziksel bir tarım işlemi sayarak ilahi tenmiye boyutunu göz ardı etmek

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
زرSıçrama, itilme, dar bir alandan dışarıya doğru basınçla fırlama veya saçılma hareketi; زرب, زرق, زري köklerinde görüldüğü gibi dar bir kanaldan fışkırma veya atılma dinamiğiعAyn harfinin getirdiği derinlik, açılma ve yayılma etkisiyle bu fırlama hareketi tohumun toprağa saçılması, toprağı yararak gün yüzüne çıkması ve serpilip boy atması (tenmiye) anlamına yönelmiştir

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
زkesici alet; kesme, ayırma, biçmeSert tohum kabuğunu veya toprağı yarma, aralama ve keskin bir hareketle ortama nüfuz etme hareketi
رinsan başı; baş, ilk, üstBaş çıkarma, yukarıya doğru yükselme, filizin yüzeye doğru yönelerek boy atması
عgöz; görme, bilme, kaynakGizlendiği toprak altından gün ışığına çıkma, görünür hale gelme ve kaynaktan beslenerek açılma
زرعYarma, yukarı yönelme ve yüzeye çıkış hareketiTohumun toprağı yararak (ز), yukarı doğru baş verip (ر), görünür ve canlı bir varlık halinde serpilmesi (ع) sürecinin tamamı

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamTohumun toprağa atılması, ardından bu tohumun nem ve ısıyla patlayıp topraktan filiz vererek büyümesi ve kemale ermesi
Cahiliye şiiri kullanımıLisânü'l-Arab'da nakledilen eski şiir şahidinde ekinin başkası için büyütülüp geliştirilmesi, mecazi anlamda başkasına siyasi ve askeri güç kazandırmak üzere zikredilir: إن يأبروا زرعا لغيرهم / والأمر تحقره وقد ينمي
Erken Arapça kullanımKitābü'l-ʿAyn'da geçen şahitte ekilebilir arazi anlamında müzdara' kelimesi zikredilir: فاطلب لنا منهم نخلا ومزدرعا / كما لجيراننا نخل ومزدرع; ayrıca Hz. Ali'nin hikmet ve hüccetin ilim ehlinin kalbine ekilmesine dair rivayetinde geçer

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.

Sami etimolojik katman

Sami dillerinde زرع kökü Proto-Semitik *ḏrʕ (tohum ekmek, tohum saçmak) biçimine dayanmakta olup düzenli ses denklikleriyle temel Sami dillerinin tamamında morfolojik ve anlamsal bütünlüğünü korumuştur. İbranicede zāraʿ (זָרַע - tohum saçmak, ekmek) ve zeraʿ (זֶרַע - tohum, döl, soy), Aramice ve Süryanicede zraʿ (ܙܪܰܥ - ekmek, saçmak) ve zarʿā (ܙܰܪܥܳܐ - tohum, mahsul, zürriyet), Akadcada ise zēru(m) (tohum, döl, nesil) biçimleriyle hem toprağa tohum atma eylemini hem de biyolojik soy aktarımını ifade eder. Arapçada bu kök, salt tohumun toprağa bırakılması (hars) eyleminden öteye geçerek tohumun yarılarak filizlenmesi, büyütülmesi ve kemale erdirilmesi (inbât ve tenmiye) boyutunu da asli anlam içeriğine dahil etmiştir.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Hebrew and Aramaic Lexicon of the Old Testament (HALOT), Payne Smith.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönTohum saçma ve tenmiyeÇekirdeğin toprağa atılmasından başlayarak onun filizlenip boy atması, beslenip olgunlaşması süreciKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice zāraʿ, Süryanice zraʿ, Akadca zēruProto-Semitik *ḏrʕ kökünden türeyen tarımsal ekim, mahsul ve biyolojik döl/soy anlam alanıKesin
Daha geniş dilsel ilişkiGe'ez zar'a, Güney Arapçası ḏrʕEski Güney Arapça yazıtlarda ve Etiyopya dillerinde tarımsal üretim ve tohumlama bağlamında ortak kullanımGüçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
زرعAnlamlıTohum ekmek, bitirmekToprağa tohum atıp onu yeşertmek ve büyütmekHedef kök; Kur'an'da geçer
زعرAnlamlıKıl veya tüy azlığıSaçın, tüyün seyrek olması, ahlaken huysuzlukKur'an'da geçmez; bitkinin veya tüyün seyrelmesi yönüyle zıtlaşma taşır
رزعKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKitābü'l-ʿAyn ve Tehzîb'de mühmel kaydedilmiştir
رعزKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKitābü'l-ʿAyn'da mühmel kaydedilmiştir
عزرAnlamlıMenetmek, desteklemekKötülükten alıkoymak veya saygı ile güç kazandırmakKur'an'da geçer; harf göçüşmesi ile kuvvet verme boyutu ortaktır
عرزAnlamlıBüzülmek, sertleşmekŞiddetli soğuktan veya korkudan büzüşüp bir yere çekilmekKur'an'da geçmez; dışa açılmanın aksine içe toplanma hareketidir

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
زرعMerkezTarımsal üretim ve büyümeTohumu toprağa saçıp onun bizzat filizlenip boy atmasını ve kemale ermesini sağlamaHem beşeri sebepleri hem de asıl ilahi büyütmeyi ve geliştirmeyi (tenmiye) içerir
حرثKomşuToprak işlemeToprağı sürmek, yarmak ve tohum saçmaya hazır hale getirmekYalnızca insanın fiziksel zemin hazırlığı ve tohum atma çabasıdır; bitirmeyi içermez
نبتKomşuFilizlenme ve çıkışBitkinin toprak yüzeyine çıkıp yeşermesiTohum atma şartı olmaksızın her türlü bitkinin topraktan baş göstermesini anlatır
غرسKomşuDikimKökü veya gövdesi bulunan fidanı toprağa yerleştirmekTohum saçmak değil, halihazırda gövdeli bitkiyi sabitlemektir
حصدZıtBiçme ve devşirmeBüyüyen ve olgunlaşan ekini kökünden veya sapından kesip toplamakBüyüme sürecinin sona erdirilip ürünün devşirilmesi işlemidir

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaزرعTohum ekmek, bitirmek, yetiştirmekTohumun toprağa saçılmasını ve oradan hayat bularak kemale ermesini bir arada ifade ederKesin
Latinceserere, seminareTohum saçmak, ekmekSeminare tohum bırakmayı, serere ise ekim yapmayı karşılar; ilahi büyütme nüansını dışarıda bırakırGüçlü
İngilizceto sow, to cultivateTohum ekmek, yetiştirmekTo sow tohum saçmayı, cultivate ise tarımsal bakımı ifade eder; tohumun içsel fışkırma dinamiğini tam vermezGüçlü
Almancasäen, anbauenTohum ekmek, ürün yetiştirmekSäen tohumu toprağa bırakma anını, anbauen tarımsal faaliyeti karşılar; ontolojik yeşertme boyutunu içermezGüçlü
Fransızcasemer, cultiverTohum saçmak, tarım yapmakSemer tohum saçma eylemini, cultiver bakım sürecini belirtir; varlığın kendi potansiyelini aşama aşama açmasını eksik bırakırGüçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Duden, Littré.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
زَرْع / زُرُوعHububat ve ekin türü bitkilerDünyevi rızıklar, nimetler ve yeryüzündeki tarımsal mahsuller; En'âm 6:141, Ra'd 13:4, Kehf 18:32, Şuarâ 26:148, Secde 32:27, Zümer 39:21, Duhân 44:26
تَزْرَعُونَTarım faaliyeti ve tohum saçmaİnsanın geçim için planlı tarım yapması ve tohum atması; Yûsuf 12:47
الزَّارِعُونَ / تَزْرَعُونَهُAsıl yeşertip büyüten ilahi kudretİnsanın ektiği tohumu hakikatte yaratan ve filizlendiren ilahi yaratış; Vâkıa 56:64
كَزَرْعٍ / الزُّرَّاعİnanç topluluğunun filizlenip güçlenmesiMüminlerin zayıf bir filizden gür ve kendi ayakları üstünde duran güçlü bir gövdeye dönüşmesi teşbihi; Feth 48:29
غَيْرِ ذِي زَرْعٍTarıma elverişsiz, kurak araziMekke vadisinin bitki ve tarım imkânından bütünüyle yoksunluğu; İbrâhîm 14:37

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamKesb ve halk ilişkisiVâkıa 56:64 ayeti üzerinden insanın fiilinin tohum atmaktan (hars) ibaret olduğu, asıl yaratıcı ve bitiricinin (zer') Allah olduğu tespitiFâil-i hakiki ilkesi ve sebeplerin yaratıcı kudret taşımadığı
FıkıhMüzâraa akdiArazi sahibi ile ziraat yapan kişinin mahsulün belirli bir hissesi karşılığında akit yapması ve öşür yükümlülüğüToprağın işletilmesi, tohum ve emek ortaklığı
TefsirRubûbiyyet delilleri ve teşbihYeryüzünün canlanması üzerinden dirilişin ispatı ve sahabe toplumunun filizden ulu bir gövdeye dönüşmesi metaforuİnsani çabanın ilahi inayete muhtaç oluşu ve tedrici olgunlaşma
HadisSadaka ve manevi üretimEkilen her ekinin canlılar tarafından tüketilmesinin ekene sadaka yazılması ve kalbe hikmet ekilmesiÜretkenliğin teşviki ve manevi değerlerin kalpte kökleşmesi

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniTevhid ve tevekkülFâil-i hakikiyi tanımaSebebe yapışıp neticeyi Allah'tan bilmeİnsanın rolü tohumu toprağa bırakmaktır; hayatı veren ve başak bağlatan yalnızca ilahi kudrettirKesin
İlmiBiyoloji ve genetikEmbriyonik gelişim ve tenmiyeÇimlenme ve morfogenez yasasıTohumun içindeki kodun uygun çevre şartlarında aktifleşerek aşamalı biçimde kemale ermesiGüçlü
SiyasiKurumsal büyümeTedrici toplumsal teşkilatlanmaOrganik kök salma ve direnç kazanmaFeth suresinde tasvir edildiği gibi küçük bir filizin zamanla güçlenerek dış etkilere karşı dirençli bir yapı kurmasıGüçlü
İktisadiÜretim ve katma değerTarımsal sermaye ve bereketEmek-toprak birleşiminden katlanan getiriTek bir tohumun yüzlerce tohuma dönüşmesiyle oluşan reel refah ve gıda güvenliğiKesin

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerLojistik büyüme ve diferansiyel kinetikBir tohumun veya hücrenin zamana bağlı büyüme eğrisi; başlangıçtaki gizil girdinin katsayılarla katlanarak belirli bir taşıma kapasitesine ulaşması modeliGüçlü
Beşeri bilimlerPedagojik gelişim ve kurumsal kuramBireyin veya topluluğun zihnine ekilen temel bir ilkenin zamanla organik olarak serpilip kökleşmesi ve kendi ayakları üstünde duran bağımsız bir yapıya evrilmesiGüçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca fiziksel çiftçilik ve endüstriyel tohum atma eylemine indirgeyerek mekanik bir doğa olayına dönüştürmek
Kur'an içi daha geniş anlamTohumun ekilmesinden kemale ermesine kadar süren biyolojik döngünün ilahi yaratış, diriliş ve toplumsal inşa modeli olarak işletilmesi
Yanlış anlamanın doğuracağı hataVâkıa 56:64'teki ontolojik ayrımı kaçırarak insanı ürünün asıl yaratıcısı saymak, sebeplere tanrılık atfetmek ve sabır gerektiren gelişim süreçlerini mekanik müdahalelerle tüketmek

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Beşeri emek (hars) ile ilahi yaratış ve geliştirme (zer') arasındaki sınırı en somut örnek üzerinden çizerek şirk anlayışını ontolojik düzeyde çökertir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?İnsanın acziyetini ve Allah'ın tek yaratıcı olduğunu ortaya koyan tevhid ayetlerinde, sahabe toplumunun tedrici gelişimini anlatan teşbihlerde ve Yûsuf suresindeki iktisadi planlama bağlamında.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Tarımsal veya bilimsel neticelerin yalnızca insanın teknik becerisine dayandığı yanılgısını düzeltir; insanın vazifesini zemin hazırlamak, hayat ve bereket vermeyi ise ilahi kudrete ait bir lütuf olarak konumlandırır.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamTohumu toprağa saçıp onun çatlayarak boy atmasını, gövde bağlamasını ve başaklanarak tam olgunluğa erişmesini sağlamak.
  • Soyut anlamBir potansiyelin uygun vasatta ilahi kanunlar uyarınca aşama aşama açılarak kendi ayakları üstünde duran yetkin bir varlığa dönüşmesi.
  • Sistematik karşılıkİnsanın tohum saçarak sebeplere riayet ettiği (hars), ilahi kudretin ise bu tohumu besleyip çoğalttığı (zer') sebep-yaratılış dengesi.
  • LaTeX modeliS0→  H  S(t)→  Z  ∑i=1nPi,n≫1
  • LaTeX açıklamasıModelde S0 başlangıç durumundaki tekil tohumu veya gizil potansiyeli; H insanın toprağı sürüp hazırlama ve tohum saçma eylemini (hars / beşeri sebep); S(t) zaman içinde toprağın bağrında korunan ve olgunlaşan süreci; Z asıl hayat verip filizlendiren ilahi geliştirme kudretini (zer' / ilahi fiil); ∑i=1nPi ise tek tohumdan fışkıran çoklu hasılatı ve yetkin meyveleri (n≫1 katlanmış bereketi) sembolize eder.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ز