عرش

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ع-ر-ش11 sîga, 55 mücavir kök, 32 ayet, 25 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.أرضسموعَرْشٌمَعْرُوشَاتٍبِعَرْشِهَاعرشسدسعَرْشُهُسويالْعَرْشَحولرببرفعالْعَرْشِوصف

KökSîga 11Ayet 32Sure 25Mücavir 55

▶ Ağı aç (3B)

عرش

ع - ر - ش

KÖK
  • 33 geçiş
  • 32 ayet
  • 11 sîga
  • 13 sözlük

Toplantı yerinde yöneticinin durduğu yüksek yerdir. Kürsü oradaki oturulacak tahtadan yapılmış yerdir. Kürsü dört boyutlu uzay, arş beş boyutlu uzaydır.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(13)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Toplantı yerinde yöneticinin durduğu yüksek yerdir. Kürsü oradaki oturulacak tahtadan yapılmış yerdir. Kürsü dört boyutlu uzay, arş beş boyutlu uzaydır.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR10.363 harf
باب العين و الشين والراء معهما )ع ش ر، ع رش، ش ع ر، ش ر ع، ر ع ش مستعملات، ر ش ع مهمل( عشر: العَشْرُ: عدد المؤنّث، والعَشَرَةُ: عدد المذكّر، فإذا جاوزت ذلك أنّثت المؤنث وذكّرت المذكر. وتقول: عَشْرُ نسوة، وإحدى عَشْرَةَ امرأة، وعشرةُ رجالٍ، وأَحدَ عَشَرَ رجلاً وثلاثةَ عَشَرَ رجلاً تلحق الهاء في ثلاثة وتنزعها من عشرة، ثم تقول: ثلاث عشرة امرأة تنزع الهاء من ثلاثة وتلحقها بالعشرة. وعَشَرْتُ القوم:
Maddenin bağlantısı

باب العين و الشين والراء معهما )ع ش ر، ع رش، ش ع ر، ش ر ع، ر ع ش مستعملات، ر ش ع مهمل( عشر: العَشْرُ: عدد المؤنّث، والعَشَرَةُ: عدد المذكّر، فإذا جاوزت ذلك أنّثت المؤنث وذكّرت المذكر. وتقول: عَشْرُ نسوة، وإحدى عَشْرَةَ امرأة، وعشرةُ رجالٍ، وأَحدَ عَشَرَ رجلاً وثلاثةَ عَشَرَ رجلاً تلحق الهاء في ثلاثة وتنزعها من عشرة، ثم تقول: ثلاث عشرة امرأة تنزع الهاء من ثلاثة وتلحقها بالعشرة. وعَشَرْتُ القوم: صرتُ عاشرهم، وكنت عاشر عشرَة: أي: كانوا تسعة فتمُّوا بي عشَرة. وعَشَّرْتُهُم تعشيرا: أخذت العُشْر من أموالهم، وبالتخفيف أيضا، وبه سُمِّيَ العشَّار عشّاراً. والعُشْرُ: جزء من عَشَرَةِ أجزاء، وهو العشير والمِعْشار. والعِشر: وِرْدُ الإبل اليومَ العاشر. وفي حسابهم: العِشْرُ: التاسع. وإبلٌ عواشُر: وردت الماء عشراً. ويجمع العِشْر ويُثَنّى، فيقال: عِشْران وعِشْرون، وكلّ عِشْر من ذلك: تسعة أيام. ومثله الثوامن والخوامس. قال ذو الرّمة: أقَمْتُ لهم أعناق هيمٍ كأنّهـا قطاً نشَّ عنها جلاميد خامِسُ يعني بالخامس: القطا التي وردت الماء خمساً. والعرب تقول: سقينا الإبلَ رِفْهاً أيْ: في كلِّ يوم، وغِبّا إذا أوردوا يوماً، وأقاموا في الرّعي يوما، وإذا أوردوا يوما، وأقاموا في الرّعي يومين ثم أوردوا اليوم الثالث قالوا: أوردنا رِبْعا، ولا يقولون ثِلْثا أبدا، لأنّهم يحسبون يوم الورد الأول والاخر، ويسحبون يومي المقام بينهما، فيجعلون ذلك أربعة. فإذا زادوا على العشرة قالوا: أوردناها رِفْهاً بعدَ عِشْرٍ. قال اللّيث: قلت للخليل: زعمت أنّ عشرين جمع عِشْر، والعِشْرُ تسعةُ أيام، فكان ينبغي أن يكون العشرون سبعة وعشرون يوما، حتى تستكمل ثلاثة أتساع. فقال الخليل: ثمانيَ عَشَرَ يوما عِشْران ولمّا كان اليومان من العِشْر الثالث مع الثمانية عشر يوما سمّيته بالجمع. قلت: من أين جاز لك ذلك، ولم تُسْتَكْمَلِ الأجزاء الثلاثة? هل يجوز أن تقول للدّرهمين ودانَقَيْن: ثلاثة دراهم? قال: لا أقيس على هذا ولكن أقيسه على قول أبي حنيفة، ألا ترى أنه قال: إذا طلقتها تطليقتين وعُشْر تطليقة فهي ثلاث تطليقات، وليس من التطليقة الثالثِة في الطّلاق ألاّ عُشْرُ تطليقةٍ، فكما جاز لأبي حنيفةَ أن يَعتدَّ بالعُشْرِ جاز لي أن أعتدَّ باليومين. وتقول: جاء القوم عشارَ عشارَ ومَعْشَرَ مَعْشَرَ، أي: عشرة عشرة وأُحاد أُحاد ومَثْنَى مَثْنَى وثُلاثَ وثُلاثَ، إلى عشرة، نصَبٌ بغير تنوين. وعَشَّرْتُهمُ تعشيرا، أي: كانوا تسعة فزدت واحدا حتى تمّ عشرة، وعَشَرْتُ، خفيفة، أخذت واحدا من عَشَرَةٍ فصار وا تسعةً، فالعشورُ نقصان والتَّعشير تمام. والمُعَشِّرُ الحمار الشّديد النُّهاقِ المتتابع، سُمِّيَ بهِ، لنه لا يكفّ حتى يبلغ بع عَشْرَ نَهقَات وترجيعات. قال: لعمري لئن عشّرتُ من خشية الرَّدى نُهاق الحـمـير إنـي لـجـزوع وناقة عُشَراء، أي: أقربت، وسُمّيت به لتمام عشرة أشهر لحملها. عشَّرت تعشيرا، فهي بعد ذلك عُشراء حتى تضع، والعدد: عُشَراواتٌ، والجميع: العشار، ويقال: بل سُمّيت عُشَراء لأنها حديثة العهد بالتعشير، والتعشير: حمل الولد في البطن، يقال: عُشرَاء بيّنة التعشير. يقال: بل العشار اسم النوق التي قد نُتِجَ بعضها وبعضها قد أقرب ينتظر نتاجها. قال الفرزدق: كم خالةٍ لك يا جرير وعـمّةٍ فَدْعاءَ قد حَلَبَتْ عليّ عِشاري قال بعضهم: ليس للعشارِ لبنٌ، وإنمّا سمّاها عشاراً لأنّها حديثة العهد بالتعشير وهي المطافيل. والعاشِرَةُ: حلقة من عواشر المصحف. ويقال للحلقة: التعشير. والعِشْر: قطعة تنكسر من البُرْمَة أو القَدَح، فهو أعشار. قال: وقد يقطع السيف اليماني وجفنه شباريق أعشار عثمن على كسر وقُدورٌ أعشارٌ لا يكاد يُفْرَدُ العِشْرُ من ذلك. قدورٌ أعاشيرُ، أي: مُكسَّرة على عَشْرِ قطع. تِعْشار موضع معروف، يقال: بنجد ويقال: لبني تميم. والعُشَرُ: شجر له صمغ. يقال له: سُكّر العُشَرِ. والعِشْرَةُ: المعاشرة. يقال: أنت أطولُ به عِشْرَةً، وأبطنُ به خِبْرَةً. قال زهير: لَعمْرُكَ، والخطوب مغيّرات وفي طول المعاشرة التَّقالي وعشيرك: الذي يعاشرك، أمركما واحد، ولم أسمع له جمعا، لا يقولون: هم عُشَراؤك، فإذا جمعوا قالوا: هم مُعاشروك. وسمّيت عشيرة الرّجل لمعاشرة بعضهم بعضا، و الزوج عشير المرأة، والمرأة عشيرة الرجل. والمَعْشَرُ: كل جماعة أمرهم واحد. المسلمون مَعْشَر، والمشركون مَعْشَر، والإنْسُ معشر، والجنّ مَعْشَرَ وجمعه: مَعاشِرُ. والعشاريّ من النبات: ما بلغ طولهُ أربعةَ أَذْرُعٍ. وعاشوراء: اليوم العاشرُ من المحرّم، ويقال: بل التاسع، وكان المسلمون يصومونه قبل فرض شهر رمضان. عرش: العَرْشُ: السرير للملك. والعَريش: ما يُسْتَظلُّ به، وإن جُمِعَ قيل: عروش في الاضطرار. وعَرْشُ الرجل: قِوامُ أمِره، وإذا زال عنه ذلك قيل: ثُلَّ عرشُه. قال زهير: تداركتما عبساً وقد ثُلَّ عَرْشهُ وذبيان إذ زلَّتْ بأقدامها النّعل وجمع العرش: عِرَشَةٌ وأعراشٌ. ويقال: العرش: ما عُرِّش من بناء يستظلِّ به. قالت الخنساء: كان أبو حسّانَ عرشاً خَوَى مما بناه الدهر دانٍ ظليل وعرّشت الكَرْم بالعوش تعريشاً إذا عطفت ما ترسل عليه قضبان الكَرْم. الواحد: عَرْش. وجمعه: عروشٌ، وعُرُشٌ. والعريش: شبهُ الهودجَ، وليس به، يُتَّخَذُ للمرأة على بعيرها. وعرش البيت سقفه، وعرش البئر: طيُّها بالخشب. قال ابو ليلى: تكون بئر رخو الأسفل والأعلى فلا تمسك الطيّ، لأنها رملة فيُعْرشُ أعلاها بالخشب بعدما يُطْوَى موضه الماء بالحجارة، ثم تقوم السقاة عليه فيستقون، قال: وما لمثابـات الـعـروش بـقـيّة إذا استلَّ من تحت العروش الدعائم وعرَّش الحمار بعانته تعريشاً إذا حمل عليها رافعاً رأسه شاحيا فاه. قال رؤبة: كأنّ حيث عرّش القنابلا من الصبيين وحنواً ناصلا وللعُنُق عُرْشان بينهما الفقار، وفيهما الأخدعان وهما لحمتان مستطيلتان عَداءَ العنق، أي: طَواره. قال: وعبدُ يغوثٍ تَحْجِلُ الطير حولَه وقد هذَّ عُرْشَيْهِ الحُسامُ المذكَّرُ والعرش في القدم ما بين الحمار والأصابع من ظهر القدم، والحمار: ما ارتفع من ظهر القدم، وجمعه: عِرَشَةٌ، وأعراش. والعُرش: مكة: شعر: رجل أَشْعَرُ: طويل شَعَرَ الرأس والجسد كثيره. وجمع الشَّعْر: شعور وشَعْرٌ وأشعارٌ. والشِّعار: ما استشعرت به من اللّباس تحت الثياب. سمي به لأنّه يلي الجسد دون ما سواه من اللّباس، وجمعه: شُعُرٌ وجعل الأعشَى الجلّ الشِّعار فقال: وكلّ طـويل كـأن الـسـلـي طَ في حيث وَارى الأديمُ الشِّعارا معناه بحيث وارَى الشِّعار الأديم، ولكنهم يقولون هذا وأشباهه لسعة العربيّة، كما يقولون: ناصح الجيب، أي: ناصح الصدر. والشِّعار ما يُنادي به القومُ في الحرب، ليَعْرِفَ بعضُهم بعضا. والأشْعَرُ: ما استدار بالحافر من منتهى الجلد حيث تنبت الشعيرات حوالي الحافر، ويجمع: أشاعر. وتقول: أنت الشِّعار دون الدثِّار، تصفه بالقرب والمودَّة. وأَشْعَرَ فلان قلبي همّا، أي ألبسه بالهَم حتى جعله شِعاراً للقلب. وشعرت بكذا أَشْعُرُ شعرا لا يريدونه به من الشعر المبّيت، أنّما معناه: فَطِنْتُ له، وعلمت به. ومنه: ليت شعري، أيْ: علمي. وما يُشْعُرِكَ أي: ما يدريك. ومنهم من يقول: شَعَرْتُهُ، أي: عَقَلْتُه وفهمته. والشِّعْرُ: القريض المحدَّد بعِلامات لا يجاوزها، وسُمِّيَ شعرا، لأن الشاعر يفطن له بما لا يفطن له غيره من معانيه. ويقولون: شِعْرٌ شاعرٌ أي: جيّد، كما تقول: سبيٌ سابٌ، وطريقٌ سالكٌ، وإنّما هو شعر مشعور. والمَشْعَرِ: موضع المنسك من مشاعر الحج من قول الله: "فاذكُرُوا اللّهَ عندَ المَشْعَرِ الحَرامِ" وكذلك الشِّعارة من شعائر الحج، وشعائر الله مناسك الحج، أي: علاماته، والشّعيرة من شعائر الحج ، وهو أعمال الحج من السعي والطَّواف والذبائح ، كل ذلك شعائر الحجّ ، والشعيرة أيضا: البَدَنَةُ التي تُهْدَى إلى بيت الله، وجُمِعَتْ على الشَّعائر. تقول: قد أَشْعَرْتُ هذه البّدَنَةَ لله نُسْكا، أي: جعلتها شعيرة تُهْدَى. ويقال: إشعارها أن يُجَأَ أصل سَنامها بسِكّين. فيسيل الدَّمُ على جنبها، فيُعَرفُ أنّها بَدَنُة هَدْيٍ. وكَرِهَ قوم من الفقهاء ذلك وقالوا: إذا قلّدتَ فقد أشعَرْتَ. والشعيرة حديدة أو فضَّة تُجْعَلُ مِساكاً لنصل السِّكِّين في النِّصابِ حيثُ يُركَّبُ. والشَّعاريرُ: صغارُ القِثَّاء، الواحدة، شُعْرُورةَ وشُعْرور. والشعارير: لعبة للصبيان، لا يُفْرد. يقولون: لعبنا الشّعارير، ولعِبَ الشعارير. والشَّعْراء من الفواكه واحده وجمعه سواء. تقول: هذه شعراءُ واحدة، وأكلنا شعراء كثيرة. والشُّعَيْرَاءُ ذباب من ذباب الدَّوابّ، ويقال: ذباب الكلب. والشَّعِيَرَةُ من الحُلِيّ تتخذ من فضَّة أو ذهب أمثال الشعير. بنو الشُّعَيْراء: قبيلة من العرب. الشِّعْرَى: كوكبٌ وراء الجوزاء. ويُسمّي اللّحم الذي يبدو إذا قُلّمَ الظُّفْر: أشعر. شِعْرٌ جبل لبني سُلَيْم، ويقال: لبني كلاب بأعلى الحِمِى خلف ضربة. والشَّعْرَانُ: ضرب من الرِّمث أخضر يضرب إلى الغبرة مثل قعدة الإنسان ذو ورق، ويقال: هو ضرب من الحَمْض. والشِّعْرِةُ: الشعر النّابت على عانة الرّجل. قال الشاعر: يحطّ العفر من أفناء شعر ولم يترك بذي سَلْعٍ حمارا يعني به اسم جبل يصف المطر في أوّل السنة. شرع: شَرَعَ الوارد الماءَ شروعاً وشَرْعاً فهو شارع، والماء مشروع فيه إذا تناوله بفيه. والشَّريعة والمَشْرَعَة: موضع على شاطئ البحر أو في البحر يُهَيَّأ لشُرْب الدَّوابِّ، والجميع: الشرائع، والمشارع، قال ذو الرّمة: وفي الشَّرائع من جِلاّنَ مُقْتِنِـصٌ رثُّ الثياب خفيُّ الشخصِ مُنْزَرِبُ

والشَّريعة والشّرائع: ما شرع الله للعباد من أمر الدين، وأمرهم بالتمسك به من الصلاة والصوم والحج وشبهه، وهي الشِّرْعَةُ والجمعُ: الشِّرِع. ويقال: هذه شِرعُة ذاك، أيْ: مثله. قال الخليل بن أحمد رضي الله عنه: كفّاك لم تخلقا للـنّـدى ولم يكن بخلهما بدعـه فكفّ عن الخير مقبوضة كما حُطّ من مائة سبعه وأخرى ثلاثة آلافـهـا وتسع مئيها لها شرعـه أي: مثلها: .. وأَشْرَعْتُ الرماح نحوهم إشراعاً. وشَرَعَتْ هي نفسها فهي شوارع. قال: وق خيّرونا بين ثنتين مـنـهـمـا صدور القنا قد أُشْرِعَتْ والسلاسل ولغة شرعناها نحوهم فهي مشروعة قال: أناخوا من رماح الخطّ لمّا رأونا قد شرعناها نِهـالا وكذلك في السيوف. يقال: شرعناها نحوهم. قال النابغة: غداة تعاورتهـم ثَـمَّ بـيضٌ شرعْنَ إليه في الرَّهَجِ المُكِنّ أي: المغطّي. قال أبو ليلى: أشرعت الرماح فهي مشرعة. وإبلٌ شُروع إذا كانت تشرب. ودار شارعة، ومنزل شارع إذا كان قد شرع على طريق نافذ، والجميع: الشوارع. ويجيء في الشّعر الشارع اسما لمَشْرَعة الماء. والشراع: الوتر نفسه ما دام مشدوداً على القوس. والشَّرْعه الوتر، ويُجْمَعُ على شِرَع، قال: ترنّم صوتُ ذي شِرَعٍ عتيق وقال: ضرب الشَّراعِ نواحيَ الشِّريان يعني: ضرب الوتر سِيَتَيِ القوس. وشِراعُ السَّفينة. يقال: ثلاثة أَشْرِعَة. وجمعه شُرُعٌ وشَرّعْتُ السَّفينة تشريعا: جعلت لها شِراعاً، وهو شيء يكون فوق خشبة كالملاءة الواسعة، تصفّقه الرياح فتمضي السفينة. ورفع البعيرُ شِراعَهُ، أي: عُنُقَه. ونحن في هذا الأمر شَرَعٌ، أيْ: سواء. وتقول: شَرْعُكَ هذا، أيْ: حَسْبُكَ. وأَشْرَعَنِي، أيْ: أحسبني وأَكفاني، والمعني واحد. وشَّرعت الشيء إذا رفعته جداً. وحيتان شُرَّعٌ: رافعة رؤوسها، كما قال الله عزَّ وجلَّ "إذا تأتيهم حيتانهم يوم سبتهم شُرَّعاً" أيْ: رافعة رؤوسها. قال أبو ليلى: شُرَّعاً: خافضة رؤوسها للشرب. وأنكره عرَّام. وشرّعت اللحمة تشريعا إذا قددتها طولا، واحدتها: شريعة، وجمعُها: شرائع. ويقال: هذا أشرعُ من السَّهم، أيْ: أَنْفَذُ وأسرع. رعش: الرَّعَشُ: رعدة تعترى الإنسان. ارتعشَ الرّجلُ. وارتعشتْ يدُهُ. ورَعَشَ يَرْعَشُ رَعْشاً. ورجل رِعْشيشٌ، وقد أخذته الرعشيشة عند الحرب ضعفا وجبنا، قال: لجّت به غير صياش ولا رعش قال: وليس برعشيش تطيش سهامه والرَّعْشاء: النّعامة الأنثي السَّريعة. وظليم رَعِشٌ على تقدير فَعِل بدلاً من أفعل. وناقة رَعْشَاءُ وجملٌ أَرْعَشُ إذا رأيت له اهتزازا من سُرعته في السَّير. ويقال: جمل رَعْشَنٌ وناقة رَعْشَنَةٌ، قال: من كلّ رعشاءَ وناجٍ رعشنِ يركبن أعضادَ عتاقِ الأجفن جفن كلّ شيء بدنه. ويقال: أدخل النون في رَعْشَنٍ بدلاً من الألف التي أخرجها من أرعش. وكذلك الأصيد من الملوك يقال له: الصَّيدَنُ، ويقال: بل الصَّيدَنُ الثعلبُ. والرَّعْشن بناءٌ على حِدةٍ بوزن فَعْلَلٍ. والرُّعاشُ: رِعْشَة تغشَى الإنسان من داءٍ يصيبه لا يسكن عنه. وارتعش رأس الشيخ من الكبر كالمفلوج.

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.346 harf
العَرْشُ: سريرُ الملك. وعَرْشُ البيت: سَقْفُهُ. وقولهم ثُلَّ عَرْشُه، أي وهى أمره وذهب عِزُّهُ. قال زهير: تَداركْتُما عَبْساً وقد ثُلَّ عَرْشُهاوذُبْيانَ إذ زَلَّتْ بأقدامِها النَعْلُ والعَرْشُ والعَريشُ: ما يستظل به. وعَرْشُ القدم: ما نتأ في ظهرها وفي الأصابع. وعَرْشُ السِماك: أربعةُ كواكبَ صغارٍ أسفلَ من العَوَّاءِ، يقال إنَّها عَجُزُ الأسد. قال ابن أحمر: باتَتْ عليه لَـيْلَةٌ
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok31.694 harf
باب العين والشين مع الراء عشر ، عرش ، شرع ، رعش ، شعر : مستعملات عشر : قال الليث : العَشْر عدد المؤنّث ، والعشرة عدد المذكّر ، فإذا جاوزت العشرة أنَّثت المذكر وذكَّرتَ المؤنث ، تقول عشر نسوة وعشرة رجال ، فإذا جاوزْت العشر فإنّ ابن السكيت حكَى عن الفراء تقول في المذكر أحد عشَر . قال : ومن العرب من يسكِّن العين فيقول أَحَدَ عْشَر ، وكذلك يسكّنها إلى تسعةَ عشَر ، إلاّ اثني عشر فإنَّ العين منه لا
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR24.353 harf
(باب العين والراء وما يثلثهما) (عرز) العين والراء والزاء أصل صحيح يدلُّ على استصعابٍ وانقباض. قال الخليل: استعرز عليَّ مثل استعصب. وهذا الذي قال صحيح، وحجّته قولُ الشّمّاخ: وكلُّ خليلٍ غير هاضِمِ نفِسه *** لوصلِ خليلٍ صارمٌ أو مُعارِزُ([1]) أراد المنقبِض عنه. والعرب تقول: "الاعتراز الاحتراز"، أي الانقباضُ داعيةُ الاحتراز. يَنْهَون عن التبسُّط والتذرُّع، فربما أدَّى إلى مكروه. ويقال العَرْز:
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.764 harf
- العرش في الأصل: شيء مسقف، وجمعه عروش. قال تعالى: ﴿وهي خاوية على عروشها﴾ [البقرة/259]، ومنه قيل: عرشت الكرم وعرشته: إذا جعلت له كهيئة سقف، وقد يقال لذلك المعرش. قال تعالى: ﴿معروشات وغير معروشات﴾ [الأنعام/141]، ﴿ومن الشجر ومما يعرشون﴾ [النحل/68]، ﴿وما كانوا يعرشون﴾ [الأعراف/137]. قال أبو عبيدة (راجع: مجاز القرآن 1/227) : يبنون، واعترش العنب: ركب عرشه، والعرش: شبه هودج للمرأة شبيها في الهيئة بعرش
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR1.206 harf
ع ر ش اين ما غرسوه وما عرشوه ‏"‏ ودمّرنا ما كان يصنع فرعون وقومه وما كانوا يعرشون ‏"‏ وقريء‏:‏ يغرسون‏.‏ واستوى على عرشه إذا ملك وثلّ عرشه إذا هلك‏.‏ قال زهير‏:‏ تداركتما عبساً وقد ثلّ عرشها وذبيان إذ زلّت بأقدامها النعل ويقال‏:‏ من العرش إلى الفرش‏.‏ وعريش موسى لا صرح هامان وهو شبه الخيمة من خشب وثمام‏.‏ وتعرشنا ببلادنا‏:‏ نحو تخيمنا‏.‏ والعرائش والعرش والعروش واحد والعروش أيضاً‏:‏ كان أبو
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR9.272 harf
العَرْش: سرير الملِك، يدلُّك على ذلك سرير ملِكة سَبَإِ، سمَّاه اللَّه عز وجل عَرْشاً فقال عز من قائل: إِني وجدتُ امرأَة تملكهم وأُوتيتْ من كل شيءٍ، ولها عرش عظيمٌ؛ وقد يُستعار لغيره، وعرض الباري سبحانه ولا يُحدُّ، والجمع أَعراشٌ وعُروشٌ وعِرَشَةٌ. وفي حديث بَدْءِ الوَحْيِ: فرفعتُ رأْسي فإِذا هو قاعدٌ على عَرْش في الهواء، وفي رواية: بين السماء والأَرض، يعني جبريلَ على سرير. والعَرْش: البيتُ، وجمعه
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR593 harf
* ع ر ش * * العَرْشُ * سرير الملك و * عَرْشُ * البيت سقفه وقولهم ثل عرشه على ما لم يسم فاعله أي وهى أمره وذهب عزه و * عَرَشَ * بنى بناء من خشب وبابه ضرب ونصر وكروم * مَعْرُشَاتٌ * و * العَرِيشُ * عريش الكرم وهو أيضا خيمة من خشب وثمام والجمع * عُرُش * بضمتين كقليب وقلب ومنه قيل لبيوت مكة العرش لأنها عيدان تنصب ويظلل عليها وفي الحديث ﴿تمتعنا مع رسول الله ]ص[ وفلان كافر بالعرش﴾ ومن قال * عُرُوشٌ *
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR12.819 harf
العرش: عرش الله تعالى، ولا يحد، وروى عن ابن عباس أنه قال: الكرسي موضع القدمين، والعرش لا يقدر قدره، وفي المفردات للراغب: وعرش الله مما لا يعلمه البشر إلا بالاسم لا على الحقيقة، وليس كما تذهب إليه أوهام العامة؛ فإنه لو كان كذلك لكان حاملا له تعالى لا محمولا، وقال الله تعالى: إن الله يمسك السموات والأرض أن تزولا ولئن زالتا إن أمسكهما من أحد من بعده. وقال قوم: هو الفلك الأعلى، والكرسي: فلك الكواكب،
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR14.306 harf
عَرَشَ 1 عَرَشَ ذ , aor. عَرِشَ and عَرُشَ , (S, O, K,) inf. n. عَرْشٌ, (S, O,) He constructed, or built, what is called an عَرِيش; (K;) as also ↓ اعرش; (Zj, K;) and ↓ عرّش, (K,) inf. n. تَعْرِيشٌ: (TA:) or he built a building of wood. (S, O.) ― -b2- عَرَشَ البَيْتَ, (K,) aor. عَرِشَ and عَرُشَ , inf. n. عَرْشٌ and عُرُوشٌ, (TA,) He built the house, or the like. (K.) ― -b3- عَرَشَ الكَرْمَ: see
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.264 harf
عَرَشَ عَرَشَ I , U ( n. ac. عَرْش 1 ), a. Built, constructed; roofed ( building ). b. [ La ], Made an arbour for ( the vine ). c. ( n. ac. عَرْش 1 , عُرُوْش 27 ), Formed an arbour ( vine ). d. Cased with stone ( well ). e. [ Bi ], Stopped, stayed in. f. Struck on the neck. عَرِشَ عَرِشَ A ( n. ac. عَرَش 4 ), a. Was confused, bewildered, mazed, dazed. b. ( n. ac. عَرْش 1 ) [ Bi
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok47.164 harf
عرش عَرَشَ - يَعْرِشُ - عَرْش - عُرُوْش - مَعْرُوْش - مَعْرُوْشَة - مََعْرُوشَات عَرَشَ - يَعْرِشُ + كائن + شيئاً: يبني بناء مرتفعاً للأعلى ليستخدمه لرفع شيء من موقع قريب من الأرض نحو موقع أعلى بعيد عن الأرض عَرْش - العرش: اسم فعل " عَرَشَ - يَعْرِشُ ": وهو كذلك ما يكون بفعل " عَرَشَ - يَعْرِشُ ": البناء الذي يستخدم لرفع كائن، كحاكم أو ملك،
Tamamını oku

Sîgalar(11)

Mücavir kökler55 mücavir (214 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. سدس

    6 ortak ayet · سندس Hint kumaşıdır

  2. سوي

    7 ortak ayet · Seviye: Engebesiz düz yerdir

  3. خوي

    3 ortak ayet · Haviy (hı) : Dere demektir

  4. ربب

    16 ortak ayet · Ribve, tümsek demektir

  5. سمو

    9 ortak ayet · “Sem” hayvanın sırtı, “ard” da hayvanın karnıdır

  6. يوم

    10 ortak ayet · “Yemm” durgun akan su demektir

  7. رفع

    3 ortak ayet · Raf’, üzerine bir şeylerin konduğu yer, raftır

  8. عظم

    5 ortak ayet · Büyük

  9. خلق

    6 ortak ayet · Halk: Halk, deri veya bez parçası demektir

  10. سبح

    4 ortak ayet · Sebhe, omuzlara atılan, esen rüzgarda kanatlar gibi açılan…

  11. أرض

    8 ortak ayet · Hayvanların sırtına sema, alt tarafına ard denir

  12. وصف

    2 ortak ayet · Vasıflandırırlar

Geçtiği ayetler(32)

  1. … السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ …

    TahtMuhakkak ki sizin Rabbınız; gökleri ve yeri altı günde yaratan, sonra Arş’a hükmeden Allah’tır. Gündüzü; durmadan kovalayan gece ile bürür. Güneş, ay ve yıldızlar O’nun emri ile müsahhar kılmışlardır. Bilin ki; yaratma da, emir de O’nundur. Alemlerin Rabbı olan Allah’ın şanı ne yücedir.

  2. فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ

    TahtEğer yüz çevirirlerse; de ki: Allah, bana yeter. O’ndan başka hiç bir ilah yoktur. Ben O’na tevekkül ettim ve O, büyük Arş’ın Rabbıdır.

  3. … السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مَا مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ …

    TahtDoğrusu sizin Rabbınız, gökleri ve yeri altı günde yaratıp sonra Arş’a hükmeden Allah’tır. İşi düzenler. İzni olmadıktan sonra kimse şefaat edemez. İşte Rabbınız Allah budur. O’na kulluk edin. Öğüt dinlemez misiniz?

  4. وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًا وَقَالَ يَاأَبَتِ هَذَا تَأْوِيلُ رُؤْيَايَ …

    TahtAna-babasını tahtın üzerine çıkarıp oturttu. Hepsi onun için secdeye kapandılar. Dedi ki: Babacığım; işte bu; vaktiyle gördüğüm rüyanın gerçekleşmesidir. Doğrusu Rabbım, onu gerçekleştirdi ve bana ihsan etti de; şeytan benimle kardeşlerimin arasını bozduktan sonra, beni zindandan çıkardı ve sizi çölden getirdi. Muhakkak ki Rabbım, dilediğine lütufkardır. Muhakkak ki O’dur O, Hakim, Alim.

  5. … رَفَعَ السَّمَوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ …

    TahtAllah O’dur ki; gökleri gördüğünüz gibi yükseltmiş, sonra Arş’a hükmetmiştir. Güneşi ve ayı buyruğu altına almıştır. Bunların her biri belli bir süreye kadar hareket edecektir. İşleri yürütür. Rabbınızla karşılaşacağınıza kesin olarak inanmanız için ayetleri uzun uzun açıklar.

  6. قُلْ لَوْ كَانَ مَعَهُ آلِهَةٌ كَمَا يَقُولُونَ إِذًا لَابْتَغَوْا إِلَى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلًا

    TahtDe ki: Onların dedikleri gibi Allah ile beraber tanrılar bulunsaydı; o zaman, hepsi Arş’ın sahibi olmaya bir yol ararlardı.

  7. الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى

    TahtRahman, Arş’a hükmetmiştir.

  8. لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ

    TahtEğer göklerde ve yerde Allah’tan başka tanrılar olsaydı; bunların ikisi de muhakkak bozulup gitmişti. Arş’ın Rabbı olan Allah; onların nitelendirdiklerinden münezzehtir.

  9. قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ

    TahtDe ki: Yedi göğün Rabbı ve yüce Arş’ın Rabbı kimdir?

  10. فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ

    TahtGerçek hükümdar olan Allah yücedir. O’ndan başka hiç bir tanrı yoktur ve O, yüce Arş’ın Rabbıdır.

Sîga sayfası: مَعْرُوشَاتٍ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökعرش
YapıÜçlü (sülâsî)
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerكرس, سقف, ملك, صرح
Zıt Kökفرش
Çekirdek Özet 1Ağaç dalları, çubuklar veya direkler üzerine yükseltilip üstü örtülen çardak, tavan ve gölgelik yapı
Çekirdek Özet 2Hükümranlığın, idari kuşatıcılığın ve mutlak kozmik yönetimin dayandığı yüce taht veya makam
Çekirdek Özet 3Bütün alt sistemleri kuşatan, taşıyan, yönlendiren ve varoluşsal düzeni yukarıdan çatıp koruyan en üst yönetim kubbesi
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca fiziksel ve antropomorfik bir saray koltuğuna indirgemek veya tam aksine somut çatı ve düzenleyici tavan boyutunu yok sayarak kavranamaz bir soyutluğa hapsetmek

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
عرAçığa çıkma, kabarma, yukarı doğru uzanma, belirginleşme ve yüzeye çıkma anlamı taşır; nitekim عرج yukarı yükselmeyi, عرو tutunup yukarı bağlanmayı, عرف yüksek tepe ve belirgin izi, عرض ise genişleyip ortaya serilmeyi ifade eder.شYayılma, saçılma, dallanıp budaklanma ve üstü örtme imgesi katan ش harfi eklenerek yükselen yapının dallarla çatılıp bir gölgelik, tavan veya taşıyıcı çatıya dönüşmesi anlamı özelleşmiştir.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
عGöz; kaynak, görme, bilme ve ortaya çıkmaFarkındalık, denetim, gözetleme ve bir merkezin açığa çıkması
رİnsan başı; tepe, başlangıç, önderlik ve üstYükseklik, tepe nokta, bir yapının en üst konumu ve öncülük
شDiş; kavrama, kenetlenme, yayılma ve birbirine geçmeBirbirine tutturulmuş dallar, kenetlenen kirişler ve örtücü yayılım
عرشGözeten bir tepe noktasında birbirine kenetlenmiş örtü ve çatıBütün sistemi yukarıdan gören, en üst noktada çatılan, altındakileri gölgeleyip düzenleyen kuşatıcı üst yapı

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamÜzüm asmalarının sarılması için dikilen ahşap çardaklar, kuyunun üstüne ve içine çökmesini önlemek için örülen tahta aksam, gölgelenmek için çalı ve dallardan çatılan gölgelik çatı ve deve üzerine kurulan kadın mahfesi.
Cahiliye şiiri kullanımıZüheyr b. Ebî Sülmâ, kabile reislerinin bozulan ve çöken toplumsal düzeni, otoriteyi ve barışı yeniden tesis etmesini yıkılan çatı metaforuyla anlatır: تداركتما عبساً وقد ثلّ عرشها / وذبيان إذ زلّت بأقدامها النعل
Erken Arapça kullanımİslâm öncesi ve erken dönemde el-Hansâ kardeşinin ölümünün ardından onun cömertliğini ve koruyucu büyüklüğünü çöken bir çardak ve gölgeliğe benzeterek anar: كان أبو حسّانَ عرشاً خَوَى / مما بناه الدهر دانٍ ظليل

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Dīvânu Züheyr b. Ebî Sülmâ.

Sami etimolojik katman

Sami dillerinde عرش kökü, fiziksel olarak birbirine bağlanan ahşap çubuklarla bir gölgelik, yatak veya tavan oluşturma temel semantik çekirdeğinde geniş bir süreklilik gösterir. İbranicede ערשׂ (ʿereś) biçiminde yer alan kelime; sedir, karyola, gölgelikli yatak ve çardak anlamındadır (örneğin Tesniye 3:11'deki dev Og'un demir yatağı). Süryanicede ܥܪܣܐ (ʿarsā) ve Aramicede עַרְסָא (ʿarsā) biçiminde yine sedir, sedir tavanı, yatak ve düğün çardağı anlamlarını korur. Arapçada kök bir yandan üzüm asmalarının sarıldığı çardakları ve evlerin tavanlarını (ʿarīş, ʿurūş) karşılarken, diğer yandan yükseklik, kuşatıcılık ve gözetleme işlevini bünyesinde toplayarak hükümdarın tahtı ve izzetin, mülkün dayanağı (ʿarşü'l-melik) manasında semantik bir yücelme ve genişleme yaşamıştır. Somut ahşap çatıdan soyut siyasi ve kozmik hükümranlık tavanına geçiş, Arap dilinin kendi iç mecaz gelişimiyle sistemleşmiştir.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, Maqāyīs al-Lugha.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönÇardak yapma, çatı kurma ve asmayı yükseltme fiilinden hükümdar makamına intikalKökün aslı ahşapla çatılan tavan ve gölgeliktir; bu çatı altında himaye, düzen ve tepe nokta bulunması sebebiyle devletin nizamına ve tahta ʿarş denmiştir.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice ʿereś, Süryanice ʿarsā, Aramice ʿarsāBütün bu dillerde kök, birbirine geçirilmiş parçalardan oluşan yatacak yer, sedir, çardak ve tavan anlamını ortak miras olarak korur.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıSami dilleri dışındaki Afro-Asyatik katmanda güvenilir ve düzenli ses denkliği taşıyan açık bir kök akrabalığı tespit edilmemiştir.Veri bulunamadı

Kaynak Brown-Driver-Briggs, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, Lisān al-ʿArab.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
عرشAnlamlıÇatı, çardak, tahtHedef köktür; asma çardağı kurmak, tavan yapmak ve hükümranlık makamı anlamlarını içerir.Kur'an'da geçer
عشرAnlamlıOn sayısı, topluluk, muaşeretBirbirine karışma, bir araya gelip cemiyet oluşturma ve onluk tamlık nizamı.Kur'an'da geçer
رعشAnlamlıTitreme, sarsılmaBedende veya bir nesnede meydana gelen hızlı ve istemsiz sarsıntı, ürperme.Kur'an'da geçmez
رشعKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde (Kitābü'l-ʿAyn) mühmel kabul edilmiş, dilde kök olarak işlenmemiştir.Kur'an'da geçmez
شعرAnlamlıBilme, hissetme, kılİncelikleri sezme, farkına varma, duyu ve bedendeki ince kıllar.Kur'an'da geçer
شرعAnlamlıSuya yol açma, yol, yasaAçık ve belirgin bir yola koyulma, dinin kurallarını belirleme, kaynağa giden yol.Kur'an'da geçer

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
عرشMerkezYükseltilmiş çatı, taht ve idare kubbesiSistemi bütünüyle yukarıdan kuşatan, gölgeleyen ve ayakta tutan en üst çatı.Kur'an'da hem asma bahçeleri ve kent tavanları hem de ilahi egemenliğin tecelli ettiği mutlak taht anlamında kullanılır.
كرسKomşuOturak, alt zemin, dayanak ve ilimعرش tavan ve kuşatıcı üst yapı iken كرس üzerine basılan, oturulan taban veya daha alt yönetim basamağıdır.Ayak basılan yer, ilim ve yerel kudret mahalli olarak arşın altında bir mertebedir.
سقفKomşuTavan, bina örtüsüسقف yalnızca bir yapının üstünü kapatan düz veya kemerli örtüdür; عرش ise hem çatı hem de o çatının taşıdığı nizam ve egemenliktir.Fiziksel koruma yönü ağır basar; salt yapısal bir örtüdür.
ملكKomşuMülkiyet, hükümranlık, tasarruf gücüملك yönetim ve sahip olma yetkisini, عرش ise bu yetkinin somutlaştığı en üst nizam makamını ve çatısını ifade eder.İktidarın fiili ve hukuki boyutudur.
صرحKomşuYüksek köşk, açık ve yalın kuleصرح tekil bir binanın yüksekliğini ve şeffaflığını anlatırken عرش kuşatıcı bir örtü ve idari merkezdir.Bireysel gözetleme ve mimari ihtişam vurgulanır.
فرşZıtYaymak, sermek, alt zeminعرş yukarı doğru çatılan tavan ve gölgelik iken فرش aşağıya yayılan döşek, zemin ve sergidir.Varlığın zemin ve tavan kutuplarını oluştururlar.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaعرشÇardak, tavan, tahtAltındakileri kuşatan ve idare eden en üst çatıKesin
LatinceSolium, Pergola, FastigiumTaht, çardak, çatı tepesiSolium hükümdarlık tahtını, pergola asma çardağını, fastigium ise en üst zirve ve çatıyı verir; tek bir Latince kelime her iki alanı birden kuşatamaz.Güçlü
İngilizceThrone, Trellis, CanopyTaht, çardak, gölgelik örtüThrone siyasi ve ilahi tahtı karşılarken trellis bağ çardağını, canopy ise her şeyi örten koruyucu tavanı karşılar.Güçlü
AlmancaThron, Spalier, BaldachinTaht, kafesli asma çardağı, gölgelikThron egemenlik makamını, Spalier bitkilerin sarıldığı ahşap iskeleti, Baldachin ise kuşatıcı tavanı anlatır.Güçlü
FransızcaTrône, Tonnelle, DaisTaht, çardak, gölgelik kubbeTrône krallık makamını, tonnelle bağ çardağını, dais ise üstten örten kubbe veya örtüyü karşılar.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lisān al-ʿArab.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
الْعَرْشِÂlemlerin Rabbi olan Allah'ın mutlak egemenlik, yaratılış ve tedbir makamıKozmolojik yaratılış, istivâ, meleklerin tavafı ve emirlerin yönetilmesi bağlamı (A'râf 7:54, Tâhâ 20:5, Zümer 39:75, Bürûc 85:15).
عُرُوشِهَاBinaların, evlerin ve bağların çöken çatıları ve tavanlarıHelak edilmiş şehirlerin ve harap olmuş bahçelerin fiziksel yıkılışı bağlamı (Bakara 2:259, Kehf 18:42, Hac 22:45).
مَعْرُوشَاتٍÇardaklara sarılarak yükseltilmiş, iskele kurulmuş bağlarİlahî nimetlerin, tarımsal üretimin ve düzenlenmiş bitkilerin anıldığı bağlam (En'âm 6:141).
يَعْرِشُونَÇardak yapmak, ahşap veya taş iskelelerle yüksek binalar inşa etmekArıların kovan kurması veya zalim kavimlerin yüksek saraylar kurması bağlamı (A'râf 7:137, Nahl 16:68).
عَرْشٌHükümdar tahtı, krallık makamı ve izzetSebe Melikesi Belkıs'ın tahtı ve Yûsuf'un anne babasını oturttuğu makam bağlamı (Yûsuf 12:100, Neml 27:23, Neml 27:38).

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
Kelamİstivâ, arşın mahiyeti, arşı taşıyanlarArşın cisim mi yoksa salt bir egemenlik metaforu mu olduğu; istivânın cismanî yerleşme mi yoksa mutlak hükümranlık ve tedbir mi ifade ettiği tartışması.Allah'ın tenzihi ile nasların lafzı arasında istivâ ve tevhîd-i rubûbiyyet odağında anlam daralması.
FıkıhZiraat, irtifak hakları, bağcılıkBahçelerde komşunun arazisine sarkan asma çardakları ve kuyuların tahkimiyle ilgili mülkiyet ve tazminat hükümleri.Ahşap çardakların ve yapı tavanlarının mülkiyeti, bina ortaklıkları ve kuyu güvenliği.
TefsirKevnî âyetler, kıyamet sahneleri, helak tasvirleriÇatıları üzerine çöken şehirler tabirinin binaların yıkılma sırasını (önce tavan sonra duvar) gösterip göstermediği ve ilahi arşın genişliği.Hem mimari çöküşün somut tasviri hem de ilahi adaletin arş üzerinden tecellisi.
HadisMirac rivayetleri, arşın titremesi, kıyamet tasvirleriSa'd b. Muâz'ın vefatıyla arşın titremesi, cennetin tavanının Rahman'ın arşı oluşu ve gölgesinde gölgelenecek yedi zümre.Kozmik nizamın en üst tavanı ve rahmetin, ilahi rızanın merkezi.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniKozmik tevhîd ve rubûbiyyet nizamıBütün varlığı kuşatan ilahi hükümranlık kubbesiBütün yaratılmışların emir ve takdirini tek bir merkezde birleştirmekYaratılışın dağınık unsurlarını tek bir rabbin tedbiri ve gözetimi altına alarak şirki iptal eder.Kesin
İlmiFiziksel ve kozmolojik sistem mimarisiVarlığın üst sınırı, kuşatıcı üst boyutAlt katmanları organize eden ve yapısal stabiliteyi sağlayan üst uzaySistemin kendi içindeki mekanik işleyişin son bulduğu ve sınır şartlarının belirlendiği en üst çerçeve.Muhtemel
SiyasiDevlet otoritesi ve anayasal çatıMeşruiyet makamı, anayasal üst nizam ve tahtToplumsal unsurları himaye altında tutmak ve idari istikrarı kurmakHükümetin keyfi iradesini değil, toplumu bir arada tutan ve çöktüğünde devletin battığı temel nizam çatısını kurar.Güçlü
İktisadiÜretim altyapısı ve bağcılık teknolojisiDestekleyici iskele, sermaye tavanı ve altyapı çardaklarıÜretim araçlarının verimini artırmak ve ürünün çürümesini önlemekAsmaların yere serilip çürümesini önleyen çardaklar gibi, ekonomik faaliyetin verimli işlemesini sağlayan kurumsal ve yapısal zemin.Güçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerÜst sınır manifoldu ve sınır şartları (boundary conditions)Bir dinamik sistemin içindeki tüm diferansiyel hareketleri kuşatan, onların kararlılığını sağlayan ve sistemi dışarıdan kapatan en üst boyutlu geometrik kabuk veya tavan.Güçlü
Beşeri bilimlerAnayasal çatı ve kurumsal kubbe (institutional ceiling)Bir toplumdaki bireysel ve kurumsal eylemleri himaye eden, onlara meşruiyet ve düzen veren, çöktüğünde bütün alt kurumların birbirine girip yıkıldığı en üst hukuki nizam.Güçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü ya tamamen mitolojik ve antropomorfik bir 'kral koltuğuna' indirgemek ya da aşırı rasyonalize ederek somut çatı, iskele, çardak ve fiziksel tavan manalarını bütünüyle dilden silmek.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kök, üzüm bağlarını ayakta tutan çardaktan, arıların kurduğu kovan iskelelerine, şehirlerin çöken tavanlarından ilahi kâinat nizamının en üst tedbir ve idare makamına kadar uzanan bir koruyucu, yükseltici ve taşıyıcı çatı mimarisidir.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataArşı mekânsal bir taht sanmak antropomorfizme ve teşbihe; onu yok saymak ise Kur'an'ın kâinat yönetimi, emirlerin inişi ve tedbiri hakkındaki kozmik hiyerarşi tasvirlerini anlamsızlaştırmaya yol açar.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın kâinat, mülk ve otorite tasavvurunun zirve kavramıdır; göklerin ve yerin yaratılışından sonra gerçekleşen istivâyı, emirlerin oradan inip oraya yükselişini ve ilahi adaletin bütün varlığı bir tavan gibi kuşattığını gösterir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Yaratılış ve kâinat tasavvurunu anlatan âyetlerde (A'râf 7:54, Yûnus 10:3, Tâhâ 20:5), ahiret ve kıyamet sahnelerinde (Hâkka 69:17, Zümer 39:75) ve medeniyetlerin çöküşünü anlatan kıssalarda (Bakara 2:259, Kehf 18:42).
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Allah'ın evreni yaratıp kendi haline terk ettiği yönündeki deist anlayışı yıkar; zira arş, her an varlığı yöneten, emrin indiği ve meleklerin etrafında döndüğü canlı ve dinamik bir tedbir merkezidir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamAhşap direk ve çubuklarla kurulan, asmaları taşımak ve gölge sağlamak için yükseltilen iskele, tavan ve çardak.
  • Soyut anlamBir toplumu, devleti veya bütün kâinatı bir arada tutan, altındakilere himaye ve düzen veren, emir ve iradenin tecelli ettiği en üst yönetim kubbesi.
  • Sistematik karşılıkBir sistemdeki tüm alt değişkenleri yukarıdan kuşatan, sınır şartlarını belirleyen, taşıyıcı ve yönlendirici mahiyetteki en üst hiyerarşik çatı.
  • LaTeX modeliS=sup⁡(M)  ⟹  ∀x∈M,∇Φ(S)↷x
  • LaTeX açıklamasıModelde M varlık veya toplum sistemini oluşturan tüm unsurların kümesini, S bu kümenin en üst sınırı ve kuşatıcı tavanı olan arşı temsil eder. sup⁡(M) ifadesi arşın bütün alt kademeleri aşan aşkınlığını ve üst konumunu gösterir. ∇Φ(S)↷x bağıntısı ise en üst çatıdan kaynaklanan yönetim potansiyelinin ve emir akışının sistemdeki her bir x alt unsuruna yönelerek onları himaye edip düzenlediğini sembolize eder.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ع