نور
ن - و - ر
KÖK- 194 geçiş
- 174 ayet
- 36 sîga
- 12 sözlük
Ateş demektir. Nur da bu kökten türemiştir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(12)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Ateş demektir. Nur da bu kökten türemiştir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR3.328 harfباب الراء والنون و و ا ي ء معهما
ر ن و، ر و ن، ن و ر، ر ي ن، ي ر ن، ن ي ر، ر ن أ، أ ر ن مستعملات
رنو:
رنا يَرْنُو إليها رُنُوّا، إذا نظر إليها، ورَنَوْته أَرْنُوه رنا ورُنُواً فأنا رانٍ، قال:
إذاهُنَّ فَصَّلْنَ الحديث لأَهله حديثَ الرَّنا فَصَّلنَهُ بالتَّهانُفِ
وفُلانٌ رُنُوُّ فُلانة، أي: يُديمُ النَّظَرَ إليها حيثُ ذَهَبَتْ.
وأَرْناني حُسْنُ ما رأيتُ، أي: أعجبني وحملني على الرُّنُوّ.
وكأسٌ
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.349 harfالنورُ: الضياءُ، والجمع أنْوارٌ. والنورُ أيضاً: النُفَّرُ من الظباء. قال مُضَرِّسٌ الأسديُّ، وذكَرَ الظباء وأنَّها قد كَنَسَتْ في شدة الحر:
تَدَلَّتْ عليها الشمسُ حتَّى كأنهـامن الحَرِّ تُرْمَى بالسكينةِ نورُها
ونسوةٌ نورٌ، أي نُفَّرٌ من الريبة. وفرسٌ وَديقٌ نَوارٌ، إذا اسْتَوْدَقَتْ وهي تريد الفحلَ، وفي ذلك منها ضَعفٌ تَرْهَبُ عن صولة الناكح. وتقول: نُرْتُ من الشيء أنورُ نَوْراً ونِواراً،
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR9.140 harf(باب النون والواو وما يثلثهما)
(نوي) النون والواو والحرف المعتلّ أصلٌ صحيح يدلُّ على معنيين: أحدهما مَقْصَدٌ لشيء، والآخر عَجَمُ شيء.
فالأوَّل النَّوَى. قال أهلُ اللغة: النَّوَى: التَّحَوُّل من دار إلى دار. هذا هو الأصل، ثم حمل عليه البابُ كلُّه فقالوا: [نوَى] الأمرَ يَنوِيه، إذا قَصَدَ له. وممَّا يصحِّح هذهِ التآويلَ قولُهم: نَوَاه الله، كأنَّه قَصَدَه بالحِفْظِ والحِياطة. قال:
يا عَمرُو
(باب النون والواو وما يثلثهما) (نوي) النون والواو والحرف المعتلّ أصلٌ صحيح يدلُّ على معنيين: أحدهما مَقْصَدٌ لشيء، والآخر عَجَمُ شيء. فالأوَّل النَّوَى. قال أهلُ اللغة: النَّوَى: التَّحَوُّل من دار إلى دار. هذا هو الأصل، ثم حمل عليه البابُ كلُّه فقالوا: [نوَى] الأمرَ يَنوِيه، إذا قَصَدَ له. وممَّا يصحِّح هذهِ التآويلَ قولُهم: نَوَاه الله، كأنَّه قَصَدَه بالحِفْظِ والحِياطة. قال: يا عَمرُو أحسِنْ نَواكَ اللهُ بالرَّشَدِ *** واقرأْ سلاماً على الذَّلْفاءِ بالثَّمَدِ([1])* أي قصَدَك بالرَّشَد. والنِّيَّة: الوجه الذي تَنْوِيه. ونَوِيُّكَ: صاحبُك نيَّتُه نِيَّتُكَ. والأصل الآخر النَّوَى: نَوَى التَّمْر. وربما عبَّروا به عن بعض الأوزان. ويقال إنَّ النَّوَاة زِنَةُ خمسة دَرَاهم. وتزَوَّجها على نواةٍ من ذهب، أي وزنِ خمسةِ دراهمَ منه. وبالهمز كلمةٌ تدلُّ على النُّهُوض وناءَ ينوءُ نوءاً: نَهَضَ. قال: فقلنا لهم تِلْكُمْ إذاً بَعْدَ كرَّةٍ *** نغادر صَرْعَى نوؤُها متخاذِلُ([2])أي نهوضها ضعيف والنَّوْءُ من أنواءِ المطَر كأنَّه ينهَض بالمطر. وكلُّ ناهض بِثِقْلٍ فقد ناءَ. وناءَ البعيرُ بِحِمْلِهِ. والمرأة تنوء بها عجيزتُها، وهي تَنوءُ بها. فالأولى تُثْقَل بها، والثانية تنهض. ومن الباب المناوأة تكون بين القوم يقال: ناوَأَه، إذا عاداه. وهو قياسُ ما ذكرناه، لأنها المناهَضة، هذا ينوءُ إلى هذا وهو ينوءُ إليه أي يَنْهَض. (نوب) النون والواو والباء كلمةٌ واحدة تدلُّ على اعتياد مكان([3]) ورجوعٍ إليه. وناب يَنُوبُ، وانتاب ينتاب. ويقال إنَّ النُّوبَ: النَّحل، قالوا: وسمِّيَت به لرَعْيها ونَوْبِها إلى مكانها. وقد قيل إنَّه جمع نائب. وقول أبي ذؤيب: أرِقْتُ لذِكرِهِ من غير نَوْبٍ *** كما يَهْتاجُ مَوْشِيٌّ قَشِيبُ([4])(نوت) النون والواو والتاء ليس عندي أصلاً. على أنهم يقولون: ناتَ ينُوت ويَنِيتُ، إذا تمايَلَ من ضَعف. فإنْ صحَّ هذا فلعلَّ النُوتيَّ وهو المَلاّح، منه. (نوح) النون والواو والحاء أصلٌ يدلُّ على مقابَلة الشّيء للشيء. منه تناوَحَ الجَبَلان، إذا تقابَلاَ، وتناوحت الرِّيحانِ: تقابلتا في المَهبّ. وهذه الرِّيح نَيِّحةٌ لتلك، أي مقابِلتُها. ومنه النَّوح والمنَاحة، لتقابُلِ النِّساء عند البُكاء. (نوخ) النون والواو والخاء كلمةٌ واحدة، وهي أنَخْتُ الجَمَل. فأمَّا فِعل المطاوَعة منه فقالوا: أنَخْتُه فبَرَك، وقال آخرون: استناخ. وجاء في الحديث: "وإن أُنِيخَ على صخرةٍ استناخ". وقال الأصمعيّ أنختُه فتَنَوَّخ. (نور) النون والواو والراء أصلٌ صحيح يدلُّ على إضاءةٍ واضطراب وقِلّة ثبات. منه النور والنار، سمِّيا بذلك من طريقة الإضاءة، ولأنَّ ذلك يكون مضطرِباً سريعَ الحركة. وتنوَّرْتُ النّار: تبصَّرتُها. قال امرؤ القيس: تنوَّرتُها من أذرعات وأهلُها *** بيثربَ أدنى دارِها نظرٌ عالِي([5])ومنه النَّور: نَور الشَّجر ونُوّارُهُ. وأنارت الشَّجرةُ: أخرجَتْ النَّوْر. والمَنَارة: مَفعلة من الاستنارة، والأصل مَنْوَرة. ومنه مَنَار الأرض: حُدودها وأعلامها، سمِّيت لبَيَانِها وظُهورها. والذي قُلناه في قِلّة الثبات امرأةٌ نَوَارٌ، أي عفيفة تنُورُ، أي تَنفِر من القَبيح، والجمع نُورٌ. ونارت: نَفَرت نَوْراً([6i]). قال: * أنَوْراً سَرْعَ ماذا يا فَروقُ([7]) * ونُرْت فلاناً: نَفَّرته. والنَِّوار: النِّفار. ومما شذَّ عن هذا الأصل النّؤُور: دُخَانُ الفَتيلة يتّخذُهُ كُحلاً وَوشْماً. ونَوَّرْت اللِّثة([8]): غَرَزْتها بإبرةٍ ثم جعلت في الغَرز الإثمد. (نوس) النون والواو والسين أصلٌ يدلُّ على اضطرابٍ وتذبذُب. وناسَ الشَّيءُ: تذَبْذَب، ينُوس. وسمِّي أبو نُوَاسٍ لذُؤَابتينِ له كانَتَا تنوسانِ. ويقولون: نُسْت الإبلَ: سُقْتُها. (نوش) النون والواو والشين أصلٌ صحيح يدلُّ على تناوُل الشيء. ونُشْتُه نَوْشَاً. وتناوَشْتُ: تَنَاوَلْت. قال الله تعالى: ﴿وَأَنَّى لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِنْ مَكَانٍ بعِيد﴾ [سبأ 52]. ورَّبما عَدَّوْه بغير ألفٍ فقالوا: نُشْتُه خيراً، إذا أنَلتَه خيراً. وقول القائل([9]): * باتت تَنُوشُ العَنَق انتياشا([10]) * (نوص) النون والواو والصاد أصلٌ صحيح يدلُّ على تردُّدٍ ومجيءٍ وذهاب*. وناص عن قرنه يَنُوص نَوْصاً. والمَنَاص المصدر، والمَلْجأ أيضاً. قال سبحانه: ﴿وَلاَتَ حِينَ مَنَاصٍ﴾ [ص 3]. ويقولون: النَّوْص: الحِمار الوحشيّ لا يزالُ نائصاً: رافعاً رأسَه، يتردَّد كالجامح. وناوَصَ الجَرَّة: مارَسَها. ومرَّ تفسيرُه في باب الجيم([11]). (نوض) النون والواو والضاد فيه كلماتٌ متباينة. الأولى النّوض: وُصْلةٌ ما بين العَجُز والمَتْن. والثانية قولهم: ناض في البِلاد: ذهب. والثالثة الأنواض: الأودية، واحدها نَوْض. (نوط) النون والواو والطاء أصلٌ صحيح يدلُّ على تعليق شيءٍ بشيء. ونُطْتُه به: علَّقته به. والنَّوْط: ما يَتعلَّق به أيضاً، والجمع أنواط. وفي المثل: "عاطٍ بغير أنواط" أي إنَّه يعطو يتناول الشَّيء وليس له ما يتعلق به. والنِّيَاط: عِرقٌ علّق به القلب، والجمع أنْوطة([12])، وهو النائط أيضاً. قال: * قَطْعَ الطَّبيب نائطَ المصفورِ([13]) * ونِياطُ المَفازةِ: بُعدها، سمِّي به لأنَّه كأنّه من بُعدِهِ نِيط أبداً بغيره. والأرنَب مقطِّعة النِّياط، لأنَّها تقطع البعيد. والتُّنَوِّط([14]): طائر؛ وهو قياسُه لأنَّه يَنُوط كالخيوط من الشَّجرة يجعلها وكراً. ونِيطَ فُلانٌ: أصابته نوْطة، وهي وَرَمٌ في الصَّدر. وهو عِندنا من نِياط القَلْب، كأنَّ الوجعَ أصابَ نِياطَه. ويقولون: نَوْطةٌ من طَلْح، كما يقال عِيصٌ من سِدْر. وسمِّيت لتعلُّق بعضِها ببعض. وبئر نَيِّطٌ، إذا كانت قَدْرَ قامة. (نوع) النون والواو والعين كلمتانِ، إحداهما تدلُّ على طائفةٍ من الشيء مماثلةٍ له، والثانية ضربٌ من الحَركَة. الأوَّل النَّوع من الشيء: الضَّرْب منه. وليس هذا من نَوْعِ ذاك. والثاني: قولهم: ناعَ الغُصن يَنوعُ، إذا تمايَلَ، فهو نائع. وقال بعضهم: لذلك يقال جائع نائع، أي مضطرب من شِدَّة جُوعه مُتمايِل. ويَدْعُون على الإنسان فيقولون: جُوعاً له ونُوعاً له. (نوف) النون والواو والفاء أصلٌ صحيح يدلُّ على علوٍّ وارتفاع. ونافَ يَنُوف: طالَ وارتفع. والنَّوْف: السَّنام([15])، وجمعه أنواف. وممكنٌ أن يكون قولهم: مائةٌ ونَيِّف([16]) من هذا، وقد ذكرناه في نيف للفْظِه. (نوق) النون والواو والقاف أصلٌ يدل على سمّوٍّ وارتفاع. وأرْفَعُ موضعٍ في الجبل نِيقٌ، والأصل الواو، وحوّلت ياءً للكسرة التي قبلها. وممكنٌ أن يكون النَّاقةُ من هذا القياس، لارتفاع خَلْقِها. وناقةٌ ونُوق([17]). و"استَنْوَق الجملُ" تشبيهٌ بها، ويضرب مثلاً لمن ذَلَّ بعد عِزّ. والنّاقة: كواكبُ على هيئة النّاقة([18]). وقولهم: تنوَّقَ في الأمر، إذا بالَغَ فيه، فعندنا أنَّه منه، وهم يشبِّهون الشيءَ بما يستحسنونه، وكأنَّ تنوَّق مقيسٌ على اسم الناقة، وهي عندهم من أحْسَنِ أموالهم. ومن قال تَنَوَّق خطأٌ فقد غَلِط([19])، وقياسه ما ذكرناه. والنِّيقة لا تكون إلاَّ من تَنَوّق. يقولون مثلاً: "خَرْقاءُ ذات نِيقَة"، يُضرَب للجاهل بالشَّيء يدَّعي المعرفة به. (نوك) النون والواو والكاف كلمةٌ واحدة، هي النَّوَاكة والنُّوك([20]) وهي الحُمْق. ورجلٌ أنْوَك ومُسْتنوِكٌ، وهم نَوْكَى([21]). (نول) النون والواو واللام أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على إعطاءٍ. ونَوَّلته: أعطيته. والنَّوال: العَطاء. ونُلْتُه نَولاً مثل أنلته. وقولك: ما نَوْلُكَ أن تفعل كذا؛ فمنه أيضاً، أي ليس ينبغي أن يكون ما تُعطِيناهُ مِنْ نوالِك هذا. وقولُ لبيد: وقفتُ بهنَّ حتَّى قال صحبي *** جَزِعتَ وليس ذلك بالنَّوالِ([22])قالوا: النّوال: الصَّواب، وتلخيصه: ليس ذلك بالعطاء الذي [إن] أعطيتَناه كنتَ فيه مصيباً. وكذا قوله: فدَعِي الملامةَ ويْبَ غيرِكِ إنَّه *** ليس النّوال بلوم كلِّ كريم([23]) والقياس في كلِّه واحد. ومما شذَّ عن الباب المِنْوال: الخَشَبة* يلُفُّ عليها النَّاسِج الثَّوب. (نوم) النون والواو والميم أصلٌ صحيح يدلُّ على جُمودٍ وسكونِ حركة. منه النَّوم. نامَ ينام نَوْماً ومَناما. وهو نَؤُومٌ ونُوَمَة([24]): كثير النَّوم. ورجل نومةٌ([25]):خاملٌ لا يُؤبَه له. ومنه استَنامَ لي فلانٌ، إذا اطمأنَّ إليه وسَكَنَ. والمَنَامة: القطيفة، لأنَّه ينامُ فيها. ويستعيرون منه: نامت السُّوق: كَسَدت. ونامَ الثَّوبُ: أخْلَقَ. (نون) النون والواو والنون كلمةٌ واحدة. والنُّون: الحُوت. و [ذو([26])] النُّون: سيفٌ لبعض العرب([27])، كأنَّه شُبِّه بالنون. (نوه) النون والواو والهاء كلمةٌ تدلُّ على سُموٍّ وارتفاع. وناه النَّبات([28]): ارتفع. وناهَت النّاقةُ: رفعَتْ رأسَها وصاحت. ومنه نُهْتُ بالشَّيء ونوَّهتُ: رفعت ذِكْرَه. ويقولون: ناهَتْ نَفْسُه: قوِيَتْ. --------------ـــ ([1]) أنشده في اللسان (نوى) ومعجم البلدان (ثمد الروم). ([2]) لجعفر بن علبة الحارثي في الحماسة (1: 10). ([3]) في الأصل: "اعتبار مكان". ([4]) في ديوان الهذليين (1: 92) برواية: "نقيب". وفي اللسان (نوب) برواية: "نقيب". وكلام ابن فارس هنا مبتور، والذي في المجمل: "ويقال إن النوب القرب". وأنشد بعده البيت. ([5]) ديوان امرئ القيس 56 واللسان (نور). وأذرعات يروى بالكسر مع التنوين وعدمه وبالفتح مع منع الصرف. ([6]) ويقال في المصدر "النوار" أيضاً بالفتح، والاسم بالكسر، نوار. ([7]) صدر بيت لزغبة الباهلي، أو لمالك بن زغبة الباهلي، أو لأبي شقيق الباهلي، في اللسان (نور، حذق) وإصلاح المنطق 41، 142. وعجزه: * وحبل الوصل منتكث حذيق * ([8]) في الأصل: "إليه". ([9]) كذا. وفي المجمل قبل إنشاد البيت التالي: "وناشت الإبل تنوش، إذا أسرعت النهض. قال". ([10]) أنشده في اللسان (نوش). ([11]) في الجزء الأول ص 413. ([12]) ونوط، أيضاً بالضم. ([13]) للعجاج في ديوانه 30 واللسان (نوط، صفر). ([14]) ويقال تنوط بفتح التاء والنون وتشديد الواو المضمومة. ([15]) قيده في اللسان بأنه السنام العالي. ([16]) ويقال نيف أيضاً بالتخفيف، وقيل التخفيف لحن أو لغة رديئة. ([17]) ويقال في جمعه أيضاً ناق ونياق وأنواق وأينق وأنوق وأنؤق وأونق. وجمع الجمع أيانق وأنياقات. ([18]) ذكرت في القاموس. وانظر الأزمنة والأمكنة للمرزوقي (2: 376). ([19]) في اللسان: "وتنوق في الأمر، أي تأنق فيه. وبعضهم لا يقول تنوق". وشاهده قول ذي الرمة: كأن عليها سحق لفق تنوقت *** به حضرميات الأكف الحوائك ([20]) بضم النون وفتحها أيضاً، كما في القاموس. ([21]) ونوك أيضاً. ([22]) ديوان لبيد ص110 طبع 1880 واللسان (نول). ([23]) كذا على الصواب في الأصل وديوان لبيد 84. وفي المجمل: "بنول كل كريم". ([24]) ويقال نوم أيضاً كصرد. ([25]) بالضم، وبضم ففتح. ([26]) التكملة من المجمل واللسان والقاموس. ([27]) كان لمالك بن زهير فقتله حمل بن بدر فأخذه منه، ثم قتل الحارث بن زهير حمل بن بدر واستولى منه على ذي النون اللسان (نون). وفي القاموس أن "ذو النونين" سيف معقل ابن خويلد. ([28]) في الأصل: "النياه"، تحريف صوابه في المجمل واللسان.
ـ
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR2.216 harf- النور: الضوء المنتشر الذي يعين على الإبصار، وذلك ضربان دنيوي، وأخروي، فالدنيوي ضربان: ضرب معقول بعين البصيرة، وهو ما انتشر من الأمور الإلهية كنور العقل ونور القرآن. ومحسوس بعين البصر، وهو ما انتشر من الأجسام النيرة كالقمرين والنجوم والنيرات.
فمن النور الإلهي قوله تعالى: ﴿قد جاءكم من الله نور وكتاب مبين﴾ [المائدة/15]، وقال: ﴿وجعلنا له نورا يمشي به في الناس كمن مثله في الظلمات ليس بخارج منها﴾
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR780 harfن و ر
نار وأنار واستنار.
وشيء منير ومستنير ونيّر.
وأنار السراج ونوره.
وصلّى الفجر في التّنوير.
واهتدوا بمنار الأرض: بأعلامها.
وهدم فلانٌ منار المساجد: جمع منارة.
ووضع السّراج على المنارة.
وتنوّر النّار: تبصّرها وقصدها.
قال الكميت: إذا زندوا ناراً ليوم كريهةٍ سبقنا إلى إيقادها من تنوّرا وبينهم نائرة: عداوة وشحناء وأطفأ الله تعالى هذه النائرة.
وتنوّر: اطلى
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR15.571 harfفي أَسماء الله تعالى: النُّورُ؛ قال ابن الأَثير: هو الذي يُبْصِرُ بنوره ذو العَمَاية ويَرْشُدُ بهداه ذو الغَوايَةِ، وقيل: هو الظاهر الذي به كل ظهور، والظاهر في نفسه المُظْهِر لغيره يسمى نوراً. قال أَبو منصور: والنُّور من صفات الله عز وجل، قال الله عز وجل: الله نُورُ السموات والأَرض؛ قيل في تفسيره: هادي أَهل السموات والأَرض، وقيل: مَثل نوره كمشكاة فيها مصباح؛ أَي مثل نور هداه في قلب المؤمن كمشكاة
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR856 harf* ن و ر * * النُّورُ * الضياء والجمع * أَنْوَارٌ * و * أَنَارَ * الشيء و * اسْتَنَارَ * بمعنى أي أضاء و * التَّنْوِيرُ * الإنارة وهو أيضا الإسفار وهو أيضا إزهار الشجرة يقال * نَوَرتِ * الشجرة * تَنْويرا * و * أَنَارَتْ * أي أَخرجت * نَوْرَهَا * و * النارُ * مُؤنثة وهي من الواو لأن تصغيرها * نُوَيرةٌ * وجمعها * نُورٌ * و * أَنْوُرٌ * و * نِيرانٌ * انقلبت الواو ياء لكسرة ما قبلها وبينهم * نَائِرةٌ
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR16.819 harfالنور، بالضم: الضوء أيا كان، أو شعاعه وسطوعه، كذا في المحكم، وقال الزمخشري: الضياء أشد من النور، قال تعالى: جعل الشمس ضياء والقمر نورا وقيل: الضياء ذاتي، والنور عرضي، كما حققه الفناري في حواشي التلويح. وفي البصائر للمصنف: النور: الضياء والسناء الذي يعين على الإبصار، وذلك ضربان: دنيوي وأخروي، فالدنيوي ضربان: معقول بعين البصيرة، وهو ما انتشر من الأنوار الإلهية، كنور العقل ونور القرآن؛ ومحسوس بعين
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR16.838 harfنَارَ
1 نَارَ ذ intrans., in the sense of أَنَارَ: see the latter, in two places. -A2- نَارُوا النَّارَ: see 5. -A3- نُرْتُ البَعِيرَ (tropical:) I made a mark upon the camel with a hot iron. (M, K.) See نَارٌ.
نوّر
2 نوّر ذ , intrans., in the sense of أَنَارَ, from النُّورُ: see 4, in two places. ― -b2- نوّر بِالفَجْرِ, (Mgh, Msb,) inf. n. تَنْوِيرٌ, (Msb,) He performed the prayer of daybreak
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR3.461 harfنَارَ
نَارَ ( w ) U ( n.ac. نَوْر 1 ),
a. Shone, gave light; beamed, gleamed; appeared.
b. Perceived ( fire ).
c. Took fright, fled.
d. Branded.
e. ( n.ac. نَوْر 1 , نَوَاْر 22 , نِوَاْر 23 ), Was spotless ( woman ),
نَوَّرَ
نَوَّرَ II ,
a. see I (a) , ( d ).
c. Flowered, bloomed, blossomed; ripened.
d. [ acc. or La ], Lit up, illuminated, lighted; enlightened; elucidated.
e.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR71.087 harfنور
نَارَ - يَنُوْرُ - نَارٌ - نُوْر - أَنَارَ - يُنِيْرُ - مُنِيْر
نَارَ - يَنُوْرُ + الكائن أو الشيء: يُصدر نوراً: يشع ويطلق نوراً: يخرج منه لهب أو بريق أو شعاع أو ضياء
نَارٌ: اسم فعل " نَارَ - يَنُوْرُ ": وهو كذلك ما يكون بفعل " نَارَ - يَنُوْرُ ": اللهب والبريق والضياء المنبعث من كائن، والذي يؤثر في ما حوله فيبعث فيه الدفء أو الحر أو
Mücavir kökler208 mücavir (520 toplam)
- خلد
23 ortak ayet · Huld : Parçalanmayan sert kaya demektir
- وقد
10 ortak ayet · Onun yakıtı
- صحب
21 ortak ayet · Sahafe sahifa üzerine yazı yazılmış veya şekil çizilmiş…
- كفر
44 ortak ayet · Hufre, çukur demektir
- ظلم
28 ortak ayet · Zalimler
- صلي
9 ortak ayet · Ona yaslanırlar
- طفأ
3 ortak ayet · TFV Tafve(tı ile) kaynayan tencerede taşan köpük demektir
- قبس
3 ortak ayet · Meşale, ateş demektir
- أوي
8 ortak ayet · Eveye kuş yuvası demektir
- يوم
28 ortak ayet · “Yemm” durgun akan su demektir
- سرج
3 ortak ayet · Kandil demektir
- جنن
17 ortak ayet · Bahçe demektir
Geçtiği ayetler(174)
وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
AteşKüfredenler, ayetlerimizi yalanlamış olanlar, işte onlar cehennemliklerdir. Ve onlar ateşte temelli kalıcıdırlar.
بَلَى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
AteşHayır, kötülük yapıp da günahı kendisini kuşatan kimseler, işte onlar cehennemliklerdir. Onlar orada temelli kalıcıdırlar.
… وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ
AteşHani, İbrahim demişti ki: Rabbım burasını emniyetli bir şehir yap. Ve halkından Allah’a, ahiret gününe iman etmiş olanları mahsullerle rızıklandır Allah da: Kafir olanı kısa bir zaman için geçindiririm. Sonra onu cehennem azabına zorlarım. Bu ne kötü bir sonuçtur, buyurmuştu.
… اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ
AteşUyanlar dediler ki: Bizim için dönüş olsaydı da bizden uzaklaştıkları gibi, biz de onlardan uzaklaşsaydık. Böylece onların bütün yaptıklarını Allah hasretler halinde kendilerine gösterecektir ve onlar ateşten çıkacak değildirler.
أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ
AteşOnlar, hidayet karşılığında dalaleti, mağfiret karşılığında azabı satın almışlardır. Onlar, ateşe karşı ne de sabırlıdırlar.
وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
AteşKimi de; Ey Rabbımız, bize dünyada iyilik ver, ahirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından koru, der.
… فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
AteşSana haram aydan ve onda savaştan soruyorlar. De ki: O ayda savaşmak; büyük bir günahtır. Fakat insanları Allah yolundan alıkoymak ve O’nu inkar etmek, Mescid-i Haram’a gitmelerine engel olmak, onun ehlini oradan çıkarmak Allah katında daha büyük günahtır. Fitne, katilden de beterdir. Kafirlerin güçleri yetse, sizi dininizden döndürünceye kadar sizinle savaşa devam ederler. Sizden her kim dininden dönerde kafir olarak ölürse; onların yaptığı ameller dünyada da, ahirette de boşa gitmiştir. Ve onlar, cehennem ehlidirler. Orada temelli kalacaklardır.
… خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ …
Ateşİman edinceye kadar putperest kadınları nikahlamayın. İman eden bir cariye puta tapan bir kadındano hoşunuza gitse dedaha iyidir. İman edinceye kadar onları puta tapan erkeklerle de nikah ettirmeyin. İman eden bir köle, -hoşunuza gitse deputa tapan erkekten daha iyidir. Onlar sizi cehenneme çağırırlar. Allah ise cennete ve mağfirete çağırır ve öğüt alsınlar diye insanlara ayetlerini açıkça bildirir.
… الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
AteşAllah, inananların dostudur. Onları karanlıktan aydınlığa çıkarır. Küfredenlerin dostları ise Tağut’tur. Onları aydınlıktan karanlıklara çıkarırlar. İşte onlar ateş yaranıdır. Onlar orada temelli kalacaklardır.
… سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
AteşFaiz yiyenler ancak, şeytan çarpan kimsenin kalktığı gibi kalkarlar. Bu, onların: Zaten alış-veriş faiz gibidir, demelerinden dolayıdır. Halbuki Allah, alış-verişi helal, faizi haram kılmıştır. Kime Rabbından bir öğüt gelir de faizcilikten vazgeçerse, geçmiş olanlar kendisine ve hakkındaki hüküm Allah’a aittir. Kim de dönerse, onlar cehennem yaranıdırlar, orada temelli kalacaklardır.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | نور |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | İlletli (ecvef-i vâvî) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | ضوء, صبح, شعل |
| Zıt Kök | ظلم |
| Çekirdek Özet 1 | Titreşerek parıldayan ışık, yakıcı alev ve hareketli ışıma |
| Çekirdek Özet 2 | Karanlığı gideren hidayet, apaçık kılan vahiy ve yakıcı arındırma ateşi |
| Çekirdek Özet 3 | Hakikatin görünür kılınması, cehalet örtüsünün yırtılması ve bâtılın tasfiyesi |
| Kritik Hata Riski | Nûr ile nâr arasındaki kök birliğini kopararak nûru salt pasif bir ışıltı, nârı ise anlamsız bir ceza aracına indirgemek |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ن | filiz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılık | Çekirdeğin içten dışa doğru akıcı ve sürekli biçimde canlanıp yayılması |
| و | çengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturma | Enerjinin ve hareketin kaynaktan hedefe kesintisiz biçimde bağlanması |
| ر | insan başı; baş, ilk, üst | Belirişin zirveye çıkması, görünürlüğün tepe noktasına ulaşması ve idrak |
| نور | Süreklilikle canlanan ve hedefe bağlanan enerjinin zirvede görünürlük ve aydınlığa dönüşmesi; karanlığı yararak yayılan parıltı hareketi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Ateşin alevlenip parlaması, gecenin karanlığında yolu açan ışıltı, ağacın çiçek açması ve ürkekçe kıpırdanıp kaçınma |
| Cahiliye şiiri kullanımı | İmruülkays'ın uzaktaki sevgilisinin yaktığı ateşi gözetlemesini anlattığı beytinde geçer: تنوَّرتُها من أذرعات وأهلُها / بيثربَ أدنى دارِها نظرٌ عالِي |
| Erken Arapça kullanım | Çöl yolcularının geceleyin yol bulması için yüksek yerlere dikilen işaret ateşleri, fecrin sökmesi ve sabahın aydınlanması |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Dīvānu İmrîi’l-Qays.
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde نور kökü, Proto-Sami *nūr- / *nahr- (parlamak, aydınlatmak, yanmak) çekirdeğine dayanır. Bu kök, Akadcada nūru(m) (ışık, lamba, tanrısal aydınlatıcı tecelli), İbranicede nēr (çıra, kandil, lamba) ve nīr (ışık saçmak), Ârâmîce ve Süryânîcede nūhrā (aydınlık, ışık, ateş) formlarıyla tam bir fonetik ve semantik süreklilik gösterir. Bütün Sami dillerinde ışık ile ateş kavramsal olarak aynı kaynaktan neşet eder. Arapçada bu kök bir yandan görünür kılan mutedil aydınlığı (نور), diğer yandan yakıcı ve arındırıcı ateşi (نار), ayrıca ağacın dışa vurup açılan çiçeğini (نور) kuşatarak maddî ve soyut anlam katmanlarını korumuştur.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, Chicago Assyrian Dictionary.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | نور ve نار türevleri | Ateşin hararet ve hareketinden ışığın görünür kılıcı aydınlığına geçiş | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Akadca nūru, İbranice nēr, Süryanice nūhrā | Bütün ana Sami kollarında kandil, ateş ve ışıma anlamında ortak miras | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik katman | Mısır hiyerogliflerinde ve Berberi dillerinde ışık ve parlama ile ilişkili kökler | Muhtemel |
Kaynak David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, HALOT.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| نور | Anlamlı | Işık, aydınlık, ateş, çiçek | Titreşerek parıldama, aydınlatma ve görünür kılma | Kur'an'da 194 kez geçer; hedef kök |
| نرو | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
| ونر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
| ورن | Anlamlı | Bir tür kertenkele, şişkinlik | Çöl kertenkelesi ve etteki kabarma | Kur'an'da geçmez; hedef kökle anlam bağı yoktur |
| رنو | Anlamlı | Sürekli bakmak, göz dikmek | Bir şeye hayranlıkla veya kesintisiz nazar etme | Kur'an'da geçmez; bakışın ışığa yönelmesiyle dolaylı bağ taşır |
| رون | Anlamlı | Şiddet, galebe çalma, örtme | Savaşın ve zorluğun şiddetlenmesi | Kur'an'da geçmez; ateşin ve ışığın şiddetiyle kavramsal paralellik taşır |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| نور | Merkez | Aydınlık, ışık, alev | Kendisi görünür olup başkasını da görünür kılan berrak aydınlık | Maddî ve manevî karanlığı gideren kuşatıcı aydınlatma ilkesi |
| ضوء | Komşu | Güçlü ışık, parıltı | ضوء zatî, yakıcı ve doğrudan olan ışığı ifade eder; نور daha latif ve yayılan ışıktır | Güneş ziya ile, ay ise nur ile nitelenir |
| صبح | Komşu | Fecir aydınlığı | صبح geceden gündüze geçiş anındaki ilk aydınlanmaya özgüdür | Zamanla kayıtlı bir beliriş taşır |
| شعل | Komşu | Ateşin parlaması | شعل alevin tutuşup yayılmasına odaklanır; nûrdaki bizzat aydınlatma neticesini öncelemez | Ateşin yakıcı ve kabarık parıltısıdır |
| ظلم | Zıt | Karanlık, örtme, haksızlık | Varlığın görünmez kılınması, ışıksızlık ve şeylerin yerinden edilmesi | نور varlığı aşikâr ederken, ظلم onu örter ve karanlıkta bırakır |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | نور | Aydınlık, ışık, ateş | Hem fiziksel ışıma hem bilişsel ve ahlâkî hidayet | Kesin |
| Latince | lux, lumen, ignis | Işık, aydınlanma, ateş | Lux ışık kaynağını, lumen yayılan ışığı, ignis ise nâr boyutunu karşılar | Güçlü |
| İngilizce | light, illumination, fire | Işık, aydınlatma, ateş | Light fiziksel aydınlığı, illumination zihinsel ve ruhsal kavrayışı karşılar | Kesin |
| Almanca | Licht, Erleuchtung, Feuer | Işık, aydınlanma, ateş | Licht algılanan ışığı, Erleuchtung idrak ve vukuftaki derinleşmeyi verir | Kesin |
| Fransızca | lumière, clarté, feu | Işık, berraklık, ateş | Lumière aydınlığı, clarté ise zihinsel açıklığı ve nûrun zâhir kılıcılığını verir | Kesin |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Le Robert.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| نَار / النَّار | Maddî ve uhrevî yakıcı ateş, cehennem | İnkârcıların cezalandırılması ve arındırma bağlamı (Bakara 2:24, Âl-i İmrân 3:10, Tahrîm 66:6) |
| النُّور / نُور | İlahî hidayet, iman ve şirk karanlığından çıkış | İmanın kalpteki aydınlatıcı rehberliği (Bakara 2:257, Mâide 5:16, Zümer 39:22) |
| نُورًا / نُور | Vahiy, peygamber ve indirilen kutsal kitaplar | Tevrat, İncil ve Kur'an'ın yolu aydınlatması (Nisâ 4:174, Mâide 5:44, Şûrâ 42:52) |
| نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ | Varlığı varedici, zâhir kılıcı ve hidayet edici ilahî tecelli | Metafizik varoluş ve aydınlanma bağlamı (Nûr 24:35) |
| نُورُهُمْ | Âhirette müminlerin önlerinde ve sağlarında parıldayan kurtuluş ışığı | Mahşer günü yol bulma ve mükâfat bağlamı (Hadîd 57:12, Tahrîm 66:8) |
| نُورًا | Ayın yansıtıcı, latif ve mutedil aydınlığı | Kozmolojik düzen ve gök cisimlerinin tanzimi (Yûnus 10:5, Nûh 71:16) |
| سِرَاجًا مُنِيرًا | Hz. Peygamber'in tebliğindeki aydınlatıcı rehberlik | Peygamberlik misyonu ve beşeriyeti karanlıktan çıkarma (Ahzâb 33:46) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Allah'ın "en-Nûr" ismi ve sıfatı; rü'yetullah | Allah'ın zatının nûr olup olmadığı, teşbihten tenzihe geçiş ve nûrun hidayet olarak yorumu | Maddî ışıktan tenzîhî tecelliye ve varoluşsal aydınlığa geçiş |
| Fıkıh | Tenvîr vakti (sabah namazı) ve ateşin zararlarının tazmini | Sabah namazında isfâr ve tenvîrin fazileti; kontrolsüz ateşin yol açtığı hasarlar | İbadet vakitlerinin tespiti ve maddî ateşin mesuliyet sınırları |
| Tefsir | Nûr Ayeti (24:35) ve nûr-zulümât karşıtlığı | Nûrun akıl, fıtrat, iman, peygamber veya bizzat vahiy olarak anlaşılması | Somut ışıktan bilişsel, ahlâkî ve varoluşsal kurtuluşa evrilme |
| Hadis | Müminin feraseti, abdest organlarının nurlanması | Mahşerde abdest azalarının parlaması ve kalpteki basiretin nûr ile tasviri | İmanın ve amelin metafizik bir ışıltı olarak somutlaşması |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İman ve vahiy nizamı | Hidayet ve basiret | Karanlığı giderip hakikati görünür kılmak | Nûr, insanın varoluşsal istikametini belirleyen ilahî yol göstericidir | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve usul | Burhan ve apaçıklık | Şüpheyi ve zannı bertaraf edip delili zâhir kılmak | Bilgi bizâtihi açık olup bilinmeyeni açığa çıkaran bir nûrdur | Kesin |
| Siyasi | Hukuk ve kamusal düzen | Adalet ve şeffaflık | Zulmü, keyfiyeti ve gizli vesayet odaklarını tasfiye etmek | Hukukun aydınlığı gizli fesadı ve keyfî tahakkümü engeller | Güçlü |
| İktisadi | Piyasa ve mübadele ahlâkı | Beyan ve aldatmasızlık | Garar, hile ve belirsizlik karanlığını yok etmek | Alışverişte açıklık güven doğurur, sömürü karanlığını giderir | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Elektromanyetik ışıma ve enformasyon aktarımı | Işık dalga-parçacık tabiatıyla evrende bilgi taşır; enerji yayılımı karanlığı dağıtırken çevreyi uyarır ve görünür kılar. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Epistemik aydınlanma ve rasyonel şeffaflık | Bireyin ve toplumun dogmatik kapalılıktan, cehaletten ve belirsizlikten aklî netlik ve açıklık yoluyla kurtulması. | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Nûru yalnızca duygusal, pasif bir "iç huzur" veya soyut bir hisse indirgemek; kökün nâr (ateş) boyutundaki dönüştürücü ve yakıcı eylemi unutmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök, maddî ışıktan kozmik düzene, aklî basiretten peygamberî davete ve bâtılı yakıp kül eden ilahî adalete kadar uzanan çok katmanlı bir nizamı kurar. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Hakikatin pasif bir kabullenişten ibaret olduğu sanılır; nûrun karanlıkla çatışan, cehaleti yakan ve hayatı inşa eden dinamik gücü kavranamaz. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın temel varoluşsal metaforu olan zulumât (karanlıklar) ile nûr (aydınlık) karşıtlığının merkezinde yer alır. Vahiy, akıl ve peygamberlik bu kökle tanımlanır. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İmandan küfre geçişi anlatan uyarılarda (Bakara 2:257), vahyin fonksiyonunu bildiren hitaplarda (Mâide 5:15-16, Şûrâ 42:52) ve metafizik hakikati açıklayan Nûr suresi 35. ayetinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Vahyin insan aklını körleştirdiği zannını çürütür; ilahî mesajın aklı ikame eden değil, aklın görmesini ve kavramasını sağlayan yegâne aydınlatıcı olduğunu ortaya koyar. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamTitreşerek yayılan parıltı, karanlığı yaran ışık ve yakıcı alevin hareketi.
- Soyut anlamZihni ve kalbi cehalet, şüphe ve fesat karanlığından kurtaran ilahî hidayet ve basiret.
- Sistematik karşılıkBelirsizlik ve örtülülük durumunu şeffaflık ve hakikate dönüştüren aydınlatıcı operatör.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde cehalet, inkâr ve belirsizliği temsil eden karanlığı (zulumât), aydınlatıcı ilkeyi (nûr/vahiy/akıl), ise açığa çıkmış hakikati ve görünürlüğü (vuzûh) simgeler. Formül, nûr operatörünün karanlığa nüfuz etmesiyle hakikatin zâhir olduğunu; nûrun kemâle ermesiyle karanlığın sıfırlandığını sembolize eder.