نور

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ن-و-ر36 sîga, 208 mücavir kök, 174 ayet, 62 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.سرجالنَّارَنَارِظلمنُورٍنورخلدوقدالنَّارِنَارًاطفأكفرجنننُورًا

KökSîga 36Ayet 174Sure 62Mücavir 208

▶ Ağı aç (3B)

نور

ن - و - ر

KÖK
  • 194 geçiş
  • 174 ayet
  • 36 sîga
  • 12 sözlük

Ateş demektir. Nur da bu kökten türemiştir.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(12)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Ateş demektir. Nur da bu kökten türemiştir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR3.328 harf
باب الراء والنون و و ا ي ء معهما ر ن و، ر و ن، ن و ر، ر ي ن، ي ر ن، ن ي ر، ر ن أ، أ ر ن مستعملات رنو: رنا يَرْنُو إليها رُنُوّا، إذا نظر إليها، ورَنَوْته أَرْنُوه رنا ورُنُواً فأنا رانٍ، قال: إذاهُنَّ فَصَّلْنَ الحديث لأَهله حديثَ الرَّنا فَصَّلنَهُ بالتَّهانُفِ وفُلانٌ رُنُوُّ فُلانة، أي: يُديمُ النَّظَرَ إليها حيثُ ذَهَبَتْ. وأَرْناني حُسْنُ ما رأيتُ، أي: أعجبني وحملني على الرُّنُوّ. وكأسٌ
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.349 harf
النورُ: الضياءُ، والجمع أنْوارٌ. والنورُ أيضاً: النُفَّرُ من الظباء. قال مُضَرِّسٌ الأسديُّ، وذكَرَ الظباء وأنَّها قد كَنَسَتْ في شدة الحر: تَدَلَّتْ عليها الشمسُ حتَّى كأنهـامن الحَرِّ تُرْمَى بالسكينةِ نورُها ونسوةٌ نورٌ، أي نُفَّرٌ من الريبة. وفرسٌ وَديقٌ نَوارٌ، إذا اسْتَوْدَقَتْ وهي تريد الفحلَ، وفي ذلك منها ضَعفٌ تَرْهَبُ عن صولة الناكح. وتقول: نُرْتُ من الشيء أنورُ نَوْراً ونِواراً،
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR9.140 harf
(باب النون والواو وما يثلثهما) (نوي) النون والواو والحرف المعتلّ أصلٌ صحيح يدلُّ على معنيين: أحدهما مَقْصَدٌ لشيء، والآخر عَجَمُ شيء. فالأوَّل النَّوَى. قال أهلُ اللغة: النَّوَى: التَّحَوُّل من دار إلى دار. هذا هو الأصل، ثم حمل عليه البابُ كلُّه فقالوا: [نوَى] الأمرَ يَنوِيه، إذا قَصَدَ له. وممَّا يصحِّح هذهِ التآويلَ قولُهم: نَوَاه الله، كأنَّه قَصَدَه بالحِفْظِ والحِياطة. قال: يا عَمرُو
Maddenin bağlantısı

(باب النون والواو وما يثلثهما) (نوي) النون والواو والحرف المعتلّ أصلٌ صحيح يدلُّ على معنيين: أحدهما مَقْصَدٌ لشيء، والآخر عَجَمُ شيء. فالأوَّل النَّوَى. قال أهلُ اللغة: النَّوَى: التَّحَوُّل من دار إلى دار. هذا هو الأصل، ثم حمل عليه البابُ كلُّه فقالوا: [نوَى] الأمرَ يَنوِيه، إذا قَصَدَ له. وممَّا يصحِّح هذهِ التآويلَ قولُهم: نَوَاه الله، كأنَّه قَصَدَه بالحِفْظِ والحِياطة. قال: يا عَمرُو أحسِنْ نَواكَ اللهُ بالرَّشَدِ *** واقرأْ سلاماً على الذَّلْفاءِ بالثَّمَدِ([1])* أي قصَدَك بالرَّشَد. والنِّيَّة: الوجه الذي تَنْوِيه. ونَوِيُّكَ: صاحبُك نيَّتُه نِيَّتُكَ. والأصل الآخر النَّوَى: نَوَى التَّمْر. وربما عبَّروا به عن بعض الأوزان. ويقال إنَّ النَّوَاة زِنَةُ خمسة دَرَاهم. وتزَوَّجها على نواةٍ من ذهب، أي وزنِ خمسةِ دراهمَ منه. وبالهمز كلمةٌ تدلُّ على النُّهُوض وناءَ ينوءُ نوءاً: نَهَضَ. قال: فقلنا لهم تِلْكُمْ إذاً بَعْدَ كرَّةٍ *** نغادر صَرْعَى نوؤُها متخاذِلُ([2])أي نهوضها ضعيف والنَّوْءُ من أنواءِ المطَر كأنَّه ينهَض بالمطر. وكلُّ ناهض بِثِقْلٍ فقد ناءَ. وناءَ البعيرُ بِحِمْلِهِ. والمرأة تنوء بها عجيزتُها، وهي تَنوءُ بها. فالأولى تُثْقَل بها، والثانية تنهض. ومن الباب المناوأة تكون بين القوم يقال: ناوَأَه، إذا عاداه. وهو قياسُ ما ذكرناه، لأنها المناهَضة، هذا ينوءُ إلى هذا وهو ينوءُ إليه أي يَنْهَض. (نوب) النون والواو والباء كلمةٌ واحدة تدلُّ على اعتياد مكان([3]) ورجوعٍ إليه. وناب يَنُوبُ، وانتاب ينتاب. ويقال إنَّ النُّوبَ: النَّحل، قالوا: وسمِّيَت به لرَعْيها ونَوْبِها إلى مكانها. وقد قيل إنَّه جمع نائب. وقول أبي ذؤيب: أرِقْتُ لذِكرِهِ من غير نَوْبٍ *** كما يَهْتاجُ مَوْشِيٌّ قَشِيبُ([4])(نوت) النون والواو والتاء ليس عندي أصلاً. على أنهم يقولون: ناتَ ينُوت ويَنِيتُ، إذا تمايَلَ من ضَعف. فإنْ صحَّ هذا فلعلَّ النُوتيَّ وهو المَلاّح، منه. (نوح) النون والواو والحاء أصلٌ يدلُّ على مقابَلة الشّيء للشيء. منه تناوَحَ الجَبَلان، إذا تقابَلاَ، وتناوحت الرِّيحانِ: تقابلتا في المَهبّ. وهذه الرِّيح نَيِّحةٌ لتلك، أي مقابِلتُها. ومنه النَّوح والمنَاحة، لتقابُلِ النِّساء عند البُكاء. (نوخ) النون والواو والخاء كلمةٌ واحدة، وهي أنَخْتُ الجَمَل. فأمَّا فِعل المطاوَعة منه فقالوا: أنَخْتُه فبَرَك، وقال آخرون: استناخ. وجاء في الحديث: "وإن أُنِيخَ على صخرةٍ استناخ". وقال الأصمعيّ أنختُه فتَنَوَّخ. (نور) النون والواو والراء أصلٌ صحيح يدلُّ على إضاءةٍ واضطراب وقِلّة ثبات. منه النور والنار، سمِّيا بذلك من طريقة الإضاءة، ولأنَّ ذلك يكون مضطرِباً سريعَ الحركة. وتنوَّرْتُ النّار: تبصَّرتُها. قال امرؤ القيس: تنوَّرتُها من أذرعات وأهلُها *** بيثربَ أدنى دارِها نظرٌ عالِي([5])ومنه النَّور: نَور الشَّجر ونُوّارُهُ. وأنارت الشَّجرةُ: أخرجَتْ النَّوْر. والمَنَارة: مَفعلة من الاستنارة، والأصل مَنْوَرة. ومنه مَنَار الأرض: حُدودها وأعلامها، سمِّيت لبَيَانِها وظُهورها. والذي قُلناه في قِلّة الثبات امرأةٌ نَوَارٌ، أي عفيفة تنُورُ، أي تَنفِر من القَبيح، والجمع نُورٌ. ونارت: نَفَرت نَوْراً([6i]). قال: * أنَوْراً سَرْعَ ماذا يا فَروقُ([7]) * ونُرْت فلاناً: نَفَّرته. والنَِّوار: النِّفار. ومما شذَّ عن هذا الأصل النّؤُور: دُخَانُ الفَتيلة يتّخذُهُ كُحلاً وَوشْماً. ونَوَّرْت اللِّثة([8]): غَرَزْتها بإبرةٍ ثم جعلت في الغَرز الإثمد. (نوس) النون والواو والسين أصلٌ يدلُّ على اضطرابٍ وتذبذُب. وناسَ الشَّيءُ: تذَبْذَب، ينُوس. وسمِّي أبو نُوَاسٍ لذُؤَابتينِ له كانَتَا تنوسانِ. ويقولون: نُسْت الإبلَ: سُقْتُها. (نوش) النون والواو والشين أصلٌ صحيح يدلُّ على تناوُل الشيء. ونُشْتُه نَوْشَاً. وتناوَشْتُ: تَنَاوَلْت. قال الله تعالى: ﴿وَأَنَّى لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِنْ مَكَانٍ بعِيد﴾ [سبأ 52]. ورَّبما عَدَّوْه بغير ألفٍ فقالوا: نُشْتُه خيراً، إذا أنَلتَه خيراً. وقول القائل([9]): * باتت تَنُوشُ العَنَق انتياشا([10]) * (نوص) النون والواو والصاد أصلٌ صحيح يدلُّ على تردُّدٍ ومجيءٍ وذهاب*. وناص عن قرنه يَنُوص نَوْصاً. والمَنَاص المصدر، والمَلْجأ أيضاً. قال سبحانه: ﴿وَلاَتَ حِينَ مَنَاصٍ﴾ [ص 3]. ويقولون: النَّوْص: الحِمار الوحشيّ لا يزالُ نائصاً: رافعاً رأسَه، يتردَّد كالجامح. وناوَصَ الجَرَّة: مارَسَها. ومرَّ تفسيرُه في باب الجيم([11]). (نوض) النون والواو والضاد فيه كلماتٌ متباينة. الأولى النّوض: وُصْلةٌ ما بين العَجُز والمَتْن. والثانية قولهم: ناض في البِلاد: ذهب. والثالثة الأنواض: الأودية، واحدها نَوْض. (نوط) النون والواو والطاء أصلٌ صحيح يدلُّ على تعليق شيءٍ بشيء. ونُطْتُه به: علَّقته به. والنَّوْط: ما يَتعلَّق به أيضاً، والجمع أنواط. وفي المثل: "عاطٍ بغير أنواط" أي إنَّه يعطو يتناول الشَّيء وليس له ما يتعلق به. والنِّيَاط: عِرقٌ علّق به القلب، والجمع أنْوطة([12])، وهو النائط أيضاً. قال: * قَطْعَ الطَّبيب نائطَ المصفورِ([13]) * ونِياطُ المَفازةِ: بُعدها، سمِّي به لأنَّه كأنّه من بُعدِهِ نِيط أبداً بغيره. والأرنَب مقطِّعة النِّياط، لأنَّها تقطع البعيد. والتُّنَوِّط([14]): طائر؛ وهو قياسُه لأنَّه يَنُوط كالخيوط من الشَّجرة يجعلها وكراً. ونِيطَ فُلانٌ: أصابته نوْطة، وهي وَرَمٌ في الصَّدر. وهو عِندنا من نِياط القَلْب، كأنَّ الوجعَ أصابَ نِياطَه. ويقولون: نَوْطةٌ من طَلْح، كما يقال عِيصٌ من سِدْر. وسمِّيت لتعلُّق بعضِها ببعض. وبئر نَيِّطٌ، إذا كانت قَدْرَ قامة. (نوع) النون والواو والعين كلمتانِ، إحداهما تدلُّ على طائفةٍ من الشيء مماثلةٍ له، والثانية ضربٌ من الحَركَة. الأوَّل النَّوع من الشيء: الضَّرْب منه. وليس هذا من نَوْعِ ذاك. والثاني: قولهم: ناعَ الغُصن يَنوعُ، إذا تمايَلَ، فهو نائع. وقال بعضهم: لذلك يقال جائع نائع، أي مضطرب من شِدَّة جُوعه مُتمايِل. ويَدْعُون على الإنسان فيقولون: جُوعاً له ونُوعاً له. (نوف) النون والواو والفاء أصلٌ صحيح يدلُّ على علوٍّ وارتفاع. ونافَ يَنُوف: طالَ وارتفع. والنَّوْف: السَّنام([15])، وجمعه أنواف. وممكنٌ أن يكون قولهم: مائةٌ ونَيِّف([16]) من هذا، وقد ذكرناه في نيف للفْظِه. (نوق) النون والواو والقاف أصلٌ يدل على سمّوٍّ وارتفاع. وأرْفَعُ موضعٍ في الجبل نِيقٌ، والأصل الواو، وحوّلت ياءً للكسرة التي قبلها. وممكنٌ أن يكون النَّاقةُ من هذا القياس، لارتفاع خَلْقِها. وناقةٌ ونُوق([17]). و"استَنْوَق الجملُ" تشبيهٌ بها، ويضرب مثلاً لمن ذَلَّ بعد عِزّ. والنّاقة: كواكبُ على هيئة النّاقة([18]). وقولهم: تنوَّقَ في الأمر، إذا بالَغَ فيه، فعندنا أنَّه منه، وهم يشبِّهون الشيءَ بما يستحسنونه، وكأنَّ تنوَّق مقيسٌ على اسم الناقة، وهي عندهم من أحْسَنِ أموالهم. ومن قال تَنَوَّق خطأٌ فقد غَلِط([19])، وقياسه ما ذكرناه. والنِّيقة لا تكون إلاَّ من تَنَوّق. يقولون مثلاً: "خَرْقاءُ ذات نِيقَة"، يُضرَب للجاهل بالشَّيء يدَّعي المعرفة به. (نوك) النون والواو والكاف كلمةٌ واحدة، هي النَّوَاكة والنُّوك([20]) وهي الحُمْق. ورجلٌ أنْوَك ومُسْتنوِكٌ، وهم نَوْكَى([21]). (نول) النون والواو واللام أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على إعطاءٍ. ونَوَّلته: أعطيته. والنَّوال: العَطاء. ونُلْتُه نَولاً مثل أنلته. وقولك: ما نَوْلُكَ أن تفعل كذا؛ فمنه أيضاً، أي ليس ينبغي أن يكون ما تُعطِيناهُ مِنْ نوالِك هذا. وقولُ لبيد: وقفتُ بهنَّ حتَّى قال صحبي *** جَزِعتَ وليس ذلك بالنَّوالِ([22])قالوا: النّوال: الصَّواب، وتلخيصه: ليس ذلك بالعطاء الذي [إن] أعطيتَناه كنتَ فيه مصيباً. وكذا قوله: فدَعِي الملامةَ ويْبَ غيرِكِ إنَّه *** ليس النّوال بلوم كلِّ كريم([23]) والقياس في كلِّه واحد. ومما شذَّ عن الباب المِنْوال: الخَشَبة* يلُفُّ عليها النَّاسِج الثَّوب. (نوم) النون والواو والميم أصلٌ صحيح يدلُّ على جُمودٍ وسكونِ حركة. منه النَّوم. نامَ ينام نَوْماً ومَناما. وهو نَؤُومٌ ونُوَمَة([24]): كثير النَّوم. ورجل نومةٌ([25]):خاملٌ لا يُؤبَه له. ومنه استَنامَ لي فلانٌ، إذا اطمأنَّ إليه وسَكَنَ. والمَنَامة: القطيفة، لأنَّه ينامُ فيها. ويستعيرون منه: نامت السُّوق: كَسَدت. ونامَ الثَّوبُ: أخْلَقَ. (نون) النون والواو والنون كلمةٌ واحدة. والنُّون: الحُوت. و [ذو([26])] النُّون: سيفٌ لبعض العرب([27])، كأنَّه شُبِّه بالنون. (نوه) النون والواو والهاء كلمةٌ تدلُّ على سُموٍّ وارتفاع. وناه النَّبات([28]): ارتفع. وناهَت النّاقةُ: رفعَتْ رأسَها وصاحت. ومنه نُهْتُ بالشَّيء ونوَّهتُ: رفعت ذِكْرَه. ويقولون: ناهَتْ نَفْسُه: قوِيَتْ. --------------ـــ ([1]) أنشده في اللسان (نوى) ومعجم البلدان (ثمد الروم). ([2]) لجعفر بن علبة الحارثي في الحماسة (1: 10). ([3]) في الأصل: "اعتبار مكان". ([4]) في ديوان الهذليين (1: 92) برواية: "نقيب". وفي اللسان (نوب) برواية: "نقيب". وكلام ابن فارس هنا مبتور، والذي في المجمل: "ويقال إن النوب القرب". وأنشد بعده البيت. ([5]) ديوان امرئ القيس 56 واللسان (نور). وأذرعات يروى بالكسر مع التنوين وعدمه وبالفتح مع منع الصرف. ([6]) ويقال في المصدر "النوار" أيضاً بالفتح، والاسم بالكسر، نوار. ([7]) صدر بيت لزغبة الباهلي، أو لمالك بن زغبة الباهلي، أو لأبي شقيق الباهلي، في اللسان (نور، حذق) وإصلاح المنطق 41، 142. وعجزه: * وحبل الوصل منتكث حذيق * ([8]) في الأصل: "إليه". ([9]) كذا. وفي المجمل قبل إنشاد البيت التالي: "وناشت الإبل تنوش، إذا أسرعت النهض. قال". ([10]) أنشده في اللسان (نوش). ([11]) في الجزء الأول ص 413. ([12]) ونوط، أيضاً بالضم. ([13]) للعجاج في ديوانه 30 واللسان (نوط، صفر). ([14]) ويقال تنوط بفتح التاء والنون وتشديد الواو المضمومة. ([15]) قيده في اللسان بأنه السنام العالي. ([16]) ويقال نيف أيضاً بالتخفيف، وقيل التخفيف لحن أو لغة رديئة. ([17]) ويقال في جمعه أيضاً ناق ونياق وأنواق وأينق وأنوق وأنؤق وأونق. وجمع الجمع أيانق وأنياقات. ([18]) ذكرت في القاموس. وانظر الأزمنة والأمكنة للمرزوقي (2: 376). ([19]) في اللسان: "وتنوق في الأمر، أي تأنق فيه. وبعضهم لا يقول تنوق". وشاهده قول ذي الرمة: كأن عليها سحق لفق تنوقت *** به حضرميات الأكف الحوائك ([20]) بضم النون وفتحها أيضاً، كما في القاموس. ([21]) ونوك أيضاً. ([22]) ديوان لبيد ص110 طبع 1880 واللسان (نول). ([23]) كذا على الصواب في الأصل وديوان لبيد 84. وفي المجمل: "بنول كل كريم". ([24]) ويقال نوم أيضاً كصرد. ([25]) بالضم، وبضم ففتح. ([26]) التكملة من المجمل واللسان والقاموس. ([27]) كان لمالك بن زهير فقتله حمل بن بدر فأخذه منه، ثم قتل الحارث بن زهير حمل بن بدر واستولى منه على ذي النون اللسان (نون). وفي القاموس أن "ذو النونين" سيف معقل ابن خويلد. ([28]) في الأصل: "النياه"، تحريف صوابه في المجمل واللسان.

ـ

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR2.216 harf
- النور: الضوء المنتشر الذي يعين على الإبصار، وذلك ضربان دنيوي، وأخروي، فالدنيوي ضربان: ضرب معقول بعين البصيرة، وهو ما انتشر من الأمور الإلهية كنور العقل ونور القرآن. ومحسوس بعين البصر، وهو ما انتشر من الأجسام النيرة كالقمرين والنجوم والنيرات. فمن النور الإلهي قوله تعالى: ﴿قد جاءكم من الله نور وكتاب مبين﴾ [المائدة/15]، وقال: ﴿وجعلنا له نورا يمشي به في الناس كمن مثله في الظلمات ليس بخارج منها﴾
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR780 harf
ن و ر نار وأنار واستنار‏.‏ وشيء منير ومستنير ونيّر‏.‏ وأنار السراج ونوره‏.‏ وصلّى الفجر في التّنوير‏.‏ واهتدوا بمنار الأرض‏:‏ بأعلامها‏.‏ وهدم فلانٌ منار المساجد‏:‏ جمع منارة‏.‏ ووضع السّراج على المنارة‏.‏ وتنوّر النّار‏:‏ تبصّرها وقصدها‏.‏ قال الكميت‏:‏ إذا زندوا ناراً ليوم كريهةٍ سبقنا إلى إيقادها من تنوّرا وبينهم نائرة‏:‏ عداوة وشحناء وأطفأ الله تعالى هذه النائرة‏.‏ وتنوّر‏:‏ اطلى
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR15.571 harf
في أَسماء الله تعالى: النُّورُ؛ قال ابن الأَثير: هو الذي يُبْصِرُ بنوره ذو العَمَاية ويَرْشُدُ بهداه ذو الغَوايَةِ، وقيل: هو الظاهر الذي به كل ظهور، والظاهر في نفسه المُظْهِر لغيره يسمى نوراً. قال أَبو منصور: والنُّور من صفات الله عز وجل، قال الله عز وجل: الله نُورُ السموات والأَرض؛ قيل في تفسيره: هادي أَهل السموات والأَرض، وقيل: مَثل نوره كمشكاة فيها مصباح؛ أَي مثل نور هداه في قلب المؤمن كمشكاة
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR856 harf
* ن و ر * * النُّورُ * الضياء والجمع * أَنْوَارٌ * و * أَنَارَ * الشيء و * اسْتَنَارَ * بمعنى أي أضاء و * التَّنْوِيرُ * الإنارة وهو أيضا الإسفار وهو أيضا إزهار الشجرة يقال * نَوَرتِ * الشجرة * تَنْويرا * و * أَنَارَتْ * أي أَخرجت * نَوْرَهَا * و * النارُ * مُؤنثة وهي من الواو لأن تصغيرها * نُوَيرةٌ * وجمعها * نُورٌ * و * أَنْوُرٌ * و * نِيرانٌ * انقلبت الواو ياء لكسرة ما قبلها وبينهم * نَائِرةٌ
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR16.819 harf
النور، بالضم: الضوء أيا كان، أو شعاعه وسطوعه، كذا في المحكم، وقال الزمخشري: الضياء أشد من النور، قال تعالى: جعل الشمس ضياء والقمر نورا وقيل: الضياء ذاتي، والنور عرضي، كما حققه الفناري في حواشي التلويح. وفي البصائر للمصنف: النور: الضياء والسناء الذي يعين على الإبصار، وذلك ضربان: دنيوي وأخروي، فالدنيوي ضربان: معقول بعين البصيرة، وهو ما انتشر من الأنوار الإلهية، كنور العقل ونور القرآن؛ ومحسوس بعين
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR16.838 harf
نَارَ 1 نَارَ ذ intrans., in the sense of أَنَارَ: see the latter, in two places. -A2- نَارُوا النَّارَ: see 5. -A3- نُرْتُ البَعِيرَ (tropical:) I made a mark upon the camel with a hot iron. (M, K.) See نَارٌ. نوّر 2 نوّر ذ , intrans., in the sense of أَنَارَ, from النُّورُ: see 4, in two places. ― -b2- نوّر بِالفَجْرِ, (Mgh, Msb,) inf. n. تَنْوِيرٌ, (Msb,) He performed the prayer of daybreak
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR3.461 harf
نَارَ نَارَ ( w ) U ( n.ac. نَوْر 1 ), a. Shone, gave light; beamed, gleamed; appeared. b. Perceived ( fire ). c. Took fright, fled. d. Branded. e. ( n.ac. نَوْر 1 , نَوَاْر 22 , نِوَاْر 23 ), Was spotless ( woman ), نَوَّرَ نَوَّرَ II , a. see I (a) , ( d ). c. Flowered, bloomed, blossomed; ripened. d. [ acc. or La ], Lit up, illuminated, lighted; enlightened; elucidated. e.
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR71.087 harf
نور نَارَ - يَنُوْرُ - نَارٌ - نُوْر - أَنَارَ - يُنِيْرُ - مُنِيْر نَارَ - يَنُوْرُ + الكائن أو الشيء: يُصدر نوراً: يشع ويطلق نوراً: يخرج منه لهب أو بريق أو شعاع أو ضياء نَارٌ: اسم فعل " نَارَ - يَنُوْرُ ": وهو كذلك ما يكون بفعل " نَارَ - يَنُوْرُ ": اللهب والبريق والضياء المنبعث من كائن، والذي يؤثر في ما حوله فيبعث فيه الدفء أو الحر أو
Tamamını oku

Sîgalar(36)

Mücavir kökler208 mücavir (520 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. خلد

    23 ortak ayet · Huld : Parçalanmayan sert kaya demektir

  2. وقد

    10 ortak ayet · Onun yakıtı

  3. صحب

    21 ortak ayet · Sahafe sahifa üzerine yazı yazılmış veya şekil çizilmiş…

  4. كفر

    44 ortak ayet · Hufre, çukur demektir

  5. ظلم

    28 ortak ayet · Zalimler

  6. صلي

    9 ortak ayet · Ona yaslanırlar

  7. طفأ

    3 ortak ayet · TFV Tafve(tı ile) kaynayan tencerede taşan köpük demektir

  8. قبس

    3 ortak ayet · Meşale, ateş demektir

  9. أوي

    8 ortak ayet · Eveye kuş yuvası demektir

  10. يوم

    28 ortak ayet · “Yemm” durgun akan su demektir

  11. سرج

    3 ortak ayet · Kandil demektir

  12. جنن

    17 ortak ayet · Bahçe demektir

Geçtiği ayetler(174)

  1. وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    AteşKüfredenler, ayetlerimizi yalanlamış olanlar, işte onlar cehennemliklerdir. Ve onlar ateşte temelli kalıcıdırlar.

  2. بَلَى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    AteşHayır, kötülük yapıp da günahı kendisini kuşatan kimseler, işte onlar cehennemliklerdir. Onlar orada temelli kalıcıdırlar.

  3. … وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

    AteşHani, İbrahim demişti ki: Rabbım burasını emniyetli bir şehir yap. Ve halkından Allah’a, ahiret gününe iman etmiş olanları mahsullerle rızıklandır Allah da: Kafir olanı kısa bir zaman için geçindiririm. Sonra onu cehennem azabına zorlarım. Bu ne kötü bir sonuçtur, buyurmuştu.

  4. … اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ

    AteşUyanlar dediler ki: Bizim için dönüş olsaydı da bizden uzaklaştıkları gibi, biz de onlardan uzaklaşsaydık. Böylece onların bütün yaptıklarını Allah hasretler halinde kendilerine gösterecektir ve onlar ateşten çıkacak değildirler.

  5. أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ

    AteşOnlar, hidayet karşılığında dalaleti, mağfiret karşılığında azabı satın almışlardır. Onlar, ateşe karşı ne de sabırlıdırlar.

  6. وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

    AteşKimi de; Ey Rabbımız, bize dünyada iyilik ver, ahirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından koru, der.

  7. … فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    AteşSana haram aydan ve onda savaştan soruyorlar. De ki: O ayda savaşmak; büyük bir günahtır. Fakat insanları Allah yolundan alıkoymak ve O’nu inkar etmek, Mescid-i Haram’a gitmelerine engel olmak, onun ehlini oradan çıkarmak Allah katında daha büyük günahtır. Fitne, katilden de beterdir. Kafirlerin güçleri yetse, sizi dininizden döndürünceye kadar sizinle savaşa devam ederler. Sizden her kim dininden dönerde kafir olarak ölürse; onların yaptığı ameller dünyada da, ahirette de boşa gitmiştir. Ve onlar, cehennem ehlidirler. Orada temelli kalacaklardır.

  8. … خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ …

    Ateşİman edinceye kadar putperest kadınları nikahlamayın. İman eden bir cariye puta tapan bir kadındano hoşunuza gitse dedaha iyidir. İman edinceye kadar onları puta tapan erkeklerle de nikah ettirmeyin. İman eden bir köle, -hoşunuza gitse deputa tapan erkekten daha iyidir. Onlar sizi cehenneme çağırırlar. Allah ise cennete ve mağfirete çağırır ve öğüt alsınlar diye insanlara ayetlerini açıkça bildirir.

  9. … الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    AteşAllah, inananların dostudur. Onları karanlıktan aydınlığa çıkarır. Küfredenlerin dostları ise Tağut’tur. Onları aydınlıktan karanlıklara çıkarırlar. İşte onlar ateş yaranıdır. Onlar orada temelli kalacaklardır.

  10. … سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    AteşFaiz yiyenler ancak, şeytan çarpan kimsenin kalktığı gibi kalkarlar. Bu, onların: Zaten alış-veriş faiz gibidir, demelerinden dolayıdır. Halbuki Allah, alış-verişi helal, faizi haram kılmıştır. Kime Rabbından bir öğüt gelir de faizcilikten vazgeçerse, geçmiş olanlar kendisine ve hakkındaki hüküm Allah’a aittir. Kim de dönerse, onlar cehennem yaranıdırlar, orada temelli kalacaklardır.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökنور
YapıÜçlü
Özel Durumİlletli (ecvef-i vâvî)
Bağlamsal Yakın Köklerضوء, صبح, شعل
Zıt Kökظلم
Çekirdek Özet 1Titreşerek parıldayan ışık, yakıcı alev ve hareketli ışıma
Çekirdek Özet 2Karanlığı gideren hidayet, apaçık kılan vahiy ve yakıcı arındırma ateşi
Çekirdek Özet 3Hakikatin görünür kılınması, cehalet örtüsünün yırtılması ve bâtılın tasfiyesi
Kritik Hata RiskiNûr ile nâr arasındaki kök birliğini kopararak nûru salt pasif bir ışıltı, nârı ise anlamsız bir ceza aracına indirgemek

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
نوKımıldama, yerinden kalkma, salınma ve dalgalı hareket (نوس, نوء, نوب)رTitreşim ve kımıldanışın başa, zirveye ve görünür alana taşınarak ışıma, alevlenme ve görünür kılıcı parıltıya dönüşmesi

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
نfiliz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılıkÇekirdeğin içten dışa doğru akıcı ve sürekli biçimde canlanıp yayılması
وçengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturmaEnerjinin ve hareketin kaynaktan hedefe kesintisiz biçimde bağlanması
رinsan başı; baş, ilk, üstBelirişin zirveye çıkması, görünürlüğün tepe noktasına ulaşması ve idrak
نورSüreklilikle canlanan ve hedefe bağlanan enerjinin zirvede görünürlük ve aydınlığa dönüşmesi; karanlığı yararak yayılan parıltı hareketi

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamAteşin alevlenip parlaması, gecenin karanlığında yolu açan ışıltı, ağacın çiçek açması ve ürkekçe kıpırdanıp kaçınma
Cahiliye şiiri kullanımıİmruülkays'ın uzaktaki sevgilisinin yaktığı ateşi gözetlemesini anlattığı beytinde geçer: تنوَّرتُها من أذرعات وأهلُها / بيثربَ أدنى دارِها نظرٌ عالِي
Erken Arapça kullanımÇöl yolcularının geceleyin yol bulması için yüksek yerlere dikilen işaret ateşleri, fecrin sökmesi ve sabahın aydınlanması

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Dīvānu İmrîi’l-Qays.

Sami etimolojik katman

Sami dilleri ailesinde نور kökü, Proto-Sami *nūr- / *nahr- (parlamak, aydınlatmak, yanmak) çekirdeğine dayanır. Bu kök, Akadcada nūru(m) (ışık, lamba, tanrısal aydınlatıcı tecelli), İbranicede nēr (çıra, kandil, lamba) ve nīr (ışık saçmak), Ârâmîce ve Süryânîcede nūhrā (aydınlık, ışık, ateş) formlarıyla tam bir fonetik ve semantik süreklilik gösterir. Bütün Sami dillerinde ışık ile ateş kavramsal olarak aynı kaynaktan neşet eder. Arapçada bu kök bir yandan görünür kılan mutedil aydınlığı (نور), diğer yandan yakıcı ve arındırıcı ateşi (نار), ayrıca ağacın dışa vurup açılan çiçeğini (نور) kuşatarak maddî ve soyut anlam katmanlarını korumuştur.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, Chicago Assyrian Dictionary.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönنور ve نار türevleriAteşin hararet ve hareketinden ışığın görünür kılıcı aydınlığına geçişKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiAkadca nūru, İbranice nēr, Süryanice nūhrāBütün ana Sami kollarında kandil, ateş ve ışıma anlamında ortak mirasKesin
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik katmanMısır hiyerogliflerinde ve Berberi dillerinde ışık ve parlama ile ilişkili köklerMuhtemel

Kaynak David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, HALOT.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
نورAnlamlıIşık, aydınlık, ateş, çiçekTitreşerek parıldama, aydınlatma ve görünür kılmaKur'an'da 194 kez geçer; hedef kök
نروAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir
ونرKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir
ورنAnlamlıBir tür kertenkele, şişkinlikÇöl kertenkelesi ve etteki kabarmaKur'an'da geçmez; hedef kökle anlam bağı yoktur
رنوAnlamlıSürekli bakmak, göz dikmekBir şeye hayranlıkla veya kesintisiz nazar etmeKur'an'da geçmez; bakışın ışığa yönelmesiyle dolaylı bağ taşır
رونAnlamlıŞiddet, galebe çalma, örtmeSavaşın ve zorluğun şiddetlenmesiKur'an'da geçmez; ateşin ve ışığın şiddetiyle kavramsal paralellik taşır

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
نورMerkezAydınlık, ışık, alevKendisi görünür olup başkasını da görünür kılan berrak aydınlıkMaddî ve manevî karanlığı gideren kuşatıcı aydınlatma ilkesi
ضوءKomşuGüçlü ışık, parıltıضوء zatî, yakıcı ve doğrudan olan ışığı ifade eder; نور daha latif ve yayılan ışıktırGüneş ziya ile, ay ise nur ile nitelenir
صبحKomşuFecir aydınlığıصبح geceden gündüze geçiş anındaki ilk aydınlanmaya özgüdürZamanla kayıtlı bir beliriş taşır
شعلKomşuAteşin parlamasıشعل alevin tutuşup yayılmasına odaklanır; nûrdaki bizzat aydınlatma neticesini öncelemezAteşin yakıcı ve kabarık parıltısıdır
ظلمZıtKaranlık, örtme, haksızlıkVarlığın görünmez kılınması, ışıksızlık ve şeylerin yerinden edilmesiنور varlığı aşikâr ederken, ظلم onu örter ve karanlıkta bırakır

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaنورAydınlık, ışık, ateşHem fiziksel ışıma hem bilişsel ve ahlâkî hidayetKesin
Latincelux, lumen, ignisIşık, aydınlanma, ateşLux ışık kaynağını, lumen yayılan ışığı, ignis ise nâr boyutunu karşılarGüçlü
İngilizcelight, illumination, fireIşık, aydınlatma, ateşLight fiziksel aydınlığı, illumination zihinsel ve ruhsal kavrayışı karşılarKesin
AlmancaLicht, Erleuchtung, FeuerIşık, aydınlanma, ateşLicht algılanan ışığı, Erleuchtung idrak ve vukuftaki derinleşmeyi verirKesin
Fransızcalumière, clarté, feuIşık, berraklık, ateşLumière aydınlığı, clarté ise zihinsel açıklığı ve nûrun zâhir kılıcılığını verirKesin

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Le Robert.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
نَار / النَّارMaddî ve uhrevî yakıcı ateş, cehennemİnkârcıların cezalandırılması ve arındırma bağlamı (Bakara 2:24, Âl-i İmrân 3:10, Tahrîm 66:6)
النُّور / نُورİlahî hidayet, iman ve şirk karanlığından çıkışİmanın kalpteki aydınlatıcı rehberliği (Bakara 2:257, Mâide 5:16, Zümer 39:22)
نُورًا / نُورVahiy, peygamber ve indirilen kutsal kitaplarTevrat, İncil ve Kur'an'ın yolu aydınlatması (Nisâ 4:174, Mâide 5:44, Şûrâ 42:52)
نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِVarlığı varedici, zâhir kılıcı ve hidayet edici ilahî tecelliMetafizik varoluş ve aydınlanma bağlamı (Nûr 24:35)
نُورُهُمْÂhirette müminlerin önlerinde ve sağlarında parıldayan kurtuluş ışığıMahşer günü yol bulma ve mükâfat bağlamı (Hadîd 57:12, Tahrîm 66:8)
نُورًاAyın yansıtıcı, latif ve mutedil aydınlığıKozmolojik düzen ve gök cisimlerinin tanzimi (Yûnus 10:5, Nûh 71:16)
سِرَاجًا مُنِيرًاHz. Peygamber'in tebliğindeki aydınlatıcı rehberlikPeygamberlik misyonu ve beşeriyeti karanlıktan çıkarma (Ahzâb 33:46)

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamAllah'ın "en-Nûr" ismi ve sıfatı; rü'yetullahAllah'ın zatının nûr olup olmadığı, teşbihten tenzihe geçiş ve nûrun hidayet olarak yorumuMaddî ışıktan tenzîhî tecelliye ve varoluşsal aydınlığa geçiş
FıkıhTenvîr vakti (sabah namazı) ve ateşin zararlarının tazminiSabah namazında isfâr ve tenvîrin fazileti; kontrolsüz ateşin yol açtığı hasarlarİbadet vakitlerinin tespiti ve maddî ateşin mesuliyet sınırları
TefsirNûr Ayeti (24:35) ve nûr-zulümât karşıtlığıNûrun akıl, fıtrat, iman, peygamber veya bizzat vahiy olarak anlaşılmasıSomut ışıktan bilişsel, ahlâkî ve varoluşsal kurtuluşa evrilme
HadisMüminin feraseti, abdest organlarının nurlanmasıMahşerde abdest azalarının parlaması ve kalpteki basiretin nûr ile tasviriİmanın ve amelin metafizik bir ışıltı olarak somutlaşması

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
Diniİman ve vahiy nizamıHidayet ve basiretKaranlığı giderip hakikati görünür kılmakNûr, insanın varoluşsal istikametini belirleyen ilahî yol göstericidirKesin
İlmiEpistemoloji ve usulBurhan ve apaçıklıkŞüpheyi ve zannı bertaraf edip delili zâhir kılmakBilgi bizâtihi açık olup bilinmeyeni açığa çıkaran bir nûrdurKesin
SiyasiHukuk ve kamusal düzenAdalet ve şeffaflıkZulmü, keyfiyeti ve gizli vesayet odaklarını tasfiye etmekHukukun aydınlığı gizli fesadı ve keyfî tahakkümü engellerGüçlü
İktisadiPiyasa ve mübadele ahlâkıBeyan ve aldatmasızlıkGarar, hile ve belirsizlik karanlığını yok etmekAlışverişte açıklık güven doğurur, sömürü karanlığını giderirGüçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerElektromanyetik ışıma ve enformasyon aktarımıIşık dalga-parçacık tabiatıyla evrende bilgi taşır; enerji yayılımı karanlığı dağıtırken çevreyi uyarır ve görünür kılar.Güçlü
Beşeri bilimlerEpistemik aydınlanma ve rasyonel şeffaflıkBireyin ve toplumun dogmatik kapalılıktan, cehaletten ve belirsizlikten aklî netlik ve açıklık yoluyla kurtulması.Güçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiNûru yalnızca duygusal, pasif bir "iç huzur" veya soyut bir hisse indirgemek; kökün nâr (ateş) boyutundaki dönüştürücü ve yakıcı eylemi unutmak.
Kur'an içi daha geniş anlamKök, maddî ışıktan kozmik düzene, aklî basiretten peygamberî davete ve bâtılı yakıp kül eden ilahî adalete kadar uzanan çok katmanlı bir nizamı kurar.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataHakikatin pasif bir kabullenişten ibaret olduğu sanılır; nûrun karanlıkla çatışan, cehaleti yakan ve hayatı inşa eden dinamik gücü kavranamaz.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın temel varoluşsal metaforu olan zulumât (karanlıklar) ile nûr (aydınlık) karşıtlığının merkezinde yer alır. Vahiy, akıl ve peygamberlik bu kökle tanımlanır.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?İmandan küfre geçişi anlatan uyarılarda (Bakara 2:257), vahyin fonksiyonunu bildiren hitaplarda (Mâide 5:15-16, Şûrâ 42:52) ve metafizik hakikati açıklayan Nûr suresi 35. ayetinde belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Vahyin insan aklını körleştirdiği zannını çürütür; ilahî mesajın aklı ikame eden değil, aklın görmesini ve kavramasını sağlayan yegâne aydınlatıcı olduğunu ortaya koyar.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamTitreşerek yayılan parıltı, karanlığı yaran ışık ve yakıcı alevin hareketi.
  • Soyut anlamZihni ve kalbi cehalet, şüphe ve fesat karanlığından kurtaran ilahî hidayet ve basiret.
  • Sistematik karşılıkBelirsizlik ve örtülülük durumunu şeffaflık ve hakikate dönüştüren aydınlatıcı operatör.
  • LaTeX modeliN(Z)=V  ⟺  lim⁡N→∞Z=∅
  • LaTeX açıklamasıModelde Z cehalet, inkâr ve belirsizliği temsil eden karanlığı (zulumât), N aydınlatıcı ilkeyi (nûr/vahiy/akıl), V ise açığa çıkmış hakikati ve görünürlüğü (vuzûh) simgeler. Formül, nûr operatörünün karanlığa nüfuz etmesiyle hakikatin zâhir olduğunu; nûrun kemâle ermesiyle karanlığın sıfırlandığını sembolize eder.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ن