ورق

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: و-ر-ق3 sîga, 48 mücavir kök, 4 ayet, 4 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.سوأجننبينغرروَرَقَةٍورقخصفطفقأدموَرَقِرطبيبسربب

KökSîga 3Ayet 4Sure 4Mücavir 48

▶ Ağı aç (3B)

ورق

و - ر - ق

KÖK
  • 4 geçiş
  • 4 ayet
  • 3 sîga
  • 11 sözlük

Kur'an'daki karşılığı: Yaprak

Notlarım

Sözlükler(11)

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.778 harf
الوَرْقُ: الدراهمُ المضروبة، وكذلك الرِقة، والهاء عوضٌ من الواو. وفي الحديث: "في الرِقَةِ رُبْعُ العُشْرِ". ويجمع رِقينَ، مثل إرَةٍ وإرينَ. ومنه قولهم: إن الرِقينَ تغطِّي أَفْنَ الأَفينَ. وتقول في الرفع: هذه الرِقونَ. وفي الوَرْقِ ثلاث لغات حكاهنَّ الفراء: وَرِقٌ ووِرْقٌ ووَرَقٌ. ورجلٌ وَرَّاقٌ، وهو الذي يُوَرِّقُ ويكتب. ووَرَّاقٌ أيضاً: كثير الدراهم. قال الراجز: جاريةٌ من ساكِني العِراقِ تأكل
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok35.213 harf
ق ر ( وايء ) قرا ، قرأ ، قري ، قور ، قير ، ورق ، رقا ، أرق ، روق ، ريق ، وقر . قرا : من ذوات الياء والواو . قال الليث : القَرْو : مصدَرُ قولك : قَرَوْتُ إليهم أقْرُو قَرْواً ، وهو القَصْد نحو الشيء . وأنشد : أقْرُو إليهم أنابِيبَ القَنَا قِصَداً قال : والقَرْو : مَسِيل المِعصَرة ومَثْعَبها ، والجميع القَرِيُّ والأقراء ولا فعْل له . والقَرْو : شِبْه حَوْض محدودٍ مستطيل إلى جَنْبِ حَوْض ضَخْم
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR7.648 harf
(باب الواو والراء وما يثلثهما) (ورس) الواو والراء والسين: كلمة واحدة، هي الوَرْس: نبْتٌ. وأوْرَسَ المكانُ: أنْبتَهُ، وهو وارِسٌ، وهو نادر. ومِلْحَفَة وَرِيسٌ([1]): صُبِغَت بالوَرْس. (ورش) الواو والراء والشين كلمتان متقاربتا القياس. فالأولى قولهم للدَّاخِلِ على القوم لطعامهم ولم يُدْع: الوارِش. والثانية قولُهم للدابّة التي تَفَلَّتُ في الجرْيِ وصاحِبُها يَكُفُّها: الوَرِشَةُ([2]). (ورط) الواو
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR987 harf
- ورق الشجر. جمعه: أوراق، الواحدة: ورقة. قال تعالى: ﴿وما تسقط من ورقة إلا يعلمها﴾ [الأنعام/59]، وورقت الشجرة: أخذت ورقها، والوارقة: الشجرة الخضراء الورق الحسنة، وعام أورق: لا مطر له، وأورق فلان: إذا أخفق ولم ينل الحاجة، كأنه صار ذا ورق بلا ثمر، ألا ترى أنه عبر عن المال بالثمر في قوله: ﴿وكان له ثمر﴾ [الكهف/34] قال ابن عباس رضي الله عنه: هو المال (عن قتادة قال: قرأها ابن عباس: (وكان له ثمر) بالضم،
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR882 harf
و ر ق أورقت الشجرة وورّقت وشجرة مورقة‏:‏ ذات ورق وورقة ووريقة‏:‏ كثيرة الورق ووارقة‏:‏ خضراء الورق حسنة وورقت الشجرة‏:‏ أخذت ورقها‏.‏ وتورّق الظبي‏:‏ أكل الورق‏.‏ قال امرؤ القيس‏:‏ وقد ركدت وسط السماء نجومها ركود نوادي الربرب المتورّق وأعطاه ألف درهم ورقاً ورقةً ورقين‏.‏ قال ثمامة السدوسيّ‏:‏ ألا ربّ ملتاث يجرّ كساءه نفي عنه وجدان الرّقين العظائما وأورق الرجل‏:‏ صار ذا ورقٍ‏.‏ وياقل‏:‏ إن
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR11.412 harf
الوَرَقُ: وَرَقُ الشجرة والشوك. والوَرَقُ: من أَوْراق الشجر والكِتاب، الواحدة وَرَقةٌ. ابن سيده: الوَرَقُ من الشجر معروف، وقال أَبو حنيفة: الوَرَقُ كل ما تَبَسَّطَ تَبَسُّطاً وكان له عَيْرٌ في وسطه تنتشر عنه حاشيتاه، واحدته وَرَقةٌ. وقد وَرَّقَت الشجرة تَوْريقاً وأَوْرَقَت إيراقاً: أخرجت وَرَقَها. وأَوْرَقَ الشجرُ، أي خرج وَرَقُه. وشجرة وارِقةٌ ووَرِيقة ووَرِقةٌ: خضراء الوَرَق حسنة؛ الأخيرة على
Maddenin bağlantısı

الوَرَقُ: وَرَقُ الشجرة والشوك. والوَرَقُ: من أَوْراق الشجر والكِتاب، الواحدة وَرَقةٌ. ابن سيده: الوَرَقُ من الشجر معروف، وقال أَبو حنيفة: الوَرَقُ كل ما تَبَسَّطَ تَبَسُّطاً وكان له عَيْرٌ في وسطه تنتشر عنه حاشيتاه، واحدته وَرَقةٌ. وقد وَرَّقَت الشجرة تَوْريقاً وأَوْرَقَت إيراقاً: أخرجت وَرَقَها. وأَوْرَقَ الشجرُ، أي خرج وَرَقُه. وشجرة وارِقةٌ ووَرِيقة ووَرِقةٌ: خضراء الوَرَق حسنة؛ الأخيرة على النسب لأنه لا فعل له. والوَارِقةُ: الشجرة الخضراء الوَرَق الحسنة، وقيل: كثيرة الأوراق. وشجرة وَرِقةٌ ووَرِيقة: كثيرة الوَرَقِ. ووَرَقَ الشجرةَ يَرِقُها وَرْقاً: أخذ وَرَقَها، وقال اللحياني: وَرَقَت الشجرة، خفيفةً، ألقت وَرَقَها. ويقال: رِقْ لي هذا الشجرة وَرْقاً أي خُذ وَرَقَها، وقد وَرَقتُها أَرِقُها وَرْقاً، فهي مَوْروقة.النضر: يقال اوْرَاقَّ العنبُ يَوْراقٌّ ايرِيقاقاً إذا لَوَّنَ فهو مُورَاقّ. الأَصمعي: يقال وَرَقَ الشجرُ وأَوْرَقَ، وبالألف أكثر، ووَرَّق تَوْريقاً مثله. والوِراقُ، بالكسر: الوقت الذي يُورِقُ فيه الشجر، والوَرَاقُ، بالفتح: خضرة الأرض من الحشيش وليس من الوَرَقِ؛ قال أبو حنيفة: هو أَن تطَّرد الخضرة لعينك؛ قال أَوس بن حَجَر يصف جيشاً بالكثرة ونسبه الأزهري لأَوس بن زهير: كأَنّ جِيادهُنَّ، بِرَعْنِ زُمٍّ، جَرَادٌ قد أَطاعَ له الوَرَاقُ ويروى: برَعْنِ قُفٍّ. قال ابن سيده: وعندي أن الوَرَاق من الوَرَقِ؛ وأَنشد الأزهري: قل لنُصَيْبٍ يَحْتَلِبْ نار جَعْفَرٍ، إذا شَكِرَتْ عند الوَرَاقِ جِلامُها وقال أَبو حنيفة: ورَقَت الشجرةُ ووَرَّقَتْ وأَوْرَقتْ، كلُّ ذلك، إذا ظهر وَرَقُها تامّاً. وفي الحديث أَنه قال لعَمَّار: أنت طيّبُ الوَرَق؛ أَراد بالورق نَسْله تشبيهاً بوَرَق الشجر لخروجها منها. ووَرَقُ القوم: أحداثهم. وما أَحسن وَرَاقُهُ وأَوْرَاقهُ أي لِبْسته وشارتهُ، على التشبيه بالوَرَقِ. واخْتَبط منه وَرَقاً: أصاب منه خيراً. والرِّقَةُ: أول خروج الصِّلِّيان والنَّصِيّ والطَّريفة رطباً، يقال: رعينا رِقَتَهُ. ابن الأعرابي: يقال للنَّصِيّ والصِّلِّيان إذا نبتا رِقَةٌ، خفيفةً، ما داما رطبين. والرِّقةُ أيضاً: رِقةُ الكَلإِ إذا خرج له ورق. وتَوَرَّقَت الناقة إذا رعت الرِّقةَ. ابن سمعان وغيره: الرِّقةُ الأرض التي يصيبها المطر في الصَّفَرِيَّة أو في القيظ فتنبت فتكون خضراء فيقال: هي رِقة خضراء. والرِّقةُ: رِقةُ النَّصِي والصلّيان إذا اخضرَّا في الربيع. أبو عمرو: الوَرِيقةُ الشجرة الحسنة الوَرَقِ. وعام أَوْرَقُ: لا مطر فيه، والجمع وُرْق. والوَرَقُ: أُدم رقاقٌ، واحدتها وَرَقة، ومنها وَرَقُ المصحف، ووَرَقُ المصحف وأَوْراقُه: صحفه، الواحد كالواحد، وهو منه. والوَرَّاقُ: معروف، وحرفته الوِراقةُ. ورجل وَرَّاق: وهو الذي يُوَرِّق ويكتب. الجوهري: والوَرَقُ المال من دراهم وإبل وغير ذلك. وقال ابن سيده الوَرَقُ المال من الإبل والغنم؛ قال العجاج: إياكَ أَدعو، فَتَقَبَّلْ مَلَقِي اغفِرْ خَطايايَ، وثَمِّرْ ورَقِي والوَرَقُ من الدم: ما استدار منه على الأرض، وقيل هو الذي يسقط من الجراحة عَلَقاً قِطعاً؛ قال أَبو عبيدة: أَوّله وَرَق وهو مثل الرَّشِّ، والبصِيرةُ مثل فِرْسِنِ البعير، والجَدِيَّةُ أَعظم من ذلك، والإسْباءةُ في طول الرمح، والجمع الأسابي. والوَرَقُ: الدتيا. ووَرَقُ القوم: أَحداثُهم. ووَرَقُ الشَّباب: نَضْرته وحداثته؛ هذه عن ابن الأَعرابي. والوَرِقُ والوِرْقُ والوَرْقُ والرِّقَةُ: الدراهم مثل كَبِدٍ وكِبْدٍ وكَبْدٍ، وكَلِمة وكِلْمة وكَلْمةٍ، لأن فيهم من ينقل كسرة الراء إلى الواو بعد التخفيف، ومنهم من يتركها على حالها. وفي الصحاح: الوَرِقُ الدراهم المضروبة وكذلك الرقةُ، والهاء عوض من الواو. وفي الحديث في الزكاة: في الرِّقِة ربع العشر، وفي حديث آخر: عَفَوْتُ لكم عن صدقة الخيل والرقيق فهاتوا صدقة الرِّقَةِ؛ يريد الفضة والدراهمَ المضروبة منها، وحكي في جمع الرِّقة رِقَات؛ قال ابن بري: شاهد الرِّقة قول خالد بن الوليد في يوم مسيلمة: إن السِّهام بالرَّدَى مُفَوَّقَه، والحَرْب وَرْهاء العِقال مُطْلَقة وخالد من دينه على ثِقَهْ،. لا ذَهَبٌ يُنْجِيكُمُ ولا رِقَه والمُسْتَوْرِقُ: الذي يطلب الوَرِقَ؛ قال أَبو النجم: أَقْبَلْت كالمُنْتَجِع المُسْتَوْرِق قال ابن سيده: وربما سميت الفضة وَرَقاً. يقال: أَعطاه أَلف درهم رِقَة لا يخالطها شيءٌ من المال غيرها. وروي عن النبي، صلى الله عليه وسلم، أنه قال: في الرِّقِة ربع العشر. وقال أَبو الهيثم: الوَرِقُ والرِّقَةُ الدراهم خاصة. والوَرَّاقُ: الرجل الكثير الوَرِق. والوَرَقُ: المال كله، وأَنشد رجز العجاج: وثَمِّرْ وَرَقي، أي مالي. وقال أَبو عبيدة: الوَرَقُ الفضة، كانت مضروبة كدراهم أو لا. شمر: الرِّقةُ العين، يقال: هي من الفضة خاصةً. ابن سيده: والرِّقَةُ الفضة والمال؛ عن ابن الأعرابي، وقيل: الذَّهَب والفضة؛ عن ثعلب. وفي حديث عَرْفجة: لما قطع أنفه اتخذ أَنفاً من وَرِقٍ فأَنتن عليه فاتخذ أَنفاً من ذَهَب؛ الوَرِقُ، بكسر الراء: الفضة؛ وحكي عن الأَصمعي أنه إنما اتخذ أَنفاً من وَرَقٍ، بفتح الراء، أَراد الرَّقَّ الذي يكتب فيه لأن الفضة لا تنتن؛ قال: وكنت أَحسب أَن قول الأصمعي إن الفضة لا تنتن صحيحاً حتى أَخبرني بعض أَهل الخبرة أن الذهب لا يُبْلِيه الثَّرَى ولا يُصْدئه النَّدَى ولا تَنقُصُه الأرض ولا تأْكله النار، فأَما الفضة فإنها تَبْلى وتَصْدَأُ ويعلوها السواد وتُنْتِنُ، وجمع الوَرِقِ والوَرْق والوِرْقِ أَوْراق، وجمْع الرِّقَة رِقُونَ. وفي المثل: إن الرِّقِين تُعَفِّي على أَفْنِ الأَفِينِ. وقال ثعلب: وِجْدانُ الرِّقِين يغطي أَفْن الأَفِينِ؛ قيل: معناه أَن المال يغطي العيوب؛ وأَنشد ابن الأعرابي: فلا تَلْحَيا الدنيا إليَّ، فإنني أَرى ورق الدُّنْيا تَسُلُّ السَّخائما ويا رُبَّ مُلْتاثٍ يَجُرُّ كساءَه، نَفَى عنه وِجْدان الرِّقين العَزائما يقول: يَنْفِي عنه كثرةُ المال عزائمَ الناس فيه أَنه أَحمق مجنون. قال الأَزهري: لا تَلْحَيا لا تذمَّا. والمُلْتاث: الأحمق. قال ابن بري: والشعر لثمامة السَّدوسي. ورجل مُورقٌ ووَرَّاق: صاحب وَرَقٍ؛ قال: يا رُبَّ بَيْضاءَ من العِرَاقِ، تأْكل من كِيس امْرئٍ وَرَّاقِ قال ابن الأَعرابي: أَي كثير الوَرَقِ والمالِ. الجوهري: رجل وَرَّاق كثير الدراهم. اللحياني: يقال إن تَتْجُرْ فإنه مَوْرَقةٌ لمالك أي مُكَثِّره. ويقال: أَوْرَق الرجل كثر ماله. ويقال: أَوْرَقَ الحابلُ يُورِقُ إيراقاً، فهو مورق إذا لم يقع في حِبالته صيد، وكذلك الغازي إذا لم يَغْنَم فهو مُورِقٌ ومُخْفِقٌ، وأَوْرَق الصائد إذا لم يَصِدْ. وأَوْرَق الطالب إذا لم يَنَلْ. ابن سيده: وأَوْرَقَ الصائد أَخطأَ وخاب؛ وقوله أَنشده ثعلب: إذا كَحَلْنَ عيوناً غيرَ مُورِقةٍ، رَيَّشْنَ نَبْلاً لأَصحاب الصِّبَا صُيُدا يعني غير خائة. وأَورَقَ الغازِي: أَخْفَقَ وغَنِمَ، وهو من الأضداد؛ قال: ألم تَرَ أَنَّ الحَرْب تُعْوِجُ أَهْلَها مِراراً، وأحياناً تُفِيدُ وتورقُ؟ والأَوْرَقُ من الإبل: الذي في لونه بياض إلى سواد. والوُرْقَةُ: سواد في غُبْرة، وقيل: سواد وبياض كدخان الرِّمْثِ يكون ذلك في أَنواع البهائم وأَكثر ذلك في الإبل. قال أَبو عبيد: الأوْرَقُ أطيب الإبل لحماً وأَقلها شدةً على العمل والسير، وليس بمحمود عندهم في عمله وسيره، قال. وقد يكون في الإنسان؛ قال: أَيّامَ أَدعو بأَبِي زِياد أَوْرَقَ بَوَّالاً على البَِساط أَراد أَيام أدعو بدعائي أبا زياد رجلاً بَوَّالاً، قال وهذا كقولهم لئن لقيت فلاناً لتلقيّن منه الأسد، وقد ايرَقَّ (* قوله «وقد ايرق» كذا هو بالأصل بدون ألف لينة بين الهاء والقاف). واوْرَاقَّ وهو أَوْرَقُ. الأصمعي: إذا كان البعير أَسود يخالط سواده بياض كدخان الرِّمْثِ فتلك الوُرْقَةُ، فإن اشتدَّتُ وُرْقَتهُ حتى يذهب البياض الذي فيه فهو أَدْهَمُ. ابن الأَعرابي: قال أَبو نصر النعامي: هَجِّرْ بحَمْراء وأَسْرِ بوَرْقاء وصَبِّح القوم على صهباء؛ قيل له: ولِمَ ذلك؛ قال: لأن الحَمْراءَ أصبر على الهواجر، والوَرْقاءَ أصبر على طول السُّرَى، والصَّهِباء أَشهر وأَحسن حين يُنْظَرُ إليها، ومن ذلك قيل للرماد أوْرَقُ، وللحَمامة والذِّئْبة وَرْقاءُ؛ وقوله، صلى الله عليه وسلم: إن جاءَت به أَوْرَقَ جُمَاليّاً؛ فإنما عنى، صلى الله عليه وسلم، الأُدمة فاستعار لها اسم الوُرْقة، وكذلك استعار جُمَاليّاً وإنما الجُمالية للناقة، ورواه أَهل الحديث جَمَاليّاً، من الجَمال، وليس بشيء. والأَوْرَقُ من الناس: الأَسمر؛ ومنه قول النبي، صلى الله عليه وسلم، في ولد الملاعنة: إن جاءَت به أُمُّه أَوْرَقَ أَي أَسمر. والسُّمْرة: الوُرْقَة. والسَّمْرةُ: الأُحْدوثة بالليل. والأَوْرَقُ: الذي لونه بين السواد والغُبْرَة؛ ومنه قيل للرماد أَوْرَقُ وللحمامة وَرْقاء، وإنما وصفه بالأُدْمة. وروي في حديث الملاعنة: إن جاءت به أَورق جَعْداً؛ الأَوْرَقُ: الأَسمر، والوُرْقة السمرة، يقال: جمل أَوْرَقُ وناقة وَرْقاء. وفي حديث ابن الأكوع: خرجت أنا ورجل من قومي وهو على ناقعة ورقاءَ. وحديث قُسّ: على جمل أَوْرَقَ. أَبوعبيد: من أَمثالهم: إنه لأَشْأَم من وَرْقاء، وهي مشؤومة يعني الناقة، وربما نفرت فذهبت في الأَرض. ويقال للحمامة وَرْقاء للونها. الأَصمعي: جاء فلان بالرُّبَيْق (* قوله «جاء فلان بالربيق إلخ» عبارة القاموس في أرق: جاءنا بأم الربيق على أريق أي بالداهية العظيمة.) على أُرَيْق إذا جاء بالداهية الكبيرة؛ قال أَبو منصور: أُرَيْقٌ تصغير أَوْرَق، على الترخيم، كما صغروا أسود سوَيْداً، وأُرَيْق في الأَصل وُرَيق فقلبت الواو ألفاً للضمة كما قال تعالى: وإذا الرسل أُقِّتَتْ، والأَصل وقِّتَتْ. الأَصمعي: تزعم العرب أن قولهم «جاءنا بأُم الرُّبَيْق على أُوْرَقَ، كأنه أَراد وُرَيْقاً تصغير أَرَيْقٍ» من قول رجلٍ رأَى القولَ على جَملٍ أَوْرَقَ . والأَوْرَقُ من كل شيء: ما كان لونه لون الرماد، وزمان أَورق أي جدب؛ قال جندل: إن كان عَمِّي لكَرِيمَ المِصْدَقِ، عَفّاً هَضُوماً في الزمان الأَوْرَقِ والأَوْرَقُ: اللبن الذي ثلثاه ماء وثلثه لبن؛ قال: يشْربه مَحْضاً ويَسْقي عيالَهُ سَجاجاً، كأقْرابِ الثعالب، أَوْرَقا وكذلك شبهت العرب لون الذئب بلون دخان الرِّمْث لأن الذئب أَوْرَقُ؛ قال رؤبة: فلا تَكُوني، يا ابْنَةَ الأَشَمِّ، وَرْقاءَ دَمَّى ذِئْبَها المُدَمِّي وقال أَبو زيد: الذي يَضرب لونُه إلى الخضرة. قال: والذِّئابُ إذا رأَت ذِئباً قد عُقِر دمه أَكَبَّت عليه فقطعته وأُنثاه معها، وقيل: الذئب إذا دمي أكلته أُنثاه فيقول هذا الرجل لامرأَته: لا تكوني إذا رأَيت الناس قد ظلموني معهم عليّ فتكوني كذئبة السوء. وقال أَبو حنيفة: نَصْل أَوْرَقُ بُرِدَ أَو جُلِيَ ثم لُوّح بعد ذلك على الجمر حتى اخضرّ؛ قال العجاج: عليه وُرْقانُ القِران النُّصَّلِ والوَرَقة في القوس: مخرج غُصْن، وهو أَقل من الأُبْنة، وحكاه كراع بجزم الراء وصرح فيه بذلك. ويقال: في القوس وَرْقة، بالتسكين، أَي عيب، وهو مَخْرج الغُصن إذا كان خفيّاً. ابن الأَعرابي: الوَرْقة العيب في الغصن، فإذا زادت فهي الأُبْنة، فإذا زادت فيه السحسه (* قوله «السحسه» هي هكذا في الأصل بدون نقط). ووَرَقة الوَتَر: جُليدة توضع على حَزِّه؛ عن ابن الأَعرابي. ورجل وَرَق وامرأة وَرَقة: خسيسان. والوَرَقُ من القوم: أَحداثهم؛ قال الشاعرهدبة بن الخَشْرم يصف قوماً قطعوا مفازة: إذا وَرَقُ الفِتْيان صاروا كأنَّهُم دراهِمُ، منها جائزاتٌ وزُيِّفُ ورواه يعقوب: وزائف، وهو خطأٌ، وهم الخِساس، وقيل: هم الأَحداث، قال ابن بري وقبله: يَظَلُّ بها الهادي يُقَلِّبُ طَرْفه، يَعَضُّ على إبهامه، وهو واقفُ قال: وهذا يدل على أَن الرواية الصحيحة وزائف، لأن القصيدة مؤسسة وأَولها: أَتُنْكِرُ رَسْم الدار أم أَنتَ عارِفُ والذي في شعره: منها راكبات وزائف. وقال أَبو سعيد: لنا وَرَقٌ أَي طريف وفتيان وَرَق، وأَنشد البيت؛ وقال عمرو في ناقته وكان قدم المدينة: طال الثَّواءُ عليه بالمدينة لا ترعى، وبِيعَ له البَيْضاء والوَرَقُ أَراد بالبيضاء الحَليِّ، وبالوَرَق الخَبَط، وبِيعَ اشْتُرِي. ابن الأَعرابي: الوَرَقةُ الخسيس من الرجال، والوَرَقة الكريم من الرجال، والوَرَقة مقدار الدرهم من الدم. والوَرَقُ: المال الناطق كله. والوَرَقُ: الأَحداث من الغلمان. أَبو سعيد: يقال وَرَقاً أَي حيّاً، وكل حيّ وَرَق، لأنهم يقولون يموت كما يموت الوَرَقُ وييبس كما ييبس الوَرَقُ؛ قال الطائي:وهَزَّتْ رَأْسَها عَجَباً وقالت: أَنا العُبْرِي، أَإِيَّانا تُرِيدُ؟ وما يَدْرِي الوَدُودُ، لعلَّ قلبي، ولو خُبِّرْته وَرَقاً، جَلِيدُ أَي ولو خُبِّرْته حَيّاً فإنه جَلِيد. والوَرْقاء: شجيرة معروفة تسمو فوق القامة لها وَرَق مدوّر واسع دقيق ناعم تأكله الماشية كلها، وهي غبراء الساق خضراء الورق لها زَمَع شُعْر فيه حب أَغبر مثل الشَّهْدانِج، ترعاه الطير، وهو سُهْليّ ينبت في الأَودية وفي جَنَباتها وفي القيعان، وهي مَرْعًى. ومَوْرَقٌ: اسم رجل؛ حكاه سيبويه، شاذ عن القياس على حسب ما يجيء للأسماء الأَعلام في كثير من أَبواب العربية، وكان القياس مَوْرِقاً، بكسر الراء. والوَرِيقةُ ورِواقٌ: موضعان؛ قال الزبرقان: وعَبْد من ذوي قَيْسٍ أتاني، وأَهلي بالتَّهائم فالوِراق ووَرِقانُ: جبلَ معروف. وفي الحديث: سِنُّ الكافر في النار كوَرِقان، هو بوزن قَطِرانٍ، جبل أسود بين العَرْج والرُّوَيْثة على يَمين المار من المدينة إلى مكة. وفي الحديث: رجلان من مُزَيْنة ينزلان جبلاً من جبال العرب يقال له فيُحْشَرُ الناسُ ولا يَعْلَمان. ووَرْقاء: اسم رجل، والجمع وَرَاقٍ ووَراقى مثل صَحارٍ وصَحارى، ونسبوا إليه وَرْقاوِيٌّ فأَبدلوا من همزة التأنيث واواً. وفلان ابن مَوْرَقٍ، بالفتح، وهو شاذ مثل مَوْحَدٍ.

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR636 harf
* و ر ق * * الوَرِق * الدراهم المضروبة وكذا * الرِّقَة * بالتخفيف وفي الحديث ﴿في الرِّقَة رُبْع العُشر﴾ وفي الورق ثلاث لغات * وَرِقٌ * و * وِرْقٌ * و * وَرْقٌ * مثل كَبِد وكِبْد وكَبْد ورجل * وَرَّاق * كثير الدراهم وهو أيضا الذي يورق ويكتب و * الوَرَق * من * أَوْرَاق * الشجر والكتاب الواحدة * وَرَقة * وشجرة * وَرِقَة * و * وَرِيقَة * أي كثيرة الأوراق و * أَوْرَق * الشجر أخرج ورقه قال الأصمعي
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR12.373 harf
الورق مثلثة، وككتف، وجبل خمس لغات، حكى الفراء منها ورقا بالفتح، وورقا ككتف، وورقا بالكسر، مثل: كبد وكبد؛ لأن فيهم من ينقل كسرة الراء الى الواو بعد التخفيف، ومنهم من يتركها على حالها، كما في الصحاح. وقرأ أبو عمرو، وأبو بكر، وحمزة، وخلف بورقكم بالفتح. وعن أبي عمرو أيضا، وابن محيصن بورقكم بكسر الواو. وقرأ أبو عبيدة بالتحريك، وقرأ أبو بكر بورقكم بالضم: الدراهم المضروبة كما في الصحاح. وقال أبو عبيدة:
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR915 harf
وَرِقٌ وَرِقٌ ذ Silver, whether coined or not: (AO, TA:) or coined dirhems; (S, K;) coined silver. (Mgh.) See عَيْنٌ. أَوْرَاق أَوْرَاق ذ , pl. of وَرَقٌ, meaning أَحْدَاث: see قَعْبٌ. وُرْقَةٌ وُرْقَةٌ ذ Ash-colour. (Msb.) See سُمْرَةٌ. وَرِقَةٌ وَرِقَةٌ ذ and وَرِيقَةٌ: see وَارِقٌ. شَجَرٌ وَارِقٌ شَجَرٌ وَارِقٌ ذ Trees having leaves: (Msb:) [or leafy trees; trees having many leaves;
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.033 harf
وَرَقَ وَرَقَ a. [ يَرِقُ ] ( n. ac. وَرْق 1 ), Put forth leaves. b. Stripped ( branch ). وَرِقَ وَرِقَ A ( n. ac. وَرَق 4 ), a. see I (a) . وَرَّقَ وَرَّقَ II , a. see I (a) , b. . c. Made paper. d. [ coll. ], Plastered. أَوْرَقَ أَوْرَقَ IV , a. see I (a) . b. Became rich. c. Returned empty-handed. تَوَرَّقَ تَوَرَّقَ V , a. Ate leaves. وَرْق وَرْق 1 , ( pl. وِرَاْق 23 ,
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR36.565 harf
ورق وَرَقَ - يَرِقُ - وَرَقَة - وَرَق - وَرِق وَرَقَ - يَرِقُ + الكائن (الشجر أو الدم أو الشيء): يتقطع على شكل قطع رقيقة كثيرة: يتشكل على شكل قطع رقيقة كثيرة كقطع ورق الشجر، أو كقطع النقود الورقية، أو كقطع قطرات الدم حين تسقط على الأرض، أو ما شابه وَرَقَة: على وزن " فَعَلَة " اسم فعل بمعنى مفعول لبيان التكرر من " وَرَقَ - يَرِقُ ": كل ما
Tamamını oku

Sîgalar(3)

Mücavir kökler48 mücavir (66 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. خصف

    2 ortak ayet · Ayakkabının yüzü için kullanılan meşin demektir

  2. طفق

    2 ortak ayet · Ve ikisi yapmaya başladı

  3. بدي

    2 ortak ayet · Açığa çıkarırsınız

  4. رطب

    1 ortak ayet · Olgunlaşmış yaş hurma demektir

  5. بين

    3 ortak ayet · Beyn topraktaki yarık demektir

  6. دلو

    1 ortak ayet · Delv(dal) : Kova demektir

  7. يبس

    1 ortak ayet · Kurular

  8. سوأ

    2 ortak ayet · Sey’e(hemze): “Sivad” kara demektir

  9. سقط

    1 ortak ayet · Sikat(sin,kaf,tı): olgunlaşmadan düşen ham meyvedir

  10. لطف

    1 ortak ayet · Lütufkar

  11. جنن

    2 ortak ayet · Bahçe demektir

  12. ربب

    3 ortak ayet · Ribve, tümsek demektir

Geçtiği ayetler(4)

  1. … الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءَاتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ …

    YaprakBöylece onların ikisini de baştan çıkarıp aldattı. Ağaçtan tadınca ayıp yerleri kendilerine göründü. İkisi de kendilerini cennetin yaprağıyla örtmeye başladılar. Rabbları da onlara: Ben sizi o ağaçtan men’etmedim mi? Ve şeytan size apaçık bir düşmandır, demedim mi? diye nida etti.

  2. فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءَاتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَعَصَى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَى

    YaprakBunun üzerine ikisi de ondan yediler. Hemen ayıp yerleri açıldı. Üzerlerine cennet yapraklarından yamamaya başladılar. Adem, Rabbına karşı geldi de şaşkın düştü.

Sîga sayfası: بِوَرِقِكُمْ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökورق
YapıÜçlü
Özel DurumMisâl (vâv ile başlayan illetli)
Bağlamsal Yakın Köklerقشر, ريش, ستر, لبس
Zıt Kökعري
Çekirdek Özet 1Ağaç yaprağı, yassılaşıp genişleyen ince örtücü tabaka ve kül rengi
Çekirdek Özet 2İlahi ilmin her zerreyi kuşatması, fıtri örtünme vasıtası ve tedavüldeki basılı gümüş para
Çekirdek Özet 3Bir gövdeden neşet edip hayatı, örtüyü ve ekonomik mübadeleyi sağlayan işlevsel katman
Kritik Hata RiskiKökün sadece bitkisel yaprak veya modern kâğıt sanılması; gümüş para (ورق) ve örtü boyutunun göz ardı edilmesi

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
ورArkadan gelme, belirme, bir asıldan çıkarak yayılma ve devamlılık (ورد, ورث, وري)قYayılan ve belirginleşen yapının ince, yassı, katmanlı bir cisim ve yüzey halini alması

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
وÇengel, çadır kazığıBir gövdeye veya asıl kaynağa bitişme, bağlanma ve tutunma
رİnsan başı, tepeYukarı doğru uzanma, öne çıkma, baş verme ve dışarı açılma
قUfuktaki güneş, sınır, toplanmaGenişleyen yüzeyin sınırlarını bulması, somut bir hat ve pul halinde toplanması
ورقBir gövdeye tutunarak baş verip dışa doğru yayılan ve belirli bir sınırda toplanan ince katmanAğacın dalından fışkıran ince ve geniş yüzeyli yaprak; bu yapının incelik, örtücülük ve kıymet taşıyan pul ve para biçimine dönüşmesi

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamAğacın daldan biten yeşil, ince ve yassı yaprağı; ayrıca develerde ve güvercinlerde görülen kül rengi, kızılla siyah arası duman rengi.
Cahiliye şiiri kullanımıİmruü’l-Kays bir beytinde yaprak yiyen dağ keçilerinin duruşunu tasvir ederken kökün tefa‘‘ul kalıbını kullanır: وقد ركدت وسط السماء نجومها / ركود نوادي الربرب المتورّق
Erken Arapça kullanımİslâm öncesi ve erken İslâmî dönemde darbedilmiş halis gümüş dirhemlere inceliği, hafifliği ve çokluğu sebebiyle ağaç yaprağına kıyasla el-verik veya er-rıkah denilmiştir.

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha, Lisān al-ʿArab.

Sami etimolojik katman

Sami dillerinde ورق kökü, bitki örtüsünün yeşilliği, sarılığı veya kül rengi tonları ile doğrudan ağaç yaprağını ifade eden en kadim ortak tabakalardan biridir. İbranicede yeşillik, yeşil ot ve taze bitki anlamındaki yerek (ירק) ve yaprak anlamındaki yâreh bu kökün doğrudan soydaşıdır. Ugarit dilinde yrq biçimiyle hem yeşillik ve yaprak hem de sarı-yeşil ışıltısıyla altın/gümüş madenleri için kullanılmıştır. Aramice ve Süryanicede de yeşermek ve sararmak fiilleri aynı kök ailesine aittir. Arapçada kök, renk anlamını (kül rengi, kül rengi deve, kumru) muhafaza etmekle birlikte asıl merkezini daldan biten «yaprak» ve bu yaprağın inceliğine, yaygınlığına ve çokluğuna benzetilerek gümüş paralara verilen isimde (ورق) yoğunlaştırmıştır.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, HALOT.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönAğaç yaprağı, yassılaşan her ince tabaka, darp edilmiş gümüş sikke, kül rengiAğacın yaprağından hareketle hem örtücülük hem de ince gümüş dirhemler türetilmiştir.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice yerek (ירק), Ugaritçe yrq, Süryanice yūrqānāOrtak Sami tabakasında renk (yeşil/sarı) ve taze bitki/yaprak çekirdeği korunmuştur.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik katmanda yeşil/sarı bitki örtüsü ve filizlenme paralellikleriKuzey ve Doğu Afrika dillerinde yaprak ve taze yeşillik adlandırmalarıyla fonetik bağlar görülür.Muhtemel

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, HALOT, Lane's Lexicon.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
ورقAnlamlıYaprak, gümüş para, kül rengiDaldan çıkan ince yassı organ; örtü ve mübadele aracıHedef kök; Kur'an'da geçer
وقرAnlamlıAğırlık, vakar, kulak sağırlığıVücutta veya kulakta ağırlık, taşınması güç yük, ağırbaşlılıkKur'an'da geçer; zıt yönde ağırlık ve sabitleşme taşır
روقAnlamlıSaf olmak, öne geçmek, çadır saçağıSuyun berraklaşması, güzelliğin öne çıkması, örtü ucuKur'an'da geçmez
رقوAnlamlıYükselmek, kanı veya gözyaşını durdurmakYukarı tırmanmak; akmakta olan bir sıvının kesilip dinmesiKur'an'da geçmez
قورAnlamlıYuvarlak kesmek, oymakBir nesnenin ortasını veya kenarını dairesel biçimde kesip çıkarmaKur'an'da geçmez
قروAnlamlıİz sürmek, yönelmek, toplamakAdım adım bir yeri dolaşmak, havuzda suyun birikmesiKur'an'da geçmez

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
ورقMerkezİnce, yassı örtücü tabaka ve değerDaldan neşet eden doğal incelik, hem örtünme hem mübadele aracıOrganik olarak biten yaprak ve darbedilmiş gümüş pul
قشرKomşuDış kabuk, koruyucu zarGövdeyi veya meyveyi sıkıca saran sert dış katmandırورق gibi daldan salınmaz, cisme yapışık kabuktur
ريشKomşuTüy, ziynet, zarafet örtüsüKuş tüyü ve göze hitap eden süsleyici dış kisvedirورق fıtri ve yalın örtüdür, ريش ise süs ve ihtişam yönü ağır basan örtüdür
سترKomşuGizleme, perdelemeGözden saklamak amacıyla araya çekilen genel engeldirورق bizzat cismin kendisini örten organik tabakadır
لبسKomşuGiyme, bürünme, kuşatmaİnsanın kendi iradesiyle bedenine geçirdiği yapay giysidirورق yapay değil, tabii ve acil ihtiyaç anında toplanan örtüdür
عريZıtSoyunma, açığa çıkma, çıplaklıkÖrtünün, elbisenin veya yaprağın tamamen kalkmasıورق örtünmeyi ve dalların donanmasını sağlarken عري örtüsüzlüğü ifade eder

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaورقYaprak, gümüş dirhemHem tabii bitkisel yaprağı hem de ince madeni sikkeyi kapsarKesin
LatinceFolium, ArgentumYaprak; gümüş paraFolium sadece bitkisel yaprak ve kâğıt yüzeyidir; sikke için argentum gerekirGüçlü
İngilizceLeaf, Foliage, Silver coinYaprak, yaprak örtüsü, gümüş paraLeaf bitki ve tabakayı karşılar, sikke anlamını kapsamazGüçlü
AlmancaBlatt, Laub, SilbergeldYaprak, nebat yaprakları, gümüş akçeBlatt hem yaprak hem sayfa katmanıdır; maden için Silbergeld kullanılırGüçlü
FransızcaFeuille, Pièce d'argentYaprak, katman; gümüş paraFeuille yaprak ve varak yüzeyidir, para anlamı ayrıca belirtilirGüçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane's Lexicon.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
وَرَقَةٍMutlak ilahi ilmin ve kaderin kuşatıcılığıYeryüzündeki en küçük, en önemsiz görünen düşüşün dahi ilahi bilgi ve kayıt altında olması bağlamı (En'âm 6:59)
وَرَقِ الْجَنَّةِMahrem yerleri örtme vasıtası, fıtri hayâ libasıCennette yasak ağaçtan tadılınca açılan avret yerlerini örtmek için toplanan tabii yapraklar (A'râf 7:22, Tâhâ 20:121)
بِوَرِقِكُمْTedavüldeki gümüş para, iktisadi değer ve sikkeAshâb-ı Kehf'in uyanışından sonra şehirden temiz rızık almak üzere kullandıkları basılı gümüş para (Kehf 18:19)

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
Kelamİlahi ilmin cüz’iyyâtı kuşatmasıDüşen tek bir yaprağın dahi bilinmesi üzerinden Allah’ın ilminin tikel hadiselere taalluku meselesiİlmin sınırlandırılamaz, her an ve her noktada mutlak kuşatıcı oluşu
FıkıhZekât, diyet ve para hukukuGümüş paranın (ورق veya rıkah) zekât nisabı ve mübadele aracı olarak fıkhî hükümleriTedavül kabiliyeti olan madeni paranın iktisadi mahiyeti
Tefsirİnsanın çıplaklık farkındalığı ve örtünmeÂdem ve Havvâ’nın yaprakla örtünme çabası üzerinden tesettürün fıtriliği ve hayânın doğasıÖrtünmenin sonradan dayatılan bir kültür değil, fıtri bir refleks oluşu
HadisZekât mallarının tasnifiBeş evsak ve iki yüz dirhem gümüş paranın (ورق) zekât tarifleriSikke haline getirilmiş gümüşün zekâta tabi asli servet oluşu

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniFıtri ahlak ve tesettürHayâ ve mahremiyet zırhıÇıplaklığı örtmeİnsanın ilk günah ertesinde fıtri bir güdüyle yaprağa sarılması, örtünmenin dini-ontolojik kökenini kurar.Kesin
İlmiİlim ve kozmolojik nizamMikro hadiselerin kaydıİlimde cüz'iyatı göstermeDüşen bir yaprağın bilinmesi, kâinatta hiçbir hareketin tesadüfi ve başıboş olmadığını belgeler.Kesin
SiyasiToplumsal meşruiyet ve egemenlikSikke ve darphane gücüEgemenlik sembolüAshâb-ı Kehf'in gümüş parası (ورق), dönemin siyasi rejimini, çağ değişimini ve egemenlik damgasını ortaya koyar.Güçlü
İktisadiMübadele ve servet birimiGümüş tedavül aracıTemiz rızkı satın almaPara, emeğin ve değerin ince madeni plakalarda taşınabilir hale gelmesini sağlayarak adalete dayalı ticareti yürütür.Kesin

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerFotosentez yüzeyi ve stokastik yaprak düşüş modeliAğacın yaprağı enerjiyi soğuran ve metabolizmayı işleten yassı biyolojik plakadır; düşüşü ise deterministik ilahi kanuna bağlı karmaşık bir akış dinamiğidir.Güçlü
Beşeri bilimlerPara kuramı ve giyim sosyolojisiToplumda gümüş para (ورق) değer transferini sağlarken, örtünme refleksi bedeni kamusal alanda sınırlandırıp koruyan en ilksel toplumsal kurumdur.Kesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca bitki yaprağı veya modern kâğıt malzemesi olarak tasavvur edip iktisadi ve ontolojik boyutunu görmezden gelmek.
Kur'an içi daha geniş anlamKökün hem kâinattaki en küçük hareketi temsil eden yaprağı, hem fıtri hayânın tabii örtüsünü, hem de adil ticaretin madeni aracını kapsayan bütüncül alanı.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataEn'âm 59'daki yaprak metaforunu sadece şiirsel bir tasvir sanarak Allah'ın tikel hadiseleri bildiği gerçeğini zedelemek veya Kehf 19'daki parayı sadece genel para sayıp fıkhî gümüş standardını ıskalamak.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Varlık düzeninin en hassas detayından (yaprak düşüşü) insanın ahlaki açılışına (cennet yaprağıyla örtünme) ve medeni mübadeleye (gümüş para) uzanan çok boyutlu bir köprü kurduğu için.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?İlim sıfatının cüz’iyyâta taallukunu bildiren tevhid ayetlerinde, Âdem kıssasındaki tesettür sahnelerinde ve Ashâb-ı Kehf kıssasındaki iktisadi muamele bağlamında.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Tesettürün kabilevi veya sonradan üretilmiş yapay bir gelenek olduğu iddiasını çürütür; insanın fıtratında var olan örtünme ihtiyacını ve kâinattaki mikro hadiselerin sahipsiz olmadığını ispatlar.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamBir gövdeden beslenerek ortaya çıkan, daldan sarkan ince, yassı, katmanlı yeşil yaprak ve darp edilerek inceltilmiş gümüş sikke.
  • Soyut anlamİlahi bilginin en mikro hadiseye nüfuz edişi, fıtri hayânın gerektirdiği örtücülük ve beşeri ilişkilerde değerin taşınabilir katmanlar üzerinden mübadelesi.
  • Sistematik karşılıkMikro düzeydeki kozmik kaydın, antropolojik fıtrat örtüsünün ve iktisadi adalet aracının ince bir plaka formunda birleşmesi.
  • LaTeX modeliW={(x,y)∈K∣ϕ(x)→σ(y)∧I(x)∈Ω}
  • LaTeX açıklamasıModelde W, kökün oluşturduğu semantik alanı (ورق) temsil eder. K, kozmik ve insani sistemler kümesidir. x bağımsız bir nesne veya hadiseyi (yaprak, para, beden), y ise oluşan işlevi (örtü, değer, düşüş) simgeler. ϕ(x)→σ(y) fonksiyonu, ince katmanlı bir yapının örtü veya değere dönüşümünü modeller. I(x)∈Ω ifadesi ise, düşen en küçük zerreye kadar her birimin mutlak ilahi ilim alanının (Ω) tescili altında olduğunu gösterir.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: و