حكم
ح - ك - م
جذر- الورود: ٢١٠
- الآيات: ١٨٩
- الصيغ: ٥٦
- المعاجم: ١٣
Gem demektir. Atı yönlendirmek için ağzına takılan gemidir. Hükmetmek demek iradesini yok edip yönlendirmek demektir. Hidayet ise gemlemeden doğru yolu göstermek demektir. Hükümet kelimesi buradan gelir ve İslamiyet yöneticilere hükmetme yetkisi vermemiştir. Emir iş demek, ulul emr ise iş sahibi, görevli demektir. Başkan hakim değil hadimdir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Gem demektir. Atı yönlendirmek için ağzına takılan gemidir. Hükmetmek demek iradesini yok edip yönlendirmek demektir. Hidayet ise gemlemeden doğru yolu göstermek demektir. Hükümet kelimesi buradan gelir ve İslamiyet yöneticilere hükmetme yetkisi vermemiştir. Emir iş demek, ulul emr ise iş sahibi, görevli demektir. Başkan hakim değil hadimdir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٬٣٣٨باب الحاء والكاف والميم معهما
ح ك م، م ح ك، ح م ك، ك م ح مستعملات
حكم:
الحِكمةُ: مَرْجِعُها إلى العَدْل والعِلْم والحِلْم. ويقال: أحْكَمَتْه التَجارِبُ إذا كانَ حكيماً. وأَحْكَمَ فلانٌ عنّي كذا، أي: مَنَعَه، قال:
أَلَمّا يَحْكُمُ الشُعَراءُ عَنّي
واسَتحْكَمَ الأمرُ: وَثُقَ. واحتَكَمَ في ماله: إذا جازَ فيه حُكْمُه. والأسم: الأُحكُومة والحُكوُمة، قال الأعشى: ولَمَثْلُ الذي جَمَعْتَ لرَيْب
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٩٧٨الحُكْمُ: مصدر قولك حَكَمَ بينهم يَحْكُمُ أي قضى. وحَكَمَ له وحَكَمَ عليه. والحُكْمُ أيضاً: الحِكمَة من العلم. والحَكيمُ: العالم، وصاحب الحكمة. والحَكيم: المتقِن للأمور. وقد حَكُم بضم الكاف، أي صار حكيماً. قال النَمْر بن تولب:
وأَبْغِضْ بَغيضَكَ بُغْضاً رويداًإذا أنتَ حاولت أن تَحْكُمـا
قال الأصمعي: أي إذا حاولتَ أن تكون حَكيماً. وأَحْكَمْتُ الشيء فاسْتحْكَمَ، أي صار مُحْكَماً. والحَكَمُ،
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٨٬٢٦٢ح ك م
حكم ، حمك ، كمح ، كحم ، محك : مستعملات .
حكم : قال الليث : الحَكَم : الله تبارك وتعالى ، وهو أحكم الحاكمين ، وهو الحكيم له الحُكْم .
قال : والحُكم : العِلم والفِقْه ) وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيّاً ) ( مريَم : 12 ) أي عِلْماً وفِقهاً ، هذا لِيَحْيَى بن زكريَّا . وكذلك قوله :
الصَّمت حُكم وقليل فاعله
والحُكم أيضاً : القضاءُ بالعدل . وقال النَّابِغَة :
واحكُم كحُكْم فتاة الحيِّ إذ نظرت
إلى
ح ك م حكم ، حمك ، كمح ، كحم ، محك : مستعملات . حكم : قال الليث : الحَكَم : الله تبارك وتعالى ، وهو أحكم الحاكمين ، وهو الحكيم له الحُكْم . قال : والحُكم : العِلم والفِقْه ) وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيّاً ) ( مريَم : 12 ) أي عِلْماً وفِقهاً ، هذا لِيَحْيَى بن زكريَّا . وكذلك قوله : الصَّمت حُكم وقليل فاعله والحُكم أيضاً : القضاءُ بالعدل . وقال النَّابِغَة : واحكُم كحُكْم فتاة الحيِّ إذ نظرت إلى حَمام سِراعٍ وارِدِ الثَّمَد قلت : ومن صفات الله : الحَكَم ، والحَكِيم والحاكِمُ وهو أَحكُم الحاكمين ، ومعاني هذه الأسماء متقاربة والله أعلم بما أراد بها ، وعلينا الإيمان بأنها من أسمائه ، والحكيم يجوز أن يكون بمعنى حاكِم ، مثل قدير بمعنى قادر وعليم بمعنى عالم . والعرب تقول : حَكَمْت وأَحْكمتُ وحكَّمت بمعنى مَنَعْت ورددت ، ومن هذا قيل للحاكم بين الناس حاكم : لأنه يمنع الظالم من الظلم . وأخبرني المنذري عن أبي طالب أنه قال في قولهم : حَكَم الله بيننا ، قال الأصمعي : أصل الحُكومة ردُّ الرجُل عن الظلم ، ومنه سُمِّيت حَكَمةُ اللِّجام : لأنها تَرُدُّ الدَّابَّة . ومنه قول لبيد : أحكمَ الجِنْثِيَّ من عَوْراتِها كلُّ حِرْباءٍ إذا أُكْرِه صَلّ والجِنْثِيُّ : السيف ، المعنى ردَّ السيفَ عن عَوْرَاتِ الدِّرع وهي فُرَجُها كلُّ حِرْباء ، وهو المِسْمار الذي يُسَمّر به حَلْقُها . ورواه غيره : أحكم الجِنْثِيُّ من عَوْراتِها كُل حِرباء . . . . . . . المعنى أحرَزَ الجِنْثِيُّ وهو الزَّرَّاد مساميرها ومعنى الإحكام حينئذٍ الإحْرازُ . وأخبرني المُنذري عن ثعلب عن ابن الأعرابي أنه قال : حَكَم فلانٌ عن الشيء أي رجع ، وأحْكَمْتُه أنا أي رَجَعْتُه قلتُ : جعل ابن الأعرابي حكم لازماً كما ترى كما يقال : رَجَعتُه فرجعَ ونقصتُه فنقصَ ، وما سمعت حكم بمعنى رجع لغير ابن الأعرابي ، وهو الثِّقَةُ المأمون . أبو عُبيد : عن أبي عُبيدة : حَكَمتُ الفرس وأَحْكمتُه بالْحكَمة ، وروينا عن إبراهيم النَّخَعِي أنه قال : حكِّم اليتيم كما تُحكِّم وَلَدَك . قال أبو عُبيد : قوله : حَكِّم اليتيم أي امْنَعْه من الفساد وأصلِحْه كما تُصْلِح ولدَك وكما تمنعه من الفساد . قال : وكلُّ مَنْ منعتَه من شيء فقد حَكّمْتَه وأَحْكَمْتَه . قال جرير : بني حنيفة أَحْكِمُوا سُفهاءَكم إنِّي أَخَافُ عليكم أنْ أَغْضبا يقول : امْنَعوهم من التعرُّض . قال : ونَرى أنَّ حَكَمَة الدابة سُمِّيت بهذا المعنى : لأنها تمنع الدابة من كثير من الجهل . وأما قول الله جلّ وعزّ : ( ال ( صلى الله عليه وسلم ) 1764 ر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ ءايَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ ) ( هُود : 1 ) فإن التفسير جاء أنه أُحْكِمَت آياته بالأمر والنهي والحلال والحرام ، ثم فُصلت بالوعد والوعيد ، والمعنى والله أعلم أن آياته أُحْكِمَت وفُصِّلت بجميع ما يُحتاج إليه من الدّلالة على توحيد الله وتثبيت نُبُوّة الأنبياء وشرائع الإسلام ، والدليلُ على ذلك قول الله جلّ وعزّ : ( مَّا فَرَّطْنَا فِى الكِتَابِ مِن شَىْءٍ ) ( الأنعَام : 38 ) . وقال بعضهم : الحكيم في قول الله : ( ال ( صلى الله عليه وسلم ) 1764 ر تِلْكَ ءايَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ ) ( يُونس : 1 ) إنّه فَعِيل بمعنى مُفْعَل واسْتَدل بقوله جلّ وعزّ : ( ال ( صلى الله عليه وسلم ) 1764 ر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ ءايَاتُهُ ( . قلت : وهذا إن شاء الله كما قيل : والقرآن يُوضِّح بعضُه بعضاً ، وإنما جَوَّزنَا ذلك وصوبناه : لأن حَكَمْتُ يكون بمعنى أَحْكَمْت فرُدَّ إلى الأصل والله أعلم . وروى شمر عن أبي سعيد الضَّرير أنه قال في قول النَّخَعِيِّ : حَكِّم اليتيم كما تُحَكِّم ولدَك معناه حَكِّمْه في ماله ومِلْكهِ إذا صَلَح كما تُحَكِّم ولدَك في مِلْكه . قال : ولا يكون حَكَّم بمعنى أحكم لأنهما ضدَّان . قلت : والقول ما قال أبو عُبيد ، وقول الضرير ليس بالمَرْضِيّ . وأما قولُ النابغة : واحكم كحكم فتاةِ الحَيِّ فإن يعقوب بن السِّكِّيت حكى عن الرُّواة أن معناه كُنْ حَكِيماً كفتاة الحَيِّ أي إذا قُلت فأَصِبْ كما أصابت هذه المرأةُ إذْ نظرتْ إلى الحمَام فأَحْصَتْها ولم تُخْطِىء في عَدَدها . قال : ويَدُلّك على أن معنى احكم أي كُن حكيماً قولُ النَّمِر بن تَوْلَب : وأبغِضْ بغِيضَك بُغْضاً رُوَيداً إذا أنت حاولت أن تَحْكُما يريد إذا أردت أن تكون حكيما فكن كذا وليس من الحُكم في القضاء في شيء . وقال الليث : يقال للرجل إذا كان حكيما : قد أَحْكَمَتْه التجارب . قال : واسْتَحْكَمَ فُلانٌ في مال فلان إذا جَاز فيه حُكْمه . والاسم الحُكومة والأُحْكُومةُ وأنشد : ولَمِثلُ الذي جَمَعت لريبِ الدهر يأبى حكومةَ المُقتالِ أي يأبى حُكومةَ المُحْتكِم عليك وهو المُقْتَال . قلت : ومعنى الحُكومة في أَرْش الجراحات التي ليس فيها دِيَةٌ معلومة أن يُجْرحَ الإنسانُ في موضع من بدنه بما يبقى شَيْنُه ولا يُبطِل العُضوَ فيقتاسُ الحاكم أرْشَه بأن يقول : هذا المجروح لو كان عبداً غير مَشِين هذا الشَّيْنَ بهذه الجراحة كان قيمته ألفَ درهم ، وهو مع هذا الشَّيْن قِيمَتُه تِسْعُ مائة درهم ، فقد نقصه الشَّيْنُ عُشْرَ قيمته فيجبُ على الجارح في الحُرّ عُشرُ دِيَتِه . وهذا وما أشبهه معنى الحُكومة التي يستعملها الفُقَهاءُ في أرش الجِراحات فاعْلَمه . وقال الليث : التَّحكيمُ : قول الحَرُورِيَّة لا حُكْمَ إلا لله ولا حَكَمَ إلا الله . ويقال : حَكَّمْنَا فلانا بيننا أي أَجَزْنا حكمه بيننا . وحاكمنا فلاناً إلى الله أي دعوناه إلى حكم الله . قال الليث : وبلغني أنه نُهِي أن يُسَمَّى الرجلُ حَكَماً . قلت : وقد سمَّى الناس حكيماً وَحَكَماً وما علمت النَّهي عن التسمية بهما صحيحاً . وقال الليث : حَكَمةُ اللِّجامِ : ما أَحاطَ بحَنَكَيْه وفيهما العِذَاران سُمِّي حَكَمَةً : لأنه يَمْنَعُ الدّابة من الجَرْي الشَّدِيد . قال : وفَرسٌ مَحْكومةٌ : في رَأسها حَكَمَة ، وأنشد : محكومة حَكمات القِدِّ والأَبَقَا ورواه غيرُه : قد أُحْكِمَت حَكماتِ القِدِّ والأبَقَا وهذا يدل على جَواز حَكَمْتُ الفَرَس وأَحْكَمْتُه بمعنى واحد . وقال اللَّيْث : وسَمَّى الأعْشى القَصِيدَة المُحْكَمة حَكيمة ، فقال : وغَرِيبَةٍ تَأتي المُلوكَ حَكِيمةً قد قُلْتُها ليُقالَ مَنْ ذا قالَها وقال ابن شُمَيْل : الحَكَمة : حَلْقة تكون على فَمِ الفرس . ثعلب عن ابن الأعْرابي : قِيلَ للْحاكم حاكِمٌ لأنّه يَمْنَعُ من الظُّلْمِ . قال : وحكَمْتُ الرَّجل وأَحْكَمْتُه وحَكَّمْتُه إذا مَنَعْتَه . قال : وحَكَم الرجلُ يَحْكُم حُكْماً إذا بَلَغ النِّهايَة في مَعْناه مَدْحاً لازِماً وقال مُرَقِّش : يأتِي الشَّبابُ الأَقْوَرِين وَلاَ تغْبِط أخاكَ أَنْ يُقَالَ حَكَم أي بَلَغ النهاية في معناه . قال : والمُحَكِّم الشَّارِي . والمُحَكِّم : الذي يحكم في نَفْسه . وقال شَمِر : قال أبو عَدْنان : اسْتَحْكَم الرجل إذا تَناهَى عما يَضُرُّه في دينه أَوْ دُنْياه وقال ذُو الرُّمَّة : لَمُسْتَحْكِمٌ جَزْلُ المُروءَةِ مُؤْمِنٌ من القوْم لا يَهْوَى الكلاَمَ اللَّواغِيا قال : ويقال : حَكَّمْتُ فُلانا أي أَطْلَقْتُ يَدَه فيما شاء . ثعلب عن ابْن الأعرابي قال : الحَكَمَةُ : القُضَاةُ ، والحَكَمَةُ : المُسْتَهْزِئون . حمك : قال الليث : الحَمَكُ من نعت الأَدِلاَّءِ تقول : حَمِك يَحْمَكُ . أبو عُبَيد عن أبي زَيْد : الحَمَكَة : القَمْلَة ، وجمعها حَمَك . وقال : قد يُقْتاسُ ذلك لِلذَّرَّة ومن ذلك قِيلَ للصبيان : حَمَك صِغار . وقال الأصمعي : إنَّه لمن حَمَكِهم أي من أَنْذَالِهم وضُعَفائهم . والفراخ تدعى حَمَكاً . وقال الرَّاعي يصف فِراخَ القطا : صَيْفِيَّةٌ حَمَكٌ حُمْرٌ حَواصِلُها فما تكادُ إلَى النَّقْناقِ تَرْتفِع أي لا تَرْتَفِعُ إلى أُمَّهاتِها إذا نَقْنَقَتْ . وقَوْل الطِّرِمَّاحِ : وابن سَبيلٍ قَرَّبْتُه أُصُلاً من فَوْز حَمْكٍ مَنْسُوبَةٌ تُلُدُه أراد من فوز قِداح حَمكٍ فَخَفَّفَه لحاجته إلى الوَزْن ، والرِّواية المَعْرُوفَة من فَوْز بُحَ . ثعلب عن ابن الأعرابي قال : الحَمَكَةُ : الصَّبِيَّةُ الصغيرةُ ، وهي القَمْلَةُ الصغيرةُ . محك : الليث : المَحْك : التَّمَادي واللِّجاجَة . يقال : تَماحَك البَيِّعان . وقال غيره : رحل مَحِك ومُماحِك ومَحْكانُ إذا كان لَجُوجاً عَسِرَ الْخُلُق . وفي ( النَّوادِر ) : رجل مُمْتَحِك ورجل مُسْتَلْحِك ومُتَلاحِكٌ في الغَضَب ، وقد أَمْحَكَ وألكَدَ يكون ذلك في الغَضَب وفي البُخْل . كمح : قال الليث : الكَمْحُ : رَدُّ الفَرَسِ بِاللِّجام . ثعلب عن ابن الأعرابي قال : الكَمَحَة : الرَّاضَةُ . وقال اللِّحياني : كَبَحْتُه باللِّجان وأَكْبَحْتُه وكَمَحْتُه بمعنى واحد . قال : وقال الأصمعي : أَكْمَحْتُ الدَّابَّة إذا جَذَبْتَ عِنانَها حتى تصيرَ مُنْتَصِبَةَ الرأس . قال ذُو الرُّمَّة : . . . والرأسُ مُكْمَح قال : وكبَحْتُها باللِّجام بغير ألف ، وهو أنْ تَجْذِبَها إليك ، فتَضْرِبَ فاها باللِّجامِ لكيلاَ تَجْرِي . وقال اللِّحياني : إنَّه لمُكْمَح ومُكْبح أي شامخٌ . وقد أُكْبِح وأُكْمِح إذا كان كذلك . ابن شُمَيْل : أكْمَحَت الزَّمَعَة إذا ما ابيَضَّت وخَرَجَ عليها مثلُ القُطْن فذلك الإكماحُ ، والزَّمَعُ : الأُبَنُ في مَخارج العناقيد . ذَكَرَهُ عن الطَّائِفي . أبو زَيْد : الكَيْمُوحُ ، والكِيحُ : التُّرابُ . يقال : لِفُلاَن الكِيحُ والكَيْمُوح ، قال : الكِيحُ : التُّرَابُ . والكَيْمُوح : المُشْرِفُ . وقال غيره : الكَوْمَحان : هما حَبْلاَن من حِبال الرَّمْل معروفان . قال ابنُ مُقْبل : أناخَ برَمْل الكومَحَيْن إنَاخَة الْ يَمانِي قِلاَصاً حَطّ عَنْهُنْ أَكْوُرا يصِفُ سحابا . والعرب تقول : احْثُ في فِيه الكَوْمَح يَعْنُون التُّراب . وقال ابن دريد : الكَوْمَح : الرجل المُتراكِبُ الأسنَانِ في الفمِ حتى كأنَّ فاهُ قد ضاقَ بأسنانِه . وأنشد : أُهْجُ القُلاخَ واحْشُ فَاهُ الكَوْمَحا تُرْباً فأَهْلٌ هُوَ أَنْ يُقَلَّحَا
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٢٬٤٨٥(باب الحاء والكاف وما يثلثهما)
(حكل) الحاء والكاف واللام أصلٌ صحيح منقاس، وهو الشيءُ لا يُبينُ. يقال إنّ الحُكْل الشيءُ الذي لا نُطْقَ لـه من الحيوان، كالنمل وغيره. قال:
لو كنتُ قد أوتِيتُ عِلْمَ الحُكْل *** علمَ سليمانٍ كلامَ النّملِ([1]) ويقال في لسانه حُكْلَةٌ، أي عُجمة. ويقال أحْكَلَ عليَّ الأمرُ، إذا امتنَعَ وأشْكَل.
وممّا شذّ عن الباب قولهم للرجل القصير حَنْكَل([2]).
(حكم) الحاء
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٤٬٨١١- حكم أصله: منع منعا لإصلاح، ومنه سميت اللجام: حكمة الدابة، فقيل: حكمته وحكمت الدابة: منعتها بالحكمة، وأحكمتها: جعلت لها حكمة، وكذلك: حكمت السفيه وأحكمته، قال الشاعر:
*أبني حنيفة أحكموا سفهاءكم*
*** (الشطر لجرير، وهو في ديوانه ص 47؛ والمجمل 1/246؛ وأساس البلاغة ص 91. وعجزه:
إني أخاف عليكم أن أغضبا)
وقوله: ﴿أحسن كل شيء خلقه﴾ [السجدة/7]، {فينسخ الله ما يلقي الشيطان ثم يحكم الله آياته والله عليم
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬١٢٧ح ك م
أحكـم الشـيء فاستحكـم.
وحكـم الفـرس وأحكمه: وضع عليه الحكمة وفرس محكومة ومحكمة.
قال زهير: قد أحكمت حكمات القد والأبقا وحكموه: جعلوه حكماً.
وحكمة في ماله فاحتكم وتحكم.
ولا تحتكم عليّ.
وفي الحديث: " إن الجنة للمحكمين " وهم الذين حكموا في القتل والإسلام فاختاروا الثبات على الإسلام.
ورجل محكم: مجرب منسوب إلى الحكمة.
وحاكمته إلى القاضـي: رافعتـه.
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ١١٬٩٩٩الله سبحانه وتعالى أَحْكَمُ الحاكمِينَ، وهو الحَكِيمُ له الحُكْمُ، سبحانه وتعالى. قال الليث: الحَكَمُ الله تعالى. الأَزهري: من صفات الله الحَكَمُ والحَكِيمُ والحاكِمُ، ومعاني هذه الأَسماء متقارِبة، والله أعلم بما أَراد بها، وعلينا الإيمانُ بأَنها من أَسمائه. ابن الأَثير: في أَسماء الله تعالى الحَكَمُ والحَكِيمُ وهما بمعنى الحاكِم، وهو القاضي، فَهو فعِيلٌ بمعنى فاعَلٍ، أو هو الذي يُحْكِمُ
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٦٠٥* ح ك م * * الحُكْمُ * القضاء وقد * حَكَم * بينهم يحكم بالضم * حُكْما * و * حَكَم * له وحكم عليه و * الحُكْمُ * أيضا الحكمة من العلم و * الحكِيمُ * العالم وصاحب الحكمة والحكيم أيضا المتقن للأمور وقد * حَكُم * من باب ظرُف أي صار حكيما و * أحكَمَهُ فاسْتَحْكَمَ * أي صار * مُحْكَما * و * الحَكَمُ * بفتحتين الحاكم و * حَكَّمه * في ماله * تحكِيماً * إذا جعل إليه الحكم فيه * فاحْتَكَمَ * عليه في ذلك
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٢٢٬٧٠٧* | | ( الحُكْمُ ، بالضَّمِّ : القَضاءُ ) في | الشَّيْء بأنّه كَذا أو لَيْس بِكَذا سواءٌ | لَزِم ذلِك غَيْرَه أَمْ لاَ ، هذا قولُ أهلِ | اللّغة ، وخَصَّصَ بَعضُهم فقال : | القَضاءُ بالعَدْل ، نقله الأزهريّ ، وبه | فَسَّر قول النابغة : | * % ( واحْكُمْ كَحُكْمِ فَتاةِ الحَيِّ إِذْ نَظَرَتْ % ) % * | | وسيأتي . ( ج : أَحْكامٌ ) لا يُكَسَّر | على غير ذلِك ، ( وقد حَكَمَ ) له | و ( عَلَيْه ) كما في
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٤٬٤١٤حَكَمَهُ
1 حَكَمَهُ حكم حكمه حكمة , (S, K,) [aor. حَكُمَ ,] inf. n. حُكْمٌ, (Msb, K, [in the TK حَكْمٌ,]) in its primary acceptation, (Msb,) He prevented, restrained, or withheld, him (S, Msb, K) from acting in an evil, or a corrupt, manner; as also ↓ احكمهُ: (K:) and (K) from doing that which he desired; as also ↓ احكمهُ; and ↓ حكّمهُ, (S, K,) inf. n. تَحْكِيمٌ: (S:) and حُكُومَةٌ [is another
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٧٨٣حَكَمَ
حَكَمَ U ( n. ac. حُكْم 3 , حُكُوْمَة 27t ),
a. [ Bi ], Judged, pronounced sentence on.
b. [ 'Ala ], Exercised rule, authority over.
c. [ Bain ], Judged between.
d. [ La ], Decided in favour of.
e. [ 'Ala ], Decided against.
f. ( n. ac. حُكْم 3 ), Curbed; put a curb on ( horse ). the judge, went to law with.
أَحْكَمَ
أَحْكَمَ IV ,
a. Did well, made firm, strong, stable.
b.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ١١٠٬٨٨١حكم
حَكَمَ - يَحْكُمُ - حُكْم - حَاكِم - حَاكِميْن - أَحْكَم - حَكِيْم - حَكَم - حُكَّام - حِكْمَة - أَحْكَمَ - يُحْكِمُ، أُحْكِمَ - يُحْكَمُ - مُحْكَم - مُحْكَمة - مُحْكَمات - حَكَّمَ - يُحَكِّمُ - تَحَاكَمَ - يَتَحَاكَمُ
حَكَمَ - يَحْكُمُ + كائن + أمراً: أتقنه وجعله في أفضل وضع ممكن: اختار وقرر له أفضل أمر وحل ممكن: قرر واختار ووضع له أحد
الصيغ(٥٦)
- حَكِيمٌHükme varan(فَعِيلٌ)×٣٥
- الْحَكِيمُHükme varan(الْفَعِيلُ)×٣٣
- حَكِيمًاHükme varan(فَعِيلًا)×١٦
- يَحْكُمُHükmeder(يَفْعُلُ)×١٠
- الْحَكِيمِHükme varan(الْفَعِيلِ)×٩
- وَالْحِكْمَةَVe hikmet(وَالْفِعْلَةَ)×٩
- حُكْمًاHüküm(فُعْلًا)×٨
- الْحُكْمُHüküm(الْفُعْلُ)×٦
- الْحَاكِمِينَHükmedenler(الْفَاعِلِينَ)×٥
- فَاحْكُمْSonra hükmetمعانٍ أخرى: ١(فَافْعُلْ)×٥
الجذور المجاورةالمجاورة: ١٩٤ (الإجمالي: ٤٩٠)
- عزز
الآيات المشتركة: ٤٩ · Yağmur suyu ile doymuş topraktır
- أله
الآيات المشتركة: ١٢٧ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- علم
الآيات المشتركة: ٧١ · Dağın sivri noktası demektir
- بين
الآيات المشتركة: ٤١ · Beyn topraktaki yarık demektir
- كتب
الآيات المشتركة: ٣١ · Derinin deri ile dikildiği sırım, iptir
- نزل
الآيات المشتركة: ٢٢ · “Nezle” konaklama yeri demektir
- داود
الآيات المشتركة: ٥ · Davut
- خلف
الآيات المشتركة: ١٢ · Half : Ense demektir
- لحق
الآيات المشتركة: ٣ · Meyve devşirdikten sonra olgunlaşan meyveler demektir
- بلغ
الآيات المشتركة: ٩ · İş ayakkabısı
- تلو
الآيات المشتركة: ٨ · Tilvi toklu demektir
- فرض
الآيات المشتركة: ٤ · Farz (dat) Ayırmada ayrılacak yerin belirtildiği yer…
الآيات التي ورد فيها(١٨٩)
فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Hükme varan
… الْمُصْلِحِ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Hükme varan
… الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Hükme varan
… مَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Hükme varan
… ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Hükme varan
يُرِيدُ اللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
Hükme varan
وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Hükme varan
وَتِلْكَ حُجَّتُنَا آتَيْنَاهَا إِبْرَاهِيمَ عَلَى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَشَاءُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
Hükme varan
… خَالِدِينَ فِيهَا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
Hükme varan
وَقَالُوا مَا فِي بُطُونِ هَذِهِ الْأَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَى أَزْوَاجِنَا وَإِنْ يَكُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكَاءُ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
Hükme varan
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | حكم |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | قضى, فصل, عدل, أمر |
| Zıt Kök | ظلم |
| Çekirdek Özet 1 | Bir nesneyi veya canlıyı fesattan, taşkınlıktan ve sapmadan alıkoymak için sınır koyup dizginleme |
| Çekirdek Özet 2 | Varlığı muhkem kılma, ihtilafları hak ile çözüme kavuşturma ve mutlak ilahi yasalara dayalı nizam kurma |
| Çekirdek Özet 3 | Keyfiyeti engelleyen, hakkaniyeti teminat altına alan ve varlığı yerli yerine koyan hikmet ve adalet düzeni |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca siyasi tahakküm ve yaptırım gücü olarak anlayıp fesadı önleme, muhkem kılma ve hikmet boyutunu göz ardı etmek |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| حك | Sürtünme, temas, sabitleme, zemin yoklama ve bir nesnenin sınırlarını belirginleştirme hareketi; حكك (sürtmek, kazımak), حكى (nakletmek, benzerini yapmak, iz sürmek) köklerinde olduğu gibi temasla denetleme | م | Kuşatma, toplama ve tamamlama niteliği taşıyan م harfinin eklenmesiyle mekanik sürtünme ve temas hareketi, bir varlığı dağılmaktan ve taşkınlıktan koruyan kuşatıcı bir sınır çekme, dizginleme ve nizam verme anlamına dönüşmüştür. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ح | çit, duvar; çevirme, koruma, ayırma | Dışarıdan gelecek zararları ve içeriden taşacak fesadı önleyen sınır çizgisi ve koruyucu engel |
| ك | avuç içi; kavrama, eğme, kaplama | Koruma altına alınan alanı veya varlığı avuç içi gibi sıkıca kavrama, denetleme ve yönlendirme |
| م | su; akış, çokluk, derinlik | Hayatın, eylemlerin ve değişken durumların taşkınlığa açık akışkanlığı ve özü |
| حكم | Çit (ح) çekerek taşkınlığı engellemek, değişken akışı (م) avuç içi gibi (ك) tam bir kavrayışla tutarak nizam içinde dizginlemek |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Atın çenesine ve azı dişleri arasına takılarak hayvanın serkeşlik yapmasını, başını dikleştirip kontrolden çıkmasını engelleyen madeni veya deri gem parçası (el-hakeme / حَكَمة الدابّة). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Züheyr b. Ebî Sülmâ muallakasında atın gemlenip kontrol altına alınışını şöyle zikreder: قَدْ أُحْكِمَتْ حَكَمَاتِ القِدِّ والأَبَقَا / (O atı, terbiye edilmiş deri ve urgan gemleri sımsıkı zapt etmiştir). Şair burada kökü taşkınlığı önleyen somut bağ anlamında kullanmıştır. Nâbiğa ez-Zübyânî ise divanında kökü isabetli takdir anlamında kullanır: فَاحْكُمْ كَحُكْمِ فَتَاةِ الحَيِّ إِذْ نَظَرَتْ / إِلَى حَمَامٍ سِرَاعٍ وَارِدِ الثَّمَدِ |
| Erken Arapça kullanım | Emevî dönemi şairi Cerîr, Benî Hanîfe kabilesine taşkınlık eden akılsızlarını zapt etmeleri uyarısını yaparken kökü mecazi dizginleme anlamında kullanır: أَبَنِي حَنِيفَةَ أَحْكِمُوا سُفَهَاءَكُمْ / إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَنْ أَغْضَبَا |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha, Dīwānu Zuhayr, Dīwānu Cerīr.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dil ailesinin ortak mirasına ait olan حكم kökü, Proto-Semitik *ḥ-k-m kök biçiminden türemiştir. İbranicede ḥākam (חָכַם) fiili "bilge olmak, mahir davranmak, ölçülü ve dirayetli hareket etmek", ḥoḵmāh (חָכְמָה) ismi ise "hikmet, derin kavrayış ve teknik ustalık" anlamına gelir. Süryanicede ḥkam (ܚܟܡ) "bilge olmak, nüfuz etmek, doğru yargıya varmak", Aramicede ḥăkam aynı şekilde "kavramak, muhakeme etmek" anlamındadır. Kökün Sami dillerindeki ortak anlamsal omurgası, soyut bir otoriteden önce "nesnelerin tabiatını doğru kavrayıp onları sınırları içinde tutma ve hatadan koruma mahareti"dir. Arapça bu semantik alanı korumakla birlikte, atın gemlenmesi (hakefe/hakeme) üzerinden "fesadı ve haksızlığı fiilen engelleme" (men‘ mine’z-zulm) ve "bozulmayı önleyecek şekilde sağlamlaştırma" (ihkâm) yönlerini dilsel sistemde merkezileştirmiştir.
درجة الثقة Kesin
المصدر Brown-Driver-Briggs, Hebrew and Aramaic Lexicon of the Old Testament (HALOT), Payne Smith Syriac Dictionary, Dictionnaire des racines sémitiques (David Cohen).
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | حكم türevleri: حَكَمَة, حُكْم, حِكْمَة, إِحْكَام | Somut engelleme aleti olan gemden (hakefe), fesadı engellemeye (men‘), oradan ihtilafı bitiren yargıya ve varlığı yerli yerine koyan hikmete doğru düzenli bir soyutlama gelişmiştir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice ḥākam / ḥoḵmāh, Süryanice ḥkam, Aramice ḥăkam | Kök bütün Batı ve Orta Sami dillerinde bilgelik, derin kavrayış, doğru yargılama ve ustalık anlamlarıyla fonetik ve semantik tam örtüşme içindedir. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik katmanda kısıtlı izler | Sami kolu dışında doğrudan doğrulanabilir kökdeşler sınırlıdır; bazı Doğu Çadik dillerinde gözlemlenen benzer biçimlerin ödünçleme olma ihtimali yüksektir. | Muhtemel |
المصدر HALOT, Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| حكم | Anlamlı | Dizginlemek, engellemek, sağlamlaştırmak | Fesadı ve zulmü önleyerek nizam kurmak, hikmet ve adaletle hükmetmek | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| حمك | Anlamlı | Şiddetlenmek, yapışmak | Bir nesneye musallat olmak, kene gibi yapışmak veya öfkeyle sertleşmek | Kur'an'da geçmez |
| كحم | Anlamlı | Körleşmek, kesmez olmak | Kılıcın keskinliğini yitirmesi, dilin tutulması veya ileri atılmaktan çekinmek | Kur'an'da geçmez; hedef kökteki keskin kararlılığın zıddı |
| كمح | Anlamlı | Gem vurup başı dikleştirmek | Atın gemini şiddetle çekerek başını yukarı kaldırmak ve durdurmak | Kur'an'da geçmez; hedef kökle doğrudan semantik akrabadır |
| محك | Anlamlı | Sürtüşmek, inatlaşmak | Tartışmada katılık göstermek, inatla hakkı kabul etmemek ve çekişmek | Kur'an'da geçmez; hükmün sonlandırdığı ihtilaf halini anlatır |
| مكح | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş mühmel (kullanım dışı) kabul edilmiştir | Kur'an'da geçmez |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| حكم | Merkez | Dizginleme, fesadı önleme, muhkem kılma, hikmet | Taşkınlığı ve zulmü önlemek için sınır koyma, işi sağlam yapma ve adaleti ikame etme | Hem teorik bilgelik (hikmet) hem pratik yargı ve sağlamlaştırma (ihkâm) bütünlüğüdür |
| قضى | Komşu | İşi bitirme, kesinleştirme, infaz | قضى bir davanın veya sürecin nihayete erdirilip kesin hükme bağlanmasıdır; حكم ise fesadı engelleyen esası ve niteliği ifade eder | قضى kararın infazı ve tamamlanışına, حكم kararın adalet ve önleyicilik niteliğine odaklanır |
| فصل | Komşu | İki şeyi ayırma, tefrik etme | فصل hak ile batılı, haklı ile haksızı birbirinden kesin hatlarla ayırıp netleştirmektir | حكم ihtilafı çözerken فصل unsurları birbirinden ayırt ederek açıklığa kavuşturur |
| عدل | Komşu | Eşitleme, dengeleme, dosdoğru olma | عدل tartıda ve hak dağıtımında sapmama, dengeyi koruma ilkesidir | حكم adalet ilkesini yürürlüğe koyan ve fesadı durduran irade ve uygulamadır |
| أمر | Komşu | Buyurma, yönlendirme, talimat verme | أمر üst otoritenin yapılmasını istediği taleptir; her emir hüküm niteliğinde sağlam veya adil olmayabilir | حكم emri de meşru kılan ve bağlayan nesnel hakikat ve önleme standardıdır |
| ظلم | Zıt | Sınırı aşma, hakkı çiğneme, karanlıkta bırakma | Bir şeyi kendi yerinden başka yere koyarak nizamı bozmak ve taşkınlık yapmak | حكم fesadı ve zulmü men ederken ظلم fesadı ve haddi aşmayı üretir |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | حكم | Dizginleme, hüküm verme, hikmet | Kökün bünyesinde gem vurarak taşkınlığı engelleme, eşyayı sağlam kılma ve hakkı belirleme anlamları bütündür | Kesin |
| Latince | iudicare, sapientia, cohibere | Yargılamak, bilgelik, frenlemek/dizginlemek | Iudicare yargısal boyutu, sapientia hikmet boyutunu karşılar; tek bir Latince kelime hem gem vurma hem bilgelik anlamını aynı anda taşımaz | Güçlü |
| İngilizce | to judge, wisdom, restrain, make firm | Hükmetmek, bilgelik, dizginlemek, muhkem kılmak | Judge adli hükmü, wisdom hikmeti, restrain ise kökün somut men‘ (dizginleme) çekirdeğini parça parça karşılar | Güçlü |
| Almanca | richten, Weisheit, zügeln, festigen | Yargılamak/düzeltmek, bilgelik, gemlemek, pekiştirmek | Richten hem yargılamayı hem doğrultmayı içerir; zügeln somut gem vurma eylemini tam verir | Güçlü |
| Fransızca | juger, sagesse, refréner | Hüküm vermek, hikmet/bilgelik, dizginlemek | Refréner kökün azgınlığı ve taşkınlığı önleme işlevini karşılarken sagesse hikmet boyutunu karşılar | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Dictionnaire Littré.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| الْحِكْمَةَ | İlahi öğreti, sünnet, derin kavrayış ve eşyanın hakikatini bilme | Vahyin getirdiği derin ahlaki ve ameli kavrayış, peygamberlere kitapla birlikte verilen ilahi nizam; Bakara 2:129, Bakara 2:269, Nisâ 4:113, Âl-i İmrân 3:164 |
| الْحُكْمُ / يَحْكُمُ | Mutlak egemenlik, ilahi yasama ve nihai karar yetkisi | Kâinattaki varoluşsal tasarruf ve dindeki nihai otoritenin yalnızca Allah'a ait oluşu; En'âm 6:57, Yûsuf 12:40, Mâide 5:48, Kasas 28:88 |
| حُكْمًا | Peygamberlik, anlama ve isabetle karar verme yeteneği | Peygamberlere gençliklerinde veya lütuf olarak bahşedilen muhakeme dirayeti ve peygamberlik görevi; Meryem 19:12, Enbiyâ 21:79, Yûsuf 12:22 |
| الْحَكِيمُ / حَكِيمٌ | Her işi yerli yerinde, kusursuz ve muhkem olan ilahi isim | Allah'ın yaratmasında ve buyruklarında hiçbir boşluk, eksiklik ve fesat bulunmadığını bildiren ilahi niteleme; Bakara 2:32, Enfâl 8:67, Tevbe 9:40 |
| حَكَمًا | İhtilafları adaletle çözen tarafsız hakem veya yargıç | İnsanlar arasındaki anlaşmazlıkları hakkaniyetle gidermek üzere belirlenen merci; Nisâ 4:35, En'âm 6:114 |
| أُحْكِمَتْ / يُحْكِمُ | Sağlamlaştırılmış, tahrif ve çelişkiden arındırılmış olma | Ayetlerin her türlü şüphe ve şeytani müdahaleden korunup sarsılmaz kılınması; Hûd 11:1, Hac 22:52, Âl-i İmrân 3:7 |
| حُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ | Hevaya dayalı, keyfi ve haksız yönetim anlayışı | Vahyin dizginleyici adaletinden kopuk beşeri taşkınlık ve keyfiyet düzeni; Mâide 5:50 |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Allah'ın sıfatları ve ef‘âli (el-Hakîm), hüsün-kubuh, hâkimiyet meselesi | Hâkimiyetin kime ait olduğu (lâ hükme illâ lillâh tartışması) ve Allah'ın fiillerinin bir hikmete ve gayeye mebni olup olmadığı meselesi | Mutlak iradenin abesle iştigalden uzak, hikmet ve adaletle sınırlandırılmış aşkın yetkisi |
| Fıkıh | Hükm-i şer‘î (vâcip, haram vb.), kazâ, hâkimin yetki sınırları | Şâriin mükelleflerin fiillerine ilişkin hitabı, delillerden hüküm çıkarma yöntemi ve yargıcın hükmünün bağlayıcılığı | Mükellefiyeti belirleyen normatif buyruk ve anlaşmazlığı çözen yargısal bağlayıcılık |
| Tefsir | Muhkem-müteşâbih ayırımı ve hikmet kavramının mahiyeti | Manası açık ve sarsılmaz olan ayetlerin (muhkem) dinin esası kılınması; hikmetin Kur'an, sünnet ve derin anlama kabiliyeti olarak tefsiri | Bozulma ve tevil sapmasından korunmuş metinsel sarsılmazlık ve ilahi muradı kavrama |
| Hadis | Yargılama usulü, hakem tayini ve hikmetin müminin yitiği oluşu | İctihad eden hâkimin isabet veya hatasındaki ecir durumu, atın gemlenmesi gibi nefsin heva ve cehaletten dizginlenmesi | Adaleti gerçekleştirme çabası ve heva kaynaklı taşkınlığı ilimle dizginleme ahlakı |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy ve nübüvvet nizamı | İlahi yasa ve hikmet | Varlığı ifsat ve şirkin taşkınlığından koruyup varoluşsal hedefine yöneltme | Din, insanın hevasına gem vuran, onu zulümden alıkoyan ve fıtratını muhkem kılan ilahi bir nizamdır. | Kesin |
| İlmi | Bilgi felsefesi ve muhakeme | Hikmet ve tahkik | Cehaleti, mugalatayı ve bâtıl zanları engelleyerek eşyayı yerli yerine koyma | İlimde حكم, delile dayalı sarsılmaz doğrulamayı (ihkâm) ve bilginin amel ile bütünleştiği hikmeti temsil eder. | Kesin |
| Siyasi | Kamu yönetimi ve yargı | Adalet temelli kaza ve meşruiyet | Yöneticinin keyfi tahakkümünü sınırlandırma ve fesadı bastırma | Yönetici mutlak hâkim değil, hukuku uygulayan hadimdir; hüküm şahsi irade değil, hakka tabi kılınan dizgindir. | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet ve piyasa düzeni | Sözleşme güvencesi ve denetim | İhtikârı, faizi, haksız kazancı ve piyasadaki tekelci taşkınlığı engelleme | İktisadi ilişkilerin sağlam aktlerle (muhkem) kurulması ve piyasa aktörlerinin sömürücü hırsına hukuki gem vurulmasıdır. | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kontrol teorisi ve kararlı denge (Feedback/Stabilization) | Mühendislik ve kibernetikte bir sistemin aşırı salınım yapmasını, kontrolden çıkmasını veya rezonansa girerek dağılmasını engelleyen geri besleme ve sınırlandırma mekanizmalarıdır; kökün gemleme (men‘) ve muhkem kılma yapısıyla birebir örtüşür. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Hukukun üstünlüğü ve anayasal fren-denge (Rule of Law & Checks and Balances) | Sosyoloji ve anayasa hukukunda iktidar gücünün keyfi kullanımını, bireysel ve zümresel hevaların toplumu ifsat etmesini önlemek amacıyla kurulan denetim, sınırlandırma ve meşruiyet standardıdır. | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün yalnızca siyasal iktidar, devlet mekanizması ve cebri kanun koyma yetkisi (hükümet/egemenlik) düzeyine indirgenmesi; kavramın hikmet, ilim, fesadı önleme ve sarsılmaz ahlaki denge boyutlarının unutulmasıdır. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da حكم; varlığın yaratılışındaki sarsılmaz nizamı (ihkâm), peygamberlerin vahiyle getirdiği ahlaki ve ontolojik ölçüyü (hikmet), ihtilafları adaletle çözmeyi ve hevanın taşkınlığını dizginlemeyi kapsayan bütüncül bir hakikat zeminidir. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Kök tek boyutlu bir siyasi tahakküm aracına dönüştürüldüğünde, adalet ve hikmetten yoksun baskıcı rejimler veya kör bir lafızcılık kutsanabilir; "hüküm yalnızca Allah'ındır" ilkesi Haricî zihniyetinde olduğu gibi adaleti değil fesadı doğuracak biçimde istismar edilebilir. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın hem ontolojik düzenini (Allah'ın el-Hakîm oluşu ve her şeyi muhkem kılması) hem epistemolojik yapısını (muhkem ayetler ve hikmet) hem de ahlaki-hukuki gayesini (adaletle hükmetmek, fesadı dizginlemek) tek bir kavramsal çatıda birleştiren kurucu bir eksendir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Allah'ın isim ve sıfatlarını bildiren ayetlerde (el-Azîzü'l-Hakîm, el-Alîmü'l-Hakîm terkibinde), peygamberlere kitapla birlikte hikmet verildiğini belirten risalet ayetlerinde, yargı ve adaleti emreden hukuk ayetlerinde ve Kur'an ayetlerinin sağlamlığını bildiren nüzul bağlamlarında belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Yöneticiliği mutlak tahakküm ve keyfi buyruk makamı sanan anlayışı çürütür; hükmün ancak adalet, ilim ve fesadı men etme şartıyla meşru olacağını gösterir. Ayrıca hikmetsiz bir şeriat veya amelsiz bir felsefe tasavvurunu ortadan kaldırır. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamSerkeşlik eden hayvanın taşkınlığını engellemek ve yönünü zapt etmek için ağzına vurulan gem (el-hakeme) ve bir nesneyi bozulmaya karşı sağlamlaştırma eylemi.
- Soyut anlamCehalet, zulüm, heva ve ihtilaf gibi toplumsal ve zihinsel taşkınlıkları adalet ve ilim ile engelleyip varlığı yerli yerine koyma, muhkem kılma ve hakkaniyetle karar verme kabiliyeti (hikmet ve hüküm).
- Sistematik karşılıkKeyfi güç kullanımına ve varoluşsal ifsada set çeken, hak ile batılı ayıran ve toplumsal düzeni fesattan koruyan meşru hukuk ve hikmet nizamı.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklaması
Modelde evrensel fiiller ve durumlar kümesini temsil eder. adalet ve hikmete uygunluk koşulunu, fesat, heva ve zulüm faktörünü gösterir. operatörü (حكم), fiiller kümesinden fesadı dışlayarak () yalnızca hakka uygun olanları seçip sınırlandıran dizginleme mekanizmasını ifade eder. Bu sınırlandırma sonucunda tüm sistem kararlı, sağlam ve muhkem bir nizama () ulaşır. Model, taşkınlığı men ederek (gemleme) sağlamlık ve nizam üretme sürecinin matematiksel ifadesidir.