فجر
ف - ج - ر
جذر- الورود: ٢٤
- الآيات: ٢١
- الصيغ: ١٧
- المعاجم: ١٣
Fecr Yarık demektir. Gökteki karanlığı yaran aydınlığa da fecr demektir. Pencere kelimesi burada gelmektedir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Fecr Yarık demektir. Gökteki karanlığı yaran aydınlığa da fecr demektir. Pencere kelimesi burada gelmektedir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٢٬٧٥٦باب الجيم والرّاء والفاء معهما
ج ر ف، ر ج ف، ف ر ج، ف ج ر، ج ف ر مستعملات
جرف:
الجَرفُ: اجتِرافُكَ الشيء عن وجهِ الأرضِ، حتى يقال: كانت المرأة ذات لِثَةٍ فاجترفها الطَّبيبُ أي استحاها عن الإنسان وقطعها.
والطَّعون الجارف نزل بأهل العراق وجَرفهم تَجريفاً فسمِّي جارِفاً.
والجارفُ: شؤمٌ أو بَلِيَّةٌ تَجترفُ مالَ القومِ.
ورجلٌ مُجَرَّفٌ: جَرَّفَه الدَّهرُ أي اجتاح مالَه فأفقره، قال:
.... مِمَّن
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٩٦١فَجَرْتُ الماء أفْجُرُهُ بالضم فَجْراً، فانْفَجَرَ، أي بجستُهُ فانْبَجَسَ. وفَجَّرته شدّد للكثرة، فَتَفَجَّرَ. والفُجْرَةُ بالضم: موضع تفتّح الماء. ومفاجِرُ الوادي: مرافِضُهُ حيث يرفَضُّ إليه السيل. ومُنْفَجَرُ الرملِ: طريقٌ يكون فيه. والفَجْرُ في آخر الليل كالشفق في أوَّله. وقد أفْجَرْنا، كما تقول: أصبحنا من الصبح. والفِجارُ: يومٌ من أيَّام العرب، وهي أربعة أفْجِرَةٍ كانت بين قريش ومن معها من
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٢٬١٨٧ج ر ف
جرف ، جفر ، رجف ، رفج ، فجر ، فرج : مستعملات .
جرف : قال اللَّيْثُ : الجَرْفُ ، اجْتِرَافُك الشَّيءَ عن وَجْهِ الأرض ، حتى يقال : كانت الْمرْأَةُ ذات لِثَةٍ فاجْتَرَفَها الطَّبيب ، أي اسْتَحاها عن الأسْنَانِ قَطْعاً .
قال : والطَّاعون الجارِفُ نزل بأَهْلِ العِراق ذَرِيعاً ، فَسُمِّيَ جَارِفاً .
قال : والجارِفُ شُؤْمٌ أو بَلِيَّةٌ يجتَرِفُ مَالَ الْقَوْم ، ورَجُلٌ مُجَرَّفٌ قد جَرَّفَهُ
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٢٬٤٠٤(باب الفاء والجيم وما يثلثهما)
(فجر) الفاء والجيم والراء أصلٌ واحدٌ، وهو التفتح في الشَّيء. من ذلك الفَجْر: انفِجار الظُّلمة عن الصُّبح. ومنه: انفجَرَ الماء انفجاراً: تفتَّحَ. والفُجْرَة: موضع تفتُّح الماء. ثمَّ كثُر هذا حتَّى صار الانبعاثُ والتفتُّح في المعاصي فُجوراً. ولذلك سمِّي الكَذِب فجوراً. ثم كثُر هذا حتَّى سمِّي كلُّ مائلٍ عن الحقِّ فاجراً. وكلُّ مائلٍ عندَهم. فاجر. قال لبيد:
غليظاً
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬٤١٨- الفجر: شق الشيء شقا واسعا كفجر الإنسان السكر (سكر النهر: ما يسد به)، يقال: فجرته فانفجر وفجرته فتفجر. قال تعالى: ﴿وفجرنا الأرض عيونا﴾ [القمر/12]، ﴿وفجرنا خلالهما نهرا﴾ [الكهف/33]، ﴿فتفجر الأنهار﴾ [الإسراء/91]، ﴿تفجر لنا من الأرض ينبوعا﴾ [الإسراء/90]، وقرئ: ﴿تفجر﴾ (وهي قراءة نافع وابن كثير وابن عامر وأبي عمرو بن العلاء وأبي جعفر. انظر: الإتحاف ص 286. وقال: ﴿فانفجرت منه اثنتا عشرة عينا﴾
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٥٣٩ف ج ر
ركب فلان فجرةً عظيمة.
وهو من أهل الفجر لا من أهل الفجور وهو الكرم والتفجر بالخير والمعروف.
وفجر الماء في أرضه: فتحه: وتبطّح السيل في مفاجر الوادي ومرافضه وهي المواضع التي ترفض إليها السيل.
وفجر الله الفجر: أظهره فانفجر.
وتقول: ما حدث من هؤلاء الفجّار لم يعشر ما كان يوم الفجار وهو يوم للعرب بعكاظ تفاجروا فيه واستحلّوا كلّ حرمة.
وهذا كلام افتجره فلان أي اختلقه.
ومن
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٨٬٧٧٢الفَجْر: ضوء الصباح وهو حُمْرة الشمس في سواد الليل، وهما فَجْرانِ: أَحدهما المُسْتطيل وهو الكاذب الذي يسمى ذَنَبَ السِّرْحان، والآخر المُسْتطير وهو الصادق المُنتَشِر في الأُفُقِ الذي يُحَرِّم الأَكل والشرب على الصائم ولا يكون الصبحُ إِلا الصادقَ. الجوهري: الفَجْر في آخر الليل كالشَّفَقِ في أَوله.
ابن سيده: وقد انْفَجَر الصبح وتَفَجَّر وانْفَجَر عنه الليلُ. وأَفْجَرُوا: دخلوا في الفَجْر كما تقول:
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٢٧٠* ف ج ر * * فَجَرَ * الماء * فانْفَجَرَ * أي بجبسه فانبجس وبابه نصر و * فَجَّرَهُ * * تفجيِيراً فَتَفَجَّر * شدد للكثرة و * الفَجْرُ * في آخر الليل كالشفق في أوله وقد * أفْجَرْنا * كأصبحنا من الصبح و * فَجَرض * فسق وفجر كذب وبابهما دخل وأصله الميل و * الفَاجِرُ * المائل
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٦٬٣٨٦الفجر: ضوء الصباح، وهو حمرة الشمس في سواد الليل، وهما فجران: أحدهما المستطيل، وهو الكاذب الذي يسمى ذنب السرحان؛ والآخر المستطير، وهو الصادق المنتشر في الأفق الذي يحرم الأكل والشرب على الصائم. ولا يكون الصبح إلا الصادق. وقال الجوهري: الفجر: في آخر الليل كالشفق في أوله. قال ابن سيده: وقد انفجر الصبح، وتفجر، وانفجر عنه الليل. وأفجروا: دخلوا فيه، أي الصبح، كما تقول: أصبحوا، من الصبح، وأنشد الفارسي:
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٤٬٧١٥فَجَرَ
1 فَجَرَ ذ , aor. فَجُرَ , (T, L, Msb,) inf. n. فَجْرٌ, (T, Mgh, L, Msb,) He clave, [a thing]; cut, or divided, [it] lengthwise: this is the primary signification, whence several others, to be mentioned below, are derived: (T, L:) he clave, and opened. (Mgh.) He clave, or cut, a subterranean channel for water. (Msb.) He broke open a dam of a river or the like, that the water might break,
فَجَرَ 1 فَجَرَ ذ , aor. فَجُرَ , (T, L, Msb,) inf. n. فَجْرٌ, (T, Mgh, L, Msb,) He clave, [a thing]; cut, or divided, [it] lengthwise: this is the primary signification, whence several others, to be mentioned below, are derived: (T, L:) he clave, and opened. (Mgh.) He clave, or cut, a subterranean channel for water. (Msb.) He broke open a dam of a river or the like, that the water might break, burst, or pour, through. (T, L.) ― -b2- And فَجَرَ المَآءَ, (S, Mgh, O, Msb, K,) aor. and inf. n. as above; (S, O;) and ↓ فجّرهُ, (S, O, K,) inf. n. تَفْجِيرٌ; (O, TA;) but the latter is with teshdeed to denote muchness, or frequency, or repetition, of the action, or its application to many objects; (S, O, TA;) He opened a way, passage, vent, or channel, for the water to flow forth; gave vent to it; vented it: (S, Mgh, O, Msb:) he made the water to flow, run, or stream: (K:) and in like manner, blood, or other fluid. (TA.) [See also 4.] -A2- فَجَرَ, aor. فَجُرَ , inf. n. فُجُورٌ, (S, O, Msb, K, &c.,) He, or it, inclined; leant; declined; or deviated. (S, O, TA.) You say, فَجَرَ الرَّاكِبُ, (K,) aor. as above, (TA,) and so the inf. n., (K,) (tropical:) The rider leant, or declined, from his saddle. (K.) ― -b2- [Hence,] He declined, or deviated, from the truth; (K, * TA;) as also ↓ افجر. (IAar, O, K.) ― -b3- And He erred in answering, or replying. (El-Muärrij.) ― -b4- Hence also, (S,) He lied; (S, O, Msb, K;) said of a swearer; (Msb;) as also ↓ افجر: (IAar, O, K:) in this sense the former has also فَجْرٌ for an inf. n., as well as فُجُورٌ: (TA:) he committed a foul deed; such as swearing a false oath, or lying: in which sense also it has both of these inf. ns. (TA.) ― -b5- He committed an unlawful action: (ISh:) [or, as it is generally explained, and most frequently used,] he acted vitiously, immorally, unrighteously, sinfully, or wickedly; he transgressed; went forth from, departed from, or quitted, the way of truth, or the right way; forsook, relinquished, or neglected, the command of God; departed from obedience; disobeyed; syn. فَسَقَ; (S, Mgh, O, Msb, K;) and عَصَى (Mgh, K) and خَالَفَ: (K:) and [in like manner] ↓ فاجر, inf. n. مُفَاجَرَةٌ and فِجَارٌ, he did that which was vitious, immoral, unrighteous, sinful, or wicked. (R, TA.) In the sense of عصى (Mgh, O, TA) and خالف (O, TA) it is also trans.: you say فَجَرَهُ, meaning He disobeyed him; (Mgh, O, TA;) he opposed him. (O, TA.) ― -b6- He launched forth into acts of disobedience; in which sense it has both of the inf. ns. mentioned above; (K, TA;) and is [said to be] from فَجَرَ in the first of the significations expl. above. (TA.) ― -b7- He disbelieved; syn. كَفَرَ; (TA;) as also ↓ افجر: (IAar, O, K:) and فَجَرَ بِهِ he disbelieved in it; syn. كَذَّب. (O, K. *) The following passage of the Kur, بَلْ يُرِيدُ الْاـِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ, [lxxv. 5], is said to mean, [But man desireth, or nay, doth man desire,] to disbelieve in that which is before him, [or that which is to come,] namely, the resurrection and reckoning and retribution: (O, TA:) or to continue in his فُجُور [i. e. vice, immorality, wickedness, unrighteousness, or the like,] in the time to come: (Bd:) or to go on therein undeviatingly: (El-Hasan El-Basree, O:) or to defer repentance, and to do evil deeds first: (O, TA:) or to multiply sins, and to postpone repentance: or to say I will repent at a future time. (TA.) ― -b8- He did, or committed, an action inducing doubt, or suspicion or evil opinion, or doubt combined with suspicion or evil opinion. (IKtt, TA.) ― -b9- He committed adultery, or fornication; (Msb, K;) in which sense it has both of the inf. ns. mentioned above; (K;) and ↓ افجر signifies the same; (IAar, K;) and, this latter, he committed an act, or acts, of disobedience with his genital member. (IAar, TA.) You say فَجَرَ بِالْمَرْأَةِ He committed adultery, or fornication, with the woman: and فَجَرَتِ الْمَرْأَةُ The woman committed adultery, or fornication. (TA.) ― -b10- He pursued a headlong, or rash, or random, course, and went away, not caring whither. (El-Muärrij.) ― -b11- فَجَرَ أَمْرُهُمْ Their case, or state of affairs, became bad. (K.) ― -b12- And فَجَرَ signifies also He became dim, or dull, in his sight. (O, K.) ― -b13- And فَجَرَ مِنْ مَرَضِهِ He became free from his disease. (O, K.)
فجّرهُ 2 فجّرهُ ذ : see 1, near the beginning. -A2- Also He attributed or imputed to him, or charged him with, or accused him of, فُجُور [i. e. vice, immorality, unrighteousness, &c. (see 1)]; like فَسَّقَهُ: whence the phrase, in a trad. of Ibn-Ez-Zubeyr, فَجَّرْتَ بِنَفْسِكَ [Thou hast attributed to thyself, or accused thyself of, unrighteousness, transgression, or the like]. (TA.)
فاجر 3 فاجر ذ , inf. n. مُفَاجِرِةٌ and فِجَارٌ: see 1, in the middle of the paragraph. [And see also فِجَارٌ, below.]
افجرهٌ 4 افجرهٌ ذ He made it (i. e. a spring, or source,) to well forth. (O, K.) [See also 1.] ― -b2- And [hence, app.,] (assumed tropical:) He made [his gift] large; syn. أَجْزَلَ. (Ibn-'Abbád, O.) -A2- افجر as intrans.: see 1, in four places. -A3- Also افجرهُ He found him to be a person such as is termed فَاجِرٌ. (O, K.) -A4- And افجر is like اصبح; (S, O;) signifying He entered upon the time of daybreak, or dawn: (K, TA:) and he was near to entering upon that time. (TA.) One says, كُنْتُ أَحُلُّ اـِذَا أَسْحَرْتُ وَأَرْحَلُ اـِذَا أَفْجَرْتُ [I used to alight when I entered upon the last sixth of the night, and depart when I entered upon the time of daybreak]. (S, TA.) And أُعَرِّسُ اـِذَا أَفْجَرْتُ وَأَرْحَلُ اـِذَا أَسْفَرْتُ, i. e., I alight to sleep when I am near to entering upon the time of daybreak, and I depart when [I enter upon the time in which] the dawn shines. (TA, from a trad.) -A5- Also He brought much property; (O, K;) this being termed فَجَرٌ. (O.)
5 تَفَجَّرَ see the next paragraph, in four places.
انفجر 7 انفجر ذ (S, O, Msb, K) and ↓ تفجّر, (S, O, K,) but the latter is with teshdeed [as quasi-pass. of 2,] to denote muchness, or frequency, or repetition, or application to many subjects of the action, (S, O, *) It (water) had a way, passage, vent, or channel, opened for it to flow forth; it had vent; (S, O, Msb;) it poured out, or forth, as though impelled or propelled; syn. اِنْبَعَثَ; (TA;) it flowed, ran, or streamed. (Msb, K.) ― -b2- [Hence,] انفجر عَلَيْهِمُ العَدُوُّ (tropical:) The enemy [poured upon them;] came upon them suddenly, in great number. (L, A.) And انفجرت عَلَيْهِمُ الدَّوَاهِى (tropical:) Calamities [poured upon them;] came upon them from every quarter, (K, * TA,) abundantly and suddenly. (TA.) ― -b3- [Hence also,] انفجر بِالْكَرَمِ, and ↓ تفجّر بِهِ (assumed tropical:) [He was profuse of generosity, or liberality]: (K:) and فِى الخَيْرِ ↓ تفجّر (assumed tropical:) [he was profuse in bounty, or beneficence]. (S, O, TA.) ― -b4- And انفجر الصُّبْحُ, and ↓ تفجّر, [The dawn broke forth]: and انفجر عَنْهُ اللَّيْلُ [The night departed from before it; namely, the rising dawn]. (K.)
افتجر فِى الكَلَامِ 8 افتجر فِى الكَلَامِ ذ He forged speech, not having heard it from any one, nor learned it. (O, K.)
فَجْرٌ فَجْرٌ ذ [Daybreak; dawn;] the light of morning; (Mgh, K;) because it is a cleaving of the darkness from before the light; (Mgh;) i. e., the redness of the sun in the darkness of night; (K;) the فَجْر in the end of the night is like the شَفَق in the beginning thereof: (S, O:) it is twofold: the first is called الفَجْرُ الكَاذِبُ [the false dawn]; that which rises without extending laterally, (المُسْتَطِيلُ, Mgh, Msb,) which appears black, presenting itself like an obstacle (مُعْتَرِضًا) [on the horizon]: (Msb:) [see ذَنَبُ السِّرْحَانِ, in art. سرح:] the second is called الفَجْرُ الصَّادِقُ [the true dawn]; which is the rising and spreading [dawn], (المُسْتَطِيرُ, Mgh, Msb,) which appears rising, and fills the horizon with its whiteness; and this is what is called عَمُودُ الصُّبْحِ; rising after the former has disappeared; and by its rising the day commences, and everything by which fasting would be broken becomes unlawful to the faster. (Msb.) ― -b2- Hence, The time of the فَجْر. (Mgh.) ― -b3- And The prayer of that time: the prefixed noun being suppressed. (Mgh.) ― -b4- الفَجْرُ and البَحْرُ [in a saying mentioned voce بَحْرٌ, the former here written الفَجَرُ, and said to be مُحَرَّكَة, but app. by mistake, for it is afterwards written الفَجْرُ,] are metonymically applied to (tropical:) The troubles of the present state of existence. (TA.)
فَجَرٌ فَجَرٌ ذ (assumed tropical:) Donation; (K;) generosity; (AO, S, K;) bounty, or munificence; (K;) or large, or ample, bounty or munificence; (AO, TA;) and goodness, or beneficence. (K.) ― -b2- And Property. (Kr, K.) And Much property. (O.) And Abundance of property. (K, TA.) Aboo-Mihjen EthThakafee says, فَقَدْ أَجُودُ وَمَا مَالِى بِذِى فَجَرٍ [And verily, or often, I practise liberality, or bounty, while my property is not abundant]. (TA.)
فُجَرُ فُجَرُ ذ : see فَاجِرٌ, latter half.
فَجْرَةُ فَجْرَةُ ذ is a proper name, [i. e. an attributive proper name,] imperfectly decl., like بَرَّةُ; [and signifies the same as الفَجْرَةُ and فَجَارِ;] and ↓ فَجَارِ is altered from فَجْرَةٌ, (IJ, TA,) or from الفَجْرَةُ, (Sb, TA,) and is a subst. in the sense of الفُجُورُ [i. e. Vice, immorality, wickedness, unrighteousness, sin, or transgression, &c., (see 1,)] (S,) or a name for الفَجْرَةُ [which signifies the same], (O,) like قَطَامِ, (S, O,) determinate, (S,) occurring in a verse of En-Nábighah cited in the first paragraph of art. حمل. (S, O.) One says, رَكِبَ فُلَانٌ فَجْرَةَ, (K, * TA, [in the CK فَجَرَةَ,]) and ↓ فَجَارِ, (TA,) Such a one lied; (K, TA;) and acted vitiously &c. (فَجَرَ). (TA.) And حَلَفَ فُلَانٌ عَلَى فَجْرَةَ, and اِشْتَمَلَ عَلَى فَجْرَةَ, [in the L على فَجْرِهِ, in both instances, but the former is the right reading,] Such a one commited a foul deed, by swearing falsely, [relating to the former phrase,] or by adultery, or fornication, or lying. (TA.)
فُجْرَةٌ فُجْرَةٌ ذ : see مَفْجَرٌ, in two places.
فِجْرَةٌ فِجْرَةٌ ذ The last of a woman's children; like as زِنْيَةٌ signifies the “ last of a man's children. ” (TA in art. زنى.)
فَجَارِ فَجَارِ ذ : see فَجْرَةُ, in two places: ― -b2- and see فَاجِرٌ, last sentence but one.
فِجَارٌ فِجَارٌ ذ [a pl. of which the sing. is not mentioned] Roads, or ways; (K, TA;) like فِجَاجٌ [pl. of فَجٌّ, q. v.]. (TA.) -A2- أَيَّامُ الفِجَارِ is an appellation applied to Four أَفْجِرَة; (K, TA;) the four أَفْجِرَة meaning days [i. e. conflicts] of the Arabs; the single day thereof being termed الفِجَارُ: (S, O, TA:) they took place at 'Okádh; and those engaged therein transgressed, and held to be allowable everything that should be sacred; as is said in the A: they were called فِجَارُ الرَّجُلِ and فِجَارُ المَرْأَةِ and فِجَارُ القِرْدِ and فِجَارُ البَرَّاضِ; the last, which was the greatest onslaught, being thus called in relation to El-Barrád Ibn-Keys, who slew 'Orweh Er-Rahhál: (TA:) they were between Kureysh with their associates of Kináneh on the one side and Keys-'Eylán on the other side, (S, O, K,) in the Time of Ignorance; (S, O;) and the [final] defeat befell Keys; it occurred in the sacred months; and when they fought therein, they said فَجَرْنَا; (S, O, K;) therefore Kureysh called this war فِجَار; (S, O, TA; *) فِجَارٌ, like مُفَاجَرَةٌ, being an inf. n. of فَاجَرَ, expl. above, on the authority of the R. (TA.) ― -b2- And فِجَارَاتُ العَرَبِ signifies The vyings of the Arabs in glorying, or boasting. (TA.)
فَجُورٌ فَجُورٌ ذ : see the paragraph here following.
فَاجِرٌ فَاجِرٌ ذ Inclining, leaning, declining, or deviating. (S, TA.) Declining (سَاقِطٌ) from the road. (IAar, TA.) ― -b2- Lying; a liar; because he deviates from the right course: and for the same reason it signifies also مُكَذِّبٌ [as meaning disbelieving; or a disbeliever; see فَجَرَ بِهِ, in the middle of the first paragraph]. (TA.) And one says يَمِينٌ فَاجِرَةٌ meaning (tropical:) A false oath: (Mgh in art. غمس:) a tropical phrase. (Mgh in the present art.) ― -b3- فَاجِرٌ and ↓ فَجُورٌ, (K, TA,) the latter of which is applied to a woman as well as to a man, (TA,) and ↓ فَاجُورٌ, (K, TA,) which is mentioned by Sgh, (TA,) are all epithets from فَجَرَ, and signify [most frequently Acting vitiously, immorally, unrighteously, sinfully, or wickedly; or vitious, immoral, &c.; transgressing, or a transgressor; quitting, or one who quits, the way of truth, or justice; forsaking, or a forsaker of, the command of God; departing, or a departer, from the right way, or from obedience; disobedient; or] launching forth, or one who launches forth, into acts of disobedience: [but the second and third are intensive epithets:] also committing adultery or fornication; or an adulterer or a fornicator: (K, TA:) and the first signifies also enchanting, or an enchanter: (Sgh, K, TA:) the pl. of the first is فُجَّارٌ and فَجَرَةٌ; and the pl. of the second and third is فُجُرٌ. (K, TA.) ↓ فُجَرُ is altered from فَاجِرٌ, for the sake of intensiveness, and is [determinate, and] seldom used except in the vocative form of speech: you say [in addressing a number of men] يَا لَفُجَرَ [for يَا آلَ فُجَرَ, like as you say يَا لَغُدَرَ for يَا آلَ غُدَرَ, q. v.; and meaning O ye very vitious, &c.]; occurring in a trad. of 'Áïsheh. (TA.) And ↓ فَجَارِ, (K, TA,) like قَطَامِ, (TA,) is a noun altered from الفَاجِرَةُ (K, TA) [or from فَاجِرَةُ]: you say (S, O, K) to a woman (S, O) يَا فَجَارِ (S, O, K) meaning يَا فَاجِرَةُ [O vitious woman, &c.]. (S, O.) -A2- And فَاجِرٌ signifies also Having much wealth, or property: (K, TA:) in this sense, a possessive epithet [from فَجَرٌ, q. v.]. (TA.)
فَاجُورٌ فَاجُورٌ ذ : see the next preceding paragraph.
مَفْجَرٌ مَفْجَرٌ ذ (TA) and ↓ مَفْجَرَةٌ and ↓ مُنْفَجَرٌ (K) and ↓ فُجْرَةٌ (S, K) A place through which water flows (K, TA) from a watering-trough &c.; (TA;) a place of opening for water: (S, O, TA:) and the second signifies also low ground into which valleys pour their water: (M, K, TA:) pl. مَفَاجِرُ. (TA.) مَفَاجِرُ الوَادِى signifies The parts, of the valley, into which the torrent disperses itself: (S, O, TA:) and الوَادِى ↓ فُجْرَةُ, (K, TA,) which would seem to be with fet-h [to the ف] from its not being restricted by the mention of any syll. signs, [and is so in the CK,] but is correctly with damm, (TA,) the wide part of the valley, into which the water pours. (K, TA.) And مَفَاجِرُ الدِّبَارِ signifies The places opened for the flowing of the water of the دبار, pl. of دَبْرَةٌ [q. v.]. (Mgh.)
مَفْجَرَةٌ مَفْجَرَةٌ ذ : see the next preceding paragraph.
مُنْفَجَرٌ مُنْفَجَرٌ ذ : see مَفْجَرٌ. ― -b2- مُنْفَجَرُ رَمْلٍ (tropical:) A road, or way, in sands. (S, O, TA.)
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٨٢١فَجَرَ
فَجَرَ U ( n. ac. فَجْر 1 ),
a. Clave, cut, split.
b. Opened a passage for ( water ).
c. ( n. ac. فَجْر 1 , فُجُوْر 27 ), Declined, deviated from the truth, lied; transgressed.
d. Committed adultery.
e. Disbelieved.
f. Became dimsighted.
فَجَّرَ
فَجَّرَ II ,
a. see I (b) & IV ( b ).
فَاْجَرَ
فَاْجَرَ III ,
a. Committed sin with ( woman ).
أَفْجَرَ
أَفْجَرَ IV ,
a. Was at
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٢٦٬٥٨٦فجر
فَجَرَ - يَفْجُرُ - فَجْر - فُجُوْر - فَاجِر - فُجَّار - فَجَرَة - فَجَّرَ - يُفَجِّرُ، فُجِّرَ - يُفَجَّرُ - انْفَجَرَ - يَنْفَجِرُ - تَفَجَّرَ - يَتَفَجَّرُ
فَجَرَ - يَفْجُرُ + الكائن أو الشيء: يخرج من الحجز والسيطرة مندفعاً باتجاهات مختلفة: يخرج الشيء من وضع أو مكان كان فيه مقيداً ومحجوزاً وتحت السيطرة في حركته ومساره، ليتحرك بشكل
الصيغ(١٧)
- الْفَجْرِŞafak(الْفَعْلِ)×٥
- وَفَجَّرْنَاVe yardık(وَفَعَّلْنَا)×٣
- تَفْجِيرًاYarmak(تَفْعِيلًا)×٢
- الْفَجَرَةُAhlaksızlar(الْفَعَلَةُ)×١
- الْفُجَّارَAhlaksızlar(الْفُعَّالَ)×١
- الْفُجَّارِAhlaksızlar(الْفُعَّالِ)×١
- تَفْجُرَYararsın(تَفْعُلَ)×١
- فَاجِرًاAhlaksız(فَاعِلًا)×١
- فَانْفَجَرَتْHemen yarıldı(فَانْفَعَلَتْ)×١
- فَتُفَجِّرَHemen yararsın(فَتُفَعِّلَ)×١
الجذور المجاورةالمجاورة: ٢٦ (الإجمالي: ١٤١)
- عين
الآيات المشتركة: ٤ · Ayn göz, “evya” göze demektir
- شرب
الآيات المشتركة: ٣ · İçecek
- عنب
الآيات المشتركة: ٢ · E’nab, Üzüm asması demektir
- خلل
الآيات المشتركة: ٢ · Hilale (Hı) diş aralarındaki kalıntıları çıkarmak için…
- حجر
الآيات المشتركة: ٢ · Taş demektir
- نخل
الآيات المشتركة: ٢ · Hurma ağacıdır
- أكل
الآيات المشتركة: ٣ · Ekel pas demektir
- نهر
الآيات المشتركة: ٣ · Durgun suyda dibe çöken mile “leyl“ akıp denize giden…
- فسد
الآيات المشتركة: ٢ · Fesad “Visad” yıkılmış uzanmış ağaç parçası, yastık…
- موه
الآيات المشتركة: ٢ · Su
- جنن
الآيات المشتركة: ٣ · Bahçe demektir
- ليل
الآيات المشتركة: ٢ · Durgun suyda dibe çöken mile “leyl“, akıp denize giden…
الآيات التي ورد فيها(٢١)
… يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيَامَ إِلَى اللَّيْلِ وَلَا تُبَاشِرُوهُنَّ وَأَنْتُمْ …
Şafak
أَقِمِ الصَّلَاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا
Şafak
أَقِمِ الصَّلَاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا
Şafak
… يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَحِينَ تَضَعُونَ ثِيَابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَمِنْ بَعْدِ صَلَاةِ …
Şafak
سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ
Şafak
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | فجر |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | فسق, عصى, شقق |
| Zıt Kök | برر |
| Çekirdek Özet 1 | Bir bendi, engeli, örtüyü veya sınırı genişçe yarıp içindekini basınçla dışarı fışkırtmak |
| Çekirdek Özet 2 | Fiziksel düzlemde suyun kaynaması ve ışığın karanlığı yarması; ahlaki düzlemde ise din ve haya örtüsünü yırtarak fıtratı çiğnemek |
| Çekirdek Özet 3 | İlahi sınırların (hudûdullah) ve takva kalkanının delinmesiyle ortaya çıkan taşkınlık ve anarşik sapma |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca sıradan bir günahkarlık veya dar anlamda cinsel ahlaksızlık olarak anlayıp arkasındaki kurumsal, hukuki ve ontolojik sınır yıkımı dinamizmini gözden kaçırmak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| فج | İki nesne veya tepe arasını açmak, yarmak, geniş açıklık ve geçit oluşturmak; nitekim فجج sarp dağlar arasındaki derin ve geniş yolu, فجو ise iki sınır arasındaki ferah aralığı ifade eder. | ر | Yarığın durağan bir aralık olmaktan çıkıp titreşimli, sürekli, basınçlı ve akışkan bir fışkırma hareketine dönüşmesi; engeli yırtan gücün akıp yayılması. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ف | Ağız | Dışa açılan gedik, çıkış menfezi, çevreleyen çerçevenin yarılması. |
| ج | Değnek, deve | Birikmiş yükün taşınması, yönelme, kitlesel güç ve hacim hareketi. |
| ر | İnsan başı | Üste çıkma, öne fırlama, başlangıç noktası, yüzeyde beliren ilk hareket. |
| فجر | Ağızdan fışkıran basınçlı akış | Sınırlandırıcı çeperin ağız gibi açılmasıyla (ف), içeride toplanıp biriken kütlenin (ج) engele baskı yapıp baş vererek yüzeyi patlatması ve açığa çıkması (ر). |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Su bendinin (sekr) yarılarak suyun kontrolsüzce boşanması, toprağın çatlayıp pınarların fışkırması ve gecenin karanlığının şafak çizgisiyle yarılarak sabah aydınlığının ufku kaplaması. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Lebîd b. Rebîʿa bir beytinde atın meşakkatli yürüyüşünde doru istikametten sapmasını tasvir ederken kökü sınırından çıkan anlamında şöyle kullanır: فإنْ تتقدَّمْ تَغْشَ منها مقدَّما / غليظاً وإن أخَّرتَ فالكِفل فاجرُ |
| Erken Arapça kullanım | Câhiliye Araplarının haram aylardaki dokunulmazlık bentlerini yıkarak girdikleri meşhur çatışmalara Yevmü'l-Ficâr denmesi ve suyun bentleri yıkıp vadiye taştığı çukurlara mefâcir adı verilmesi. |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça فجر kökü, Afro-Asyatik dil ailesi ve genel Sami dillerinde görülen yarılma, ayrışma, patlama ve basınçla dağılma bildiren çift dudak ve damak ünsüzü çekirdekleriyle (p-g / b-g matrisi) doğrudan irtibatlıdır. Kuzeybatı Sami dillerinde (özellikle İbranice ve Aramice) p-g-r kökü çoğunlukla cansızlaşma, düşme veya çökme bildiren anlamlara kaysa da (İbranice פגר / pegar: sınırın ve canın düşmesi, kadavra), Arapça kolu bu kökün en dinamik fiziksel çekirdeğini muhafaza etmiştir. Arapçada kök, statik bir yarılmadan ziyade arkasındaki potansiyel enerjinin bir bendi parçalayarak dışa vurması (fışkırma, fecir) ve ahlaki düzlemde kişinin nefsi kayıtları ile şeriat duvarlarını yırtması anlamında uzmanlaşmıştır.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lane’s Lexicon, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | فج ikili kökünden türeyiş | İki tarafın açılması kökünden türeyerek suyun bendi, ışığın karanlığı, günahkarın da şeriat perdesini yırtması anlamında semantik genişleme yaşamıştır. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice פגר ve Süryanice p-g-r paralelleri | Kuzey Sami dillerinde canlılığın ve sınırların çöküşü bağlamında kullanılırken Güney Sami/Arapça kolunda dinamik fışkırma ve sınır ihlali anlamı merkezde kalmıştır. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik p-g / f-g morfemleri | Kapalı bir hacmin basınçla çatlamasını ve açılmasını ifade eden ilksel ses yansımalı tabanla uyumludur. | Muhtemel |
المصدر Gesenius Hebrew and Chaldee Lexicon, Lisān al-ʿArab, Brockelmann (Vergleichende Grammatik).
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| فجر | Anlamlı | Yarmak, fışkırtmak | Bendin patlaması, fecrin doğuşu, ahlaki sınırların çiğnenmesi. | Hedef kök; Kur'an'da geçer. |
| فرج | Anlamlı | Açmak, aralamak | İki şey arasını açıp ferahlık sağlamak, kederi dağıtmak, gedik açmak. | Kur'an'da geçer; yarılma anlamında hedef kökle müttehittir. |
| جفر | Anlamlı | Genişlemek, sütten kesilmek | Henüz büyümemiş oğlak; içi geniş kuyu; etrafı açılarak derinleştirilmiş su çukuru. | Kur'an'da geçmez; boşluk ve genişlik nüansı taşır. |
| جرف | Anlamlı | Kökünden süpürmek | Selin toprağın altını oyması, bir şeyi bütünüyle kazıyıp götürmek. | Kur'an'da geçer; suyun tahrip edici yarılma hareketini paylaşır. |
| رفج | Anlamlı | Genişletmek, rahatlatmak | Yaşamı genişletmek, sıkışıklıktan kurtarmak, deveye bol otlak sağlamak. | Kur'an'da geçmez; nadir kullanımdır. |
| رجف | Anlamlı | Sarsılmak, çalkalanmak | Şiddetli sarsıntı, deprem, yüreğin korkuyla titremesi, denizin kabarması. | Kur'an'da geçer; basınç ve hareketin şiddeti yönüyle ilişkilidir. |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| فجر | Merkez | Sınırı yırtıp taşma | Koruyucu bir seti, bendi veya ahlak perdesini basınçla delerek dışarı fışkırma ve taşkınlık yapma. | Suyun fışkırması, sabahın belirmesi ve fıskın had safhaya varması. |
| فسق | Komşu | Sınır dışına çıkma | Meyvenin kabuğunu yırtıp dışarı fırlaması; doğal koruma sınırını terk etme. | فجر engeli patlatıp yıkarak taşkınlık yapmayı vurgularken, فسق sınırın dışına sıyrılıp çıkmayı öne çıkarır. |
| عصى | Komşu | Emre itaatsizlik | Emre karşı direnme, sertlik gösterme, asaya dayanır gibi kendi iradesine dayanıp başkaldırma. | عصى iradi bir direnç ve dikleşmedir; فجر ise kural tanımaz bir patlama ve ahlaki bendin çöküşüdür. |
| شقق | Komşu | İkiye ayırma, çatlama | Bir bütünü iki parçaya bölme, ayrılık ve zorluk çıkarma. | شقق yapısal bir yarılmayı ifade eder; فجر ise yarıktan bir şeyin şiddetle fışkırmasını içerir. |
| برر | Zıt | Sadakat, bütünlük, iyilik | Verilen söze tam riayet, fıtrata ve hukuka uygunluk, sınırları koruma, hayırda derinleşme. | برر koruyucu ve ihata edici ahlaki bütünlük iken, فجر bu bütünlüğü darmadağın eden yırtılmadır. |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | فجر | Bir engeli yırtarak fışkırmak, sabah ışığı, ahlaki perdenin yırtılması | Suyun kaynamasını, ufkun açılmasını ve fıskta sınır tanımamayı birleştiren kök anlam. | Kesin |
| Latince | erumpere, diffringere, scelus | Fışkırmak, parçalamak, meşru sınırı aşan cürüm | Erumpere fiziksel patlama ve fışkırmayı, scelus ise ahlaki ve hukuki bendin çiğnenmesini verir. | Güçlü |
| İngilizce | to burst forth, eruption, debauchery / transgression | Fışkırmak, patlama, ahlaki sınırları parçalama | To burst forth fiziksel yarılmayı karşılarken, debauchery ve transgression sınır ihlalini karşılar fakat şafak anlamını kapsamaz. | Güçlü |
| Almanca | hervorbrechen, aufbrechen, Frevel | Fışkırmak, yarmak, haddi aşan suç | Hervorbrechen saklı bir şeyin aniden dışarı fırlamasını, Frevel ise ilahi ve toplumsal düzenin kasten ihlalini ifade eder. | Güçlü |
| Fransızca | jaillir, rupture, débauche / transgression | Fışkırmak, kopma/yarılma, ahlaksız taşkınlık | Jaillir suyun ve ışığın fışkırmasını, rupture sınırın parçalanmasını tam olarak karşılar. | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré Dictionnaire de la langue française.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| فجر (isim/masdar) | Sabah aydınlığı, şafak çizgisi | Gecenin karanlığını yaran beyaz iplik; ibadet ve oruç vakitlerinin tayini (el-Bakara 2:187, el-İsrâ 17:78, el-Fecr 89:1, el-Kadr 97:5). |
| فجّر / تفجير (fiil/tef'îl) | Yerden ve taştan suları fışkırtmak | İlahi kudretin bereketi veya mucizevi su çıkarma (el-Bakara 2:60, el-Kehf 18:33, el-İsrâ 17:90-91, Yâsîn 36:34). |
| فُجّرت (meçhul fiil) | Denizlerin bentlerinin yıkılıp birbirine katılması | Kıyamet sahnelerinde yeryüzünün hidrolojik dengesinin ve sınırlarının parçalanması (el-İnfitâr 82:3). |
| فجور (masdar) | Dinin ve fıtratın sınırlarını çiğneme potansiyeli | Nefse ilham edilen iki kutuptan biri; takvanın karşıtı olan sınır tanımazlık (eş-Şems 91:8). |
| فاجر / فجّار / فجرة (fail isimleri) | Hukuk ve haya perdesini yırtıp günaha dalanlar | İlahi yasaları çiğneyen, ebrârın zıddı olarak cehenneme müstahak olan asi ve bozguncular (Sâd 38:28, Abese 80:42, el-İnfitâr 82:14, el-Mutaffifîn 83:7). |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Mürtekib-i kebîre ve fâcir kavramı | Fâcir kimsenin imandan çıkıp çıkmadığı; fısk ile fucûr arasındaki derece farkı ve ahiretteki karşılığı. | Şer'î sorumluluk zırhını kasten delen ve amelde sınır tanımayan kişi kimliği. |
| Fıkıh | İbadet vakitleri ve şahitliğin reddi | Fecr-i sâdık ile fecr-i kâzib arasındaki fark; fâcir kimsenin imameti, velayeti ve hukuki şahitliğinin düşmesi. | Ufukta yayılan meşru aydınlık çizgisi ile adaleti zedeleyen ahlaki yarılma. |
| Tefsir | برر ve تقوى mukabili fucûr | İnsanın yaratılışında fucûr ve takvâ temayüllerinin dengesi; fâcirlerin amel defterinin Siccîn'de olması. | Nefsin kendi zırhını parçalayarak şeytani taşkınlığa açık hale gelmesi. |
| Hadis | Doğruluk ve yalanın ahlaki rotası | Doğruluğun iyiliğe (برر), yalanın ise haddi aşmaya (فجور) götürdüğünü bildiren nebevi ihtar. | Yalanın, insanın vicdan ve haya setlerini çökerten yıkıcı tesiri. |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Fıtrat ve takva dengesi | Haddi aşma ve perdesizlik | Koruyucu kalkanın imhası | Takva insanı koruyan elbise iken fucûr bu elbiseyi yırtıp insanı günaha savunmasız bırakır. | Kesin |
| İlmi | Doğanın fiziksel yasaları | Basınçlı kırılma ve fışkırma | Saklı enerjinin açığa çıkması | Yeraltı sularının ve ufuktaki ışığın kritik eşiği aşarak dışarı taşması hadisesidir. | Güçlü |
| Siyasi | Kamu düzeni ve anayasal sınırlar | Hukuk tanımazlık ve anarşi | Toplumsal sözleşmenin yırtılması | Bireyin veya zümrenin anayasal ve ahlaki sınırları hiçe sayarak toplumu kaosa sürüklemesi. | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet ve piyasa ahlakı | Vurgunculuk ve sınır tanımaz hırs | Piyasa bentlerinin yıkılması | Helal kazanç sınırlarını patlatıp haram kazanç yollarına azgınca saldırma hali. | Muhtemel |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kritik basınç aşımı ve hidrodinamik yırtılma (rupture / burst threshold) | Bir sistemde biriken iç basıncın (hidrolik ya da optik), tutucu çeperin dayanma eşiğini aşarak çeperi parçalaması ve akışkanın dış ortama hızla yayılması olgusu. | Kesin |
| Beşeri bilimler | Sosyolojik anomi ve norm kırılması (institutional breakdown) | Toplumu bir arada tutan hukuki ve ahlaki kuralların içsel baskı veya ahlaki yozlaşma nedeniyle işlevsiz kalıp kontrolsüz bir sosyal sapmaya yol açması. | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün sadece belirli cinsel günahlara veya genel geçer bir 'kötülük' sıfatına indirgenmesi; aynı zamanda fecr kelimesinin sadece saatin bir anı sanılarak dinamik aydınlanma boyutunun unutulması. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | فجر, ilahi koruma zırhı olan takvanın karşıtıdır; meşru bir bent veya örtü arkasında durması gereken bir gücün bu bendi zorlayarak taşkınlık yapması, haddi aşması ve etrafı ifsat etmesidir. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Fâcir kavramının sıradan bir günahkar gibi algılanması, onun ilahi adaleti ve kamu düzenini dinamitleyen yıkıcı karakterini görünmez kılar; bu da ebrâr-fuccâr karşıtlığının Kur'an'daki varoluşsal ağırlığını zayıflatır. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın hem fizik evrendeki kudret ayetlerini (şafak, pınarlar, denizlerin taşması) hem de insan psikolojisindeki sınır aşımını (fucûr) aynı fiziksel mekanizma üzerinden açıkladığını kavramayı sağlar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İbadet vakitlerini belirleyen ahkam ayetlerinde (el-Bakara 2:187), nefsin ahlaki yapısını bildiren surelerde (eş-Şems 91:8) ve kıyamet tasvirleri ile ebrâr-fuccâr karşılaştırmalarında (el-İnfitâr, el-Mutaffifîn). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Ahlaki çöküşün pasif bir zayıflık değil, aktif bir sınır yıkımı ve bent patlatma olduğunu gösterir; günahın sınırları parçalayıcı tabiatını zihinde somutlaştırır. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir sıvının veya ışığın kendisini hapseden seddi, bendi yahut karanlık örtüsünü yüksek basınçla yırtarak dışarı fışkırması ve yayılması.
- Soyut anlamİlahi yasalarla belirlenen fıtrat, haya ve takva sınırlarının çiğnenerek meşru dairenin dışına taşkınlık ve anarşiyle çıkılması.
- Sistematik karşılıkSistemin iç tutarlılığını sağlayan kalkan ve barajların yıkılarak kaos ve ifsadın denetimsizce ortama hakim olması durumu.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde sistem içerisindeki iç basıncı veya güdüyü, sınırın dayanma eşiğini (kritik basınç), meşru veya korunaklı bölgeyi, bu bölgeyi çevreleyen bendi/koruyucu sınırı (takva veya fiziksel bent), ise akışkan veya eylemi temsil eder. İç basınç eşik değerini aştığında koruyucu sınır parçalanır () ve içeride tutulan enerji kontrolsüzce sınırların dışına taşar (). Bu matematiksel yapı hem suyun ve fecrin seddi yarmasını hem de fucûrun ilahi hudutları çiğneyişini simgeler.