قبل
ق - ب - ل
جذر- الورود: ٢٩٤
- الآيات: ٢٨٢
- الصيغ: ٥٥
- المعاجم: ١٢
معناه في القرآن: Önce
ملاحظاتي
المعاجم(١٢)
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٥٬٧٠٠القاف واللام والباء معهما
ق ب ل، ل ق ب، ق ل ب، ب ق ل، ب ل ق مستعملات قبل: قال الخليل: من قَبْلُ ومن بَعْدُ غايتان بلا تنوين، وهما مثل قولك: ما رأيت مثله قط. فإذا أضفته إلى شيء نصبته إذا وقع موقع الصفة، تقول: جاء قبل عبد الله، وهو قبل زيد قادم. وإذا ألقيت عليه من صار في حد الأسماء نحو قولك: من قبل زيد، فصارت من صفة وخفض قبل ب? من فصار قبل منقاداً ب? من، وتحول من وصفيته إلى الاسمية، لأنه لا تجتمع
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٣٬٩٥٤قبلُ: نقيض بعدُ. والقُبْلُ والقُبُلُ: نقيض الدبْرِ والدُبُرِ. ووقع السهم بقُبُلِ الهدف وبدُبُرِهِ. وقُدَّ قميصه من قُبُلٍ ومن دُبُرٍ، بالتثقيل، أي من مقدمه ومن مؤخره. ويقال انْزِلْ بقُبُلِ هذا الجبل، أي بسفحه. وكان ذلك في قُبْلِ الشتاء وفي قُبْلِ الصيف، أي في أوَّله. وقولهم إذنْ أقْبِلَ قُبْلَكَ، أي أقْصِد قصدَكَ وأتوجَّه نحوك. والقُبْلَةُ من التَقْبيلِ معروفةٌ. والقِبلةُ: التي يُصَلَّى نحوها.
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٢١٬٢١٣ق ل ب
قبل ، قلب ، لقب ، لبق ، بقل ، بلق : مستعملات .
قبل : قال ابن المظفر : قَبْل : عقيب بَعْد ، وإذا أفردوا قالوا هو مِن قبلُ ومِن بَعدُ .
قال : وقال الخليل : قبلُ وبعدُ رُفِعا رفْعاً بلا تنوين لأنهما غايتان ، وهما مثلُ قولك : ما رأيتُ مثله قطّ فإذا أصفتَه إلى شيء نصبتَه إذا وقعَ موقعَ الصّفة ، كقولك : جاءنا قبلَ عبد الله ، وهو قبلَ زيدٍ قادمٌ . فإذا وقعتَ عليه مِنْ صار في حدّ
الأسماء ، كقولك من
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٩٬٧٧٨(باب القاف والباء وما يثلثهما)
(قبح) القاف والباء والحاء كلمةٌ واحدة تدلُّ على خلاف الحُسْن، وهو القُبْح. يقال قَبحَه الله، وهذا مقبوحٌ وقَبيح. وزعم ناسٌ أنَّ المعنى في قَبَحه: نحّاهُ وأبعدَه. [ومنه] قولُه تعالى: {وَيَوْمَ القِيَامَةِ هُمْ مِنَ المَقْبُوحِينَ[القصص 42].
ومما شذَّ عن الأصل وأحسَبُه من الكلام الذي ذَهَبَ مَن كان يُحْسِنُه، قولُهم كِسْرُ قَبيحٍ، وهو عَظْمُ السَّاعد، النِّصف الذي
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٣٬٨٣٥- قبل يستعمل في التقدم المتصل والمنفصل، ويضاده بعد، وقيل: يستعملان في التقدم المتصل، ويضادهما دبر ودبر. هذا في الأصل وإن كان قد يتجوز في كل واحد منهما. (فقبل) يستعمل على أوجه:
الأول: في المكان بحسب الإضافة، فيقول الخارج من أصبهان إلى مكة: بغداد قبل الكوفة، ويقول الخارج من مكة إلى أصبهان: الكوفة قبل بغداد.
الثاني: في الزمان نحو: زمان عبد الملك قبل المنصور، قال: ﴿فلم تقتلون أنبياء من قبل﴾
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٢٬٠٦٧ق ب ل
ذهب قِبَل السوق.
ولي قِبلَك حقّ وأصبت هذا من قبلك أي من جهتك وتلقائك.
ولقيته قبلاً وقبلاً وقبلاً: مواجهة وعياناً.
وافعل ذلك لعشر من ذي قبلٍ وقبلٍ: من قوتٍ مستقبلٍ.
ورأيت بذلك القبل شخصاً وهو ما استقبلك من نشزٍ أو جبلٍ.
وبه قبلٌ: خلاف حولٍ.
ورجلٌ أقبل وامرأة قبلاء وعينٌ قبلاء وقوم قبلٌ.
وجاء من قبلٍ ومن دبرٍ.
وما تصنع لو أقبل قبلك ولو أقبل قبلك لسكتّ أي لو
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٢٨٬٠٠٥الجوهري : قَبْلُ نقيض بَعْد . ابن سيده : قَبْل عقيب بَعْد يقال : افعله قَبْل وبَعْد وهو مبني على الضم إِلا أَن يُضاف أَو ينكّر وسمع الكسائي : ﴿الأَمر من قَبْلِ ومن بَعْدِ﴾ فحذف ولم يَبْن وقد تقدم القول عليه في بَعْد وحكى سيبويه : افعله قَبْلاً وبَعداً وجئتك من قَبْلِ ومن بَعْدٍ قال اللحياني : وقال بعضهم ما هو بالذي لا قَبْل له وما هو بالذي لا بَعْد له . وقوله تعالى : { وإن كانوا من قَبْلِ أَن
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ١٬٦٣٧* ق ب ل * * قَبْلُ * ضد بعد و * القُبْلُ * و * القُبُلُ * ضد الدبر والدبر وقد قميصه من قبل ومن دبر بالتثقيل أي من مقدمه ومن مؤخره و * القُبْلةُ * من التقبيل معروفة والقِبْلةُ التي يصلى نحوها وجلس * قُبَالَتَهُ * بالضم أي تُجاهه وهو اسم يكون ظرفا و * القابِلَةُ * الليلة المقبلة وقد * قَبَلَ * و * أقْبَلَ * بمعنى يقال عام * قابلٌ * أي * مُقْبِلٌ * و * تَقَبَّلَ * الشيء و * قَبِلَهُ * يقبله *
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٢٨٬٠٠٣قبل: نقيض بعد كما في الصحاح، قال الله تعالى: لله الأمر من قبل ومن بعد وفي المحكم: قبل: عقيب بعد، يقال: افعله قبل وبعد، قال شيخنا: فهما ظرفان للزمان، وقد قال جمع: إنهما يكونان للمكان أيضا، وفيه بحث، انتهى. قلت: وهو بحسب الإضافة، كقول الخارج من اليمن، إلى بيت المقدس: مكة قبل المدينة، ويقول الخارج من القدس إلى اليمن: المدينة قبل مكة، وقد يستعمل أيضا في المنزلة، كقولهم: فلان عند السلطان قبل فلان،
قبل: نقيض بعد كما في الصحاح، قال الله تعالى: لله الأمر من قبل ومن بعد وفي المحكم: قبل: عقيب بعد، يقال: افعله قبل وبعد، قال شيخنا: فهما ظرفان للزمان، وقد قال جمع: إنهما يكونان للمكان أيضا، وفيه بحث، انتهى. قلت: وهو بحسب الإضافة، كقول الخارج من اليمن، إلى بيت المقدس: مكة قبل المدينة، ويقول الخارج من القدس إلى اليمن: المدينة قبل مكة، وقد يستعمل أيضا في المنزلة، كقولهم: فلان عند السلطان قبل فلان، وفي الترتيب الصناعي، نحو: تعلم الهجاء قبل تعلم الخط، فتأمل. وآتيك من قبل، وقبل، مبنيتين على الضم، قال ابن سيده: إلا أن يضاف أو ينكر، وسمع الكسائي: لله الأمر من قبل ومن بعد فحذف ولم يبن، حكى سيبويه: افعله قبلا وبعدا، وجئتك من قبل ومن بعد، قوله: قبل منونتين، قال شيخنا: بالنصب على الظرفية، أو الجر في المجرور بمن، أما الضم والتنوين فلا يعرف وإن حكاه بعضهم عن هشام، وهذا التنوين شرطه عدم الإضافة ونيتها لا لفظا ولا تقديرا ولا اعتبار معنى، كما فصل في مصنفات العربية، الذي في العباب: يقال: أتيتك قبل: أي بالضم، وقبل: أي بالكسر، قبل: أي على الفتح، وقبلا: منونا، وقال الخليل: قبل وبعد رفعا بلا تنوين لأنهما غايتان، وهما مثل قولك: ما رأيت مثله قط، فإذا أضفته إلى شيء نصبت. والقبل، بالضم وبضمتين: نقيض الدبر، وقد قرئ بهما قوله تعالى: إن كان قميصه قد من قبل . القبل، بالضم من الجبل: سفحه، يقال: انزل بقبل هذا الجبل، أي بسفحه، كذا في الصحاح. القبل من الزمن: أوله، يقال: كان ذلك في قبل الشتاء، وفي قبل الصيف، أي في أوله، كذا في الصحاح، وفي الحديث: طلقوا النساء لقبل عدتهن ، وفي رواية: في قبل طهرهن ، أي في إقباله وأوله وحين يمكنها الدخول في العدة والشروع فيها فتكون لها محسوبة، وذلك في حالة الطهر. قولهم: إذا أقبل قبلك، بالضم: أي أقصد قصدك وأتوجه نحوك، كذا في الصحاح، وفي المحكم: القبل: الوجه، يقال: كيف أنت إذا أقبل قبلك? وهو يكون اسما وظرفا، فإذا جعلته اسما رفعته، وإن جعلته ظرفا نصبته، وفي التهذيب: والقبل: إقبالك على الإنسان كأنك لا تريد غيره، تقول: كيف أنت لو أقبلت قبلك? وجاء رجل إلى الخليل فسأله عن قول العرب: : كيف أنت لو أقبل قبلك? فقال: أراه مرفوعا لأنه اسم وليس بمصدر كالقصد والنحو، إنما هو: كيف أنت لو أنت استقبل وجهك بما تكره. والقبلة، بالضم: اللثمة معروفة، والجمع القبل. وفعله التقبيل، وقد قبلها تقبيلا: لثمها. القبلة: ما تتخذه الساحرة لتقبل به وجه، وفي المحكم بوجه، الإنسان على صاحبه. القبلة: وسم بأذن الشاة مقبلا، أي قبل العين. القبلة: الكفالة كالقبالة. القبلة، بالكسر: التي يصلى نحوها، القبلة في الأصل: الجهة، يقال: ما لكلامه قبلة: أي جهة، وأين قبلتك: أي جهتك. القبلة: الكعبة، وكل ما يستقبل قبلة، وفي البصائر للمصنف: القبلة في الأصل: الحالة التي عليها المقابل نحو الجلسة والقعدة، وفي التعارف صار اسما للمكان المقابل المتوجه إليه للصلاة، انتهى. وفي حديث ابن عمر: ما بين المشرق والمغرب قبلة، أراد به المسافر إذا التبست عليه قبلته، فأما الحاضر فيجب عليه التحري والاجتهاد، وهذا إنما يصح لمن كانت القبلة في جنوبه أو شماله، ويجوز أن يكون أراد به قبلة أهل المدينة ونواحيها؛ فإن الكعبة جنوبها. يقال: ماله في هذا قبلة ولا دبرة، بكسرهما: أي
وجهة، وفي الصحاح: إذا لم يهتد لجهة أمره. يقال: جلس فلان قبالته بالضم أي تجاهه، وهو اسم يكون ظرفا كما في الصحاح، وكذلك القبال. وقبال النعل، ككتاب: زمام، يكون بين الإصبع الوسطى والتي تليها، وقيل: هو مثل الزمام يكون في الإصبع الوسطى والتي تليها، وقيل: هو ما كان قدام عقد الشراك. قد قبلها كمنعها قبلا، وقابلها مقابلة، وأقبلها: جعل لها قبالين، أو مقابلتها: أن تثنى ذؤابة الشراك إلى العقدة، أو قبلها: شد قبالها، وأقبلها: جعل لها قبالا، وفي الحديث: قابلوا النعال أي اعملوا لها قبالا، ونعل مقبلة: إذا جعلت لها قبالا، ومقبولة: إذا شددت قبالها. وقوابل الأمر: أوائله، يقال: أخذت الأمر بقوابله: أي بأوائله وحدثانه، كما في الصحاح والأساس وهو مجاز. والقابلة: الليلة المقبلة، يقال: آتيك القابلة، وقد قبلت قبلا، من حد منع، وأقبلت إقبالا، وقيل: لا فعل له. القابلة: المرأة التي تأخذ الولد عند الولادة أي تتلقاه كالقبول والقبيل، قال الأعشى:جهة، وفي الصحاح: إذا لم يهتد لجهة أمره. يقال: جلس فلان قبالته بالضم أي تجاهه، وهو اسم يكون ظرفا كما في الصحاح، وكذلك القبال. وقبال النعل، ككتاب: زمام، يكون بين الإصبع الوسطى والتي تليها، وقيل: هو مثل الزمام يكون في الإصبع الوسطى والتي تليها، وقيل: هو ما كان قدام عقد الشراك. قد قبلها كمنعها قبلا، وقابلها مقابلة، وأقبلها: جعل لها قبالين، أو مقابلتها: أن تثنى ذؤابة الشراك إلى العقدة، أو قبلها: شد قبالها، وأقبلها: جعل لها قبالا، وفي الحديث: قابلوا النعال أي اعملوا لها قبالا، ونعل مقبلة: إذا جعلت لها قبالا، ومقبولة: إذا شددت قبالها. وقوابل الأمر: أوائله، يقال: أخذت الأمر بقوابله: أي بأوائله وحدثانه، كما في الصحاح والأساس وهو مجاز. والقابلة: الليلة المقبلة، يقال: آتيك القابلة، وقد قبلت قبلا، من حد منع، وأقبلت إقبالا، وقيل: لا فعل له. القابلة: المرأة التي تأخذ الولد عند الولادة أي تتلقاه كالقبول والقبيل، قال الأعشى: أصالحكم حتى تبوءوا بمثلهـا كصرخة حبلى أسلمتها قبيلها ويروى قبولها، أي يئست منها. وقد قبلت القابلة المرأة، كعلم، قبالة وقبالا، بالكسر فيهما: تلقت الولد من بطن أمه عند الولادة. وتقبله، وقبله، كعلمه، قبولا، بالفتح، وهو مصدر شاذ، وحكى اليزيدي عن أبي عمرو بن العلاء: القبول، بالفتح: مصدر ولم نسمع غيره، كذا في الصحاح، قال ابن بري وقد جاء الوضوء والطهور والولوع والوقود، وعدتها مع القبول خمسة، يقال: على فلان قبول: إذا قبلته النفس، وقد يضم، لم يحكها إلا ابن الأعرابي، والمعروف الفتح، وقول أيوب بن عباية: ولا من عليه قبول يرى وآخر ليس عليه قبول
معناه لا يستوي من له رواء وحياء ومروءة ومن ليس له شيء من ذلك: أخذه، ومنه قوله تعالى: وهو الذي يقبل التوبة عن عباده ، وقال: غافر الذنب وقابل التوب ، وقيل: التقبل: قبول الشيء على وجه يقتضي ثوابا كالهدية، وقوله تعالى: إنما يتقبل الله من المتقين تنبيه أنه ليس كل عبداة متقبلة، بل إذا كانت على وجه مخصوص، وقوله تعالى: فتقبلها ربها بقبول حسن قيل: معناه قبلها، وقيل: تكفل بها، وإنما قال بقبول، ولم يقل بتقبل للجمع بين الأمرين: التقبل الذي هو الترقي في القبول، والقبول الذي يقتضي الرضا والإثابة. والقبول، كصبور: ريح الصبا؛ لأنها تقابل الدبور، أو لأنها تقابل الكعبة وتستدير الدبور، وفي التهذيب: القبول من الرياح: الصبا؛ لأنها تستقبل الدبور، وقال الأصمعي: الرياح معظمها الأربع: الجنوب، والشمال، والدبور، والصبا، فالدبور: التي تهب من دبر الكعبة، والقبول: من تلقائها، وهي الصبا، قال الأخطل: فإن تبخل سدوس بدرهميها فإن الريح طيبة قـبـول وقال ثعلب: القبول: ما استقبلك بين يديك إذا وقفت في القبلة، أو لأن النفس تقبلها عن ثعلب، وهذا الوجه الأخير من التعليلات ذكره الآمدي
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٠٬٨٣٩قَبَلَ
1 قَبَلَ ذ as syn. with ↓ أَقْبَلَ, q. v.: see أَدْبَرَ, in two places. ― -b2- قَبَحَ اللّٰهُ مَا قَبَلَ مِنْهُ وَمَا دَبَرَ: see دَبَر. ― -b3- قَبِلَ He took, received, or admitted, willingly, or with approbation; he accepted. See قَبُولٌ. ― -b4- قَبِلَتِ النَّعْلُ The sandal had its قِبَال broken. (TA in art. شسع.)
قَابَلَهُ
3 قَابَلَهُ ذ He faced, or fronted, or was opposite to or
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٥٬٤٦٤قَبَلَ
قَبَلَ U ( n. ac. قَبْل 1 , قَبُوْل 26 , قُبُوْل 27 ),
a. Blew from the south ( wind ).
b. [ 'Ala ], Applied himself to, attempted; persevered with.
c. A ( n. ac. قَبْل 1 ), Drew near, approached; advanced; came.
d. Provided with straps; strapped, laced ( shoe & c. ).
e. I , U ( n. ac. قَبَاْلَة 22t ) [ Bi ], Stood security for. _ast;
قَبِلَ
قَبِلَ A ( n. ac. قَبُوْل 26 ,
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٨١٬٢٢٢قبل
قَبَلَ - يَقْبُلُ - قَبْل- قِبْلَة - قُبُل - قُبُلأ - مِنْ قُبُل - قِبَل - قَبِيْل - قَبِيْلاً - قَبِيْلَة - قَبَائِل - أَقْبَل - يُقْبِلُ - تَقَابَلَ - يَتَقَابَلُ - مُتَقَابِل - مُتَقَابِلِيْن - اسْتَقْبَلَ - يَسْتَقْبِلُ - مُسْتَقْبِل
قَبَلَ - يَقْبُلُ + كائن + على كائن: يتحرك باتجاه كائن آخر ناظر إليه مقترباً منه ومبدياً له " قُبُلَه"
الصيغ(٥٥)
- قَبْلُÖnce(فَعْلُ)×٧٠
- قَبْلِهِمْOnlardan önce(فَعْلِهِمْ)×٣٦
- قَبْلِكَSenden önce(فَعْلِكَ)×٢٨
- قَبْلِÖnce(فَعْلِ)×٢٥
- قَبْلَÖnce(فَعْلَ)×٢٠
- قَبْلِكُمْSizden önce(فَعْلِكُمْ)×١٨
- قَبْلَهُمْOnlardan önce(فَعْلَهُمْ)×١٥
- قَبْلِهِOndan önce(فَعْلِهِ)×١٥
- قَبْلَكَSenden önce(فَعْلَكَ)×٤
- مُتَقَابِلِينَKarşılıklı olanlar(مُتَفَاعِلِينَ)×٤
الجذور المجاورةالمجاورة: ٢٦٩ (الإجمالي: ٦٠٧)
- أتي
الآيات المشتركة: ٦٤ · Etve çardağa doğru suyu getiren kanaldır
- رسل
الآيات المشتركة: ٥٨ · Saçak demektir
- خلو
الآيات المشتركة: ١٥ · Haliy : Boş arı kovanıdır
- كون
الآيات المشتركة: ١٠٣ · Kevn, tepe demektir
- عقب
الآيات المشتركة: ٢١ · Örümcektir, “a’kibe” yumru, “ka’b” da topuk demektir
- هلك
الآيات المشتركة: ١٩ · Helek, ot bitmeyen tuzlu çorak yerdir
- قرن
الآيات المشتركة: ١٣ · “Kevarir” kristal, “karun” mücevherci demektir
- نوح
الآيات المشتركة: ١٢ · “Nevh” rüzgar estiğinde uğultu çıkaran dağdır
- كتب
الآيات المشتركة: ٣٢ · Derinin deri ile dikildiği sırım, iptir
- سنن
الآيات المشتركة: ٧ · “Sin” dişler demektir
- سير
الآيات المشتركة: ٨ · Gezerler
- شدد
الآيات المشتركة: ١٦ · Sicim bağıdır
الآيات التي ورد فيها(٢٨٢)
… مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقًا قَالُوا هَذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهًا وَلَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَهُمْ …
Önce
… مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ وَكَانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جَاءَهُمْ مَا عَرَفُوا …
Önce
… لِمَا مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِيَاءَ اللَّهِ مِنْ قَبْلُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
Önce
أَمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَسْأَلُوا رَسُولَكُمْ كَمَا سُئِلَ مُوسَى مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ
Önce
مِنْ قَبْلُ هُدًى لِلنَّاسِ وَأَنْزَلَ الْفُرْقَانَ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ
Önce
… آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ
Önce
… الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ كَذَلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا …
Önce
… الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ …
Önce
وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنَاهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيمًا
Önce
قُلْ يَاأَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ
Önce
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | قبل |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | قدم, ورد, تلقي |
| Zıt Kök | دبر |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeyin ön yüzüyle başka bir şeye yönelmesi, yüz yüze gelme ve karşılama |
| Çekirdek Özet 2 | Zaman veya mekânda önde/ileride bulunma; ilahi çağrıya, tövbeye ve amele rıza ile muhatap olma |
| Çekirdek Özet 3 | Yöneliş birliği (kıble), tarihsel öncelik bilinci ve amellerin meşruiyet kazanarak kabul edilmesi |
| Kritik Hata Riski | Kökü sadece kronolojik "önce" zarfına indirgeyip yüzleşme, yönelme ve onaylama eksenlerini gözden kaçırmak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| قب | Bir şeyi kavramak, toplamak, öne doğru büzmek veya tutmak (karşılaştır: قبض avuçlamak/tutmak, قبس ateş korunu almak/yaklaşmak, قبر örtüp içine almak, قبح yüzün buruşup toplanması) | ل | Temel kavrama ve toplanma hareketini, bir hedefe yönelme, yüz yüze durma ve karşıdakini benimseyip kabul etme doğrultusunda daraltmıştır. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ق | Ufuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınır | Yönelişin odak noktasını, toplanma ufkunu ve kesin sınır hattını belirler. |
| ب | Ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Yönelinen muhatabın içine alma, barındırma ve kuşatma kapasitesini temsil eder. |
| ل | Çoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlama | Hareketi belirli bir hedefe, merkeze veya öne doğru sevk eden yönlendirici gücü gösterir. |
| قبل | Odak noktasına doğru yönelerek içine girme veya yüz yüze gelme | Bir varlığın ön cephesini belirli bir hedefe çevirerek onunla temas kurması, onu içine alması veya karşılaması hareketidir. |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir nesnenin, canlının veya organın ön yüzü; arkasının (dübür) zıddı olan ön tarafı; yüz yüze gelme ve gözlerin doğrudan hedefe odaklanması. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Cahiliye şiirinde rüzgârın doğudan esip yüzü karşılaması anlamında kabul rüzgârı (er-rîhu’l-kabûl), devenin yularının bağlandığı ön bağ (kibâl) ve düşmanla göz göze gelip yüzleşme bağlamlarında sıklıkla geçmektedir. |
| Erken Arapça kullanım | Klasik kullanımda kadının yün eğirirken ipi kendine doğru bükmesine «kabîl» denilmiş, devenin kulağının ön tarafından kesilip sarkıtılan enine «mukâbele» adı verilmiş; ebelik yapan kadına doğan çocuğu önden karşılayıp tuttuğu için «kābile» denilmiştir. |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dil ailesi genelinde kök, hem yönelme ve karşılama hem de zamansal veya mekânsal olarak «önce / önde olma» anlam çekirdeğini taşır. İbranicede q-b-l (קִבֵּל / qibbel) kökü «almak, kabul etmek, karşılamak, razı olmak» anlamındadır ve rabbinik gelenekte bilginin kuşaktan kuşağa kabul edilerek aktarılmasını (kabala) ifade eder. Süryanicede (ܩܒܠ / qabbel) kökü de benzer şekilde «teslim almak, benimsemek, karşı çıkmamak, ağırlamak» manalarında yaygın olarak kullanılır. Arapçada kök bir yandan fiziksel ön taraf (kubul), yön (kıble) ve zamansal öncelik (kabl) anlamlarını korurken, diğer yandan soyut düzeyde bir teklifi, tövbeyi veya ameli rıza ile karşılama (kabûl) yönünde genişlemiştir. Fonetik açıdan kök harfleri Sami dillerinin çoğunda düzenli bir ses denkligi sergileyerek ortak semantik alanı muhafaza etmiştir.
درجة الثقة Kesin
المصدر Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | قبل çekirdeği | Ön yüz, yüzleşme, karşılama ve yönelme kavramından türeyerek zaman zarfı (kabl), yönelim merkezi (kıble) ve rıza gösterme (kabûl) kalıplarına yayılmıştır. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice קבל (qibbel), Süryanice ܩܒܠ (qabbel) | Her iki dilde de bir şeyi önden teslim alma, karşılayıp benimseme ve teklife rıza gösterme anlamları Arapça ile birebir örtüşür. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik ailenin Sami dışı kollarında doğrulanmış düzenli bir eşdeğer tespit edilmemiştir. | Veri bulunamadı |
المصدر Brown-Driver-Briggs, Gesenius, Lisān al-ʿArab.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| قبل | Anlamlı | Yönelmek, karşılamak, ön taraf | Ön cephe ile muhatap olma, zaman veya mekânda önde bulunma, kabul etme. | Hedef kök; Kur'an'da geçer. |
| قلب | Anlamlı | Çevirmek, altüst etmek, iç yüz | Bir şeyin içini dışına, üstünü altına getirmek; merkez organ olarak kalp. | Kur'an'da geçer; yönelişin tersine dönmesini içerir. |
| بقل | Anlamlı | Bitmek, yeşermek | Toprağın yarılarak içindeki otların öne/dışa doğru fışkırması, sebze. | Kur'an'da geçer (Bakara 2:61). |
| بلق | Anlamlı | Alacalık, açıklık, kapıyı açmak | İki zıt rengin bir arada olması, kapının ardına kadar açılması. | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde müsta‘meldir. |
| لقب | Anlamlı | Ad takmak, anmak | Bir kimseye öne çıkan bir niteliğinden ötürü ad veya unvan vermek. | Kur'an'da geçer (Hucurât 49:11). |
| لبق | Anlamlı | Yumuşatmak, yakışmak, becerikli olmak | Bir şeyin kıvamına gelmesi, ahlak ve tavırda uyumluluk ve yatkınlık. | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde müsta‘meldir. |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| قبل | Merkez | Yönelme ve kabul | Bir hedefe ön yüzüyle yönelip onu rıza ile muhatap alma ve karşılama. | Hem zamansal önceliği hem de bilinçli kabul ve yönelişi ifade eder. |
| قدم | Komşu | Zaman ve mekânda öne geçme | قبل doğrudan yüzleşmeyi ve yönelişi merkeze alırken, قدم safi yürüyüş ve aşama bakımından öne çıkmayı gösterir. | Yöneliş ve rıza unsuru barındırması zorunlu değildir. |
| ورد | Komşu | Bir hedefe ulaşma, varma | قبل yüz yüze gelme ve karşılama iken, ورد özellikle su veya ihtiyaç mahalline bizzat inip ulaşmayı anlatır. | Hedefe erişim hareketidir, karşılıklı kabul içermez. |
| تلقي | Komşu | Karşılaşma ve alma | قبل rıza ile bağra basmayı vurgularken, تلقي karşılaşma ve bilgiyi/haberi yolda teslim alma eylemidir. | Karşıdan geleni alma hareketidir. |
| دبر | Zıt | Arka, geri dönme, yüz çevirme | قبل ön yüzü dönmeyi ve benimsemeyi bildirirken, دبر sırt çevirmeyi, arkada kalmayı ve kaçmayı anlatır. | Fiziksel ve ahlaki olarak yüz çevirme durumudur. |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | قبل | Yüzleşmek, yönelmek, önceden olmak, kabul etmek | Fiziksel ön yüz, yöneliş ekseni, tarihsel öncelik ve iradi kabulü tek bir kökte toplar. | Kesin |
| Latince | accipere, ante, recipere | Kabul etmek, önce, teslim almak | accipere/recipere onaylayıp almayı karşılarken, ante zamansal önceliği karşılar; aynı kökten türemezler. | Güçlü |
| İngilizce | to accept, before, orient, face | Kabul etmek, önce, yönelmek, yüzleşmek | accept iradi kabulü, before kronolojik önceliği, orient yönelişi karşılar; kök birliği taşımazlar. | Güçlü |
| Almanca | annehmen, empfangen, vor | Kabul etmek, karşılamak, önce | annehmen benimsemeyi, empfangen karşılamayı, vor zamansal ve mekânsal önceliği verir. | Güçlü |
| Fransızca | accepter, avant, orienter | Kabul etmek, önce, yöneltmek | accepter hukuki ve ahlaki onayı, avant ise zaman veya sıra önceliğini ifade eder. | Güçlü |
المصدر Lewis & Short, Oxford English Dictionary, Kluge Etymologisches Wörterbuch.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| قَبْلُ / مِنْ قَبْلُ | Zaman veya sıra bakımından öncelik | Tarihsel kavimlerin durumunu, vahyin geçmişteki tecrübesini veya eylemin vaktini bildiren bağlamlar (Bakara 2:25, Yûsuf 12:6, Kasas 28:48). |
| قِبْلَة | İbadette ve hayatta yönelinen kutsal mihver | Müslümanların namazda yöneldikleri Kâbe ve tevhid birliği ekseni (Bakara 2:144, Yûnus 10:87). |
| يَقْبَلُ / تُقْبَلُ / يَتَقَبَّلُ | Ameli, tövbeyi veya adağı rıza ile tasdik etmek | Allah’ın kullarının tövbesini kabul etmesi, amelleri mükâfatlandırması ve meşru sayması (Bakara 2:48, Âl-i İmrân 3:85, Tevbe 9:104, Şûrâ 42:25). |
| مُتَقَابِلِينَ | Yüz yüze, karşılıklı ve dostça oturma hali | Cennet ehlinin aralarındaki kin silinmiş olarak tahtlar üzerinde birbirine bakarak sohbet etmesi (Hicr 15:47, Sâffât 37:44, Vâkıa 56:16). |
| قِبَل / قُبُل | Gözle görme, yüz yüze gelme, birinin katı/tarafı | Mucizelerin veya meleklerin gözle açıkça görülmesi; bir meselenin bir kimse tarafından kaynaklanması (En‘âm 6:111, Neml 27:37, Kehf 18:55). |
| فَأَقْبَلَ / أَقْبَلُوا | Yönelip gelmek, birine doğru adım atmak | Bir grubun veya bireyin yüzünü diğerine çevirerek söze ya da eyleme girişmesi (Sâffât 37:50, Kalem 68:30, Zâriyât 51:29). |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Tövbenin ve amellerin kabulü (kabûlüt-tevbe) | Tövbe ve itaatin kabul edilmesinin Allah üzerine aklen vacip mi yoksa sırf lütuf mu olduğu tartışması. | İlahi rıza, meşruiyet ve amelin ahirette geçerli sayılması. |
| Fıkıh | Akit teorisinde icap ve kabul (el-îcâb ve’l-kabûl); kıble tayini | Sözleşmelerin tamamlanması için irade beyanının uyuşması; namazın şartı olarak kıbleye yönelme (istikbâlü’l-kıble). | Hukuki bağlayıcılık doğuran iradi rıza ve fiziksel yöneliş zorunluluğu. |
| Tefsir | Kıble ayetleri ve peygamberler arası tarihsel öncelik | Müslümanların yönünün Mescid-i Aksâ'dan Kâbe'ye çevrilmesi ve geçmiş ümmetlerin akıbeti. | İlahi rehberlikte süreklilik, tarihsel öncelik ve ümmetin kimlik ekseni. |
| Hadis | Amellerin niyetle kabulü ve kıbleye hürmet | Namazın, sadakanın kabul şartları ve kıbleye karşı gösterilmesi gereken edep hükümleri. | İhlasla sunulan amelin reddedilmemesi ve kutsal yöne saygı. |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy ve ibadet ekseni | Kıble ve tevbe kabulü | Yön tayin etme ve ameli meşrulaştırma | Bütün müminleri tek bir yönelişte birleştirir; hatalardan dönüldüğünde ilahi affın kapısını açar. | Kesin |
| İlmi | Metodoloji ve epistemoloji | Öncüller (mukaddemât) ve hipotez kabulü | Bilginin doğrulanması ve ön kabul şartları | Bir tezin bilimsel olarak geçerli sayılması, öncüllerin tutarlılığına ve verilerin onaylanmasına bağlıdır. | Güçlü |
| Siyasi | Toplumsal sözleşme ve meşruiyet | İtaat ve toplumsal mutabakat | Yönetimin tanınması ve siyasal yön | Halkın veya temsilcilerin iradi rızası olmadan siyasi otorite hukuki meşruiyet (kabûl) kazanamaz. | Güçlü |
| İktisadi | Akitler ve ticaret hukuku | İcabı onaylama (kabul beyanı) | Akdin tekemmülü ve mülkiyet intikali | Ticari muamelelerde teklifin karşı tarafça benimsenip onaylanması ile mülkiyet ve borç doğar. | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Vektörel yönelim ve girdi kabul eşiği (acceptance threshold) | Fizikte bir kuvvetin belirli bir doğrultuda hedefe yönelmesi; bilgisayar biliminde bir algoritmanın koşulları sağlayan girdiyi kabul edip işlem alanına alması. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Karşılıklı tanıma ve sosyal mutabakat (consensus) | Sosyoloji ve hukukta bireylerin yüz yüze gelerek ortak bir norm etrafında birbirini tanıması ve teklifleri iradi olarak onaylaması. | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü çoğunlukla sadece «önce» anlamında kronolojik bir zarf veya edilgen bir «kabullenme / boyun eğme» kalıbına sıkıştırmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Yüzünü aktif bir iradeyle hedefe dönme (ikbâl), ortak bir varoluşsal merkez tayin etme (kıble), karşılıklı yüz yüze iletişim (tekābül) ve amele rıza gösterme bütünlüğü. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Kıbleyi sadece coğrafi bir doğrultu, kabulü ise pasif bir teslimiyet sanmak; Kur'an'ın geçmiş ümmetleri (min kabliküm) ibret ve tecrübe sürekliliği olarak sunan tarih felsefesini kopuk bir geçmiş anlatısına indirgemek. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın hem tarih felsefesini (insanlığın vahiy tecrübesindeki öncelik-sonralık ilişkisi) hem ibadetlerin yön merkezini (kıble) hem de ibadet ve tövbenin nihai amacını (ilahi kabul) inşa eden merkez kavramlardan biridir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Kıble tahvili ayetlerinde (Bakara 2:142-150), geçmiş peygamberler ve ümmetlerin zikredildiği tarihsel bağlamlarda, tövbe ve amellerin Allah katındaki geçerliliğini bildiren ayetlerde (Tevbe 9:104, Şûrâ 42:25). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Müslümanların yönelişini şekilsel bir namaz duruşundan ibaret gören anlayışı aşarak, hayatın bütün eylemlerini tevhid eksenli tek bir hedefe odaklama bilincini yerleştirir; kaderci veya edilgen kabullenme yerine iradi yönelişi koyar. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir varlığın ön yüzü, cephesi; yüz yüze gelme ve karşıdakine doğru yönelme.
- Soyut anlamBir çağrıya, teklife veya gerçeğe iradi rıza göstererek onu benimseme; zaman diziliminde önceki aşamada bulunma.
- Sistematik karşılıkDağınık unsurları ortak bir hedefe bağlayan mihver (kıble) ve sunulan eylemlerin meşruiyet kazanma mekanizması (kabul).
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde yönelen özneyi, yönelinen hedefi temsil eder. öznenin ön yüz vektörünü, ise hedefin yönelim vektörünü gösterir; bu iki vektörün skaler çarpımı () yüz yüze gelme ve karşılıklı uyum derecesini (ikbâl, kabûl ve kıble) modeller. basamak fonksiyonu ise zaman farkı üzerinden zamansal öncelik (, yani kabl) şartının sağlandığı tarihsel sürekliliği simgeler.